همیشه قبل از خواب دعا می‌کنم.
دعا می‌کنم اون‌قدر مریض بشم که صبح نتونم از جام بلند بشم...
تا مجبور نباشم برم مدرسه.
دعا می‌کنم تصادف کنم
و دو سال بعد به هوش بیام، در حالی که درسم تموم شده.
از مرگ نمی‌ترسم.
- سلام. - سلام.
دلیلش اینه که...
مدرسه جهنمه، که از مرگ هم بدتره.
- اون ده‌سوک نیست؟ - هی، ده‌سوک!
- ده‌سوک! - هی، از اونجا بیا عقب!
- اون کیه؟ - ده‌سوکه، مگه نه؟
- بیا پایین. بس کن! - داری چیکار می‌کنی؟
پارک ده‌سوک! اونجا خطرناکه!
- ده‌سوک! - مراقب باش!
- خطرناکه! - بیا پایین!
هی، نباید به پلیس زنگ بزنیم؟
زنگ بزن.
هی! بیا پایین!
از امروز، طردشده‌ی دبیرستان ده‌هان...
لطفاً صدای طبل!
پارک ده‌سوک!
- تشویق کنید! - تشویق کنید!
حالا مراسم انتقالِ چوبِ طردشده رو شروع می‌کنیم.
کیم گیونگ-مین، طردشده‌ی قبلی. بیا جلو!
- پاشو و بگیرش. - پاشو دیگه، عوضیِ بی‌ادب.
چوبِ طردشده رو بده بهش!
توی کلاس دارید چه غلطی می‌کنید؟
یک تابع نمایی نزولی...
اون گوشی رو بذار کنار.
بابا، این کلاس آنلاینه خیلی مفیدتره.
تو باید بهتر درس بدی.
ایکس به علاوه یک و...
حواست باشه چی می‌گی.
تو فقط یه معلم موقتی، نه یه معلم واقعی.
دنبال شغل دائمی هستی؟ می‌تونم با بابام حرف بزنم.
واو، چه پیشنهاد وسوسه‌کننده‌ای.
پس فقط
چرت و پرت نگو و به کارت برس.
دیگه از دستت خسته شدم، عوضی.
اگه بابات نبود، یه آدم بی‌عرضه بیشتر نبودی.
ده‌سوک!
این یه شورشه؟ ازش خوشم میاد.
- خیلی خب! - گوانگ-سو، بس کن!
- چرا یهو این‌جوری شدی؟ - بچه‌ها، کمک!
- چرا؟ عوضیِ پست! - چشمات رو به جلو باشه.
بچه‌ها، کمکش کنید!
- چرا حالا؟ - صدام رو می‌شنوی؟
- چرا این‌قدر پررو شده؟ - چرا همه‌تون فقط نگاه می‌کنید؟
چوب طردشده
امیدوارم مسئولیت‌پذیر باشی و توی نقش جدیدت موفق عمل کنی.
و این هم از مراسم تحویل چوب طردشده!
تشویقش کنید!
ده‌سوک.
لبخند بزن.
عوضیِ لعنتی.
بریم بهش سلام کنیم.
کیونگ-مینِ عزیز هم باید باهامون بیاد. بیا دیگه.
بزن بریم!
بچه‌ها، از امروز این عوضیِ احمق، دانش‌آموز طردشده‌ی جدید دبیرستان ده‌هان است.
سلام کنید.
سلام.
من پارک ده‌سوک هستم، دانش‌آموز طردشده‌ی دبیرستان ده‌هان.
شب زیبایی است.
تشویق کنید!
چی شده؟ چیزی لازم داری؟
نه قربان.
با بچه‌هایی که بدرفتاری می‌کنند چطور برخورد می‌کنی؟
فکر کردن به نظم یا تربیت، سردرد می‌آورد.
فقط بهشون نمره منفی بدین. طبق قانون عمل کردن که آسونه.
از وقتی تنبیه بدنی ممنوع شده، اوضاع مدرسه‌ها افتضاح شده.
اگه یه کم هم بخوایم ادبشون کنیم، کلی جنجال راه می‌اندازن،
و متهممون می‌کنن به نقض حقوق بشر و کودک‌آزاری.
اشتیاق معلمی؟
اگه شانس بیاریم و یه دانش‌آموز با قیچی بهمون حمله نکنه، کلاهمون پس معرکه‌ست.
- دو سال پیش... - این بلا سر یه معلم اومد.
دقیقاً. همین اتفاقی که می‌گین می‌افته.
خیلی وحشتناک بود.
این درست نیست. بیا پایین!
- خیلی خطرناکه! - بکشید پایین!
- خطرناکه! - توروخدا، زود باشید پایین!
هی، پلیس اومده.
- کجا؟ - امکان نداره. واقعاً؟
- واسه پارک دای-سوک اومدن؟ - یعنی کارمون تمومه؟
هیچیمون نمیشه، احمقا!
گفتی کار کی تمومه؟ عوضی‌های بی‌شعور!
بشینید! همه‌تون بشینید!
خوش اومدی به جمع مطرودها!
قطعاً برازنده گیونگ-مین عزیزمونه.
هی، دختره عوضی!
اون نگاهت چیه؟
دلت رو به چی خوش کردی؟
فکر کردی پلیس‌ها میان از ما بازجویی می‌کنن و میندازن‌مون زندان؟
فکر کردی بالاخره می‌تونی توی مدرسه راحت باشی؟
قضیه اینه؟
هان؟
لعنتی! بازنده‌ها هیچ‌وقت آدم نمی‌شن.
فکر کردی این خیلی مسئله مهمیه؟
ولی لعنت بهش!
اینجا هیچ‌چیزی عوض نمیشه.
عصبانی نشو. باشه؟
اون کلی کار داره، چون دوباره طرد شده.
باید بهش تبریک بگیم.
گیونگ-مین، تا حالا نوشیدنی خوردی؟
هی، خودم برات می‌خرم.
لعنتی!
ما اینو با خودمون آوردیم.
اینو بخور تا بزرگ بشی، باشه؟
- نکن. - بیا بزنیم بالا.
- چیزی نیست، بخورش. - تکون نخور.
بده پایین.
لعنتی، چه حیف شد!
فکر کنم بوی الکل میده.
به خودت بیا رفیق.
برو صورتت رو بشور.
ساکت.
خودت رو جمع‌وجور کن!
گیونگ-مینِ جذاب!
ام‌ام‌ای باعث شده قدرتم غیرقابل‌کنترل بشه. ببخشید.
این...
- این... - لکنت زبونت حالم رو بدتر می‌کنه.
- گفتم که معذرت می‌خوام. - اشکالی نداره.
نه، تو هم باید من رو بزنی. باشه؟
نه، اشکالی نداره.
نه، *من* با این قضیه مشکلی ندارم. شرط می‌بندم بعداً در موردش پست می‌ذاری.
- نه، نمی‌ذارم. - فقط من رو بزن، احمق.
من رو بزن. اشکالی نداره.
بجنب و من رو بزن.
- هی، من رو بزن. - قضیه‌اش چیه؟
زود باش.
پسر، ببخشید. چند بار بهت گفتم؟
بزن تو صورتم. این‌طوری بزن. زود باش.
هی، سرت رو بیار بالا. بذار ببینم.
بذار ببینم، عوضی بی‌شعور.
لعنتی.
حالت خوبه. همه‌چی مرتبه.
هی، بیا اینجا. بلند شو. بذار نشونت بدم.
وقتی به کسی مشت می‌زنی، باید توی چشماش نگاه کنی.
بزن تو صورتم.
آره!
لعنتی.
هی، بیا دوباره امتحان کنیم. یه بار دیگه.
لعنت به این وضعیت. زود باش، گریه نکن.
باشه. چشمام رو می‌بندم.
بیا.
زود باش، بهم ضربه بزن.
فقط بهم ضربه بزن، عوضیِ لعنتی!
فقط بهم ضربه بزن، عوضی. زود باش.
لعنتی، چه مرگته!
هی، گوانگ-سو رو زدن.
اون کیه؟
- اون کیه؟ - اون کیه؟
تو بودی منو زدی؟
تو دیگه کدوم خری هستی؟
معلمی؟
با بزرگ‌ترت درست حرف بزن!
لعنتی.
لعنت به این شانس!
فیلم نگیر. فیلم گرفتن رو تموم کن!
تو...
نباید توی راهرو بدوی.
گمشو بابا!
نباید توی مدرسه بی‌نظمی ایجاد کنی.
- جون-هیونگ اومد. - خودشه، جون-هیونگه.
حالا چی شده؟
تو دیگه کدوم خری هستی؟
من امروز به این مدرسه منتقل شدم.
پس تو... معلمی. معلم‌ها نباید دانش‌آموزها رو بزنن.
هی، فیلم بگیر.
- خیلی خب. - بچه‌ها، شروع کنید به فیلم گرفتن.
هی، حتماً ازش فیلم بگیرید.
حالا که داری فیلم می‌گیری، نمی‌تونی بهم ضربه بزنی؟
دوباره بزن، عوضیِ دیوونه.
خیلی خب. باشه، پس این‌طور.
بفرما. ای بابا.
اینم از این.
حالا که این‌طوره، دیگه نه نمی‌گم.
اون ویدیوهای کوتاه که بهشون "شورتس" می‌گن رو می‌شناسی؟
درس عبرت ضرب و شتم دانش‌آموز
عزرائیل
تق! هنوز شروع نشده هیجان‌انگیز! تند و تیز!
حالا اون طرف!
چک
کدوم معلمی بدرفتاری می‌کنه؟ استادِ سیلی زدن
بخند وگرنه بد می‌بینی
خودم رو جمع‌وجور می‌کنم و درست رفتار می‌کنم.
- علامت قلب. - معلم داره میاد.
- این چیه؟ - علامت قلب.
- برو کنار! - یارو دیوونه‌ست.
چه خبره؟ شما دیگه کی هستید؟
- چی شده؟ - چه بلایی سر صورتت اومده؟
- کی بهت اجازه داده این کارو بکنی؟ - لطفاً یه لحظه صبر کنید.
میگه معلمیه که تازه استخدام شده.
تازه استخدام شده؟ من که چیزی نشنیده بودم.
تو دیگه کدوم خری هستی؟
صبر کن، همین‌جاها بود...
همین‌جاست.
دور گردنمه.
من بازرسِ "سازمان حفاظت از حقوق آموزشی" کره هستم.
اسم من "نا هوا-جین" هست.
"ای‌آر‌پی‌بی"؟
تا حالا اسمش رو شنیدی؟
نه، نشنیدم.
معلومه که نشنیدی. همین تازه تأسیس شده.
خب این اداره اصلاً چی هست؟
باید درست و حسابی توضیح بدم. ولی خب، اولین بارمه.
ما به مدرسه‌های آشغالی، خدمات راهنمایی تخصصی ارائه می‌دیم،
همون‌هایی که به پلیس رشوه می‌دن تا اتفاقات رو ماست‌مالی کنن،
حتی وقتی یه دانش‌آموز می‌میره.
نه تنها همچین اتفاقی نیفتاد،
بلکه اصلاً معلم اجازه داره یه بچه رو این‌طوری کتک بزنه؟
اجازه داره.
بازرس سازمان حفاظت از حقوق آموزشی یه اختیار ویژه داره.
"هیچ محدودیتی برای روش‌های تدریس وجود نداره."
به زبون ساده،
اگه حرف‌شنوی داشته باشن، با زبون خوش بهشون یاد میدی.
اگه فقط با کتک حساب ببرن، پس با کتک بهشون یاد میدی.
خیلی خب. از امروز، این سازمان قراره به این مدرسه...
یه درس درست‌وحسابی بده.
بهتون یاد می‌دم چطور رفتار کنید
خدای من.
پس این سازمان واقعاً وجود داره.
به نظر می‌رسه که یه سوءتفاهمی پیش اومده.
قلدری؟ خشونت در مدرسه؟
غیرممکنه که همچین چیزهایی توی این مدرسه اتفاق بیفته.
دانش‌آموزان ما سطح خیلی بالایی دارن.
خیلی از والدین، شخصیت‌های برجسته سیاسی یا تجاری هستن،
از جمله یکی از اعضای مجلس.
پارک ده‌سوک کلاس دوم، کلاس ۵ بود، درسته؟
از امروز، من معلم اون کلاس می‌شم.
والدین دانش‌آموزهای ما به‌شدت از دردسر و جنجال متنفرن.
اگه نمرات دانش‌آموزها افت کنه، غوغا به پا می‌شه.
نگرانی‌تون همینه؟
نمراتشون؟
پسر نماینده مجلس توی اون کلاسه.
حتماً نماینده "ریو گوانگ-پیل" رو می‌شناسین.
نامزد بعدی ریاست‌جمهوری. یک غول سیاسی.
من و شما هر دو فقط حقوق‌بگیر هستیم.
اون واقعاً یه کم ترسناکه، مگه نه؟
ما باید بترسیم. اون کاندیدای قوی برای ریاست‌جمهوریه.
آقای کیم.
اگه بزرگترها از بچه‌ها بترسن...
دنیا به آخر می‌رسه.
لعنتی. صدای زنگ توی گوشم قطع نمی‌شه.
هی، انگار "اداره حفاظت از حقوق آموزشی" اصلاً وجود خارجی نداره.
اگه هم وجود داشته باشه، می‌خوان چه غلطی بکنن؟
دمت گرم. همه‌شون زیردست بابات هستن، مگه نه؟
حتماً منو از قبل یادتونه.
من از حالا معلم راهنمای شما هستم.
کارمون تمومه. لعنتی.
ممنون بابت استقبال گرمتون.
خیلی خب، بریم سراغ حضور و غیاب.
- کو گیونگ-چان. - حاضر.
- کیم گیونگ-مین. - حاضر.
- کیم گوانگ-سو. - حاضر.
اوه، گوانگ-سو؟
- کیم نا-ره. - حاضر.
ریو جون-هیونگ.
پارک دائه-سوک.
درسته.
ده‌سوک مرده، مگه نه؟
شماها می‌دونید چرا ده‌سوک کارش به اینجا کشید؟
شنیدم به خاطر فشار درس‌ها خودکشی کرده.
واقعاً این‌طوریه؟
یا شاید ده‌سوک خودکشی کرد
چون یکی از شماها
اون‌قدر اذیتش کردید و طردش کردید
که دیگه نتونست تحمل کنه؟
نه، اصلاً این‌طور نیست.
اون یه احمقِ کودن بود و نمی‌خواست تو آزمون‌های آزمایشی شرکت کنه.
واسه همین، یهو پرت شد پایین و از پشت‌بوم مدرسه افتاد و مرد.
خدای من، این چه طرز حرف زدنه.
- خیلی بی‌رحمانه‌ست. - یه لحظه صبر کن. صبر کن.
این‌طور فکر نمی‌کنی؟
شماها واقعاً فوق‌العاده‌اید.
تمام استعدادهایی که "ای‌آر‌پی‌بی" دنبالشونه همین‌جا جمع شدن.
شما معلم‌ها رو احمق می‌بینید.
و با افتخار، سنتِ قلدرمآبی رو ادامه می‌دید.
عوضیِ بی‌شعور.
و شما حتی وقتی هم‌کلاسی‌تون می‌میره ذره‌ای به روی خودتون نمی‌آرید.
شماها واقعاً خارق‌العاده‌اید. همین‌طوره.
قیافه‌تون پشیمون به نظر می‌رسه.
پشیمونی چیزیه که باید با بدنتون نشون بدید، نه با ذهنتون.
همگی برید تو وضعیت پلانک؟
با شماره سه.
سه!
بشینید.
بشینید!
امتحانات آزمایشی هم نزدیکه.
می‌شه لطفاً درس رو شروع کنید؟
که انگار سازمان حفاظت از حقوق آموزشی قراره نمره‌های ما رو تعیین کنه.
مطمئنم گفتم: "سه".
اوه نه.
این عوضی‌ها انگار بیشتر از تو، از من می‌ترسن.
در واقع، این عالیه.
یعنی اگه یه بچه احساس ترس کنه، بقیه هم همون حس رو پیدا می‌کنن.
ولی مگه می‌شه؟ آخه فقط...
من از هیچی نمی‌ترسم.
ترس از تجربه میاد.
ولم کن.
می‌دونی با کی در افتادی؟
مگه جز یه دانش‌آموز کی هستی؟
مگه دانش‌آموز نیستی؟
از امروز به بعد...
هر روزت مثل جهنم می‌شه.
خیلی خب. سه!
این آخرین باره.
سه.
صد سال افتخارِ دِهان پاینده و جاویدان باد
ممنون.
- بازم می‌خوری؟ - ممنون.
نوش جان.
- حتماً، مشکلی نیست. بخور. - ممنون.
ممنون. گمشو برو.
حتماً. بخور.
- نوش جان. - حتماً.
ممنون.
پسر، چطور همه کارات انقدر حال‌به‌هم‌زنه؟
چی شد، هنوزم تو ۱۸ سالگی یه عوضی هستی؟
- عوضی. - می‌خوای به زور بفرستمت ته صف؟
هیچ‌کس هم اعتراضی نداره.
قدرت واقعاً ترسناکه، نه؟
ولی قدرت جای دانش‌آموزا نیست.
اگه ناهار می‌خواید، برید ته صف وایسید.
وگرنه هیچی بهتون نمی‌رسه.
وای خدای من.
اوه، ببخشید. از کسایی که با غذاشون بازی می‌کنن بدم میاد.
خودتو ببین.
لباسات کثیف شد.
تو که به خاطر پسر سیاستمدار بودن، ده تا لباس فرم نداری، داری؟
بیا اینجا. بذار اون رو بردارم.
جدی میگم رفیق.
برای همینه که نباید با غذات بازی کنی.
یه کم پیازچه روی صورتته.
اینو بذار روی سرت.
چه قشنگ.
جون-هیونگ این شکلی خیلی بامزه شده.
بچه‌ها، وقت عکس گرفتنه.
چطوره چند تا ویدئوی کوتاه بگیریم؟
درست مثل جون-هیونگ عزیزمون،
بیاید مراقب رفتارمون باشیم و با دلی شکرگزار غذا بخوریم. باشه؟
خودت این کثافت‌کاری رو کردی، خودتم تمیزش کن.
بیاید غذا بخوریم!
صف بکشید!
حتماً خیلی هیجان‌زده‌ای.
نه.
نه چی؟
پرسیدم منظورت از "نه" چیه.
هان؟
گمشو اون‌ور، احمقِ عوضی.
چشم، قربان.
باشه.
آشغالِ طردشده.
عزیزم!
کیه؟
آیا اینجا خونه‌ی نماینده مجلس، ریو گوانگ-پیل،
کاندیدای قدرتمند ریاست‌جمهوریه؟
واو، اینا واقعاً واقعی هستن،
فقط برای دکور نیستن.
منظورم اینه که همیشه اینا رو توی سریال‌ها می‌بینیم.
می‌دونی، همیشه برام سوال بود.
مزه‌اش عالیه.
جون-هیونگ.
حالا که جون-هیونگ اینجاست، لطفاً بگو چی شد که اومدی اینجا.
خیلی خب.
این جون-هیونگِ عزیز ما بدون انجام دادن وظایف نظافت، اینجا رو ترک کرد.
"همه دانش‌آموزان برابرند. دانش‌آموزان نباید قدرت داشته باشند."
بارها بهش گفتم. بچه پررو.
انگار دست کشیدن از قدرت کار سختیه.
"مردم به مثابه مردم، سیاست به مثابه سیاست."
این شعار انتخاباتی شما در دور قبل نبود؟
من هم عقیده مشابهی دارم.
"معلم به مثابه معلم." متوجه شدید؟
"دانش‌آموز به مثابه دانش‌آموز"، عوضی!
پس من فقط اومدم تا اون دانش‌آموزی که تمیزکاری نکرده رو تنبیه کنم، همون‌طور که یه معلم باید انجام بده.
اون عمداً دنبال منه، داره اذیتم می‌کنه،
می‌خواد من رو به پرونده "پارک دائه-سوک" ربط بده!
خیلی چسبید.
اون رو هم با خودم می‌برم، همون‌طور که یه معلم باید انجام بده.
بریم. زود باش.
داری اشتباه می‌کنی.
از این به بعد بدون هیچ اشتباهی، جون-هیونگ رو درست راهنمایی می‌کنم.
- صدای بسته شدن درها. - دارن بسته می‌شن.
باید نگهش می‌داشتی، عوضی!
بازم می‌بینمت. بیا، بریم.
- ولم کن! - کدوم طبقه؟
صدای بسته شدن درها.
درها خیلی کُندن.
اینا باید همین‌طور به‌هم‌ریخته بمونن تا بتونیم داستان رو پیش ببریم.
ولی اونا برای این کار زیادی تمیزن.
وقتی تلاش می‌کنی خوب از پسش برمیای. خیلی خب.
اینجا رو جمع‌وجور کن و اون وسایل نظافت رو سر جاشون بذار.
پرونده دانش‌آموز
پارک دائه-سوک
چوی گانگ-سوک.
به نظر میاد وزیر چوی گانگ-سوک پیش‌قدمِ تشکیل دفتر حفاظت از حقوق آموزشی بوده.
و به نظر میاد تو معلمِ رسمی نیستی.
من در طول دوره تحقیقات به عنوان معلم شناخته می‌شم.
مطمئنم خودت اینو می‌دونی.
باید توضیح بدید چه بلایی سر سرِ پسر من اومده.
خب، مطمئن نیستم.
من بهش گفتم دستشویی رو تمیز کنه، نه اینکه سرش رو بکوبه بهش.
منظورتون اینه که پسرم عمداً به خودش آسیب زده تا شما رو مقصر جلوه بده؟
شاید براش آسون باشه که بقیه رو بزنه، ولی حتماً برای آسیب زدن به خودش ترسیده.
چطور بگم؟ جراحتش ساختگی به نظر می‌رسه.
طوری رفتار می‌کنید که انگار از هیچی نمی‌ترسید.
اگه دکتری از بیمارش بترسه، نمی‌تونه درست درمانش کنه.
اگه وکیلی از موکلش بترسه، نمی‌تونه درست ازش دفاع کنه.
پس اگه معلمی از دانش‌آموزش بترسه،
می‌تونن درست آموزش بدن؟
مطمئنم کاملاً متوجهی
که دخالت من چه معنی‌ای داره.
سازمان حفاظت از حقوق آموزشی یه نهاد کشوریه.
باید با کل کشور در بیفتی.
این کاریه که توش خیلی مهارت دارم.
خیلی هم عالی.
پس تو همونی هستی که به سازمان لو دادی، عوضی.
من نبودم.
آره، حتماً.
پدر جون-هیونگ اومد مدرسه، همه‌ش تقصیر توئه لعنتی.
می‌خوای بری پیش دائه-سوک؟
- واقعاً کار من نبود. واقعاً... - بگیر.
هی.
- مطمئنی؟ - هی، بیا اینجا.
اینکه لو دادی یا نه دیگه اهمیتی نداره.
لعنت بهش. من باهات...
لعنتی، من خیلی باهات خوب بودم.
- هی، فقط برو. - دختره‌ی عوضی!
- گمشو برو! - دختره‌ی عوضی.
عوضی!
هی، به من نگاه کن.
- سرت رو بالا بگیر. - کثافت عوضی.
- هی، بیخیال. - عوضی.
اوه پسر، تو واقعاً دردسرسازی.
بعدی چیه؟ ول کنم یا بکشم؟
بکش!
ادب کجا رفته؟
لطفاً بکش!
دنبالم بیا.
انگار همیشه کارت همینه که کتک‌خورِ دار و دسته‌ی جون-هیونگ باشی. مگه نه؟
تا کِی می‌خوای همین‌طور کتک بخوری؟
وقتی هیچی نمی‌دونی این‌طوری حرف نزن.
اگه تلافی کنم چی؟
فکر می‌کنی چیزی عوض می‌شه؟
کی حرف از تلافی زد؟
فقط فرار کن.
اونایی که بهت می‌گن بجنگ،
معلومه که خودشون تاحالا کتک نخوردن.
ولی اوضاع فقط بدتر می‌شه.
اون موقع هم می‌تونی فرار کنی.
یعنی می‌خوای تا ابد همین‌طور فرار کنی؟
حق با توئه. نمی‌تونی تا ابد فرار کنی.
پس باید
به یه بزرگتر بگی.
فایده‌ای نداره.
اون‌قدر بگو تا فایده داشته باشه.
آدم‌های بزرگِ خوب هم پیدا می‌شن.
حالا، به همین دلیل،
از امروز تمرین‌های دویِ سنگین رو شروع می‌کنی.
اون دروازه فوتبال رو می‌بینی؟
تا اونجا بدو و برگرد. ده ثانیه وقت داری.
چی گفتی؟
بدو. چرا نمی‌دوی؟
بدو!
بدو. یالا، تندتر.
گفتم تندتر!
سگ رو میندازم به جونت.
- سگ کجاست؟ - من. من یه سگ هارم.
عجله کن دیگه، پسر!
مطمئنی می‌تونی تنهایی از پسش بربیای؟
بله قربان.
درسته. تو می‌تونی انجامش بدی.
قبلاً هم انجامش دادی. همینه. خوبه.
قشنگ چیدیش.
شاید به‌خاطر تجربه‌ت به عنوان پادوی بقیه باشه. کارت حرف نداره.
می‌دونی، تو هم درست مثل اون‌هایی.
نه، من این‌طور نیستم، بچه جون.
من یه معلمم، و اونا فقط یه مشت قلدر حقیرن.
اون‌قدرها هم که فکر می‌کنی حقیر نیستن.
اونا خیلی قدرتمندن.
پدر جون-هیونگ می‌تونه بدون اینکه زحمت بکشه، زندگی یه خونواده رو نابود کنه.
نگران این‌جور چیزا نباش، باشه؟
منم پشت‌گرمی‌های بزرگی دارم.
خوش به حالت که همچین چیزی داری.
گیونگ-مین.
تو هم پشت‌گرمی‌های بزرگی داری.
کی؟
نمی‌دونی؟
اطرافت رو نگاه کن.
خیلی دور نیستن. دقیق‌تر نگاه کن.
کی می‌تونه حامی اصلی یه دانش‌آموز باشه؟ معلمش.
جدی می‌گم، رفیق.
بفرما، اینم حامیِ دلسوزت که فقط برای تو پوستش رو کنده.
درسته، ممنونم.
گیونگ-مین، چطور ممکنه حتی یه دوست نداشته باشی
که بتونی بهش اعتماد کنی؟ ها؟
من همیشه این‌طور طردشده نبودم.
چرا به پدر و مادرت نگفتی؟ چون نگران می‌شدن؟
پسر عزیزم روز خوبی داشته باشی!
اوه، نمی‌دونم.
فقط رامیون‌ت رو بخور. خمیر می‌شه.
خیلی خب.
وزارت آموزش و پرورش
صبر کنید! یه لحظه، آقای ریو!
سلام.
چی باعث شده به اینجا بیاید، نماینده ریو؟
اداره حفاظت از حقوق آموزشی.
درسته که شما تشکیلش دادید؟
خب، فکر می‌کنم همین‌طوره.
میل دارید یک فنجان چای بخورید؟
من برای چای خوردن اینجا نیامدم.
آنجا نایستید. بفرمایید بنشینید.
اصلاً چرا همچین چیزی درست کردید؟
چون احساس گناه می‌کردم.
مطمئنم شما هم یادتان هست.
دو سال پیش پرونده‌ای بود که در آن معلمی در مدرسه به دست
شاگرد خودش کشته شد.
فکر کردم حقوق معلم‌ها باید به‌طور شفاف تعیین شود
تا دیگر چنین اتفاقی نیفتد.
ولی چرا بین این همه جا، دبیرستان ده‌هان؟
پسر من الان داره به خاطر اونجا زجر می‌کشه.
پسرتون دبیرستان ده‌هان درس می‌خونه؟
ای وای.
اون بازرس داره زیاده‌روی می‌کنه.
اگه این موضوع رسانه‌ای بشه، انتقادهای عمومی خیلی شدید می‌شه.
هیچ نتیجه‌ی خوبی از این کار درنمیاد.
پس چرا همین‌جا تمومش نمی‌کنید؟
خب، خیلی‌ها دارن ما رو زیر نظر دارن،
و این سازمان تازه تاسیس شده.
چطوره یه کم دیگه صبر کنیم؟
می‌دونید که براتون احترام قائلم، وزیر.
اینا رو فقط به خاطر خودتون می‌گم.
دلتون نمی‌خواد به خاطر همچین چیزی از دنیای سیاست بازنشسته بشید.
یه پدر هر کاری می‌کنه
برای بچه‌ش.
این ریو گوانگ-پیل از حزب امید و خوشبختیه.
لطفاً ازش حمایت کنید.
- ممنونم. - ساعت چنده؟
نباید تا الان می‌رسید؟
- زود باشید، گوشیاتون رو بذارید روی ویبره. - ببخشید.
مردم به مثابه مردم، سیاست به مثابه سیاست.
این دیگه چیه؟ "استفاده از دستیارها برای کارهای شخصی"؟
"رشوه در ازای نامزدی در انتخابات محلی"؟
- آزار جنسی؟ - این حرف‌ها چیه؟
ریو گوانگ-پیل!
ممنون که وقت گذاشتید و اومدید.
آیا اتهامات مربوط به رشوه رو قبول دارید؟
- منظورتون چیه؟ - گزارش‌هایی به دست ما رسیده.
موضوع در مورد سوءرفتار اخلاقی شماست.
درسته که شما درگیر دلالی غیرقانونی ملک بودید؟
چه غلطی دارن می‌کنن؟
خودم پیگیری می‌کنم. تو برو.
- سریع اینجا رو ببندید! - هل ندید!
قبولش دارید؟ لطفاً یه چیزی بگید!
آقای نماینده ریو!
لعنتی.
چه خبر شده؟
بیرون خیلی شلوغه.
نیازی نیست تو چیزی بدونی.
بهتره همین الان بری.
انگار کُندذهن‌تر از این حرف‌هایی.
نکنه می‌خوای بگی
تو پشت این ماجرایی؟
کی تو رو فرستاده؟
دو سال طول کشید...
تا اداره‌ی حفاظت از حقوق آموزشی رو راه بندازم.
معلوم شد که
دو سال زمان خیلی طولانیه.
ریو گوانگ-پیل گزارش غیررسمی
ضبط مصاحبه با قربانی
گزارش فساد در انتصابات ریو گوانگ-پیل
دیوونه شدی؟
من و تو که هم‌تیمی هستیم!
ما هر دو عضو یک حزب هستیم، لعنتی!
آقای نماینده ریو.
وقتی پای آموزش در میون باشه دیگه بحث جناح‌بندی مطرح نیست.
یعنی از همون اول هدف اصلیت من بودم؟
آخه چرا؟
مگه من چه گناهی کردم؟
جدی می‌گی یا داری چرت‌وپرت می‌گی؟
خلاف‌هات باید تا الان همه‌جا پخش شده باشه.
لعنتی، این افتضاحه!
کلی آدم هستن که از من بدترن!
پس چرا داری این بلا رو سر من میاری؟
به خاطر اینکه
وقتی تو سقوط کنی،
پسرت هم سقوط می‌کنه.
واقعاً باید اون بچه‌ی لوس‌ت رو بهتر تربیت می‌کردی.
- جناب وزیر. - لطفاً کنار برید.
لعنتی!
- اونجایی؟ - قربان!
یه لحظه صبر کن!
مجلس ملی حکم جلب "ریو گوانگ-پیل" رو تایید کرد،
کسی که با اتهامات فساد مالی روبرو هست.
علاوه بر این، ادعاهایی مطرح شده
که پسر ریو مسئول قلدری در مدرسه‌ای بوده
که منجر به مرگ همکلاسی‌اش شده،
و این موضوع افکار عمومی رو بیشتر شوکه کرده.
این پرونده که نزدیک بود فراموش بشه،
که از طریق تحقیقات واحد حفاظت از حقوق آموزشی فاش شد.
واحد حفاظت از حقوق آموزشی، نهاد جدیدی است که به دستور وزیر آموزش و پرورش،
رسیدگی مستقل و سریع به حقوق معلمان را بر عهده دارد.
این واحد مسئول دریافت گزارش‌ها، تحقیق و پاسخگویی است--
این ممکنه به یه مسئله سیاسی هم تبدیل بشه.
مشکلی برات پیش نمیاد؟
من همه ترکش‌ها و گلوله‌ها رو به جون می‌خرم.
تو فقط کارت رو انجام بده.
انگار تا حالا تیر خوردی.
اگه تیر بخوری، از شدت درد می‌میری.
فقط یه استعاره بود.
واقعاً نمی‌گیرمش.
منم داشتم از استعاره استفاده می‌کردم.
ممنون بابت تلاشت.
هی، اینو دیدین؟
از امروز، طردشده‌ی دبیرستان ده‌هان...
خوش‌تیپ! تشویق کنید!
هی، این تا اینجا بهت بیشتر از همه میاد.
جون-هیونگ عزیز، کجا داری میری؟
اون بدون باباش هیچی نیست!
بوی گند آشغال میده.
چوبِ طردشده
تقصیر تو نیست.
گیونگ-مین.
تقصیر تو نیست.
وقتی دائه-سوک طرد شد،
خیالم راحت شد.
وقتی مُرد،
نتونستم جلوی لبخندم رو بگیرم.
فکر کردم می‌تونم از این جهنم خلاص بشم.
من هیچ فرقی با اونا ندارم.
نه، تو فرق داری، بچه جون.
تو بی‌دلیل اذیت شدی.
کسایی که اذیتت کردن
و بزرگترهایی که می‌دونستن و ساکت موندن مقصرن.
پس پشیمون نباش
یا احساس گناه نکن.
- اون دیوونه‌ست! - لعنت به این وضعیت!
همه چیز رو ضبط کردم، عوضی.
بمیرید، حروم‌زاده‌ها.
جون-هیونگ!
جون-هیونگ، متاسفم!
جون-هیونگ!
لعنت به این وضعیت!
- اداره حفاظت از حقوق آموزشی اینجاست. - خودشه.
حالا دیگه در امانیم.
هنوزم نمی‌خوای مسئولیت کارتو قبول کنی، نه؟
بهت گفته بودم، نگفته بودم؟
پشیمونی چیزیه که باید با بدنت نشون بدی، نه با فکرت.
تو دیوونه شدی؟
بنزین.
که چی؟
مگه برای همین نریختی‌اش؟
لطفاً کمکم کن! متأسفم!
اشتباه کردم!
لطفاً کمکم کن!
همه‌اش تقصیر منه.
متأسفم!
برای چی داری با من تا این حد پیش می‌ری؟ چرا؟
تو چی؟
چرا با ده‌سوک اون کار رو کردی؟
ده‌سوک هم از مرگ می‌ترسید.
درست مثل تو.
ولی با این حال اون تصمیم رو گرفت
چون آدم عوضی‌ای مثل تو باعثش شد.
[با قدرت، با نگه داشتن رویاهای امیدوارانه در قلب]
اگر تحمل زورگویی‌ها برات خیلی سخته،
چطوره بری یه مدرسه دیگه؟
ببخشید؟ چرا بچه من باید بره یه مدرسه دیگه؟
اون قلدره باید مدرسه رو عوض کنه. چرا قربانی باید بره؟
نمی‌تونی همین‌طوری یهویی سفارشت رو لغو کنی.
اصلاً نمی‌فهمم چه اتفاقی برای تأمین‌کننده‌هامون افتاده.
متأسفم.
- لطفاً با بابام راه بیا. - گمشو اون‌طرف.
- خفه شو. - از بابات بپرس.
ازش بخواه این یه بار با بابام راه بیاد.
چرا از من می‌پرسی؟ من بدون بابام فقط یه آدم بی‌عرضه‌ام.
واقعاً متأسفم.
چیکار کنم تا جبران بشه؟ هر چی بگی انجام می‌دم.
پس برو بمیر.
فهماندن عمق کارهایشان به دانش‌آموزان
با چشاندن مزه کار خودشان به آن‌ها
و وادار کردنشان به پذیرش مسئولیت آن کارها.
این همان آموزش حقیقی است...
که سازمان حفاظت از حقوق آموزشی به دنبال آن است.
اما هر کاری هم برای جبرانش بکنی...
دای-سوک دیگر به زندگی برنمی‌گردد.
کمترین کاری که می‌توانی بکنی این است که تا آخر عمرت این بار را به دوش بکشی.
این تنها راهی است که عدالت برقرار شود.
این جهنمیه که خودتون ساختید.
ببینید چطور می‌تونید توش زندگی کنید.
پلیس پرونده ده‌سوک رو دوباره باز کرد
و کسانی که ده‌سوک رو اذیت کرده بودن، از جمله ریو جون-هیونگ رو دستگیر کرد.
بهم گفتی بهت اعتماد کنم، عوضیِ پست!
و برای اولین بار...
اون اینجا نیست.
...مدیر مدرسه مثل یه آدم بالغ، مسئولیت کارش رو پذیرفت.
- گفتم اون اینجا نیست. - آقای کیم!
اون پایین داری چیکار می‌کنی؟
در وب‌سایت "اداره حفاظت از حقوق آموزشی"،
زورگویی‌های "ریو جون-هیونگ" برای همه علنی شد.
و می‌گویند این سوابق هرگز پاک نخواهند شد،
مگر اینکه قربانیان آن‌ها را ببخشند.
این‌گونه بود که اداره حفاظت از حقوق آموزشی به ماموریتش در دبیرستان ده‌هان پایان داد.
بعد از آن روز، دیگر هرگز آن بازرس را در مدرسه ندیدیم.
زنده‌یاد چوی گا-یون ۲۵-۰۷-۱۹۹۵ تا ۲۷-۱۱-۲۰۲۴
فراموشت نخواهیم کرد