‫«قسمت ۳۷: سر بریدن»
‫با نزدیک شدن بهار،
‫باید برای چندتا از مراسم‌های مهمِ
‫تقویم اجتماعی دیدلی اسکوات ‫آماده بشیم.
‫چون هم گاوها
‫و هم گوسفندهای ایزی‌کر به زودی ‫قرار بود زایمان کنن.
‫در یه جای دیگه، ساعت‌های زنگ‌دارمون ‫داشتن سر و سامون می‌گرفتن.
‫و سیستم کاری ربات کشاورز پرسبیترین
‫به این معنا بود که کشاورزی شب و روز ‫ادامه داشت.
‫باید این مسئله مهم رو یادتون بمونه.
‫الان کیلب خوابیده و حاضر ‫نیست کار کنه.
‫ولی اون حاضره.
‫در واقع، ربات کشاورز بهم الهام داده بود ‫که دفتر کاریم رو به روز رسانی کنم.
‫اینجا دفتر توئه.
‫- آره. ‫- که وسط دنیای کشاورزیه.
‫ولی اینجا یه مزرعه پیشرفته و سرشار ‫از تکنولوژیه،
‫و به یه دفتر مناسب هم نیاز داره.
‫بیا. مقر فرماندهی.
‫خدای من.
‫طویله قبلی خالی شد... ‫یعنی لیسا رو پرت کردم بیرون
‫چون اینجا رو انباریِ فروشگاه ‫کرده بود.
‫شب‌های سرد زمستون،
‫اونجا آتیش روشن می‌کنیم و می‌شینیم ‫روی سه قطعه چوبی
‫که دو پوند خرج داشت.
‫خب؟
‫اینجا برای جلسه‌های مهمه، خب؟
‫کشوی پرونده‌ها اونجاست.
‫جایزه خوک‌ها.
‫- ولی این یکی... ‫- اینا چی هستن؟
‫یه صندلی بردار و بشین، ‫برات توضیح میدم.
‫کلاغ‌ها یه مقدار عجیبن، ولی...
‫کلاغ‌ها که عالین، ‫کلمه اشتباهی رو به کار بردی.
‫خب، بیا شروع کنیم.
‫این نقشه کل مزرعه‌ست، خب؟
‫این که عکس یه خرگوشه.
‫راست میگی!
‫ببین، حتی دوتا گوش هم داره.
‫خب، اینا شش هزار عکس از ‫پهپاد هستن.
‫- عکسش رو! ‫- می‌دونم.
‫- اون بخشش رو جا گذاشتی. ‫- اینم از فروشگاه محصولات کشاورزی.
‫اون بخشش رو جا گذاشتی، ببین.
‫- چی میگی؟ ‫- بذرپاشی.
‫- کی؟ ‫- تو! خودت اونجا رو بذرپاشی کردی.
‫- اوه، آره. ‫- آره.
‫- یادم رفته بود؟ ‫- آره!
‫- چطوری؟ ‫- مشخصه بذرها رو تموم کردی.
‫وای خدا، آره. این بخشش جا موند.
‫لعنتی!
‫لعنتی! ای کاش نشونت نداده بودم.
‫همه‌ش همینجاست، خب؟
‫این مزرعه ماست.
‫می‌ریم سراغ ربات کشاورز.
‫الان داره روی این زمین ‫کار می‌کنه، خب؟
‫آره، اوناها، ببین.
‫- و الان اینجاست. ‫- آره.
‫و میشه دید توی کدوم خطه.
‫و کولتیواتور رو می‌ذاره زمین.
‫قیافه‌ت رو ببین.
‫خیلی خب، می‌تونی همزمان دکمه ‫بالا و پایین رو فشار بدی؟
‫همین الان.
‫واو.
‫تا کجا می‌ریم بالا؟ ‫می‌خوره به کلاغ‌ها.
‫خوبه. الان می‌تونیم...
‫- به صورت ایستاده کار کنیم. ‫- وقتی قضیه جدی شد.
‫آره!
‫می‌تونیم بیایم و بگیم، ‫«فکر کنم این عملیات ایستاده‌ست.»
‫خم شو.
‫اینجا رو. ‫یه نمودار برای ربات کشاورز دارم.
‫سرعت موتور: دو هزار.
‫درصد بارگذاری موتور با سرعت فعلی: ‫شصت و هفت درصد.
‫سطح مخزن ادبلو: نود و پنج درصد.
‫سطح روغن موتور.
‫- آره. ‫- هشتاد و دو.
‫هشتاد و دو میلی‌متر. نمی‌دونم ‫خوبه یا بد.
‫و اینجا میره پایین. ‫پس...
‫دوربین جلویی، صفحه کامل. ‫ایناها.
‫پخش زنده‌ی دوربین جلوییِ ربات کشاورزه.
‫- چه باحاله! ‫- برش گردون به پشت.
‫ببین، بادبادک‌های قرمز دارن میرن سمتش.
‫عاشقش شدن چون کشاورزی داخلش نیست.
‫من معمولاً در رو باز می‌کنم و ‫بوق می‌زنم که بترسن.
‫اون یکی موضوع اینه که هر پیکسل ‫دو سانته.
‫پس خیلی دقیقه.
‫و چند روز پیش که داشتم باهاش ور می‌رفتم،
‫متوجه یه چیزی شدم.
‫اوناها.
‫که مهمون داشتیم.
‫- از یکی که زباله پرت کرده. ‫- زباله‌ش رو پرت کرده اینجا.
‫آخه کدوم خری... ‫چی هست؟ یخچال؟
‫نمی‌دونم. خیلی سفیده.
‫خب چرا باید بذاریش اونجا؟
‫از بین اینهمه جا...
‫خب، باید بریم برداریمش.
‫- میای بریم؟ ‫- و چون...
‫- سلام. ‫- سلام، رفیق!
‫سلام، جرالد!
‫- به مقر فرماندهی خوش اومدی. ‫- اوه!
‫محل هماهنگ‌سازیه؟
‫- ببینش. ‫- آره.
‫آره، ولی اینا هیچوقت جای آدم ‫رو نمی‌گیرن.
‫از طرفی، از حموم می‌پرم بیرون
‫و بدون اینکه لباس بپوشم میرم بیرون.
‫پس قبولش نداری، جرالد؟
‫خب، چی بگم، معلوم نیست خوبه یا نه.
‫نمی‌دونم چه سالیه، ولی تنها ‫داستانش اینه که...
‫...و اینکه نباید بدون لباس برای ‫بذرپاشی برم تو باغ.
‫هوم، خب...
‫بعد از اینکه جرالد ما رو با ‫دانشش آشنا کرد،
‫رفتیم یه مقدار تمیزکاری کنیم.
‫چون ربات کشاورز رو گرفتم، ‫که می‌تونه تنهایی کشاورزی کنه،
‫وقت دارم که این کار رو انجام بدم،
‫برم کثافت‌کاری
‫آدم‌های بی‌شعور رو تمیز کنم.
‫از دست اینایی که آشغال می‌اندازن.
‫دلم می‌خواد برم تو ذهن کسایی ‫که فکر می‌کنن:
‫«باید از شر این یخچال خلاص بشیم، ‫پس بندازیمش توی این پرچین.»
‫نمی‌فهمن چقدر اعصاب خردی و ‫هزینه و زحمت لازمه
‫که این لعنتی رو دوباره تمیز کنیم؟
‫ربات کشاورز به ما زمان داده بود
‫که بریم تو جنگل کار کنیم.
‫و کار اصلیمون جمع کردن درخت‌هایی بود
‫که به خاطر طوفان داراه افتاده بودن زمین.
‫و چون لامبورگینی سبز دوباره ‫بازی درآورده بود،
‫مجبور شدم سلطان رو روشن کنم.
‫اوه، تغییر دنده خشن،
‫بدون ترمز، حس می‌کنم برگشتم خونه.
‫وای خدا، تعدادشون از اونی که ‫یادم میاد بیشتره.
‫یک، دو، سه، چهار، پنج، شش...
‫هفت، هشت، نه.
‫از جایی که من ایستادم ده‌تا هست.
‫برای حل کردن این مشکل، ‫یه جرثقیل گنده آورده بودم.
‫- پس این... قلابشه. ‫- آره.
‫وایسا. پایین‌تر.
‫قلاب زمینی رو بردم پایین و ‫درخت رو بهش وصل کردیم...
‫قراره حس خوبی داشته باشه!
‫- حاضری؟ ‫- آره.
‫...درخت اول رو گرفتیم و از جنگل ‫کشیدیم بیرون.
‫آره!
‫چه لامبورگینی قدرتمندی.
‫آره! نوبت بعدیه.
‫خیلی کار رضایت‌بخشی بود.
‫چون من و کیلب داشتیم به صورت ‫تیمی کار می‌کردیم...
‫تا وقتی دیگه اینطور نبود.
‫یه درخت افتاده بین دوتا درخت دیگه ‫و گیر کرده.
‫اگه بکشیمش، احتمالاً گیر کنه.
‫درسته، نقشه من اینه.
‫جرثقیل رو بیاریم پشت اون درخت.
‫خب؟
‫- و به بالا وصلش کنیم. ‫- نمیشه.
‫- میشه. ‫- نه، درخت اون سمتی میشه.
‫- آره، منم همین رو می‌خوام. ‫- نه، نمی‌خوام.
‫- نه، من می‌خوام چون سطحش... ‫- من نمی‌خوام.
‫نه، تو رو خدا ساکت باش.
‫نه، ولی نه، گوش کن.
‫بیا این پشت، اینجوری،
‫برو عقب و جلوی درخت.
‫- خب؟ ‫- خب.
‫وقتی می‌کشیش، باید درخت ‫رو اینجوری بکشه.
‫و وقتی می‌رسیم اینجا متوقف می‌شیم، ‫و از اون درخت استفاده می‌کنیم.
‫- روش من آسون‌تره. ‫- نه، نیست.
‫وقتی داشتیم بحث می‌کردیم، ‫عضو منطقیمون رسید.
‫- چطوری؟ ‫- چه خبر؟
‫چارلی، زود بگو به نظرت میشه یا نه؟
‫- چی؟ ‫- منطق فکر کردنش.
‫خب، من که نمی‌دونم به چی فکر می‌کنه.
‫- می‌خوایم اون رو بکشیم اینجا. ‫- از سمت سبکش.
‫- خیلی نزدیکه. ‫- درسته.
‫ولی نمیشه چون به اون درخت ‫گیر می‌کنه و اون درخت...
‫چرا نمی‌بُریدش؟
‫نه، اره برقی واسه آدم‌های ضعیفه.
‫- چی؟ ‫- خب، برق که داریم...
‫- اره برقی واسه آدم‎های ضعیفه؟ ‫- آره.
‫من مزاحمتون نمیشم.
‫- نمیشه! ‫- میشه.
‫نمیشه!
‫خیلی خب، انجامش می‌دیم و اگه نشد، ‫میگیم من شکست خوردم.
‫خدایا صبر بده.
‫- حاضری؟ ‫- آره.
‫داره میره بالا.
‫کار من نبود.
‫چیکار می‌کنی؟
‫کار من نیست.
‫چه غلطی داره می‌کنه؟
‫کیلب، چرا اینجوری می‌کنه؟
‫نمی‌دونم. دکمه توقف رو بزن.
‫کیلب!
‫بزن پایین. یه بار دکمه «پایین» ‫رو بزن.
‫- چی؟ ‫- دکمه «پایین» رو بزن.
‫بزن پایین.
‫نه.
‫عجبا.
‫بعد از اینکه کیلب به صورت دستی ‫قلاب رو آورد پایین...
‫به درد نخور.
‫نقشه درخت‌کِشیم رو شروع کردم.
‫حاضری؟
‫درست همونطور که برنامه‌ریزی ‫کردم می‌چرخه،
‫درست طبق برنامه‌م.
‫آره، ببینش.
‫خیلی خوشحال میشه، نه؟
‫باید برگرده و بگه،
‫«آفرین، جرمی. نقشه‌ت جواب داد.»
‫سرعتش رو بیار پایین.
‫هیچی. فعلاً که هیچی نگفته.
‫بیا جلو.
‫نمی‌خواد اعتراف کنه که نقشه من ‫جواب داد.
‫ولی می‌دونم که جواب داد.
‫می‌دونم.
‫امشب با این فکر می‌خوابم، ‫«نقشه‌م جواب داد.»
‫تا چند وقت قراره به روم بیاره، نه؟
‫متاسفانه وقت نداشتم از حق داشتن ‫لذت ببرم
‫چون لیسا احضارم کرد به حیاط مزرعه.
‫گفت یه مشکلی پیش اومده.
‫همه جا ساکت بود.
‫صدایی می‌شنوی؟
‫نه.
‫صدایی... اینجا نیستن، نه؟
‫نمی‌دونم. برمی‌گردم اینجا.
‫لعنتی.
‫چیه؟
‫پر مرغ شاخدار.
‫ای وای.
‫لعنتی.
‫اوه، و یکی دیگه. ‫ای وای.
‫کار روباهه، نه؟ ‫محض تفریح داره می‌کشتشون.
‫آره.
‫چطوری باید توضیحش بدم؟
‫نوه‌م آخر هفته میاد و میگه، ‫«میشه برم مرغ شاخدار رو ببینم؟»
‫همسایه‌ای داریم؟
‫ولی می‌تونیم از سن کم بهش ‫اطلاع بدیم که
‫نباید برخلاف لندنی‌ها فکر کنه که ‫روباه‌ها مهربونن.
‫«اوه، یه روباه تو وانزوورث دیدم ‫و خیلی مهربون بود.»
‫نه، نبود. اون یه قاتل عوضیه.
‫- جرمی! ‫- بله؟
‫خبرهای خوبی دارم. ببین.
‫- اوه، یکیشون... ‫- یکیشون زنده مونده.
‫اوه، خدا رو شکر.
‫آفرین.
‫همون بالا بمون که بلایی سرت نیاد.
‫طفلک، به قتل رسیدن خواهرها ‫و برادرهاش رو دیده.
‫خوشبختانه، اواخر اون روز، ‫فقط یه کار می‌تونست خوشحالمون کنه.
‫دارن آماده میشن؟
‫فکر کنم چندتاشون آره.
‫حالا که گاوها به زایمان نزدیک شده بودن،
‫باید طویله رو تبدیل به بخش ‫زنان و زایمان می‌کردیم.
‫پس لیزی، پرورش‌دهنده بزها داشت میومد
‫که کمک کنه این چمن‌زن‌های شاخ‌دار رو
‫بفرستیم توی دشت.
‫ظهرتون بخیر.
‫- لیزی! ‫- سلام، لیزی!
‫- چطوری؟ ‫- چه خبر؟
‫داریم جابجاشون می‌کنیم.
‫آسون‌ترین روش استفاده از بارکش بود،
‫ولی چون ظهر بهاری زیبایی بود،
‫تصمیم گرفتم از سبک سنتی ‫استفاده کنم.
‫باید ببریمشون تو دشت هالوبک ‫که زیاد از اینجا دور نیست،
‫می‌تونیم پیاده ببریمشون. ‫آره...
‫ببخشید، بله؟
‫میگم پیاده ببریمشون. ‫اون پایینه.
‫مگه چه اتفاقی ممکنه بیفته؟
‫هیچی! به خدا.
‫خب، این کار رو می‌کنیم، باشه؟
‫شما رو می‌بریم تو دشت هالوبک،
‫که پر از علف‌های خوشمزه و آب‌داره
‫و اونجا خیلی خوشحال می‌شید.
‫تو میشی نماینده کلاس، خب؟
‫موندم بز داره به چی فکر می‌کنه؟
‫داره فکر می‌کنه، «این احمق ‫چی داره میگه؟»
‫بریم.
‫یالا!
‫کی گفت به ماشین نیاز داریم؟
‫هوی! چیکار می‌کنید؟ ‫برید اون سمت.
‫یالا! برید!
‫نه، هی، نکنید.
‫بزها، بزها!
‫نه، اون سمتی! ‫میشه نرید بالا؟
‫بس کنید! ‫دیوونه‌بازی درنیارید!
‫- نه، نه، نه. ‫- برید.
‫داره خوب پیش میره.
‫- ای وای. ‫- یالا!
‫برید!
‫- یالا! ‫- بیاید پایین!
‫اینجوری نمیشه.
‫تقصیر خودته.
‫هی. گوش کنید. ‫خوراکی‌های لذیذ.
‫فکر کنم دارن استیک می‌خورن و
‫من دارم بهشون کلم تعارف می‌کنم.
‫وقتی غذا خوردنشون تموم شد...
‫یالا، برو، بیا پایین!
‫رفتن توی مسیر درست.
‫بیا. بیا بریم.
‫تو رئیسی. تو رو رئیس گروه می‌کنم.
‫برید! برید!
‫یالا!
‫اوه، ببین، الان گوسفندها هم ‫می‌خوان بدوئن.
‫سلام، گوسفندها!
‫منظره قشنگیه، نه؟
‫خیلی زیباست.
‫خیلی جالبه که جرمی یه ربات کشاورز داره و ‫داره اینجوری بزهاش رو جابجا می‌کنه.
‫آره!
‫یالا، بزها!
‫یالا.
‫بیاید. بیاید.
‫هی، برید!
‫منظره رو باش!
‫تو شبی مثل امشب، ‫کشاورزی بهترین شغل دنیاست.
‫آره! آره!
‫چرا زندگیم رو سر رانندگی و داد زدن ‫تلف کردم؟
‫ای وای، یادم اومد.
‫در غیر این صورت پول نداشتم ‫بخوام این مزرعه رو بخرم.
‫بدویید، پسرها! بیاید!
‫بعد از یه سفر فوق‌العاده،
‫بزها رو رسوندیم به دشت جدیدشون.
‫- تمومه! ‫- همه اومدن؟
‫آره، فکر کنم.
‫به همین سادگی!
‫خب...
‫شاهکار بود!
‫خیلی عالی بود.
‫ولی لرد شوگر مناطق روستایی
‫فکر کرده بود اومدیم خوش گذرونی.
‫فکر کردم قراره تعداد حیوانات ‫مزرعه رو کمتر کنیم.
‫- آره. ‫- که بازدهی مزرعه بیشتر بشه.
‫- آره. ‫- چطوری؟
‫- خوک‌ها. ‫- آره، درسته.
‫- در نهایت گوسفندها. ‫- آره.
‫- اینا چی؟ ‫- نه.
‫- چرا؟ ‫- بیشتر به خاطر گروه فیلمبرداری!
‫واقعاً می‌خواید اینجا باشن؟
‫آره!
‫بیاید رای بگیریم. ‫گروه فیلمبرداری، کی دوست داره بزها بمونن؟
‫اینا دیگه بخشی از گروه هستن.
‫- «اینا دیگه بخشی از گروه هستن.» ‫- به خدا،
‫- عاشق بزهان. ‫- جدی؟
‫اون دوتا رو.
‫شبیه تبلیغات شکلات کدبری فلیک شدن.
‫کسی پیام بازرگانیش رو یادشه؟
‫اینجوری بودن که
‫دخترهای خوشگل رو می‌آوردن
‫که تو دشت خشخاش یا گندم با لباس
‫توری بچرخن و کدبری فلیک بخورن.
‫فکر کنم یکیشون با راجر تیلور، ‫درامر گروه کوئین ازدواج کرد.
‫اصلاً حالیم نمیشه چی داری میگی.
‫تو...
‫نمی‌دونم چی میگه.
‫گاهی اوقات... فقط سرم رو تکون میدم.
‫فردا صبحش،
‫روز رو با سر زدن به تنها مرغ شاخدار ‫باقی مونده‌مون شروع کردم.
‫سلام، مرغ شاخدار؟
‫سلام؟
‫ای وای.
‫ای بابا، اصلاً
‫باورم نمیشه.
‫سرش رو جدا کرده.
‫حتی نخوردتش.
‫همه‌شون رو از بین برده.
‫ولی فقط برای عصبانیت وقت داشتم، ‫نه عزاداری.
‫چون امروز روز مهمی برای ‫ربات کشاورز بود.
‫کشاورزی توی تموم دشت‌ها ‫رو تموم کرده بود
‫و الان نوبت مهم‌ترین ماموریت ممکن بود:
‫بذرپاشی.
‫اینم از این. آره!
‫شروع کردیم. ‫داریم بذرپاشی برای نوشیدنی رو شروع می‌کنیم،
‫و تو دشت‌های آماده و
‫کود خورده سر وقت بذرپاشی می‌کنیم.
‫وقتی بذر رو ریختیم...
‫اون سمتش... هم ردیفه دیگه. نه؟
‫...ربات کشاورز با هیجان شروع کرد،
‫و لادایت طبق معمول داشت ‫ازش تعریف می‌کرد.
‫ببین، بذرپاشی نمی‌کنه.
‫نمی‌کنه، بذرپاشی نمی‌کنه، نه، نه.
‫وایسا، وایسا.
‫- اینجا رو جا گذاشت. ‫- نه... آره.
‫همه جا رو جا گذاشت. همه‌ش رو.
‫هر وقت آماده بود برمی‌گرده.
‫نه، بذر نپاشید. ‫اینجا هیچی رشد نمی‌کنه.
‫آره. هر وقت آماده بود
‫- بذرپاشی می‌کنه. ‫- جدی؟
‫میاردش پایین، فن رو روشن می‌کنه،
‫و هر وقت خواست شروع می‌کنه.
‫- شکست می‌خوره. ‫- خب، سبکش اینطوری نیست.
‫- هست! ‫- برمی‌گرده!
‫علی‌رغم منفی‌بافی‌های ‫همیشگی کیلب،
‫دستگاهم با دقت همیشگیش ‫ماموریت جدیدش رو شروع کرد.
‫ببین، با دقت و درست و حسابی.
‫ولی ربات کشاورز یه نقطه ضعف داشت:
‫اجازه نداره بره توی بزرگراه عمومی.
‫پس وقتی می‌خواست از یه دشت ‫بره به دشت اون سمت خیابون،
‫حس کردم با موقعیت دشواری روبروییم.
‫باز کجا میری؟
‫میرم دشت آرلو.
‫چطوری؟
‫آه. خب...
‫بذرپاش رو جدا می‌کنم،
‫وصلش می‌کنم به لامبورگینی،
‫لامبورگینی رو می‌برم پایین،
‫بذرپاش رو می‌ذارم تو دشت،
‫لامبورگینی رو برمی‌گردونم تو محوطه،
‫وصلش می‌کنم به بارکِش،
‫ربات کشاورز رو می‌ذارم ‫توی بارکش،
‫میرم آرلو،
‫ربات کشاورز رو پیاده می‌کنم
‫و وصلش می‌کنم به بذرپاش.
‫چقدر...
‫تا کارت تموم بشه،
‫می‌تونم تو کل مزرعه بذرپاشی کنم.
‫- آره، می‌دونم. ‫- با سی‌تا مزرعه دیگه رو.
‫کیلب راست می‌گفت.
‫نقشه من خیلی زمان‌بر بود.
‫و چون برنامه ما تلویزیونی بود، ‫نمی‌تونستم قانون رو نقض کنم.
‫پس یه راه‌حل هوشمندانه رو پیدا کردم.
‫اینجا رو ببین. حاضری؟
‫با این پارچه سیاه ساده...
‫خب. حالا...
‫تادا!
‫اومد اینجا...
‫ولی نمی‌دونم این جاهای لاستیک ‫از کجا اومدن. خودمم موندم.
‫ولی خب رسیدیم این سمت. ‫به پیش.
‫در دنیای دام‌پروری،
‫تو طویله گاوها داشت یه اتفاقاتی میفتاد.
‫با به صدا دراومدن یکی از موکال‌ها،
‫فهمیدم که گوساله داره به دنیا میاد.
‫خب.
‫به دنیا اومده؟
‫لیسا؟ اومد بیرون! به دنیا اومد! ‫یه گوساله داریم!
‫نه! چه سریع.
‫موکال صدا داد، یعنی، ‫«نزدیک به زایمان.»
‫ولی نگفت، «زایمان کرده.»
‫ببین!
‫بچه‌ی اول اندگیم!
‫و داره جفت رو می‌خوره و هر کاری ‫که لازمه رو انجام میده.
‫چه باحال!
‫- خیلی نازه. ‫- خوشگله.
‫از تاثیری که روی بقیه داره ‫خوشم اومد، ببین. همه‌شون...
‫آره، دارن میان نگاه کنن! ‫چه بامزه.
‫اولین گوساله تو ساعت خوبی ‫به دنیا اومد.
‫ولی گوساله بعدی...
‫موکال ساعت سه و ربع صدا داد.
‫و الان...
‫ساعت ده دقیقه به پنجه.
‫هنوز خبری نیست.
‫به دنیای دام‌پروری خوش اومدید.
‫مطمئن نیستم کاری از دستم بربیاد.
‫دیگه خودت باید زور بزنی.
‫آخی، نمی‌دونه کجا باید بشینه، نه؟
‫نمی‌دونی باید بایستی یا ‫دراز بکشی.
‫یالا.
‫یالا، زور بزن.
‫زور بزن.
‫پاش رو می‌بینم.
‫آره، تا الان یه سم و یه ‫بادکنک به دنیا آورده.
‫بجنب.
‫صد در صد دوتا پاست.
‫و دوباره برگشتن داخل.
‫صبح شد.
‫اوهوم.
‫در نهایت، دو ساعت و چهل و پنج ‫دقیقه بعد
‫بعد از صدای موکال...
‫آدم فضایی داره به دنیا میاد.
‫یالا، محکم فشار بده.
‫محکم فشار بده. دماغش رو می‌بینم.
‫اوه، با چشم!
‫اوه، و سرش!
‫یه سر!
‫و گوش!
‫و گردن!
‫بجنب!
‫و...
‫خوبه، فشار بده، زور بزن. ‫فقط کمرت رو بیار عقب.
‫بجنب، زور برن.
‫آفرین!
‫بجنب، نفس بکش. ‫نفس بکش، عزیزم.
‫یالا.
‫بخواب روی کاه.
‫بیا، نفس بکش.
‫خوبه. آفرین.
‫آره!
‫چه گوساله کوچولوی نازی!
‫هیچی نشده می‌خواد بلند شه، ‫ببینید.
‫اه! چه منظره‌ای!
‫از دیشب بیدارم، ولی خب وقتی ‫همچین منظره‌ای می‌بینید،
‫میگید ارزشش رو داشت.
‫بعد از این شروع زیبای روز،
‫رفتم دیدن چاقوی سوئیسی
‫که یه چیز جدید بهش وصل شده بود
‫و داشت باهاش زمین رو طی می‌کرد...
‫خوبه.
‫...زمینی که قرار بود توش پیاز و ‫چغندر بکاریم.
‫و برای کاشتنشون، به یه دستگاه ‫جدید دیگه نیاز داریم.
‫الان با فارم‌دروید
‫شگفت‌زده‌ت می‌کنم.
‫کیلب؟
‫این یه دستگاه دیگه بود
‫که تو نمایشگاه لاما تو ژانویه ‫چشمم رو گرفته بود.
‫یه بذرپاش پیاز با انرژی خورشیدی.
‫- یه ربات دیگه؟ ‫- آره!
‫فکر کردم قراره به پشت ‫ربات کشاورز وصل بشه.
‫نه! این یکی غلت می‌خوره.
‫با بذر پُرش می‌کنیم و خودش برای ما ‫پیاز می‌کاره.
‫کاملاً برقیه و اونم پنل خورشیدیه.
‫اگه خورشید بهش بخوره چی میشه؟
‫خب، باتری داره پس نیروی ‫برقی رو حفظ می‌کنه.
‫برق...
‫- پنل خورشیدی همینجوریه دیگه. ‫- برقیه؟
‫نمی‌دونم چرا فکر می‌کردم ‫حصار برقیه!
‫اون شکلیه، نه؟ ‫اون، اگه بهش دست بزنی متوقف میشه.
‫رازموس، مردی که برای اولین بار ‫فارم‌دروید رو نشونم داد،
‫اومد که شیوه کار کردنش رو نشونم بده.
‫همه‌ش با جی‌پی‌اسه، خب؟ ‫یادش می‌دونه باید کجا پیاز بکاره.
‫- بیا فکر کنیم این زمینه. ‫- آره، آره.
‫- و اینجا پیاز می‌کاره. ‫- آره.
‫چقدر؟
‫با فاصله پونزده سانتی.
‫خیلی خب، پونزده سانت.
‫- و خودش یادش می‌مونه؟ ‫- آره.
‫- و هر پونزده سانت می‌کاره؟ ‫- آره.
‫- پس خیلی دقیقه؟ ‫- آره.
‫چندتا پیاز قراره اینجا بکاره؟
‫ششصد هزارتا.
‫- ششصد هزار پیاز. ‫- واو.
‫- سرعتش چقدره؟ ‫- حداکثر یک کیلومتر.
‫- آها. ‫- پس سرعتش اندازه منه.
‫وایسا. اگه فقط یک کیلومتر ‫در ساعت میره،
‫- و خرگوش و لاک‌پشت داشته باشی... ‫- ولی این که...
‫کیلومتر خرگوشه یا لاک‌پشت؟
‫خرگوشه!
‫دستگاه کُندیه پس تا شب ‫کار می‌کنه.
‫و بعد از بذرپاشی، ‫می‌تونیم تبدیلش کنیم به دستگاه کندن علف،
‫یعنی خود دستگاه علف‌های به درد نخور ‫رو هم می‌کَنه.
‫اوه، پس علف‌ها رو از زمین جدا می‌کنه؟
‫- آره، علف‌های کوچیک‌تر رو نابود می‌کنه. ‫- و پیاز رو باقی می‌ذاره.
‫- دوربین داره؟ ‫- آره.
‫بهتون دسترسی به برنامه‌ش رو میدم،
‫و دیگه می‌تونید بشینید خونه.
‫وای پسر! هم دوربین‌های ربات کشاورز ‫رو دارم هم دوربین‌های این رو.
‫آره، آره.
‫لیسا هم چند روز پیش همین رو گفت!
‫نشسته بودم دوربین‌ها رو تماشا ‫می‌کردم و گفت،
‫«چرا مثل یه آدم عادی فیلم نمی‌بینی؟
‫جای اینکه بشینی حرکات ربات کشاورز ‫رو تماشا کنی!»
‫وای خدا، دوربین هر دو! ‫خیلی هیجان‌زده‌م.
‫- میشه راه بندازیمش؟ ‫- آره.
‫وقتی مخزن رو با بذر پیاز پر کردیم...
‫کی فکرش رو می‌کرد بذر پیاز ‫این شکلی باشه؟
‫شبیه نسخه کوچیک تخم پرنده باسترک هستن.
‫فارم‌دروید رو بردم توی دشت.
‫وقتی می‌بریش توی زمین می‌بینی ‫چقدر سر و شکلش عجیبه.
‫راستش وقتی این و ربات کشاورز
‫روی یه زمین کار می‌کنن...
‫فکر کنم اولین بار توی دنیاست
‫که ربات کشاورز و فارم‌دروید دارن ‫توی یه دشت بذرپاشی می‌کنن!
‫فوق‌العاده‌ست.
‫- آره، وارد زمین شدیم. ‫- آره، دکمه خودکار رو بزن.
‫- این؟ ‫- آره.
‫- حساب کردن مسیرها. ‫- آره.
‫و دکمه سبز رو بزن.
‫و احتمالاً داره خود به خود ‫اندازه‌گیری می‌کنه.
‫پس الان دنبال نقطه شروعش می‌گرده؟
‫- آره. ‫- درست مثل ربات کشاورز.
‫آره. الان نقطه شروع رو پیدا کرده.
‫- ببین، داره میاردش پایین. ‫- آره.
‫- و شروع کرد. ‫- آره.
‫می‌تونی صدای کلیک‌ها رو بشنوی. ‫صدای تسمه‌ی بذره.
‫- هر کلیک یعنی...؟ ‫- آره.
‫- یعنی بذر داره وارد زمین میشه؟ ‫- آره.
‫- عجب! باورنکردنیه! ‫- باورم نمیشه.
‫آره!
‫صدای کار کردنش میاد.
‫- هر کلیک، یک پیاز. ‫- می‌دونم، واقعاً...
‫پول، پول، پول، پول!
‫خیلی باحاله!
‫پیازها کجان؟
‫لازمه چکشون کنیم...؟
‫حالا باید چک کنیم.
‫عمق بذر باید چقدر باشه؟
‫چارلی گفت سه سانت.
‫سه؟
‫اوه، ایناها! ببین!
‫- پیدا کردی؟ ‫- آره، ببین.
‫پیاز وارد زمین شد! ‫پیاز رو گذاشت توی زمینم!
‫- و بعدش هم پونزده سانت. ‫- نه، نه، وایسا، نه.
‫اگه حقیقت داشته باشه، فوق‌العاده میشه.
‫پس پونزده سانت...
‫پونزده کو؟ اوناها.
‫- یا خدا! ‫- باورم نمیشه.
‫و داره کار می‌کنه.
‫انگار تحت تاثیرش قرار گرفتی.
‫آره.
‫شب و روز طولانی‌ای بود،
‫ولی قبل از اتمام کارمون،
‫باید می‌رفتم دیدن لیسا و جرج که ‫براش حلزون میاره.
‫- می‌دونی، رفتن داخل. ‫- آره.
‫چون حلزون‌ها تخم گذاشته بودن.
‫می‌بینی؟
‫- آره. ‫- ایناها.
‫ببین.
‫اوه، واو!
‫اینا اولین فرزندان حلزونیت هستن.
‫اوه! واو!
‫- همه‌شون تخم حلزونن، نه؟ ‫- آره.
‫خیلی خب. چیکارش کنیم؟ ‫این چیه؟ کوده؟
‫کودیه که توش آب ریختیم.
‫درش رو می‌ذارم و می‌ذارمش ‫کنار هیتر.
‫چقدر طول می‌کشه حلزون بشن؟
‫- از تخم میان بیرون؟ یا نه؟ ‫- آره.
‫جرج خیلی مشتاق بود نشونمون بده
‫که بچه حلزون‌ها چطوری به وجود ‫اومده بودن.
‫اه! ایناها!
‫فرآیند نزدیک شدنشون رو می‌بینید. ‫نه؟
‫- آره، آره. ‫- آره!
‫سمت چپی رو ببینید، آماده‌ست. ‫می‌بینید؟
‫- آره. ‫- اوناها، خودشه.
‫و این یکی هم آماده شد.
‫آره.
‫اون مرده؟
‫نه، نه، زن و مرد ندارن.
‫حلزون‌ها مثل بقیه حیوانات نیستن.
‫چه باحال!
‫پس هم‌پای زمونه دارن میان جلو.
‫حیوانات پیش‌روی مزرعه داریم.
‫آره!
‫نکنه خنثی هستن؟
‫خنثی هستن ولی دستگاه ‫فرزندآوری هستن.
‫- دستگاه فرزندآوری؟ ‫- شک نکن.
‫- چندتا عضو بدن داره؟ ‫- دوتا.
‫- دوتا؟ ‫- مثل اینجا،
‫- کیسه تستوسترون داره. ‫- اوه، فهمیدم، همه چیز داره.
‫- پس بستگی داره کدوم سمت... ‫- پس خانم کجاست؟
‫کنارشه. جفتشون یکی هستن.
‫پس هم خانم هستن هم آقا؟
‫نه، یکی هستن. ‫فرقی با هم ندارن.
‫هوشمندانه‌ست، نه؟
‫و با صورتشون دستشویی می‌کنن؟
‫آره، یه گوشه. اونا...
‫پس صورتشون مثل فرمون فراریه،
‫- همه چیز همونجاست. ‫- آره.
‫آره! آره!
‫و وقتی بچه آوردن، تخم رو برمی‌داری
‫و حلزون قبلی رو می‌خوری. ‫یعنی اون دیگه به درد نمی‌خوره.
‫اه، پس وقتی بچه به دنیا اومد،
‫بزرگسال‌ها می‌تونن برن کافه.
‫- آره! ‫- درسته. زنجیره زیباییه.
‫چون من حلزون‌ها رو دوست دارم. ‫به نظرم خیلی جالبن.
‫- تو نون سیر دوست داری. ‫- اوه، صد در صد.
‫و می‌تونی لاکشون رو آسیاب کنی ‫و به عنوان غلات بدی به مرغ‌ها.
‫هرچند، لیسا و جرج ادعا کردن
‫که پولی که میشه از سرو کردنشون ‫تو کافه درآورد در برابر پولی که
‫میشه از مایع بدنشون درآورد، ‫هیچی نیست.
‫تو اِسکس آرایشگاه‌هایی هستن...
‫- اِسِکس؟ ‫- آره.
‫که برای ده دقیقه کار با حلزون ‫صد و بیست پوند می‌گیرن...
‫یا برای پونزده دقیقه.
‫- پس حلزون رو می‌ذارن روی صورتت. ‫- آره.
‫و حلزون میره و کثیفی‌ها رو ‫پاک می‌کنه.
‫همین.
‫صد و بیست پوند در ازای ‫ده دقیقه.
‫آره.
‫زیاد قانع نشده بودم،
‫ولی نگرانی‌هام رو گذاشتم کنار.
‫چون روز بعد،
‫من و لیسا منتظر زایمان ‫گاو شماره سه بودیم.
‫اوه!
‫- اون رو... ‫- شروع کرد.
‫که درست مثل زایمان دوتای قبلی داشت
‫بی‌دردسر پیش می‌رفت.
‫- اوه، شروع شد. ‫- بذار از نو شروع کنه.
‫پاش.
‫زور بزن!
‫فشار بده.
‫اوه.
‫- ببین، میشه زبون گوساله رو دید. ‫- اوه، زبونش اونجاست.
‫نگران‌کننده‌ست.
‫لعنتی، دیلوین رو خبر کنیم یا ‫الکی نگران شدیم؟
‫اوه، اول سرش داره میاد، پس خوبه.
‫نه، همه چیز سر جاشه، ولی ‫ببین، می‌تونیم زبون رو ببینیم.
‫زبونش داره جابجا میشه، یعنی ‫گوساله نیاز داره بیاد بیرون.
‫بگیریم و بکشیمش بیرون؟
‫نگرانم که زبونش اومده بیرون ‫و داره تکون می‌خوره.
‫بذار به کیلب زنگ بزنم.
‫- وایسا. ‫- الو، رفیق.
‫سلام، رفیق. ‫می‌دونم تولد اسکاره.
‫- آره، صدام رو می‌شنوی؟ ‫- آره.
‫یه گوساله داره به دنیا میاد.
‫نیم ساعتیه زایمان شروع شده.
‫تو انقباض آخر
‫بیشتر پاهای جلوییش اومدن بیرون
‫و انگار زبونش داره میاد بیرون.
‫پاهاش رو بگیر، خب؟
‫و یواش بهش فشار بیار.
‫باشه.
‫بعدش می‌تونی زور زدنش ‫رو حس کنی.
‫و وقتی داشت فشار می‌داد، ‫یواش محکم‌تر بکشش بیرون.
‫- باشه. ‫- و وقتی دیگه فشار نداد،
‫دیگه فشار نیار، متوجه شدی؟
‫آره، فهمیدم.
‫باشه، حلش می‌کنیم.
‫- خیلی خب، خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫خب دیگه، شروع می‌کنم.
‫زبونش داره دستکشم رو ‫لیس می‌زنه.
‫اوه، یالا.
‫نمی‌خوام به پاهای گوساله ‫فشار بیارم.
‫داره من رو لیس می‌زنه.
‫میشه طناب بدی؟
‫آره، هر دوتا پاش.
‫خیلی دوست دارم بکشمش بیرون...
‫چون تا حالا همچین کاری نکردم.
‫داره میاد بیرون.
‫آخ.
‫ای خدا.
‫یالا، یالا، بجنب.
‫وای خدا.
‫کیلب. سلام، رفیق.
‫خوبی؟ گوساله اومد بیرون؟
‫- نه. ‫- نه.
‫یالا، برو. گرفتیش؟
‫- بکشمش بالا؟ ‫- آره، بکش. خوبه!
‫- خوبه، بکشش. ‫- آره، دارم می‌کشم.
‫ببین، دیگه بیشتر نمیاد بیرون.
‫وایسا. فشار بیار. حالا بکِش.
‫وایسا.
‫بکش و یه کم بیارش پایین.
‫خوبه، ادامه بده.
‫وای خدا!
‫- دستم داغون شد. ‫- آره، وایسا.
‫اه!
‫بیا این یکی رو امتحان کنیم.
‫این یکی رو می‌بندم.
‫باید بری کیک تولد بخری.
‫می‌دونم.
‫خب، خوبه. حالا امتحان کن. ‫منم کمکت می‌کنم.
‫- خوبه... ‫- خوبه؟
‫خیلی آسون‌تر شد.
‫- اگه خواستی می‌تونی هر طرفش رو کنترل کنی. ‫- آره، دقیقاً.
‫دست خودته.
‫یالا، دختر، محکم فشار بده. خوبه.
‫الان میاد.
‫می‌تونی حسش کنی؟ ‫آره. محکم بکشش بیرون.
‫تو می‌تونی. انقباضش رو حس کن، خب؟
‫آره.
‫اوه، سرش رو دیدم.
‫- سرش اومد. ‫- الان دیگه دست خودته، خب؟
‫بیا بیرون.
‫- اگه بیاریش پایین آسون‌تر میشه. ‫- آره، دارم سعیم رو می‌کنم.
‫یالا، خوبه. ‫خوبه، رفیق. عالیه.
‫خوبه، آفرین. ‫بذار کمکت کنم.
‫تو رو خدا سالم باش.
‫- بجنب، نفس بکش. ‫- نفس بکش.
‫داره پلک می‌زنه.
‫بجنب، آفرین.
‫بذار مجرای تنفسیش رو باز کنم.
‫مادرش رو بیار که لیسش بزنه.
‫بیا.
‫- به نظرم خوب پیش رفت. ‫- آره.
‫گوساله قد بلندیه.
‫خوبه، یالا. لیسش بزن، دختر. ‫آفرین. تو رو خدا.
‫خوبه، باریکلا. ‫آفرین، مامان خوب.
‫داره لیس می‌زنه؟ ‫آره.
‫آفرین، رفیق.
‫اولین زایمانم.
‫چطور پیش رفت؟
‫- واقعاً... ‫- خوب بود، نه؟
‫- اوه، لعنتی عالی بود! ‫- خوبه!
‫عالیه!
‫- خوبی؟ ‫- اه.
‫- آه! ‫- ها؟
‫- هی؟ ‫- می‌دونم، خیلی حس خوبیه.
‫همه‌ش زحمت خودت بود!
‫واقعاً... بیرون کشیدنش کار ‫سختیه، نه؟
‫ببینش!
‫چه روز فوق‌العاده‌ای.
‫چه روز قشنگی.
‫بعدش، من و لیسا رفتیم تو جنگلی که
‫خوک‌ها رو توش نگه می‌داشتیم.
‫کار سختیه!
‫که باز هم خسارت‌های طوفان رو ‫تمیز کنیم.
‫می‌دونم.
‫- خیلی ساکته. ‫- چند سال گذشته،
‫ولی هر دفعه که میومدیم اینجا، بدو بدو
‫- میومدن استقبالمون، ولی الان ببین. ‫- می‌دونم!
‫البته اینم اضافه کنم،
‫خالیِ خالی نشده، نه؟
‫چون ببین کی اینجاست.
‫خانم‌ها و آقایون...
‫ریچارد هم.
‫ببینید چقدر بزرگ شده!
‫- تبدیل به یه خوک قدرتمند شده! ‫- آره!
‫یه خوک بزرگ!
‫ریچارد هم! بیا سلام بده!
‫بذارید توضیح بدم چی شد. ام...
‫سلام!
‫- نگهش داشتیم. دلمون نیومد. ‫- سلام!
‫مشکل اینه که دیگه نمی‌تونه ‫خوک‌ها رو تمیز کنه
‫چون اینجا خوک دیگه‌ای نیست.
‫ام، نمی‌تونید بخوریدش.
‫چون نمی‌تونیم دیگه.
‫و نمی‌تونیم ازش بچه بخوایم
‫چون مشکل ژنتیکی داره.
‫ام...
‫پس نگهش داشتیم دیگه.
‫و نمی‌تونید یه خوک رو تنها بذارید.
‫پس اونجا یه خوک دیگه داریم،
‫یه خوک نر دیگه، ‫و می‌تونن با هم دوست بشن.
‫اسمش رو چی می‌ذاری؟
‫- اسم دوستش رو؟ ‫- آره.
‫خب، دوست صمیمی ریچارد هموند کیه؟
‫اسمش رو نمی‌ذارم جیمز می. ‫نمی‌خوام یه خوک به اسم جیمز می داشته باشم.
‫بور. اسمش رو می‌ذاریم جیمز بور.
‫- گرازه دیگه! ‫- گرازه.
‫واقعاً گرازه. ‫[بور به معنای گراز است.]
‫ریچارد هم و جیمز بور!
‫روز خوبمون، خوب هم به پایان رسید.
‫چون با غروب آفتاب،
‫من و لیسا یه فلاسک بووریل ‫درست کردیم،
‫و رفتیم تو دشت
‫و برای شب قرار جدید و ‫مورد علاقه‌مون آماده شدیم.
‫ببین، ببین، متوقف شد.
‫داره فکر می‌کنه چطوری باید برگرده.
‫داره برمی‌گرده.
‫وای خدا، ببینش.
‫حس می‌کنم شهروند قرن هجده هستم
‫و دارم به تراکتور نگاه می‌کنم.
‫آره، انگار یه سفینه تو دیدلی اسکوات ‫فرود اومده.
‫خیلی خواب‌آوره، نه؟
‫فوق‌العاده‌ست.
‫مطمئنم تو تلویزیون داره برنامه ‫جالبی پخش میشه.
‫ولی هیچی به اندازه
‫دیدن پیشرفت کشاورزی
‫و اینکه می‌دونیم صبح که بیدار شیم،
‫این دوتا منتظرن نمی‌چسبه.
‫می‌دونم.
‫«خیلی خب، ما کارمون رو انجام دادیم.»
‫و حس می‌کنم باید بهشون یه ‫کار بسپریم. خوشحالن.
‫به نظرت با هم صحبت می‌کنن؟
‫نه!
‫حتماً باید صحبت کنن.
‫چند روز بعد،
‫همه گوساله‌ها به دنیا اومدن
‫و بخش زنان و زایمان منظره زیبایی ‫رو تشکیل داده بود.
‫اوه، ببین، رفت!
‫اوه، ببینش!
‫ببین چقدر خوشحاله!
‫نوبت توئه!
‫آفرین.
‫این گوساله کوچولو رو!
‫عاشق تماشا کردنشون هستم!
‫ببین چه بپر بپر می‌کنن.
‫خیلی نازن.
‫فضای کافی دارن!
‫و تصمیم گرفتم...
‫می‌دونی که چند هفته دیگه ‫شصت و پنج ساله‌م میشه؟
‫- آره. ‫- سن بازنشستگیه.
‫خب، از نظر تاریخی همه تو این سن ‫بازنشسته میشن.
‫می‌خوام بشم مامای گاوها.
‫بدون گلف، یا نقاشی با آب‌رنگ. ‫فقط مامای گاوها.
‫البته دقت کن تو زایمان بی‌دردسری رو دیدی.
‫اونم شب شنبه.
‫آره.
‫- و هنوز با قطع کردنش نکشیدیش بیرون. ‫- منظورت چیه؟
‫وقتی گوساله داخل بدن مادرش می‌میره، ‫جای سزارین،
‫باید چاقو برداری، ببری داخل، ‫و سرش رو قطع کنی،
‫سر رو بکشی بیرون و بعد بقیه ‫گوساله رو بکشی بیرون.
‫حالم بهم زنه.
‫تو هنوز این کار رو نکردی.
‫چی؟
‫پنجمین زایمانی که انجام دادم ‫تو پونزده سالگیم بود.
‫همه چی داشت خوب پیش می‌رفت، خب؟
‫و یه دفعه، یه گاو...
‫متاسفانه گوساله داخل گاو ‫مُرده بود، خب؟
‫جای سزارین کردن برای بیرون ‫کشیدن گوساله، مجبور شدیم این کار رو بکنیم:
‫از پشت رفتیم، یه چاقو برداشتیم،
‫سرش رو اینجوری بریدیم، ‫قطعش کردیم،
‫- سر رو کشیدیم بیرون، پاها رو گرفتیم... ‫- یعنی از داخل شکم مادر؟
‫آره، آره.
‫- سر گوساله رو قطع کردید؟ ‫- آره.
‫سرش رو کشیدیم بیرون. گوساله ‫مُرده بود.
‫- معلومه دیگه. ‫- گاو...
‫ده ساعت بود داشت زایمان می‌کرد.
‫وقتش بود گوساله بیاد بیرون، وگرنه ‫مادر رو هم از دست می‌دادیم.
‫- ولی تو این رو تجربه نکردی. ‫- خب، چرا سزارین نکردید؟
‫نمی‌دونم. کشاورز نمی‌خواست ‫زیاد پول خرج کنه
‫- و می‌دونی، میشد... ‫- چی؟
‫پس یه پسربچه پونزده ساله رو ‫دعوت کرد
‫که چاقو رو وارد شکم گاو کنه
‫و وقتی گوساله اون داخل بود ‫قصابیش کنه؟
‫آره.
‫دارم درباره برنامه بازنشستگیم و ‫مامایی برای گاوها تجدید نظر می‌کنم.
‫تو یه زایمان عادی رو دیدی. ‫این یه زایمان خوب بود!
‫نیمه پر لیوان این بود که
‫کیلب بهم گفت وقت ناتوان‌سازی ‫گوساله نر جدیده،
‫اونم با استفاده از یه کش لاستیکی.
‫پس این کار رو می‌کنیم: ‫اینجوری بازش می‌کنیم،
‫اعضای بدنش رو از این وسط ‫رد می‌کنیم،
‫و حواسمون هست چیزی جا نمونه،
‫و بعدش می‌کشیم و تمام.
‫- پس باید... ‫- ببینش!
‫قیافه‌ش رو!
‫«تو رو خدا همچین بلایی سرم نیارید!»
‫خب، خبر نداره قراره چیکار ‫کنیم، نه؟
‫نه، نمی‌دونه، مگه نه؟
‫سلام، گوساله!
‫ببین، انگار پوستش از جنس مخمله.
‫- قشنگه، نه؟ ‫- واقعاً زیباست.
‫زیباست.
‫خب.
‫نمی‌تونی بگیریش. الان یه ‫دستگاه اتوماتیک پیدا می‌کنم.
‫- از پشت میریم؟ ‫- آره، از پشت.
‫وای خدا، چقدر بزرگه.
‫آره، بگیرش.
‫الان روی دستت خرابکاری می‌کنه.
‫همینه؟
‫گرفتیشون؟
‫نمی‌دونم. فکر کنم. همینه؟
‫آره، خوبه، وصل شدن.
‫حواست باشه کش جدا بشه.
‫- چطوری؟ ‫- فشار بده. خیلی سفته.
‫وسط جراحی یه حیوون دست ‫همدیگه رو گرفتیم.
‫خب، جداش کن.
‫اوه، دستت کثیف شد!
‫روی دستم خرابکاری کرد.
‫اوه، بوی گند میده.
‫نه! دماغت هم کثیف شد!
‫چی؟ خاک بر سرم!
‫تموم بدنم... ‫چقدر کثیف شدم!
‫صورتمم کثیف شده؟
‫آره!
‫اه! یه گاو روی دهنم دستشویی کرد!
‫بمیری!
‫من... بسه دیگه، لعنتی، ‫برمی‌گردم لندن.
‫- برمی‌گردم لندن، کیلب. بسه دیگه. ‫- هی؟
‫خسته شدم.
‫با بنتلی برمی‌گردم لندن.
‫میرم دیدن رفقام تو بخش تبلیغات ‫و حقوق و تئاتر.
‫اه اه.
‫لعنتی.
‫وای خدا!
‫در نهایت، تصمیم گرفتم برنگردم لندن.
‫چون محصولات درست به موقع ‫رشد کرده بودن،
‫گوساله‌ها سالم بودن،
‫و هوا فوق‌العاده بود.
‫پس برای اولین بار از وقتی فیلمبرداری ‫رو شروع کردیم،
‫زندگی در دیدلی اسکوات
‫مثل یه رویا می‌موند.
‫گاهی اوقات بافت چیزی که ‫می‌خوری عجیب به نظر میاد
‫ولی خوشمزه‌ست.
‫خیلی وحشتناکه.
‫باید یه سد آب چوبی بسازیم.
‫ما شبیه سگ‌های آبی انسانی هستیم.
‫همونطور که می‌بینی، ‫ماشین زیباییه.
‫فروختنش زیاد آسون نیست.
‫مورد ۱۲-۴۶. شصت هزار پوند.