آنچه قبلا دیدیم
همه کار لعنتی که می‌کنی
در خونه‌هامونو می‌زنی، روی پنجره‌های لعنتی‌مون می‌کوبی!
می‌خوای بازی کنی؟ بیا سراغم!
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in» کانال ما در بله: @zardfilm_in
خون من حالا خون توئه، لعنتی.
[جیغ]
واقعاً این کارو کردی. یکی‌شونو کشتی.
همه این مدت فکر می‌کردم
بچه‌ها دارن منو می‌ترسونن، ولی...
اگه واقعاً دارن کمک می‌خوان چی؟
پس ویکتور گفت مادرش می‌خواست بچه‌های زندانی تو برج رو نجات بده.
ببخشید. فقط این راه بود.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in» کانال ما در بله: @zardfilm_in
[جیغ کشیدن]
کر شدی؟ گفتم برو گمشو--
اینو از کجا آوردی؟
تو پدر ویکتوری.
[هنری] زنم، میراندا، شروع کرد به دیدن چیزهایی.
می‌گفت انگار
انتخاب شده بود تا بچه‌ها رو آزاد کنه.
-[جیغ] -[بوق ماشین]
ولی یه شهر جلوتره! فقط برو جلو! لطفاً!
باید بری جلو! لطفاً!
-[جیغ] -[ناله]
ویکتور.
نمی‌دونستم چطور برگردم خونه.
پسر سفیدپوش داشت به کریستوفر می‌گفت
برای نجات بچه‌ها،
باید از درخت رد بشه.
کریستوفر از درخت رد نشد،
پس من به مادرم گفتم چیزی که پسر سفیدپوش گفته بود.
تقصیر من بود.
من دلیل مرگش بودم.
اون داشت از تو محافظت می‌کرد.
حالا این کار منه.
فکر می‌کردیم مردی.
بچه‌هات فکر می‌کردن مردی.
به بچه‌هات بدهکاری که الان اینجا باشی.
اینجا می‌خواد ما بترسیم.
مهم اینه که چطور از هم مراقبت می‌کنیم و همیشه بهترین کارو انجام می‌دیم.
تو باردار نیستی. -من باردارم!
-تو باردار نیستی. -من باردارم!
حسش می‌کنم!
من زباله نمی‌خورم چون می‌ترسم!
این داره منو وادار می‌کنه!
هر چی داخلمه، دار قوی‌تر می‌شه.
کمکم کن، الگین. من می‌تونم همه‌تونو نجات بدم.
می‌تونم کمکتون کنم برگردید خونه.
[فاطیما] الگین، لطفاً!
بچه فاطیما قرار همه‌مونو نجات بده.
بهت نمی‌گه کجاست.
گفتی نمی‌ذاری این مکان تو رو بشکونه.
این مکان برنده شده.
[جیغ]
چیکار داری می‌کنی؟
بوید نمی‌فهمه چقدر باید پیش بره.
-سارا-- -اون تو انبار ریشه‌ست.
[بوید] دیگه نمی‌ذارم این مکان غافلگیرم کنه.
باید ببینمش.
[فاطیما] اون چیزایی که شب‌ها بیرون میان،
بچه‌هاشونو قربونی کردن، چون «اون» بهشون قول داده بود
برای همیشه زنده بمونن.
[جید] میراندا رویاهای این مکانو می‌دید.
اون تنها کسی بود که ارتباطی با این مکان داشت
خیلی قبل از اینکه برسه اینجا.
فقط میراندا نبود.
وقتی بچه بودم، منم این مکانو دیدم.
[ویولن نواخته می‌شه، آهنگ غمگین]
انگکوئی.
یادت باشه.
خدایا.
دلیل اینکه من همون چیزیو حس کردم که میراندا حس می‌کرد
این بود که من خودم میراندا بودم.
و جید هم کریستوفر بود. ما بارها و بارها برگشتیم
چون اولین بار شکست خوردیم.
یه کم وقت نیاز دارم، عزیزم.
[جولی] وقتی داخل ویرونه‌ها رفتم،
یهو تو یه اتاق بودم.
[جیغ]
فکر کنم واقعاً اونجا بودم.
تو داستان‌رونده‌ای.
کسی که می‌تونه فصل‌های
داستان رو که قبلاً اتفاق افتاده ببینه.
چی؟
ولی نمی‌تونی تغییرشون بدی.
بابا! فکر کنم همین موقعشه!
-آروم باش. -نه، نه، گوش کن!
باید داستانو تغییر بدم، بابا، لطفاً!
آهنگ خیلی خوبی بود.
این لازم نبود اتفاق بیفته، می‌دونی.
دانش هزینه داره.
[خفگی]
زن تو نباید اون گودالو حفر می‌کرد، جیم.
[خفگی]
نه!
[جیغ]
[نفس عمیق] مردم انقدر شکننده‌ان.
باید این جوری همدیگه رو ببینیم.
از کدوم زمان اومدی این بار؟
[نفس نفس]
هیچ‌کس بهت نگفته بود؟
راهی برای تغییر داستان بعد از اینکه گفته شده وجود نداره.
[نفس عمیق]
حالا فقط تو و من، جیم.
دوستت داشتم. واقعاً.
[زیر لب] گمشو.
[خنده] همیشه خیلی تلاش می‌کردی.
خیلی بار سنگین بر دوشت بود.
خیلی حیف که فرصت نداری ببینی چی قراره اتفاق بیفته.
چون چیزی که قراره اتفاق بیفته...
قشنگ‌ترین بخششه.
می‌خوای بدونی چرا؟
[خنده]
[موسیقی مرموز]
[نفس عمیق]
["Que Sera, Sera (هر چه می‌شه، می‌شه)" پخش می‌شه]
♪ وقتی هنوز پسر کوچولو بودم ♪
♪ از پدرم پرسیدم ♪
♪ «چی می‌شم؟» ♪
♪ «قشنگ می‌شم؟» ♪
♪ «ثروتمند می‌شم؟» ♪
♪ اینو بهم گفت ♪
♪ Que sera sera ♪
♪ هر چه می‌شه، می‌شه ♪
♪ آینده دست ما نیست که ببینیم ♪
♪ Que sera sera ♪
♪ هر چه می‌شه، می‌شه ♪
♪ حالا بچه‌های خودم رو دارم ♪
♪ از پدرشون می‌پرسن ♪
♪ «چی می‌شیم؟» ♪
♪ «قشنگ می‌شیم؟» ♪
♪ «ثروتمند می‌شیم؟» ♪
♪ با محبت بهشون می‌گم ♪
♪ Que sera sera ♪
♪ هر چه می‌شه، می‌شه ♪
♪ آینده دست ما نیست که ببینیم ♪
♪ Que sera sera ♪
♪ هر چه می‌شه، می‌شه ♪
♪ Que sera sera ♪
چی می‌گی، بچه‌هاشونو قربونی کردن؟
[نفس نفس زنان]
اون چیزها تو جنگل. اون‌ها یه روزی آدم بودن.
اون‌ها یه--
قرارداد بستن با چیزی وحشتناک.
ولی من ندیدم--
من... نمی‌تونستم ببینمش. من--
[الیس] اشکالی نداره. اشکالی نداره. هی.
-[جیغ] -[الیس] هی.
هی، هی، هی. تو خوبی. تو خوبی.
باید ببریمش بیرون.
عزیزم، باید بریم، باشه؟
نه. بوید اینجا بود. بوید کجاست؟
-پیداش می‌کنم. برو! بیا. -نمی‌تونیم بدون اون بریم.
فاطیما، باید بریم! بیا.
-الیس! -لطفاً.
-نه. من خوبم. می‌تونم-- -هی.
-[فریاد درد] -هی! کمک کن. هی! هی!
-[فریاد درد] -می‌دونم، می‌دونم.
هی، تو خوبی. بیا. کنی.
ولی ما نمی‌تونیم--
اون خوبیه. اون خوبیه.
-بیا، عزیزم. -باشه؟
باید بریم. باید بریم.
ما خوبیم. بیا.
اشکالی نداره. بیا. گرفتمت.
[فاطیما نفس‌های لرزان]
[الیس] گرفتمت.
خوب شدی؟
-آره. -خوبه، بیا. بریم.
[چوب جیرجیر]
[موسیقی پر از تعلیق]
بوید؟
بوید!
[زیر لب] بوید؟
شششششششش.
هی. هی. ششش.
باید از اینجا بریم. باشه؟
باشه.
باید از اون طرف بریم.
سلام، کنی.
خوشحالم دوباره می‌بینمت.
-نه. -[بوید] حرکت، حرکت!
حالا! حرکت! برو، برو!
[نفس نفس زنان]
ادامه بدید! ادامه بدید! حرکت!
گرفتیمش! ادامه بدید!
بیا! عجله کن.
مواظب باش!
چی لعنتی؟!
چطور؟! اون--
-می‌دونم. -ما... ما سوزوندیمش!
-می‌دونم. -ما سوزوندیمش!
می‌دونم! می‌دونم!
خدای من. چطور-- چطور حتی رسید--
بچه.
چی؟
بچه.
دیدم بزرگ شد.
دیدم بلند شد...
و لبخند زد.
داری-- داری بهم می‌گی فاطیما اون چیزو به دنیا آورد؟
این چیزیه که می‌گی؟
آره.
-[دونا] خوبی؟ -آره، خوبم. فقط--
می‌شه فقط لطفاً بهم بگی چی داره می‌گذره؟
-می‌گم. -دونا!
هنوز خبری از بوید نیست؟
[صدای حرف زدن مردم]
مردم دارن برمی‌گردن.
[صدای قدم‌ها]
-باید برم. -آره.
بهتره.
دونا، چی لعنتی داره می‌گذره؟
اینجا.
[ناله]
[در باز می‌شه]
عیسی.
هی. اونو بذار پایین.
اومده کمک کنه.
آخ، وای-- برای لعنتی،
همه می‌دونیم خالیه! بذار کنار.
حالا برو. دیگه کاری اینجا نداری.
باشه. پس بمون.
[نفس عمیق]
الگین.
الگین؟
کریستی اومده کمکت کنه.
صدامو می‌شنوی؟
باید غلت بزنی. باشه؟
بیا. بیا.
-آروم باش. باشه. -آره. بیا.
حالا وقتشه بهم بگی چی شد.
سارا با پیچ‌گوشتی چشمشو درآورد.
دلیل داشت.
-می‌تونی برام صندلی بیاری؟ -آره.
باشه.
ممنون.
باشه، الگین، می‌تونی دستتو برداری؟
اشکالی نداره.
[نفس بیرون]
[دونا] می‌تونی بخیه بزنی؟
آره، بهترین کارمو می‌کنم.
دونا، چرا--
-بعداً حرف می‌زنیم. -[کلارا] دونا؟
بله! صبر کن، کلارا!
فاطیما برگشته.
اون و الیس از تپه دارن میان بالا.
-باشه، باشه. -چی شد؟
نه، هیچی! هیچی! برو بیرون!
-می‌تونم یخ بیارم؟ -آره. برو!
[موسیقی مرموز]
[نفس بیرون]
آره.
[موسیقی مرموز]
♪
بوید! چی--
چی--
بوید، داریم چیکار می‌کنیم؟
نباید... ما...
[کنی] اون چیه لعنتی؟
چی--
این چیه؟ چی-- بوید!
چی--
باشه.
بوید.
بوید، چی لعنتی داری می‌کنی؟!
[نفس سنگین بیرون]
این همه فشنگیه که داریم،
از هر تفنگی که تا حالا اینجا اومده.
فقط باید مطمئن بشم-- فقط باید مطمئن بشم
اگه کار به جایی رسید، به اندازه کافی داریم.
به اندازه کافی برای چی؟
بین خانه کلونی و شهر،
الان چند نفر داریم اینجا؟
باید تعداد دقیق بگیریم. ممنون.
باشه، هر چی داری می‌کنی الان،
باید متوقفش کنی.
بوید، باید-- باید متوقفش کنی!
هی! ما یه برد داشتیم، کنی!
یه پیروزی لعنتی،
و حتی اون یکی رو هم نتونستیم...
باشه.
چیزی که پایین دیدیم، یعنی
هیچ راهی برای جنگیدن با اون چیزها وجود نداره.
هیچ راهی، هیچی، برای برنده شدن.
شاید روزی برسه که تنها چیزی که می‌تونیم تصمیم بگیریم
این باشه که چطور می‌خوایم بریم.
یا بذاریم اون چیزها پایین
ما رو تکه‌تکه کنن
یا...
درسته.
من فقط...
باید مطمئن بشم به اندازه کافی داریم،
فقط در صورت نیاز.
کنی، لطفاً.
باشه.
لطفاً.
آره.
چهل و هفت.
چی؟
وقتی مصاحبه‌های تیللی رو می‌کردیم شمردم.
۴۷ نفر داریم.
چهل و هفت.
باشه. یخو برداریم.
حتماً فکر می‌کنی آدم خیلی بدی‌ام.
یه زمانی شاید آره.
و حالا؟
حالا فکر می‌کنم این مکان کارای بدو با آدم‌های خوب می‌کنه.
باشه. فقط دارم چشمتو با اسپری بی‌حس می‌کنم، باشه؟
یه کم خیس می‌شه.
اشکالی نداره.
[ناله]
اِه، هی.
می‌تونی کمکم کنی؟
آره.
فقط سرشو محکم نگه دار.
اینجام.
باشه. اینا رو بپوش.
اینو حس می‌کنی؟
آره؟
-آره. -باشه.
یه کم دیگه صبر کن.
باشه. فقط گردنشو کاملاً ثابت نگه دار.
اینجوری؟
-آره، همینجوری. -همونجا؟
-بعد سرشو عقب ببر. -گرفتمت.
بعد از به دنیا اومدن بچه، قرار بود بریم خونه.
اگه فاطیما برگشته، شاید یعنی تموم شده.
شاید هنوز-- شاید هنوز درست بشه.
ببین، الگین، چیزی اینجا بهت دروغ گفته.
تو اولین نفری نیستی که این اتفاق براش افتاده،
و احتمالاً آخرین هم نیستی.
هیچ نسخه‌ای از این ماجرا درست نمی‌شه.
باشه. آماده‌ای؟
سریع‌ترین کارو می‌کنم، باشه؟
نفس عمیق، نفس عمیق. اینو بگیر.
گرفتمت. گرفتمت.
اینو بگیر، الگین. اینجا.
محکم فشار بده، باشه؟ حالا شروع می‌کنیم.
باشه.
[نفس نفس]
[نفس لرزان]
[ناله]
آخ... [ناله]
باشه. عالی داری انجام می‌دی.
باشه، یکی دیگه.
عالی داری. فقط نفس بکش.
-باشه. -اشکالی نداره.
باشه. دوباره ثابت، باشه؟
[آکوئستا] باشه، گرفتم.
عالی.
اشکالی نداره. گرفتمت. گرفتمت. گرفتمت.
عالی داری. عالی داری.
[فریاد درد]
[موسیقی مرموز]
[در باز می‌شه]
مامان!
هی، پسر.
هی.
پدرت کجاست؟
هنوز برنگشته.
با تو نبود؟
آره، آره، بود. فقط جدا شدیم. من...
چی شده؟
هیچی.
هیچی، عزیزم. بیا-- بریم خونه.
[ترمز شدید]
وای، وای، وای، وای، وای، وای، وای.
-[موتور گاز می‌ده] -[داد نامشخص]
-چی لعنتی؟ -[مرد] مواظب باش!
-[موتور گاز می‌ده] -هی!
[فریاد درد]
باشه، پیش خواهرت بمون.
چرا؟
فقط اینجا بمون.
لعنتی.
[صداگذاری نامشخص]
[مرد] عقب بمون، رفیق. عقب بمون.
[بوید] لعنتی. خدایا.
چی--
باشه. اُه...
اینجا چی داریم؟
-باشه. -مواظب باش. شیشه رو ببین.
باشه. آره، آره، آره. هی، آقا؟
-هی. باشه. -[تبیثا] خدایا.
-صدامو می‌شنوی؟ می‌تونی-- -[زن گریه]
[تبیثا] شششش، شششش.
تو خوبی. تو خوبی.
نبضش خوبه و قوی، پس خوبه.
-[تبیثا] تو خوبی. -باشه.
باشه، تکون نخور، تکون نخور! تکون نخور!
لطفاً کمکم کن. کمکم کن، لطفاً.
[تبیثا] می‌کشیمت بیرون.
-تبیثا؟ -[دختر] حالش خوبه؟
اشکالی نداره.
بابام خوبه؟ بابام خوبه؟
خدای من.
-اون-- بابام خوبه؟ -[تبیثا] تکون نخور!
تو خوبی. گردنت رو تکون نده!
-باشه. -گردنت رو تکون نده!
[دختر] باشه.
[نفس نفس شدید]
باشه. باشه، آقا، اُم...
هی، می‌دونی-- هی،
برو کلینیک و بهشون بگو
که آمبولانس فوری اینجا لازمه!
-آره، باشه. -باشه؟
[با تلاش ناله]
باشه، یه لطفی بکن.
یه انبار اون طرف بار هست. ابزار بیار.
شاید مجبور شیم اینو باز کنیم، باشه؟
-گرفتم. -[تبیثا] گردنت رو تکون نده!
گردنت رو تکون نده! باشه. آروم باش، نفس بکش.
-اسمت چیه؟ -سوفیا.
هی، سوفیا، سلام.
این کتابو می‌ذارم بین
صورتت و این تکه فلز همونجا، باشه؟
باشه. باشه.
[تبیثا] صبر کن. اشکالی نداره.
فقط می‌خوام مطمئن بشم نبره‌ت
تا وقتی درمیاریمت، عزیزم.
باشه. باشه.
[نفس نفس]
باشه.
همه چی خوبه. آروم باش. همه چی خوبه.
-[سوفیا] حالش خوبه؟ -آره، هست. تکون نخور.
صورتتو تکون نده، لطفاً عزیزم.
باشه. حالش خوبه؟
[تبیثا] باید کمربندو ببریم.
آه، سوفیا.
-درست شنیدم؟ -[سوفیا] آره!
-[بوید] اسمت اینه؟ -آره.
باشه. سوفیا، سوفیا، جای دیگه‌ات درد می‌کنه؟
گردنم درد می‌کنه.
گردنت؟ باشه. ششش، ششش، ششش، ششش!
هی، تکون-- گردنت رو تکون نده.
هی، پاهات چی؟ پاهات چی؟ انگشتاتو تکون می‌دی؟
-انگشتاتو تکون بده. -آره.
تکون می‌دی؟
-آره. -باشه. باشه.
-باشه. -[بوید] نگران نباش.
-بابا! -تو خوبی.
-بابات خوبه.
-بابا! -[بوید] باشه. باشه.
بابا! بابا!
-[بوید] باشه. باشه. -بابا!
لطفاً بیدار شو!
-[بوید] ششش... -[سوفیا] بابا، بیدار شو!
تکون نخور! صورتتو تکون نده، لطفاً عزیزم!
مامانمو می‌خوام! مامانمو می‌خوام! نمی‌خوام اینجا باشم!
-[بوید] باشه. -مامانمو می‌خوام!
-[بوید] سوفیا؟ -آره! آره؟
-سوفیا؟ -آره؟
-می‌گیریمت، باشه؟ -باشه.
فقط آروم باش، باشه؟
باشه، ولی لطفاً فقط از بابام مراقبت کن.
از هر دوتون مراقبت می‌کنیم.
-[تبیثا] اشکالی نداره. -اشکالی نداره.
بابات خوب می‌شه.
[بوید] به هر دوتون کمک می‌کنیم، باشه؟
-اشکالی نداره. ثابت بمون. -باشه؟ حالا شروع.
[تبیثا] ثابت بمون. لطفاً تکون نخور.
فقط نفس بکش. داریم درمیاریمت.
[بوید] خیلی آروم.
همه چی خوبه. همه چی خوبه.
فقط تکون نخور. اشکالی نداره. اشکالی نداره.
تقریباً تموم شد. تقریباً تموم.
-باشه؟ -[بوید] اشکالی نداره.
چی شد؟
تصادف ماشین. در رو نمی‌تونیم باز کنیم.
راننده گیر کرده داخل. بیا.
بکش.
-باشه. -بابا؟!
باشه، نه، نه، فقط-- بذار بازوامو دورت بندازم.
همه چی خوبه. همه چی خوبه.
تو خوبی. کاملاً خوبی.
تو خوبی. تو خوبی.
بازومو دورت می‌ندازم. اشکالی نداره؟ بیا، بچه.
-بابا! -[بوید] خوبه.
بابا! لطفاً!
می‌گیریمش. می‌گیریمش. اینجا.
[تبیثا] تو خوبی. اشکالی نداره، عزیزم.
[بوید] همونجا بمون. گرفتیش؟
-آره، گرفتمش. -باشه، اینجا.
-[تبیثا] اشکالی نداره. -[بوید] بگیرش.
اشکالی نداره.
[سوفیا نفس نفس]
[نفس سنگین]
[موتور گاز]
عقب. عقب.
هی! وایسا.
عالی. هی، برانکاردو گرفتی؟
ببین، فقط دختره رو کشیدیم بیرون.
پدر هنوز داخله.
نفس می‌کشه، نبض خوبی داره.
-حرف می‌زنه؟ -نه، نه.
عالی.
[زن] راه بدید. راه بدید!
[تبیثا] حالا شروع. شروع.
تو خوبی.
هی، تو خوبی. از پدرت مراقبت می‌کنیم، باشه؟
-هی. -همه چی خوبه. هی.
سلام.
-سوفیا درسته؟ -بله خانم.
باشه. اسم من ماریل هست.
-دکترید؟ -پرستارم.
باشه.
-اونم همین‌جا داره. -آره.
گرفتم.
باشه، عالی. آره.
[ناله]
باشه، می‌تونی چیزی درباره تصادف بهم بگی؟
پدرت اصلاً عجیب رفتار می‌کرد؟
چیزی گفت؟
اون-- بود. اُم...
یه درخت وسط جاده بود
و ما سعی می‌کردیم راهی دورش پیدا کنیم
تا برگردیم به بزرگراه،
و بعد اون-- اون فقط--
یه صدایی داد، بعد شروع کرد به لرزیدن،
و بعد سریع‌تر رفتیم، و بعد--
داری خوب می‌گی. داری خوب می‌گی.
اشکالی نداره. اشکالی نداره.
من، اُم... من سعی کردم ماشینو هدایت کنم،
ولی اون خیلی تکان می‌خورد و پرتاب می‌شد
که من-- نتونستم-- و بعد ما فقط-- و بعد ما--
باشه. خوبی. اشکالی نداره. اشکالی نداره.
لطفاً، لطفاً نذار بابام بمیره.
نه، نه، نه. اشکالی نداره.
یه لحظه بهت می‌دم.
لطفاً نذار بابام بمیره. نمی‌خوام بمیره.
اشکالی نداره. باید نفس بکشی. اشکالی نداره.
ازش مراقبت می‌کنیم. ازش مراقبت می‌کنیم.
[ناله]
[با فشار]
شما باید از وینچ استفاده کنید.
اتان، پیش ویکتور بمون.
-ها؟ -چی؟
-وینچ. -[جولی] می‌تونم کمک کنم؟
-[بوید] بیار. -اون آشغالو بگیر.
اینجا.
دستاتو مواظب باش.
[جید] باشه، اُه، اینو ببند.
[بوید] مطمئن شو محکمه. راتچتو بگیر.
[کنی] باشه، برانکاردو می‌گیرم.
بریم! بریم!
آره. می‌گیریم. می‌گیریم.
صبر کن... صبر کن برام.
باشه. درست. فقط-- کمربندو بگیر.
آره، گرفتم.
[بوید] باشه. گرفتیش؟
باشه، اینو بنداز روش.
[کنی] آره.
[ناله]
-همینجا. -[کنی] مواظب.
-گرفتیش؟ -[جید] آره.
[کنی] خوبی؟
[بوید] یک، دو، سه.
[ناله]
[بوید] باشه.
-خوب؟ -[کنی] آره.
-[بوید] ببریمش. -[کنی] گرفتم.
[رندال] باشه.
[بوید] آره. گرفتیش؟
باشه.
هی.
-از چیزی که دخترش گفت... -درسته.
...فکر کنم تشنج کرده.
مطمئن نیستم چیزی که باهاش درگیره واقعاً پزشکی باشه.
داری از چی حرف می‌زنی؟
روز اول که رسیدم، دیدم الگین
تشنج بدون دلیل همونجا داشت.
ولی، بر اساس چیزی که بهم گفتن،
این کاملاً غیرمعمول نیست؟
آه، درسته، آره.
اتان اولین شبش یکی داشت
و سارا تو دیگه یکی داشت.
-[ماریل] درسته. -اینجوری نبود.
پس چیکار کنیم؟
[ماریل] یعنی الان،
ببریمش بالا کلینیک و امیدوار باشیم بیدار بشه.
باشه.
هی. امشب می‌مونم بالای کلینیک.
چی-- مطمئنی؟
آره. شب سختی می‌شه،
و یکی از ما باید اون بالا باهاشون باشه،
و تو باید بری پیش فاطیما و الیس.
-درسته. باشه. -آره.
باشه، آره.
-باشه. -باشه. در رو گرفتم.
-باشه. -[بوید] خوبی؟
[موتور روشن]
فکر می‌کنی کجا زندگی می‌کنن؟
باید صبر کنیم ببینیم.
بریم خونه. زود تاریک می‌شه.
بابا کجاست؟
نمی‌دونم، ولی قبل از تاریکی اینجاست.
بریم. بریم. بیا.
بیا. بریم. اشکالی نداره.
امیدوارم خوب باشن.
[جید] تبیثا.
جید.
باید حرف بزنیم.
اشکالی نداره. برو. برو داخل.
باید به مردم بگیم.
چی بگیم؟
ما هیچ ایده‌ای نداریم اون بیرون چی شد.
حتی نمی‌دونیم درسته یا نه.
داری می‌ایستی اونجا و بهم می‌گی
اون حس واقعی بهت نداد؟
نمی‌دونم چی حس می‌کنم.
سارا سعی کرد پسرمو بکشه
چون چیزی اون بیرون متقاعدش کرد
که اگه این کارو بکنه، همه می‌تونیم بریم خونه.
مطمئنم براش خیلی واقعی بود.
نه، نه، نه. هی، صبر کن، صبر کن.
ببین، اون فرق داشت.
چطور؟
اُه...
چی آسون‌تر باور می‌کنی -
اینکه هر چی ما رو اینجا نگه داشته
اون افکارو تو سرمون گذاشته تا عذابمون بده،
یا...
اینکه تو و من داریم بارها و بارها
برمی‌گردیم اینجا، برای قرن‌ها،
سعی می‌کنیم بچه‌هایی رو نجات بدیم که قبلاً مردن؟ یعنی...
ببین. می‌تونیم-- می‌تونیم برویم داخل، باشه؟
تو، من، جیم، می‌تونیم اینو--
جیم اینجا نیست. جیم خونه نیست.
داری از چی حرف می‌زنی؟ تقریباً تاریکه.
می‌دونم. می‌دونم.
وقتی برگشت، باهاش حرف می‌زنم.
باشه.
هی، باید در مورد چیزی که قبلاً اتفاق افتاد حرف بزنیم.
-یه لحظه-- -دستاتو بردار ازم!
ببین، داره تاریک می‌شه.
نمی‌تونی همینجوری این بیرون راه بری.
آره، دیگه برنمی‌گردم با تو داخل،
برای لعنتی--
می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم.
تو هیچی نمی‌دونی.
فکر می‌کنی قهرمانی؟
شهیدی که کاری که باید می‌کردی کردی؟
اون کاری که با اون بچه بالا کردی...
تو یه هیولای لعنتی‌ای.
نمی‌دونم قبلاً چی بودی،
ولی الان اینی که هستی.
همه‌تون هیولای لعنتی‌اید.
[در باز می‌شه]
خورشید داره غروب می‌کنه. امشب می‌مونی؟
اگه اشکالی نداره.
آره. اُه، کریستی بالاست با فاطیما.
همین الان بخیه چشم الگینو تموم کرد.
درسته.
اُم...
باید در مورد اینکه باهاش چیکار کنیم حرف بزنیم.
بوید؟
آره. آره.
آره. من، اُه...
باید بیای بالا با من.
چیزی هست باید بشنوی.
[نفس تند بیرون]
["Send in the Clowns" از فرانک سیناترا پخش می‌شه]
♪ مگه فقیر نیستیم؟ ♪
♪ مگه جفت نیستیم؟ ♪
♪ من بالاخره اینجام ♪
-[صدای فلز] -♪ روی زمین ♪
♪ تو وسط هوا ♪
♪ دلقک‌ها رو بفرست ♪
[نفس سریع]
[نفس سنگین]
♪ مگه خوشی نیست؟ ♪
♪ نمی‌خوای-- ♪
[کریستی] باشه.
تموم شد. عالی بودی.
خوبم؟
از نظر جسمی،
همه چی خوب به نظر می‌رسه.
چیزی هست که بتونی در مورد... اُم...
اون--
-زایمان؟ -آره.
چی دوست داری بدونی؟
در مورد زن ترسناک با کیمونو که منو نگه داشت
یا چیزی که ازم کشید بیرون
و بهم گفتی اونجا نبود؟
[در زدن]
[بوید] بوید.
بیا تو.
هی.
چطوری؟
[فاطیما] تو تونل‌ها چی دیدی؟
زن با کیمونو رو پیدا کردی؟
آره.
-دارم می‌رم. -نه، بمون. بمون.
باید، اُم...
تو، اُه...
باید اینو بشنوی.
-باشه. -باشه.
-بابا؟ -آره.
چی داره می‌گذره؟ پایین چی شد؟
پس، اُه...
تا وقتی رسیدم بهش، اون، اُه،
اُه... زن با کیمونو، اُه،
اون تو یه اتاق بود با اون--
اون چیزها از جنگل، و اونا--
همه دور هم ایستاده بودن.
اُم، و اون، اُم--
داشت...
اونو گذاشت وسط اتاق،
و، اُم...
شروع کرد به حرکت.
و بعد شروع کرد به رشد.
و اون-- ادامه داد...
تا بزرگ شد...
تا بتونه بایسته.
و بعد، لبخند زد.
من یکی از اونا رو به دنیا آوردم.
[الیس] نه. این چیزی نیست که داره می‌گه.
بابا، بهش بگو که-- این--
این چیزی نیست که داری می‌گی.
[نفس نفس]
این فقط یکی از اونا نیست.
همونیه که من کشتم...
اون شب تو کلینیک.
خدا.
[صدای غرش]
[ویکتور با فشار]
ویکتور؟ ویکتور!
[نفس سنگین]
داری چیکار می‌کنی؟
این تختو می‌کشم تو اتاقم.
می‌بینم. می‌خوای بگی چرا؟
این-- خب، برای بابامه.
اُه، حالا هم‌اتاقی می‌شیم.
اُم، بذار کمک کنم. ببخشید بابت سر و صدا.
اشکالی نداره.
مدتیه هم‌اتاقی نداشتم.
-مطمئنم جورش می‌کنی. -آره.
[بوید] ببین. گوش کن. نگاهم کن. حالا--
بوید، مطمئنی همون یکی بود؟
آره.
ببین، اگه کنی اونجا نبود،
اگه اونم ندیده بود،
فکر می‌کردم دیوونم شده.
ولی گفت بعدش چیزی گفتی،
چیزی مهم.
من-- من گفتم--
در مورد چیزی که بهشون قول داده بود برای همیشه زنده بمونن.
فقط یه لحظه بود، ولی...
[نفس سنگین] ...دیدم چیکار کردن.
باشه.
اون چیزها تو جنگل،
فکر کنم دیدم چطور شدن چیزی که هستن.
اون‌ها یه قرارداد بستن
چون چیزی بهشون قول داده بود که برای همیشه...
زنده بمونن.
قرارداد. با-- با چی؟
نمی‌دونم.
فاطیما...
نمی‌دونم-- چی-- نمی‌دونم! من-- نتونستم ببینمش.
ببین، ببین. گوش کن، گوش کن، گوش کن.
می‌دونم کلی سختی کشیدی،
ولی این مهمه.
[نفس تند] فکر می‌کنی نمی‌دونم؟
من--
من همونم که...
[نفس نامنظم]
-دوش می‌خوام. -هی، وای. هی، آروم.
-دوش لعنتی می‌خوام. -عزیزم، نه. باید استراحت کنی.
-فاطیما، صبر کن. -فاطیما، نه.
-فقط باید استراحت کنی-- -[فاطیما] نه! دوش می‌خوام!
[نفس لرزان]
بهتون گفتم!
به همه‌تون گفتم
که چیزی داخل من بود،
چیزی که...
التماس کردم گوش بدید!
نمی‌دونم-- چی دیدم رو نمی‌فهمم.
نمی‌دونم چرا دیدم. من--
دیگه چیزی نمی‌تونم بهتون بگم.
باشه.
ببخشید.
هی، این...
راستشو بگو،
فکر می‌کنی شانس بیدار شدنش چقدره؟
اُه، با توجه به اینکه چقدر طولانی بیهوش بوده؟
حتی مسئله این نیست که بیدار بشه،
بلکه اینه که اگه بیدار بشه تو چه حالتی باشه.
آره.
-کنی؟ -آره.
تلفن داری؟ من، اُم-- تلفنم تو ماشین مونده، و من--
باید به مامانم زنگ بزنم. حتماً خیلی نگرانه.
آره، اُم، اونجا، اُه...
اینجا... اینجا آنتن نداره.
می‌تونم برم پایین تپه. اشکالی نداره.
من... منظوم این نیست...
منظوم اینجا تو کلینیک نیست.
[ماریل] دارم می‌رم.
من، اُه...
چی داره می‌گذره؟
باید به مامانم زنگ بزنم.
می‌دونم. می‌فهمم. واقعاً.
من... کاش می‌تونستم، اُم...
باید یه حرف بزنیم... در مورد این مکان
و در مورد اون درختی که تو جاده دیدی.
[جولی] مامان.
کجاست؟
چرا هنوز برنگشته؟
عزیزم، پدرت خوبیه.
انگار دیر کرده از سر کار بیاد.
مامان، امروز چی شد؟ چرا باهام حرف نمی‌زنی؟
نه، جولی، نه. من-- الان نمی‌خوام حرف بزنم.
-لطفاً! -نمی‌تونم.
-لطفاً! -نمی‌تونم باهات حرف بزنم.
-نمی‌تونم الان باهات حرف بزنم. -ول کن این حرفو! لطفاً!
مامان، تقریباً تاریکه. اون خونه نیست.
لطفاً، چرا حرف نمی‌زنی--
[اتان] بس کنید. دیگه سر هم داد نزنید.
نه، ببخشید. ببخشید.
-[در بسته می‌شه] -بابا مرده؟
نه!
نه، عزیزم. نه، نیست.
شاید نفهمیده چقدر دیر شده.
نمی‌دونم.
شاید تو خانه کلونی یا RV باشه.
فردا می‌بینیمش.
خب اگه نبینیم چی؟
خب...
یادت میاد چی بهمون گفت بابا،
اون شب که مامان رفت درخت بطری
و برنگشت؟
گفت تنها چیزی که تو این مکان داریم اینه که به چی باور داریم.
پس باید به چیزای خوب باور داشته باشیم.
درسته؟
مامان برگشت.
بابا هم برمی‌گرده.
پس، اُم، هیولاها، اونا-- هر شب میان؟
آره.
این-- این سنگ‌ها، اونا-- ازتون محافظت می‌کنن؟
اُه، بهشون می‌گیم طلسم.
چطور کار می‌کنن؟
نه! نه، اُم...
از پنجره برندارش.
ببخشید.
اشکالی نداره. فقط، اُم...
باید آویزون باشن تا کار کنن.
چرا؟
[نفس تند بیرون] اُه...
ما-- ما نمی‌دونیم.
نمی‌دونیم.
می‌دونم این همه چی چقدر عجیب به نظر می‌رسه.
«نور در تاریکی می‌درخشه،
«و تاریکی هرگز بر اون غلبه نمی‌کنه.»
این چیه؟
یوحنا ۱:۵.
یعنی، اُم، خدا با ماست،
حتی اینجا.
یعنی، اُم، چطور دیگه می‌شه این چیز جادویی رو توضیح داد
که تاریکی رو دور نگه می‌داره؟
درسته.
با من دعا می‌کنی، کنی؟
آه، من--
من واقعاً، اُه...
من واقعاً مذهبی نیستم.
اشکالی نداره. خدا هنوز گوش می‌ده.
لطفاً؟
آره. آره، حتماً.
[نفس تند بیرون]
خداوندا، لطفاً از ما محافظت کن در این مکان تاریک،
جایی که شر آزادانه می‌چرخه.
لطفاً کنار تخت بابام بایست
و بذار بیدار بشه با عشق تو تازه شود.
و لطفاً دستتو بذار روی شونه‌های این مردم،
که تو این مکان گیر افتادن، و ما رو پذیرفتن
و اینقدر مهربون بودن.
امشب با اونا باش، خداوندا،
و بذار عشقت بهشون آرامش بده.
اینو به نام تو می‌خوایم. آمین.
اُه، آمین.
اُم، می‌رم پیش بابام بشینم، اگه اشکالی نداره.
آره. حتماً.
خیلی‌ها می‌خوان بدونن
پایین چی شد.
بوید؟
شنیدی چی گفتم؟
امروز ماشین دیگه‌ای هم اومد.
یه دختر و پدرش.
انگار یه... انگار کشیش باشه.
اون یه-- سکته کرد...
...یا تشنج یا چیزی.
تصادف کردن با ایستگاه پلیس.
دختره بیشتر از ۱۵،
۱۶ سالش نیست. اون، اُه...
الان بالاست تو کلینیک،
منتظره ببینه پدرش امشب زنده می‌مونه یا نه،
در حالی که کنی بهش توضیح می‌ده
که هر زندگی‌ای که قبلاً داشته...
تموم شده،
که حالا، تو جایی زندگی می‌کنه
که هیولاها لبخند می‌زنن.
اون دختره احتمالاً اینجا می‌میره.
-بوید! -می‌دونی،
تنها چیزی که منو از تخت بلند می‌کنه
این ایده‌ست که...
شاید، فقط-- فقط شاید، بتونیم این مکانو شکست بدیم،
شاید بتونیم همه رو ببریم خونه،
که، شاید یه روز
آدم‌های خوب واقعاً برنده بشن!
و بعد اون لعنتی رو تو تونل‌ها دیدم!
همون لبخند لعنتی-- همون...
و فهمیدم--
این مکان از اول سه قدم جلوتر از ما بوده!
دقیقاً مثل چیزی که گفتی، بازی تقلب داره.
فرقی نداره چیکار کنیم.
فرقی نداره چی فدا کنیم.
هیچ‌کدومشون یه ذره هم معنی نداره اگه نتونیم--
هی، کجا داری می‌ری؟
من هیچ جا نمی‌رم.
هیچ‌کدوممون نمی‌ریم.
باشه، نه، ولش کن.
راهمو باز کن، کریستی!
نه، نه. نمی‌تونی این کارو بکنی.
زمان خیلی بدیه
برای اینکه شروع کنی به خودت دلداری بدی.
آه، این کاریه که دارم می‌کنم؟
آره، داری!
و کلی دلیل هم داری.
همه بقیه هم دارن. ولی هیچ‌کدوم از این مردم
از من نخواستن چشم مردمو بخیه بزنم،
پس ازت یه کم بیشتر انتظار دارم
از «این هیولاها برای همیشه زنده‌ان، پس همه می‌میریم.»
چون فرقی نداره چند نفر رو با هم بخیه بزنم،
اگه ببینن تو ایمانتو از دست دادی،
اون موقع مردم شروع می‌کنن
که تو دستشویی خودکشی کنن.
می‌تونید یه لحظه به ما وقت بدید؟
آره.
[دونا] بریم.
[گلو صاف]
کریستی راست می‌گه، بابا.
آره.
[دونا] بریم.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in» کانال ما در بله: @zardfilm_in
کریستی راست می‌گه، بابا.
ببین، هر چی بشه،
تو تنها کسی هستی که هیچ‌کس اینجا نمی‌تونه ببینه...
-بابا! -دیگه نمی‌تونم.
الیس، نمی‌تونم!
دارم از هم می‌پاشم!
همه کارایی که کردم، هر فداکاری که کردیم،
و اگه-- اگه نتونم شما رو ببرم خونه،
پس هیچ‌کدومشون معنی نداره! مامانت؟!
این...
لعنتی، نمی‌تونه برای هیچی باشه!
من فقط-- من...
[صدای شکسته] نمی‌تونم لعنتی...
نمی‌تونم...
هیچ...
خدا.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in» کانال ما در بله: @zardfilm_in
[الیس] می‌دونم.
می‌دونم.
[گریه]
[صدای فلز]
اون چی بود؟
نمی‌دونم.
مامان؟
[موسیقی پر از تعلیق]
♪
چی داره می‌گذره؟
[نفس عمیق]
بیدار شو.
بهتر شد.
دو بار پلک بزن اگه صدامو می‌شنوی.
می‌دونم این خیلی گیج‌کننده‌ست برات.
ولی مهمه که بفهمی
تو نقش خیلی خاصی تو یه داستان خیلی مهم داشتی.
می‌بینی، اُم...
نمی‌تونستم به شکل خودم بیام سراغشون.
[نفس، خنده]
[سوفیا] با همه چیزی که یاد گرفتن.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in» کانال ما در بله: @zardfilm_in
[ناله ادامه]
-[ناله] -[صدای شکستن]
[ناله]
[صدای استخوان]
[ناله]
[صدای استخوان]
[ناله]
[ناله زنانه]
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in» کانال ما در بله: @zardfilm_in
چیزی که داره بهت می‌شه عادلانه نیست.
خوب شدی؟
گم شدم.
منم.
دوست داری برات سواری بدم؟
وقتی برام وایسادی،
می‌دونم با مهربونی تو قلبت این کارو کردی.
[نفس تند]
[موتور گاز]
[ترمز شدید]
حتماً خیلی می‌ترسی.
ببخشید که اینجا نیستی تا ببینی چی قراره بیاد.
همیشه قشنگ‌ترین بخششه.
بخشی که آرزو می‌کنم برای همیشه طول بکشه.
می‌خوای بدونی چرا؟
این وقتیه که خودشونو تکه‌تکه می‌کنن.
[ناله خفه]
[ناله ادامه]
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in» کانال ما در بله: @zardfilm_in