‫«قسمت ۳۳: کافه‌گردانی»
‫تمام سفارشات رسیدن؟
‫بله، عسل شیره زنبوره.
‫به مزرعه کلارکسون خوش برگشتید،
‫که همه چیز درست همونجوریه که ‫ولشون کردیم و رفتیم.
‫بگی نگی.
‫[بیمارستان قلب آکسفورد]
‫یه چند ساعت همینجا می‌مونه.
‫- کدوم یکی؟ ‫- این یکی.
‫ام، خب...
‫آره، چند ساعت دیگه درمیاریمش.
‫[کافه سگ کشاورز]
‫چند هفته پیش سعی کردم ‫کافه‌م رو افتتاح کنم،
‫و در عین حال محصولات رو ‫برداشت کنم.
‫برق قطع شده، پنکه‌ها خرابن، ‫گاز نداریم.
‫لعنتی!
‫آشغال...
‫و همه‌ش یه مقدار استرس‌زا بود.
‫- خوبی، رفیق؟ ‫- اوه، برگشتی!
‫- برگشتم و نمُردم. ‫- چطوری؟
‫عزرائیل باید یه کم دیگه صبر کنه.
‫ولی نزدیک بود بپرم بغلش.
‫وای، واقعاً مریض به نظر میومدی.
‫نگرانت بودم. ‫بدجور نگران بودم.
‫خوشحالم می‌بینمت. چی گفتن؟
‫- سکته قلبی نبود. ‫- خیلی خب، خوبه.
‫پس سوزن سوزن شدن دستت به چه معنا بود؟
‫اتفاقی بود. ‫خیلی با گوشیم کار کرده بودم.
‫آره.
‫اگه گوشیم رو مدام دستم نمی‌گرفتم،
‫دستم اینقدر نمی‌سوخت.
‫و اگه دستم نمی‌سوخت، این فکر ‫به سرم نمی‌رسید که:
‫«وایسا ببینم، نکنه دارم سکته ‫قلبی می‌کنم؟»
‫نمی‌رفتم بیمارستان.
‫بگذریم، یه چیز حلقه‌ای گذاشتن ‫تو قلبم
‫و فهمیدن که به شدت ‫مشکل سرخرگ کرونری دارم.
‫- ببین سه‌تا سرخرگ داریم... ‫- که از قلب میان بیرون؟
‫نه، که به قلبت خون میدن تا ‫به پمپاژ ادامه بده.
‫یکیشون کاملاً مسدود شده.
‫یکیشون شبیه یه چیزی بود که انگار از ‫سقف غار
‫ناحیه دیستریکت آویزونه.
‫و یکیشون اینقدر مسدود شده بود ‫که به چند بخش تقسیم شده بود.
‫واسه همین خون به قلبم نمی‌رسید.
‫و گفتم،
‫«چقدر به سکته قلبی نزدیک بودم؟»
‫و گفتن، «چند روز؟»
‫لعنتی.
‫یه دوربین وارد دستم کردن،
‫از قفسه سینه‌م رد شد ‫و رفت توی قلبم.
‫- می‌تونستی حسش کنی؟ ‫- آره، میشد حسش کرد.
‫و می‌تونی قلب خودت رو تو صفحه ‫تلویزیون ببینی. یه...
‫چون فکر می‌کردن قراره عمل ‫قلب باز انجام بدن.
‫آره.
‫ولی معاینه کردن و فهمیدن ‫می‌تونن بدون عمل درستش کنن.
‫واسه همین شاخ دایناسور رو برداشتن ‫و فروش کردن داخل.
‫- «شاخ دایناسور!» ‫- به خدا همون بود!
‫با چکش و اسکنه و دوربین.
‫بعد استنت گذاشتن، ‫که شبیه پد ظرف‎شوییه،
‫که دریچه قلب رو باز کنه. ‫پس الان دیگه شدم مثل روز اولم.
‫خوبه. حالا چی گفتن؟
‫یک هفته نمی‌تونم رانندگی کنم.
‫باشه.
‫و...
‫نباید کار کنم،
‫نباید تا شش هفته به خودم ‫فشار بیارم.
‫- شش هفته؟ ‫- آره.
‫پس کلاً نمی‌تونی بیای مزرعه؟
‫- چون کارهای مزرعه... ‫- نه، نه، می‌دونم. نمی‌تونم.
‫- نمی‌تونم تکون بخورم یا کاری بکنم. ‫- چه حیف.
‫خب...
‫ام، من میرم دیدن لیسا. ام...
‫باشه. منم به گاوها غذا میدم ‫و می‌برمشون داخل که بخوابن.
‫باشه، می‌بینمت.
‫فقط من نبودم که اذیت ‫شده بودم.
‫سنسای طفلک.
‫آخر هفته عفونت کرده بود
‫و مجبور شدن یه جراحی ‫فوری براش انجام بدن.
‫دیگه نمی‌تونی بچه‌دار بشی، نه؟
‫هرچند، می‌تونست هر چی ‫می‌خواست بخوره،
‫هرچند، رژیم من دیگه زیر ‫نظر سختگیرانه دکتر...
‫و لیسا بود.
‫ببین...
‫این پنیر محلیه!
‫اه، نمی‌تونم این لعنتی رو بخورم.
‫حال بهم زنه.
‫این چیه؟
‫ماست یونانی. برای میکروب‌های ‫توی شکمت خوبه.
‫برو بابا... ‫ماست گندم چیه دیگه؟
‫«یونانی!»
‫اصلاً چرا مردم باید ماست ‫یونانی بخورن؟
‫چون برای شکمت خوبه. ‫برات مفیده!
‫من این پنیر سفت رو نمی‌خورم.
‫اون چیه؟
‫- اون چیه؟ ‫- کلم.
‫لعنتی...
‫قول میدم... ‫می‌پزمش.
‫واو، خیلی تلخ و آشغاله.
‫ما گوشت گاو،
‫گوشت بره،
‫گوشت خوک پرورش می‌دیم،
‫و شغلمون همینه و من نمی‌تونم ‫هیچکدومشون رو بخورم.
‫می‌تونی. شاید ماهی یکی دو بار
‫بتونی استیک لذیذ یا گوشت بره بخوری. ‫به‌به.
‫- نمی‌تونم! ‫- می‌تونی!
‫نمی‌تونم! دکتر لوسی گفت نخورم.
‫- اینطور نیست. ‫- و گفت نمی‌تونم الکل بنوشم
‫- چون کبدم داغون شده. ‫- خب، کبدت خوب میشه.
‫- یعنی تا فردا؟ ‫- نه.
‫پس چه فایده؟
‫یعنی چی؟ اینقدر لوس‌بازی درنیار.
‫خوب شو و دوباره می‌تونی ‫برگردی سر زندگی عادیت،
‫می‌دونی، قدم به قدم.
‫می‌دونی، تموم مدت داشتی ‫با دنده پنج می‌رفتی.
‫- دنده پنج؟ ‫- سرعتت رو بیار روی دو و نیم.
‫- پنج؟ مگه داری تو سال ۱۹۸۴ زندگی می‌کنی؟ ‫- دنده هفت.
‫- تموم مدت داشتی با دنده هفت زندگی می‌کردی. ‫- ده...
‫ماشین ماستنگ ده دنده داره.
‫خیلی خب، تموم مدت داشتی ‫با دنده دوازده می‌رفتی.
‫من کلم نمی‌خورم!
‫توش کلی فلفل تند و پیازچه می‌ریزم.
‫خوشمزه میشه.
‫ولی همه می‌دونن که سبزیجات ‫باید در کنار گوشت خورده بشه.
‫- برای تو دیگه اینطور نیست. ‫- نه، می‌دونم.
‫حالا که سوئیچ ماشینم ‫توقیف شده بود،
‫فعالیت‌های روزانه‌م محدود شده بودن ‫به پیاده‌روی‌های سبک با سگ‌ها
‫در درخشش طلایی فصل پاییز.
‫روش خوبی برای ریلکس کردن بود،
‫مگر اینکه گوسفندهام رو می‌دیدم،
‫که مثل همیشه حرف گوش نکن بودن.
‫آوردمشون تو دشت چون می‌خوام ‫تو علف‌های بلند چرا کنن
‫ولی فقط میان علف مسیری که
‫برای پیاده‌روی با سگ‌ها
‫چیده بودم رو می‌خورن.
‫ببینید. علف‌های...
‫نه، علف‌های اینجا رو چیدم!
‫برید اونجا غذا بخورید.
‫نه، نکنید! برید اونجا غذا بخورید.
‫ببین.
‫- داری با گوسفندها صحبت می‌کنی؟ ‫- آره.
‫اینهمه غذا اینجاست و اونجا ‫هیچی نیست:
‫میگن، «باشه، همینا رو می‌خوریم.» ‫ولی بعدش روش خرابکاری می‌کنن.
‫پس اگه یکی بهت یه لیوان ‫نوشیدنی
‫و یه عالمه انگور بده و بگه،
‫«بیا، یه لیوان نوشیدنی درست کن،» ‫تو همون لیوان نوشیدنی رو می‌گیری دیگه.
‫فکر کن به اینا انگور دادی. ‫باید دنبال خوبش بگردن.
‫جلوی من اسم نوشیدنی رو نیار.
‫مشکل من این بود که برای
‫فراهم کردن سهم گوشت تموم‌نشدنی ‫برای کافه،
‫به گوسفندهای بیشتری نیاز داشتیم.
‫پس یک هفته بعد، یه گله دیگه خریدم.
‫و کیلب خیلی از این کارم خوشحال شد.
‫باز چه غلطی کرده؟
‫تو این پنج سال هیچی ‫یاد نگرفتی؟
‫چرا.
‫وقتی کافه تاسیس می‌کنی، ‫هفته‌ای ده‌تا گوسفند می‌خوای،
‫و بره‌های چاق، اونم فقط ‫برای یک هفته.
‫مجبور شدم بیشتر بخرم.
‫توسط چیزی محاصره شدم که بیشتر ‫از همه ازش متنفرم. من اینجام،
‫- گوسفندها اونجان... ‫- آره.
‫اگه دقت کنی کنار فروشگاه ‫محصولات کشاورزی هم گوسفند هست.
‫کنار خونه هم همینطور.
‫- و کنار خونه. ‫- می‌دونم.
‫و اینا، این حرکت هوشمندانه منه،
‫اینا گوسفندهای نژاد ایزی‌کر هستن. اسمشون همینه. ‫[به معنای کم دردسر]
‫رفیق، خبر بدی برات دارم.
‫- چیه؟ ‫- رسیدگی به هیچ گوسفندی آسون نیست.
‫به اینا چرا.
‫بذار جزئیات رو برات توضیح ‫بدم، خب؟
‫بگو.
‫نیاز نیست پشم‌هاشون رو کوتاه کنیم.
‫موهاشون خودبه‌خود می‌ریزه. ‫پس حشره نمیفته به جونشون.
‫- خیلی خب. ‫- این دلیل شماره یک.
‫پرورششون خیلی راحته
‫و راحت بچه میارن.
‫پس هم راحت بچه میارن،
‫هم رسیدگی بهشون هزینه‌بردار نیست.
‫خب، اینطوری بهش فکر کن.
‫لامبورگینی.
‫اون قدیما سوار شدنش و خریدنش ‫خیلی سخت بود.
‫ولی آئودی اومد وسط،
‫حالا آئودی و لامبورگینی رو با هم ‫توی ماشین اونتادور ترکیب کن
‫و حالا یه لامبورگینی روون و ‫راحت داری.
‫- واقعاً راحت بود؟ ‫- خب، از ماشین کانتاش راحت‌تر بود.
‫بعدش کیلب رو به جان و لوئیس معرفی کردم،
‫که گوسفندهای ایزی‌کر رو بهم ‫فروخته بودن.
‫- سلام! ‫- سلام.
‫- چطورید؟ خوبید؟ ‫- سلام! چطوری؟
‫به امید اینکه بتونن دلش ‫رو به دست بیارن.
‫کیلب از گوسفند خوشش نمیاد، خب؟
‫نه، خوشش نمیاد.
‫ولی سعی کردم قانعش کنم ‫که این گوسفندها تصمیم خوبی هستن.
‫تصمیم خیلی خوبی هستن.
‫و راحت بچه میارن.
‫میشه گفت گوسفندهای سه‌گوش ‫با گردن‌های بلند هستن.
‫واسه همین موقع زایمان ‫بره‌ها راحت میان بیرون.
‫- پس... ‫- چرا؟ چون نوک تیز هستن؟
‫دقیقاً.
‫پس بره‌ها مثل تیر می‌مونن؟
‫آره، بگی نگی.
‫گوش کن، قراره با این گوسفندها ‫ماجراجویی جالبی رو تجربه کنید.
‫آره، همین که اسم، «گوسفند ایزی‌کر» ‫رو شنیدم، گفتم،
‫«منم می‌خوام.»
‫- چون قلبم مشکل داره. ‫- جدی؟
‫- پس خودمم به رسیدگی نیاز دارم. ‫- نگفته بودی.
‫آره، زیاد درباره‌ش صحبت نمی‌کنم.
‫راستش، بی‌شوخی، مامانم تو شصت و هفت ‫سالگی در اثر سکته قلبی مُرد.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫- ما نمی‌دونستیم ولی سرخرگش مشکل داشت. ‫- چه خبر خوبی. قلب من خوبه.
‫نه، دکترها گفتن قلب مامان منم خوبه.
‫- مشکل از سرخرگش بود. ‫- آره، دقیقاً، چون...
‫و چند سال با یه دستگاه ‫تو قلبش زندگی کرد.
‫منم از اونا دارم.
‫- و، ام... ‫- و تو شصت و هفت سالگی مُرد.
‫- بهش گفته بودن، «خوب میشی.» ‫- سه سال.
‫یعنی چی؟ تا کِی؟
‫- تا وقتی بمیرم. ‫- نه، واسه تو استنت گذاشتن.
‫به خدا عاشق مردم یورک‌شر هستم.
‫- هیچیت نمیشه. ‫- آره.
‫- هیچوقت نمی‌میری. ‫- لعنتی.
‫پس چرا دکتر...
‫جز بره، کافه به گوشت گاو هم نیاز داشت.
‫پس با توجه به اون، ‫رفتم یه سر به گاوهام بزنم
‫ببینم گاو نر اندگیم تونسته وظیفه‌ش ‫رو انجام بده یا نه.
‫صبح بخیر، اندگیم. ‫چطوری، عزیزدلم؟
‫راستش، مطمئن نبود.
‫مشخص بود که از بودن کنار ‫گاوهای ماده لذت می‌برد،
‫ولی بیشتر شبیه دوست صمیمیشون.
‫حتی وقتی گاوها خودشون ‫می‌رفتن جلو،
‫اصلاً حواسش نبود.
‫اندگیم گاو جالبیه، نه؟
‫یه مقدار بازیگوشه.
‫بازیگوش یکی از صفاتشه.
‫بقیه صفاتش میشن فردی مرکوری ‫و جرج مایکل.
‫بنابراین، دیلوین آماده شد،
‫که بفهمیم اندگیم واقعاً ‫کاری کرده یا نه.
‫چرا دوتا اتاقکه؟
‫یکیشون وزنش رو می‌گیره، ‫و اون یکی وزنه داخلشه.
‫حتی اندگیم هم اینقدر بهش ‫توجه نمی‌کنه.
‫نتیجه اسکن اول رسید.
‫- ایناها! ‫- ایول!
‫اندگیم کارش رو بلده!
‫آفرین، گاو شماره یک.
‫- بارداره! ‫- خدا رو شکر!
‫از اینجا مشخصه.
‫خوبه. دوتاشون باردارن.
‫ایول!
‫- واو، اون یکی رو! ‫- ببینش!
‫از اینجا میشه تپش قلبش ‫رو دید.
‫آره. خب، خبر خوبیه. ‫یعنی بارداری.
‫به صورت کلی، پنج‌تا از هفت ‫گاو باردار بودن.
‫پس اندگیم می‌تونه بچه‌دار بشه. ‫عالیه.
‫اندگیم، تو یه ستاره‌ای.
‫حالا که به حیوانات رسیدگی کرده بودیم،
‫دوره بهبودی من برگشت
‫به چرخش خسته‌کننده‌ی پیاده‌روی ‫با سگ‌ها...
‫سنسا! آریا!
‫و ماست یونانی.
‫ولی یه حواس‌پرتی جالب داشتم،
‫اونم روزی بود که راننده فرمول یک، ‫اسکار پیاستری اومد.
‫- خیلی دنده داره. ‫- آره، درسته.
‫برای تولید محتوا برای ‫فضای مجازیش،
‫می‌خواست سعی کنه تریلی رو ‫با دنده عقب بیاره تو انبار.
‫- حله؟ ‫- خیلی خب. بیا.
‫پس کیلب که تا حالا اسمش ‫رو نشنیده بود...
‫چیکاره‌ای؟
‫راننده‌م.
‫خیلی سریع بهش آموزش داد.
‫خیلی خب، به کلاچ نیاز نداری، ‫فقط باهاش ماشین روشن کن، خب؟
‫- باشه. ‫- ترمز دستی. با اینم پارک کن.
‫اگه بذاریش تو خلاص، یه مقدار ‫میره جلو.
‫ولی همین که یه دنده رو انتخاب کنی، ‫مثلاً دنده عقب، متوقف میشه.
‫[رفیق، من خودم ماشین‌سواری بلدم.] ‫پنجره پشتی رو باز می‌کنیم که راحت ببینی.
‫- باشه. ‫- من ترجیح میدم اینجوری بشینم.
‫- باشه. ‫- که از شونه راستم به عقب نگاه کنم،
‫و با دست چپم فرمون رو بچرخونم. ‫واسه همین گفتم راحت‌تره.
‫باید تو ماشین راحت باشی و فکر کنی ‫خونه خودته.
‫باشه.
‫[آفرین، نابغه.]
‫پس همین که دنده عقب بگیری
‫و تراکتور رو به این سمت بچرخونی،
‫بارکش هم اون سمتی میشه،
‫ولی پشتش دقیقاً برعکس میشه.
‫- متوجه منظورم شدی؟ ‫- آره.
‫بعد می‌چرخونمش به اون سمت.
‫یواش یواش.
‫یواش گاز رو فشار بده که...
‫- عجله نکن، می‌فهمی چی میگم؟ ‫- آره.
‫و بعدش می‌ریم تو انبار.
‫- حله؟ ‫- آره.
‫اینجوری.
‫بعد از توضیحات کیلب،
‫اسکار سوار ماشین شد.
‫خیلی خب، گذاشتم رو دنده عقب.
‫ترمز دستی رو شل کردم. ‫شروع خوبیه.
‫می‌شناسیش؟
‫نه. کیه؟
‫راننده مسابقات فرمول یک.
‫اوه، باشه. پس باید کاربلد باشه.
‫این سمتی می‌ریم.
‫آره، نه، باید این سمتی برم ‫که از اونور وارد بشم.
‫حس می‌کنم واسه راننده‌های ‫فرمول یک کار سختیه.
‫می‌تونه تخته‌گاز از او روژ رد بشه، ‫که یکی از پیچ‌های میدون اسپاست.
‫و اسکار پیاستری از او روژ ‫رد میشه!
‫که کار سخت و جسورانه‌ایه.
‫نه، اشتباه شد.
‫ولی خب بچه شهریه دیگه.
‫آره، باید اون سمتی برم.
‫انبار اون سمته!
‫باید... اون سمتی برم.
‫خوب شد مجبور نیست با بارکش ‫ماشینش رو تو
‫خط شروع پارک کنه!
‫اسکار؟ ما می‌ریم یه لیوان ‫چای بخوریم.
‫کارت تموم شد میایم.
‫فکر کنم شما شام هم بخورید ‫کار من تموم نمیشه.
‫آخه اینجا هوا زود تاریک میشه!
‫نه، لعنتی.
‫فکر کنم به این نتیجه رسیدیم که ‫نمی‌تونه باربر رو با دنده عقب ببره داخل.
‫ولی فکر کنم خود اسکار نفهمیده بود.
‫خیلی خب، بیا از اول شروع کنیم.
‫و اصلاً اهل جا زدن نبود.
‫وای. خیلی زود رفتم داخل.
‫با ناپدید شدن نور بعد از ظهر...
‫چرا اینقدر اومدم این گوشه؟
‫مجبور شدم خودم رو مشغول ‫کارهای هیجان‌انگیز اداری و دولتی کنم
‫و کیلب هم باید می‌رفت سر کارش.
‫پس اسکار رو گذاشتیم به حال خودش.
‫نه! گندت بزنه.
‫چند روز بعد...
‫سلام.
‫حالا که گوسفندهای ایزی‌کر داشتن ‫جا میفتادن،
‫دیلوین اومده بود که بهشون ‫سر بزنه.
‫یعنی من... خب، کیلب...
‫بیاید!
‫مجبور شد جمعشون کنه تو ‫آغل معاینه.
‫بیاید دخترها، بیاید! یالا!
‫- به نظرت به کمک نیاز داره؟ ‫- من حق ندارم کار کنم.
‫- جدی؟ ‫- تا شش هفته.
‫- به خاطر قلبت؟ ‫- هوم.
‫آره.
‫دکتر گفت باید بشینم و تماشاش کنم.
‫شانس آوردی گاو یا اسب نیستی.
‫مجبور می‌شدم خلاصت کنم. ‫نه؟
‫با توجه به اسم گوسفندها،
‫انتظار داشتیم راحت جمع بشن.
‫هی، هی! هی، هی، هی!
‫هی، یواش! یواش! سلام!
‫از گوسفندهای لعنتی متنفرم!
‫چرا؟
‫اصلاً هم بی‌دردسر نیستن، نه؟
‫نه.
‫گرفتنشون غیرممکنه.
‫مشخص بود که کیلب به کمک نیاز داره.
‫و چون پهپاد گوسفندهایی که تو ‫فصل اول ازش استفاده کردم
‫به درد نخور از آب دراومد،
‫تصمیم گرفتم از ماشینم استفاده کنم.
‫- کجان؟ ‫- تو قلعه.
‫شوخی می‌کنی دیگه.
‫فکر کنم از وقتی فیلمبرداری تو مزرعه رو
‫شروع کردیم تا حالا اونجا نرفتیم.
‫این قلعه متعلق به دوران نوسنگیه.
‫ولی اینطور که معلومه یه ‫پشته تو زمین مستطیلیه
‫که قبلاً توش یه شهر بوده.
‫داریم وارد یه شهر باستانی میشیم،
‫که الان شده خونه گوسفندهای من.
‫سورپرایز شدین، نه؟
‫چون با تکنولوژی شما رو جمع می‌کنم.
‫یالا.
‫از قلعه برید بیرون.
‫آره!
‫برید بیرون.
‫آها، از اون طرف!
‫برید بیرون!
‫هی، داریم میاریمشون، رفقا.
‫چون آغل معاینه همه‌ش ‫چند متر اونورتر بود...
‫یالا!
‫بدون شک موفق می‌شدیم.
‫ولی یه گروهشون از حصار برقی ‫پریدن...
‫لعنتی.
‫و بقیه هم از دست ما در رفتن ‫و فرار کردن.
‫اه!
‫اوه، برنگردید اونجا، احمق‌ها.
‫بکشیمشون؟
‫خدایی؟
‫نه، نمی‌کشیمشون. ‫ولی ببین...
‫حالا برگشتن به اون قلعه کوفتی.
‫حالا که گوسفندها نرفته بودن ‫تو آغل،
‫مجبور شدیم از تمام منابعی که ‫در اختیار داشتیم استفاده کنیم.
‫اون فاصله رو ببند، بن.
‫گروه فیلمبرداری.
‫به همدیگه نزدیک بشید.
‫درسته، کل تیم تولید هم ‫اومدن کمک...
‫از پسش برمیایم. موفق می‌شیم.
‫عوضی بازی درنیارید.
‫تمام آرایش‌های نظامی ممکن ‫رو امتحان کردیم.
‫از سمت راست، لطفاً.
‫یالا!
‫کانر، لطف کن فاصله رو کم کن، رفیق.
‫ولی انگار داشتیم سعی می‌کردیم ‫بزنیم رو دست رئال مادرید.
‫هی، هی، هی!
‫اوه، ببینشون. باز برگشتن.
‫بریم خونه. ‫فردا دوباره امتحان می‌کنیم.
‫خب، الکی یک ساعت وقتمون ‫تلف شد.
‫آره.
‫و الکی هم بهت دستمزد دادیم.
‫خب، سعیمون رو کردیم.
‫- آره. ‫- آره.
‫درسته.
‫کیلب، فکر کنم درباره این ‫گوسفندها حق داشتی.
‫همه‌ش تقصیر توئه.
‫همونجا و همون لحظه قسم خوردم
‫که دیگه هیچوقت گوسفند نخرم...
‫که بازدید فردا صبحم به طویله رو
‫اعصاب خرد کن کرد.
‫- اینا دیگه چی هستن؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- اینا که گوسفند نیستن. چی هستن؟ ‫- گوسفندن.
‫- مگر اینکه بز باشن. ‫- اینا چی هستن؟
‫ببین، انگار با تمام سرعت ‫رفتن تو دیوار
‫و دماغشون له شده.
‫ببین!
‫اون که گوسفند نیست! اصلاً ‫چشم ندارن!
‫- ولی اینا مال کی هستن؟ ‫- نمی‌دونم.
‫خیلی زود، معما حل شد.
‫اوه، خوشگل نیستن؟
‫نژاد والیس خوشگل منن!
‫- تو خریدیشون؟ ‫- آره!
‫- و آوردیشون اینجا؟ ‫- آره!
‫خب، چند هفته باید اینجا بمونن
‫چون تازه رسیدن.
‫نه، نه، ببخشید، لیسا...
‫چرا پنج‌تا گوسفند با صورت‌های ‫پهن و بدون چشم خریدی؟
‫چون فکر کردم می‌تونم ببرمشون ‫تو بیشه‌زار
‫و پرورششون بدم؟
‫- چون خیلی گرونن... ‫- پرورششون بدی؟
‫آره. خیلی گرونن.
‫چندن؟
‫- دو. ‫- دویست پوند؟
‫دو هزار پوند.
‫- دونه‌ای؟ ‫- آره!
‫آره!
‫ولی... فکر کردم اگه بتونم برم... ‫اینا رو... خیلی خب، گوش کنید.
‫واو، واو، واو! ‫یعنی اینا ده هزار پوند گوسفند هستن؟
‫دیدلی اسکوات، مزرعه تازه‌کارها.
‫گل گفتی. ده هزار پوند، لیسا!
‫می‌دونی، ولی می‌تونید تصور کنید ‫اگه بچه بیارن چند می‌تونم بفروشمشون؟
‫و پرورششون میدم. ‫ازشون آزمایش خون می‌گیرم،
‫- با هوش مصنوعی باردارشون می‌کنیم... ‫- از کجا خریدیشون؟
‫از چشر.
‫چشر؟ همین مونده بود.
‫همسرهای تمام فوتبالیست‌های ‫منچستر یونایتد
‫اینا رو به عنوان حیوون خونگی ‫می‌خرن، نه؟
‫- در آینده. ‫- وقتی بهشون بفروشم آره.
‫گوسفندهای ویلمزلو.
‫خب، هر کاری دوست داری بکن. ‫خودت باید مراقبشون باشی.
‫باشه.
‫می‌تونیم پوستشون رو بکَنیم و بندازیمشون ‫کف دستشویی.
‫اذیتشون نکن.
‫یکی از ممنوعیت‌های اصلی دکتر ‫برای من این بود که
‫نرم به کافه‌م.
‫یه بخشیش به خاطر این بود ‫که یه وقت الکل ننوشم.
‫ولی بیشتر به خاطر این بود که ‫استرسی نشم.
‫ولی مجبور شدم حرفش رو نادیده بگیرم،
‫چون لیست مشکلاتمون داشت ‫بیشتر و بیشتر میشد.
‫یکی از بزرگترین مشکلات برقه.
‫برای رسیدن برق کافی برای ‫اداره کافه، به کابل‌های جدید نیاز داریم،
‫قیمتشون میشه دویست هزار پوند ‫و واقعاً الکی گرونه.
‫پس مجبور شدیم این ژنراتور رو ‫قرض بگیریم،
‫هزینه‌ی شارژ شدن روزانه‌ش ‫صد پونده.
‫تازه در مقایسه با هزینه ‫دزدی‌ها چیزی نیست.
‫همین دیشب یه نفر اندازه دویست ‫پوند روغن سرخ‌کردنی دزدید.
‫تازه اون عجیب‌ترین چیزی نیست که ‫از اینجا می‌دزدن.
‫هر روز یکی میاد لامپ‌ها...
‫و سیفون توالت رو می‌دزده.
‫مجبور شدیم با پیچ محکمشون کنیم ‫که کسی بلندشون نکنه.
‫آخه کی میاد سیفون می‌دزده؟
‫لیوان.
‫می‌خواید حدس بزنید هفته‌ای چندتا ‫لیوان می‌دزدن؟
‫نه، اشتباه گفتید. چهارصدتا.
‫هفته‌ای چهارصدتا لیوان از اینجا می‌دزدن.
‫به دلایلی فشار آب اینجا زیاد خوب نیست
‫واسه همین مجبور شدیم این مخزن ‫شش هزار لیتری رو نصب کنیم
‫که از شب تا صبح پر میشه،
‫و به اندازه کافی بزرگ نیست.
‫از هر گوشه و کنار یه چیزی کمه.
‫اینجا پارکینگ اضافیه
‫و مجبور شدیم اونجا سنگ‌ریزه ‫بریزیم،
‫چون همونطور که می‌بینید، ‫مردم اینجا گیر می‌کردن.
‫حتی چند روز پیش یه ماشین ‫آتش‌نشانی هم اینجا گیر کرده بود.
‫و می‌رسیم به چادر.
‫هر روز صبح، سقفش با رطوبت ‫سنگین میشه.
‫و اگه هوا بادی باشه، شل میشه ‫و این داخل بارون میاد.
‫بعدش می‌رسیم به کارکنان که شکایتشون ‫رو می‌برن پیش منابع انسانی که خود منم.
‫مثلاً شارلوت.
‫شارلوت مسئول صندوق قصابیه.
‫و حق با تو بود و اومدی غر زدی که
‫مشتری‌ها میگن شبیه کیلب هستی.
‫یه نفر گفت شبیه نسخه دختر ‫کیلب هستم.
‫می‌بینید؟ وقتی مالک کافه باشید ‫باید با اینجور مشکلات سر و کله بزنید.
‫هرچند یه مشکل فوری‌تر داشتیم،
‫چون حالا که داشتیم به نوامبر نزدیک می‌شدیم،
‫من و کیلب باید یه آتیش بزرگ ‫روشن می‌کردیم.
‫برو عقب.
‫و قبل از اینکه مشغول بشیم،
‫باید قرارداد کار رو براش توضیح می‌دادم.
‫می‌دونی، متاسفانه نمی‌تونم ‫کمکت کنم.
‫باشه، برو خونه.
‫نه، باید اینجا وایسم و بهت ‫مشاوره بدم.
‫ولی بحث نکن چون نباید استرسی بشم.
‫اول از همه، باید یه چیز مثلثی بسازیم.
‫نه، لازم نیست.
‫کافیه که چوب‌ها رو برداریم
‫- و اینجوری بذاریم این گوشه تا بالا. ‫- چی؟
‫اون وسط نگه می‌داریمش.
‫- نمی‌تونی یه آتیش مکعبی درست کنی. ‫- چرا، میشه.
‫- نمیشه. ‫- میشه.
‫- میگم نمیشه. ‫- میشه!
‫نه، از وسطش باید یه میله رد کنی، ‫مثلاً یه تیکه چوب درخت.
‫بعد مثل ساختن خیمه می‌چینیشون ‫روی همدیگه.
‫آتیش باید این شکلی باشه.
‫وقتی به این نتیجه رسیدیم ‫که حق با منه،
‫اول از همه باید چوب پیدا می‌کردیم.
‫یه کم برو اونورتر.
‫چی؟ بکشش این طرفی.
‫- میای بیرون بکشیش اینور؟ ‫- نه.
‫- باید بیای بیرون. ‫- نمی‌تونم. دکترم میگه
‫نمی‌تونم به کنده دست بزنم.
‫هیچ کاری نمی‌تونی بکنی که. ‫حداقل یه کُنده رو بردار!
‫نمی‌تونم. تو که کنارش وایسادی!
‫- یه کم برو اونورتر و درش بیار. ‫- به من استرس نده.
‫عجبا.
‫واقعاً عاشق شرایط کاری ‫جدیدم شدم
‫که می‌تونم به همه چیز اشاره کنم و...
‫- خیلی داره بهت خوش می‌گذره، نه؟ ‫- آره.
‫از تویِ جدید خوشم نمیاد.
‫خب، از منِ قبلی هم زیاد ‫خوشت نمیومد.
‫آره، راست میگی! حق داری!
‫دستگاه جالبیه.
‫- خوبه، نه؟ عالیه. ‫- آره.
‫ولی عجیب به نظر میای.
‫انگار سوار اسکوتر حرکتی شدم!
‫- اسکوتر... ‫- رفتیم مزرعه یکی از اینا
‫برات می‌خرم.
‫اسکوتر حرکتی شرکت جی‌سی‌بی.
‫این کار به دقت و استعداد ‫نیاز داره،
‫منم سرشار از جفتش هستم.
‫لعنتیِ به درد نخور.
‫- احمق بیشعور! ‫- چی شد؟
‫بدترین بار زدنی بود که تو عمرم دیدم.
‫نگران نباش، کیلب، اگه کلیپ رو ادیت کنیم ‫مردم فکر می‌کنن حالیته داری چیکار می‌کنی.
‫من دارم... عوضی!
‫عجب چوب خوب و بلندی.
‫ستون خوبی میشه.
‫خیلی براش زحمت کشیدم.
‫خیلی خب، الان داره درست میشه. ‫آتیش ما قراره...
‫چیکار می‌کنی؟
‫کاری نکردم که!
‫انداختیش بیرون!
‫نه به خدا! ‫من که داشتم با تو صحبت می‌کردم!
‫- از قصد این کار رو کردی. ‫- نه...
‫- چرا باید این کار رو بکنم؟ ‫- از قصد بود.
‫- چرا باید آتیشمون رو خراب کنم؟ ‫- داشتی بازوی ماشین رو هل می‌دادی بیرون.
‫- عجبا. ‫- استرس نده.
‫به خدا قسم. انگار دارم با ‫دیوار حرف می‌زنم.
‫جالبه، میشه حسش کرد. ‫میشه افزایش تنش جو رو حس کرد.
‫کیلب؟
‫می‌دونی خیلی از کشاورزها شب ‫آتش دارن دیگه؟
‫آره.
‫به خاطر اینه که می‌تونن از شر یه ‫چیزهایی تو مزرعه خلاص بشن؟
‫نه بابا. واسه جمع کردن خانواده‌ها ‫دور همدیگه‌ست.
‫- آره. ‫- غذا خوردن، ام...
‫ولی اگه بتونی رنگ دود ‫آتیش رو ببینی،
‫که نمیشه دیدش چون آتیش ‫رو تو شب روشن می‌کنن...
‫نه، به نظرم خیلی از کشاورزها ‫از شب آتش خوششون نمیاد.
‫من عاشق شب آتشم چون ‫خیلی چیزها...
‫آره، مزرعه واسه روز بعد ‫مرتب‌تر میشه.
‫صد در صد.
‫- قراره بندازیمش آشغالی. ‫- البته.
‫بیا.
‫حالا که میله مرکزی و ‫چوب‌ها سر جاشون قرار گرفته بودن...
‫عالیه.
‫حالا وقتش بود که روش ‫بوته بریزیم.
‫اگه بتونم تله‌هندلر رو راه بندازم، ‫می‌ذارمش اونجا.
‫نمیشه. اونجا شلوغ میشه.
‫- قول میدم نشه. ‫- شدنی نیست.
‫میشه. بشین و ببین.
‫یالا!
‫خیلی خوب پیش رفت.
‫عالی بود.
‫اونجا قبلاً پارکینگ بوده. ‫الان شده گل و لای.
‫چون مشتاق بودیم زودتر کار رو تموم کنیم،
‫تا تاریکی شب به کارمون ادامه دادیم.
‫و پیشرفت خوبی داشتیم.
‫اگه بندازی بریزن زمین، ‫گریه‌م درمیاد.
‫خوبه؟ آره!
‫می‌خوای یه چیز جالب بهت بگم؟
‫- می‌دونی برنامه ما رو تو آمریکا هم می‌بینن دیگه؟ ‫- آره.
‫براشون سوال میشه داریم ‫چه غلطی می‌کنیم.
‫نمی‌دونن شب آتش چیه.
‫باید... اصلاً خودت توضیح بده.
‫بگو دیگه!
‫به بیننده‌های آمریکایممون توضیح بده ‫چرا هر سال این کار رو می‌کنیم.
‫کی رو می‌ذاریم روی آتیش؟
‫گای فاکس.
‫خیلی خب، گای فاکس تو ‫قرن هفده،
‫سعی کرد ساختمون پارلمان رو ‫منفجر کنه،
‫و دولت رو نابود کنه. ‫نتونست.
‫دستگیر شد.
‫و هر سال با سوزوندن تندیسش روی آتیش
‫یادی از اون می‌کنیم.
‫و همه این کار رو می‌کنن. همه. ‫به مناسبت شکستش آتیش‌بازی
‫- راه می‌اندازیم و جشن می‌گیریم. ‫- چطوری شکست خورد؟
‫زیرزمین ساختمون پارلمان رو ‫پر از باروت کردن
‫و اونی که قرار بود مراقبش ‫باشه خوابش برد
‫و نگهبان‌ها پیداش کردن.
‫هی، ولی نیاز نیست حتماً گای فاکس ‫رو بذاری روی آتیش.
‫تو چی می‌ذاری؟ لاستیک؟
‫هر چیزی که دوست نداری.
‫- خوبه؟ ‫- آره.
‫- برای امشب تا همینجا کافیه. ‫- آره.
‫خب، از اینجا که عالی به نظر میاد.
‫چند روز بعد،
‫دیلوین دوباره برگشت که سعی کنه
‫گوسفندهای جدید ایزی‌کر من رو ‫معاینه کنه.
‫خب، تلاش دوم برای بردن گوسفندها ‫داخل آغل،
‫که دو برابر سخت شده
‫چون به دلیل اینکه رفتیم تو ماه نوامبر،
‫کیلب خانواده‌ش رو برای تعطیلات ‫برده کورن‌وال.
‫پس سعی می‌کنم از سگ‌ها هم ‫استفاده کنم.
‫خب، حاضرید؟
‫سگ‌ها، باید براتون افسار ببندم.
‫سنسا، آریا، بیاید اینجا!
‫هی، باید براتون افسار ببندم.
‫نه...
‫خب...
‫درسته.
‫پس فقط خودم موندم.
‫درسته، این گوسفندهای ایزی‌کر رفتن...
‫به بخش غلط دشت.
‫ولی جز یکیشون.
‫پناه بر خدا.
‫مُرده، نه؟
‫یه زخم بزرگ روی گردنشه.
‫خوشبختانه، همون موقع ‫دیلوین رسید.
‫سلام، دیلوین.
‫سلام. اه!
‫اه، گوشش از جا کنده شده.
‫گوش نداره.
‫خب، کی میاد گوش گوسفند ‫رو بخوره؟
‫سگ‌ها. حمله سگ‌ها به دام‌ها ‫خیلی مسئله پر دردسریه.
‫وقتی هرفوردشر بودم، ‫یعنی اونجا کار می‌کردم،
‫پلیس یه سگ می‌آورد و می‌گفت،
‫«می‌ترسیم این سگ به گوسفند‌ها ‫حمله کرده باشه.»
‫و یه کاری می‌کردیم سگه ‫بالا بیاره.
‫و اگه پشم بالا می‌آورد، ‫همونجا خلاصش می‌کردیم.
‫- شوخی! ‫- به خدا. اینی که میگم...
‫برای دهه نود بود.
‫درسته، خب...
‫آره. در ضمن، فکر کنم کلاغ‌ها ‫هم یه مقدار چشیدنش.
‫چشم‌هاش... ‫کلاغ‌ها چشم‌هاش رو بردن، نه؟
‫آره، و این پشت رو.
‫کلاغ‌ها کمرش رو هم خوردن؟
‫آره. خیلی به اینجا نوک می‌زنن.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫می‌تونن نوک بزنن...
‫و اعضا و دل و روده‌ش رو ‫بکشن بیرون.
‫حتماً کلاغ‌ها بعدش فکر کردن، ‫«به‌به، چه ضیافتی.»
‫امیدوارم وقتی تناسخ پیدا کردم ‫کلاغ نباشم.
‫بخش عقب و راست بدنش ‫هم خیلی ورم کرده.
‫- چی گفتی؟ ‫- ورم کرده.
‫خب، مگه به خاطر جمود نعشی نیست؟
‫نه. قانقاریاست.
‫- قانقاریا؟ ‫- آره.
‫این دیگه چه طرز مُردنه؟
‫یه سگ گوشت رو می‌خوره و ‫بعدش قانقاریا می‌گیری.
‫آره.
‫خیلی خب، ببین، می‌تونیم بشینیم ‫و تا شب درباره‌ش صحبت کنیم، ام...
‫- ولی زنده نمیشه، نه؟ ‫- نه.
‫دیلوین گفت برای اطمینان،
‫می‌خواد تو محوطه کالبدشکافی ‫انجام بده.
‫واسه همین مجبور شدم ماشینم رو ‫تبدیل به نعش‌کش کنم.
‫تنهایی بلندش نمی‌کنم.
‫نه، من کمکت می‌کنم.
‫تو رو خدا نذارید دکترم ببینه ‫دارم چیکار می‌کنم.
‫خیلی خب، بپا، هاپو.
‫یک...
‫دو...
‫سه.
‫اینم از این.
‫اوه، لعنتی، بوی گند میده.
‫سگه خوشش اومد.
‫خدای من.
‫وای، خوب شد من سوار ماشین نشدم.
‫تو محوطه، دیلوین دکستر کارش ‫رو شروع کرد.
‫اینجا رو برش میدم، و پاهاش ‫رو می‌زنم کنار.
‫می‌خواستم بگم تا کارت تموم بشه ‫تو ماشین می‌شینم، ولی فکر کنم حالم بدتر بشه.
‫- اوه، اینجا رو. ‫- چیه؟
‫پوسیده، می‌دونی؟
‫- چی؟ ‫- کل لاشه‌ش.
‫شکمشه دیگه، نه؟ ‫دل و روده‌ش.
‫چهارمین شکمشه.
‫این سومیشه.
‫چون چهارتا شکم دارن.
‫خب، به مردم گفته بودیم قراره تمام ‫واقعیت‌های کشاورزی رو تو این برنامه نشون بدیم،
‫ولی امروز صبح دیگه داری شورش ‫رو درمیاری، نه؟
‫وای خدا، تمام خرابکاری‌هاش دارن میان بیرون.
‫- اینجا رو سوراخ کردم. ‫- داره توی شکم خودش خرابکاری می‌کنه.
‫حالم بد شد!
‫نمی‌خوام باکلاس بازی دربیارم، ‫ولی دیلوین!
‫- شکمش رو سوراخ کردم! ‫- از این کارت داری چی یاد می‌گیری؟
‫آره، طفلک مُرده.
‫خب، انتظار نداشتم بلند شه و ‫فرار کنه.
‫می‌خوام از طرف تمام تیم
‫مزرعه کلارکسون بابت این صحنه ‫عذرخواهی کنم.
‫قول میدم
‫سعی می‌کنیم
‫حالتون رو بهتر کنیم.
‫ولی متاسفانه ممکن نبود،
‫چون تو کافه آتیشمون به مشکل ‫خورده بود.
‫درسته.
‫لعنتی.
‫وقت نداشتیم فکر کنیم
‫کدوم خرابکاری اومده بود گند زده ‫بود بهش...
‫- سلام، رفقا. ‫- سلام.
‫چون با نزدیک شدن شب آتش،
‫من و تیم کافه مجبور شدیم ‫بازسازی رو شروع کنیم.
‫خمش کن به سمت جلو، یه کم دیگه. ‫خوبه.
‫بذارش همین پایین.
‫مارک؟ کلاهکش باید بره اون وسط...
‫اینجوری وقتی حواسمون نیست ‫مردم می‌تونن آتیش روشن کنن.
‫با ادامه کارمون،
‫آنی اعلام کرد که حمله به آتیش ‫کار یکی از بچه‌های خودمون بوده،
‫از جمله یکی از کارمندهای ‫بخش پارکینگ خودمون.
‫بهم پیام داد و اعتراف کرد.
‫اعتراف کرد؟
‫آره، پیام داد.
‫آخرین هدیه خداحافظیش بود.
‫اومد چند لیوان نوشید، مهمون ما بود، ‫و اینجا رو آتیش زد.
‫چی؟ بهش نوشیدنی دادیم؟
‫فکر کنم با رفقاش رفتن کافه ‫و نوشیدن،
‫بعدش اومدن اینجا و یه چیزی ‫رو تو جنگل روشن کردن،
‫اومدن اینجا و عقب وایسادن ‫و ازش لذت بردن.
‫- تو جنگل چی رو آتیش زدن؟ ‫- نمی‌دونم.
‫تو دوربین مداربسته مشخصه که ‫از اونجا یه چیزی رو میاره اینجا،
‫پرتش می‌کنه داخل و میره عقب.
‫- کسی فیلم آتیش رو داره؟ ‫- من دارم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫جدی؟ میشه ببینم؟
‫- اوه، واو، ببین. همینه؟ ‫- آره.
‫اوه، آتیش بزرگ و خوبیه،
‫هرچند هفتاد و دو ساعت زودتر ‫روشنش کردن.
‫آره.
‫خب، امیدوارم خوشحال شده باشه.
‫ام، بذارش اون گوشه.
‫اینجا؟
‫فکر کن از کنار قصابی خودت ‫رد بشی و نتونی گوشت بخوری،
‫واقعاً...
‫هم کافه داری و هم قصابی ولی ‫هیچی نمی‌تونی بخوری.
‫نه. نمی‌تونم از محصولات خودم ‫لذت ببرم.
‫با غروب خورشید، سخت‌ترین بخش ‫بازسازی رو تموم کرده بودیم.
‫می‌دونید چیه، از اولی بهتر شد.
‫آره. ولی من دومی رو وقتی دیدم ‫که داشت می‌سوخت.
‫فکر کنم می‌تونیم بهش افتخار کنیم. ‫خوبه.
‫خوبه، عالیه.
‫امشب شام قراره چی بخوری؟
‫ام، بهش فکر نکردم.
‫خب، همین الان فهمیدم که استیک ‫توی جیبته.
‫و...
‫خیلی خب، از مغازه سرقت کردم. ‫اعتراف می‌کنم.
‫خیلی تیزبینی.
‫دوره تمرینی خوبی برای بقیه‌تونه.
‫درسته، فردا می‌بینمتون.
‫خیلی زحمت کشیدید. ‫عالی شده.
‫- خداحافظ. ‫- به سلامت.
‫ممنون، رفقا.
‫با رسیدن روز بزرگ، چارلی ‫از تعطیلاتش برگشت
‫و خیلی سریع برای یه صحبت ‫مهم اومد پیشم.
‫البته با توجه به اتفاق مهمی که
‫در نبودش برای کشاورزی افتاد بود، ‫غافلگیرکننده نبود.
‫وزیر یکی از بیشترین موارد افزایش
‫مالیات در تاریخ رو معرفی کرد.
‫از سال ۲۰۲۶،
‫کشاورزهایی که دارایی‌های ‫کشاورزیشون
‫[اضافه شدن بیست درصد مالیات] ‫بیش از یک میلیون پوند می‌ارزه،
‫مجبورن بیست درصد مالیات بر ارث بدن.
‫[از آوریل امسال، بیست درصد مالیات] ‫البته تا الان کشاورزها معاف بودن.
‫به این صورت از مزرعه‌های کوچیک ‫خانوادگی محافظت می‌کنیم،
‫چون سه چهارم کشاورزها تحت تاثیر ‫این قانون قرار نمی‌گیرن.
‫خب... ادعا می‌کنه که هفتاد و سه درصد از ‫مزرعه‌ها تحت تاثیر قرار نمی‌گیرن،
‫که مزخرفه. اصلاً حقیقت نداره.
‫- آره. ‫- و ادعا می‌کنه
‫پول زیادی نیست. که هست.
‫تمام کسایی که زمین و دارایی‌هاشون ‫بیش از یک میلیون می‌ارزه باید مالیات بدن.
‫پس اگه یه زمین چهل هکتاری ‫تو هادرزفیلد داشته باشی،
‫اگه تراکتور و کمباین داشته باشی...
‫- پس... ‫- تحت تاثیر قرار می‌گیری.
‫تو صفحه سوم ساندی تایمز، ‫البته روزنامه‌های دیگه‌ای هم هستن،
‫یکی به اسم استیون درباره
‫یه گله گاوی نوشته که پنج ‫نسله اونجان،
‫و یه گله لبنیاتی توی مزرعه لسترشر ‫و متعلق به خانواده اکلستون هستن.
‫ششصدتا گاو دارن.
‫با همون ششصد گاو از آستانه ‫مالیاتی رد میشن.
‫- آره، فقط با گاوها. ‫- فقط با گاوها.
‫حالا اتاقک لبنیاتی،
‫تراکتور، اینا رو نادیده بگیر.
‫هیچکدومشون دیگه به حساب نمیان.
‫- همه چیز... ‫- فقط گاوها
‫باعث میشه شامل قانون ‫ریچل ریوز بشن... اونم نشسته،
‫با صورت جدی میگه:
‫«فقط بیست و هفت درصد کشاورزها ‫تحت تاثیر قرار می‌گیرن.» دروغ میگه.
‫نه، ولی خب اگه آدم پولداری داشته باشی
‫که کلی تو سرمایه‌گذاری بانکی پول درآورده باشه ‫و زمین خریده باشه
‫و نیاز نباشه مالیات بر ارث بده، ‫قابل درکه.
‫من باهاش موافق نیستم، ‫ولی می‌فهمم
‫چرا مردم میگن عادلانه نیست.
‫می‌فهمم. و می‌فهمم چرا ریچل ریوز
‫با همچین آدم‌هایی مشکل داره،
‫می‌دونی، با بچه پولدارهایی که رفتن ‫تو مناطق روستایی زمین خریدن، مثل خود من.
‫- آره. ‫- ولی اومده یه اسلحه برداشته
‫و شلیکش می‌کنه سمت سرمایه‌گذارهای ‫بانکی،
‫یا جیمز دایسون، اونی که جارو داره و ‫اونهمه زمین داره.
‫شاید هدفش اون آدم باشه. ‫ولی کل کشاورزها رو مورد هدف قرار داده.
‫خب، خبر بدم تموم نشده.
‫اوه...
‫این تیتر بودجه‌ست.
‫حالا اگه بیای بیشتر درباره ‫بودجه بخونی،
‫باید بابت کودت هم مالیات ‫کربن بدی.
‫سال ۲۰۲۷، قراره روی کود هم ‫مالیات بکشه.
‫باید در ازای هر یک تن کود، ‫پنجاه الی هفتاد و پنج
‫پوند مالیات بدیم.
‫ولی می‌دونی، بخش عجیبش اینه که ‫وقتی گندم رو
‫از یه جای دیگه وارد می‌کنی، ‫مالیات نداره.
‫می‌دونی، کشاورزهای بریتانیایی باید ‫این مالیات‌ها رو بدن.
‫پس آدم‌هایی مثل نونواها میگن: ‫«پولمون نمی‌رسه گندم بریتانیایی بخریم.
‫گندم کانادایی می‌خریم که مجبور نباشیم ‫مالیات بدیم.»
‫هیچکدومش... آره.
‫همون روز بعد از ظهر هم وزارت محیط زیست، ‫غذا و امور روستایی یه بیانیه داد
‫و گفت کمک مالی سال ۲۰۲۵
‫هفتاد و شش درصد کاهش ‫پیدا می‌کنه.
‫و بیست و چهار درصد به شماها می‌رسه.
‫- پس سال دیگه... ‫- وایسا ببینم.
‫کمک مالی‌ها قرار بود در طی...
‫سه سال حذف بشن.
‫برای سال دیگه نیم میلیارد پوند نقدینگی
‫رو از کشاورزی نجات داد.
‫- یعنی... ‫- وانت‌ها،
‫تو دسته‌بندی مجدد، وانت رو ‫تو بخش ماشین قرار دادن.
‫پس کشاورزهایی که دارن از میتسوبیشی ‫و فورد رنجر استفاده می‌کنن،
‫در واقع دارن از ماشین جدیدی استفاده می‌کنن ‫و بابت براش مالیات بدن.
‫اصلاً بهش اشاره هم نکرده.
‫من میرم خارج زندگی کنم.
‫ای کاش یه ایرلندی سراغ داشتم ‫و می‌تونستم باهاش ازدواج کنم.
‫آره، حتی نمی‌تونی از...
‫خرج ازدواج که بیشتره.
‫بعد از جلسه، رفتیم کافه
‫که برای جشن آتش آماده بشیم.
‫و اول از همه باید
‫تصمیم می‌گرفتیم کی رو بسوزونیم.
‫اینم از این.
‫رئیس منم اون‌وقت تو عینک مجانی،
‫کت‌وشلوار و کراوات مجانی داری...
‫و فرصت داری بری با تله‌هندلر بگردی!
‫نظرت چیه، کر؟
‫یالا، کر. می‌خوام بلندت کنم.
‫نظرت چیه؟ آره!
‫هوا که تاریک شد،
‫محوطه کافه پر از محلی‌ها شد.
‫خانم‌ها و آقایون!
‫به اولین مهمونی شب آتش ‫کافه سگ کشاورز خوش اومدید.
‫برگر گوشت داریم
‫با سس سیب خونگی. ‫تافی سیب هم داریم.
‫و برای بچه‌ها، ساندویچ ‫سوسیس داریم.
‫و طبق معمول، تمام ‫غذاهای سگ کشاورز،
‫در بریتانیا و توسط
‫کشاورزهای بریتانیایی کاشته ‫و پرورش داده شده.
‫قبل از اینکه ریچل ریوز
‫زندگی همه رو نابود کنه.
‫خیلی خب، خوش بگذره.
‫قبل از اینکه جشن سنتی شروع بشه،
‫برای همه یه نمایش
‫پهپادی هم آماده کرده بودم.
‫خب، خانم‌ها و آقایون، امیدوارم لذت ببرید.
‫چه خبر شده؟
‫اوه، پپر!
‫پپر گاوه!
‫اوه، چه هوشمندانه!
‫قراره چی بشه؟
‫- اوه، ببین، گوسفنده! ‫- شاید...
‫واو، ببینش!
‫واو!
‫الان چی؟
‫خوک!
‫- خوکه؟ ‫- آره!
‫آره!
‫فکر کنم اگه از جاده آ۴۰ به بالا ‫نگاه کنن تصادف می‌کنن.
‫- کمباین! ‫- کمباینه!
‫کمباین جرالد!
‫واو!
‫چه خوشگله!
‫شیر ظرف نوشیدنی و لیوان، نه؟
‫اوه، داره پر میشه! اه!
‫اوه، داره تبدیل به چی میشه؟
‫- اه، جرالد! ‫- جرالده!
‫- ببینش! ‫- واو!
‫اینم از کارت پستال کریسمستون!
‫و بعدش رسیدیم به بخشی که ‫بیشتر از همه چیز منتظرش بودم.
‫اینجا رو!
‫دودش راه افتاد! آتیش گرفت!
‫ببینش!
‫ببین، دودش دراومد.
‫داره آتیش می‌گیره.
‫کت‌وشلوارش آتیش گرفت!
‫موهاش داره می‌سوزه!
‫شلوارش داره می‌سوزه!
‫داره می‌سوزه.
‫با توجه به احساسی که همه بعد از ‫تصویب قانون بودجه پیدا کرده بودن،
‫حس خوبی داشت که دولت رو ‫مسخره کنیم.
‫ولی همه‌مون می‌دونستیم که برای ‫اینکه سعی کنیم
‫جلوی حمله وحشتناک به کشاورزی ‫بریتانیایی رو بگیریم،
‫مسخره کردن کافی نیست.
‫و به زودی، باید قضیه رو ‫جدی بگیریم.
‫ما چرا کشاورزی می‌کنیم؟ ‫چرا قیمت‌های پایین رو قبول می‌کنیم؟
‫اصلاً دولت می‌دونه غذا ‫از کجا میاد؟
‫نه!
‫آخرین باری که تو سالنی کوچیک‌تر ‫از اینجا اجرا کردید کِی بود؟
‫اوه...
‫در سمت راست رو نگه دار!
‫لعنتی!
‫اه!
‫باید غرفه کریسمس تاسیس کنیم.
‫ای وای! برو پی کارت!