‫- فکر نکنم باز بشه. ‫- نمی‌شه.
‫محافظ و نگهبان، بیدار شو!
‫باز شد.
‫باز شد آقای جانگ.
‫- این طرفی بریم؟ ‫- آره.
‫دیدین گفته بودم؟
‫چه خبره؟
‫باورم نمی‌شه!
‫اون طرفی برین!
‫اون طرفی!
‫- این طرفی بریم! ‫- همه‌تون برگردین!
‫- آهای! بیاین اینجا! ‫- از این طرف بریم!
‫[ماموران به دو مسیر تقسیم می‌شن.]
‫آهای! بیاین اینجا!
‫محافظ، بلند شو.
‫- باید بریم. نگهبان! ‫- بیا اینجا!
‫بیا!
‫- زود باش بیا! ‫- عجله کن!
‫- کدوم طرفی بریم؟ ‫- اینجا!
‫قفل کن، قفل کن، قفل کن!
‫[گله جهش‌یافته‌ها همچنان حمله می‌کنه.]
‫اون لحظه رو هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم.
‫نمی‌دونم درسته بگم یا نه،
‫ولی انقدر ترسیده بودم ‫که نزدیک بود خودم رو خراب کنم.
‫خیلی شوکه‌کننده بود.
‫چند صد نفرشون دنبال ما بودن.
‫شبیه سکانس‌های توی فیلم‌ها بود.
‫باورم نمی‌شه توی واقعیت تجربه‌اش کردم.
‫وای!
‫الان سکته می‌کنم.
‫یعنی همه نگهبان‌ها باید مرده باشن.
‫[اطرافیان رئیس نا نجات پیدا نکردن.]
‫وسوسه شدم از این‌ها بذارم.
‫چیه؟
‫[تجهیزات ایمنی توی نقطه‌ای ‫از کارخونه نگهداری می‌شن.]
‫نوشته «تجهیزات ایمنی رو بپوشید.»
‫«امنیت از همین‌جا شروع می‌شه.»
‫یعنی این‌ها رو سرمون بذاریم؟
‫وقتی کلاه و عینک ایمنی رو دیدم ‫خیلی استرس گرفتم.
‫چون فکر کردم شاید قراره ‫یه چیزی روی سرمون بیفته.
‫- مقدارش بیشتر شده. ‫- آره.
‫چند تا جهش‌یافته بودن؟
‫فکر کنم صد نفری می‌شدن.
‫گیر کردم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫- هلشون دادی؟ ‫- آره.
‫توی راه اینجا که بودم،
‫چهل تا جهش‌یافته دنبالم بودم.
‫[گیج و مبهوته.]
‫انقدر گیج و ترسیده بودم ‫که مغزم کاملا خالی شد.
‫هیچی نمی‌دیدم.
‫مدام زوزه می‌کشیدن و داد می‌زدن.
‫فقط همین صدا می‌اومد.
‫من که واقعا جا خوردم.
‫این صحنه‌ها رو فقط توی فیلم دیده بودم.
‫باورم نمی‌شه دنبال خودم بودن.
‫- عین جنگ جهانی زد بود. ‫- دقیقا.
‫فکر کنم اولین باری بود ‫که موقع دویدن جیغ می‌زدم.
‫معمولا یا جیغ می‌زنم یا فرار می‌کنم،
‫جفتش رو نمی‌تونم.
‫ولی این بار شد.
‫[فرار می‌کنه و جیغ می‌زنه.]
‫تا حالا موقع دویدن جیغ نزده بودم.
‫از بس که ترسناک بود.
‫باید دنبال سرنخ بگردیم.
‫اونجا یه در دیده بودم.
‫[صدای تق در.]
‫باز می‌شه؟
‫نه، نمی‌شه.
‫فکر کنم این در باشه.
‫این چیه؟
‫از داخل قفله.
‫باز نمی‌شه جان.
‫[همه درها قفل هستن.]
‫باز نمی‌شه؟
‫[کجا باید رفت؟]
‫اینجا کلید نداره، نه؟
‫نگاه کن.
‫اینجا رو باش.
‫بیاین.
‫باورم نمی‌شه.
‫اومدم.
‫[زیر این پتو...]
‫چیه؟
‫[یه مسیر مخفیه.]
‫فکر کنم باید از داخل این بریم.
‫[مسیر باریکی که به اون طرف می‌رسه.]
‫ای بابا.
‫- ولی می‌گم... ‫- چیه؟
‫وقتی انداختمش این رو پیدا کردم.
‫- وای خدا. ‫- باورم نمی‌شه.
‫همین که اومدیم اینجا دیدمش.
‫- از اول اینجا بود؟ ‫- آره.
‫از وقتی اومدیم بود.
‫هیچی توش نیست.
‫حتما از این خزیدن و رد شدن.
‫مورمورم شد.
‫- یعنی این طرفی رفتن؟ ‫- مگه بیرون نمی‌ره؟
‫می‌ترسم.
‫انتظار نداشتم انقدر زیاد باشن.
‫- صد نفری می‌شن. ‫- دقیقا.
‫به نظرم اونجا اشتباه کردیم...
‫- که از هم جدا شدیم. ‫- موافقم.
‫- بیاین اینجا! ‫- همه بیان اینجا!
‫- آهای، بیاین! ‫- این طرفیه!
‫- راست می‌گی. ‫- باید تصمیم بگیریم کجا بریم.
‫آره، اصلا آمادگی نداشتیم.
‫نگهبان جانگ به یه طرف مشکوکی اشاره کرد.
‫نباید می‌موندی که اسمش رو بپرسی.
‫- چرا حرفش رو باور نکردی؟ ‫- تقصیر تو بود.
‫- باید در رو باز می‌کردی. ‫- وایستین.
‫قبل از اینکه بیایم...
‫- الان جهش‌یافته شده. ‫- قرار بود به کسی اعتماد نکنیم.
‫واسه همین ازش پرسیدم.
‫نکنه از اعتمادش استفاده کردن ‫و باعث شدن خراب بشه؟
‫یادتونه اولین بار که ‫ماموریت رو بهمون دادن...
‫لطفا دستمون رو باز کنین.
‫اگه خائن باشه چی؟
‫- مطمئنین کار خوبیه؟ ‫- نه.
‫رئیس نگهبان، اسمت چیه؟
‫نگهبان جانگم.
‫[نگهبان جانگ و گروهش ‫به ظن مشکوک بودن کشته شدن.]
‫- بیاین بریم. ولی از این به بعد... ‫- این چیه؟
‫یه صدایی از داخل اومد.
‫مگه اینجا کلا صدا نمیاد؟
‫تو رو خدا...
‫وایستین.
‫- می‌ترسم. ‫- وایستین.
‫- آوردیش؟ ‫- آره، آوردم.
‫- الان... ‫- کجا می‌شیم؟
‫- از دفتر خارج شدیم. ‫- آره.
‫اینجا ساختمون کارخونه است.
‫- از این مسیر اومدیم. ‫- خب.
‫- از اینجا رد شدیم. ‫- آره.
‫- یعنی اگه از اینجا بریم... ‫- خب؟
‫- رئیس اینجاست؟ ‫- آره.
‫- ولی الان باز نمی‌شه. ‫- نه، نمی‌شه.
‫- پس باید دورش بزنیم. ‫- از داخل بریم.
‫- بعدش بریم چپ؟ ‫- آره.
‫باید بریم چپ.
‫- ولی از اونجا که صدا میاد... ‫- آره، باید مواظب باشیم.
‫نمی‌دونیم اون طرفش چه خبره.
‫- این کارخونه خیلی بزرگه. ‫- آره.
‫مامانم رو می‌خوام.
‫خیلی‌خب. بریم دیگه.
‫[بزرگترها جلوتر از بقیه راه میفتن.]
‫اول تو می‌ری یونگ‌جین؟
‫[نزدیک بود.]
‫خنگول.
‫از دست تو یونگ‌جین.
‫- خونسرد باش. ‫- شرمنده.
‫الان وقت لحظه کمدی نیست.
‫بند کلاهتون رو ببندین.
‫[یونگ‌جین با کلاه توی دستش وارد می‌شه.]
‫ولی اگه همه بریم...
‫ساکت باش.
‫می‌ترسم.
‫[یکی یکی وارد می‌شن.]
‫چیه؟
‫- چقدر بزرگه. ‫- چی؟
‫خیلی بزرگه.
‫[مبهوت می‌شه.]
‫باورم نمی‌شه.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫ساکت باش.
‫اینجان.
‫- جهش‌یافته‌ها اینجان. ‫- اینجا؟
‫- کو؟ ‫- اونجا.
‫[کارخونه دو.]
‫همون جهش‌یافته‌ها که دیدیم.
‫اینجا پخش شدن.
‫[اینجا هستن.]
‫[آروم باشین، روی زمین بخزین.]
‫[می‌بینیشون؟]
‫[ناله و شکایت می‌کنه.]
‫[باید اون طرفی بریم.]
‫وای خدا.
‫چقدر زیادن.
‫[اول یه جا پیدا کنیم که قایم بشیم.]
‫خیلی زیادن.
‫چقدر زیادن.
‫باید دور بزنیم.
‫خیلی می‌ترسم.
‫من واقعا به سروصدا حساسم.
‫همه‌اش هم اینطوری زوزه می‌کشن.
‫بعضی وقت‌ها خیلی صداش زیاد می‌شه.
‫[متخصص زوزه جهش‌یافته‌ها رو داریم.]
‫چاره‌ای نبود جز اینکه ازشون رد بشیم.
‫نوشته فلش آبی رو دنبال کنین.
‫[مواظب سقوط اشیاء باشین.]
‫[فلش آبی رو دنبال کنین.]
‫[فلش آبی؟]
‫[نگاهی می‌ندازن...]
‫[موقعیت فعلی ماموران اینجاست.]
‫باید از نزدیکترین مسیر ‫فلش‌های آبی رو دنبال می‌کردیم.
‫[داخل این تونله.]
‫[فلش آبی روی دیوار سمت چپیه.]
‫توی نقشه می‌دیدم که اگه مستقیم بریم،
‫به کارخونه سه و محل رئیس می‌رسیم.
‫- اینجا می‌شه؟ ‫- آره، همین طرفه.
‫[کارخونه سه.]
‫باز هم هستن.
‫- اینجا هم هستن؟ ‫- خیلی زیادن.
‫باز هم هستن؟
‫وایستین.
‫[پشت این دیوار جهش‌یافته است.]
‫نباید این طرفی بریم.
‫- مگه همین طرفی نیست؟ ‫- نمی‌شه رفت.
‫باید دور بزنیم.
‫همه بیاین. جمع بشین.
‫هدفمون اینه وارد اون اتاق بشیم.
‫- ولی این مسیر رو بستن. ‫- آره.
‫پس باید دور بزنیم.
‫باشه.
‫شب کابوس می‌بینم.
‫چند تا فلش به اون جهت اشاره کردن.
‫گمونم فقط کافیه دیده نشیم.
‫عین هزارتو می‌مونه.
‫هزارتو؟
‫[از جهت مخالف می‌رم.]
‫[دستپاچه می‌شه.]
‫باید خم بشیم.
‫تا جایی که می‌تونین خم بشین.
‫[قایم شید و پناه بگیرید.]
‫چرا یه طوری می‌کنن انگار ‫پروانه توی دهنشون رفته؟
‫[راه‌پله.]
‫چطوری برسیم؟
‫باورم نمی‌شه.
‫اونجان.
‫[از راه‌پله می‌رن.]
‫[مسیر فرعی رو پیدا می‌کنن.]
‫[مسیر فرعی یا راه‌پله؟]
‫[دوهون دنبال یونگ‌جین می‌ره.]
‫وقتی از پله‌ها بالا رفتیم،
‫به همه‌چی دید بهتری داشتیم.
‫دیدیم که جهش‌یافته‌ها وسط جمع شدن.
‫به نظرم درستش اینه ‫دنبال فلش آبی بریم.
‫همون سمتی بریم.
‫[دومین فلش رو پیدا کردن.]
‫[باشه.]
‫جهش‌یافته‌ها اینجا جمع شدن.
‫باید دورشون بزنیم.
‫[سرک می‌کشه.]
‫باید از اون طرف بریم.
‫تهش یه مسیری داره.
‫[بیاین اینجا.]
‫[سومین فلش رو پیدا می‌کنن.]
‫باید پشت جعبه و بشکه‌ها پناه بگیریم.
‫مواظب باش.
‫وایستین، وایستین.
‫اگه ما رو پیدا کردین،
‫باید فرار کنیم، خب؟
‫فرار کنیم کجا؟
‫- دنبال فلش بریم. ‫- همه فرار کنن.
‫ما جلوتر می‌ریم.
‫فقط در صورتی که لو بریم.
‫- فعلا که آروم حرکت کنیم. ‫- باشه.
‫[یونگ‌جین اول می‌ره.]
‫[بعدش دوهون می‌ره.]
‫[بی‌صدا روی پنجه پا راه می‌رن.]
‫[سرعت می‌گیره.]
‫[صدای پا می‌ده.]
‫[جهش‌یافته‌ها واکنش پرخاشگرانه می‌دن.]
‫[دوباره همه ساکت شدن.]
‫می‌ترسم.
‫[شرایط رو بررسی می‌کنن.]
‫بریم؟
‫[یونگ‌جین رد می‌شه.]
‫[بیا اینجا.]
‫[سر تکون می‌ده.]
‫[جان پارک رد می‌شه.]
‫[صدای پا می‌ده.]
‫[جهش‌یافته‌ها بیشتر تحریک می‌شن.]
‫نگاه کن.
‫[یه تیکه چوب می‌ندازه.]
‫[بنگ.]
‫[حواس جهش‌یافته‌ها پرت می‌شه ‫و رد می‌شن.]
‫[همینه!]
‫[همه نوبتی دنبالش می‌رن.]
‫متوجه شدم که جهش‌یافته‌ها ‫خیلی به صدا حساسن.
‫[صدای پایی که اومده بود.]
‫[جهش‌یافته‌ها رو خیلی تحریک کرد.]
‫[یونگ‌جین کامل تحت نظر می‌گیره.]
‫[یه تیکه چوب برمی‌داره و...]
‫[برای حواس‌پرتی می‌ندازه.]
‫[وقتی حواسشون پرت شد راه میفتن.]
‫گبی، تو اول برو.
‫یکی یکی.
‫بیاین.
‫[یکی دیگه می‌ندازه.]
‫[بنگ.]
‫[جهش‌یافته‌ها عصبانی می‌شن.]
‫بریم.
‫[از صدا واسه حواس‌پرتی استفاده می‌کنن.]
‫[سالم و سلامت رد می‌شن.]
‫موفق شدیم.
‫نباید خیالمون راحت بشه.
‫هوشیار بمونین. برین.
‫[از یه راه‌پله دیگه بالا می‌رن.]
‫[چهارمین فلش رو پیدا می‌کنن.]
‫تقریبا رسیدیم.
‫[یه فلش دیگه.]
‫[پنجمین فلش پیدا شد.]
‫- اون طرفی بریم. ‫- فلش داره؟
‫کنار دیواره.
‫[اونجا می‌شه.]
‫[فلش‌های آبی روی زمین رو دنبال می‌کنن.]
‫[اولین فلش آبی...]
‫[به خروجی نهایی اشاره داره.]
‫کنار دیواره.
‫[به مقصد پایانی نزدیک شدن.]
‫بدوئیم بریم؟
‫[من اول می‌رم.]
‫[شکست خورد.]
‫جلومون جمع شدن.
‫[گله‌ای جهش‌یافته می‌بینن.]
‫چیزی نیست پرت کنیم؟
‫می‌خوای چیزی پرت کنی؟
‫این چطوره؟
‫[فداکاری می‌کنه.]
‫[بقیه مخالفت می‌کنن.]
‫به نظرم چیزی نمی‌شه.
‫قبول دارین؟
‫دقیقا جلومون هستن.
‫اتاق جلوی خودمون بود.
‫خیلی نزدیک بودیم.
‫گفتم اگه بدوئیم بهش می‌رسیم.
‫[آروم حرکت می‌کنن.]
‫کسی راه نمی‌رفت.
‫گفتم باید خودم دست به کار بشم،
‫و کار سخت رو شروع کنم.
‫[مصممه.]
‫[موذیانه آماده می‌شه.]
‫[موفق شد.]
‫[از شهامت هیه‌ری دلگرم می‌شه.]
‫[یونگ‌جین می‌ره.]
‫[گبی می‌ره.]
‫[موفق می‌شن.]
‫[دوهون می‌ره.]
‫[صدای بیب میاد.]
‫بدو، بدو! بریم!
‫برین!
‫- زود باش! ‫- گندش بزنن.
‫[فرار می‌کنن.]
‫برین!
‫آهای!
‫همینطوری برین! برین!
‫[کارینا زمین می‌خوره.]
‫عجله کن! برو!
‫وایستین! بقیه کجان؟
‫[جان سریع بهش می‌رسه.]
‫- برو! ‫- بیاین!
‫- زود باشین! ‫- برین داخل!
‫فرار کن!
‫برو تو!
‫بیاین.
‫- خوبی؟ ‫- آره، خوبم.
‫[در به موقع بسته می‌شه.]
‫حالت خوبه؟ گرفتنت؟
‫- خوبم. زمین خوردم. ‫- زمین خوردی؟!
‫یهو تعادلم رو از دست دادم.
‫- زمین خوردی؟ ‫- خوبم.
‫[اصلا خوب نبودم.]
‫چیزیم نشده بود. ‫ولی خجالت می‌کشیدم.
‫خیلی خجالت‌آور بود.
‫کیف روی دوشم بود.
‫انقدر سریع دویدم که...
‫کیف برگشت توی سرم خورد.
‫فکر کردم گرفتنم.
‫ولی جان کنارم بود.
‫کمکم کرد بلند شم و فرار کنم.
‫نزدیک بود گیر بیفتم.
‫جونم رو نجات داد.
‫خیلی بهش مدیون شدم.
‫تا نرفته بودیم داخل متوجه نشده بودم.
‫یکی گفت کارینا زمین خورده.
‫خیلی حالم گرفته شد.
‫[گبی در همون لحظه...]
‫گندش بزنن. بدبخت شدیم.
‫فرار کن!
‫ناراحتم که نتونستم کمکش کنم.
‫خوبم.
‫- از اونجا صدا اومد. ‫- چی؟
‫- یکی اونجاست. ‫- کجا؟
‫- یکی اونجاست. ‫- اونجاست.
‫وایستین.
‫[یه در می‌بینن.]
‫لعنتی.
‫[با چفت بسته شده.]
‫باز می‌شه؟
‫[دری که جان باز کرد...]
‫باز نمی‌شه جان.
‫باز نشد؟
‫[همون دریه که از بیرون باز نشد.]
‫خودشه.
‫واسه فرار خوبه.
‫- محض اطمینان باز می‌ذارمش. ‫- آره، بذار باشه.
‫نمی‌تونن بیان داخل؟
‫ببندیمش؟
‫[موقتا در رو ایمن می‌کنن.]
‫[به سمت صدا برمی‌گردن.]
‫اینجا چقدر...
‫دارم آدم می‌بینم.
‫اونجا آدم بود.
‫چیه؟
‫این دیگه چیه؟
‫اینجا چه خبره؟
‫بر خلاف پیله‌های جهش‌یافته‌ای ‫که قبلا دیده بودیم،
‫این کاملا باهاش فرق داشت.
‫خیلی زیاد بود.
‫وقتی واردش شدیم...
‫یه چیز براق و سبز رنگ دیدیم.
‫یعنی میزبان بود؟
‫پوست پیله‌ها باز شده بود ‫و چند نفر روی زمین افتاده بودن.
‫خیلی عجیب و غریب بود.
‫نگاهشون کن.
‫تکون می‌خوره.
‫- چی؟ ‫- اون تکون می‌خوره.
‫فکر کنم زنده باشن.
‫چقدر چندشه.
‫- گمونم دارن زامبی می‌شن. ‫- آره.
‫- باید عجله کنیم. ‫- زیاد وقت نداریم.
‫- سریع حلش کنیم. ‫- موافقم.
‫- مواظب باش. ‫- باشه.
‫این ابرازها واسه چیه؟
‫اینجا شکنجه شده بودن؟
‫باز هم پیله جهش‌یافته اینجاست.
‫[ابزار شکنجه وحشیانه.]
‫[بقایای پیله جهش‌یافته‌ها.]
‫فکر کنم رئیس نا رو اینجا شکنجه دادن.
‫- گمونم دارن تهدیدش می‌کنن. ‫- با شکنجه؟
‫- حتما دندونش رو کشیدن. ‫- ای وای!
‫- پس اینجا شکنجه شد. ‫- آره.
‫[یه امنیتی مشکی روی زمین رها شده.]
‫همونه که قبلا دیده بودیم.
‫- خب. ‫- بازش کنیم؟
‫سنگ، کاغذ، قیچی بازی کنیم.
‫[می‌خنده.]
‫- کی باز می‌کنه؟ ‫- از تو انتظار نداشتم شوخی کنی.
‫- کی باز می‌کنه؟ ‫- آخه سنگ، کاغذ، قیچی؟
‫سنگ، کاغذ، قیچی بازی کنیم.
‫بیاین.
‫ولی قبلش...
‫[هیه‌ری بی‌صبرانه کیف رو باز می‌کنه.]
‫[محفظه داخلیش مهر و موم شده.]
‫این مایع سبز...
‫حتما باید بازش کنیم؟
‫- لابد دیگه. ‫- باید رئیس نا باشه.
‫فقط رئیس نا می‌تونه بازش کنه.
‫- گفت دست رئیس نا بود. ‫- همون تراشه.
‫علاوه بر اون...
‫فقط با تراشه‌ای که توی بدن ‫رئیس نا گذاشتن باز می‌شه.
‫گفت توی بدنش کار گذاشتن.
‫بده عکس رو ببینم.
‫[چیه؟]
‫[نور می‌ندازه.]
‫همین آدمه؟
‫کس دیگه‌ای اینجاست؟
‫آره، هست.
‫[چهره‌ای داخل پیله دیده می‌شه.]
‫رئیس ناست؟
‫- فکر کنم. ‫- عکس رو ببینم؟
‫از اینجا بهتر دیده می‌شه.
‫- فکر کنم خودشه. ‫- خودشه.
‫رئیس نا کلید معما بود.
‫بخشی از ماموریتمون نجات رئیس نا بود.
‫ولی دیگه تبدیل شده بود.
‫واسه همین فکر نمی‌کردیم ‫بشه نجاتش داد.
‫یونگ‌جین، فکر نکنم مرده باشه.
‫هنوز زنده است و نفس می‌کشه.
‫ممکنه بیدار شه.
‫[این چطوره؟]
‫- می‌خوام بازش کنم. ‫- آها، فهمیدم.
‫[فکر کردیم دنبال سلاح بودی...]
‫- گفت تراشه توی بدنشه. ‫- آره.
‫باید بازش کنیم.
‫[برای رسیدن به تراشه ‫باید پیله رو باز کنن.]
‫[چندشش می‌شه.]
‫- من باز کنم؟ ‫- باز کن کارینا.
‫کارینا، زن جنگجو.
‫باز کنم؟
‫برین کنار.
‫آفرین. از وسط بازش کن.
‫تو رو خدا نپر بیرون.
‫عرق کردم.
‫مواظب باش.
‫[کم‌کم بخش‌های بیشتری ‫از رئیس نا دیده می‌شه.]
‫[حالش بد می‌شه.]
‫چقدر وسواسیه.
‫کارینا شجاعه، ولی وسواسیه.
‫قیچی نداریم؟
‫فکر کنم قیچی می‌خوایم.
‫من یه انبردست دیدم.
‫[جان قیچی بزرگ رو پیدا می‌کنه.]
‫اینجاست.
‫[کارینا تبری برمی‌داره که شبیه انبردسته.]
‫[با دست چپ تبر رو گرفته.]
‫نگاه کنین.
‫[با دست راست لوله فلزی رو گرفته.]
‫[با قیچی بزرگ شروع به بریدن می‌کنه.]
‫داره می‌شه؟
‫وایستین.
‫دور دستش رو نگاه کنیم؟
‫- معمولا باید دور مچ باشه. ‫- راست می‌گی.
‫- بذار امتحان کنیم. ‫- دستش رو روی کیف بذار.
‫[تماس برقرار شد.]
‫[کیف امنیتی واکنشی نمی‌ده.]
‫راه دیگه‌ای نداره؟
‫گفت داخل بدنش...
‫یعنی...
‫بذارین یه نگاه بندازم.
‫آره، بگردش.
‫حتما یه جایی توی بدنشه.
‫شاید توی دماغشه.
‫[با اجازه.]
‫هیچی حس نمی‌کنه.
‫چیکار کنیم که باز بشه؟
‫باید تراشه رو اینجا قرار بدیم؟
‫جای کلید و هیچی نداره.
‫آها، فهمیدم.
‫اینجا یه ورودی یواس‌بی داره.
‫مثل رمز و کلید می‌مونه.
‫[یه پورت کوچیک داخل کیفه.]
‫[مخفی شده تا با تراشه باز بشه.]
‫کلیدش اینه.
‫توی بدنشه؟
‫بالای شکمش رو ببین.
‫مثل مرد آهنی؟
‫آره . دقیقا.
‫نه، اینجا نیست.
‫- اگه توی بدنشه... ‫- همین رو گفت دیگه.
‫ممکنه پشت گوشش باشه؟
‫می‌شه پشت گوشش رو نگاه کنی؟
‫چیزی بود؟
‫[پشت گوشش رو می‌گرده.]
‫- عه. ‫- پیدا شد؟
‫پشت گوشش بود؟
‫حدس می‌زدم باشه.
‫پشت گوش راستش بود.
‫یه برش کوچیکی روی پوست بود...
‫که دفعه اول متوجه نشدم.
‫وقتی که دوباره گشتم، ‫یه چیزی حس کردم.
‫پیداش کردیم.
‫وای خدا.
‫- یونگ‌جین، درش میاری؟ ‫- وایستا.
‫گبی، از کجا می‌دونستی؟
‫توی بازی مرکب اونجا می‌ذاشتن.
‫راست می‌گی. پشت گوش می‌ذاشتن.
‫خیلی عمیق رفته.
‫یونگ‌جین داره جراحی می‌کنه.
‫[بعد از یه عمل سرپایی...]
‫[تراشه رو به دست آوردن.]
‫- موفق شدیم. ‫- در اومد.
‫به قول ماهیگیرها...
‫انگار یه ماهی هیولای دو متری صید کردیم.
‫آدم وقتی از دستش استفاده می‌کنه ‫یه حس خوبی می‌گیره.
‫خیلی... حس جالبی بود.
‫هنوز دارم فیض می‌برم.
‫وایستین، باید بذاریمش...
‫بذار، بذار.
‫کجا بریم؟
‫- بریم. ‫- با خودمون ببریمش.
‫بریم.
‫باید فرار کنیم.
‫- نه، چیزی نیست. اینجا بمونیم. ‫- در رو ببند.
‫در رو ببند.
‫- همین‌جا می‌شه. ‫- اینجا؟
‫چراغ قوه می‌خوایم.
‫بگیر.
‫باز شد.
‫- ببینیم چیه. ‫- چیه؟
‫- سرنگه. ‫- سرنگ؟
‫وقتی کیف رو باز کردیم،
‫دو تا سرنگ و مقداری مایع دیدیم.
‫یه راهنمای الکترونیکی هم داشت.
‫- چطوری ازش استفاده کنیم؟ ‫- این چیه؟
‫واکسنه؟
‫یعنی واکسنه؟
‫- وایستا. ‫- این چیه؟
‫چرا دو تا رنگ داره؟ نگران شدم.
‫پس باید انتخاب کنیم، نه؟
‫جان، این چطوره؟
‫فهمیدم چیه.
‫این...
‫کتاب الکترونیکه؟
‫فکر کنم همینه.
‫کتابه.
‫- منظورت کتاب الکترونیکه؟ ‫- آره، همون.
‫همین الان سه بار گفتم.
‫[کتاب الکترونیک روشن شد.]
‫- می‌شه بخونیش؟ ‫- باشه.
‫«در دسامبر سال ۲۰۲۴، ‫حوالی ساحل فلوریدا...»
‫«بشقاب‌پرنده‌ای روی زمین سقوط کرد.»
‫به همون کاری که کردیم ربط داره.
‫آره، ماموریت آخرمونه.
‫شش ماه پیش،
‫یک شیء با عرض چهل و سه متر ‫با ساحل جنوبی فلوریدا برخورد کرد.
‫«گونه جاندار بیگانه‌ای از فضا...»
‫«در این شیء وجود داشت.»
‫«این گونه اف۱ نام‌گذاری شد.»
‫«تحلیل‌ها نشان می‌داد ‫گونه‌ای پیچیده می‌باشد...»
‫«که نظیرش روی زمین وجود نداشته.»
‫«این گونه به طور خودکار واکنش ‫و تغییر شکل می‌دهد، اما نمی‌توان...»
‫«با سیستم‌های دسته‌بندی ‫بیولوژیکی فعلی آن را توضیح داد.»
‫«برآمدگی‌های قرمزی متصل ‫به رگ‌های خونی داشتند.»
‫«به نظر می‌رسد که این قسمت، ‫به محرک‌های بیرونی حساس است،»
‫«و به عنوان هسته تعبیه شده.»
‫[برآمدگی قرمز؟ هسته؟]
‫نوشته برآمدگی‌های قرمزی ‫که متصل به رگ‌های خونی هستن...
‫اف۱ حتی گاز آزاد می‌کنه.
‫- همون گاز سیاهه رو می‌گه. ‫- حتما دیگه.
‫این مال ویدیوییه که دیده بودم.
‫[جاندارانی که در گاز سیاه تنفس می‌کنند.]
‫[رشته‌ای چسبناک که تبدیل ‫به پیله جهش‌یافته می‌شود.]
‫[و سپس جهش‌یافته بیرون می‌آید.]
‫باز هم داره.
‫توی صفحه بعد...
‫توضیحاتی درباره تمام جاندارانی بود ‫که ما دیده بودیم.
‫«به صدا و بو حساسیت زیادی دارند.»
‫«بینایی خوبی ندارند.»
‫- راست می‌گی. ‫- یعنی کورن؟
‫واسه همین ما رو ندیدن.
‫وقتی داشتیم آروم می‌رفتیم ‫انگار اصلا متوجهمون نشدن.
‫یعنی حدس می‌زدیم ‫بینایی خوبی نداشته باشن.
‫[جهش‌یافته‌ها به دلیل بینایی ضعیف ‫نمی‌تونستن اون‌ها رو ببینن.]
‫[از طرف دیگه...]
‫[واکنش حساسی به صدای بلند داشتن.]
‫«ویژگی‌های رفتاری.»
‫«به نظر می‌رسد جهش‌یافتگان ‫در حال دفاع از اف۱ باشند.»
‫«وقتی حضور گونه متفاوتی ‫مانند ما را احساس کنند،»
‫«پرخاشگری آنی ‫و بی‌ملاحظه‌ای نشان می‌دهند.»
‫خیلی ترسناکه.
‫«اما اگر گونه‌ای جاندار در مایع ‫پیله جهش‌یافته باشد،»
‫«جهش‌یافتگان موقتا به اشتباه فکر می‌کنند ‫از خودشان است و حمله نمی‌کنند.»
‫باید خودمون رو به مایع...
‫- پیله جهش‌یافته آغشته کنیم. ‫- آره.
‫گمونم اگه این کار رو بکنیم در امانیم.
‫- اینطوری باید بریم. ‫- آره.
‫- ولی تاثیرش موقتیه. ‫- یعنی سریع عمل کنیم.
‫باید زود بریم.
‫به نظرم تا سروصدا نکنیم مشکلی پیش نمیاد.
‫«راهنمای اقدامات ضروری.»
‫درباره استفاده از سرنگ چی نوشته؟
‫«این سرنگ باید به دو هسته‌ای...»
‫«که به رگ‌های خونی متصل‌اند، تزریق شود.»
‫دو تا هسته اصلی داریم.
‫«اگر همجوشی پرانرژی موفقیت‌آمیز باشد،»
‫«تغییر رنگی مشهود حاصل می‌شود،»
‫«و ظرف ده ثانیه منفجر می‌شود.»
‫ده ثانیه طول می‌کشه منفجر بشه.
‫باید قبل از اینکه منفجر بشه دور بشیم.
‫خیلی‌خب پس.
‫اول باید سرنگ‌ها رو آماده کنیم.
‫یکی از هر کدوم رنگ‌ها بگیریم.
‫من بلد نیستم استفاده کنم.
‫باید سرنگ رو بکشی عقب.
‫باید از قرمزه و...
‫- آبیه بگیریم دیگه؟ ‫- دقیقا.
‫آره. چون دو تا هسته داریم.
‫[باید مایع به دو هسته تزریق شود.]
‫همرنگش کن.
‫باید همه‌اش رو پر کنیم.
‫- آره، پرش کن. ‫- تا جایی که می‌شه بگیر.
‫خب، خوبه.
‫[سرنگ‌ها آماده شد.]
‫[دوهون به پیله جهش‌یافته نزدیک می‌شه.]
‫باید خودمون رو به این مواد ‫پیله جهش‌یافته آغشته می‌کردیم.
‫اینطوری جهش‌یافته‌ها ما رو ‫از خودشون می‌بینن.
‫قطعا چاره دیگه‌ای نداشتیم.
‫خیلی لغزنده و چسبناک و غلیظ بود.
‫تا جایی که می‌شه بردار.
‫تا حد امکان.
‫[حالش بد می‌شه.]
‫[پوشش حال بهم زن می‌گیرن.]
‫[آغشته می‌شه.]
‫- کافیه؟ ‫- فکر کنم بیشتر باید بزنی. بیا.
‫آدم که نمی‌دونه.
‫به نظرت بس نبود؟
‫- برگرد. ‫- باشه.
‫بذار پشتت هم بزنم.
‫پشت تو هم می‌زنم.
‫وقتی که برسیم،
‫هسته‌ها رو راحت پیدا می‌کنیم؟
‫دو تا منطقه قرمز داره.
‫- منطقه قرمز؟ ‫- برآمدگی‌ها.
‫- دو تا قرمز ازش هست. ‫- کی تزریق می‌کنه؟
‫از الان تصمیم بگیریم کار کیه.
‫[میاد جلو.]
‫گبی؟
‫[تایید می‌کنه.]
‫راستش...
‫چون سنگین بود رفتم از دستش بگیرم.
‫ولی ازم پرسید من قراره تزریق کنم؟
‫واسه همین سر تایید تکون دادم.
‫[احساس متناقض داره.]
‫- دوهون؟ ‫- تو بگیر دوهون.
‫آهای، مواظب باش.
‫اگه بدوئی ممکنه زمین بخوری.
‫- خیلی مواظب باش. ‫- لغزنده است.
‫- بزنین بریم. ‫- وقت دارین. ما در رو باز نگه می‌داریم.
‫- باشه. ‫- بزن بریم.
‫[ولی آیا موفق می‌شن؟]
‫ما مسیر فرار رو ایمن می‌کنیم.
‫- گبی، کجا می‌ری؟ ‫- آره.
‫لابد خیلی می‌ترسه.
‫[آغشته می‌شه.]
‫وقتی وارد شدیم،
‫باید بی‌صدا باشیم.
‫- جهش‌یافته‌ها دید خوبی ندارن. ‫- نمی‌تونن ببینن.
‫ولی به صدا حساسن.
‫وایستین.
‫- این رو کجا تزریق کنیم؟ ‫- اون بخش قرمزش.
‫- توی هسته قرمز. ‫- دقیقا.
‫- باید جفتش رو بزنیم؟ ‫- کمک می‌کنیم پیداش کنین.
‫استرس نگیرین.
‫لازم نیست فرار کنیم.
‫فکر می‌کنن از خودشونیم.
‫- اگه با عجله بریم، صدا رو می‌گیرن. ‫- دقیقا.
‫- پس نباید عجله کرد. ‫- باشه.
‫بی‌صدا باشین.
‫[ما از شماییم.]
‫[این جهش‌یافته داره نزدیک یونگ‌جین می‌شه؟]
‫[پوشش موفقیت‌آمیز بود.]
‫[محتاطانه می‌ره.]
‫[صدای زوزه میاد.]
‫[زوزه می‌کشه.]
‫[با احتیاط وارد می‌شن.]
‫[بی‌سروصدا می‌رن.]
‫[برآمدگی‌های قرمز؟]
‫[هسته‌اش کجاست؟]
‫فکر نکنم این باشه.
‫[سخت در تلاشن تا هسته رو پیدا کنن.]
‫اون چیه؟
‫خودشه؟
‫[فکر نکنم.]
‫پیدا نمی‌شه.
‫حتی با اینکه یه امنیت نسبی داشتیم،
‫نگران بودم اگه پوششمون لو بره ‫چه اتفاقی میفته.
‫خیلی استرس گرفته بودم.
‫بیرون باز هم هست، نه؟
‫[همه‌جا جهش‌یافته است.]
‫[هنوز هسته رو پیدا نکردن.]
‫این که نیست، نه؟
‫[باید سرنگ را به هسته تزریق کنید.]
‫[هسته رو پیدا کردن.]
‫وقتی پایین رو دیدیم،
‫دو تا بخشش رو پیدا کردیم ‫که شبیه رگ خونی بود.
‫[هر دو هسته توی پایه اصلی بودن.]
‫بیاین اینجا.
‫اینجاست.
‫[گبی و دوهون نزدیک هسته می‌شن.]
‫یک، دو، سه.
‫[تزریق می‌کنن.]
‫[گیج شده.]
‫کمکم می‌کنه؟ نمی‌ره داخل.
‫[می‌لرزه.]
‫تموم شد.
‫[بعد از اینکه مایع رو تزریق می‌کنن،]
‫[از احتمال وقوع انفجار فرار می‌کنن.]
‫[جهش‌یافته‌ها به دنبال ماموران میفتن.]
‫- تموم شد؟ ‫- مردن؟
‫مردن؟
‫چند ده تا جهش‌یافته دنبالمون کرده بودن...
‫ولی وقتی برآمدگی مرکزی رو نابود کردیم...
‫همه‌چی یهو... تموم شد.
‫تموم شد.
‫- وحشت کردم. ‫- بریم.
‫چقدر ترسناک بود.
‫- دمتون گرم. ‫- خیلی سخت بود.
‫مرسی.
‫- نمی‌تونستم سوزن رو واردش کنم. ‫- خیلی سفت بود.
‫- نگاه کن. ‫- باز هم هستن.
‫- اینجا هم جهش‌یافته افتاده. ‫- خیلی زیاد بودن.
‫- باورنکردنی بود. ‫- دقیقا.
‫یونگ‌جین، اینجاست.
‫- همون جهش‌یافته‌ای که از پنجره اومد. ‫- آره.
‫- باورم نمی‌شه. ‫- اینجاست؟
‫ایلون اچ. نا می‌خواست چیکار کنه؟
‫- چرا این وسایل رو داشت؟ ‫- همون رو بگو.
‫موادش از داده‌هاییه که ما فرستادیم.
‫حالا که فکر می‌کنم،
‫ما بودیم که اطلاعات محرمانه رو فاش کردیم.
‫یعنی اکسین فهمیده کار ما بود؟
‫دفعه قبل مشکل گول خوردن رو حل کردیم.
‫- دقیقا. ‫- در این صورت...
‫حالا که مردم زمین رو نجات دادیم...
‫- بریم یه نوشیدنی بزنیم. ‫- آره. موافقم.
‫مطمئنم الان بیننده‌ها می‌تونن ‫یه نفس راحت بکشن.
‫چون امروز دوباره موفق شدیم.
‫از صدقه‌سری ما خیالشون راحته.
‫برگردیم قرارگاه اصلی و نوشیدنی بخوریم.
‫قرارگاه که نابود شد.
‫پس برگردیم سئول؟
‫بریم.
‫بریم! اکسین بخش سئول!
‫- بزن بریم! ‫- بزن بریم!