‫[زندان تارواتر]
‫[هفت سال پیش]
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫بکشش! اون آشغال عوضی رو بکش!
‫کدوم گوریه؟
‫دم خونه بمونیم؟
‫شاید برگرده.
‫آهای!
‫بی‌حرکت!
‫نه، نه، نه! مقاومت نمی‌کنم! نه، نه! ‫نمی‌دونستم پلیسین.
‫بلند نشو آشغال.
‫فقط یه‌کم می‌سوزه.
‫- از گریسون خبری نشد؟ ‫- هنوز نه.
‫احتمالا الان دارن کیدی رو ‫تو کلانتری بازجویی می‌کنن.
‫هنوز چیزی یادت نیومده؟
‫کجا رفتی؟
‫چی مصرف کردی؟
‫امروز کلا غیبت زده بود زک.
‫ناتالیه.
‫خب، اگه یادت بیاد انگشت پات کجا قطع شده، ‫می‌تونم برم بذارمش تو یخ.
‫دوباره وصلش کنیم.
‫چی شده؟
‫- چی شده؟ خوبی؟ ‫- آب دهنم راحت پایین نمی‌ره.
‫می‌شه لطفا با یه دکتر صحبت کنم؟
‫یه دقیقه دیگه میام خدمتتون.
‫ببینم می‌تونیم براتون...
‫آماده است.
‫- نه! ‫- وایستین، وایستین. خانم.
‫وای خدا! خانم...
‫- ولم کن! دستت رو بکش! ‫- کمک لازم دارم!
‫عذر می‌خوام.
‫لیوان نداره.
‫خیلی‌خب دکتر...
‫باید اصلا تکون نخوری ‫تا این رو جا بندازم.
‫چقدر می‌خوای باهاش ور بری؟
‫پلیس‌ها وقتی بهم حمله کردن ‫بدجوری پیچوندنش.
‫نشکسته، خب؟ ‫فقط در رفته.
‫مطمئنی؟
‫- قبلا چنین کاری کردی؟ ‫- هر روز و هر شب.
‫- بهترین راهش همینه؟ ‫- تنها راهشه.
‫- خیلی‌خب. ‫- نه، نه.
‫- تکون نخور. اصلا تکون نخور... ‫- آقا. آقا.
‫بذار خودم جا بندازم. ‫جا می‌اندازم. می‌اندازم.
‫نه...
‫بفرمایین. ساده است.
‫حالا آتل می‌بندیم آقای کیدی.
‫خیلی‌خب. مرسی.
‫در خدمت شماست کارآگاه‌ها.
‫دارم میام بخوابم.
‫- باشه، خب... ‫- ببخشید. بریتانی بی‌خوابی می‌گیره.
‫- صحبت خوبی بود بابا. ‫- شب به خیر.
‫- بیا پایکوبی کنیم آشغال! ‫- یا خدا.
‫- کالی. ‫- نوشیدنی آوردم. ماری‌جوآنا هم آوردم.
‫- ایول. ایول. ‫- خیلی خوبه.
‫آقای کیدی، عیبی نداره ‫چند سوال ازت بپرسیم؟
‫آدم عاقل الان باید درخواست وکیل کنه؟
‫خب آقا، تو امشب به سه مأمور پلیس ‫حمله کردی.
‫به نظرم آدم عاقل ‫باید بخواد همکاری کنه.
‫چطوره بهمون بگی طی ۲۴ ساعت اخیر ‫چیکار می‌کردی.
‫مأمورهاتون خودشون رو معرفی نکردن.
‫اون خونه رو از «ایربی‌ان‌بی» ‫اجاره کرده بودی.
‫مالک خونه اجازه داده بود.
‫ببین، نیمه‌شب بود، ‫کلی صدای زمزمه می‌اومد...
‫بدن آدم خودش واکنش نشون می‌ده.
‫می‌دونین من جراحت مغزی دارم؟
‫آره، خوب شد گفتی جراحت مغزی...
‫اصلا باعث نمی‌شه توهم بزنی ‫یا چیزی ببینی؟
‫مثلا فرزند یا همسر مرحومت رو ببینی؟
‫چیه؟
‫خب، الان فهمیدم از طرف کی اومدی.
‫کجاش خنده‌داره آقای کیدی؟
‫خودش اومد.
‫گریسون، مایلم با آقای کیدی ‫دو کلام تنها حرف بزنم.
‫همدیگه رو می‌شناسین؟ ‫معلومه که می‌شناسین.
‫به نظرم بهتره بذارین خودمون ‫به این مسئله رسیدگی کنیم خانم بودن.
‫راستش، واقعا می‌خوام ‫با وکیل صحبت کنم.
‫با همین وکیل.
‫شنیدین که چی گفت.
‫اصلا تکمیلش نمی‌کنن؟
‫بابام باز هم پیمانکارش رو اخراج کرد.
‫وقتی تام عصبانی می‌شه ‫یه‌کم جذابه.
‫انگار می‌گه «من قبلا ‫تفنگدار نیروی دریایی بودم...»
‫«و می‌تونم باهات وزنه بزنم.»
‫چیه؟ تو و اون که نسبت بیولوژیکی ندارین.
‫چرا این‌جوری هستی؟
‫عصبی نشو.
‫از ناتالی باحال بیشتر خوشم میاد.
‫می‌تونی خودت بهم بدیش.
‫نمی‌تونی خودت بکشی؟
‫باید من...
‫عین پرنده مادر یادت بدم؟
‫نه.
‫پسر من با نه انگشت پا اومد خونه،
‫دقیقا بعد از سخنرانی تو راجع به ‫بریدن انگشت دست و پا بود.
‫وای. پسرت انگشت پاش رو از دست داد؟ ‫چی شد؟
‫خب، یادش نمیاد ‫آخه تو چیزخورش کردی.
‫- من چیزخورش کردم؟ ‫- آره.
‫چرا باید چنین کاری بکنم؟
‫مکس. می‌دونم کار تو بود.
‫پس بذار سوالم رو تکرار کنم.
‫من چرا باید بخوام اذیتت کنم؟
‫من که نمی‌تونم ذهنت رو بخونم.
‫دلم واسه پسرت می‌سوزه.
‫اگه مواد مصرف می‌کنه و تصمیمات بدی می‌گیره ‫به نفعش نیست.
‫ولی خب، جوانه. ‫می‌تونه عوض بشه. تو شدی.
‫بس کن.
‫- چیه؟ ‫- تو من رو نمی‌شناسی.
‫- نمی‌شناسم؟ ‫- نه.
‫گمون کنم یادم میاد ‫خیلی وجه اشتراک داریم.
‫مثلا دوران کودکی دشوار ‫و پدرهای بدقلقلی داشتیم.
‫ببین، پسرت خوش‌شانسه که تو رو داره.
‫تو هم خوش‌شانسی. ‫هرچی می‌خواستی داری.
‫تف به روت.
‫- زک بودن؟ ‫- همین‌جاست.
‫- آقای بودن؟ ‫- بله.
‫من دکتر مینتر هستم. ‫روان‌پزشکم.
‫- سلام. ‫- می‌شه باهاتون صحبت کنم؟
‫آره. زنم الان برمی‌گرده.
‫کجایی؟ علامت سوال.
‫پسرتون مواد مصرف می‌کنه؟
‫نه. نه.
‫یعنی شاید ماری‌جوآنا مصرف کنه، ‫ولی مواد سنگین نه.
‫سابقه بیماری روانی ‫در خانواده ندارین؟
‫نه، نه.
‫احتمالا بابای زنم ‫اختلال دوقطبی داشته باشه.
‫ولی ارتباطی ندارن.
‫از طرف شما چی؟
‫نه.
‫تو خونه اتفاقی نیفتاده؟ ‫تو مدرسه چی؟
‫زک پارسال با دختری هم‌سن خودش ‫ارتباط نزدیکی داشت...
‫و یه سری عکس خصوصی ازش داشت.
‫با دوست‌هاش...
‫یه گروه اینترنتی کوچک داشت.
‫خب...
‫گمون یکی از اون‌ها هم ازش خوشش می‌اومد ‫و بهش گفت.
‫عذرخواهی کرد، ولی مدرسه ‫کاری کرد درس عبرت بشه.
‫چندین ماه طول کشید.
‫تحقیرآمیزه.
‫بعدش...
‫دوست‌هاش رو از دست داد...
‫و از اون به بعد خیلی تو خودشه.
‫یا خدا. بوی چیه؟
‫یا خدا.
‫وای.
‫وای خدایا.
‫این دیگه چه وضعشه؟ ‫این مزخرفات چیه؟
‫[تماس دریافتی]
‫[تماس از دست رفته]
‫[هالوها]
‫گوشی زک عوضیه.
‫وای خدایا.
‫می‌شه لطفا یه دکتر بیاد اینجا؟
‫دوباره تماس می‌گیرم.
‫می‌تونیم همین وضع رو ادامه بدیم.
‫می‌تونی به پلیس‌ها بگی ‫من واسه خودم انگشت پای ملت رو قطع می‌کنم...
‫و بگی خانواده مرحومم رو می‌بینم.
‫راستی، خودت می‌دونی ‫منظورم دیدن واقعی نبود دیگه؟
‫یا نکنه خیال کردی بعد از این همه سال حبس...
‫من دیوانه و روانی شدم. ‫بی‌خیال.
‫به نظرم بیماری روانی نداری.
‫به نظرم گناهکاری.
‫آنا، کجایی؟
‫آروم باش. خیلی‌خب.
‫بعد از هفده سال،
‫خیال کردی اولین کارم ‫قطع عضو یه بچه است؟
‫که فقط مامانش رو اذیت کنم؟
‫چه بلایی سر پسرم آوردی کثافت؟
‫انگشت پاش کجاست آشغال؟
‫نات، الان نمی‌تونم حرف بزنم. ‫چی شده؟
‫همین‌جا قطعش کرد. ‫تو خونه قطعش کرد.
‫تو خلوتگاه.
‫آهای، داره خفه می‌شه!
‫خوبی؟
‫یا خدا.
‫اون انگشت پاشه؟
‫- آره. ‫- من از کجا باید بدونم...
‫- خانم بودن؟ ‫- بله؟
‫پسرتون...
‫گمون نکنم گاز گرفتن و کندن ‫انگشت پای خود آدم ممکن باشه.
‫خب، ظاهرا قطع مفصل انگشت پا ‫زور زیادی نمی‌خواد.
‫دکتر گفت «در حد هویج اطلسه.»
‫- چی؟ ‫- من...
‫حتما وقتی تو مراسم خیریه بودیم ‫اومده خونه،
‫یه چیزی مصرف کرده...
‫و انگشت پاش رو ‫تو خونه مصدوم کرده.
‫بعدش که اومدیم خونه، ‫می‌ره جلوی خونه...
‫و دزدگیر واسه همین فعال شد.
‫یکی این بلا رو سرش آورده.
‫مکس با ما تو مراسم خیریه بود.
‫وسطش پیداش شد.
‫خب، قبلش داشت گواهی‌نامه‌اش رو می‌گرفت.
‫عذر موجهش ردخور نداره.
‫چیه؟
‫چیه، زک خودش این بلا رو ‫سر خودش آورد؟
‫نه.
‫می‌خوام برم خونه.
‫باشه، خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، من می‌رم به ناتالی سر بزنم.
‫- باشه. ‫- برمی‌گردم.
‫وایستا، وایستا، وایستا، نگه دار.
‫باید برم سرویس.
‫- بیا. هوات رو دارم. ‫- نه، لازم...
‫لازم نیست تو هم بیای تو بابا.
‫- من منتظر می‌مونم. ‫- باشه.
‫شنیدم یه بچه خوک گم شده.
‫درد داره؟
‫نه، نه زیاد.
‫خوبه.
‫والدینت خوب ازت مراقبت می‌کنن.
‫تف به روی والدینم.
‫خوبی؟
‫آره.
‫خیلی خسته‌ام. بریم بالا.
‫سوییت ریاست‌جمهوری در انتظارته.
‫وای خدا. ببخشید.
‫خبر جدیدی از زک نشد؟
‫بابات هنوز بیمارستانه. ‫من دارم برمی‌گردم.
‫اینجا یه صاریغ دیدم.
‫به نظرم احتمالا ‫تو دیوار زندگی می‌کنه.
‫راستش، چند روز پیش ‫صدای خراشیدن شنیده بودم.
‫تو می‌دونی این‌ها چی‌ان؟
‫نه.
‫قبلا هم اصلا ندیدی ‫چنین کاری بکنه؟
‫اصلا.
‫دیگه تقریبا اصلا ‫با من حرف نمی‌زنه.
‫دنی گفت اینترنتی با یه دختری آشنا شده.
‫ظاهرا خیلی خوشگله.
‫عالیه. عالیه.
‫راستی، من گوشیش رو پیدا کردم.
‫رمزش رو بلد نیستم، ولی...
‫خدا رو شکر که همیشه خیالمون راحته ‫تو خوبی.
‫نوآ، امروز نمی‌تونم بیام. اصلا...
‫جدی می‌گی؟
‫چه‌جوری؟
‫جفتشون؟ این دیگه چه وضعیه؟
‫گمون می‌کنن بانی به بایرون شلیک کرده، ‫بعدش از حال رفته. احتمالا سکته قلبی بوده.
‫ولی سال‌ها تلاش کرده بود آزادش کنه.
‫ظاهرا همین که رسوندیشون، ‫دوباره زد بیرون.
‫وقتی اومد خونه بدجوری مصرف کرده بود.
‫همسایه‌ها صدای دعوا، جیغ و داد ‫و بنگ‌بنگ شنیدن.
‫راستش، منطق مردم باب میل ما نیست.
‫نه، باید ببینم.
‫آره، گمون می‌کردم.
‫لازم نیست اینجا باشیم.
‫آره.
‫بهم گفت می‌خواد ‫به مسابقه ایندیاناپلیس ۵۰۰ بره.
‫می‌خواد مامانش رو ببره.
‫آخه این دیگه چه وضعشه؟
‫ببین. ‫زندان خیلی خوب یاد می‌ده...
‫آدم چه تغییرات متنوعی می‌کنه.
‫هم ممکنه آدم رو بهتر کنه ‫هم داغونش کنه...
‫یا به چیزی تبدیلش کنه ‫که مامان خودش نشناسه.
‫پس خودت رو مقصر ندون.
‫ببینین. خیلی خوش‌موقع نیست،
‫ولی باید راجع به یه بیگناه دیگه صحبت کنیم.
‫مکس نه. روبن.
‫می‌خواد درخواست تجدید نظرش رو ‫پس بگیره.
‫خب، الان نباید تسلیم بشه. ‫شش هفته دیگه اعدام می‌شه.
‫واسه همین باید امروز ‫بری تارواتر...
‫و با حرف‌هات قانعش کنی مبارزه کنه.
‫نمی‌تونم.
‫زک بیمارستانه.
‫زک چی شده؟ خوبه؟
‫وقتی جواب این سوال رو بدونم ‫خیلی بهتر خوابم می‌بره،
‫ولی به زودی ترخیص می‌شه، ‫واسه همین باید برم خونه، خب؟
‫فردا با روبن حرف می‌زنم.
‫ببینین کی اومده.
‫سلام مامان.
‫عزیزم.
‫حتما داری از گرسنگی می‌میری، ها؟ ‫چیزی می‌خوری؟
‫نه، نه.
‫قهوه ساده از «ساوانا کافی روسترز» خوبه.
‫باشه. ردیفه.
‫واسه پات سفارشی نکردن؟
‫دوش ممنوع. تا جمعه اون چکمه رو پات می‌کنی.
‫باید خوب و تازه باشه.
‫گذاشتن نگهش دارم.
‫چکمه رو می‌گی؟
‫نه. انگشت پام رو می‌گم.
‫می‌رم لباسم رو عوض کنم.
‫باشه.
‫نظرت رو بگو.
‫به نظرم بلایی که سر پسرمون اومده ‫جزئیات خیلی زیادی داره...
‫که ازش خبر نداریم...
‫و هرچی کمتر بدونیم، ‫کمک بهش سخت‌تر می‌شه.
‫به نظر من بهترین کارمون واسه کمک بهش ‫همینه که اینجا هواش رو داشته باشیم.
‫خب، یه‌جوری می‌گی انگار ‫من می‌گم این‌طور نباشه.
‫ببخشید، این ماجرای بایرون خیلی...
‫انگار همه‌چی داره از هم می‌پاشه، مگه نه؟
‫این دختری که اینترنتی ‫باهاش آشنا شده کیه؟
‫یا خدا. خیلی‌خب.
‫بعد از جریان پارسال با سوفیا،
‫زک با یه دختر ارتباط اینترنتی داره ‫و ما خبر نداریم؟
‫به نظرت بهتر نیست ازش بپرسیم ‫اون بهش مواد داده یا نه؟
‫خیلی‌خب.
‫ببین، باید بدونیم چه‌جوری ‫این‌جوری شد.
‫آره.
‫زکری.
‫حالت چطوره؟
‫بد نیستم.
‫چیزی یادت نمیاد؟
‫مثلا بعد از رفتنت ‫با کسی دیدار نداشتی،
‫مثلا با اون دختر اینترنتیه؟
‫هنوز یادم نمیاد.
‫ما نگرانتیم زک.
‫باید با یکی صحبت کنی.
‫راجع به چیزی که یادم نمیاد؟
‫خب، الان دیگه جلسات دکتر کارلایل ‫هفته‌ای سه روز می‌شه. خب؟
‫جلسات مشترک هم برگزار می‌کنیم. ‫جفتمون.
‫من این رو نگه می‌دارم.
‫نه بابا. می‌تونم گوشیم رو بگیرم.
‫- رمز عبورت چیه؟ ‫- گوشیم رو پس بده.
‫بهت نمی‌گم.
‫این عکس چیه؟
‫کدوم عکس؟
‫- زنیکه آشغال! ‫- عه، عه، عه، عه.
‫- گوشیم رو پس بده. ‫- با مامانت فحش نده.
‫- مامان، پسش بده... ‫- وقتی امن بود پسش می‌گیری، باشه؟
‫- ببین! فقط آروم باش، خواهش می‌کنم. ‫- ولم کن! بابا!
‫مامان!
‫[هستی؟]
‫[زک: هستی؟]
‫حسگر حرکتی حیاط پشتی.
‫برندون؟ برندون؟
‫سلام تامی.
‫یه کاری می‌کنی بهت شلیک کنن.
‫تو و دخترم که لیبرال...
‫اهل مرکز تفریحی هستین ‫به کسی شلیک نمی‌کنین.
‫درسته.
‫فقط بدون اگه آنا می‌دیدت ‫بیرونت می‌کرد.
‫اون دختر منه.
‫اگه بخوام می‌تونم یه چیزی ‫رو ایوانش بذارم،
‫جفتشون هم نوه‌ام هستن.
‫واسه همین... برای ناتالی یه چیزی خریدم.
‫براش کفش فوتبال خریدم. ‫فوتبال دوست داره، مگه نه؟
‫مگان رپینو رو دوست داره.
‫اون کفش مگان رپینوئه. ‫البته کفش خودش نیست.
‫- مدل کفش خودشه. ‫- خیلی‌خب.
‫اون دختر می‌تونست تو تیم مردان بازی کنه.
‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب. خیلی‌خب. ‫- اونجا هم می‌ترکوند.
‫تولد ناتالی چند هفته پیش بود.
‫آنا نمی‌خواست بیای اینجا. ‫جعبه رو ببر.
‫ای بابا، می‌خوام یه کار قشنگ بکنم.
‫تو...
‫به آنا بگو خیلی دوست دارم ببینمش...
‫هر وقت آمادگیش رو داشت.
‫یه لطفی در حقت می‌کنم.
‫بهش نمی‌گم بهمون سر زدی.
‫شبت به خیر برندون.
‫هر وقت آمادگیش رو داشت. ‫هر وقت آمادگیش رو داشت.
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫سلام.
‫چه مرگته سگ؟
‫حتی پارس هم نمی‌کنی.
‫پسر، گمون کنم این سگ مریض شده باشه. ‫ببینش.
‫اگه حیوان رو زیادی زنجیر کنی،
‫کم‌کم یاد می‌گیره هر کاری کنه ‫اهمیتی نداره.
‫سگت مرده متحرک شده، نمی‌بینی؟
‫حتی صدای اربابش رو نمی‌شنوه.
‫خب، سگ احمق حتی غلت خوردن هم بلد نیست.
‫پارس کردن به غریبه‌ها تو حیاط رو ‫هم اصلا بلد نیست.
‫مردی چون تو که از اموالش دفاع می‌کنه ‫به سگ قوی و خطرناکی نیاز داره.
‫آره، راست می‌گی.
‫خب، فکر کنم اگه بخوای ‫می‌تونم از دستش خلاصت کنم،
‫آخه من تو انجمن بشردوستی ‫خیابون سالی مود کار می‌کنم، بلدیش؟
‫فردا یه سر بیا اونجا ‫و بگو از طرف مکس اومدی.
‫آخه یه سگ جدید اونجاست ‫که خوراک خودته، آخه...
‫آخه پیت بول مکزیکیه و سرش ‫اندازه سر خودمه...
‫و اگه اون بود ‫گلوم رو این‌جوری جر می‌داد...
‫به همون نیاز داری رفیق.
‫یعنی می‌تونم این سگ رو ‫با اون معاوضه کنم؟
‫عین ماشین؟
‫آره، برات هماهنگ می‌کنم. ‫اسمش «تو پویاست.»
‫فهمیدی؟ اسمش یادت نمی‌ره؟
‫خب، وقتی رفتی اونجا ‫دقیقا چی می‌گی؟
‫- از طرف مکس اومدم. ‫- خب؟
‫- درسته؟ ‫- آره.
‫مکس. اومدم «تو پویا» رو ببرم.
‫- «تو پویا.» (فحش به اسپانیایی) ‫- درسته.
‫- آره. ‫- سگت رو میاری.
‫خب، چند وقته با این دختره در ارتباطه.
‫پیام‌ها حذف می‌شن،
‫واسه همین فقط پیام‌های ‫چند روز اخیر رو دارم،
‫ولی چند هزار پیامه.
‫چند وقته اینجا نشستی؟
‫می‌خوای بهم عذاب وجدان بدی ‫که دارم راجع به این دختره...
‫که زک رو دور انگشتش می‌چرخونه ‫تحقیق می‌کنم؟
‫نه. می‌خوام توجهت رو جلب کنم ‫آخه فقط به فکر همینی.
‫ببخشید که فقط به فکر کسی‌ام ‫که پسرمون رو چیزخور کرده.
‫مهم نیست موادش رو ‫از یه دختر بازیکن آنلاین گرفته...
‫یا مکس کیدی یا تیم «ساوانا بناناز.»
‫خود زک مهمه.
‫باید هواش رو داشته باشیم. ‫باید شرایط رو عادی کنیم.
‫پس اگه می‌تونی، ‫باید با من همین کار رو بکنی.
‫تو دنیای واقعی کلی کار داریم.
‫الو.
‫سوفیا. منم، زک.
‫چیکار داری؟
‫فقط می‌خواستم بگم من... ‫من خیلی... خیلی شرمنده‌ام. باز هم می‌گم.
‫نباید اون کار رو می‌کردم... نباید...
‫اصلا...
‫[زندان ایالتی تارواتر] ‫[جورجیا، ساوانا]
‫رامیرز، ملاقاتی داری.
‫[سالن ملاقات]
‫این وکلا نمی‌فهمن کی دست بردارن.
‫سلام روبن.
‫من رو می‌شناسی؟
‫پس می‌دونی اصلا دلم نمی‌خواد اینجا باشم.
‫پس چرا اینجایی؟
‫شنیدم می‌خوای درخواست ‫تجدید نظرت رو پس بگیری.
‫از طرف اس‌جی‌ال‌پی اومدی.
‫بهشون گفتم دیگه بسمه.
‫اومدم یه چیزی بهت بگم...
‫که دردت معنا داره.
‫می‌تونی دردت رو قبول کنی ‫و به قدرت بدلش کنی.
‫راستش، شنیدن این حرف ‫از دهن تو خنده‌داره.
‫من چیزهای بدی ازت شنیدم.
‫تعجب می‌کنم آشغالی چون تو رو ‫آزاد کردن.
‫من از اولش آشغال نبودم.
‫اون‌ها من رو آشغال کردن. ‫آشغال شدم تا زنده بمونم.
‫تو هم...
‫من قبل از این که تو این خراب‌شده ‫اسیرم کنن، هیچ‌کس رو نکشته بودم.
‫اینجا به ذهن آدم رسوخ می‌کنه!
‫من همین هفته پیش جای تو بودم.
‫خیال می‌کنی داستانت تموم شده، ‫ولی نشده.
‫شاید حتی اصلا داستان خودت نیست.
‫شاید در پس ماجرا ‫هدف خیلی بزرگ‌تری داری.
‫روبن!
‫زک.
‫زک، به خیال خودت چیکار می‌کنی؟
‫زک.
‫کجا می‌ری؟
‫دکتر گفت روی پام راه برم، من هم...
‫فقط دارم می‌رم قدم بزنم.
‫سوفیا به چند نفر گفته ‫بهش زنگ زدی.
‫خواهش می‌کنم بگو ‫الان اونجا نمی‌ری.
‫فقط... می‌خوام عذرخواهی کنم.
‫نمی‌تونی درستش کنی. ‫باید زندگیت رو بکنی.
‫همه‌چی واسه تو راحته.
‫ورزشکار بی‌نقصی، نمراتت بی‌نقصه، ‫دختر بی‌نقصی.
‫هیچی واسه من راحت نیست.
‫خیلی خسته می‌شم.
‫حتی من رو نمی‌بینن.
‫مامان و بابا ما رو نمی‌شناسن.
‫ما هم اون‌ها رو نمی‌شناسیم.
‫واقعا صلاحمون رو می‌خوان.
‫حداقل صلاح تو رو می‌خوان. ‫تو بچه واقعیشونی.
‫ولی تو رو بیشتر دوست دارن.
‫بیا ببینم. بیا بریم خونه.
‫ردیفه. می‌تونم راه برم. ‫واقعا معلول نشدم، فقط به انگشت پام قطع شده.
‫تو که شبانه غیبت نمی‌زنه، مگه نه؟
‫من خوبم.
‫قول می‌دی؟
‫شب به خیر.
‫ببخشید.
‫چند روز اخیر خیلی سخت بود.
‫راستش، مدام به حرف نوآ فکر می‌کنم...
‫که اگه معلوم بشه مکس گناهکاره، ‫برامون بد می‌شه.
‫اما مدارک موثقی علیهش بود.
‫به همسرش آسیب احساسی می‌زد.
‫با آزمایش لومینول تو خونه‌اش ‫و صندوق ماشینش خون پیدا شد...
‫ایمی برانکاتو اعتراف کرد. ‫ابزار قتل دست خودش بود.
‫ممکنه اون بهش داده باشه.
‫اون هم به سر خودش شلیک کرد ‫تا واسه آخرین بار بهش لطف کنه؟
‫اون می‌تونه آدم‌ها رو ترغیب کنه.
‫می‌دونم... می‌دونم بدگمان جلوه می‌کنه.
‫- ببخشید، من... ‫- ایمی برانکاتو عاشقش بود...
‫و می‌خواست زنش حذف بشه.
‫یعنی کل مدارکی که خیال می‌کردیم ‫به مکس مربوطه، در واقع به ایمی مربوط بود.
‫فرض کنیم درست می‌گی.
‫عذاب وجدان نداری؟
‫ما گمون می‌کردیم کارمون درسته.
‫مگه نه؟
‫می‌شه این مسئله رو فراموش کنیم؟
‫می‌شه شرایط رو عادی کنیم؟ ‫با همدیگه؟
‫آره. آره.
‫زنگ ساعت رو قطع کردی؟
‫قابلت رو نداشت.
‫هیچی اون‌قدر مهم نیست ‫که نتونی یه ساعت بیشتر بخوابی، خب؟
‫نه، گمون نکنم. ولی...
‫یا خدا. ای وای! ‫خدایا!
‫بهتر بود اون گوشی رو ‫تو استخر پرت می‌کردم.
‫دیگه کجا آتش گرفته؟
‫نوآ، خیلی عذر می‌خوام. ‫الان دارم می‌رم با روبن حرف بزنم.
‫دیروز سرم خیلی شلوغ بود.
‫آروم باش.
‫روبن بعد از این که مکس کیدی ‫با ماشین تا اونجا رفت...
‫و باهاش صحبت انرژی‌بخش کرد، ‫دوباره مایله زنده بمونه.
‫چرا مکس کیدی باید بره ‫باهاش صحبت کنه؟
‫خب، یه سر اومده بود اینجا،
‫می‌خواست بدونه چه کمکی از دست بر میاد. ‫من گفتم...
‫«نظرت چیه برگردی زندان؟»
‫ببین، طرف موهبت کارهای غیرانتفاعیه.
‫تازه، قراره با «تایمز» هم مصاحبه کنه.
‫ازمون تعریف می‌کنه.
‫وایستا ببینم، مصاحبه داره؟ ‫کی؟
‫همین الان.
‫همین الان دارن تو دفترمون ‫آماده می‌شن.
‫- ظاهرم خوبه؟ ظاهرم خوبه؟ ‫- آره.
‫سلام.
‫دارم میام اونجا.
‫چقدر سخت نمی‌گیری.
‫مکس، تو بزرگ‌ترین قربانی ‫چیزی هستی که خودت...
‫سیستم بی‌عدالتی قضایی ‫خطابش کردی.
‫ولی باید بپرسم ‫چرا قبول کردی گناهکاری؟
‫خب، تحت فشار بودم.
‫از طرف کی؟
‫اون ماجرا مال گذشته است.
‫تابیتا، من الان فقط می‌خوام...
‫به همه کسانی که با بی‌عدالتی ‫روبه‌رو شدن کمک کنم، عین روبن رامیرز، خب؟
‫خدا رو شکر که گروه‌هایی چون اس‌جی‌ال‌چی ‫واسه روبن مبارزه می‌کنن.
‫باورش سخته که به فکر گذشته نیستی.
‫ولی گذشته اصلا چی هست؟
‫موزه‌ای مملو از چیزهای مرده.
‫خب، دوران کودکیت غیرعادی بود، مگه نه؟
‫تا سیزده سالگیت ‫پدرت رو ندیده بودی؟
‫آره. پدرم.
‫خیلی‌خب، پدر من یه سرباز آمریکایی بود ‫که در جنوب اسپانیا مستقر بود.
‫- حالش رو می‌کرد. ‫- خیلی‌خب.
‫یه زن باسکی جوان و خوشگل گرفت ‫که نمی‌خواست تنها بچه بزرگ کنه.
‫خلاصه، بزرگ شدن...
‫بزرگ‌شدن باهاش اصلا راحت نبود. ‫متوجهین؟
‫ولی حداقل دست‌پختش خیلی خوب بود.
‫واسه همین زدم تو کار رستوران.
‫پس حداقل این رو دارم.
‫آره.
‫بعدش در سیزده سالگیم ‫خودکشی کرد.
‫آره. بوپ. از ساختمون پرید پایین.
‫من رو هم فرستادن آمریکا ‫تا پیش پدرم زندگی کنم.
‫خانواده دیگه‌ای تو اسپانیا ندارم، ‫اصلا برنگشتم اونجا.
‫وقتی به کارولینای شمالی رسیدم...
‫چه بدونم. احساس گم‌گشتگی داشتم.
‫انگلیسی بلد نبودم، متوجهین؟
‫بابات بهت یاد داد؟
‫نه. نه. نه. نه، پدرم زندگی جدیدی داشت.
‫سگ پرورش می‌داد.
‫خانواده جدیدی داشت...
‫و گمون کنم نمی‌خواست...
‫بچه زن سابقش پیششون باشه.
‫چه دردناک.
‫سخت بود، ولی باید وقف پیدا می‌کردم.
‫واقعا وقف پیدا کردم.
‫یاد گرفتم قوی باشم.
‫اخلاقیات رو درک کردم.
‫راستش، چند روز پیش ‫یه دوست قدیمی بهم گفت...
‫هیچ‌وقت واسه اصلاح مشکلات دیر نیست...
‫و من کل عمرم فقط یه چیز می‌خواستم.
‫خانواده خودم رو می‌خواستم.
‫تو ذهنم متصور می‌شدم. ‫همسر، دختر، پسر.
‫شاید خونه‌ای با حیاط پشتی بزرگ.
‫شاید استخر.
‫حتی یه گربه رد می‌شد. چه بدونم.
‫شاید واسه این چیزها ‫خیلی دیر شده باشه.
‫چه بدونم، ولی من پسر عجولی بودم،
‫اما مرد صبوری هستم.
‫تازه دارم شروع می‌کنم.
‫چیه؟
‫آشغال عوضی.
‫همه‌چی روبه‌راهه؟ آنا؟ می‌شنوی؟
‫مگه تازه نگفتیم روی زک تمرکز می‌کنیم؟ ‫مگه نمی‌خوایم شرایط رو عادی کنیم؟
‫آره. راست می‌گی.
‫بهت نمیاد قانع شده باشی.
‫ممکنه مکس از کار ما خبر داشته باشه؟
‫هیچ‌کس جز خودمون خبر نداره.
‫هیچ‌کس خبردار نمی‌شه، ‫چون لازم نیست بشه، مگه نه؟
‫درسته.
‫ما گمون می‌کردیم کارمون درسته.
‫اینجا چهار خواب ‫و چهار و نیم سرویس داره.
‫آشپزخونه،
‫پاتون رو بپاین، ‫کلی وسیله جدید فولاد ضدزنگ داره.
‫تراس خصوصی هم ‫به باغچه قشنگی ختم می‌شه.
‫کل اثاثیه نمایشی واسه خرید ‫به قیمت مناسب موجوده.
‫اتاق اضافه روی گاراژ هم...
‫می‌تونه دفتر خونگی ‫یا اتاق بازی باشه.
‫فقط خودتونین؟ بچه‌ای ندارین؟ ‫به جز این بچه پشمالوتون.
‫اون که تو خونه خراب‌کاری نمی‌کنه، مگه نه؟
‫نه.
‫چطوره یه سپرده تضمینی ‫کوتاه‌مدت بدم؟
‫کل اتفاقات غیرمتقربه رو لحاظ می‌کنم.
‫می‌تونم ببینم امکانش هست یا نه.
‫ببخشید. نمی‌خوام بی‌ادبی کنم، ‫ولی من شما رو می‌شناسم.
‫پول اینجا رو دارین؟
‫نگران پولش نباشین. ‫من غرامت دردم رو می‌گیرم.
‫خیلی‌خب.
‫می‌تونم با یکی تو بانکتون صحبت کنم؟
‫از قدیم گفتن ‫اعتماد کن اما از تأیید غافل نشو.
‫آره. می‌دونی دیگه از قدیم چی گفتن؟
‫می‌گن اگه آدم به اشتباه محکوم بشه،
‫اضطراب پس از سانحه‌اش ‫با بقیه زندانی‌ها فرق داره،
‫آخه ایمانش به کل سیستم‌هایی ‫که قرار بود ازش محافظت کنن از دست می‌ره،
‫عین قوانین و پول.
‫در نتیجه، تنها سیستمی که می‌شناسه ‫سیستم «تف به روته.»
‫ولی تو در اون سیستم نیستی گلوریا.
‫نیستی. هنوز تو اون یکی‌ای.
‫- درسته؟ ‫- آره.
‫نگران نباش عزیز دلم. ‫اطلاعاتش رو در اختیارت می‌ذارم.
‫تازه، بیش از قیمت پیشنهادی می‌دم.
‫چقدر بیش از قیمت پیشنهادی.
‫می‌شه یه دقیقه بهم فرصت بدی ‫این خونه رو حس کنم؟
‫حتما.
‫اگه عیبی نداره، تنها باشم.
‫لطفا کلا برو بیرون.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»