‫[این داستان تخیلی می‌باشد. ‫اسامی، شخصیت‌ها...
‫کسب‌وکارها، اماکن و اتفاقات ‫حاصل تصورات نویسنده است.]
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫خیلی قشنگ رقصیدی.
‫اگه پیشنهاد رئیس ما رو قبول کنی
‫و هفته‌ای یه بار بیای مهمانسرای ما، ‫کار بیشتری بهت می‌رسه.
‫[سال 1999، راجاچاندراپورام]
‫- لطفا همینجا نگه دار. ‫- هی! ماشینو نگه دار.
‫تو برو خونه، منم زود میام.
‫برو سمت مهمانسرا!
‫لاچی، بیداری؟
‫هی، لاچی؟
‫لاچی...
‫[پاسگاه پلیس راماچاندراپورام]
‫- آقا؟ ‫- هی! برو بیرون!
‫چه مزخرفاتی! ‫باید پولو می‌گرفتی و خفه می‌شدی.
‫- چرا اومدی اینجا؟ ‫- حداقل شکایتمو ثبت کن.
‫من هیچی ثبت نمی‌کنم! ‫برو بیرون!
‫احمقا! هیچی تو کله‌شون نمی‌ره.
‫[زمان حال]
‫- صبح بخیر! ‫- صبح بخیر.
‫انگار امروز دیرت شده.
‫آره بابا، امروز حسابی دیر کردم.
‫- فعلا. ‫- خداحافظ.
‫بیا، این پودر مقدس رو بزن.
‫وای خدای من!
‫بازم خورشت؟
‫خسته شدم از بس هی یه چیز تکراری خوردم.
‫آره. تو هیچ وقت از نون خسته نمیشی. ‫اما غذای خونه خیلی خسته‌کننده‌ست.
‫سلام.
‫پخ!
‫چه خبر؟
‫هر روز همین عکس‌العمل رو داری!
‫چطوری؟
‫چقدر باثباتی!
‫چرا دیروز جواب زنگمو ندادی؟ ‫سرت شلوغ بود؟
‫آبجی، من یه زندگی پرماجرا دارم. ‫تو نمی‌فهمی.
‫حالا چرا زنگ زده بودی؟
‫اون مطلبی که دیروز فرستادیم رو تایید کردن؟
‫خب چه فرقی می‌کنه آخه؟
‫آخرش همون کاری رو می‌کنیم ‫که اونا می‌خوان.
‫آبجی. بیدار شو!
‫بیا یه پادکست راه بندازیم. ‫رئیس خودمون می‌شیم.
‫می‌تونیم هر جور دوست داریم ضبطش کنیم.
‫من اطلاعات رو جمع می‌کنم، باشه؟
‫همکار هم بشیم؟
‫آبجی!
‫حاضر! ساکت!
‫سه، دو، یک! بریم!
‫به برنامه «وحشت» خوش اومدین!
‫برادرزاده‌ای که خاطرخواه زن‌عموش شده بود، ‫عموش رو کشت.
‫چطور این علاقه به قتل ختم شد؟
‫دلیلش چی بود؟ عشق.
‫طبیعیه که یه برادرزاده ‫زن‌عموش رو دوست داشته باشه.
‫اما اگه این قضیه خیلی پیش بره چی؟
‫اگه از حدش بگذره چی؟
‫اگه این صمیمیت ‫به جاهای باریک کشیده بشه...
‫- آقا، این متن من نیست. ‫- کات، کات!
‫خانم، آقای راویکانث این متن رو تایید کردن.
‫وقت نداریم. ادامه بده. ‫همون چیزی که نوشته شده رو بخون.
‫بعداً به نگرانی‌هات رسیدگی می‌کنیم. ‫لطفاً! ادامه بده.
‫من چهار ساله اینجا کار می‌کنم.
‫من یه روزنامه‌نگار شایسته‌ام، آقا.
‫کی منکرش شد؟
‫پس بذارین کارمو بکنم، آقا.
‫چیزایی که ما روایت می‌کنیم ‫داستان‌های ساده‌ای نیستن!
‫تو هر کدوم از این جنایت‌ها ‫یه نفر جونشو از دست داده.
‫باید مردم رو آگاه کنیم.
‫«عشق پنهانی...» ‫«کار به جاهای باریک ختم شد...»
‫داریم چیکار می‌کنیم؟
‫کافیه، ساندیا.
‫دیگه تحمل نمی‌کنم.
‫[اتاق نویسنده]
‫خانم، قهوه.
‫هی.
‫بخور.
‫دونه‌های مخصوص از بالیه.
‫چرا نگرانی؟
‫کارتو دوست نداشتی و استعفا دادی. ‫چرا اینقدر بهش فکر می‌کنی؟
‫تو انتخابت رو کردی.
‫چند نفر می‌تونن این کارو بکنن؟
‫به من نگاه کن. ‫کار آی‌تی‌مو با یه کافی‌شاپ عوض کردم.
‫می‌دونی، ما آخر ماه که باید ‫قسطامونو بدیم استرس می‌گیریم.
‫و از تو همون اشتیاق...
‫عمار، لطفاً سعی نکن بهم انگیزه بدی.
‫حوصله ندارم.
‫باشه.
‫خوبه.
‫برنامه‌ت برای بعد چیه؟
‫می‌خوام یه پادکست راه بندازم.
‫آره، آره.
‫بالاخره! می‌دونستم.
‫می‌تونم رئیس خودم باشم. ‫رو محتوا کنترل دارم.
‫فکر کنم انجامش بدم.
‫شروع کن! منتظر چی هستی؟
‫تیم می‌خوای یا چی؟
‫فکر نکنم به تیم نیاز داشته باشم. ‫فقط یه میکروفون و یه لپ‌تاپ.
‫ولی یه همکار می‌خوام ‫که اطلاعاتو جمع کنه.
‫در حالت ایده‌آل، کسی که ‫دو سال سابقه کارآموزی داشته باشه.
‫- از کجا یه نفر رو پیدا کنم؟ ‫- مرسی، آبجی.
‫تبریک می‌گم بابی! قهوه امروز مهمون تو.
‫آبجی! از حقوقم کم کن.
‫خب. فعلاً، بچه‌ها.
‫هی، گوشواره‌هام یادت نره.
‫کدوم گوشواره‌ها؟
‫هفته پیش گوشواره‌های طلامو ‫بهت دادم دیگه، نه؟
‫عکسشو برات می‌فرستم.
‫باشه، باشه.
‫- خداحافظ، بابی! ‫- خداحافظ.
‫حالا که همکار پادکست ردیف شد، ‫پست منو به عنوان شوهرت تایید کنیم؟
‫نچ! اول مصاحبه رو قبول شو. ‫پس‌فردا تصمیم می‌گیریم.
‫حتماً.
‫الان که دیگه سشوار هست، این چیه؟ ‫چشمام داره می‌سوزه.
‫خوب چشماتو ببند.
‫من حرفی در مورد طبقه اجتماعی زدم؟
‫ساکت نموندم؟
‫دو سال هم که کوچیکتره.
‫هیچ‌کس به حرفای من اهمیت نداد!
‫باشه مامان‌بزرگ، بدون تو میریم.
‫اوه! چرا نیام؟
‫مگه پریانکا با نیک جکسون ازدواج نکرد؟
‫مگه تندولکار با آنجلی ازدواج نکرد؟
‫چاره‌ای جز همراه شدن ‫با این دوره زمونه نیست.
‫باید خودمون رو به روز کنیم.
‫- هنوز حاضر نشدی؟ ‫- تموم شد.
‫- زود باش، مادرشوهر. ‫- پنج دقیقه دیگه.
‫این النگوها رو بنداز. ‫تو موهاش گل بذار.
‫سعی کن برای یه بارم که شده ‫مثل دخترا رفتار کنی.
‫مگه برات گوشواره‌های بزرگ نگرفتم؟ ‫چرا این کوچیکا رو انداختی؟
‫جواب نمیده!
‫- کی؟ ‫- بابی.
‫مگه همین نزدیکی‌ها زندگی نمی‌کنه؟ ‫برو بیارشون.
‫اون کِی صبح زود بیدار شده آخه!
‫ولش کن. داره دیر میشه.
‫این رفتارای عجیب چیه؟
‫مامانم گفت خجالتی بازی دربیارم.
‫چرا کاری که بهت میاد رو نمی‌کنی؟
‫بی‌خود.
‫خاله، راضی به زحمت نبودیم.
‫عزیزم! ‫این برای خوش‌آمدگویی به خونه ماست.
‫بگیرش. بندازش.
‫خوشت اومد؟
‫میشه باهات بیام سر صحنه؟
‫تا حالا نرفتم سر صحنه.
‫هوم. حتما.
‫می‌تونیم دوستات رو هم دعوت کنیم.
‫دوستی‌های دخترونه بعد از ازدواج کمرنگ میشن.
‫من زود ازدواج کردم،
‫قبل از اینکه واقعاً فرصتی ‫برای پیدا کردن دوستای صمیمی داشته باشم.
‫بعد عمار به دنیا اومد، ‫و من شروع کردم به مراقبت ازش.
‫زمان هم مثل برق و باد گذشت.
‫من بعد از ازدواج با شما زندگی می‌کنم، خب؟ ‫پس بیا با هم دوست باشیم.
‫ما با اجازه‌تون مرخص میشیم.
‫نگران بودم که اونا از یه طبقه دیگه باشن.
‫ولی خانواده‌ی خوبین.
‫این انتخاب ساندیاست.
‫آقا...
‫خانم!
‫موضوع بابی‌ـه، خانم!
‫خانم.
‫باید بیاین، فوریه.
‫فوریه، خانم.
‫- تا رسیدم سر کار... ‫- ساندیا، صبر کن.
‫نمی‌فهمم چی شده.
‫- وایسا! ‫- لطفا بیا اینجا!
‫- بفرمایید، خانم. ‫- وایسا.
‫- آلیوِلو. ‫- ساندیا، صبر کن.
‫ساندیا! کجا میری؟
‫ساندیا، صبر کن.
‫[پلیس تلانگانا]
‫دیشب دو نفر تو محله برینداوان کشته شدن.
‫این زوج غرق توی خونه بودن ‫که یه غریبه بهشون حمله می‌کنه.
‫به دختره تعرض می‌کنه و می‌کشتشون.
‫تحقیقات پلیس در جریانه.
‫افسر پرونده اینجاست. ‫بذارین از خودش بشنویم.
‫- جناب، بهمون بگین چی شده؟ ‫- یک لحظه.
‫- جناب، مظنونی هم دارین؟ ‫- برید کنار، برید کنار.
‫جناب...
‫هی، تو کی هستی؟
‫عرفان! مگه نمی‌دونی ‫نباید صحنه جرم رو آلوده کنی؟
‫آقا.
‫بیرونشون کن.
‫خانم، لطفا.
‫- پلیس داره کارشو می‌کنه... ‫- می‌تونین ببینین که تحقیقات ادامه داره...
‫- همه‌جا رو دقیق بگردین. ‫- حتما، آقا.
‫به خانواده‌ش خبر دادین؟
‫خبر دادیم، آقا. ‫تو راهن.
‫ایشون اولین نفریه ‫که جنایت رو گزارش داده.
‫- شما اول از همه دیدینش؟ ‫- نه، خدمتکار دید.
‫پس شما اینجا چیکار می‌کنین؟
‫بابی دوست منه.
‫مجری برنامه تلویزیونی «وحشت»ـه.
‫اوه!
‫جنایت‌های واقعی رو هم پوشش میدین؟
‫ما یه پرونده داریم که باید حلش کنیم. ‫لطفا برید.
‫وگرنه چطور می‌تونین برنامه رو اجرا کنین؟
‫جناب...
‫سرنخی پیدا کردین؟ ‫قتل‌ها چطور اتفاق افتادن؟
‫- یکی یکی. ‫- آقا.
‫تاریخ تقویم‌ها عوض شده، ‫ولی طرز فکر پلیس چی؟
‫این همه اتفاق افتاده، ‫ولی انگار عین خیالشون نیست.
‫دارن چیکار می‌کنن؟
‫یعنی این پرونده هم مثل بقیه ‫به دست فراموشی سپرده میشه؟
‫- آقا. ‫- بله؟
‫چه خبره، راجیو؟
‫کی داره اینا رو به رسانه‌ها لو میده؟
‫بهتره همین الان قضیه رو روشن کنی!
‫- چشم، آقا. ‫- برو ببینم.
‫هوم.
‫لعنتی.
‫انتظارشو نداشتم اینطوری بشه.
‫کاش اون روز از شهر بیرون نمی‌رفتیم.
‫عرفان...
‫- دوربینای مداربسته رو چک کن. ‫- چشم، آقا.
‫گزارش‌های پزشکی قانونی زود آماده شدن.
‫- ساندیا، درسته؟ ‫- بله، آقا.
‫حل کردن این پرونده زمان می‌بره.
‫اگه انقد من رو تعقیب نکنی، ‫کارمو انجام میدم.
‫آبجی! پادکست بهترین راه ‫برای تعریف کردن داستان‌های جنایی واقعیه.
‫رئیس خودمون می‌شیم.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه مثل ما حقیقت رو بگه.
‫پس لطفاً، بیا پادکست رو شروع کنیم.
‫خانم، آقا می‌خوان شما رو ببینن.
‫می‌دونم استعفا دادی. ‫یه تصمیم از روی عصبانیت بود.
‫تو چهره‌ی ستاره‌ی برنامه «وحشت» بودی.
‫این تاثیریه که از خودت به جا گذاشتی.
‫برگرد سر کار، ساندیا.
‫هر مشکلی که داشتی، ‫حلش می‌کنیم.
‫قتل از نوع نسل زد!
‫دو تا جوون جونشون رو ‫توی این راه از دست دادن.
‫اگه بخوایم وارد جزئیات بشیم،
‫اونا از ابزارهایی استفاده کردن که ‫باعث مرگشون شد.
‫یه غریبه...
‫آیا این زوج مقصرن؟ ‫یا غریبه‌ای که کنترلش رو از دست داده؟
‫مشکل من همینه!
‫بابی فقط دوست من نبود.
‫چهره‌ای بود که هر روز می‌دیدیش.
‫یعنی برای شما فقط یه مقاله خبری جنجالیه؟
‫ما چه فرقی با این ‫برنامه‌های خبری بی‌احساس داریم؟
‫پس همدردیمون کجاست؟
‫حق با توئه! همش برای آمار بازدیده.
‫اما، ساندیا، بذار یه سوال ازت بپرسم.
‫مردم می‌خوان ‫برنامه‌ای که من پخش می‌کنم رو ببینن؟
‫یا من چون مخاطبمو می‌شناسم ‫دارم نشونش میدم؟
‫کدومش درسته؟
‫برای من، بازدید بیشتر یعنی پول بیشتر.
‫بازدید بیشتر یعنی محبوبیت بیشتر برای تو.
‫و بعد از این برنامه‌ت چیه؟
‫دارم یه پادکست راه میندازم.
‫می‌خوای این برنامه رو ول کنی ‫بری پادکست بسازی؟ کی قراره گوش بده؟
‫آمار و ارقام برام مهم نیست. ‫می‌خوام در مورد جنایت‌های واقعی حرف بزنم.
‫این هدف منه.
‫به برنامه «چیکاتیلو» خوش اومدین ‫(در تاریکی).
‫یه پادکست که ‫داستان‌های جنایی واقعی رو بررسی می‌کنه.
‫بابی کارآموز من بود.
‫اون منو مثل خواهر بزرگترش می‌دونست.
‫پر از انرژی بود.
‫آرزوهای بزرگی داشت. ‫خیلی کارا بود که می‌خواست انجام بده.
‫اون منو تشویق کرد که این پادکست رو بسازم.
‫الان دارم این کارو می‌کنم. ‫ولی خودش نیست که بهش گوش بده.
‫به محض اینکه وارد صحنه جرم شدیم...
‫شوکه شدم و ‫با خودم گفتم کی ممکنه این کارو کرده باشه.
‫فکر می‌کردم خوب می‌شناسمش.
‫اصلاً فکرشم نمی‌کردم داستان عشقشون ‫اینقدر ناگهانی تموم بشه.
‫با بررسی‌هایی که از صحنه جرم داشتم، ‫گردنبند بابی گم شده بود.
‫با پلیس هم چک کردم.
‫این آخرین عکس دونفره ما بود.
‫گوشواره‌ها و گردنبند ‫از روی جسد برداشته شدن.
‫تو خونه یا صحنه جرم پیدا شدن؟
‫آقا، اینو ببینین.
‫هیچ گزارشی مبنی بر گم شدن گردنبند نداریم.
‫به زور وارد شده؟
‫ورودی‌ها رو چک کردیم.
‫به زور وارد نشده.
‫اما، اون همه چیزای باارزش تو خونه بوده.
‫فقط گردنبند رو برداشته؟
‫به نظر میاد تو لحظه آخر تصمیم گرفته.
‫مدرک دیگه‌ای هم پیدا کردین؟
‫اینو از کجا پیدا کردین؟
‫این رد پای گلی ‫روی دیوار پشتی پیدا شد.
‫نمی‌شه مجرم رو بر اساس این شناسایی کرد.
‫نگهبان؟
‫از زن نگهبان جوگولو، در موردش پرسیدیم.
‫فهمیدیم که اون از زمان قتل غیبش زده!
‫این کار یه عاشق طرد شده نیست.
‫قتل از روی احساس هم نیست.
‫این یه قتل با برنامه‌ریزی ‫و اجرای دقیق بوده.
‫مجرم هر چقدر هم که حرفه‌ای باشه، ‫بالاخره اشتباه می‌کنه.
‫و همون اشتباه باعث دستگیریش میشه.
‫آقا!
‫برو تو!
‫آقا، کار من نبود. خواهش می‌کنم ولم کنین.
‫پرونده بابی فقط یه خبر نیست.
‫یه زنگ بیداری برای همه ماست.
‫ساندیا نلوری هستم، خدانگهدارتون باشه.
‫پرونده قتل نسل زد حل شد!
‫پلیس علیه جوگولو، ‫نگهبان بابی، مدارکی پیدا کرده.
‫این پرونده به زودی حل شد، ‫ اما نه به خاطر هوش پلیس....
‫بلکه توسط ساندیا، ‫مجری برنامه‌های جنایی حل شد.
‫تو هر کاری از دستت برمیومد کردی، ساندیا!
‫قاتلش رو پیدا کردی. ‫به زندگیش یه پایان دادی.
‫حرفایی که تو برنامه زدی چرت و پرت بود.
‫اینا دخترای منن.
‫بقیه دانشجوها تو دانشگاهش میگن ‫که اون دخترِ یه قاتله.
‫ازش هی سوال می‌پرسن.
‫ما رو بیرون کردن و گفتن بریم!
‫مگه نگفتی اون قاتله؟
‫کاری که اون کرد اشتباه بود.
‫گردنبند رو دزدید.
‫اشکالی نداره به خاطر دزدی مجازات بشه.
‫اما کل خانواده دارن ‫به خاطر جرمی که اون نکرده مجازات میشن!
‫مامان، بیا بریم!
‫اجداد تو «رائو بهادرها» بودن.
‫اما پدرت همه چیز رو تو شرط بندی باخت ‫و به زور این خونه رو نگه داشت.
‫وقتی تازه عروس بودم...
‫بس کن، مادربزرگ.
‫چرا اینقدر کلافه‌ای؟
‫الو.
‫الو؟
‫اسم‌ها برای آدما خیلی مهمن، مگه نه؟
‫تو کی هستی؟ ‫چی می‌خوای؟
‫تو رو!
‫اسم قشنگی داری.
‫اولین پرتویی که آسمون رو روشن می‌کنه. ‫ساندیا.
‫تو توضیح مرگ بابی خیلی خوب کار کردی!
‫داستان خوبیه.
‫اگه واقعی بود خیلی بهتر می‌شد.
‫داستان‌های جنایی واقعی.
‫اگه واقعاً می‌خوای حقیقت رو روشن کنی، ‫یه فرصت دیگه بهت میدم.
‫به زودی یه جون دیگه رو می‌گیرم. ‫تو تاریکی.
‫می‌تونی اسم منو مشخص کنی، ساندیا؟
‫- جلسه دادگاه جوگولو فرداست، درسته؟ ‫- آره.
‫- وقتشو گرفتی؟ ‫- بله، آقا.
‫- همه چیز رو درست ارائه بده. ‫- چشم، آقا.
‫یه تماس عجیب ‫از یه شماره ناشناس داشتم.
‫تماس رو ضبط کردم.
‫اینو گوش کن.
‫اگه واقعاً می‌خوای حقیقت رو روشن کنی، ‫یه فرصت دیگه بهت میدم.
‫به زودی یه جون دیگه رو می‌گیرم. تو تاریکی.
‫می‌تونی اسم منو مشخص کنی، ساندیا؟
‫- عرفان، تماس رو ردیابی کن. ‫- چشم، آقا.
‫[موقعیت شناسایی شد]
‫آقا، یواش‌تر.
‫موقعیت اینجا تموم میشه.
‫- عرفان. ‫- آقا.
‫تو بودی زنگ زدی؟
‫از گوشی یه پیرزن زنگ زده.
‫اون درست نمی‌بینه.
‫این تصادفی نیست، ساندیا.
‫اون از ما جلوتره.
‫قطعاً احمق نیست.
‫ما با یه مجرم خیلی خطرناک طرفیم.
‫یه غریبه زنگ می‌زنه میگه می‌خواد ‫یکی رو بکشه و تو هم چمدوناتو می‌بندی؟
‫جوابمو بده!
‫قبلاً دو بار بهت گفتم.
‫صد بار بگو. ‫من نفهمیدم چی گفتی.
‫تازه مگه به پلیس خبر ندادی؟
‫حداقل نمی‌تونستی درخواست محافظ کنی؟
‫اینم دو بار توضیح دادم.
‫عمار...
‫پلیس هنوز طرف رو پیدا نکرده.
‫وای خدای من!
‫- ساندیا! وایسا! ‫- ساندیا!
‫اینقدر لجباز نباش.
‫خاله...
‫نگران نباش. من مراقبشم.
‫مرتب بهتون زنگ می‌زنم. ‫حواسم بهش هست.
‫باشه، خداحافظ. مراقب باشین.
‫باباش هیچ وقت وقتی بهش نیاز داریم ‫خونه نیست!
‫داره خیلی لجباز میشه!
‫ببخشید که تو رو هم قاطی این ماجرا کردم.
‫من مشکلی با قاطی شدن توش ندارم.
‫اصلاً داریم کجا میریم؟
‫امروز صبح یه تماس دیگه داشتم.
‫خانم ساندیا هستین؟
‫بفرمایید.
‫اسم من وانیه. ‫دیروز پادکستت رو گوش دادم.
‫منم مثل بابی یه قربانی‌ام.
‫کجا زندگی می‌کنی؟
‫چی؟ داریم میریم وانی رو ببینیم؟
‫رستوران باید همین باشه.
‫دنبال وانی می‌گردم.
‫- مامان! ‫- بله! اومدم.
‫من ساندیا هستم.
‫می‌تونستیم تلفنی هم حرف بزنیم.
‫حس کردم این چیزیه ‫که باید حضوری در موردش حرف بزنیم.
‫ببخشید که ازت خواستم این همه راه بیای.
‫مشکلی نیست.
‫گفتی همون اتفاقی که برای بابی افتاد ‫برای تو هم افتاده.
‫می‌تونی جزئیات بیشتری بهم بدی؟
‫روز جشنواره‌ی «آتلاتادی» بود.
‫بعد از دعا برای طول عمر شوهرم رفتم خونه.
‫وای، بچه‌م! چی شده عزیزم؟
‫هی، تو کی هستی؟ ولم کن!
‫بعد از اینکه بهم تعرض کرد، تو موهام ‫گل یاس گذاشت و می‌خواست منو بکشه.
‫صدای گریه بچه رو شنید، ترسید ‫و فرار کرد.
‫به پلیس شکایت نکردی؟
‫نه.
‫به شوهرم گفتم چی شده... ‫و اون منو از خونه بیرون کرد.
‫وقتی شوهر خودم پشتم واینستاد، ‫چه فایده‌ای داره به پلیس بگم؟
‫اون موقع اینجور اتفاقا ‫تو این منطقه عادی بود.
‫پلیس هیچ وقت جواب نمی‌داد.
‫پسرم دلیل زنده بودن منه. ‫من فقط به خاطر اون زنده‌ام.
‫اون پسرم، بوز هستش.
‫[مهمانسرا]
‫بد نیست.
‫می‌تونیم باهاش سر کنیم.
‫میرم شام بگیرم. ‫چی می‌خوری؟
‫هر چی باشه مشکلی ندارم.
‫بگو، ساندیا.
‫به کمکت نیاز دارم.
‫باشه.
‫پرونده‌های آزار و اذیت بیست سال گذشته ‫منطقه گوداواری رو می‌خوام.
‫می‌تونی با پلیس محلی هماهنگ کنی؟
‫یه شماره برات می‌فرستم. ‫اون کمکت می‌کنه.
‫اما به یه شرط. ‫اسم منو نیار.
‫حتماً. ممنون.
‫راجیو منو فرستاده. ‫اینم پرونده‌ها.
‫هی.
‫- قهوه. ‫- ممنون.
‫- اینو ببین... ‫- یه دقیقه! مامانت داره زنگ می‌زنه.
‫بله خاله، بگو.
‫خونه رانی و لاچی کجاست؟
‫اونا قبلاً اینجا زندگی می‌کردن، ولی رفتن.
‫باشه، باشه. اومدم.
‫ساندیا. باید بریم.
‫ساندیا!
‫ببخشید. چی گفتی؟
‫بابام دوباره حالش بد شده. ‫باید بریم.
‫چش شده؟
‫آزمایشاش خوبه، ‫ولی دکتر می‌خواد ببینتش.
‫عمار، اگه اشکالی نداره، ‫میشه فقط یه روز دیگه بمونم؟
‫تو همیشه همین کارو می‌کنی.
‫یه حسی بهم میگه یه چیزی اینجاست. ‫فقط یه روز.
‫باشه، بمون.
‫ولی مراقب باش. ‫جواب تلفنامو بده.
‫یه جوری خونواده‌ت رو دست به سر می‌کنم.
‫خانم، رسیدیم.
‫دنبال کی می‌گردین؟
‫لالیتا، درسته؟
‫اومدم در مورد پرونده‌ای که ‫تشکیل دادی صحبت کنم.
‫می‌تونم بیام تو؟
‫نمی‌دونم در مورد چی حرف می‌زنی. ‫لطفاً برو.
‫بیست سال پیش...
‫ساندیا؟
‫من چاکراوارثی‌ام، ‫عموی لالیتا.
‫می‌خواستم باهاش در مورد پرونده‌ای ‫که ثبت کرده حرف بزنم،
‫- ولی اون... ‫- می‌دونم.
‫به محض اینکه رفتی لالیتا بهم زنگ زد.
‫این مال گذشته‌ست، ‫اما فراموش کردنش آسون نیست.
‫نمی‌خواستم اذیتش کنم.
‫اگه بدونم واقعاً چی شده، ‫شاید بتونم جون یه نفر دیگه رو نجات بدم.
‫چی شد؟
‫عید دیوالی بود.
‫تو همچین مواردی، تنها گزینه یه زن...
‫اینه که اتفاقی که افتاده رو مخفی کنه ‫و به زندگیش ادامه بده.
‫[عمار]
‫الو؟
‫چرا جواب گوشیتو ندادی؟
‫آنتن نداشت، ‫شارژ گوشیم هم تموم شد.
‫برام بهونه نیار. ‫داری سر این پرونده عقلتو از دست میدی.
‫لجبازی رو بذار کنار و بیا خونه.
‫الو؟ ساندیا؟ الو؟
‫- نترس. ‫- بابا!
‫بابا...
‫چرا روز اول اکران بردیش سینما؟
‫خیلی ذوق داشت.
‫امیدوارم یادت باشه که اون یه دختره!
‫می‌خواد از کلوپ طرفدارا شکایت کنه.
‫دقیقاً از کی؟ ‫و چند نفر؟
‫فقط آبرومون میره.
‫این چیزا عادیه.
‫گوش کن چی میگم. ‫من ازش مراقبت می‌کنم.
‫به پرونده فکر نکن. ‫تهش ماییم که ضرر می‌کنیم.
‫ساندیا.
‫بیا، خورشت سبزیجات. ‫برای تو درست کردم.
‫هوم. روغن حیوانی می‌خوای؟
‫بیا بریم شکایت کنیم، مامان.
‫بخور!
‫موندم این لجبازی رو از کی به ارث برده.
‫به چیکاتیلو خوش اومدین.
‫یه پادکست جنایی واقعی ‫که پرونده‌های مختومه رو بررسی می‌کنه.
‫قراره داستان یه مرد بدنام رو ‫براتون تعریف کنم.
‫و داستان یه مجرم که چند نفر رو آزار داد، ‫زندگی‌هاشون رو نابود کرد و غیبش زد.
‫بعد از پادکست پرونده بابی، ‫رفتم منطقه گوداواری.
‫پرونده‌ها رو اونجا جمع کردم ‫و سعی کردم با قربانی‌ها ملاقات کنم.
‫اونا هنوزم از جنایات گذشته ‫تو شوک هستن.
‫فکر می‌کردم تو این تحقیق ‫نتونم به چیزی برسم.
‫و بعد با آقای چاکراوارثی ملاقات کردم.
‫می‌خواستم چند تا از حقایقی که بهم گفت رو ‫با شما در میون بذارم.
‫عید دیوالی بود.
‫لالیتا و راجیش.
‫زندگیشون، که قرار بود ‫با هم تو مسیرش باشن تغییر کرد...
‫وای!
‫لالیتا...
‫لالیتا، کجایی؟
‫لالیتا؟
‫لالیتا، کجایی؟
‫هی، می‌خوای منو بترسونی؟
‫هی چی شده؟
‫لالیتا، مشکل چیه؟
‫راجیش!
‫راجش!
‫چیزی که متوجه شدم اینه که،
‫دور گردن راجیش زنگوله بود، ‫و تو موهای لالیتا گل یاس.
‫تو پرونده بابی هم همینطور بود.
‫فقط لالیتا نیست. ‫همه قربانی‌ها داستان مشابهی دارن.
‫اون تو تاریکی حمله می‌کنه. ‫می‌دونه اونا کجا زندگی می‌کنن.
‫همینطور می‌دونه کِی تو خونه تنهان.
‫اون کیه؟
‫مجرم فقط تا زمانی که لو نره قدرتمنده.
‫وقتی جرمش فاش بشه، ‫قدرتش از بین میره و ترس وارد میشه.
‫یه جورایی، ‫اون یه شکارچیه که تو تاریکی حرکت می‌کنه.
‫آیا کسی که باهام تماس می‌گیره ‫مسئول قتل‌ها و تعرضات قبلیه؟
‫آیا اون یه قاتل زنجیره‌ایه؟
‫آیا دوباره پیداش شده؟
‫آیا بین ما زندگی می‌کنه؟
‫بیاین آگاهی‌رسانی کنیم.
‫هشتگ چیکاتیلو.
‫ساندیا نلوری هستم، خدانگهدارتون.
‫[#چیکاتیلو]
‫[شوکه شدن مردم در پی آزاد شدن مظنون اصلی ‫قتل بابی راوی؛ قاتل زنجیره‌ای جدید در نگرانی]
‫سلام، آقا. حالتون چطوره؟
‫خوبم، راجیو.
‫آقا، یه سری اطلاعات نیاز دارم...
‫... درباره پرونده منطقه گوداواری ‫سال ۲۰۰۰.
‫آره، خیلی جنجالی بود. ‫هیچ سرنخ، انگیزه و ارتباطی نداشت.
‫موردهای اذیت و آزار تصادفی بودن.
‫آقا، اگه اشکالی نداره...
‫متوجه ارتباطی بین ‫گل‌های یاس و زنگوله‌ها شدین؟
‫آره، ولی اونا تو روستاها کاملا عادی‌ان.
‫- آقا... ‫- یکی یکی.
‫آقا!
‫خبر جدیدی از پرونده بابی دارین؟
‫هنوز در حال تحقیقیم.
‫چند تا سرنخ داریم.
‫داریم نمایه‌ش رو می‌سازیم، ‫قد و سن قاتل رو تخمین می‌زنیم.
‫آیا همون قاتلیه ‫که پشت تمام قتل‌های قبل بوده؟
‫آیا همون شخصی هست ‫که در گذشته پشت چنین جنایاتی بوده؟
‫پادکست ساندیا رو گوش دادین؟
‫بله، گوش دادم! داستان جذاب و گیرایی بود.
‫این روزا همه می‌خوان مشهور بشن.
‫می‌تونن برای ۳۰ ثانیه شهرت هر چیزی بگن.
‫اما حل کردن یه جنایت وظیفه ماست.
‫این مسئولیت ماست.
‫چطور می‌تونیم به تحقیقات الکی اونا ‫اعتماد کنیم؟
‫راجیو! اسم اون گوینده‌ی پادکست چیه؟
‫ساندیا نلوری.
‫بذار رک بهت بگم.
‫اولش به یه نفر تهمت زدی.
‫الان میگی اون نیست.
‫میگی چند تا اتفاق افتاده.
‫هدفت چیه؟
‫قربانی‌های تعرض کجان؟
‫چطور می‌تونی اونو به این پرونده ربط بدی؟
‫مدرک محکم و مستدلی داری؟
‫داری به پلیس کمک می‌کنی ‫یا داری گمراهمون می‌کنی؟
‫دوباره می‌پرسم.
‫همه قربانی‌های داستانت کجان؟
‫[اتاق نویسنده]
‫سلام، ساندیا.
‫- هی! سلام، راجیو. ‫- سلام.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫ساندیا، می‌تونیم یه گپ کوتاه داشته باشیم؟
‫حتماً. شماها به کارتون برسید!
‫- چیزی لازم داری؟ ‫- نه خوبم. ممنون.
‫ساندیا، می‌تونستی قبل از پخش کردن همه اینا ‫بهم پیام بدی!
‫فشار روی پلیس رو تصور کن. ‫می‌دونی مردم چقدر وحشت کردن؟
‫باید بهش فکر می‌کردی!
‫متأسفم. ‫پرونده‌های آزار و اذیت خیلی زیادن، راجیو.
‫خب که چی؟
‫قاتل تو تماسش در مورد اسم حرف می‌زد!
‫به نظر خیلی وسواسی می‌اومد.
‫انگار ما داریم جنایت‌هایی که اون کرده رو ‫به اسم یکی دیگه می‌زنیم.
‫اون داره پادکستم رو گوش میده، راجیو!
‫فقط امیدوارم وقتی بفهمه دارم نقاط رو ‫به هم وصل می‌کنم، دست از این کار برداره.
‫اگه اونی که باهات تماس گرفته، ‫واقعاً داره پادکستت رو گوش میده.
‫یه پیشنهاد برات دارم.
‫همه قربانی‌ها رو جمع کن ‫و یه نشست خبری ترتیب بده.
‫بهشون صدا بده.
‫اینطوری، ‫یه دلیل خوب بهمون بده که پیگیری کنیم.
‫چی میگه؟
‫قدیم مردم دنبال «آگنی‌پاریکشا» بودن.
‫الان داره به قربانی‌ها پیشنهاد میده ‫که در مورد این حمله علنی صحبت کنن.
‫قربان، یه لطفی در حقم می‌کنین؟
‫ممنون از کمکتون، قربان.
‫خیلی تلاش می‌کنی ‫که حقیقت رو روشن کنی.
‫من کمک می‌کنم تا به گوش همه برسه.
‫ممنون که اومدین.
‫این جلسه فقط درباره پرونده بابی نیست.
‫بر اساس پرونده‌هایی که جمع کردم، ‫و صرف نظر از اینکه کی حرفمو باور می‌کنه،
‫یه قاتل زنجیره‌ای ‫اون بیرونه که داره می‌چرخه.
‫من داستان قربانی‌ها رو ‫تو پادکستم براتون گفتم.
‫اما با آوردنشون جلوی شما،
‫امیدوارم که عمق فاجعه رو درک کنین.
‫به زودی می‌بینینشون. ممنون.
‫ساندیا، ببین کجان.
‫الو! آقای چاکراوارثی؟
‫ببخشید ساندیا. ‫لالیتا نمی‌خواد بیاد.
‫چی؟
‫سعی کردم راضیش کنم. ‫ولی تصمیمشو گرفته.
‫لطفاً به دل نگیر.
‫[خانم ساندیا]
‫آقا، داره دیر میشه.
‫بذار ببینم...
‫یه دقیقه.
‫ساندیا، اونا کجان؟
‫آقا، وانی، لالیتا... ‫هیچکدوم جواب نمیدن.
‫شاید نیان.
‫یعنی چی که نمیان؟
‫باورم نمیشه!
‫فقط آبروی تو در میون نیست!
‫من واقعاً بهشون اینجا نیاز دارم. ‫یه کاری بکن.
‫ببخشید، اونا نمی‌تونن بیان.
‫ببخشید که منتظرتون گذاشتم.
‫ما نشست خبری رو لغو می‌کنیم.
‫چرا وقتمون رو تلف می‌کنی!
‫همش برای ۳۰ ثانیه شهرت بود. ‫بیاین بریم.
‫واقعاً وقت تلف کردنه.
‫همه کارامون رو ول کردیم ‫و با عجله اومدیم اینجا.
‫بریم. چیکار می‌تونیم بکنیم؟
‫خانم ساندیا؟
‫ما پادکستت رو گوش دادیم ‫و خیلی دنبالت گشتیم!
‫اینا رو ببین.
‫من لاچی‌ام و این هم رانی‌ـه.
‫ما اهل گانگاوارام هستیم.
‫ما رقصنده هستیم.
‫روستای ما هر سال ‫کارناوال گانگاما رو برگزار می‌کنه.
‫اما اون روز، ‫همه مشغول انتخابات بودن.
‫اونا رقص راه انداختن ‫تا جمعیت رو جذب کنن.
‫گروه ما هم برای اجرا دعوت شده بود.
‫بعد از مراسم، چینا بابو ‫سعی کرد به زور منو با خودش ببره.
‫اما افسر به دادم رسید.
‫من بهش اعتماد کردم و سوار ماشینش شدم.
‫منو رسوند خونه ‫و رانی رو با خودش برد.
‫شب تاریکی بود.
‫همه جا تاریک مطلق بود.
‫رفتم تو اتاقم لباس عوض کنم. ‫که یه صدایی شنیدم.
‫فکر کرد مُردم.
‫تو موهام گل یاس گذاشت و رفت.
‫به زور نفس می‌کشیدم که رانی نجاتم داد.
‫ساندیا، چطور به حرفاشون اعتماد کنیم؟
‫چون قربانی‌ها نیومدن، ‫چند تا بازیگر استخدام کردی؟
‫آقا، خواهش می‌کنم! اونا بازیگر نیستن! ‫چطور بهتون ثابت کنم؟
‫اگه حرفاتون راسته، ‫چرا نرفتین پیش پلیس؟
‫چرا شکایت نکردیم؟
‫انقدر درمورد شکایت و پرونده ‫فیلم بازی نکن.
‫من با چینا بابو حرف می‌زنم. ‫یه پولی بگیرین و از شهر برین.
‫برو.
‫رقصیدن برای پول، شغل ماست.
‫اما ما هدف راحتی ‫برای چشم‌های ناپاک هستیم.
‫این زندگی‌ای نیست که ما انتخاب کرده باشیم!
‫به خاطر نیازمونه!
‫بعد از اون اتفاق، ‫نگران جونمون بودیم.
‫واسه همین چمدونامون رو بستیم، ‫و از روستامون رفتیم.
‫اون افسری که درخواستتون رو رد کرد کی بود؟
‫معاون بازرس کل فعلی‌مون، راجامانی.
‫راجامانی؟ چطور ممکنه؟
‫چرا بهش تهمت می‌زنین؟
‫هر چی دلتون می‌خواد میگین! ‫[بیا به این لوکیشن]
‫چی شده آقای راجامانی؟ ‫چرا پای من به این ماجرا کشیده شده؟
‫من خیلی براتون کار کردم!
‫اگه من غرق بشم، ‫تو رو هم با خودم می‌کشم پایین.
‫پرونده رو ببند. زود باش!
‫نشست خبری لاچی و رانی
‫حقیقت شوکه‌کننده‌ای رو ‫درباره معاون بازس کل راجامانی برملا کرد!
‫اون به مرخصی اجباری فرستاده شده.
‫در واکنش به خشم عمومی، ‫یه تیم ویژه تشکیل شده.
‫و رهبری این تیم به عهده خانم آناندیتاست.
‫ما اطلاعاتی داریم که ‫ایشون به صحنه جرم رفتن.
‫خانم... خانم...
‫شما اصلاً به حل پرونده نزدیک هم نیستین.
‫- برنامه‌تون برای رسیدگی به این پرونده چیه؟ ‫- برین کنار...
‫مدارک برای تشکیل پرونده کافی نیست! مگه نه؟
‫کاری که میگم رو بکن، راجیو!
‫راجیو، این چیه؟
‫تو بدون اینکه به من بگی وسایلم رو برداشتی! ‫این کار درست نیست.
‫ما اینا رو به صورت قانونی ضبط کردیم.
‫تو برو. من بهت خبر میدم.
‫من پرونده‌هامو پس می‌خوام!
‫- ساندیا، اینجا معرکه نگیر. ‫- عرفان.
‫- ساندیا، لطفاً برو. برو! ‫- جزئیات پرونده رو برام بیار.
‫اسم قربانی کاویا سودا است.
‫پرونده معتبریه. من چک کردم.
‫پرونده‌ی آیناویلی؟
‫اسمش جایاست.
‫قتل تو روز اتفاق افتاده.
‫اون حتی قبل از جنایت هم ‫گل یاس به موهاش زده بود.
‫قاتلی که ما دنبالشیم ‫فقط شبا فعالیت می‌کنه.
‫و قبل از رفتن ‫تو موهاشون گل یاس می‌ذاره.
‫پرونده‌های منو چک کردی، درسته؟ ‫یه الگوی واضح وجود داره.
‫آناندیتا.
‫فکر کنم از همون اول بد شروع کردیم.
‫میشه درستش کرد. ‫منو بیار تو تیمت.
‫می‌تونیم به عنوان مشاور بیاریمش.
‫باشه.
‫اما غیررسمی.
‫آره، اینطوری میشه.
‫فقط در صورتی که تو مسئولیتش رو قبول کنی.
‫من تمام مسئولیتش رو قبول می‌کنم.
‫عالیه.
‫خانم، آقای راجامانی اینجان.
‫- میرم می‌بینمش و برمی‌گردم. ‫- حتماً.
‫آقا. بفرمایید.
‫خب، نقش شما ‫تو پرونده لاچی و رانی چیه؟
‫یه جوری می‌پرسین انگار من مجرمم.
‫به این زودی به نتیجه رسیدین؟
‫اینطور نیست. فقط می‌پرسم.
‫اونا برای اجرا اجازه گرفتن. ‫مراسم انجام شد.
‫اتفاقی که برای لاچی افتاد مایه تأسف بود.
‫خودتون می‌دونین... به عنوان یه پلیس
‫ما برای اقدام کردن ‫نیاز به اجازه از مقامات داریم.
‫از طرف چینا بابو ‫و نماینده محلی فشار رومون بود.
‫اگه پرونده تشکیل می‌دادم، حزب مخالف ‫ازش به نفع خودشون استفاده می‌کردن.
‫زمان انتخابات بود.
‫نمی‌تونستم ریسک کنم.
‫برای همین،
‫لاچی و رانی رو ‫به عنوان تلفات جانبی در نظر گرفتم.
‫به این کارم افتخار نمی‌کنم.
‫ساندیا.
‫تو دلیل همه این اتفاقات نیستی؟
‫پسری که داری باهاش ازدواج می‌کنی...
‫عمار. ‫اون پسر دوست منه.
‫موفق باشی.
‫چش شده؟
‫غذا نخوردی؟
‫حاضری به عنوان شاهد همکاری کنی؟
‫آقای راجامانی زنگ زده.
‫- الو؟ ‫- راجامانی...
‫- ازم بازجویی کردن. ‫- هوم.
‫نذار بیان سراغ تو.
‫حلش می‌کنم.
‫هیچ اثر انگشتی نیست، رد پایی نیست ‫و ناشناس وارد میشه.
‫درست مثل پرونده بابی.
‫تو هیچکدوم از قتلا ‫سرنخی به جا نذاشته.
‫چطوری این کارو می‌کنه؟
‫خیلی احتیاط می‌کنه.
‫اگه این همون قاتلی باشه که دنبالشیم....
‫۳۰ سال پیش...
‫برای دونستن اینجور اطلاعات، ‫اون قطعاً باید آدم تحصیل‌کرده‌ای باشه.
‫یه آدم تحصیل‌کرده ‫به احتمال زیاد یه کارمنده.
‫اون موقع مردم تو منطقه گوداواری ‫چه شغل‌هایی داشتن؟
‫پیمانکارهای خصوصی، پزشک‌ها، ‫کارمندای دولت...
‫چطوره یه لیست درست کنیم و ‫با محل جنایت تطبیقش بدیم؟
‫هزاران اسم به دست میاریم.
‫عملی نیست.
‫ولی حداقل می‌تونیم امتحان کنیم.
‫چی رو از دست می‌دیم؟
‫خانم، گزارش کالبدشکافی آسمی آماده‌ست.
‫می‌بینیم. بریم.
‫علت مرگ خفگی ‫و خونریزی شدید از ناحیه زخم گلوئه.
‫زمان مرگ بین ۱۱ تا ۱۱:۳۰ شب ‫تخمین زده شده.
‫کبودی‌ها و زخم‌های روی بدن ‫نشون میده که قربانی مقاومت کرده.
‫تو گلوی قربانی مو پیدا کردیم. ‫مال خودش نیست.
‫- خانم. ‫- ممکنه مال نامزدش باشه؟
‫چکش کردیم. مال یه شخص ثالثه.
‫خوبه.
‫بالاخره یه چیزی پیدا کردیم.
‫بیا انجامش بدیم.
‫راجیو.
‫دی‌ان‌ای چینا بابو رو ‫با مال آسمی تطبیق بدیم؟
‫چینا بابو؟ ‫عقلت رو از دست دادی؟
‫اون الان یه آدم سرشناسه!
‫بیا کاری که خانم آناندیتا میگه رو بکنیم.
‫خیلی انتظار نداشته باش.
‫باشه، خودم انجامش میدم.
‫هی، ساندیا!
‫هی!
‫بریم؟
‫از اون طرف، خانم.
‫-کافیه. ‫-بیا.
‫شما اینجا چیکار می‌کنین؟
‫می‌خوایم درباره پرونده‌ی تعرض سال ۱۹۹۹ ‫که به خاطرش حبس کشیدی حرف بزنیم.
‫- هی! ‫- هی!
‫ما پلیسیم!
‫وایسا.
‫می‌دونی که اونا پلیسن!
‫آره.
‫ولی...
‫اون یه پرونده‌ی شروع جرم بود.
‫رفتم زندان، ولی زود آزاد شدم.
‫چرا نمی‌تونین بی‌خیالش بشین؟
‫امیدوار بودم با حرف زدن با شما ‫چند تا جواب پیدا کنم.
‫خیلی خب. پس تو نشست خبری ازت می‌پرسم.
‫اونجا خودت میگی.
‫تو لجبازی، مگه نه؟
‫درسته.
‫راتناوالی.
‫- راتناوالی! ‫- بله.
‫ایناهاش.
‫اون پرونده رو تشکیل داد.
‫من فقط داشتم اذیتش می‌کردم.
‫عصبانی شد و رفت پیش پلیس!
‫واسه همین باهاش ازدواج کردم.
‫زنم شد.
‫اونم شکایتش رو پس گرفت.
‫اما، چرا آدمی مثل من ‫باید با خانم‌هاا مشکل داشته باشه؟
‫هان؟
‫خیلیا به خاطر پول میان پیشم، ‫و خیلیا برای شهرت.
‫من اون مراسم رو با لاچی و رانی ‫برای منافع سیاسی راه انداختم.
‫اما تا امروز هیچوقت خودم رو ‫به کسی تحمیل نکردم.
‫تا الان!
‫چیه؟
‫ساندیا، بریم.
‫- گوشی رو بده من. ‫- قربان.
‫مورتی!
‫خبر داغ می‌خوای؟
‫اون چیزی که می‌خواستیم رو به دست نیاوردیم.
‫زنش رو دیدی؟
‫اون شکایت کرده بود، اما ‫مجبور شد پسش بگیره و با یارو ازدواج کنه.
‫گذروندن عمر با ‫یه همچین آدم وحشتناکی واقعاً غم‌انگیزه.
‫راجیو.
‫اینو بده واسه آزمایش دی‌ان‌ای.
‫چطوری؟
‫می‌تونم از دستشوییتون استفاده کنم؟
‫یه آدم غیررسمی کارا رو راه میندازه.
‫ساندیا، خوشحالم که این کارو کردیم.
‫عواقبی هم داره. ‫بیا مراقب باشیم. باشه؟
‫- چای؟ داغه. ‫- ممنون.
‫چی شد که خبرنگار حوادث شدی؟
‫من جرم‌شناسی خوندم.
‫تقریباً.
‫اینطوری.
‫تقریباً؟
‫آره، من و استادم در مورد ‫موضوع پایان‌نامه دکترا اختلاف نظر داشتیم.
‫جای تعجب نیست.
‫چیش خنده‌داره؟
‫خنده‌داره دیگه.
‫خیلی خب.
‫چطور می‌تونی بهش بخندی؟
‫- چون خنده‌داره. بیا واردش نشیم. ‫- ساندیا.
‫خنده‌دار نیست.
‫ساندیا...
‫- خداحافظ بچه‌ها. ‫- خداحافظ.
‫باید بعد از کارت زنگ می‌زدی.
‫گوشیم شارژ نداشت.
‫باید با گوشی راجیو زنگ می‌زدی.
‫فکر نمی‌کردم لازم باشه. ‫انتظار نداشتم اینقدر دیر بشه.
‫فکر نمی‌کردی لازم باشه؟ ‫می‌دونی چند بار زنگ زدم؟
‫پیش خودت در مورد من چی فکر می‌کنی؟
‫واسه شوخی که خاموشش نکردم!
‫مهمونی که نبودم. می‌دونی، درسته؟
‫می‌دونم مهمونی نبودی، ‫اما اولویت‌ها رو یادت نره!
‫باید اولویت‌بندی کنی!
‫- حالا ما... ‫- چی رو باید اولویت‌بندی کنم!
‫من از قصد این کارو نکردم! ‫باتریش تموم شد.
‫پس، بعد از اینکه همه رفتن یاد من افتادی؟
‫نمیشه حتی یه ذره به من فکر کنی؟ ‫تو فقط...
‫هی، مواظب باش!
‫برو کنار!
‫چراغ رو ببین، مرد حسابی!
‫مقصر تویی! چرا سر اون داد می‌زنی؟ ‫چراغ قرمزه.
‫چرا تو داد می‌زنی؟ ‫می‌دونم قرمزه.
‫من حق ندارم داد بزنم؟
‫باشه. هر چقدر می‌خوای داد بزن! ‫مجبور نیستم به حرفات گوش بدم.
‫- ماردپالی؟ ‫- آره، سوار شو.
‫خانم. پیشرفت پرونده در چه حاله؟
‫داریم تحقیق می‌کنیم. ‫به زودی بهتون خبر می‌دیم.
‫خانم، بازجویی از چینا بابو ‫بخشی از تحقیقات بود؟
‫مدرکی علیهش دارین؟
‫یا اینکه دارین افراد بانفوذ رو هدف می‌گیرین ‫تا توجه افکار عمومی رو منحرف کنین؟
‫نه، قصد ما این بود که...
‫لطفاً، م سعی نداریم پرونده رو منحرف کنیم!
‫هدف ما فقط یه قاتل نیست ‫بلکه یه آدم ترسوعه!
‫کی می‌دونه تو کدوم سوراخ موشی ‫قایم شده!
‫ببخشید. اما مطمئنم ‫به زودی می‌گیریمش.
‫- خانم، ما جواب می‌خوایم... ‫- خانم...
‫یکی یکی.
‫به ما یه زمان‌بندی بدین.
‫چقدر طول می‌کشه تا حلش کنین؟
‫- شما هم همون کاری رو می‌کنین که بازرس کرد؟ ‫- خانم، ما باید بدونیم.
‫همینه. دیگه سؤالی نپرسین. ‫خانم، باید بریم.
‫- خانم، نرین! ‫- آقا، به ما بگین.
‫این چه وضعشه، راجیو!
‫بهت گفتم پیگیر چینا بابو نشو!
‫اینطوری کارتو انجام میدی؟
‫من مجبورش کردم باهام بیاد.
‫ساکت شو، ساندیا.
‫گزارش دی‌ان‌ای چینا بابو اینجاست.
‫جدی میگی، راجیو؟
‫دی‌ان‌ای چینا بابو رو آزمایش کردی؟
‫لعنتی. این چه وضعیه!
‫از کجا آوردیش؟
‫ببین!
‫از الان به بعد، بدون اینکه به من بگین ‫حق ندارین هیچ کاری بکنین!
‫این آخرین اخطارم به هردوتونه!
‫فهمیدین؟
‫راجیو، یه شماره ‫برای راهنمایی مردمی اعلام کن.
‫به مردم خبر بده.
‫پیرزنه شاید صورت قاتل رو ندیده باشه.
‫ولی قدش رو می‌دونیم.
‫قد تقریبیش رو اعلام کن.
‫فیلم دوربینای مداربسته صحنه جرم رو ‫دوباره چک کنین.
‫و ساندیا. اشکالی نداره ‫که تو حل پرونده کمک نمی‌کنی.
‫حداقل بیشتر از این گند نزن!
‫ساندیا، حالت چطوره؟
‫همین دور و برا بودیم. ‫می‌خواست تو رو ببینه.
‫هر وقت بخواین می‌تونین بیاین.
‫شما حرف بزنین. من قهوه میارم.
‫عمار درباره دعواتون بهمون گفت.
‫چیز مهمی نیست.
‫ساندیا.
‫دعواها شاید یه مدت باعث ناراحتی بشن.
‫ولی تو درازمدت رابطه‌ رو قوی‌تر می‌کنن.
‫کنار اومدن با مرگ آدمای هم‌سن و سال من ‫خیلی سخت نیست.
‫ولی هضم مرگ بهترین دوست تو سن جوونی سخته.
‫می‌فهمم این پرونده چقدر برات مهمه.
‫تا جایی که می‌تونی براش بجنگ.
‫پادما، باهاش حرف بزن و بیا.
‫- من میرم ماشینو بیارم. ‫- باشه.
‫هوم.
‫اگه اذیتت کرد بهم بگو. ‫خودم حسابشو می‌رسم.
‫فردا باید بریم خرید. ‫اونو هم با خودم میارم.
‫هر کاری دوست داری بکن. ‫من جلوتو نمی‌گیرم.
‫باشه؟
‫- ما دیگه رفع زحمت می‌کنیم. ‫- خداحافظ!
‫آدمای خیلی خوبی‌ان!
‫اونا ساندیا رو تشویق کردن ‫که به عمار یه درسی بده.
‫کاش منم شانسشو داشتم. ‫یه فصل باباتو کتک می‌زدم!
‫توروخدا بس کنین، مادرجان. ‫رو دادن بهش فاجعه‌ست.
‫مردا یه چیزایی میگن. ‫ولی یادت نره که تو یه دختری.
‫باید سازش کنی.
‫بیا، خورشت سبزیجات. بخور.
‫هوم.
‫چرا من باید سازش کنم؟
‫باید یادم باشه که یه دخترم؟ ‫مگه میشه یادم بره.
‫تو خیابون، تو اداره، تو معبد، تو سینما...
‫دخترا نباید فلان و بیسار کار رو بکنن.
‫اصلاً نمی‌دونیم باید چی‌کار کنیم، ‫یا چرا به دنیا اومدیم! مرگ راحت‌تره.
‫بهم میگی لجباز، ‫ولی من فقط دلم سنگ شده.
‫اونم به لطف شما.
‫- خورشتتونو بخورین. ‫- بخور...
‫خیلی یه دنده‌ست.
‫- خورشت می‌خوای؟ ‫- نه.
‫خانم، قاتل پشت خطه. ‫می‌خواد با شما حرف بزنه.
‫چی؟
‫الو؟
‫آناندیتا، فهمیدی آسمی چطوری مرد؟
‫تو کی هستی؟ ‫چی می‌خوای؟
‫تو چی می‌تونی بهم بدی؟ هیچی!
‫در عوض، من برات یه کادو فرستادم.
‫یه جعبه قرمز بیرون دفترته. ‫برو چکش کن.
‫- برو. ‫- باشه.
‫خانم.
‫۱۰ نوامبر ۲۰۰۰.
‫دارم خاطره‌مو بهت میدم. ‫لطفا بهش احترام بذار.
‫الو؟
‫الان می‌تونم ترس رو تو صدات حس کنم.
‫من ترسو نیستم.
‫قطعا تو سوراخ موش هم قایم نشدم.
‫دارم بین خودتون زندگی می‌کنم.
‫چرا داری این کارا رو می‌کنی؟
‫اگه همه چیو بهت بگم می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫می‌خوای مثل قهرمانا برام دیالوگ بگی؟
‫خوشم نمیاد کسی منو گیر بندازه.
‫حرفای آسمی عصبانیم کرد، برای همین مرد.
‫قبل از قتل به ساندیا گفتم.
‫پلیس جدی نگرفتش.
‫چقدر غم‌انگیز.
‫خونش گردن شماست.
‫آناندیتا، هرچه زودتر منو بگیر.
‫وگرنه، یه قتل دیگه تو تاریکی کمین کرده.
‫مادرشوهرم؟ ‫اون از این ساری نخی‌ها نمی‌پوشه.
‫اون ساری ابریشمی می‌خواد. ‫[ببخشید نباید پای پدر و مادرم رو وسط می‌کشیدم]
‫بیاین همینا رو برداریم. ‫[دوست ندارم قهر باشیم.]
‫ساری گادوال یا مانگالگیری بیارین. ‫[می‌دونی که نمی‌تونم بدون حرف زدن باهات دووم بیارم.]
‫باشه.
‫[عذرخواهیت قبول شد. ‫حالا بیا باهام حرف بزن]
‫[میام]
‫به نظر میاد مادرا دارن حسابی کیف می‌کنن!
‫قدرت خریده دیگه!
‫- راجیو، تماس از کجا بود؟ ‫- مرکز خرید آیکون.
‫یه تیم بفرست اونجا. ‫فیلم دوربینای مداربسته رو بگیر.
‫حتماً.
‫شماره‌ای که باهاش تماس گرفت ‫به اسم آسمی ثبت شده.
‫این ویدیو رو ببینین.
‫آسمی پشت سرش بد حرف زد.
‫هر متعرضی حس می‌کنه خیلی مَرده! ‫ولی روانشناسی بهشون میگه منحرف.
‫این هشتگ چیکاتیلو یه تلاشه ‫برای رو کردن دست اینجور آدما.
‫فقط به خاطر استفاده از این هشتگ کشتش!
‫پس با سازنده‌ش، ساندیا، چی‌کار می‌کنه؟
‫راجیو، ساندیا کجاست؟
‫- خب... ‫- عمار.
‫- بیا اینجا. ‫- چرا؟
‫بیا اینجا یه ساری انتخاب کن.
‫همینجا بمون. الان برمی‌گردم.
‫الو.
‫کجایی؟
‫مرکز خرید آیکون.
‫قاتل جاتو می‌دونه.
‫وقت نیست. سریع از اونجا برو.
‫دارم نیرو امنیتی می‌فرستم. ‫بجنب و مراقب باش، ساندیا.
‫بگو چی شده آخه!
‫هی راجامانی. تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫دارم برای نوه‌م خرید می‌کنم.
‫- خرید نامزدیه. ‫- عمو...
‫عمو، ما باید بریم.
‫- یه کاری پیش اومده. ‫- خیلی واجبه.
‫- بعدا می‌بینمتون. ‫- باشه.
‫ترس!
‫حس درموندگی‌ای که وقتی تنها راه، ‫روبرو شدن با عواقبشه به وجود میاد
‫ما رو با ترس آشنا می‌کنه.
‫دفعه اولی که زنگ زد ‫هیچکس بهش توجهی نکرد.
‫ریشی و آسمی. مردن!
‫من بودم که گفتم ‫این کارا رو تو منطقه گوداواری شروع کرده.
‫ولی از داستان لاچی مشخصه که ‫خیلی وقته داره این کارا رو می‌کنه.
‫اولین قتلش موقع ‫اتفاقی بود که برای لالیتا افتاد.
‫از این کار هیجان بهش دست داد.
‫ما اینجا با یه قاتل زنجیره‌ای کلاسیک طرفیم.
‫اونا بین خودمون زندگی می‌کنن.
‫قاتلای زنجیره‌ای یه چیزی دارن ‫به اسم محرک.
‫اگه به قاتلای زنجیره‌ای آمریکایی ‫مثل تد باندی و بی‌تی‌کِی نگاه کنیم،
‫می‌بینیم که اونا مقطعی فعالیت می‌کردن.
‫این یه میل غیرقابل کنترله.
‫دستگیر کردنشون خیلی سخته.
‫دوباره به شماره راهنما زنگ زده.
‫مجرم بدون هیچ ترس یا عذاب وجدانی ‫داره بین ما می‌چرخه.
‫من می‌خوام هویتشو فاش کنم. ‫پس از چی می‌ترسم؟
‫اون پسرم بوز هستش.
‫چرا این همه آدم رو کشتی؟
‫حرف بزن!
‫من کسی رو نکشتم!
‫پس چرا منو تعقیب می‌کردی؟
‫تو باعث شدی تعقیبت کنم!
‫همش تقصیر توئه!
‫مامانم گذشته‌شو فراموش کرده بود!
‫چرا همه‌چیو دوباره یادش آوردی؟
‫یه آدم عوضی با مادرم اون کار رو کرد!
‫هیچکس، حتی شوهرش هم بهش اهمیت نداد!
‫هیچکس یه کلمه هم حرف نزد!
‫تو هم می‌تونستی همون کارو بکنی!
‫می‌دونی بهم چی می‌گفتن؟
‫عوضی!
‫می‌دونی چه حسی داره؟
‫چرا مامان من باید تاوان ‫مرگ دوست تو رو پس بده؟
‫تازه، کشوندیش به نشست خبری!
‫فکر کردم اگه بترسونمت بی‌خیال میشی.
‫برو. دست از سر مامانم بردار!
‫من واقعا متاسفم.
‫کی به تاسف تو نیاز داره؟
‫دوستت شانس آورد. ‫اون مرد.
‫ولی مامان من...
‫از اون موقع تا حالا داره ‫اون زخما رو با خودش می‌کشه!
‫بذارین زندگی کنیم!
‫تورو خدا رحم کن ساندیا! ‫بذار زندگی کنیم!
‫می‌خواستم کار خوبی بکنم، ‫ولی فقط دارم به بقیه آسیب می‌زنم.
‫حق با توئه. ‫داشتم لجبازی می‌کردم.
‫اصلا فکر نکردم، ‫و تو تاریکی افتادم دنبالش.
‫فکر می‌کردم اگه بندازمش زندان ‫عدالت براشون برقرار میشه.
‫اشتباه می‌کردم!
‫دقیقاً همون آدمایی رو که داشتم ‫براشون می‌جنگیدم رو به دردسر انداختم.
‫همونطور که چاکراوارثی گفت، ‫بهتره فراموش کنیم و بریم پی زندگیمون.
‫دیگه نمی‌تونم این کارو بکنم.
‫نمی‌خوام.
‫اول بابی و بعد آسمی! ‫هیچکس نمی‌دونه داره چه اتفاقی میفته!
‫و سکوت ساندیا همه رو شوکه کرده.
‫ولی مردم دیگه به ‫هشتگ چیکاتیلو اعتماد ندارن.
‫قتلا یکی پس از دیگری ادامه دارن. ‫اما هیچ اطلاعاتی از مجرم نیست.
‫کی قراره تموم بشه؟ ‫هیچکس جوابی نداره.
‫مردم به پلیس اعتماد ندارن!
‫آیا هشتگ چیکاتیلو ‫حقایق بیشتری رو روشن می‌کنه؟
‫نظر ساندیا در این باره چیه؟
‫یعنی هیچکس نگران این موضوع نیست؟
‫این مال سال ۲۰۱۸ـه.
‫قربان! ‫این لیست کارمندای دولته.
‫ممنون عرفان. ‫همینه، درسته؟
‫۴۸ تا اداره، ‫لیست استخدامی ۲۰ ساله،
‫تاریخ شروع به کارشون، ‫انتقالی‌ها و بازنشستگی‌ها.
‫چطوری تو اینا جا میشه قربان؟ ‫از این پرونده‌ها بازم میاد.
‫- کارت خوب بود عرفان. ‫- ممنون خانم.
‫باید جشن بگیریم!
‫یه لحظه.
‫سلام، راجیو.
‫امیدوارم مزاحم نشده باشم.
‫تازه لیست کل کارمندای دولت به دستم رسید.
‫اطلاعاتش خیلی زیاده.
‫داریم دیجیتالیشون می‌کنیم.
‫لینک لایوش رو برات بفرستم؟
‫راجیو! من دیگه بیخیال شدم.
‫منو قاطیش نکن.
‫فقط اگه برات مقدور بود ببین. ‫وگرنه که بی‌خیال.
‫شب خوبی داشته باشی.
‫خیلی ممنون.
‫ساندیا.
‫یکی، دوتا، یا سه‌تا؟ چندتا؟
‫بابا، بگو.
‫مامان! مامان!
‫لطفاً آروم باش.
‫با راجیو حرف زدم.
‫نیازی به کالبدشکافی نیست.
‫می‌تونین جسد رو ببرین.
‫کارایی که لازمه رو انجام بدین.
‫عمار، لطفاً دوباره فکر کن.
‫حس می‌کنم اگه کالبدشکافی بشه بهتره.
‫روی بدن کبودی هست.
‫اگه کار قاتل باشه چی؟
‫چطور می‌تونیم ولش کنیم بره؟
‫چی داری میگی؟
‫هنوزم گیر دادی به پرونده! ‫دیوونه شدی؟
‫فقط برو!
‫ساندیا، چی داری میگی؟
‫نمی‌فهمی چی باید بگی؟
‫عمار، به کارایی که لازمه برس.
‫بعداً به این موضوع می‌رسیم.
‫لطفاً!
‫ساندیا، آروم باش.
‫عمار، بیا.
‫آروم باش داداش.
‫اسمش بوچیه.
‫از بچگی باهام بوده.
‫مثل دوتا دوست با هم بازی می‌کردیم. ‫خیلی حرف می‌زدیم.
‫با من بزرگ شد.
‫از حالا به بعد دوست تو میشه.
‫اگه می‌خوای ببرش.
‫اشکالی نداره خاله.
‫به هر حال بعد از ازدواج، تو دوستم میشی.
‫- الو؟ ‫- شما بازرس راجیو هستین؟
‫بله.
‫من بازرس فرعی‌ام، ‫از اداره پلیس تریچی تماس می‌گیرم.
‫اخبار قتل‌های زنجیره‌ای حیدرآباد رو دیدم.
‫ما هم تو سال ۲۰۲۰ یه پرونده مشابه داشتیم.
‫پرونده و گزارش‌های دی‌ان‌ای رو ‫براتون می‌فرستم. شاید کمکتون کنه.
‫حتماً! لطفاً بفرستینشون.
‫یه لیست از کسایی که ‫به تریچی منتقل شدن تهیه کردیم.
‫یه لینک ازش بساز ‫و برای آناندیتا بفرست.
‫- خانم، لطفاً چک کنین. ‫- باشه.
‫لعنتی!
‫هی، گوشواره‌هام یادت نره.
‫کدوم گوشواره‌ها؟
‫هفته پیش گوشواره‌های طلامو ‫بهت قرض دادم، نه؟ عکسشو برات می‌فرستم.
‫خانم، اینو ببینین.
‫اینو ببینین.
‫[اداره‌ی میراث هنری] ‫[بامو آناند اوجتی]
‫ببین ساندیا کجاست.
‫بیا تو.
‫نیازی نبود تو زحمت بیفتی عزیزم.
‫اشکالی نداره عمو!
‫من میرم دستشویی.
‫عمو، براتون بکشم؟
‫مامانم خورشت خیلی خوبی درست می‌کنه.
‫گشنه‌م نیست عزیزم.
‫سرم درد می‌کنه.
‫می‌تونی یه کم قهوه درست کنی؟
‫اوهوم. باشه عمو.
‫نمونه دی‌ان‌ای منو پیدا نکردی؟
‫من پادما رو کشتم، ‫از رو تراس هلش دادم پایین.
‫اون دست‌و‌پا چلفتی بود ‫و وقتی گفتم لیز خورده، مردم باور کردن.
‫الان باید تو رو هم بکشم.
‫چطوری انجامش بدم؟
‫با چاقو بهت ضربه بزنم؟
‫یا گازو باز بذارم؟
‫یا همون‌طوری که بابی رو کشتم، ‫بکشمت؟
‫بهم بگو. ‫چرا این کارو کردی؟
‫همه شواهد ثابت می‌کنه که تو قاتلی.
‫انگیزه‌ت چیه رائو؟
‫هیچی!
‫همه جاهایی که بهشون ‫منتقل شده بود رو چک کردیم.
‫زمان قتل‌ها کاملاً با هم همخوانی داشت.
‫دی‌ان‌ای پیدا شده تو پرونده‌های آسمی و ‫تریچی با دی‌ان‌ای رائو مطابقت داشت!
‫با وجود این همه مدرک، ‫رائو یه کلمه هم حرف نزده!
‫می‌تونم باهاش حرف بزنم؟
‫مهم نیست حرف بزنه یا نه.
‫برای من مهمه.
‫باید بدونم چرا بابی رو کشت.
‫بعد از نابود کردن این همه زندگی چرا ساکتی؟
‫پلیس فکر می‌کنه لاچی اولین قربانیته.
‫ولی، من حدس می‌زنم این‌طور نیست.
‫زن‌عموم.
‫اون بهم پناه داد.
‫بهم غذا، لباس و آموزش داد.
‫بخور.
‫چشمای درشت، یه گیسوی بلند، ‫و گلای یاس تو موهاش.
‫زن‌عموم فوق‌العاده بود.
‫ساندیا، می‌دونی چقدر دردناکه
‫وقتی یکی بدون رضایت به آدم نزدیک میشه؟
‫این کار باید با رضایت باشه.
‫اونجوری هیچ‌وقت درست نیست.
‫ولی، زن‌عموم زن خیلی خوبی بود.
‫مدام همین دروغو به خودم می‌گفتم.
‫امیدوار بودم تکرار کردنش ‫یه جورایی اونو به واقعیت تبدیل کنه.
‫من یه بچه بودم، مگه نه ساندیا؟
‫اینو بگیر.
‫خدای من!
‫دیدی؟
‫دلت سوخت و آوردیش خونه!
‫ولی ببین چی‌کار کرد!
‫اوه خدای...
‫عمو...
‫- احمق! خجالت نمی‌کشی! ‫- عمو، گوش کن.
‫عمو، تقصیر من نیست.
‫دلم برات سوخت چون یتیم بودی!
‫- این‌طوری تشکر می‌کنی؟ ‫- عمو، دارین اشتباه می‌کنین.
‫- اصلاً تو آدمی؟ ‫- عمو، لطفاً.
‫خوک از تو بهتره.
‫عمو، به حرفم گوش بده.
‫- عمو! ‫- ها!
‫اول به حرفم گوش بده. فقط گوش بده.
‫- هی، رامو! ‫- اول به حرفم گوش بده.
‫رامو، به حرفم گوش بده.
‫می‌دونی زنت چی‌کار کرده؟
‫- می‌دونی؟ ‫- داره دروغ میگه!
‫بهت نشون میدم چطوری شکنجه‌م کرده!
‫زن‌عموم!
‫منو با این خشم رها کرد.
‫ولی اون مرد!
‫چطوری...
‫چطوری عصبانیتمو خالی کنم؟
‫برای همین شروع کردم به گشتن ‫دنبال زن‌هایی که شبیهش بودن.
‫تاریکی رو دوست دارم. ‫منتظر می‌موندم تا حمله کنم.
‫و تو تاریکی، با قربانیم مثل زن‌عموم ‫رفتار می‌کردم و عقده‌هامو سرش خالی می‌کردم!
‫وقتی به تریچی منتقل شدم، ‫خشمم به اوج رسید!
‫ولی اون بهترین شب زندگیم بود.
‫کلی سرنخ از خودم به جا گذاشتم.
‫ترسیدم که نکنه گیر بیفتم.
‫باید متوقف می‌شدم.
‫ولی دلم نمی‌خواست متوقف بشم.
‫انتقالی گرفتم.
‫خانواده‌م نقاب من بودن.
‫چرا دوباره شروع کردی؟
‫دارم پیر میشم ساندیا.
‫رفتم برای چکاپ.
‫زوال عقل درجه‌ی سه.
‫کم‌کم شروع می‌کنم به فراموش کردن.
‫خانواده‌م خیلی خوشحالن.
‫اگه فراموش کنم مهم نیست.
‫ولی چطوری زن‌عموم رو فراموش کنم!
‫چطوری عصبانیتم نسبت به اونو رها کنم؟
‫همون موقع، بابی رو دیدم.
‫-سلام عمو. ‫-سلام بابی.
‫چرا نمیای بدمینتون بازی کنیم؟
‫- رفتم کلاس رقص. ‫- اوه!
‫- رقص کلاسیک. ‫- آها!
‫می‌خوام تو مراسم قبل از عروسی عمار و ساندیا ‫اجرا کنم.
‫پابندامو ببین.
‫منو یاد زن‌عموم انداخت. ‫عقده‌مو سر بابی خالی کردم.
‫دوباره شروعش کردم!
‫فکر کردین آسمی به خاطر ویدیوش کشته شده.
‫ولی...
‫چرا زنتو کشتی؟
‫در موردم حقیقت رو فهمید.
‫اشتباهه، مگه نه؟
‫پادما.
‫پادما! کجایی؟
‫پادما.
‫مگه تو خاطرات می‌نویسی من می‌خونمش؟
‫حتی بهش دست هم نمی‌زنم.
‫پس چطور می‌تونی به وسایل شخصیم دست بزنی؟
‫هوم؟
‫چرا گل یاس به موهات زدی؟ ‫مگه نمی‌دونی ازشون متنفرم؟
‫چیه؟ می‌خوای به همه بگی؟
‫پادما، هیچ‌کس راجع به من نمی‌دونه.
‫اونایی که می‌دونن زنده نیستن!
‫سفری که با زن‌عموم شروع شد
‫با پادما تموم شد.
‫به این میگن چرخه‌ی زندگی، ساندیا.
‫برای جنایت‌هات احساس گناه نمی‌کنی؟
‫چرا باید احساس گناه کنم؟
‫به هر حال فراموششون می‌کنم.
‫هان؟
‫می‌تونی به یاد بیاری و حس بدی داشته باشی!
‫فراموششون می‌کنم!
‫فراموش می‌کنم.
‫وقتی پادکست رو شروع کردم، ‫نمی‌دونستم به چی می‌رسم.
‫ولی الان،
‫نور رو می‌بینم.
‫این به خاطر من نیست.
‫به خاطر اینه که اون زن‌ها پا پیش گذاشتن ‫و داستان‌هاشونو به اشتراک گذاشتن.
‫یه چیزی هست که همه‌مون باید یاد بگیریم.
‫هیچ مجرمی نباید تو تاریکی مخفی بمونه.
‫ما هیچ‌وقت نباید بذاریم ترسمون ‫بشه نقطه قوت اونا.
‫خاله پادما می‌دونست که می‌میره، ‫با این حال تصمیم گرفت حقیقت رو برملا کنه.
‫به روحش درود می‌فرستم.
‫تو پدرت نیستی.
‫رائو ممکنه به حبس ابد محکوم بشه.
‫ولی این فقط یه پیروزی برای قانون نیست!
‫این یه نور برای صداهای شنیده‌نشده ‫و داستان‌های ناگفته‌ست.
‫هر داستانی باید گفته بشه، ‫و هر صدایی باید شنیده بشه.
‫و با این، ‫به پایان «چیکاتیلو» می‌رسیم.
‫این فصل تموم میشه ‫و یه فصل جدید شروع میشه.
‫من ساندیا نلوری هستم، ‫خدانگهدارتون.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»