‫«قسمت 36: در حال ارتقا یافتن»
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫حالا اواخر فوریه بود
‫و زمستون حسابی داشت عقب‌نشینی می‌کرد.
‫به زودی محصولات بهاری رو
‫با تجهیزات پیشرفته و جدیدم می‌کاشتیم.
‫اما تا اون موقع کلی کار داشتیم که انجام بدیم.
‫اول از همه، باید تعدادی از ‫گوسفندهامون رو می‌فرستادیم
‫به سمت آشپزخونه‌ی کافه،
‫به همراه جدیدترین دسته‌ی خوک‌ها.
‫اینا همون گوسفندهای میول اولیه‌مون بودن.
‫میول‌های شمال کشور رو یادته ‫که از روز اول داشتیم؟
‫اینا همونایی هستن که اون اول زایمان کردن...
‫- یعنی چهار سال پیش؟ ‫- توی دوران کرونا.
‫بجنبید، گوسفندها.
‫یالا دخترا، بالا، بالا، بالا. ‫زود! برید. زود!
‫- به نظرت بردن این گوسفندها ناراحت‌کننده نیست؟ ‫- نه.
‫گاوها و گوسفندها،
‫دوست ندارم از دستشون بدم، ‫دوست ندارم بذارمشون توی کامیون.
‫فکر نکنم هیچ کشاورزی توی دنیا ‫از این کار لذت ببره
‫که حیواناتش رو بفرسته تا کشته بشن،
‫و فکر کنه «اونا امشب می‌میرن،»
‫من از این کار خوشم نمیاد، یا گاوها،
‫اما در مورد خوک‌ها واقعاً احساساتی می‌شم.
‫- چرا؟ ‫- آخه من عاشق خوک‌هام.
‫- می‌دونی، تو عاشق گاوهایی. ‫- آره، آره.
‫خب، منم همون‌قدر عاشق خوک‌هام. ‫واقعاً عاشق خوک‌هام.
‫من فقط به طعمشون فکر می‌کنم.
‫وقتی حیوانات رو راهی کردیم...
‫خداحافظ، بچه‌ها.
‫رفتم به سمت کافه سگ کشاورز،
‫که واسه چند روز بسته بود
‫تا یه سری از کارهای ضروری انجام بشه.
‫حالا چیزی که امیدوارم اینجا ببینم ‫یه عالمه ون سفیده
‫و کارگرهایی که دارن کار می‌کنن، و من... آره!
‫توی کافه، کفپوش آشپزخونه ‫داشت با یه مدل ضدلغزش عوض می‌شد.
‫- آقایون. ‫- سلام، جرمی.
‫امروز اینجا همه مشغول کارن.
‫و برق‌کارها داشتن یه بار دیگه سعی می‌کردن
‫مشکلات ناجور برق رو برطرف کنن.
‫- قراره یه تابلو برق جدید داشته باشیم؟ ‫- آره.
‫- و دیگه چراغ‌ها چشمک نمی‌زنن؟ ‫- امیدواریم.
‫نه، نه، لطفاً اینو نگو.
‫تمام این کارها زیر نظر آلن انجام می‌شد،
‫که بعد از عمل جراحی قلب بازش ‫دوباره برگشته بود سر کار.
‫خیلی وقت بود ندیده بودمت! ‫آره، برگشتم، رفیق!
‫- آلن! برگشتی! ‫- عجل بغل مردونه‌ای بود، نه؟
‫نگاهش کن، شبیه جان بون جووی شدی.
‫یکم وزن کم کردم، آره.
‫خدای من. یه عالمه وزن کم کردی.
‫می‌دونم. یه عالمه میوه خوردم.
‫و چطوره؟ درد داری؟
‫خیلی. نمی‌خوام جلوی دوربین بهت نشون بدم
‫اما بریدگی ناجوریه.
‫- تا این پایین؟ ‫- آره.
‫عملت چهار... بای‌پس چهارگانه بود؟
‫چهارگانه. یکیش از کار افتاده بود،
‫و دور خودش پیچیده بود،
‫و اون چهار تای دیگه، ‫حدود ۸۵ تا ۹۰ درصد مسدود بودن.
‫وحشتناکه.
‫حالت خوبه؟
‫آره، یکم مشکل ریه پیدا کردم.
‫۳۶ درصد از ریه‌هام رو از دست دادم، به خاطر ‫خاک‌اره ام‌دی‌اف و این‌جور چیزها.
‫- واسه اینه که هیچ‌وقت ماسک نمی‌زنی. ‫- هیچ‌کدوممون نمی‌زنیم، نه؟
‫مشکل همینه. ما توی دهه‌های ۸۰ و ۹۰ نمی‌دونستیم.
‫- نه مثل الان که می‌دونیم. ‫- نه.
‫- هنوز هم ماسک نمی‌زنی. ‫- نه.
‫آره، می‌دونم.
‫- پس ریه‌هات به فنا رفتن... ‫- ۳۶ درصد.
‫اما حالا قلبت رو درمان کردن؟
‫- آره، کارشون عالی بود. ‫- وقتی واسه مشکل قلبم اومدم،
‫تو دوتا اتاق اون‌طرف‌تر بودی.
‫آره، اتاق بغلی. می‌دونستم اونجایی.
‫من از اون داروی «مونتجک» استفاده می‌کنم، ‫می‌دونی، همون ضدچربیه؟
‫- آره، آره. ‫- اونو واسم تجویز کردن.
‫می‌خوریش یا تزریقش می‌کنی؟
‫- هفته‌ای یه بار تزریقش می‌کنی. ‫- آره، آره.
‫منم اونو دارم. فقط یه سوزن خیلی کوچیکه، نه؟
‫آره، خیلی کوچیکه. اصلاً حسش نمی‌کنی.
‫آره، خوبه. اشتهات رو کور می‌کنه.
‫آره، چون کلسترول من ‫باعث مشکلم شد، واسه همین.
‫آره، آره، این یه انسداده، آره.
‫سلام و به تلویزیون پیرمردها خوش اومدین.
‫شاید الان که دارین اینو می‌بینین جوون باشین ‫و با خودتون فکر کنین،
‫«خب، این دوتا پیرمرد رو ببین...» یه روزی...
‫سراغ شما هم میاد ‫و حسابی حالتونو می‌گیره، مگه نه؟
‫روز بعد، کارهای بیشتری توی مزرعه داشتیم،
‫چون چندتا تازه‌وارد جالب داشتیم.
‫اینو می‌بریم همون‌جایی که هستن.
‫- آره. ‫- و سعی می‌کنیم بفرستیمشون توش.
‫- همم... جدی؟ ‫- آره.
‫خب چطوری می‌خوای... راحت‌تره که ‫اونا رو توی خونه‌ی خودشون جابجا کنیم.
‫پس بیاین پله‌هاشو دربیاریم.
‫قراره خیلی سخت بشه.
‫اون قراره گند بزنه بهش، مگه نه؟
‫حالا می‌تونه این کار رو بکنه، نه؟ آره. اوه!
‫اوه، لعنتی!
‫چیزی نیست.
‫- نمی‌دونم چطوری. ‫- خدا رو شکر.
‫ساکنان خونه‌ی جدید
‫هدیه‌ای از طرف دختر بزرگم بودن.
‫ده تا مرغ شاخدار،
‫که باعث شده بودن طویله‌ای ‫که توش نگهشون می‌داشتیم بوی...
‫کاملاً غیرقابل‌باوری بگیره.
‫غذا داری؟
‫اونا...
‫خیلی بده.
‫لعنتی خیلی بو می‌ده. حال آدم بد میشه.
‫بسیار خب. خدایا، هیچی نشده دارم بالا میارم.
‫پس بذار من برم تو. من می‌گیرمشون ‫و می‌دمشون به تو، باشه؟
‫آره، عالیه.
‫بفرمایید. آره.
‫یه خونه‌ی جدید دارین!
‫سلام، رفیق کوچولو!
‫تموم شد.
‫- تموم شد؟ ‫- آره. کارتون عالی بود.
‫عالی بود. دمت گرم.
‫قبل از انتقال پرنده‌ها به خونه‌ی جدیدشون ‫توی یه بیشه همون حوالی،
‫یه جشن کوچیک توی دیدلی اسکوات ‫داشتیم که باید ترتیبش رو می‌دادیم.
‫- جی‌داگ! ‫- سلام، جرمی!
‫بفرما، پسر متولد امروز.
‫خیلی قشنگه.
‫خب، اگه بتونم روشنش کنم قشنگ می‌شه. صبر کن.
‫شمع‌هایی خریدیم که رسماً روشن نمی‌شن.
‫- جرالد، واقعاً بابتش متأسفم. ‫- می‌دونم.
‫- امروز چندساله می‌شی؟ ‫- ۷۸ سال.
‫- ما واست یه رقاص آوردیم. ‫- اوه!
‫آره، تا چند دقیقه دیگه می‌رسه.
‫آماده‌ای؟ حالا فوتشون کن.
‫- باریکلا. عالیه. ‫- تولدت مبارک.
‫تولدت مبارک، جرالد.
‫- تولدتون مبارک، بچه‌ها. ‫- تولدت مبارک، جی‌داگ.
‫چیزی درباره‌ی مرغ‌های شاخدار می‌دونی، جرالد؟
‫خب، اونا غبغب درمیارن،
‫بعد وقتی شبا بیرون باشی، اونا فقط...
‫واسه همین گمونم همه‌شون خروس هستن.
‫اولش خوبن، بعدش مثل وحشیا میفتن به جون هم.
‫و تاج. اما همه‌شون داشتن.
‫یدونه از اون بزرگ و درازها.
‫خیلی غمگین به نظر می‌رسید، «آه-آه-آه».
‫به ما گفتن که پنج روز ‫اونا رو توی این جعبه نگه داریم.
‫آره، همون...
‫همه‌شون رو می‌گیری، و بعدش یا خدا،
‫صداشون رو راحت تا پایین روستا می‌شنوی.
‫اتفاقی که الان داره میفته اینه که... ‫داره بارون می‌باره.
‫آره.
‫در خونه‌شون رو باز بذاریم؟
‫یا ببندیمش؟
‫خب، من فکر کنم باید... اونا دارن فرار می‌کنن.
‫نه، اونا الان اونجا نیستن، اینجان.
‫- خب، یدونه اونجاست. ‫- چی؟
‫یه دونه روی لامپه.
‫اوه لعنتی، همه‌شون رو نگرفتیم.
‫- یه دونه دیگه هست! ‫- دوتا اونجان.
‫- چی؟ ‫- دوتا اونجان.
‫شما دوتا شمردن بلد نیستین؟ کودن‌ها.
‫وقتی اون دوتای گم‌شده رو هم سوار کردیم،
‫با احتیاط راهی بیشه شدم.
‫اوه، لعنت بهش.
‫واو، خدایا، اینجا لامصب چقدر لیزه.
‫نه!
‫و توی راه یکم جا خوردم.
‫اون گوسفند داره چیکار می‌کنه توی...
‫یه بره به دنیا آورده!
‫ببین!
‫جفت اون گوسفند از پشتش آویزونه. ‫این تازه به دنیا اومده.
‫صبر کن.
‫این...
‫این عجیبه چون اینا گوسفندهای نژاد ایزی‌کر نیستن،
‫که ما می‌دونیم باردارن،
‫اینا گوسفندهای دیفیکالت‌کر هستن
‫که قرار بود توی کافه تبدیل به گوشت بشن.
‫قرار نبود باردار باشن.
‫آخه چطوری باردار شدی؟
‫این چطوری ممکنه... کیلب؟
‫اوه، ببین.
‫آره، اما چیز عجیب اینه که ‫اون قوچ از کجا اومده؟
‫دقیقاً!
‫واسه اینکه ته و توی این معما رو دربیارم،
‫به جرمی، چوپانمون زنگ زدم.
‫یکم عجیبه.
‫تنها تصوری که می‌تونم داشته باشم اینه که ‫قبل از اینکه بره‌ها رو از شیر بگیرن،
‫هنوز عقیم نشده بوده ‫و باهاشون جفت‌گیری کرده.
‫اوه...
‫پس چیزی که اینجا داریم عجیب و غریبه.
‫واقعاً عجیب و غریبه و... آره.
‫یه احتمال دیگه هم هست که باید در نظر بگیریم:
‫بکرزایی.
ممکنه همچین چیزی رخ بده.
‫من که خیلی شک دارم.
شاید قبلا هم پیش اومده باشه
‫ما منتظرش بودیم، مگه نه؟
‫کی گفته ممکن نیست؟ ‫می‌تونه پیش بیاد
میتونه اتفاق مشابهی باشه
‫من بهت می‌گم، اسم اون بره
‫و ما اون گوسفند رو نگه می‌داریم.
‫- نه، نگهش نمی‌داریم. ‫- معلومه که نگه می‌داریم.
‫- نگهش نمی‌داریم. ‫- تو که نمی‌خوای سلاخیش کنی.
اون گوسفند باید بره
‫اون عجیبه.
‫اون باید اون بره رو بزرگ کنه ‫و بعدش بره واسه گوشت شدن.
‫بعدش برمی‌گرده، تو باید اونو بخوری ‫و بعد از سوزش معده شکایت کنی.
‫- یعنی باید اون رو بخوریم؟ ‫- آره، دقیقاً.
‫- اون عجیبه! ‫- نیست!
‫بعد از این، این دو مرد دانا و یک زن دانا
‫مرغ‌های شاخدار رو بردن به اقامتگاه جنگلی جدیدشون.
‫- اونجا؟ ‫- آره، عالیه.
‫به نظر خیلی خوب می‌رسه.
‫اونا الان باید پنج روز اون داخل بمونن.
‫آره.
‫تا بدونن خونه کجاست.
‫بسیار خب.
‫یکم گیج و مبهوت به نظر می‌رسن.
‫تعجبی هم نداره.
‫خب، اونا بعدازظهر نسبتاً هیجان‌انگیزی داشتن.
‫با تکمیل شدن کار بازسازی آلن،
‫کافه حالا دوباره باز شده بود.
‫و وقتی اونجا بودم، ‫عالیجناب بشاش درخواست یه جلسه کرد
‫چون نتایج معاملات ما رو محاسبه کرده بود
‫توی چهار ماه اول.
‫جرمی.
‫- هی، چارلی، چطوری؟ ‫- سلام. خوبم، ممنون.
‫بفرما. فکر کردم دوتا کپی دارم. ‫داشتم. من...
‫- من فقط رفتم پایین صفحه. ‫- آره.
‫«سود قبل از مالیات»، که بهم امید می‌ده.
‫- آره. ‫- «منفی»، «منفی»، «منفی»،
‫«منفی ۸،۴۸۶ پوند».
‫آره...
‫- پس... ‫- این رقم اصلیه.
‫- داریم ضرر می‌دیم. ‫- خب، من...
‫در مجموع، آره.
‫- ما هر روز کاملاً پر هستیم. ‫- آره.
‫حتی اگه سعی می‌کردیم هم ‫نمی‌تونستیم آدمای بیشتری بیاریم.
‫می‌دونی، من گیج شدم.
‫کلی مشتری میاد و ما داریم ضرر می‌دیم.
‫و این تا حدی...
‫به خاطر موفقیته که باعث هزینه‌های اضافی شده،
‫چون زیرساخت‌های کافه کشش نداره.
‫مجبوریم هفته‌ای دو بار ‫چاه فاضلاب رو تخلیه کنیم،
‫مجبوریم هفته‌ای دو بار چربی‌زدایی رو انجام بدیم
‫چون اینجا واسه کافه‌ای ساخته شده ‫که این تعداد مشتری رو توی یک ماه داشت،
‫واقعاً.
‫پارکبان‌ها
‫که تلاش می‌کنن و خاطرجمع می‌شن ‫توی جاده آ40 هرج‌ومرج نداریم.
‫می‌دونی، ما این ناوگان از پارکبان‌ها رو داریم.
‫نه، می‌دونم، ماهی ۴۷ هزار پوند ‫حقوق پارکبان‌ها رو می‌دیم.
‫- فقط فکر کنم اون احتمالاً... ‫- خب، بسیار خب.
‫چون هزینه‌ها همینی هستن که می‌بینی، نه؟
‫ما موفقیم، چون کلی آدم میان.
‫پس مجبوری چاه فاضلاب رو زیاد تخلیه کنی،
‫مجبوری هودها رو خیلی زیاد تمیز کنی،
‫مجبوریم نگران پارکینگ باشیم ‫وگرنه شورا قاط می‌زنه،
‫- پس می‌دونیم این هزینه‌ها رو داریم. ‫- آره.
‫پس یه چیز دیگه که به فکرم رسید، که بحث‌برانگیزه،
‫بالا بردن قیمت‌هاست.
‫خب، من واقعاً به خودم زحمت دادم ‫و یه بررسی انجام دادم
‫روی تمام کافه‌های دیگه‌ی منطقه.
‫پس اگه یه پیش‌غذا رو در نظر بگیری،
‫خب؟ گوشت و نون.
‫آره.
‫ما پارفه جگر مرغ و نون خمیرترش داریم، باشه؟
‫آره.
‫ما از هر کافه‌ی دیگه‌ای توی منطقه ارزون‌تریم.
‫- ما ۹.۵۰ پوند میدیم. ‫- آره.
‫بقیه حدود ۱۲، ۱۲.۵۰ پوند میدن.
‫توی کافه د بول توی چارلبری ۱۵ پونده.
‫پای استیک...
‫- آره. ‫- ما ارزون‌ترینیم.
‫ما اساساً ارزون‌تریم.
‫حالا... چیز جالب اینه.
‫اگه واقعاً به پوشش خبری‌ای ‫که اینجا می‌گیره نگاه کنی،
‫که کم هم نیست...
‫آره.
‫این مال روزنامه اکسپرس هست، باشه؟
‫«مشتریان ناراضی از قیمت ‫غذاهای ارائه‌شده شاکی هستن.
‫مثلاً اگه بخواین استیک،
‫هویج، پوره و کلم توی این کافه بخورین،
‫۲۸ پوند واستون آب می‌خوره.»
‫پس هر روزنامه‌ای،
‫هر بار که اسم این کافه میاد،
‫همه‌شون یه چیز می‌گن: «این کافه گرونه.»
‫- حالا واقعیت اینه که، ما ارزون‌تریم. ‫- آره.
‫پس ما اینجاییم با یه شهرت کاملاً بی‌اساس
‫توی میرور، میل، اکسپرس و تمام روزنامه‌ها
‫- که ما گرونیم، در حالی که نیستیم. ‫- آره.
‫منظورم با در نظر گرفتن اینه که مواد اولیه‌ی ما ‫بیشتر از تمام این کافه‌های دیگه هزینه برمی‌داره.
‫آره.
‫می‌دونی، ما بیشتر از هر کافه‌ی دیگه‌ای ‫واسه غذا پول می‌دیم
‫و کمتر پول می‌گیریم.
‫پس باید قیمت‌ها رو بالا ببریم.
‫و فکر کنم بتونیم قیمت‌ها رو
‫به حدی که مردم فکر می‌کنن ‫ازشون می‌گیریم بالا ببریم.
‫آره. بسیار خب.
‫لعنتی...
‫مطمئنم اوضاع رو تغییر می‌دیم.
‫- اما باید سود منصفانه‌ای به دست بیاریم. ‫- چرا گذاشتی یه کافه بخرم؟
‫- سعی کردم نذارم. ‫- می‌دونم سعی کردی.
‫پس حالا دوتا کسب‌وکار ضررده دارم.
‫واسه مورد بعد باید یه سینما بخرم.
‫و بعد، درست وقتی که فکر می‌کردم
‫اوضاع مالی از این بدتر نمی‌شه،
‫دیوید قصاب درخواست یه جلسه کرد
‫تا درباره‌ی خوک‌های نژاد کمیاب ‫سندی و بلک من حرف بزنیم.
‫اوه، صورتش رو ببین. اوه، اون...
‫خب، من جداش می‌کنم تا مجبور نباشی ‫بیشتر از این بهش نگاه کنی.
‫من فقط...
‫اون کار اوضاع رو بهتر نمی‌کنه!
‫داری چی درست می‌کنی؟ بیکن؟ یا فقط...؟
‫صادقانه بگم،
‫ما به جز سوسیس کار دیگه‌ای نمی‌تونیم با اینا بکنیم.
‫- اوه لعنتی، جدی؟ ‫- آره.
‫بهت نشون می‌دم منظورم چیه.
‫اگه میومدی دم پیشخوان
‫و ما اینو بهت می‌دادیم،
‫فکر نکنم زیاد خوشحال می‌شدی.
‫می‌پختیش و دقیقاً مثل این می‌شد که ‫یه عالمه چربی رو بپزی، می‌بینی که.
‫- این مال شماست؟ ‫- آره. چیزی که دنبالشیم اینه.
‫در مقایسه باهاش خیلی بزرگ‌تره.
‫اما چربی‌ای که توی اون هست به خاطر نژادشه،
‫دیگه زیاد از حده.
‫منظورم اینه که مشکل رو می‌بینم.
‫من نمی‌خوام... ‫خب، به هر حال نمی‌تونم باهات بحث کنم
‫چون شماها قصاب هستین و من نیستم،
‫اما سریع می‌تونم ببینم
‫که این عمدتاً چربیه، مگه نه؟
‫آره.
‫- این یکی از ویژگی‌های این نژاده؟ ‫- آره.
‫واسه همین تبدیل به یه نژاد کمیاب شد ‫چون مردم ترجیح می‌دن اونو بخورن؟
‫آره.
‫گوشت بیشتری داره.
‫اون همه تلاش کردیم و آخرش سوسیس داریم.
‫اضافه کنم که سوسیس‌های خیلی خوبی می‌شن.
‫آره، نه، مطمئنم خوشمزه‌ان. آره.
‫سوسیس‌های خیلی گرونی می‌شن...
‫واسه تولید.
‫پس این واقعاً ضرردهه، مگه نه؟
‫لعنتی.
‫- پرورش خوک کار خیلی سختیه. ‫- آره.
‫با این حال، این‌طوری بهش نگاه کن،
‫حداقل کافه هم داره ضرر می‌ده.
‫روز بدی بود.
‫اما صبح روز بعد، اوضاع بهتر به نظر می‌رسید...
‫چون تراکتور پیشرفته و بدون راننده‌ی من رسیده بود.
‫خدای من، عجب ظاهر فوق‌العاده‌ای داره.
‫ربات کشاورز.
‫خب دیدنش توی ان‌ای‌سی خیلی جالب بود،
‫اما دیدنش توی یه مزرعه
‫اونجاست که می‌فهمی چقدر...
‫به‌طرز فوق‌العاده‌ای آینده‌نگرانه‌ست.
‫- هلندیه، نه؟ ‫- آره، توی هلند ساخته شده.
‫موتور دیزل، ژنراتور، دوتا موتور الکتریکی.
‫بسیار خب، پس موتور دیزل ‫نیروی ژنراتور رو تامین می‌کنه.
‫و اونم نیروی دوتا موتور الکتریکی رو تامین می‌کنه.
‫اوه، پس، بسیار خب، ‫مثل یه ناوشکن مدرن نیروی دریایی سلطنتی.
‫بسیار کارآمد. توی سیستم انتقال قدرت ‫هیچ نیرویی هدر نمی‌ره.
‫ویل، که اولین بار ربات کشاورز رو ‫توی لاما بهم نشون داده بود،
‫بعد توضیح داد که این دستگاه ‫چطوری می‌تونه به تنهایی کار کنه
‫توی دنیایی پر از قوانین و پرونده‌های قضایی.
‫اولین مورد دوتا گیرنده‌ی جی‌پی‌اسه.
‫پس یکی ناوبری اصلی رو انجام می‌ده، ‫اون یکی بررسی می‌کنه.
‫چون ماهواره‌ی ماشین‌های الان چطوریه؟
‫- دقتشون تا چه حده...؟ ‫- در حد چند متر.
‫- در حد چند متر؟ ‫- آره.
‫- پس این دقتش تا... ‫- دو سانتی‌متره.
‫به قول قدیمی‌ها درست زیر یک اینچ.
‫بعدش اون بالا، گنبد کوچیک آبی‌رنگ،
‫یه پرتوی لیزری چرخشیه، ‫واسه اینکه توصیف بهتری نداشتم.
‫- بسیار خب. ‫- تا شعاع ۳۰ متری ربات کشاورز رو اسکن می‌کنه.
‫- اوه، که تشخیص بده... ‫- اگه چیزی رو تشخیص بده،
‫شروع می‌کنه به کم کردن سرعت، و متوقف می‌شه.
‫پس مثلاً سگ‌های ما که ‫تربیت‌شده‌ترین سگ‌های دنیا نیستن،
‫اگه سگ بپره جلوش، متوقف می‌شه؟
‫سرعتش رو کم می‌کنه و متوقف می‌شه، آره.
‫اگه تمام اینا عمل نکنن، اگه به این دست بزنیم،
‫دستگاه همون‌جا توی مزرعه کاملاً متوقف می‌شه.
‫پس ویژگی‌های ایمنی خیلی زیادی داره؟
‫لایه‌های متعدد از ایمنی عملکردی، آره.
‫با وجود تمام این استقلال سبک «ترمیناتور»،
‫ربات کشاورز می‌تونه توسط یک انسان هم هدایت بشه.
‫اما واسه اون، به یه دسته‌ی بازی نیاز دارین.
‫واسه خوابوندن ترمز، یه کلیک به این سمت.
‫باشه؟ همینه.
‫پس حالا دستگاه فعاله.
‫جلو.
‫چپ و راست روی این یکیه.
‫خدای من، این خیلی...
‫این مثل همون اسباب‌بازی ‫کنترل از راه دوریه که همیشه می‌خواستی.
‫ببین، اون همه سال کال آو دیوتی بازی کردن...
‫حتی از اونم بهتر،
‫ویل بهم گفت کاری که ‫توی این پنج سال هیچ‌وقت یادش نگرفته بودم،
‫یعنی وصل کردن تجهیزات به پشت تراکتور،
‫حالا خیلی راحت می‌شه.
‫بسیار خب.
‫یکم مونده!
‫واو، واو، واو. آره، رسید.
‫فقط یه کوچولو برو جلو.
‫- بفرما. ‫- من یه کاری کردم!
‫من واقعاً یه چیزی رو وصل کردم!
‫- به همین راحتی. ‫- من تمام کار رو انجام دادم!
‫- آفرین، کارت خوب بود. ‫- من، من انجامش دادم!
‫اوه، الان داره حسابی بارون میباره.
‫بهتر نیست پنج دقیقه بریم توی دفتر؟
‫آره، فکر کنم به یه فنجون ‫قهوه نیاز داریم تا درباره‌اش فکر کنیم.
‫توی همچین مواقعیه که واقعاً ‫به یه تراکتور کابین‌دار نیاز داری تا بری توش.
‫این نقطه ضعفش رو الان کشفش کردم!
‫در حالی که از دست بارون پناه گرفته بودیم،
‫ویل یه تیکه از زمینی که از قبل نقشه‌برداری ‫کرده بود رو بهم نشون داد
‫تا ربات کشاورز بتونه یه اجرای آزمایشی داشته باشه.
‫پس ما باید بهش بگیم ‫از کجا شروع کنه، کجا متوقف بشه.
‫بسیار خب.
‫اینجاست که خیلی هیجان‌انگیز می‌شه. ‫از این خوشت میاد.
‫«محاسبه‌ی مسیر».
‫بفرما!
‫- مسیر با موفقیت محاسبه شد. ‫- اونو ببین، خودشه.
‫و می‌تونیم ببینیم...
‫اوه، اینکه چند بار قراره مسیر رو طی کنه.
‫و ببین، می‌تونی ببینی قراره چیکار کنه، ‫کجا قراره دور بزنه.
‫اونجا یه دور زدن لامپی قشنگ داریم.
‫- خدای من، خودش فهمیده کجا دور بزنه. ‫- فهمیده کجا دور بزنه.
‫باید یه دور سه‌فرمون بزنه. ‫اونجاهایی که نارنجیه، دنده‌عقب می‌ره.
‫شگفت‌انگیزه.
‫- این با دستگاه ارتباط برقرار می‌کنه؟ ‫- درسته.
‫چون این چیزیه که...
‫من درباره‌ی ماشین‌های بدون راننده یه مشکلی دارم
‫که توی دنیای ماشین‌ها خیلی روی بورس هستن.
‫- آره. ‫- تو نیاز داری بری خرت و پرت بخری.
‫واسه همین ماشینت رو می‌فرستی بره شهر،
‫که می‌تونه این کار رو بکنه، از میدون‌ها رد بشه،
‫از چراغ‌قرمزها رد بشه،
‫یه جای پارک پیدا کنه و توش پارک کنه.
‫اما بعدش چی؟
‫نمی‌تونه بره توی مغازه و خرت و پرت بخره.
‫مجبوری همراهش بری.
‫- و اگه همراهش بری... ‫- می‌تونی خودتم رانندگی کنی.
‫آره. رانندگی کردن با ماشین کار سختی نیست. ‫خسته‌کننده نیست.
‫پس اونا بی‌فایده‌ان.
‫اما این، من می‌تونم اینو راه بندازم،
‫و می‌دونم که سه ساعت و نیم وقت دارم ‫که برم یه کار دیگه بکنم.
‫کاملاً.
‫اینجاست که رانندگی خودران واقعاً منطقیه.
‫بعد از اینکه بارون بند اومد، سوار رنج‌روور شدیم
‫و از روی صندلی شاگرد،
‫من ربات کشاورز رو تا منطقه‌ی آزمایش هدایت کردم.
‫بزن بریم. خب، بالا بردن ابزار.
‫بسیار خب، و خوابوندن ترمز دستی.
‫امکان نداره!
‫یا مریم مقدس.
‫این فوق‌العاده‌ست!
‫با این حال، در حالی که ربات کشاورز ‫به خوبی داشت مسیر رو طی می‌کرد...
‫اوه، آره!
‫ما دوتا که توی ماشین بودیم یکم به مشکل خوردیم.
‫گیر کردیم.
‫صبر کن.
‫یه ایده‌ی عالی به ذهنم رسید.
‫چی داریم؟
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره، آماده‌ی حرکتم.
‫- آروم حرکت می‌کنیم. ‫- داره جور ما رو می‌کشه.
‫- اوه، داری شوخی می‌کنی! ‫- بسیار خب.
‫تا حالا کسی توی دنیا خودش رو بکسل کرده،
‫در حالی که داره وسیله‌نقلیه‌ای ‫که بکسل می‌کنه رو خودش می‌رونه؟
‫به لطف ربات کشاورز، ‫بالاخره به مزرعه رسیدیم...
‫جایی که می‌تونست به کار روزمره‌اش برسه.
‫دکمه‌ی یک رو فشار بده و نگه دار.
‫هدایت خودکار.
‫- حالا داره خودش رانندگی می‌کنه. ‫- آره درسته.
‫- داره دنبال نقطه‌ی شروعش می‌گرده. ‫- داره دنبال نقطه‌ی شروعش می‌گرده، آره.
‫مثل یه سگ.
‫این فقط... من فرمون نمی‌دم، ‫من بهش فرمون نمی‌دم،
‫من فرمون نمی‌دم.
‫توی نقطه‌ی شروعشه.
‫دکمه‌ی دو رو فشار بده و نگه دار. بسیار خب.
‫و داره می‌ره. همینه.
‫واو.
‫- اوه، داره دور می‌زنه، داره دور می‌زنه. ‫- خودشه.
‫داره دور می‌زنه.
‫بسیار خب، انجامش داد.
‫اون خودش رو هزار بار به من ثابت کرده.
‫این واسه من کاملاً غیرقابل‌باوره.
‫فکر می‌کنی داری توی یه خط مستقیم ‫رانندگی می‌کنی اما بعد سرتو میاری بالا،
‫یه پرنده می‌بینی، گوشیت زنگ می‌خوره، ‫می‌ری روی یه دست‌انداز،
‫و از مسیرت خارج می‌شی.
‫این خود بی‌نقصیه. نگاهش کنین.
‫با دقت سانتی‌متری.
‫تنها چیزی که ربات کشاورز ‫هیچ کاری در موردش نمی‌تونست بکنه
‫وضعیت آب و هوا بود،
‫که باعث شده بود مزرعه ‫واسه شخم‌زدن مناسب خیلی خیس باشه.
‫اما فعلاً کارایی خودشو ثابت کرده بود.
‫بیا فعلاً متوقفش کنیم.
‫انگار که...
‫تقریباً مثل این می‌مونه که به نبرد هیستینگز برسی
‫با یه جنگنده‌ی هریر
‫این حسیه که الان با این دستگاه دارم. این...
‫تو روحت!
‫در حالی که منتظر بودیم خاک خشک بشه،
‫کارهای دیگه‌ای واسه انجام دادن داشتیم،
‫مثل رها کردن مرغ‌های شاخدار...
‫وقتش رسیده.
‫که حالا دوره‌ی پنج روزه‌ی ‫استقرارشون رو تموم کرده بودن.
‫ما اونا رو آزاد می‌کنیم، ‫اما توی یه منطقه‌ی خیلی باریک و مشخص،
‫- که می‌شه این نیمه از جنگل. ‫- آره.
‫و نکته‌ای که درمورد مرغ‌های شاخدار هست ‫اینه که اگه آقا روباهه بیاد،
‫اونا می‌پرن بالای درخت ‫و آقا روباهه نمی‌تونه این کار رو بکنه.
‫یالا، مرغ‌های شاخدار. آزادی!
‫- ببین، اومدن. ‫- اوه آره.
‫صورت‌های کوچولوشون رو ببین.
‫یکیشون باید بره تا بعدش همه‌شون برن.
‫آره، می‌دونم.
‫- معلومه دارن سعی می‌کنن جرأت پیدا کنن. ‫- آره.
‫مثل وقتیه که هفت‌سالم بود ‫و روی تخته شیرجه استخر بودم.
‫آره، آره.
‫«اوه، نمی‌تونم.» ‫و می‌دونی که باید انجامش بدی.
‫و فقط می‌گی، «اوه، نمی‌تونم.»
‫چون توی دانکستر هیچ‌کس شنا بلد نبود.
‫واسه همین رفتم توی تیم شنای دانکستر،
‫چون تنها کسی بودم که توی آب غرق نمی‌شد.
‫اوه، اون رفت! اون رفت.
‫- راستشو بخوای در واقع افتاد پایین. ‫- آره.
‫مثل هل داده شدن از روی تخته شیرجه بود.
‫اوه، حالا همه‌شون دارن میان. آره، ببین.
‫اوه، این فوق‌العاده‌ست. حالا می‌تونن ببینن.
‫اوه، این واقعاً منو خوشحال می‌کنه.
‫این در واقع... این صدا داره گوشمو اذیت می‌کنه.
‫صدایی توش هست که گوشمو اذیت می‌کنه.
‫اتاق‌خواب ما اونجاست.
‫از این به بعد این موسیقی متن زندگی ماست.
‫واسه نوه‌ی دوساله‌ام خریدم...
‫خب، من واسه کریسمس رفتم توی مغازه،
‫و گفتم: «می‌تونم پرسروصداترین ‫اسباب‌بازی‌هایی که دارین رو بخرم؟»
‫چون می‌دونستم قراره بره رو اعصاب دخترم،
‫و اونم با پرسروصداترین حیوانات مزرعه‌ای ‫که می‌تونی گیر بیاری تلافی کرد.
‫خدای بزرگ، خیلی پرسروصدا هستن!
‫[شنبه، ساعت ۷ صبح]
‫هرچقدر هم که تلاش کردن،
‫مرغ‌های شاخدار نتونستن خوابیدن ما ‫توی تعطیلات آخر هفته رو خراب کنن،
‫چون ما قبلش به خاطر یه مورد اورژانسی ‫از تختخواب کشیده شده بودیم بیرون.
‫- الو؟ ‫- سلام، چارلی؟
‫الو.
‫یه مشکل داریم.
‫بسیار خب.
‫حدود صدتا... خب، بیشتر از صدتا...
‫کلمه‌اش چیه؟ «کوچ‌نشین»،
‫اومدن توی پارکینگ کافه و بساطشون رو پهن کردن.
‫صدتا چی؟ وسیله ‌نقلیه؟
‫من نرفتم اونجا،
‫فقط فکر کنم اوضاع رو بدتر می‌کنم، خیلی بدتر.
‫و اونا اسب دارن.
‫یه تعداد خیلی زیاد.
‫پس واسه اتراق کردن اومدن؟ منظورم اینه...
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم. نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫من اونجا نبودم. ‫اما منظورم اینه که یکی از...
‫بن فیلمبردار رو می‌شناسی؟
‫- آره، آره، آره. ‫- اون رفت اونجا
‫و با احترام ازش خواستن، ‫ببخشید که این‌طوری می‌گم، گورش رو گم کنه.
‫- اون فقط... ‫- اون هیکلش کوچیک نیست.
‫نه، پسر گنده‌ایه.
‫پس حالا باید بدونیم هدفشون چیه.
‫- قراره بمونن؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- یا قراره برن؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- واو. کجا داری می‌ری؟ ‫- باید برم اونجا.
‫- کجا؟ ‫- کافه!
‫- تو کافه نمی‌ری. ‫- اونجا آشوبه.
‫تو دیپلمات نیستی و قلبت هم بیماره. پیاده شو.
‫- اما... ‫- تو نمی‌ری، جرمی.
‫یالا، بیا بریم. ‫همین الان اون ماشین رو پارک کن سرجاش.
‫خوشبختانه، بن فیلمبردار درخواستِ
‫محترمانه‌ی کوچ‌نشین‌ها واسه ‫«گورشو گم کردن» رو رد کرد
‫و با دوربین و پهپادش به فیلمبرداری ادامه داد.
‫و خیلی زود مشخص شد
‫کوچ‌نشین‌ها داشتن از پارکینگ ما ‫به عنوان پایگاهی استفاده می‌کردن
‫واسه یه جور مسابقه‌ی اسب و کالسکه
‫توی جاده‌ی دوطرفه‌ی اون حوالی.
‫قوانین محلی خیلی قدیمی‌ای وجود داره.
‫شما اجازه دارین اسب‌هاتون رو توی جاده تمرین بدین.
‫پس کاملاً حق دارن ‫کاری که امروز اینجا می‌کنن رو انجام بدن.
‫پلیس همه‌جا هست. نمی‌تونن جلوشونو بگیرن.
‫در مورد کافه‌ی سگ کشاورز و محوطه‌اش،
‫مشتری‌هامون، هیچ‌کس نمی‌تونه بیاد تو، ‫کاملاً مسدود شده.
‫این یعنی هیچ چاره‌ای نداشتیم
‫جز اینکه دست روی دست بذاریم و صبر کنیم.
‫با این حال چهار ساعت بعد،
‫کارشون تموم شد، رفتن دنبال کارشون
‫و ما بالاخره تونستیم کافه رو باز کنیم.
‫اونا زباله‌ی زیادی به جا نذاشتن، ‫چیزی که نگرانش بودم.
‫ما زباله‌ها رو جمع کردیم.
‫- اوه، جدی؟ ‫- اومدن.
‫فقط قوطی و این‌جور چیزها بود؟
‫اوه نه، سرنگ.
‫مشخصاً به اسب‌ها تزریق می‌کنن.
‫- من متخصص نیستم اما... ‫- سرنگ؟
‫- آره. ‫- لعنتی.
‫می‌دونم. و اینو به من دادن.
‫واسه بستن کافه و زباله‌هایی که جا گذاشتن.
‫- و اونا امیدوارن که... ‫- ۱۵۰ پوند؟
‫آره.
‫- پس اونا به زور میان... ‫- آره.
‫و بعد پول خسارت رو می‌دن.
‫خب، اینم جالب بود. ‫آره، یه کافه داشته باش، خوش می‌گذره.
‫باید بگم...
‫و بعد با همچین مشکلاتی دست‌وپنجه نرم کنی.
‫آره. اصلاً انتظار این یکی رو نداشتم.
‫چند روز بعد، با خشک شدن زمین‌ها،
‫بالاخره می‌تونستیم کارمون رو
‫با برنامه‌ی جدید و پیشرفته‌ی ‫کاشت محصولاتمون شروع کنیم.
‫بسیار خب، میله‌ی نقشه‌برداری.
‫این با این ارتباط برقرار می‌کنه
‫و همون‌طور که دور مزرعه می‌چرخیم ‫نقاط رو ثبت می‌کنیم.
‫کار اول شامل نقشه‌برداری من ‫و ویل و ربات از زمین‌ها بود
‫تا سیستم جی‌پی‌اس ربات بفهمه کجاست.
‫- «این نقطه رو ذخیره کن». ‫- «ذخیره»، آره، عالیه.
‫- پس حالا می‌ریم سراغ نقطه‌ی بعدی. ‫- بسیار خب.
‫اگه توی امتداد پرچین بمونیم، این خط مستقیمه.
‫آره.
‫بیا اینم ذخیره کنیم، باشه؟
‫«ذخیره».
‫بسیار خب، نقشه‌ی زمین اسپیت‌اوی آماده شد.
‫در حالی که داشتیم ‫تمام داده‌ها رو وارد مغز ربات می‌کردیم...
‫- اون... اوه، ایناهاش. ‫- آره.
‫- اوه واو، این کاریه که کردیم. ‫- این همون مسیریه که رفتیم، آره.
‫جیکوب، کشاورز هلندی سیب‌زمینی ‫بیرون توی مزارع ما بود،
‫داشت خوانش‌های زیرزمینی می‌گرفت
‫تا ما بفهمیم کجا خاک خوبه
‫و کجا نیست.
‫جیکوب می‌تونه تا اعماق مرکز زمین رو ببینه.
‫- آره. ‫- مثل ردیاب صوتی توی زیردریایی.
‫یه چیزی تو همین مایه‌ها، آره.
‫همون‌طور که توی هلند توضیح داده بود،
‫نقاط قرمز نشون‌دهنده‌ی مناطق غنی خاک بود
‫و نقاط آبی تیره مناطق ضعیف‌تر.
‫و با این اطلاعات،
‫حالا می‌تونستیم کاشت بذر هدفمند انجام بدیم.
‫اگه ما ربات رو بیاریم، خب؟
‫و بهش بگیم، وقتی داری از روی ‫این قسمت قرمز رد می‌شی،
‫زمین رو بکوب، مثل شلیک مسلسل.
‫وقتی داری از روی این قسمت آبی رد می‌شی...
‫- آره. ‫- اون نرخ رو تغییر می‌ده...
‫- نرخ بذر. ‫- سرعتی که باهاش می‌کاره.
‫پس اگه...
‫من از قبل یه نقشه واسه ربات ساختم،
‫پس می‌تونی بذرکاری متغیر داشته باشی. ‫من اون نقشه رو ساختم.
‫و این فقط شامل بذرکاری با نرخ متغیر نمی‌شد.
‫با این اطلاعات جدید،
‫حالا می‌تونستیم مزرعه رو با انجام کودپاشی هدفمند
‫کارآمدتر کوددهی کنیم.
‫و به عنوان یه امتیاز ویژه،
‫ما یه کوه از کودهای نسبتاً خاص و آماده داشتیم.
‫اون کود گاو نیست.
‫شرط می‌بندم نمی‌تونید حدس بزنید ‫از پشت کدوم حیوان اومده بیرون.
‫نه، متأسفانه اشتباه می‌کنید.
‫در واقع از این رفقا اومده بیرون.
‫اونا حدود ۱۶ کیلومتری دیدلی اسکوات زندگی می‌کنن
‫توی یه جاذبه‌ی توریستی محلی.
‫رسیدیم.
‫پارک حیات‌وحش کاتسولد.
‫و سال گذشته، رجی، مالک اینجا، ‫گفته بود خوشحال می‌شه
‫که ما هر چیزی رو که
‫از پشت اونا میاد بیرون برداریم.
‫همیشه حس می‌کردم ‫که اینا چیزهای کاملاً خاصی هستن
‫چون در واقع کرگدن‌ها معده‌ی خیلی کوتاهی دارن،
‫و واسه همین خیلی فیبر داره، پر از مواد مغذیه.
‫- این خیلی بهتر از پِهن گاوه. ‫- اوه، جدی؟
‫خب، من این‌طور فکر می‌کنم چون ‫بیشتر مواد پِهن گاو توسط بدنش جذب شده،
‫به خاطر معده‌ی دوم و تمام چیزهای دیگه‌اش،
‫در حالی که این ماده خالصه، ‫حتی بوی خیلی سالم و تازه‌ای میده
‫وقتی بار اول بیرون میاد.
‫تقریباً آماده‌ی مصرفه.
‫تو شخص محبوب جدید منی.
‫در حالی که تریلرهامون داشتن بارگیری می‌شدن،
‫ما از اهداکننده‌ها خداحافظی کردیم
‫و بعد یه سورپرایز کوچیک واسه کیلب داشتیم.
‫- اون بچه‌شتر رو اونجا می‌بینی؟ ‫- آره.
‫- همون کوچولوی شش هفته‌ای؟ ‫- آره.
‫الان داشتم با یکی از کسایی ‫که اینجا کار می‌کنه حرف می‌زدم.
‫می‌دونی اسمشو چی گذاشتن؟
‫- نه، چی؟ ‫- کیلب.
‫- جدی می‌گی؟ ‫- آره، جدی.
‫چون یکی از مدل موهای بی‌پایان تو رو داره.
‫واسه همین گفتن
‫شبیه کیلب کوپره و اسمشو گذاشتن کیلب.
‫- این روزمو ساخت! ‫- می‌تونی موهای مسخره‌اش رو ببینی.
‫مسخره نیست، عالیه، نگاهش کن!
‫این، آره... اسم تو رو روش گذاشتن.
‫کیلب!
‫برمی‌گردیم به زمان حال،
‫کود این حیوان ماقبل تاریخ قرار بود
‫با استفاده از تکنولوژی فوق مدرن پخش بشه.
‫- وقتی می‌ره روی یه قسمت قرمز... ‫- اونم...
‫کمتر می‌ریزه.
‫وقتی می‌ره روی یه قسمت آبی،
‫روی قسمت‌های آبی بیشتر می‌ریزی.
‫تکنولوژی ذهن منو منفجر می‌کنه و من ۲۶ سالمه.
‫تصور کن یه کشاورز ۶۰ ساله اینجا نشسته باشه...
‫می‌دونم، تو نه. اما...
‫«تو نه.»
‫- ولی منظورم رو می‌فهمی؟ ‫- نه، می‌دونم.
‫این به خاطر اینه که ما یه روز رفتیم هلند.
‫- آره. ‫- و حالا ببین کجا هستیم.
‫حالا خودمونو ببین.
‫اگه محصولت سر به...
‫- سر به فلک بکشه، ارزشش رو داره، مگه نه؟ ‫- آره.
‫تنها چیزی که الان نیاز داشتیم ‫این بود که تکنولوژی کار کنه.
‫حالا می‌دونم داره می‌رسه ‫به یه قسمت خیلی خوب از خاک،
‫پس مقداری که از عقب بیرون میاد ‫باید به شدت کم بشه،
‫و شده، ببین، شده.
‫ببین، تقریباً هیچی نمیاد. ‫انگار یه غبار ریز از فضولاته.
‫خدای من، گمونم داره کار می‌کنه.
‫حالا ببینید، دوباره داره غلیظ‌تر می‌شه.
‫این واقعاً شگفت‌انگیزه.
‫توی اون گوشه، شد ۵ تن در هکتار،
‫حالا من روی ۴۵ تن در هکتار هستم.
‫چی شد، تحت‌تأثیر قرار گرفتی؟
‫واقعاً تحت‌تأثیر قرار گرفتم.
‫خب، حالا وقتشه که حسابی سورپرایزش کنم.
‫در حالی که کیلب داشت به ‫کودپاشی حساب‌شده‌اش ادامه می‌داد...
‫حالا باند ۲۵.
‫من رفتم ربات کشاورز رو بیارم
‫تا بتونه شروع به شخم‌زدن کنه.
‫چی؟
‫وقتی چراغ‌های اون بالا سبز بشن،
‫ربات کشاورز می‌فهمه توی کدوم زمینه
‫و آماده‌ی شروع کار می‌شه‌.
‫سبز شدن!
‫من کارم رو خوب انجام دادم!
‫بسیار خب.
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫ربات کشاورز.
‫من تراکتورت رو،
‫با تجهیزات جدیدش آوردم توی قرن ۲۱.
‫این قرن ۲۴ هست.
‫من از این مزرعه نقشه‌برداری کردم،
‫اون روز با یه میله تمام دورش رو چرخیدم،
‫پس مزرعه رو می‌شناسه.
‫و ما قراره برسونیمش به نقطه‌ی شروعش،
‫بعدش می‌رم کافه.
‫- خودش رانندگی می‌کنه؟ می‌تونی بری؟ ‫- اوه، آره.
‫و خودش مزرعه رو شخم می‌زنه.
‫اگه راهش سد بشه چی؟
‫بهم زنگ می‌زنه.
‫اگه یکی از شاخک‌هاش بشکنه چی می‌شه؟
‫آدم متوجهش نمی‌شه حتی اگه... اینقدر منفی‌بین نباش.
‫نه، متوجه می‌شی. من وقتی توی مزرعه پشت ‫فرمون تراکتور نشستم، فقط به پشتم نگاه می‌کنم.
‫یالا، اعتراف کن، این عالیه. هلندیه.
‫و مجبور نیستم واسه شخم زدن مزرعه بهت پول بدم.
‫- این در واقع داره کار منو ازم می‌گیره. ‫- دقیقاً.
‫خب قراره از کجا شروع کنه؟
‫باید از همون‌جایی شروع کنه ‫که تو کودپاشی می‌کردی.
‫و خودش فرمون می‌ده ‫تا نقطه‌ی شروعش رو پیدا کنه.
‫خب پس راهش بنداز. کار نمی‌کنه.
‫- می‌کنه. ‫- نمی‌کنه.
‫الان هر لحظه باید بپیچه چپ، ‫که من این کار رو نمی‌کنم.
‫اوه، آره...
‫آره!
‫نگاهش کن!
‫حالا قراره بیارش پایین؟ صبر کن، اون...
‫ایول!
‫تکنولوژی من موقع کار رو تماشا کن.
‫این سفینه‌ی اینترپرایز کشاورزیه.
‫- اوه، متوقف شد. ‫- خوب بود.
‫لعنتی.
‫«خطا تشخیص داده شد: مکان‌یابی.
‫بالابر جوی، قطع اتصال هاب.»
‫این چرت‌وپرت‌ها دیگه چیه؟ این خیلی...
‫خوشبختانه، ویل، نماینده‌ی ربات اونجا بود.
‫- دکمه‌ی دو رو فشار بده و نگه دار. ‫- از ترمز دستی درش میاریم.
‫دو رو ول کن. دکمه‌ی توقف رو بزن.
‫خواهش می‌کنم...
‫و دوباره متوقف شد.
‫اوه، امروز عجب روز محشری واسه زنده بودنه!
‫- توی شخم زدن کارت خیلی عالیه. ‫- نه، اونو ولش کن.
‫«پیام‌های نواتل خیلی دیر می‌رسند» معنیش چیه؟
‫نمی‌تونه گیرنده‌ی جی‌پی‌اس رو پیدا کنه.
‫به هر دلیلی پیام با تاخیر می‌رسه.
‫نمی‌تونه ماهواره رو بخونه؟
‫با سرعت کافی ماهواره رو نمی‌خونه.
‫اوه، لعنت بهش.
‫اینجا رو ببین. می‌رم توی تراکتورم ‫روشنش می‌کنم و کار می‌کنه.
‫- بهش محل نده، خودش می‌ره رد کارش. ‫- باشه.
‫گوش کن!
‫پس داره اطرافش رو اسکن می‌کنه ‫تا محیطش رو بررسی کنه.
‫- بعد وقتی راضی شد، حرکت می‌کنه. ‫- بفرما، سبز شد.
‫دکمه‌ی دو رو فشار بده و نگه دار. یه کلیک.
‫دکمه‌ی توقف رو بزن.
‫برو...
‫لطفاً برو. لطفاً، لطفاً. لطفاً کار کن.
‫آره!
‫اوه.
‫دوباره ایستاد. لعنت بهش.
‫آشغال...
‫همه‌تون واسه ماشین‌های ‫خودرانتون آماده‌این؟ امیدوارم باشین.
‫من که نیستم.
‫یعنی الان کارخونه توی هلند الان...
‫- در حال بررسیش هستن. ‫- مشکل اینجاست.
‫اگه یه اپلیکیشن داره، کار نمی‌کنه.
‫آره.
‫اگه کسی بتونه از راه دور ‫به چیزی دسترسی پیدا کنه، کار نمی‌کنه.
‫به نظر می‌رسه‌ اونجا اوضاع خوب پیش می‌ره.
‫حالا کارخونه چی می‌گه؟
‫راه‌اندازی.
‫بالاخره واسه یه تلاش دیگه آماده بودیم.
‫بسیار خب.
‫کولتیواتور رفت پایین. من این کار رو نمی‌کنم.
‫جعبه‌های وزنه دارن می‌رن پایین.
‫یالا، یالا، یالا، یالا، یالا.
‫یالا.
‫آره.
‫آره! آره!
‫یالا!
‫یالا، رفیق کوچولو!
‫داره انجامش می‌ده!
‫وقتی ربات دور اولش رو تموم کرد
‫و چرخید تا دور دومش رو انجام بده،
‫فهمیدم که کارمون راه افتاده.
‫حتی کیلب هم حسابی شگفت‌زده شده بود.
‫- کارش رو خوب انجام میده؟ ‫- آره، بدک نیست.
‫و همینه.
‫و من می‌تونم برم به یه کار دیگه برسم.
‫متأسفانه، این کاری بود که ازش وحشت داشتم.
‫چون از وقتی که دیوید قصاب بهم نشون داده بود
‫خوک‌های من مقدار گوشت تولیدیشون چقدر کمه،
‫می‌دونستم که فقط یک راه وجود داره.
‫من عاشق خوک‌هام. من کاملاً...
‫هر روزی که اونجا بودم واقعاً ازشون لذت بردم.
‫اونا بهم حس خوبی می‌دن.
‫من با اونا خیلی خوشحالم.
‫- اما ما اینجا داریم یه بیزینس رو اداره می‌کنیم. ‫- آره.
‫و اونا از نظر مالی اصلاً به صرفه نیستن.
‫و واسه همین، توی چند روز آینده،
‫باید با همه‌شون خداحافظی می‌کردیم.
‫سلام، فسقلی‌ها.
‫شماها بامزه‌این.
‫آخه اونا به هر حال قراره برن. اونا...
‫وقتشه که اونا...
‫برن.
‫اما تفاوت این دفعه اینه که
‫هیچ بچه‌خوک جدیدی جایگزینشون نمی‌شه‌.
‫اینا همه‌شون بچه‌های سویز و کلامزی هستن.
‫- اینا آخرین پسرها هستن. ‫- همینه.
‫بفرما. برو ببینم.
‫زندگی خوبی داشتن، نه؟
‫آره، یه زندگی نه چندان طولانی.
‫خداحافظی با گروه بعدی از اونم سخت‌تر بود
‫چون شامل یکی از مادرها
‫از اولین دسته‌ای می‌شد که ‫سه سال پیش خریده بودیم.
‫سورپرایز...
‫اولین خوکی بود که واسمون زایمان کرد.
‫یالا.
‫یالا، دختر.
‫یادت باشه، این به صلاحه.
‫- چی؟ ‫- به صلاحه.
‫ولی لامصب بازم غم‌انگیزه.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫خب، نه، نه واقعاً به خاطر سورپرایز بیچاره.
‫تا وقتی که بعد از رفتن من گریه کنی، ‫خیلی نگران نیستم.
‫من گریه نمی‌کنم.
‫مطمئنی؟
‫بسیار خب، ممنون، جس.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- مراقب خودت باش. سفر بی‌خطر.
‫- ممنون، کیلب. ‫- بعداً می‌بینمت، جس.
‫بالاخره، روز خداحافظی رسید
‫با دوتا مادر اصلی آخر:
‫کلامزی
‫و سویز.
‫کلی خاطرات خوب ازشون داریم.
‫آره، می‌دونم.
‫تنها خبر خوب توی این ماجرای غم‌انگیز اینه که
‫این دوتا حداقل از کشتارگاه نجات پیدا کردن.
‫اونا دارن میرن به یه مزرعه که...
‫مثل یه مدرسه‌ست، که بچه‌ها می‌رن اونجا،
‫و می‌گن: «اینا خوک هستن.»
‫اوه، دخترا، عاشق اونجا می‌شین.
‫اونا قراره...
‫قراره بشن مدیرهای یه مدرسه.
‫آره، خب، اونا می‌رن ‫تا واسه نمایش توی یه مدرسه باشن.
‫- اسم‌هاشون رو نگه می‌دارین؟ ‫- آره.
‫- کلامزی و سویز. ‫- کلامزی و سویز، آره.
‫اونا دارن به خونه‌های خیلی خوبی میرن.
‫خب، نکته‌ی مهم همینه، چون این دوتا محشرن.
‫اگه قرار بود برن که خورده بشن،
‫واقعاً نمی‌تونستم تحمل کنم.
‫می‌دونستی اونا چهار دسته بچه‌خوک داشتن، لیسا؟
‫می‌دونی در مجموع روی هم چندتا بچه آوردن؟
‫نه.
‫چهار دسته، خب؟ ۷۰ تا بچه خوک زنده موندن.
‫- ۷۰ تا؟ ‫- ۷۰ تا.
‫- دخترای خوب. ‫- در واقع این خیلی خوبه.
‫اوه، ببین. بیا.
‫داری اونجا با کلامزی سروکله می‌زنی.
‫اوه، کارت عالی بود، لیسا.
‫و اونم سویز که ببین، صبورانه منتظره.
‫سلام، سویز.
‫خوک خوب کیه؟ خوک خوب کیه؟
‫خوک خوب کیه؟
‫دلمون واستون تنگ می‌شه.
‫یالا، سویز.
‫بیا.
‫- برو. زود باش. ‫- برو داخل.
‫برو.
‫بسیار خب، مارک. سفر بی‌خطر.
‫آره، خواهش می‌کنم. خیلی ممنون.
‫- ممنون. ‫- ممنون، خیلی ممنون.
‫کارت عالی بود. تو بهشون زندگی خوبی دادی.
‫اوه...
‫چیزی نیست.
‫چیزی نیست...
‫یالا، خوک‌ها! به دیدلی اسکوات خوش اومدین.
‫اوه!
‫شما خیلی بامزه‌این!
‫محشر نیستن؟
‫اون ماده‌خوک حالا قراره بره پیش لیسا.
‫جرمی!
‫کی قراره ازشون مراقبت کنه؟
‫من!
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫یکی از خوک‌ها توی جیبم بالا آورده؟
‫- وقتی تو اینجا نیستی؟ ‫- کیلب.
‫یه حصار جدید توی این امتداد و به سمت بالا بذارین، ‫که خیلی راحت انجام می‌شه، خب؟
‫هی.
‫اوه، داره شیر می‌خوره. کوچولو.
‫کارت عالی بود، مامان!
‫ده تا بچه خوک.
‫این بهترین بخش کشاورزی من تا الان بوده.
‫معلومه داره لهشون می‌کنه.
‫اوه نه...
‫خداحافظ، بارونس.
‫خدایا.
‫متنفرم که اینو اعتراف کنم، خب؟
‫حلقه‌ی کلارکسون جواب داد.
‫اوه خدای من!
‫یه عالمه‌ست!
‫ببین چقدر بداخلاق شده!
‫این دقیقاً ریچارد همونده، وقتی نوشیدنیش رو می‌ریزی.
‫این آرومش می‌کنه، ببین.
‫«ترجمه از حـامـد»
‫[آنچه خواهید دید...]
‫آپولو کیلب، اینجا مرکز کنترل هیوستونه.
‫رفیق، تو وارد سیستم تراکتور من شدی؟
‫منو «خلبان» صدا کن.
‫اولین شب غذای جرأت توی کافه‌ی سگ کشاورز.
‫اینجا مغز گوسفند داریم. دل شکم‌پر؟
‫بوش کردی؟
‫طعمشون دیوانه‌کننده‌ست.
‫- آر‌پی۳۳! یه کمک‌هزینه پیدا کردی. ‫- آره.
‫اونا بهمون پول می‌دن تا سرعت آب رو کم کنیم.
‫اون دستگاه شگفت‌انگیزه.
‫اولین بچه‌ی اندگیم!
‫یه سر داره میاد بیرون.
‫حالا همه‌اش در اختیار توئه، آره؟