‫چه بوی طبیعت خوبی میاد.
‫- امروز تو پشت فرمونی؟ ‫- آره، من می‌شینم.
‫یه کم استرس دارم.
‫واقعاً؟
‫وای خدا.
‫حالا که سوار ماشین شدم...
‫- قشنگ حس می‌کنم کارمون شروع شده. ‫- مگه نه؟
‫- من که خیلی استرس دارم. ‫- منم همین‌طور.
‫- وایسا ببینم، مطمئن نیستم چطوری کار می‌کنه. ‫- چی؟
‫[چطوری باید استارت بزنم؟]
‫دکمه‌ش اینجاست.
‫هوا چقدر خوبه.
‫بعد از بارون هوا حسابی خنک شده.
‫[داخل ماشین هم خیلی باحاله!]
‫خیلی ذوق دارم.
‫[جیغ از روی هیجان]
‫سلام.
‫چطوری، یونگ‌جین؟ رو براهی؟
‫اوضاع عالیه.
‫چه بامزه شدن. نگاهشون کن.
‫بیا مثل دانش‌آموزا رفتار کنیم.
‫اصلاً جالب نبود.
‫ببخشید.
‫افتضاح بود.
‫[بچه‌های کوچک‌تر آماده کلاس درس می‌شن]
‫- چطورین، بچه‌ها؟ ‫- سلام.
‫خیلی بامزه شدین.
‫سلام.
‫بریم که زمین رو نجات بدیم!
‫از روی آدرس اومدیم اینجا.
‫- آره. ‫- درسته.
‫این‌بار اینجا هیچ سرنخی نیست؟
‫- اونجا رو باز کن. ‫- هیچی نیست.
‫- جدی؟ ‫- تا سوار شدم بازش کردم.
‫خبری نیست.
‫- پیداش کردم! ‫- اینجاست.
‫[دفعه قبل ماموریت توی داشبورد بود]
‫- اون پشت چیزی نیست؟ ‫- خبریه؟
‫- اینجا؟ ‫- چیزی هست؟
‫- من که چیزی نمی‌بینم. ‫- هیچی نیست.
‫این پشت واقعاً هیچی نیست.
‫توی اون کیف چیه؟
‫خوراکی آوردم.
‫[باید انرژی‌مون رو حفظ کنیم]
‫فکر کنم جی‌پی‌اس ماشین ‫از قبل مقصد رو می‌دونه.
‫- آدرس همینه، نه؟ ‫- آره.
‫- راه بیفتیم؟ ‫- بریم؟
‫- بریم. ‫- باشه.
‫رانندگی برات مشکلی نیست؟
‫همه تلاشم رو می‌کنم.
‫چون گبی داره رانندگی می‌کنه، ‫حس می‌کنم توی سن‌فرانسیسکوییم.
‫معلومه انگلیسی رو با دیدن سریال گاسیپ گرل یاد گرفته.
‫- تنها انگلیسی‌ایه که بلدم. ‫- عجب.
‫بلد نیستم رسمی صحبت کنم.
‫چون همشو از گاسیپ گرل یاد گرفتی.
‫فقط می‌تونی مثل دخترای لوس کالیفرنیا حرف بزنی.
‫سلام. وای خدای من! آره!
‫یونگ‌جین، چطوری باید خلاص...
‫- چطوری باید... ‫- ماشین رو روشن کنی؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- این چیزه...
‫- منظورم ترمز دستیه. ‫- چی؟
‫- پدال رو فشار بده. ‫- کاری نداره که.
‫- پدال رو فشار بده، بعد بچرخونش. ‫- مگه این اهرمه نیست؟
‫- نه، منظورم اون نبود. ‫- باشه.
‫راست می‌گی.
‫[شوکه شده]
‫الان دیگه راه افتادیم.
‫- ماموریت اصلی همین بود. ‫- گوش کنین چی می‌گم.
‫اولین باره سوار این ماشین می‌شم.
‫آدم ممکنه گیج بشه.
‫یه دقیقه بهم وقت بدین.
‫خیس عرق شدم.
‫فقط یه ذره استرس داشتم.
‫محض اطلاع بگم که ‫من رانندگیم خیلی خوبه.
‫- بریم دیگه؟ ‫- بریم.
‫کمربنداتون رو بستین؟
‫هرجا که جی‌پی‌اس می‌گه بریم.
‫باشه.
‫آروم برو، گبی.
‫گابی، اون حرف ح یعنی حرکت.
‫[خجالت‌زده]
‫خیلی آروم می‌رم.
‫باشه.
‫- لطفاً خیلی یواش برو. ‫- باشه بابا.
‫بهت اعتماد دارم، گبی.
‫حالم که خیلی خوبه.
‫دارم اشتباه می‌رم!
‫[وحشت‌زده]
‫از همین اول کاری؟
‫[تسلیم‌شده]
‫همه چی عالیه.
‫خیلی هیجان‌انگیزه.
‫استرس نداشته باشین.
‫بچه‌ها فقط ریلکس باشین.
‫یعنی ماموریت امروز چی می‌تونه باشه؟
‫- اصلاً روحمم خبر نداره. ‫- مگه نه؟ منم برام سواله.
‫اون چه صداییه؟
‫- جان؟ ‫- صدای دستگاه ردیابه؟
‫یه چیزی داره بوق می‌زنه، نه؟
‫وایستا!
‫نه، این نیست.
‫ردیاب نیست.
‫[ردیاب موج ایکس ساکته]
‫- صدای تایمر گوشیته. ‫- دوربین منه؟
‫تو چته آخه؟
‫- زهره‌ترکم کردی! ‫- بچه‌ها آروم باشین.
‫- دوهون! ‫- این چه کاری بود آخه؟
‫- من که اصلاً روحمم خبر نداره. ‫- مگه نه؟ واقعاً سواله برام که چی می‌تونه باشه.
‫اون دیگه چه صداییه؟
‫- جان؟ ‫- صدای ردیابه؟
‫یه چیزی داره بوق می‌زنه، نه؟
‫وایستا!
‫- نه، این نیست. ‫- صدای ردیاب نیست.
‫- صدای تایمر گوشیته. ‫- دوربین منه؟
‫تو چته آخه؟
‫فکر کردم ردیاب موج ایکس داره بوق می‌زنه.
‫[خجالت‌زده]
‫ما همه‌مون با تکنولوژی مشکل داریم انگار.
‫- ببخشید، ولی واقعیت تلخه. ‫- درستش کردم.
‫- راه خیلی دوره. ‫- آره؟
‫خیلی باید رانندگی کنیم.
‫راستی، دیگه چه کاری مونده که انجام ندادیم؟
‫ما که دخل جهش‌یافته‌ها رو آوردیم.
‫دیگه چه کاری ممکنه باشه؟
‫ماموریت‌های توی اتاق رو هم که انجام دادیم.
‫وقتش نرسیده بریم سراغ خود نیکس؟
‫- اینجا یه مدرسه‌ست. ‫- مدرسه؟
‫- توروخدا نه... ‫- بی‌خیال بابا.
‫- مدرسه بدترین جای ممکنه. ‫- من که متنفرم.
‫- عمراً! ‫- امیدوارم واقعاً اون نباشه.
‫لباسامون که عین دانش‌آموزاست.
‫این الان لباس فرم مدرسه‌ست؟
‫- من فکر کردم مثلاً کارآگاهیم. ‫- منم همین‌طور.
‫مگه تیپ کینگزمن نیست؟
‫بیشتر شبیه سریال «ما همه مرده‌ایم» نیست؟
‫من که خیلی بدم میاد.
‫- می‌ترسم. ‫- زامبی‌های دانش‌آموز...
‫حتماً یه دلیلی داره...
‫- که داریم شبونه شروع می‌کنیم. ‫- راست می‌گی.
‫- حتماً یه حکمتی داره. ‫- ماموریت امروز...
‫الان ساعت هفت‌ونیم شبه.
‫بی‌دلیل نیست که این‌قدر دیر شروع کردیم.
‫ببینیم اینبار چطوری می‌خوان زهره‌ترکمون کنن.
‫فعلاً که رانندگی گبی از همه ‌چی ترسناکتره.
‫[خنده]
‫انگار که...
‫- دیگه تقریباً رسیدیم. ‫- اون چیه؟
‫- جاده جوری هست که بشه رد شد؟ ‫- وایسا ببینم، چی شد؟
‫باید از این‌طرف بریم؟
‫- جل‌الخالق! ‫- جاده‌ش چقدر...
‫[یه جاده مرتفع و باریک]
‫داریم می‌ریم بالا؟
‫- این دیگه... ‫- آخه چرا اینجا؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫داریم قشنگ می‌ریم توی دل کوه.
‫- فقط کوه و کمر می‌بینم. ‫- من که خیلی می‌ترسم.
‫- آروم می‌رم. ‫- اصلاً استرس گرفتم.
‫دلم یه جوری شد.
‫آخه اینجا چی ممکنه باشه؟
‫[رفتن به یک منطقه دورافتاده]
‫- اینجا که فقط شالیزاره. ‫- پرنده هم پر نمی‌زنه.
‫نکنه ماموریت تو فضای بازه؟
‫باید همین‌جا باشه.
‫وای خیلی ترسناکه.
‫چرا اینجا آخه؟
‫- اون چیه؟ ‫- انگار یه چیزی اونجاست.
‫- اون دیگه چیه؟ ‫- اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫- ای بابا. ‫- اون چیه دیگه؟
‫آخه ایستگاه اتوبوس وسط اینجا چیکار می‌کنه؟
‫- لابد اتوبوس هم از اینجا رد می‌شه! ‫- ایستگاه اتوبوسه.
‫- اونجا پاکت شیر و روزنامه می‌بینم. ‫- یه خبری هست.
‫ما رسیدیم به وسط کوه...
‫در حالی که دورمون پر از شالیزار بود.
‫بعدش، خیلی بی‌مقدمه...
‫یه ایستگاه اتوبوس دیدیم.
‫روی یه روزنامه هم شیر گذاشته بودن.
‫شیر ساده بود، که من خیلی دوست دارم.
‫[نگاه سریع]
‫نوشته زمان رسیدن اتوبوس نامعلومه.
‫اصلاً شبیه یه ایستگاه متروکه و قدیمی نبود.
‫مانیتور زمان‌بندی اتوبوس هنوز کار می‌کرد.
‫یه ایستگاه اتوبوس خیلی پیشرفته بود، ‫که واقعاً عجیب به نظر می‌رسید.
‫آخه چرا باید اتوبوس از اینجا رد بشه؟
‫همین‌جا پارک می‌کنم.
‫بیرون رو نگاه کنین...
‫بارون نمیاد، ولی برف‌پاک‌کن‌ها رو روشن کرده!
‫رانندگی این بیشتر منو می‌ترسونه!
‫[خجالت‌زده]
‫بریم سمت ایستگاه اتوبوس؟
‫- آره. ‫- بیاین پیاده شیم.
‫- شاید جزئیات ماموریت اونجا باشه. ‫- من که می‌ترسم.
‫- اول یه چک بکنیم. ‫- باشه.
‫از اون چیزاییه که تو ازشون متنفری، دوهون.
‫واقعاً از اینجور فضاها بدم میاد.
‫آخه...
‫اون شیر جریانش چیه؟
‫- لابد دیگه تا حالا فاسد شده. ‫- مگه نه؟
‫خیلی مشکوک می‌زنه.
‫چه خبره اینجا؟
‫- آخه چطوری اتوبوس میاد این بالا؟ ‫- یعنی باید سوار اتوبوس شیم؟
‫[شروع با احتیاط تمام]
‫معلومه که اینو گذاشتن تا جلب توجه کنن.
‫حس خوبی ندارم.
‫نکنه سرنخ مثل دفعه قبل توی یه نامه‌ست؟
‫باید یه رمزی چیزی باشه.
‫[بررسی روزنامه‌ی مشکوک]
‫«اخبار بخش جانگیل‌میون.»
‫در امتداد کوه‌ها و رودها.
‫تاریخ امروز رو زده.
‫- هشتم جولای. ‫- آره.
‫فال ماه‌ها رو هم زده.
‫[طالع‌بینی روزانه]
‫- ماله خودمون رو چک کنیم؟ ‫- آره.
‫- من متولد سال خروسم. ‫- خروس؟
‫- اگر ترسیدی، بلند بخند. ‫- اگه ترسیدی، قهقهه بزن.
‫[خنده با صدای بلند]
‫عجب خنده‌ای! کارت درسته.
‫نوبت سال سگه.
‫امروز انرژی آب در اوج خودشه.
‫نزدیک آب بمونید.
‫- آب؟ ‫- آره.
‫- این دیگه جدید بود. ‫- مال تو چیه، کارینا؟
‫من سال اژدهام.
‫متن‌های زیادی بخون.
‫این کار به حل مشکلات کمک می‌کنه.
‫مال تو چیه، جان؟
‫مال منم اژدهاست.
‫- تو هم اژدهایی؟ ‫- آره.
‫جدی اژدهایی؟
‫- من ۱۲ سال بزرگترم. ‫- اژدها بودی و نمی‌دونستیم؟
‫[احساس معذب بودن]
‫جان، باید حسابی مطالعه کنی.
‫- برای حل معماها لازمه. ‫- پیر شدم دیگه.
‫- دوهون، مال تو چیه؟ ‫- من سال پلنگم.
‫طبق نقشه پیش برید.
‫اگه نقشه‌ها درست پیش نرفت، ‫اطرافیانت رو هل بده برن جلو.
‫- ای بابا! ‫- یعنی چی آخه؟
‫- اگه اوضاع خیط شد... ‫- بقیه رو قربانی کن.
‫- یونگ‌جین، مال تو چیه؟ ‫- من سال گاوم.
‫اینجاست.
‫نوشته...
‫نوشته امروز روز شانس توئه.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫با اعتمادبه‌نفس رهبری تیم رو بر عهده بگیر.
‫- اما. ‫- اما دیگه چرا؟
‫در جایی که کسی تیغ یا نیزه داره، مراقب باش.
‫کارینا؟
‫کارینا؟!
‫- اونطوری نگام نکنین! ‫- گفت تیغ یا نیزه؟
‫- من که نیستم! ‫- نیزه دیگه واسه چیه؟
‫- کسی که تیغ یا نیزه داره. ‫- دست از سرم بردارین.
‫ممکنه...
‫- چی؟ ‫- ای وای.
‫اطلاعات ماموریت اکسین اینجاست.
‫درباره ماموریته.
‫[ماموریت اکسین شما این است]
‫چقدر باحاله.
‫دفعه پیش روی عابربانک بود.
‫این‌بار ماموریت روی مانیتور ایستگاه اتوبوس ظاهر شد.
‫حادثه در این مکان رخ داده
‫روستای بکسودام، بخش جانگیل، ‫شهر یانگوک، استان گانگون.
‫اینم خلاصه اتفاقاته.
‫یه گزارش کوتاهه.
‫سطح غیرعادی‌ای از امواج الکترومغناطیس ایکس ‫در روستا شناسایی شده.
‫اخیراً دو مورد مرگ مشکوک خانوادگی گزارش شده.
‫- مورد فوتی؟ ‫- دو تا خونواده مردن؟
‫اینم اطلاعات مربوط به قربانی‌هاست.
‫جسد پنج نفر در خانه‌های خودشان پیدا شدند.
‫توی خونه؟
‫آثاری از یک مایع سیاه دور چشم، بینی و دهانشان دیده شده.
‫مایع سیاه؟
‫نتایج کالبدشکافی نشون داده...
‫که علت مرگ غرق‌شدگی بوده.
‫- غرق شدن؟ ‫- آره، غرق شدن.
‫ولی به من گفته بود به آب نزدیک بمونم!
‫در ریه‌ها و مجاری تنفسی متوفیان، ‫مایع سیاهی پیدا شده.
‫توی ریه و نزدیک دهانشون.
‫هیچ عامل خارجی‌ای برای غرق‌شدگی پیدا نشده.
‫در حال حاضر...
‫به دلیل شایعات شوم درباره این حادثه...
‫بیشتر اهالی روستا با عجله از اونجا فرار کردن.
‫همه گذاشتن رفتن.
‫ماموریت اینه.
‫کشف حقیقت پشت پرده این حوادث...
‫- و جلوگیری از مرگ‌ومیر بیشتر. ‫- باید جلوش رو بگیریم.
‫زیر نیمکت رو نگاه کنید...
‫و به محل وقوع حادثه برید.
‫زیر نیمکت رو ببینیم؟
‫[اطلاعات رسیدن اتوبوس در دسترس نیست]
‫زیر نیمکت؟
‫باید...
‫- زیر نیمکت رو چک کنیم؟ ‫- آره.
‫زیر نیمکت؟
‫- اینجاست. ‫- پیداش کردی؟
‫[چیزی به زیر نیمکت چسبانده شده]
‫باید حلّش کنیم؟
‫چی نوشته؟
‫گزارش پلیسه؟
‫زیر نیمکت، یه گزارش درباره قربانی‌ها بود.
‫سن و یه سری اطلاعات شخصی ‫اولیه رو بهمون می‌داد.
‫همین‌طور نتایج کالبدشکافی ‫و نقشه روستا هم داخلش بود.
‫اینم خلاصه اتفاقاته.
‫در چهارم جولای ۲۰۲۵، ‫پلیس به یک تماس پاسخ داد.
‫کدخدای روستا و همسرش را ‫در خانه‌شان مرده پیدا کردند.
‫- وای نه. ‫- این که مال دیروزه.
‫- باید بریم خونه‌شون. ‫- آره.
‫همسایه‌ها...
‫[اجساد با آثار مایع سیاه]
‫- اون چیه؟ ‫- وای خدای من.
‫- غرق شده بودن، درسته؟ ‫- آره.
‫چون مایع از بدنشون بیرون زده بود، ‫یعنی انگار از داخل غرق شده بودن.
‫- از درون به بیرون. ‫- مایع ریه‌هاشون رو پُر کرده بوده.
‫وای نه.
‫بیچاره اون زن و شوهر.
‫این آقای جانگ ای‌جانگ ـه.
‫ماموران در صحنه ‫هیچ اثری از حمله یا مقاومت پیدا نکردند.
‫روی زمین، دیوارها و لحاف
‫آثاری از یک مایع سیاه ناشناس ‫مشاهده شد.
‫دوربین‌های مداربسته نشان دادند
‫این زوج در سوم جولای، ‫یک روز قبل از مرگشان، به خانه برگشته‌اند.
‫بعد از آن دیگر دیده نشد ‫از خانه خارج شوند،
‫و هیچ مراجعه‌کننده‌ای هم نداشتند.
‫به نظر می‌رسد ‫به دلایلی نامعلوم داخل خانه جان باخته‌اند.
‫در ششم جولای، دو روز بعد از مرگ آن‌ها،
‫خانواده سه‌نفره‌ای که در خانه کناری زندگی می‌کردند
‫جسد آن‌ها هم داخل خانه‌شان پیدا شدد
‫درست با همان وضعیت آن زوج.
‫[خانواده همسایه هم ‫با همان وضعیت مرده پیدا شدند]
‫- اینا همسایه‌ها هستن. ‫- آره.
‫او گوریه و اوه بونگ‌جین.
‫[خانواده همسایه هم با همان وضعیت مرده پیدا شدند]
‫باز هم هیچ نشانه‌ای ‫از دخالت فرد دیگری پیدا نشد.
‫علت مرگ هنوز مشخص نشده است.
‫تا اینجا در مجموع پنج نفر مردن.
‫دو خانواده مرده پیدا شدن.
‫علت مرگ‌شون
‫نه قتل بوده، نه خودکشی، ‫بلکه غرق‌شدگی بوده.
‫ولی جنازه‌هاشون توی آب پیدا نشده.
‫به خاطر مایعی که ریه‌ها و مجاری تنفسی‌شون رو پُر کرده بود، ‫غرق شده بودن.
‫اصلاً منطقی به نظر نمی‌رسید.
‫از گوش، بینی و دهان‌شون ‫مایع سیاه بیرون زده بود.
‫همین باعث مرگ‌شون شده بود.
‫فهمیدیم با یه پرونده عجیب و مرموز طرفیم.
‫توی گزارش آدرس هم هست؟
‫- باید بریم همون آدرس. ‫- معلومه.
‫- باید بریم اونجا. ‫- همون صحنه حادثه‌ست.
‫از همین‌جا شروع کنیم؟
‫- فکر خوبیه. ‫- بریم.
‫بریم.
‫[استرس رفتن سراغ محل حادثه]
‫خیلی ترسناک و وهم‌آلوده.
‫همه‌ چی اینجا مشکوکه.
‫- آدرس رو بزنیم. ‫- من می‌زنم.
‫- امروز حس بدی دارم. ‫- مگه نه؟
‫خیلی ترسناکه.
‫- خیلی دلهره‌آوره. ‫- آره.
‫ما داشتیم خوش‌وخندون
‫- درباره طالع‌هامون حرف می‌زدیم. ‫- دقیقاً.
‫فکرش رو هم نمی‌کردم ‫پرونده مرگ دربیاد.
‫- منم انتظارشو نداشتم. ‫- منم همین‌طور.
‫کارینا، مال تو چی بود؟
‫متن‌های زیادی بخون.
‫این کار به حل مشکلات کمک می‌کنه.
‫صبر کن، چرا فقط من باید ‫مراقب تیغ یا نیزه باشم؟
‫یعنی واقعاً قراره یکی ‫با تیغ یا نیزه سر و کله‌اش پیدا بشه؟
‫فکر کنم آره.
‫وای، از الان دل‌پیچه گرفتم.
‫[خطر برای عضلات کمر]
‫- خب این خودش خبر خوبیه. ‫- آره نه؟
‫منم اگه نقشه خراب شد،
‫- باید بغل‌دستیم رو هل بدم جلو. ‫- درسته.
‫یعنی باید یکی رو ول کنم به امان خدا؟
‫- چی؟ ‫- من دوهون رو کاملاً در این حد می‌بینم.
‫- چرا؟ ‫- چون خیلی زود می‌ترسی.
‫توی گزارش کالبدشکافی نوشته
‫- نتیجه معاینه داخلی این بوده. ‫- چی بوده؟
‫هر دو ریه متورم بودند،
‫و با ایجاد برش، ‫مقدار زیادی مایع سیاه خارج شد.
‫کیسه‌های هوایی و نایژه‌ها هم ‫از همین مایع پُر شده بودند.
‫آثار مایع سیاه ‫به‌طور پیوسته دیده شد
‫که از نای تا حنجره امتداد داشت.
‫یعنی به خاطر این مایع سیاه غرق شدن.
‫- ظاهراً همین‌طوره. ‫- آره، نه؟
‫باید منبع این مایع رو پیدا کنیم.
‫- آره. ‫- احتمالاً همین‌طوره.
‫- یه اطلاعات اضافه هم هست. ‫- باشه.
‫مایع سیاهی که روی اجساد پیدا شده،
‫با ماده‌ای که
‫در ساختمان سوخته ‫دهیاری پیدا شده، مطابقت دارد.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫آتش‌سوزی هم بوده؟
‫- کدوم آتیش‌سوزی؟ ‫- آتش‌سوزی هم بوده؟
‫این مال دوم جولایه.
‫پس دوم جولای هم ‫یه حادثه دیگه اتفاق افتاده.
‫خیلی ترسناکه.
‫بریم بررسیش کنیم؟
‫- آره، بریم. ‫- تا نرسیم اونجا کاری ازمون برنمیاد.
‫- پس باشه. ‫- خب.
‫- بزن بریم. ‫- بریم.
‫شروع شد.
‫خیلی عجیبه که این اتفاق ‫توی یه خونه افتاده.
‫- آره؟ ‫- واقعاً.
‫منم بچگی‌هام تو همچین خونه‌ای زندگی می‌کردم.
‫- همون حسو می‌ده. ‫- آها.
‫منو یاد جایی می‌ندازه که بزرگ شدم.
‫همین باعث می‌شه ترسناک‌تر بشه.
‫منم همین‌طور؛ تو یه روستای خلوت زندگی می‌کردم.
‫- منم تو همچین جایی بزرگ شدم. ‫- جدی؟
‫معلومه.
‫(ناراحت)
‫یعنی من شبیه آدم شهری نیستم؟
‫چرا نه یعنی؟
‫فکر می‌کردم خوب پنهانش کردم.
‫نه، این چیزا پنهان نمی‌مونه.
‫من فکر می‌کردم خیلی شیکم.
‫من یه دختر شهری شیکم.
‫فکر نمی‌کنید من ‌نترس‌ترینم؟
‫- آره. ‫- واقعاً هستی.
‫نمی‌ترسم، ولی از سورپرایز بدم میاد.
‫- خب همونه دیگه، یونگ‌جین. ‫- آهان، واقعاً؟
‫منم قبول دارم هی‌ری شجاع‌ترینه.
‫- آره؟ ‫- آره، خیلی سخت می‌ترسی.
‫درسته.
‫کاش منم این ‌جوری بودم.
‫باید بچسبیم به هیه‌ری.
‫داره تاریک می‌شه.
‫آفتاب چقد زود غروب کرد.
‫توی روستا،
‫وقتی آفتاب بره پایین، یهو تاریک تاریک می‌شه.
‫شب‌ها قیر سیاهه.
‫تا حالا یه نفرم از اینجا رد نشده.
‫- هیچ کی نیست. ‫- روستای خالیه.
‫چیزی نمونده.
‫- جلوتره. ‫- آره، فکر کنم همونه.
‫روی نقشه کدوم خونه‌ایم؟
‫- خونه‌ها خیلی نزدیکن به هم. ‫- آره.
‫- ولی روی نقشه... ‫- داره بوق می‌زنه.
‫- داره بوق می‌زنه، رسیدیم. ‫- من از این صدا بدم میاد.
‫۲۶ تا ۲۷ درصد نشون می‌ده.
‫خیلی اضطراب گرفتم.
‫فکر کنم رسیدیم.
‫ببین چی زدن اینجا.
‫(صدای عصبی)
‫این همون نوار صحنه جرمه.
‫نوار قرمزه.
‫نوار پلیس خیلی جلب توجه می‌کرد.
‫برای مشخص کردن محدوده صحنه جرم استفاده‌ش می‌کنن.
‫این علامت ورود ممنوع باعث شد
‫خیلی بیشتر بترسم.
‫صبر کن.
‫یه لحظه!
‫قدم گذاشتن توی صحنه جرم ‫انگار قدم گذاشتن تو خطره.
‫واسه همین خیلی ترسیده بودم.
‫فکر کنم اون خونه سمت چپه، جان.
‫[رسیدن به محل حادثه]
‫رسیدیم.
‫یه چیز خیلی مشکوکی اینجا جریان داره.
‫حداقل جسدا رو بردن.
‫- پزشکی قانونی برده‌تشون. ‫- آره.
‫- ما فقط باید سرنخ پیدا کنیم. ‫- آره.
‫اصلاً نمی‌خوام پیاده شم.
‫ولی باید بشم.
‫واقعاً؟
‫انتظار دارن چیزی پیدا کنیم ‫که پزشکی قانونی نتونسته.
‫مگه نه؟
‫پس باید انجامش بدیم.
‫شب خیلی ترسناک می‌شه.
‫من از الان ترسیدم.
‫[روستای بکسودام]
‫از این متنفرم.
‫واقعاً بدم میاد از اینجا.
‫ولی هوا چقدر تازه‌ست.
‫این قطعاً همون خونه‌ست، درسته؟
‫این خونه دومه.
‫این دومیه؟
‫- آره، خونه دومه. ‫- آره، همین‌جاست.
‫[محل حادثه دوم]
‫- بریم داخل؟ ‫- بریم.
‫- مجبوریم. ‫- بریم تو.
‫در بازه؟
‫[نزدیک نشوید، نوار پلیس]
‫- کسی داخل هست؟ ‫- کسی هست؟
‫نوارو برداریم؟
‫باز نمی‌شه، نه؟
‫باید رمز در رو بدونیم.
‫پنجره هم قفله، درسته؟
‫(پریدن)
‫نه، بازه.
‫- واقعاً بازه؟ ‫- بازه؟
‫می‌دونستم، باید از پنجره بریم.
‫باشه، بریم.
‫از اینجا بریم تو.
‫- وای، بدم میاد. ‫- لعنتی.
‫من می‌رم تو.
‫قلبم داره از جا کنده می‌شه.
‫اول چراغ رو روشن کنیم.
‫آره، روشنش کنیم.
‫- خیلی تاریکه. ‫- این دیگه چیه آخه؟
‫بهتر شد.
‫[محل حادثه دوم]
‫یه خونه معمولی روستایی بود.
‫کاملاً معلوم بود یکی اونجا زندگی می‌کرده.
‫اینو ببینید.
‫اینجا یه بسته‌ست.
‫- می‌تونیم بازش کنیم؟ ‫- هنوز باز نشده.
‫اینجا یه تیغ هست.
‫[تیغ برش چسب]
‫مواظب باش، یونگ‌جین.
‫- شاید همون تیغ/نیزه‌ای باشه که گفتن. ‫- نه، تیغه واقعیه.
‫مواظب باش یونگ‌جین.
‫- چی شده آخه؟ ‫- اینجا یه بسته‌ست.
‫فکر کنم باید بازش کنیم.
‫(از تیغ فاصله می‌گیره)
‫- من بازش می‌کنم. ‫- سنگینه.
‫[همون‌جا فوری بسته رو باز می‌کنه]
‫این دیگه چیه؟
‫این بنده‌خدا سرش کلاه رفته.
‫- آجره؟ ‫- چی به چیه آخه؟
‫[مرسی، احمق]
‫نوشته، مرسی احمق.
‫فکر کنم نینتندو سفارش داده بوده.
‫[تحویل شانسی] ‫[کالا: نین]
‫ولی سرش کلاه گذاشتن.
‫اسم سفارش‌دهنده نوشته، کافه‌تریا تو.
‫وای بدشانسی.
‫شاید جنس دست‌دوم سفارش داده بوده؟
‫نوشته مرسی احمق... خیلی تلخه.
‫- چیزی پیدا کردی؟ ‫- دارم می‌گردم.
‫[پخش می‌شن برای جست‌وجو]
‫هیچی نیست.
‫[جست‌وجوی بی‌نتیجه]
‫این در رو باز کنیم؟
‫[با احتیاط در رو باز می‌کنه]
‫- اینجا مایع سیاهه. ‫- وای خدای من.
‫این اتاق اوه دئوک‌یو ۱۷ ساله بود.
‫[یه اتاق کاملاً معمولی یه دانش‌آموز دبیرستانی بود
‫که حالا با یه مایع سیاه مرموز پوشیده شده بود]
‫همه ‌جا پر از مایع سیاه بود.
‫رو تخت و یه جاهایی از دیوار پاشیده بود.
‫خیلی ناراحت‌کننده بود.
‫- صبر کن. ‫- چیزی جا مونده؟
‫حتی رو عکس هم هست.
‫اون چیه؟
‫- اینو ببین. ‫- عکس رو هم خراب کرده.
‫[مایع سیاه فقط روی صورت دئوک‌یو]
‫خیلی ترسناکه.
‫یعنی این مایع همه ‌چیشون رو می‌گیره؟
‫مثل چاکی شده... یا جیانگشی.
‫نکنه یه جور گریم هالووینه؟
‫- دیوارها هم همه‌جا لکه داره. ‫- آره، نه؟
‫چرا این‌طوریه؟
‫لپ‌تاپش رو روشن کنیم؟
‫- آره. ‫- آره.
‫[لپ‌تاپ روی میز رو روشن می‌کنن]
‫قفله.
‫باید رمز رو داشته باشیم.
‫بزن چهار تا صفر.
‫رمزش چی می‌تونه باشه؟
‫راهنمای رمز نوشته، من هستم.
‫من هستم؟
‫من هستم...
‫اوه دئوک...
‫من هستم...
‫شاید اسمش به انگلیسیه؟
‫بزن پنج اردک.
‫[رمز اشتباه]
‫نه، این نیست.
‫- ۱۷ سالش بوده. ‫- اوه دئوک‌یو.
‫دانش‌آموز بوده.
‫کارینا، دانش آموز رو امتحان کن.
‫[دانش آموز رو وارد می‌کند]
‫[رمز اشتباه]
‫پس چی می‌تونه باشه؟
‫یا شاید...
‫نکنه اسم گیرنده باشه؟
‫شاید اون ستاره‌ها معنی داشته باشه.
‫- شاید اشتباه کنم. ‫- نه، درست می‌گی.
‫نوشته کافه‌تریا تو...
‫- می‌تونه چی باشه؟ ‫- آره، درست می‌گی.
‫یعنی لاک‌پشت؟
‫کافه‌تریا تو...
‫- یعنی چی؟ ‫- گوجه؟
‫- تو... ‫- سلف؟
‫کافه‌تریا تو
‫توشیو چی؟
‫- توشیو؟ ‫- همونه، توشیو!
‫- فکر کنم درست گفتی. ‫- برای هالووین توشیو شده بوده.
‫آره، جور درمیاد.
‫- وای. ‫- توشیو.
‫[قفل رمز با موفقیت باز شد]
‫ایول، دمت گرم.
‫عالی بود، کارینا.
‫کاکائوتاکش رو باز کن.
‫اول کدوم چت رو چک کنیم؟
‫[چت‌های باز]
‫گروه آلفاهای دبیرستان بکسودام.
‫آره، با همین شروع کنیم.
‫گروه آلفا دیگه چیه؟
‫فکر کنم یه گروه چت کاملاً مردونه‌ست.
‫- می‌رم همون اول اولش. ‫- باشه.
‫«توی فصل امتحانا گوشی نو خریدی؟»
‫«کینگ ام‌اس قراره بیست‌ونهم بیاد بکسودام.»
‫کینگ ام‌اس؟
‫«خلاصه که قبول کرد همو ببینیم.»
‫«بهشون گفتم کلید باغ رو می‌دم.»
‫کلید باغ؟
‫«کلید رو از خونه کدخدا کش رفتم.»
‫«مسئولیت باغ بکسودام با اون بود.»
‫یه لحظه صبر کن.
‫- «چطوری رفتی توی خونه‌ش»؟ ‫- مگه یکی اونجا نمرده بود؟
‫«کلید رو همیشه زیر پایه کوزه می‌ذاره.»
‫پس قرار گذاشته بودن
‫که یکی رو ببینن و کلید رو بهش بدن.
‫انگار داشتن یه کار خطرناکی می‌کردن.
‫«هنوزم نمی‌تونی پیداش کنی؟»
‫«پیام‌هام رو سین نمی‌کنه.»
‫«یعنی بلایی سرش اومده؟»
‫- یعنی منظورش اینه که... ‫- اوه، اینو ببین.
‫منوشه دهیاری آتیش گرفته؟
‫اون مایع سیاه رو اونجا هم پیدا کرده بودن.
‫مایع سیاهی که روی جنازه‌ها پیدا شده،
‫با ماده‌ای که توی خرابه سوخته
‫دهیاری پیدا شده، یکی بوده.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫پس مایع سیاه اول اونجا پیدا شده.
‫تاریخ این چت مال دوم جولای.
‫[توی گروه چت درباره آتش‌سوزی بکسودام حرف زدن]
‫«فکر می‌کنی ریگی به کفشش باشه؟»
‫بهش شک دارن؟
‫«فکر می‌کنی کار اونه؟ حس خوبی ندارم.»
‫صحبت بعدی‌شون مال چهارم جولای.
‫«شنیدم کدخدا مُرده.»
‫«زنش هم همین‌طور.»
‫«ممکن نیست کار اون باشه، مگه نه؟»
‫- «هنوزم نمی‌تونم باهاش تماس بگیرم.» ‫- این «اون» کیه؟
‫«یعنی اون کدخدا رو کُشته؟»
‫«عمراً.»
‫این آخرین حرفیه که دئوک‌یو زده.
‫- یعنی غیبش زده؟ ‫- آره.
‫کی رو میگن؟
‫[هنوز نتونستی پیداش کنی؟]
‫- ننوشته کیه. ‫- اسمی نبردن.
‫- اون اولش... ‫- به کینگ ام‌اس اشاره کردن.
‫- کینگ ام‌اس؟ ‫- کینگ ام‌اس؟
‫خودشه؟
‫- فکر کنم آره. ‫- احتمالا اسم مستعاره.
‫یه چت دیگه هم مونده، نه؟
‫اسمش «تاروت مرموز»ـه.
‫تبلیغ: خبر داغ اختصاصی. ‫خواب وحشتناک بارداری لی یونگ‌جین!
‫خواب بارداری فقط یه خوابه.
‫دست از این خرافات بی‌اساس بردارید.
‫تاروت فرق می‌کنه.
‫تاروت ترکیبی از نجوم، ‫نمادشناسی و روندهای آماریه.
‫صبر کن ببینم.
‫- تو تاروت می‌خونی. ‫- تویی!
‫- نه بابا، چرا به من گیر می‌دی؟ ‫- شاید یه یونگ‌جین دیگه باشه.
‫من همین‌جوری‌اش هم به زور دارم خودمو نگه می‌دارم. ‫این‌طوری نکن.
‫جدی می‌گم.
‫واقعاً دارم اذیت می‌شم.
‫این کارو با من نکن.
‫- دارم بهت هشدار می‌دم. ‫- باشه بابا.
‫- اینجا رو ببینید. ‫- جدی می‌گم.
‫- خیلی خب. ‫- اینجا ننوشته کینگ ام‌اس؟
‫چرا، نوشته.
‫«چرا جواب نمی‌دی؟»
‫[چت خصوصی با کینگ ام‌اس]
‫- راست می‌گی. ‫- خودشه.
‫«منم، اوه دئوک‌یو. برات ایمیل زدم.»
‫«درست اومدم؟»
‫«من یه طرفدار واقعی‌ام.»
‫«بیست‌ونهم میام اونجا.»
‫- «بهت اعتماد دارم». ‫- اینجا رو...
‫«باغ بکسودام رو می‌شناسی؟
‫«یه خونه متروکه خیلی معروف توی این منطقه است.»
‫«شایعات وحشتناک زیادی درباره‌ش هست.«»»
‫یه رستوران بوده که سه سال پیش ورشکست شده.
‫همه مشتری‌هاش مُردن،
‫و صاحبش هم جن‌زده شده و خودکشی کرده.
‫می‌گن هر شب صدای گریه یه زن میاد.»
‫- لعنتی، چقدر وحشتناکه. ‫- بیخیال.
‫«کاملاً متروکه‌ست، و کلیدشم گرفتم.»
‫- یعنی کلید ای‌جانگ رو به کینگ ام‌اس داد؟ ‫-آره.
‫فکر کنم باید بریم اونجا.
‫باغ بکسودامه.
‫باید بریم اونجا.
‫«یه جای عجیب نزدیکش هست ‫که یه شمن میاد و میره.»
‫- «ولی اون منطقه ممنوعه.» ‫- ای بابا.
‫«اومدی؟»
‫هفت دقیقه تلفنی حرف زدن.
‫- ۷ دقیقه و ۲۶ ثانیه. ‫- ۲۹ ژوئن بود.
‫[کینگ ام‌اس اول ژوئیه از دسترس خارج شد]
‫اول ژوئیه از دسترس خارج شد.
‫- یه کاری کرده. ‫- آره، کرده.
‫یه کاری کرده ‫و بعدش دیگه جواب نداده.
‫فکر کنم مثل یکی از اون انجمن‌هاست
‫- که خونه‌های جن‌زده رو بررسی می‌کنن. ‫- آره، درسته.
‫- کارشناس‌های متخصصن... ‫- آره.
‫- که بقیه اعضای گروه رو هدایت می‌کنن. ‫- آره.
‫اوه دئوک‌یو یه کلید به کینگ ام‌اس داد.
‫بعدش،
‫کینگ ام‌اس از دسترس خارج شد، ‫و بعدش آتیش‌سوزی شد.
‫کدخدا هم خیلی زود بعدش مُرد.
‫اوه دئوک‌یو و پدر و مادرش هم ‫دقیقاً به همون شکل مُردن.
‫فکر می‌کنم اون طرفی که بهش می‌گن کینگ ام‌اس
‫کلید ماجراست.
‫باید کلید رو
‫- از زیر پایه کوزه... ‫- آره.
‫توی حیاط ای‌جانگ برداریم.
‫پس بریم باغ بکسودام.
‫- اول اتاق خواب پدر و مادرش رو ببینیم. ‫- فکر خوبیه.
‫یه نگاهی بندازیم.
‫- دارم عرق می‌کنم. ‫- منم.
‫قلبم داره می‌ترکه.
‫- خیلی می‌ترسم. ‫- منم.
‫- چرا امروز این‌قدر می‌ترسم؟ ‫- می‌بینی؟
‫- این اتاق خواب اصلیه؟ ‫- آره.
‫همه عکس‌ها همین‌جورین.
‫- حتی عکس خانوادگی هم... ‫- همه‌شون یکی‌ان.
‫این وحشتناکه.
‫- همه‌ جای رختخوابه. ‫- خیلی ترسناکه.
‫[تمام گوشه‌وکنار اتاق رو می‌گردند]
‫اینجا چیز خاصی نیست، نه؟
‫- نیست؟ ‫- اگه هست...
‫-اینجا رو چک کردی، درسته؟ ‫- شاید اون‌طرف...
‫[هیچی نیست]
‫- فکر کنم می‌تونیم بریم. ‫- آره؟
‫فکر نکنم دیگه سرنخی باشه.
‫خیلی می‌ترسم.
‫تلفن داره زنگ می‌خوره.
‫یکی داره زنگ می‌زنه.
‫[یه تماس با خونه بی‌صاحب]
‫نفس بکش.
‫تلفن زنگ می‌خوره؟
‫- دوهون. ‫- تو جواب بده.
‫من؟
‫[برای جواب دادن به تلفن انتخاب شد]
‫الو؟
‫چی گفتی؟
‫[تماس‌گیرنده بعد از گذاشتن یک پیام مرموز قطع می‌کند]
‫- چی گفت؟ ‫- چی گفت؟
‫یه چیزهایی زیر لب گفت، ‫بعد گفت: «همه‌شون رو می‌کشم.»
‫من فقط شنیدم گفت، ‫«همه‌شون رو می‌کشم.»
‫هنوز مو به تنم سیخه.
‫ببین.
‫یه چیزی شبیه این بود که، ‫«هر کی تلفنو جواب بده رو می‌کشم.»
‫این تهدید به قتله؟
‫هر کی جواب داده رو می‌کشن؟
‫- آره، من فقط شنیدم «می‌کشمشون». ‫- من جواب ندادم.
‫- منم نه. ‫- پس من هدفم؟
‫- من؟ ‫- دوهون، تو می‌تونی فقط هلشون بدی.
‫جدی جدی یکی رو هل می‌دم.
‫شاید دارن سعی می‌کنن هر کسی که ‫داره تحقیق می‌کنه رو بکشن.
‫- شاید. ‫- منم همین فکر رو می‌کنم.
‫- اونا می‌خوان ما رو بکشن. ‫- هر کسی که تحقیق کنه رو...
‫کی بود که زنگ زد؟
‫حتماً کینگ ام‌اس بوده.
‫مگه اونجا ننوشته کینگ ام‌اس؟
‫چرا، نوشته.
‫ولی اگه اون غیبش زده،
‫مگه خودش قربانی نیست؟
‫- منم همین‌طور فکر می‌کنم. ‫- ممکنه قربانی باشه.
‫یا شایدم فقط جواب نمی‌ده.
‫- فکر کنم همینه. ‫- منم همین‌طور.
‫ممکنه نفر سومی هم در کار باشه
‫که بلایی سر دئوک یو و کینگ ام‌اس آورده.
‫یا اینکه کینگ ام‌اس پشت همه‌ی اینا باشه.
‫باید بگیریمش.
‫- بریم؟ ‫- بریم؟
‫آره، داره خیلی تاریک می‌شه.
‫در هر صورت، ‫فکر کنم یه نفر می‌دونه ما اینجاییم.
‫- مگه نه؟ ‫- فکر کنم آره.
‫ای کاش فقط نادیده‌مون می‌گرفتن.
‫کی؟
‫هر کسی که زنگ زد.
‫فکر کنم طبق نقشه همون ‌جا بود.
‫- بزنیم به چاک. ‫- پیاده بریم؟
‫- بریم؟ ‫- قلبم داره تند می‌زنه.
‫- آره، پیاده بریم. ‫- همین بغله.
‫اون سقف آبیه...
‫اون دیگه چیه؟
‫- اون بچه‌ست؟ ‫- ترسوندم!
‫[بچه‌ای جلوی خانه بازی می‌کند]
‫هی، کوچولو.
‫- تو کی هستی؟ ‫- سلام.
‫- سلام.
‫کجا زندگی می‌کنی؟
‫اون‌طرف زندگی می‌کنم.
‫اسمت چیه؟
‫جین‌سو.
‫- جین‌سو؟ ‫- اسمت جین‌سوئه؟
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫منتظر مامانم هستم.
‫مامانت کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫- نمی‌دونی؟ ‫- آخرین بار کی دیدیش؟
‫- نمی‌دونم. ‫- نمی‌دونی؟
‫این یه شمشیره.
‫شمشیر دستشه.
‫یه قدم عقب‌تر، یونگ‌جین.
‫فکر کنم بهتره مواظب باشی، یونگ‌جین.
‫بیا اینجا، یونگ‌جین.
‫- فقط برای احتیاط. ‫- بیا دیگه، یونگ‌جین.
‫چرا از همون اول اینو گذاشته بودن؟
‫داره دیوونه‌م می‌کنه.
‫ترسیدم یه‌دفعه بهم حمله کنه.
‫البته، راحت می‌تونستم بگیرمش بخوابونم.
‫از نظر فیزیکی برتری دارم.
‫چرا از همون اول اینو گذاشته بودن؟
‫من باید برم.
‫- باشه. ‫- خداحافظ.
‫- مواظب خودت باش. ‫- کجا داری می‌ری؟
‫- خدافظ، جین‌سو. ‫- خداحافظ.
‫- خدافظ، جین‌سو. ‫- مواظب باش.
‫[جین‌سو در دوردست ناپدید می‌شود]
‫قلبم دیگه طاقت نداره.
‫خیلی می‌ترسم.
‫جین‌سو چرا اینجا بازی می‌کرد؟
‫- چی داشت می‌کند؟ ‫- آره، نه؟
‫این روستای آب جاری و دل‌های گرمه.
‫- آره، راست می‌گی. ‫- بریم؟
‫[روستای بکسودام]
‫- واقعاً غافلگیرم کرد. ‫- منم همین‌طور.
‫شاید جین‌سو
‫- شروع همه اینا باشه. ‫- شاید.
‫می‌تونه کلید ماجرا باشه.
‫اگه به یه بچه آسیب زده باشن، بی‌خیالش نمی‌شم.
‫تا اون موقع،
‫توی روستا هیچ کی رو ندیده بودیم.
‫واسه همین برامون سوال شد کیه.
‫[جین‌سو از کجا آمد؟]
‫یونگ‌جین، جین‌سو با شمشیرش ‫هی حواسش به تو بود.
‫آره، بود.
‫فکر کنم امروز هدف اصلی تویی.
‫دارم دیوونه می‌شم.
‫فکر کنم جین‌سو امروز ‫یه شاهکار به خرج می‌ده.
‫ولی حتی برای من هم...
‫باختن به یه بچه یکم زیادی نیست؟
‫چطور می‌تونم به جین‌سو ببازم؟
‫تو خیلی شجاعی.
‫- بهتره به یه جهش‌یافته ببازی. ‫- آره.
‫- فکر اینکه به جین‌سو ببازم اعصابم رو خرد می‌کنه. ‫- معلومه.
‫یونگ‌جین، هم‌سن پسرت نیست؟
‫- چرا، هست. ‫- این‌قدر کوچیکه.
‫- همین‌جاست. ‫- این چیه؟
‫رسیدیم.
‫[صحنه اولین حادثه]
‫کدخدا و همسرش را ‫در خانه‌شان مرده پیدا کردند.
‫- وای، نه. ‫- مال دیروزه.
‫[خانه کدخدا ای‌جانگ طبق عکس‌های گزارش]
‫اینجا خیلی وهم‌آوره.
‫اون چیه؟
‫- اون... ‫- همون‌جاست.
‫- دهیاریه. ‫- خود دهیاری.
‫چرا انقدر بزرگه؟
‫[دهیاری انتهای کوچه است]
‫باید زیر پایه کوزه رو نگاه کنیم.
‫- باید کلید رو برداریم. ‫- کلید خونه‌شه.
‫اینجا نیست.
‫- یه گربه‌ست. ‫- لابد اون توئه.
‫اینجا چی کار می‌کنه؟
‫- گربه‌ها رو نگاه کن. ‫- بچه‌گربه‌ان.
‫خیلی نازن.
‫بیا تو.
‫[گبی به سمت کوزه‌ها می‌رود]
‫- پیداش کردم. ‫- اونجاست؟
‫- بریم تو. ‫- کلید خونه‌ست.
‫[نگاهی به آسمان]
‫- حتی صدای پرنده‌ها هم ترسناکه. ‫- آره.
‫[آسمان به طرز عجیبی گرفته است]
‫حس‌وحال فیلم «ناله‌ها» رو داره.
‫- منم همین فکر رو کردم. ‫- آره، دقیقاً.
‫می‌ترسم.
‫[بریم تو]
‫[با شجاعت وارد خانه کدخدا می‌شوند]
‫چراغ‌ها...
‫- هیچی نمی‌بینم. ‫- خیلی تاریکه.
‫بله، بفرمایید داخل.
‫کلید چراغ کجاست؟
‫- باید یه چراغ پیدا کنیم. ‫- اگه یکی اینجا باشه چی؟
‫اگه باشه می‌میرم!
‫جدی می‌گم.
‫کارینا می‌گه می‌میره.
‫- باید مراقبم باشی. ‫- می‌میری؟ صبر کن.
‫من انجامش می‌دم.
‫پیداش کردی!
‫اینجاست.
‫- اون مایع‌ـه. ‫- همه‌جا هست.
‫از اون یکی خونه هم بیشتره.
‫اوضاع خونه‌ها شبیه هم بود.
‫مایع سیاه همه‌جا پخش شده بود.
‫- ببین. ‫- همه‌جا رو گرفته.
‫- اینجا یه چیزی هست. ‫- آره، هست.
‫روی میز چندتا مدرک پیدا کردیم.
‫[دفترچه یادداشت کدخدا و یک برگ کاغذ]
‫- این فقط یه خبر روزنامه‌ست. ‫- خب.
‫درباره آتش‌سوزی دهیاریه.
‫[در جریان اطفای حریق دهیاری، ‫چند جسد پیدا شد]
‫توش یه نقشه روستا هم بود.
‫ببینیم الان کجاییم.
‫اینجاییم، درسته؟
‫و باید بریم باغ بکسودام.
‫خیلی دوره.
‫- آره، خیلی دوره. ‫- خیلی فاصله داره.
‫ولی اول باید بریم اونجا.
‫- منظورت اون یکی خونه‌ست؟ ‫- منظورم دهیاریه.
‫باید بریم اونجا.
‫- دهیاری اینجاست. ‫- آره.
‫آره، آتیش‌سوزی هم همونجا بوده.
‫- اطلاعات جدیدی هست؟ ‫- اینجا.
‫«قوانین دهیاری.»
‫جلسه‌ها دوشنبه‌ها، هر دو هفته یک‌بار.
‫حق عضویت ماهانه ‫برای هر نفر ۱۰هزار وون است.
‫فکر کنم این دفتر ثبت پول‌های جمع‌شده‌ست.
‫اسم بعضی‌ها رو معاف علامت زده.
‫شین نائه‌ریونگ هر ماه رایگان حساب شده.
‫ولی نوشته بودن،
‫«تا کی باید بهش امتیاز ویژه بدیم؟»
‫ازش راضی نبودن.
‫شین نائه‌ریونگ؟
‫- شَمَن بوده؟ ‫- انگار همین‌طوره.
‫- آره، راست می‌گی. ‫- جور در میاد.
‫اسمش شبیه شین‌نه‌ریمه.
‫- گفتن یه شَن زیاد رفت‌وآمد می‌کرد. ‫- آره.
‫«یه جای عجیب نزدیکش هست ‫که یه شمن رفت‌وآمد می‌کنه.»
‫- و«لی اون منطقه ورود ممنوعه». ‫- بیخیال بابا.
‫اسمش شبیه شین‌نه‌ریم بود،
‫که یعنی «تسخیر روح».
‫واسه همین فکر کردیم شاید شمن باشه.
‫هر پنج سال یک‌بار،
‫- یه جور جشن برگزار می‌کردن. ‫- مشکوکه.
‫امسال خیلی مصر بودن ‫باغ بکسودام رو توسعه بدن.
‫این دستور جلسه ماه ژوئن بود.
‫- می‌خواستن توسعه‌اش بدن؟ ‫- آره.
‫پس پروژه بازتوسعه‌ست.
‫نوشته باید ساکنان مخالف رو راضی می‌کردن.
‫- ساکنان مخالف؟ ‫- شین نائه‌ریونگ یکی‌شون بوده.
‫همه مخالف‌ها رو راضی کردن
‫به‌جز شین نائه‌ریونگ.
‫شین نائه‌ریونگ تنها کسی بود
‫که در نهایت راضی نشد.
‫برای همین از خودمون پرسیدیم
‫چرا تا آخرش مخالفت کرد.
‫«چرا این‌قدر مخالفه؟ پول می‌خواد؟»
‫«انگار که می‌تونه نفرین‌مون کنه.»
‫- پس شین نائه‌ریونگ... ‫- حتماً نفرینشون کرده!
‫- نه، من فکر می‌کنم شین نائه‌ریونگ... ‫- هان؟
‫- می‌دونسته این کار ایده بدیه. ‫- فهمیدم.
‫- می‌دونسته خطرناکه. ‫- آره.
‫و بهشون هشدار داده انجامش ندن.
‫که اگه انجام بدن نفرین می‌شن.
‫و عملاً هم همون شد.
‫- آره. ‫- منطقیه.
‫شین نائه‌ریونگ شاید بدونه این مایع سیاه چیه.
‫- منطقیه. ‫- فکر کنم باید ببینیمش.
‫- حتماً یه دلیل برای مخالفتش داشته. ‫- موافقم.
‫بریم توی اون اتاق.
‫[با کلی سوال وارد اتاق خواب اصلی می‌شوند]
‫[اتاق خواب اصلی هم پوشیده از مایع سیاه است]
‫اون محدوده آبگیر
‫مرکز پروژه بازتوسعه بود.
‫می‌خواستن محدوده آبگیر رو توسعه بدن،
‫ولی شین نائه‌ریونگ مخالفش بود.
‫بکسودام اسم آبگیر روستاست.
‫و اونا می‌خواستن همون‌جا رو توسعه بدن.
‫یاد یه کتابی می‌افتم که خونده بودم.
‫یه روستا قصد داشت ‫آبگیر محلی رو توسعه بده،
‫که یهو روستا با بارون سیل‌آسا زیر آب رفت.
‫از این داستان‌ها زیاد هست.
‫پس شاید شین نائه‌ریونگ می‌دونسته...
‫- پیش‌بینی کرده بود این اتفاق می‌افته؟ ‫- آره.
‫واسه همین مخالفت می‌کرد.
‫نکنه آبگیر جن‌زده‌ست و ارواح خشمگین داره؟
‫- آره. ‫- آره.
‫حتماً باید درباره‌اش تحقیق کنیم.
‫الان کجاست؟
‫نزدیک دهیاری نیست؟
‫بریم سمت همون‌جا.
‫واقعاً می‌ترسم.
‫اون خارونک پشت رو برداریم؟
‫یه چیزی با خودمون برداریم.
‫وقتی چیزی دستت باشه، ‫احساس امنیت بیشتری می‌کنی.
‫- جان، حس می‌کنم ماموریت امروز... ‫- آره؟
‫این نیست که یه معما رو حل کنیم ‫و بریم مرحله بعد.
‫[مایع سیاه از شیر آب جاری می‌شود]
‫- این چیه؟ ‫- آب...
‫[شوکه‌شده]
‫حتماً آب همون آبگیره.
‫دیوونه‌کننده‌ست. چطور ممکنه آب سیاه باشه؟
‫- این دیگه چیه؟ ‫- نمی‌تونم شیر رو ببندم.
‫اینجا هم همینه؟
‫از اینجا هم داره میاد بیرون.
‫اینجا هم هست؟
‫- آره. ‫- همه‌جا هست.
‫[مایع سیاه در حمام هم جاری است]
‫مایع سیاه از همه شیرهای خانه جاری بود،
‫هم تو آشپزخانه و هم تو حمام.
‫فکر کردیم این مایع می‌تونه خطرناک باشه.
‫همه‌مون یه حس مشترک داشتیم.
‫می‌دونستیم این مایع خطرناکه.
‫- خطرناک نیست؟ ‫- نباید بریم دهیاری؟
‫راه بیفتیم.
‫مامان!
‫اون دیگه چیه؟
‫- اون جین‌سوئه؟ ‫- جین‌سو؟
‫- صدای یه بچه نبود؟
‫جین‌سو اینجاست؟
‫- جین‌سو؟ ‫- مامانش رو صدا زد.
‫- جین‌سو؟ ‫- اونجایی؟
‫[با اضطراب جین‌سو را صدا می‌زنند]
‫من قطعاً صداش رو شنیدم.
‫درسته؟
‫خیلی می‌ترسم.
‫- اونجاست، جین‌سو! ‫- مامان!
‫- هی، جین‌سو! ‫- جین‌سو!
‫- کجاست؟ ‫- اونجاست.
‫- جین‌سو. ‫- بریم طرفش.
‫مامان!
‫یه مشت زن و مرد عجیب هستن.
‫دنبالم راه افتادن!
‫داره درباره ما حرف می‌زنه.
‫- شمشیرش رو جا گذاشت. ‫- انداختش زمین.
‫- واقعاً؟ کجاست؟ ‫- روی زمینه.
‫- بریم اون‌طرف. ‫- بریم ببینیم.
‫نکنه داره ما رو به تله می‌کشونه؟
‫حس می‌کنم رفتن داخل خطرناکه.
‫ولی چاره‌ای نداریم...
‫- باید بریم تو. ‫- می‌دونم.
‫من شمشیر رو برمی‌دارم.
‫- یونگ‌جین، بهش نزدیک نشو. ‫- خوبم.
‫[شمشیر چوبی جین‌سو را برمی‌دارند]
‫اشکالی نداره تو دستت بگیریش؟
‫- باید ازش فاصله بگیری. ‫- راست می‌گه.
‫- بده به من. ‫- بذار اون برداره.
‫من نگهش می‌دارم.
‫تو نگهش می‌داری، گبی؟
‫چون امشب ماه کامله، همه‌چی ترسناک‌تر هم شده.
‫- نه؟ ‫- داره دیوونه‌م می‌کنه.
‫[تاریکی مطلق بر روستای بکسودام سایه انداخته است]
‫تنهایی جرات نمی‌کنم برم تو.
‫باید از اینجا وارد بشیم، درسته؟
‫[مکان بعدی]
‫فکر کنم باید خودمون رو آماده کنیم.
‫[دهیاری سوخته روستا]
‫- آتیش‌سوزی اینجا بوده. ‫- آره.
‫این همون دهیاریه.
‫هنوز هم می‌شه بوش رو حس کرد.
‫- بوی دود می‌ده. ‫- آره.
‫- بوی سوختگی می‌ده. ‫- آره.
‫- خیلی شدیده. ‫- آره.
‫[دهیاری سوخته]
‫هنوز بوی دود می‌اومد،
‫و همه‌ چی خیلی ترسناک بود.
‫قلبم تند می‌زنه.
‫فکر کنم حالم داره بد می‌شه.
‫جان، اون‌قدر می‌ترسم که نمی‌دونم چی کار کنم.
‫آتش‌سوزی وقتی شروع شد که کینگ ام‌اس رسید؟
‫مطمئن نبودند او باعثش شده یا نه.
‫کینگ ام‌اس باعث همه این اتفاق‌ها بوده؟
‫اول باید این رو مشخص می‌کردیم.
‫[چیزی پیدا می‌کند]
‫این کمد قفله.
‫- یه رمز لازم داریم. ‫- باشه.
‫[با یک قفل رمزدار ۴ رقمی بسته شده]
‫اون چیه؟
‫[صدای ترسناک از داخل کمد می‌آید]
‫از داخلش یه صدا میاد.
‫فکر نکنم باید بازش کنیم.
‫- این خیلی ترسناکه. ‫- نه؟
‫ببخشید... ‫فکر نکنم بتونیم بذاریم بیای بیرون.
‫- کارینا، من از همیشه بیشتر ترسیدم. ‫- گبی.
‫- بغل کنیم؟ ‫- آره.
‫این ترسناک‌ترین ماموریت تا الان بوده.
‫اون‌قدر می‌ترسم که نمی‌تونم کاری کنم.
‫اون‌قدر می‌ترسم که دست به چیزی بزنم.
‫چیکار کنیم؟
‫باز کردنش اشکال نداره؟
‫از توش یه صدای عجیب میاد.
‫از ترس حتی نمی‌تونم تکون بخورم.
‫[از ترس داغون شدن]
‫دیگه چی هست؟
‫[و یک مامور بی‌باک]
‫یه عکس پیدا کردم که تاریخ افتتاح ‫دهیاری رو نشون می‌داد.
‫دهیاری در ۱۵ مارس افتتاح شده.
‫- ۱۵ مارس؟ ‫- ۱۵ مارس؟
‫[تاریخ افتتاح: ۱۵ مارس ۱۹۷۵]
‫امتحان کنیم ۰۳۱۵؟
‫بزن بریم.
‫[وارد کردن تاریخ افتتاح به‌عنوان رمز]
‫مواظب باش.
‫- حواست به دستت باشه. ‫- کار می‌کنه؟
‫نه، این نیست. ‫شاید ۱۹۷۵ باشه؟
‫امتحانش می‌کنم.
‫[تلاش دوم]
‫باز شد.
‫- باز شد؟ ‫- چی بود؟
‫- ۱۹۷۵ بود. ‫- ۱۹۷۵ بود.
‫[فقط با دو بار امتحان]
‫- مواظب باش. ‫- یه لحظه.
‫[وقت باز کردنشه]
‫- خودم بازش می‌کنم. ‫- با هم بمونیم.
‫- حواستون به دست‌هاتون باشه. ‫- باید بر ترسمون غلبه کنیم.
‫اون چیه؟
‫- اینا دیگه چین؟ ‫- چیه؟
‫[اشیای داخل کمد که از آتش سالم مانده‌اند]
‫[شروع جست‌وجو]
‫ببینیم چی داریم.
‫برای افتتاح جشن بودن؟
‫روستای بکسودام جایزه برده.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫روستای بکسودام شرکت کرده
‫- توی مسابقه احیای طعم آب. ‫- آره.
‫- به خاطرش هم جایزه برده. ‫- درسته.
‫این مایع سیاه قضیه بزرگیه.
‫- یه تهدید جدیه. ‫- مشکل بزرگیه.
‫اگه روستا به آبش معروف بوده،
‫اینکه آبش سیاه شده خیلی نگران‌کننده‌ست.
‫آره، همین‌طوره.
‫«افسانه‌های محلی یانگ‌گو.»
‫یه دفترچه و یه بروشور بود با عنوان
‫«جشنواره فرهنگ مردمی».
‫هر پنج سال یک‌بار،
‫- یه جور جشن برگزار می‌کردن. ‫- مشکوکه.
‫این جشنواره فرهنگ مردمی ‫اولین بار توسط شین نائه‌ریونگ راه‌اندازی شد.
‫- پس درست حدس زدیم! ‫- اون راه‌اندازیش کرده.
‫درست گفتیم.
‫اون شمن نسل سومه.
‫- پس شمنه. ‫- آره.
‫- اولین‌بار آیین بک‌سوژه رو اجرا کرد. ‫- باشه.
‫اون با توسعه مخالف بود.
‫حتماً یه دلیل ماورایی پشتش بوده.
‫این آیینی صدساله‌ست ‫که فقط مخصوص بکسودامه.
‫این آیین نسل‌به‌نسل ‫توسط شمن‌های موروثی اجرا شده.
‫تاریخ جشنواره کیه؟
‫اینجا نوشته.
‫اولین بار در ۴ ژوئیه ۲۰۲۰ برگزار شده.
‫- ۴ ژوئیه؟ ‫- همون موقع برگزارش کردن.
‫- پس باید جشنواره‌ای سالانه باشه. ‫- مگه ۴ ژوئیه نمرده بودن؟
‫- آره. ‫- راست می‌گی.
‫مو به تنم سیخ شد.
‫کدخدا در ۴ ژوئیه ۲۰۲۵ مرد.
‫روزی مرد ‫که قرار بود آیین بک‌سوژه رو برگزار کنند.
‫شاید دلیل اینکه مردند
‫این بوده که آیین درست اجرا نشده.
‫شین نائه‌ریونگ قطعاً یک شخصیت کلیدیه.
‫[فهرست مطالب]
‫اینجا نوشته؛ «راز بکسودام»
‫- صفحه ۱۸. ‫- صفحه ۱۸؟
‫یک فهرست مطالب بود.
‫یکی از عنوان‌ها راز بکسودام بود.
‫به آن صفحه رفتیم.
‫یک مجموعه افسانه‌های محلی بود.
‫چندین قصه ‫از روستاهای مختلف بود.
‫یکی از قصه‌ها ‫درباره روستای بکسودام بود.
‫راز بکسودام
‫به صد سال پیش برمی‌گردد.
‫صد سال پیش،
‫روستایی آرام بود ‫با آب روان و دل‌های گرم.
‫در قلب آن، یک آبگیر بود.
‫می‌گفتند آنجا محل تلاقی ‫صد جویبار است.
‫برای همین نامش را ‫روستای بکسودام گذاشتند.
‫در دورافتاده‌ترین بخش روستا،
‫مادر و پسری زندگی می‌کردند.
‫پدر خانواده ‫زودتر بر اثر بیماری از دنیا رفته بود.
‫مادر برای گذران زندگی خیاطی می‌کرد.
‫روزی، طاعونی بی‌رحم بر روستا نازل شد.
‫همه را درگیر کرد، پیر و جوان.
‫و همه درجا جان دادند.
‫پزشکان معروفی ‫از روستاهای اطراف فراخوانده شدند،
‫اما هیچ کمکی از دستشان برنیامد.
‫این بلا حتی با پیشکش‌های بزرگ آیینی شمن
‫متوقف هم نشد.
‫شمن به غاری تاریک عقب‌نشینی کرد.
‫پس از هفت شبانه‌روز دعا، ‫مکاشفه‌ای دریافت کرد.
‫نیروی آبی نیرومند یک کودک ‫با نیروی آبگیر در تضاد است.
‫برای دور کردن طاعون، ‫باید آن کودک را در آبگیر قربانی کنید.
‫- این دیوونه‌کننده‌ست! ‫- یعنی جین‌سو...
‫او کودک ساکن حاشیه روستا ‫را به یاد آورد.
‫او در روزی ‫با نیروی آبی قوی به دنیا آمده بود.
‫بیچاره اون بچه.
‫باورم نمی‌شه.
‫یه لحظه.
‫یعنی جین‌سو یک شبحه.
‫- یه روحه. ‫- درسته.
‫اون روحه؟
‫- چه ترسناک. ‫- قربانی شده بود.
‫وقتی فهمیدیم جین‌سو ‫ممکنه همان کودک قربانی‌شده باشه،
‫دوباره مورمورم شد.
‫می‌تونی ببینی؟
‫خدای من.
‫- ادامه بده بخون. ‫- وقتی کودک خواب بود،
‫او را در پارچه‌ای پیچید ‫و آرام در یک خمره گذاشت.
‫مردان جوان روستا ‫به راه افتادند
‫- با خمره‌ای که روی قایق گذاشته شده بود. ‫- وای خدا.
‫در عمیق‌ترین نقطه، ‫گردابی چرخان وجود داشت،
‫انگار که ارواح قربانی می‌طلبیدند.
‫مردان جوان خمره را بالا بردند.
‫در همان لحظه،
‫کودک داخل خمره بیدار شد ‫و شروع به گریه کرد.
‫صورت کوچک او از خمره بیرون آمد ‫و پر از وحشت بود.
‫مردان جوان نتوانستند به او نگاه کنند.
‫صورتشان را برگرداندند،
‫و کودک را دوباره به داخل خمره هل دادند.
‫شلپ.
‫او نمی‌دانست مادرش کجاست.
‫مادرش با موهای پریشان، ‫پاهای برهنه و زخم‌شده،
‫و لباس‌هایی که شاخه‌ها پاره‌شان کرده بودند، ‫به این‌طرف و آن‌طرف می‌دوید.
‫پیرزنی دلش برای او سوخت ‫و زیر لب گفت،
‫او هیچ نمی‌داند که بچه‌اش ‫در آب سرد است.
‫پس مادر پاسخ داد...
‫همه‌شان را می‌کشم،
‫- همان‌طور که پسرم را کشتند. ‫- هی!
‫اون تماس تلفنی قبلی...
‫تک‌تک حرومی‌هایی رو ‫که بچه‌ام رو کشتند، می‌کشم.
‫همه‌شون رو می‌کشم!
‫مادر وارد آبگیر شد
‫- تا دنبال بچه‌ش بگردد. ‫- درسته.
‫- آخرش هر دوتاشون مردند. ‫- درسته.
‫از آن روز به بعد، روستاییان باور کردند
‫که باید روح مادر را آرام کنند
‫در غیر این صورت نفرین ‫از طریق آب در روستا گسترش می‌یابد.
‫- این مایع سیاه رو توضیح میده. ‫- بله.
‫- نفرین همینه. ‫- درسته.
‫تا به امروز، روستای بکسودام
‫هر پنج سال یک‌بار ‫آیین بک‌سوژه را انجام می‌دهد.
‫شاید فقط یه داستان باشه،
‫اما ممکنه یه افسانه ‫بر اساس واقعیت باشه.
‫شاید دلیل همه‌ی چیزهای بدی
‫که در روستا داره اتفاق می‌افته، همین باشه.
‫باید نفرین رو بشکنیم؟
‫باید یه آیین برگزار کنیم؟
‫آیین رو باید انجام بدیم؟
‫باید شین نائه‌ریونگ رو پیدا کنیم
‫و ازش بپرسیم که چه کار باید بکنیم.
‫باید بریم سراغش؟
‫صد سال پیش بوده.
‫- بله. ‫- سرم درد می‌کنه.
‫آدرسِ زیارتگاه یونگاندانگ رو داریم. ‫بریم سمت ماشین؟
‫الان دیگه می‌فهمیم چی داره می‌شه.
‫پس صد سال پیش،
‫- جین‌سو قربانی شد. ‫- آره.
‫راستی،
‫به کفش‌های جین‌سو دقت کردید؟
‫- مال قدیما بود. ‫- آره.
‫- خیلی قدیمی‌ بود. ‫- آره.
‫بچه‌های الانم ‫با این چیزا بازی نمی‌کنن.
‫عملاً جین‌سو از ما هم بزرگ‌تره.
‫آره. ‫پس چرا شمشیر چوبی داشت؟
‫اون موقع‌ها تنها چیزی که بچه‌ها ‫برای بازی داشتن همینا بود.
‫خیلی دلم براش می‌سوزه.
‫شمشیر چوبی رو همون ‌جا بذاریم؟
‫- مالِ جین‌سو ـه. ‫- فعلاً نگهش دار.
‫- شاید دوباره ببینیمش. ‫- باشه.
‫[تابلوی چوبی یه‌هو افتاد]
‫- چی شد؟ ‫- نمی‌دونم.
‫زود باش، بیا اینجا.
‫- چیه؟ ‫- یه چیزی داره منفجر می‌شه.
‫- چی شده؟ ‫- نفرینه.
‫آتش گرفته.
‫باز چی شده؟
‫- داره می‌سوزه. ‫- تابلو افتاده بود.
‫خیلی ترسناک بود، ‫چون هرجا می‌رفتیم،
‫انگار اونجا تسخیر شده بود.
‫انگار یه روح عصبانی ‫داشت بهمون هشدار می‌داد
‫که باید دست برداریم ‫و ولشون کنیم.
‫بریم!
‫من از همه بیشتر از این داستان متنفرم.
‫چطور ممکنه دوباره آتیش بگیره؟
‫- چیزی نمونده بسوزه. ‫- فقط خاکستر مونده.
‫امیدوارم کسی تو ماشین منتظرمون نباشه.
‫ای بابا...
‫خیلی می‌ترسم!
‫بریم!
‫می‌خوام برم خونه.
‫تو باید رانندگی کنی، گبی.
‫[هق‌هق گریه]
‫[کلنجار رفتن]
‫دوهون سریع کمربندشو بست.
‫[عجله]
‫- دنده‌عقب می‌گیرم از اینجا می‌رم. ‫- باشه.
‫بزن بریم.
‫گبی، حالت خوبه رانندگی کنی؟
‫سعی‌مو می‌کنم، یونگ‌جین.
‫گبی.
‫وای، گبی.
‫- ببخشید. ‫- خوبی؟
‫- ببخشید. ‫- اشکال نداره.
‫همه چی خوبه.
‫- عالی داری می‌ری. ‫- رانندگیت خوبه.
‫خب، الان داریم می‌ریم...
‫- زیارتگاه یونگاندانگ. ‫- یونگاندانگ؟
‫- یونگاندانگ ـه. ‫- یونگاندانگ.
‫همون جاییه ‫که دئوک‌یو به کینگ ام‌اس گفته بود؟
‫اون باغه نبود؟
‫- باغ بکسودام نبود؟ ‫- چرا.
‫- خودِ باغ بود. ‫- یعنی...
‫اون خونه‌ی متروکه، ‫همون باغ بکسودام بوده.
‫- دقیقاً. ‫- مراسم هم
‫- تو زیارتگاه یونگاندانگ انجام می‌شه. ‫- آره.
‫امروز کلی باید این‌ور اون‌ور بریم.
‫اگه نقشه رو نگاه کنیم، ‫باید بریم سمت شمال.
‫فقط همین جاده رو مستقیم برو بالا.
‫[موقعیت فعلی]
‫ای وای...
‫من واقعاً خیلی می‌ترسم.
‫آدمو از پا در میاره.
‫حس می‌کنم هر لحظه ‫یه چیزی می‌پره بیرون.
‫فقط جاده رو ادامه بده.
‫- همون باغه. ‫- یه تابلو هست.
‫نوشته تعطیل شده.
‫پس این باید همون آبگیر باشه.
‫- آره، خودشه. ‫- رسیدیم به آبگیر.
‫چقدر از این بدم میاد.
‫این واقعاً یه آبگیره!
‫- باورم نمی‌شه. ‫- این دیوونه‌کنندس.
‫این همون آبگیر نفرین‌شده‌ست.
‫خیلی ترسناکه.
‫واقعاً خیلی ترسناکه.
‫چرا اینقدر ترسناکه؟
‫[بوق‌زدن]
‫رسیده به 70 درصد.
‫78 رو رد کرد، الان 80.
‫این‌قدر سریع داره می‌ره بالا؟
‫- چون نزدیک آبیم. ‫- پس باید منبعش همین باشه.
‫پس واسه همینه.
‫آره، باید همون باشه.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»