من شاه‌جهان اسلام نور هستم.
پدرم، عبدالغفور ملا.
فوت کرده.
متولد باگرپارا.
بنگلادش.
کبدی، کبدی، کبدی...
هی، محکم نگهش دارید.
کبدی، کبدی، کبدی...
کبدی، کبدی...
کبدی!
وقتی به دنیا می‌آییم...
مرگ اجتناب‌ناپذیر است.
زندگی چیزی جز تقلا برای نفس کشیدن نیست.
وقتی مرگ نزدیک می‌شود
نگه داشتن نفس سخت است.
اما رها کردنش از آن هم سخت‌تر است.
دام
زن مرده است.
بله.
پیاده شو!
برادر.
اشتباه شده...
هی، برادر.
برادر.
اشتباه شده...
اشتباه است.
برادر...
من مسلمان هستم.
کافر نیستم.
من مسلمان هستم...
کافر نیستم.
اشتباه است.
گوش کنید.
اشتباه بزرگی است.
مجرم نیستم.
یک آدم ساده‌ام.
لطفاً مرا ببخشید...
کجا...
لطفاً.
گوش کن.
من هیچ کاری نکردم.
گوش کن...
بچه که بودم عاشق بازی با یخ بودم.
حالا باید از آب‌های یخ‌زده بگذرم.
باشه، باشه...
حتی یک لحظه هم نمی‌توانم یخ بزنم.
باید مثل آب مدام در جریان باشم.
در تمام مدتی که در افغانستان کار کردم...
هیچ‌وقت آدم‌هایی به این سردی ندیده بودم.
هی!
اسلحه رو بذار زمین!
هی!
بذارش زمین!
می‌کشمت!
بهت هشدار می‌دم!
بهت شلیک می‌کنم!
بزن، ای کافر!
به من شلیک کن!
این اعجاز خانه.
پدرش پاکستانی است.
مادرش، افغان است.
و او یک فرمانده طالبان است.
جهاد ما علیه کافران و تمام حامیان آن‌هاست.
ما یک کارگر خارجی را گروگان گرفته‌ایم.
نه یک کافر--
رهبر ما، بهاءالدین را ظرف هفت روز آینده آزاد کنید.
- وگرنه حتماً او را می‌کشیم! - نه یک کافر...
- الله اکبر! - من مسلمان هستم.
- الله اکبر! - الله اکبر!
در را باز می‌گذارم و منتظرت می‌مانم
چشمانم فقط به دنبال تو می‌گردند
در را باز می‌گذارم و منتظرت می‌مانم
در نور ماه به دنبال تو می‌گشتند
اما تو صدای مرا نشنیدی
حتی اگر از دیدگانم دور شوی
چه نزدیک باشی و چه دور
من همیشه متعلق به تو بودم
قلبم تماماً متعلق به توست
عشقم تماماً متعلق به توست
قلبم تماماً متعلق به توست
هی، صبر کن. مزاحمشان نشو.
- سلام. - سلام.
به اقوام من توجه نکن. می‌توانم بنشینم؟
چرا گریه می‌کنی؟
اشک شوق است.
تو خیلی زیبایی.
کرم‌های شب‌تاب تمام شب گریستند
در مهتاب به دنبالت گشتم
اما صدایم را نشنیدی
قلبم تماماً برای توست
همیشه گره را خراب می‌کنی.
می‌خواهی با پشه‌بند جلوی باران را بگیری؟
کارت خیلی هوشمندانه است.
داری مسخره‌ام می‌کنی؟
خیلی خب، هر چه می‌خواهی بگو.
اما اگر این‌قدر نابغه هستی...
- چرا به من کمک نمی‌کنی؟ - حتماً.
خوب گوش کن.
آنجا را نگاه کن.
سوراخ سقف حلبی را تعمیر کن.
خدای من!
به حرفم گوش کن.
خیلی زود دیگر نیازی به تعمیرش نخواهیم داشت.
می‌توانیم یک خانه خیلی بهتر بخریم.
دفتر ما دارد نیرو به خارج می‌فرستد.
حقوق عالی.
مزایای عالی.
خارج از کشور؟
بله.
تو نمی‌توانی بروی خارج.
آنجا دخترها لباس‌های کوتاه می‌پوشند.
می‌دانی که...
شلوارک و این‌جور چیزها.
نه، نه.
نمی‌توانم بگذارم به خارج بروی.
آنجا یک کشور مسلمان است.
افغانستان.
مگر آنجا جنگ نیست؟
نه.
می‌دانی...
جنگ یک سال است که تمام شده.
وگرنه شرکت ما را به آنجا نمی‌فرستاد.
آمریکا را می‌شناسی؟
آن‌ها کمک کردند تا درگیری‌ها حل شود.
بسیاری از سازمان‌های مردم‌نهاد مانند ما در آنجا فعالیت می‌کنند.
سازمان ما در حال اعزام تعدادی از کارمندان منتخب است.
کسانی که صادق و در کارشان موفق هستند.
متوجه شدم.
خیلی خوب می‌دانم که تو در کارت موفق هستی.
به هر حال، به آن فکر می‌کنم.
بگذار حالا بخوابم.
من همچنان منتظرت هستم
آسمان مدام تو را صدا می‌زند
با این حال تو به خانه برنگشتی
حتی اگر از دیدگانم دور شوی
چه نزدیک باشی و چه دور
من همیشه مال تو بودم
قلبم تماماً متعلق به توست
عشقم تماماً متعلق به توست
- مدل موی جدید چطور است؟ - عالیه!
- شبیه قهرمان‌ها نشدم؟ - چرا، شدی.
- اسمت تو لیسته، نور. تبریک می‌گم! - بله، ممنونم.
چطور می‌تونم برم وقتی این‌قدر ناراحتی؟
می‌خوام یه خونه دو طبقه بسازم.
و یه چاه آب هم حفر کنم.
یه سرویس بهداشتی اختصاصی هم خواهیم داشت.
کرم‌های شب‌تاب تمام شب گریستند
زیباست!
در نور مهتاب به دنبالت گشتم
اما تو صدایم را نشنیدی
حتی اگر از جلوی چشمانم دور شوی
چه نزدیک باشی و چه دور
من همیشه متعلق به تو بودم
قلبم تماماً متعلق به توست
عشقم تماماً متعلق به توست
عمو، مراقب مادرم باش.
- باشه؟ - حتماً.
بگذار از او خداحافظی کنم.
اگر مدام گریه کنی، چطور می‌توانم بروم؟
اگر بخواهم به موفقیت برسم، باید قدم به دنیای بزرگ‌تری بگذارم.
مراقب خودت باش.
و اگر مشکلی پیش آمد دعا کن.
- باشه؟ - باشه.
بفرما.
مراقب خودت باش.
- مراقب مادر هم باش. - نگران ما نباش.
خداحافظ.
هی.
هوایشان را داشته باش.
قلبم تماماً برای توست
عشقم تماماً متعلق به توست.
زمان برای من ایستاده بود.
شش ساعت مثل ششصد سال گذشت.
منتظر آزادی‌ام بودم.
اما چطور ممکن بود؟
آزادی؟
یا مرگ؟
برادر.
من مسلمانم. کافر نیستم.
مردی ساده‌ام. برای یک سازمان مردم‌نهاد کار می‌کنم.
هیچ جرم و جنایتی مرتکب نشدم.
مجرم نیستم.
یک مرد ساده و فقیر هستم.
من با این باور بزرگ شدم که همه مسلمانان با هم برادرند.
لطفاً مرا آزاد کنید.
ثابتش کن.
من مسلمان هستم.
سوره‌ای از قرآن می‌خوانم.
بسیار خب.
(در حال قرائت قرآن)
نه.
چی؟ نه، نه، نه...
این‌طور در کشور ما تلفظ می‌شود.
تلفظش متفاوت است.
نه مثل عربی.
متوجه هستی؟
«الله اکبر»، خدا بزرگ‌تر است.
«الحمدلله»، ستایش از آنِ خداست.
«ماشاءالله»، همان‌طور که خدا خواسته است.
همه‌اش یکی است.
نشانم بده.
زود باش!
باشه، فهمیدم.
برادر.
همه‌چیز مرتبه، لطفاً باورم کن.
نیازی به دیدنش نیست، لطفاً.
من مسلمان هستم. به خدا قسم!
بنگلادشی، هان!
وقتی بچه بودم، پدرم به من گفت...
نور عزیزم.
آبروی تو در نحوه پوشاندن بدنت است.
همیشه این را به یاد داشته باش.
حالا من پدرم را از دست داده‌ام.
و همچنین وقارم را.
کی اونجاست؟
کی هست؟
رانی؟
رانی...
آتش...
این رشید حمید است.
مجاهد طالبان.
در خارج تحصیل کرده.
لطفاً مرا آزاد کنید.
اشتباه می‌کنید.
من مسلمان هستم.
کافر نیستم.
تو شاهجهان اسلام نور هستی اهل بنگلادش.
تو برای «نست» کار می‌کنی.
- درسته؟ - بله.
پس اشتباهی در کار نیست.
ما می‌دانیم که شما آدم خیلی پرمشغله‌ای هستید.
ما شما را در روستاهای مختلفی دیده‌ایم.
همیشه در حال صحبت با مردم.
یادداشت‌برداری می‌کنید.
حتماً آمریکا پول خوبی به شما می‌دهد.
آمریکا نه.
من بنگلادشی هستم.
بنگلادش به من حقوق می‌دهد.
آمریکا نیست.
هیچ ارتباطی با آمریکا ندارم.
این شخص کیست؟
من سوجیت هستم. مرا می‌شناسی؟
البته.
تو معروفی.
مردم درخواست سوغاتی از وطن می‌کنند.
تو تنباکوی جویدنی حکیم خواستی.
ممنونم.
بعداً داستانش را برایت تعریف می‌کنم.
وقت آشنایی است.
این راتان است، مافوق من. مدیر حسابداری.
- سلام. - سلام، من شاه‌جهان اسلام نور هستم.
هی، خودتان را معرفی کنید.
- تمجید. - شاه‌جهان اسلام نور.
- مستکین. - شاه‌جهان اسلام نور.
حالتان چطور است؟
آنجا جای من است. من آنجا می‌نشینم.
و این آقا حتی یک کلمه هم بنگالی بلد نیست.
سلام.
- سلام. - سلام، علی احمد.
من یک مسلمان از بنگلادش هستم. شاهجهان اسلام نور.
- اسمت را به او بگو. - ریاض.
- همه چیز خوب است؟ - بله.
- عباس. - همه چیز خوب است؟
هی.
همکار جدیدمان اینجاست. به او خوش‌آمد بگو.
- سلام. - سلام.
این هم تاریخچه تنباکوی جویدنی حکیم.
اسم رئیس ما حکیم است.
برای همین نگهش داشتیم تا خوشحال بمونه.
اوه، لعنتی. رئیس اینجاست.
- سلام. - سلام.
سوجیت.
هنوز هم دست از شوخی کردن برنمی‌داری.
ببخشید، رئیس.
اینجا هیچ وسیله‌ای برای سرگرمی نیست.
- برای همین سعی می‌کنم کمی... - بس کن!
باشه.
نور رو به همه معرفی کردی؟
تقریباً، اما حرفم را قطع کردی. لطفاً ادامه بده.
- نور، با من بیا. - حتماً.
رئیس خیلی سخت‌گیر است.
موفق باشی که می‌خواهی با او سر و کله بزنی.
- برگرد سر کارت. - چشم رئیس.
فراموش کردم موضوع مهمی را به تو بگویم.
بگو.
از نور خواستم یک هدیه ویژه برایت بیاورد.
- هدیه؟ - بله.
- برای من؟ - بله.
این چیه؟
کمی عسل.
به شیرین شدن صدات کمک می‌کنه.
فکر می‌کنی صدام خشنه؟
نه، من که نه.
دیگران این‌طور فکر می‌کنن.
درست نیست پشت سر رئیست این‌طوری حرف بزنی.
پس، اون همکارت هست؟
یه دوست؟
سوجیت نمی‌تونه دوست من باشه.
او یک...
آدم خیلی عوضی‌ای است.
ببخشید.
کلمه بهتری به ذهنم نمی‌رسد.
به آن فکر کن.
طبق تاریخ...
افغان‌ها زمانی در کشور ما رباخوار بودند.
و حالا ما داریم در کشور آن‌ها همان کار را می‌کنیم.
این اشکالی ندارد.
اما سوجیت، چیزی که اهمیت دارد صداقت است.
روستای لاکان را در نظر بگیرید.
پنجاه درصد وام‌گیرندگان بدهکار هستند.
تقریباً هیچ بازگشت سرمایه‌ای وجود ندارد.
چرا ماشین را متوقف کردی؟
یک درخواست دارم.
تو می‌توانی به هر روستایی در خوست بروی.
اما لاکان مشکل‌ساز است.
مشکل‌ساز؟
مشکل از لاکان است یا از خود تو؟
اگر این‌طور فکر می‌کنی.
من نتوانستم ۵۰ لک را پس بگیرم.
پس مشکل من هستم.
سوجیت.
اگر فقط لاکان ۵۰ لک بدهکار باشد...
آن‌وقت تصور کن اگر تمام دفترها را چک کنم چه چیزی پیدا خواهم کرد.
تو دفترها را باز می‌کنی و «نست» مرا به دردسر بزرگی می‌اندازد.
این چه طرز حرف زدن است؟
(به زبان خارجی صحبت می‌کند)
دوست قدیمی.
(به زبان خارجی صحبت می‌کند)
دوست جدید.
از کابل، دفتر مرکزی «نست».
من نور هستم.
ما پول می‌دهیم.
وام.
برای کمک به شما.
بعد شما وام را پس می‌دهید.
پول را برمی‌گردانید.
برای کمک به افراد دیگر.
متوجه شدید؟
ما این چیزها را نمی‌فهمیم.
این کارها را در روستای ما انجام ندهید.
همان‌طور که قبلاً به تو هشدار دادم، طالبان تو را می‌کشند.
- چه می‌گوید؟ - صبر کن.
بعداً برایت زیرنویسش می‌کنم.
مشکلی پیش آمده؟
بدهی‌اش را تسویه کرده؟
می‌گوید اگر طالبان ما را ببینند، پاهایمان را می‌شکنند.
من شاه‌جهان اسلام نور هستم. من از طالبان نمی‌ترسم.
بهتر است با من در نیفتند.
فقط کمکم کنید با او حرف بزنم.
او چه نسبتی با مریم نور دارد؟
چطور جرئت کرد اسم همسرم را به زبان بیاورد!
ببخشید، ببخشید، ببخشید.
- چرا عذرخواهی می‌کنی؟ - لطفاً سوءتفاهم نکنید.
- چی؟ - قضیه این‌طور نیست.
شما در یک کشور غریب هستید. به فرهنگ اینجا احترام بگذارید.
- حالا خودت حلش کن. - اما من پشتو بلد نیستم.
هی.
سوجیت! خیلی خب، نیازی به تو ندارم.
مریم نور.
او را به اینجا بیاورید. باید صحبت کنم.
- (به زبان خارجی صحبت می‌کند) - چه؟
چرا او این‌قدر عصبانی است؟ مشکل چیست؟
- چه شده؟ - آیا پول را پس نمی‌دهد؟
همه حرف‌هایش نامفهوم بود.
آیا پول را پس داده است؟
صبر مرا آزمایش نکن.
- ما را به دردسر انداختی. - چه دردسری؟
چرا نام همسرش را با صدای بلند گفتی؟
- او ناراحت شد. - وام به نام او صادر شده است.
لعنتی!
چقدر سریع می‌توانی بدوی؟
نسبتاً سریع.
وقتی تا سه شمردم، بدو.
- چرا؟ - آماده‌ای؟
- سه! - چه خبر شده!
- بدو! بدو! بدو! - چرا؟
- تند بدو! - چه اتفاقی افتاده؟
عجله کن! سریع‌تر!
یکی از رهبران ما...
بهارالدین در بازداشت آمریکایی‌هاست.
وقتی او را آزاد کنند، تو را آزاد خواهیم کرد.
تا آن زمان، تو هفت روز مهمان ما هستی.
مهمان؟
برادر.
چه فکر می‌کنی؟
آمریکا مرد شما را به خاطر من آزاد می‌کند؟
برای یک آدم ساده، معمولی و فقیر؟
نه.
سازمان شما باید با آمریکا صحبت کند.
رئیست، میلاد.
او باید برای کارمندش کاری انجام دهد.
بله.
آقای میلاد.
او آدم مهمی است.
همه ما او را می‌شناسیم.
اما یک کارمند جزء مثل من...
آقای میلاد مرا نمی‌شناسد.
نگران نباش.
ما مطمئن می‌شویم که همه نام تو را بدانند.
رهبر محترم ما، بهاءالدین را ظرف هفت روز آینده آزاد کنید.
- وگرنه حتماً او را می‌کشیم. - من...
الله اکبر! الله اکبر!
این مرد کیست؟
او هندی نیست.
افغان هم نیست.
عجیب است!
این را به لنگلی فکس کنید.
باشه، بله.
حتماً، بذارید چک کنم.
ویلیام.
از کابل خبر رسید.
اون یک مددکار بنگلادشیه ولی تو سیستم ما نیست.
هر چی می‌تونید درباره‌اش پیدا کنید.
چرا اونجاست؟ چرا ما چیزی درباره‌اش نمی‌دونیم؟
مددکار بنگلادشی گروگان گرفته شد
گفتید اسمش چی بود؟
قربان.
شاه‌جهان اسلام نور.
او چهار سال است که در شعبه جمادیا «نست» کار می‌کند.
- ضرب‌الاجل چقدر است؟ - هفت روز.
آن‌ها ویدیو را دو روز پیش منتشر کردند پس...
پنج روز دیگر باقی مانده است.
خانواده‌اش چطور؟
مادر، زهرا خاتون.
و همسر، آنورا پروین رانی.
مدیر شعبه در آنجا کیست؟
مدیر شعبه سلیم پرویز است.
از صبح چیزی نخوردی.
این چطور کمک می‌کنه؟
نگران نباش.
ما اینجاییم.
هی، سلیم.
پول کم داری؟
فقط بهشون پول بده و آزادش کن.
قاسم، مسئله پول نیست.
جنگه.
آدم‌ها از همه جای دنیا گیر افتادن.
طالبان خواستار آزادی رهبرشان هستند.
حتماً در روزنامه‌ها خوانده‌ای.
مأموران ما در NEST تمام تلاششان را می‌کنند.
تا زمانی که نور برگردد
ما بدهی‌هایمان را پرداخت نمی‌کنیم.
گوش کن.
این موضوع کاملاً متفاوتی است.
در آن کشور هیچ قانونی وجود ندارد؟ پلیس نیست؟ سیستم قضایی نیست؟
هی.
در کشوری که در جنگ است، قانون و نظمی وجود ندارد.
چرا نور را به کشوری مثل آنجا فرستادی؟
عقلت را از دست داده بودی؟
نگران نباش.
کمی آب بخور. داروهایت را مصرف کن.
سلیم.
اصلاً می‌دانی که خانواده‌اش چه می‌کشند؟
خیلی راحت درباره جنگ حرف می‌زنی.
اگر نور بمیرد، حتی جسدش را هم به ما نمی‌دهند.
خواهش می‌کنم!
این حرف را نزن.
نور به من قول داد که برمی‌گردد.
و او برخواهد گشت.
- هی، مراقب باش. - رانی!
- لطفاً کمی آب! - خاله.
- کمی آب بیاور. - همین الان.
- عجله کن. - با رئیست صحبت کن.
نور را به هر قیمتی شده برگردانید.
صورتش را بپوشانید.
بیایید شروع کنیم.
این یکی از گروگان‌های ماست، شاهجهان اسلام نور.
او برای سازمان مردم‌نهاد «نِست» کار می‌کند، که توسط آمریکا تأسیس شده است.
ما یک نیروی خارجی دیگر را هم ربوده بودیم.
اما مجبور شدیم او را بکشیم
چون دولت شما به خواسته‌های ما توجهی نکرد.
چهار روز گذشته است.
اگر رهبر ما، بهاءالدین، در دو روز آینده آزاد نشود
...چاره‌ای جز کشتن او نخواهیم داشت.
- نه، من بنگلادشی هستم! - صورتش را بپوشانید.
شاه‌جهان اسلام نور! هیچ ارتباطی با آمریکا ندارد--
این رهبر طالبان، بهاءالدین است.
سرنوشت من به این مرد گره خورده است.
اینجا کجاست؟
نمی‌دانم!
این مرد را می‌شناسی؟
نه، نمی‌شناسم.
این تو هستی، بهاءالدین!
این دروغگوی لعنتی را بزنید!
بزنیدش!
احمق عوضی!
بیا.
بیا اینجا.
گوش کن.
می‌تونی یه لطفی در حقم بکنی؟
چهار روز گذشته.
سه روز دیگه مونده.
من، نور، سه روز دیگه خونه خواهم بود.
برو به مادرم و رانی بگو.
می‌تونی این کار رو بکنی؟
پرنده‌ای تنها در اعماق روحم
بال‌هایش را به سوی ندایی می‌گشاید
گم‌شده در زمان قلب بی‌قرارم در انتظار است
ساعت‌ها به کندی می‌گذرند بی‌آنکه در کنارم باشی
قلبم همچنان پرواز می‌کند پرواز به سوی تو
قلبم همچنان پرواز می‌کند پرواز به جایی که تو هستی
روزهایم نمی‌گذرند
شب‌هایم به پایان نمی‌رسند
پرنده در آسمان‌ها سرگردان است و در جستجوی توست
روزهایم نمی‌گذرند
شب‌هایم به پایان نمی‌رسند
پرنده در آسمان‌ها پرسه می‌زند و به دنبال تو می‌گردد
کبوتری که فرستادی را دیدم.
پیام تو را به من رساند.
به خاطر من...
زندگی‌ات تباه شد.
هیس!
اما نگران نباش.
«نورِ» تو به‌زودی به خانه برمی‌گردد.
می‌دانم.
ما منتظرت هستیم.
هر روز.
خبر فوری.
فرمانده طالبان، بهاءالدین کشته شد.
قربان، خبری دارم.
فرمانده بهاءالدین کشته شده است.
سخنگوی پلیس کرزای...
نه!
همه چیز تمام شد.
لعنت به این شانس!
(در حال دعا کردن)
سلام.
سلام، اعجاز.
بدون دستور فرمانده هیچ کاری نکن.
بسیار خب.
فرمانده بهارالدین. کشته شد!
رهبر طالبان، بهارالدین مرده است.
او مرده است.
این یعنی من...
آزادم کن.
برادر.
لطفاً...
- مرگ بر دشمن! - دشمن ما را نابود کنید!
لطفاً.
مرا آزاد کنید.
- مرگ بر دشمن! - دشمن ما را نابود کنید!
لطفاً مرا رها کنید.
لطفاً به من رحم کنید.
- مرگ بر دشمن! - دشمن ما را نابود کنید!
پروردگارا، نجاتم بده!
- مرگ بر دشمن! - دشمن ما را نابود کنید!
الله! الله...
برادر، لطفاً.
من هیچ کاری نکردم.
من هیچ کار اشتباهی انجام ندادم.
الله!
لطفاً بگذارید...
لطفاً، برادر...
من کاری نکردم. من کاری نکردم.
من هیچ کاری انجام ندادم. من هیچ کاری انجام ندادم.
خدایا، مرا ببخش!
من کاری نکردم...
مراقب خودت باش.
و اگر اتفاقی افتاد نماز بخوان.
(در حال دعا کردن)
مادر.
مادر!
چه شده؟ چه اتفاقی افتاده؟
- چی شده؟ - من...
احساس بی‌قراری می‌کنم.
خواب بدی دیدی؟
نه، مادر.
داشتم دعا می‌کردم.
و قلبم شروع کرد به تند زدن.
نگران نباش.
همه‌چیز درست می‌شود.
به درگاه خداوند دعا کن.
برو.
(زمزمه دعا)
برو نمازت را بخوان.
زود باش.
مادر.
چه شده؟
- به خدا ایمان داشته باش. - خدا...
خدا او را نجات می‌دهد.
به درگاه خداوند دعا کن.
خدا او را بازمی‌گرداند.
او همه چیز را درست خواهد کرد.
(در حال دعا کردن)
بس کنید!
این مرد بنده‌ای متبرک از جانب خداست.
خداوند او را نجات داده است!
وظیفه ماست که از او محافظت کنیم!
من نمرده‌ام.
من نمرده‌ام...
من نمرده‌ام! خدا نجاتم داد!
- خدا بزرگ‌تر است! - خدا بزرگ‌تر است!
نمی‌دانم چرا الاغ نایستاد.
آدم‌ها باید به یکدیگر اعتماد کنند.
کمبود اعتماد باعث می‌شود همدیگر را بکشیم.
با این حال به دلیلی نامعلوم...
یک حیوان بی‌زبان به نزدیک‌ترین دوست انسان تبدیل می‌شود.
جانش را نجات می‌دهد.
ایستاده میان مرگ و زندگی...
اعتماد تنها چیزی است که به آن تکیه داریم.
برادر.
داریم کجا می‌رویم؟
ما هر ماه از جایی به جای دیگر نقل مکان می‌کنیم.
جای جدید، جای امن.
اما این بار داریم به روستایمان می‌رویم.
برای عید.
چرا لبخند می‌زنی؟
در کشور تو، کسی برای عید به روستایش نمی‌رود؟
همه به خانه برمی‌گردند.
اما من...
نه، چیزی نیست.
هیچی.
الان رفتن به داکا فایده‌ای ندارد.
باور کنید، هیچ‌کس را پیدا نمی‌کنید.
همه برای عید در تعطیلات هستند.
دفتر تعطیل است.
همسر من آنجا گیر افتاده و شما سرگرم جشن گرفتن عید هستید.
هیچ‌کس اهمیت نمی‌دهد.
- همه فقط بهانه می‌آورند. - این‌طور نیست.
قول می‌دهم بعد از عید تو را به داکا ببرم.
تو را با افراد مناسب آشنا می‌کنم.
لطفاً.
بیا برویم، لطفاً.
- سلام. - سلام.
- درود. - درود.
- سلام. - سلام.
- درود. - درود.
خدا جانم را نجات داد.
اما هنوز آزاد نشده بودم.
ما درخواست پول کردیم.
ده میلیون افغانی.
در عرض ده روز.
تو جانم را نجات دادی.
هی.
ممنونم که جانم را نجات دادی.
الاغ نان نمی‌خورد.
می‌خورد.
می‌خوره.
شرکتت قراره برای آزادی‌ت پول بده، درسته؟
درسته.
اگه...
اگه شرکتم برای من پول نده چی؟
اون‌وقت بعد از ۱۰ روز چه اتفاقی می‌افته؟
دعا کنیم که بدن.
- سلام. - سلام.
خداحافظ.
آیا آن‌ها برای قربانی کردن حیوانات هستند؟
بله.
در کشور من هم قربانی کردن حیوانات وجود دارد.
اما ما گاو قربانی می‌کنیم.
بیشتر گاو.
در زمان قربانی...
ما حیوانی که در درونمان است را هم قربانی می‌کنیم.
ما حیوان درونمان را می‌کشیم.
اما اینجا، مردم همدیگر را می‌کشند.
مسلمان، کافر...
چرا؟
اینجا، روانشناسیِ کاملاً متفاوتی حاکم است.
چطور جرئت کردی از خانه بیرون بیایی؟
برو داخل!
بزن بریم. بیا.
داشتم توضیح می‌دادم که...
عافیه!
عافیه، بیا پایین!
آن بالا چه کار می‌کنی؟
از پشت‌بام می‌افتی. بیا پایین.
همین الان!
برادر.
عافیه.
این مرد تمام غذا را به الاغ می‌دهد. خودش چیزی نمی‌خورد.
بیا پایین! برو خانه!
چرا اینقدر بی‌ادبی می‌کنی؟
من بی‌ادب نیستم.
او قرار است بعد از عید ازدواج کند.
دو روز بعد.
این دختر بی‌گناه شوهر داده خواهد شد.
خدایا!
زود باش.
لطفاً مراقبش باش.
دو فنجان چای، لطفاً.
خدا را شکر!
سلام.
ازدواج؟
در این سن؟
مادر من هم در همین سن ازدواج کرد.
می‌دانم به چه چیزی فکر می‌کنی.
نمی‌دانم چقدر زنده می‌مانم.
اما او باید زنده بماند.
پس نجنگ.
دست از جنگیدن بردار.
برو.
ما برای سرزمینمان می‌جنگیم.
ما آن را از شوروی پس گرفتیم.
و حالا قرار است آن را از آمریکا پس بگیریم.
بارها به تو گفتم.
من هیچ ارتباطی با آمریکا ندارم.
من مسلمان هستم.
مرا آزاد کنید.
می‌خواهم به کشورم برگردم.
پیش خانواده‌ام.
بیا.
این بار سعی نکن فرار کنی.
نمی‌توانم هر بار کمکت کنم.
نگاه کن، آنجا.
یک تک‌تیرانداز تو را زیر نظر دارد.
چه شده؟ آن صدا چه بود؟
باید پایین را چک کنیم؟
چه اتفاقی افتاده؟
مراقب باش.
چیست، سوجیت؟
چه نوشته؟
«یک کرور افغانی برای نور.
با آمریکا حرف نزن.»
نشانم بده.
نامه عاشقانه از طرف طالبان.
آن‌ها نمی‌دانند که آمریکا مثل خاله‌زنک‌های محله است.
هیچ‌چیز از دیدشان پنهان نمی‌ماند.
متوجه نمی‌شوی؟
- چه چیزی؟ - خبر خوب این است که...
نور هنوز زنده است.
مطمئنم که ما آن پول را نداریم.
از دفتر «نست» در داکا بخواه که پول بفرستند.
ما باید نور را نجات دهیم.
وقتی کنارم نیست نفسم می‌گیرد
چشمانم مدام به دنبال اوست
روزهایم یکی پس از دیگری می‌گذرند
دلم مدام در هوای اوست
پرنده تنها با باران سخن می‌گوید
زنبورها آرام بر گل‌ها وزوز می‌کنند
با این حال او را نمی‌یابم
پرنده تنها با باران سخن می‌گوید
زنبورها آرام بر گل‌ها وزوز می‌کنند
با این حال به او نمی‌رسم
محبوبم را کجا خواهم یافت؟
معشوقم را کجا پیدا کنم؟
کجا پیدا کنم...
معشوقم را؟
حرف‌ها ناگفته مانده‌اند
چون کسی را ندارم که بشنود
اشک‌های خاموش جاری می‌شوند
چون کسی را ندارم که پاکشان کند
قلبم از تپش می‌ایستد
بدون تو در کنارم
من فقط تنی بی‌روح هستم
همه‌جا به دنبالت می‌گردم
آغوشم برای در بر گرفتنش بی‌تاب است
چشمانم برای دیدنش می‌سوزد
اگر اندوه مرا به سوی او بازگرداند
تمام دردها محو خواهند شد
معشوقم را کجا بیابم؟
سلام، فرمانده.
- عید مبارک! - عید مبارک!
من با این شنیده بزرگ شدم که عید، جشن شادی است.
عید یعنی لذت و خوشحالی.
امروز عید است.
رهبر طالبان چه چیزی برای من دارد
...در روز عید؟
کافر بنگلادشی!
فقط خدا می‌داند.
نجات جان یک انسان وظیفه ماست.
با این حال من باید برای زنده ماندن التماس کنم.
همه چیز دست خداست.
زود باش، حرکت کن.
انفجار بمب در روستاهای تحت اشغال طالبان، مسئله‌ای عادی است.
اما چرا در روز عید؟
نمی‌دانم.
اما این برای من فرصتی طلایی است.
برای بازگشت به کشورم.
برای فرار از این جهنم.
برای آزاد شدن.
عافیه...
عافیه!
عافیه؟
عافیه...
عافیه.
عافیه...
عافیه!
عافیه.
خانم، لطفاً کمی تنقلات میل کنید.
شما هنوز هیچی نخوردید...
- سلیم. - سلام.
رانی.
امیدوارم در راه مشکلی نداشته باشی.
حتماً خیلی خسته‌ای. لطفاً بنشین.
کمی چای بخور.
خانم.
من چای نمی‌خواهم.
فقط می‌خواهم آقای میلات را ببینم.
می‌دانم. تمام این راه را آمده‌ای.
حتماً او را خواهی دید.
اما می‌شود اول کمی با هم صحبت کنیم؟
نمی‌دانم چطور برایت توضیح بدهم.
اما همه ما داریم تلاش می‌کنیم.
نور فقط برای تو مهم نیست.
او برای دفتر ما یک سرمایه است.
همه ما داریم روی آن کار می‌کنیم. به من اعتماد کن.
آقای ملت نمی‌آیند؟
خانم؟
ایشان در دفتر نیستند؟
آقا در یک جلسه فوری هستند.
به محض اینکه با ایشان صحبت کنم، به شما خبر می‌دهم.
تا او را نبینم، جایی نمی‌روم.
- ایشان آقای ملت هستند، درست است؟ - بله.
- ایشان خانم نور هستند. - اوه.
آن مرد را به دفترم بفرست.
بیا.
- سلیم. - بله قربان.
برویم.
تو نه. لطفاً منتظر بمان.
- سلیم. - بگذار با آقا صحبت کنم.
بعد تو را پیش او می‌برم. لطفاً بنشین.
آقا.
آقا! سلام. آقا...
سالن کنفرانس
آقا، خانم نور.
خانم، شما اینجا هستید؟
واقعاً باید با شما صحبت کنم، آقا.
بفرمایید بنشینید.
دیگر نمی‌توانم بنشینم، آقا.
از صبح است که نشسته‌ام.
از یک ماه و نیم پیش.
کمی آب بخورید.
چه چیزی را پنهان می‌کنید؟
هیچ‌کس پاسخی ندارد.
حتی یک نفر هم نمی‌تواند به من بگوید چه اتفاقی در حال رخ دادن است.
ما چیزی را پنهان نمی‌کنیم.
ما خودمان هم سعی داریم بفهمیم چه خبر است.
پس چیزی به من بگویید، قربان.
آن‌ها یکی از کارمندان شما را ربوده‌اند.
چه کسی مسئول این کار است؟
چرا نتوانستی از او محافظت کنی؟
تو فقط مدام می‌گویی که داری تلاش می‌کنی او را آزاد کنی.
اما حتی نمی‌دانی که او زنده است یا مرده!
ما می‌دانیم.
قربان؟
آیا او...
نه.
نور زنده است.
الله!
خدای من!
آقا.
همسر من بی‌گناه است، آقا.
او هرگز به کسی آسیب نرسانده است.
او طمع هیچ چیزی را ندارد.
او فقط می‌خواست برای من خانه‌ای بهتر بسازد.
و برایم یک چاه آب حفر کند.
اما من هیچ‌کدام از این‌ها را نمی‌خواهم.
من فقط شوهرم را می‌خواهم.
ما داریم تمام تلاشمان را می‌کنیم.
آن‌ها پول می‌خواهند.
پول؟
مشکلی نیست.
خانه، زمین، همه چیزمان را می‌فروشم.
پول مشکلی نخواهد بود، قربان.
ما در تلاشیم تا پول را به افغانستان بفرستیم.
اما مشکلاتی وجود دارد.
اگر پول را به آن‌ها بدهیم، ریسک بزرگی است.
ممکن است جانش را به خطر بیندازد.
بسیار خطرناک است.
علاوه بر این، من کارمندان زیاد دیگری هم آنجا دارم.
من باید به فکر امنیت آن‌ها هم باشم.
اما ما داریم تلاش می‌کنیم.
نور زنده است. این چیزی است که اهمیت دارد.
ما داریم تلاش می‌کنیم او را برگردانیم--
هی! یکی به او کمک کند!
- خانم؟ - رانی.
- کمی آب بیاورید! - به صورتش آب بزنید.
- رانی! - کمی آب.
می‌دانم که زمان ارزشی ندارد.
فقط پول اهمیت دارد.
ارزش جان من ده میلیون افغانی است.
سعی کردم متقاعدشان کنم که به من فرصتی بدهند.
تا اجازه دهند با رئیسم صحبت کنم.
می‌توانستم پول را جور کنم.
دفترم...
لطفاً.
ایالات متحده با تروریست‌ها مذاکره نمی‌کند و هرگز نخواهد کرد.
بحث پرداخت هیچ‌گونه باج‌خواهی مطرح نیست.
چنین پرداخت‌هایی هزینه سلاح، خشونت
و ربودن و کشتن افراد بی‌گناه بیشتری را تأمین می‌کند.
ما متعهد به تضمین بازگشت امن
این مددکار سازمان غیردولتی هستیم.
بازگشت امن؟ هه!
عمراً!
آن‌ها همین حالا هم بلیت‌های بازگشت را پاره کرده‌اند.
حالا دارند داستان‌سرایی می‌کنند.
نه او را بیرون می‌آورند، نه می‌گذارند ما کاری کنیم.
رهبران، کشک!
دو تا الاغ کنار هم.
هی، کافر بنگالی!
اگر آن خبرنگار خارجی زنده بود
به کار می‌آمد.
دنیا زیر و رو می‌شد.
اما هیچ‌کس برای یک بنگالی اهمیت قائل نیست.
بنگالی‌ها برای خدمتکار بودن به دنیا آمده‌اند.
متوجهی؟
پدرم در ارتش پاکستان بود.
او از جنگ سال ۱۹۷۱ بازنگشت.
به خاطر خیانت کشور شما.
همه پول می‌خواهند. اما او مرا می‌خواهد.
او می‌خواهد یک بنگلادشی را بکشد تا انتقام مرگ پدرش را بگیرد.
برای اولین بار یک بنگلادشی گیرم آمده است.
نمی‌گذارم به خانه برگردی، نور.
هی! می‌فهمی؟
می‌دانستم هرچه کمتر حرف بزنم بیشتر عمر می‌کنم.
هی!
می‌فهمی؟
متوجهی؟
می‌فهمی؟
عوضیِ لعنتی!
می‌کشمت!
ای آدم پست!
چطور جرأت کردی الاغ را بکشی؟
اعجاز.
نباید این کار را می‌کردی.
- قربان... - کافیست!
فوراً روستا را ترک کن.
برو به تاشکند!
خدانگهدار.
نگران نباش.
- به دست من خواهی مرد. - برو!
تو هم از حد گذشتی.
بی‌فایده!
بی‌فایده نیست!
من نور هستم!
بی‌فایده نیست!
مرا بکش!
به من شلیک کن!
من نور هستم!
یک مسلمان سرافراز!
به من شلیک کن!
فرمانده!
شما هیچ پولی به دست نخواهید آورد.
به من فرصت بدهید.
من می‌توانم برایتان پول بیاورم!
مرا بکشید.
اما دیگر حیوانات بی‌گناه را نکشید.
دیگر الاغی نکشید.
الاغ دوست من است!
الاغ جان مرا نجات داد!
آدم‌ها را نکشید...
الاغ‌ها را نکشید...
به من فرصت بدهید.
می‌خواهم پیش خانواده‌ام برگردم.
می‌خواهم به خانه برگردم... پیش خانواده‌ام...
برادر...
مرا کجا می‌برید؟ مگر چه کار کرده‌ام؟
اگر می‌خواهید بکشید، بکشید. چشم‌هایم را کور نکنید.
چشم‌هایم دارند به گودالشان برمی‌گردند.
مرا روی زمین نکشید.
سوجیت؟
سوجیت!
- نور! - سوجیت!
نور!
نور...
- سوجیت! - نور!
سوجیت...
- سوجیت. - نور.
برادر.
حالتان چطور است؟ حالتان خوب است؟
خیلی کتک خورده به نظر می‌رسید.
سوجیت...
ما از وقتی یادداشت باج‌خواهی را گرفتیم همه کار کردیم.
اما آمریکایی‌ها
تمام حساب‌های «نست» ما را مسدود کرده‌اند.
این افراد پست پول خیلی زیادی می‌خواهند.
ده میلیون افغانی.
- چطور پول را جور کنیم؟ - سوجیت.
من زمان زیادی ندارم.
وقت زیادی ندارم. آن‌ها مرا می‌کشند.
چرا؟
آن‌ها مرا می‌کشند...
تو نمی‌توانی این‌طور پول جمع کنی.
من تمام جزئیات وام را دارم.
خر و پنج روستای دیگر.
عبدالخر، موسی‌خر، اشرف‌خر، الیاس‌خر...
سلام، فرمانده.
آنجا چه خبر است؟
همه‌چیز طبق برنامه پیش می‌رود.
تمام اطلاعات را در کامپیوتر ذخیره کرده‌ام.
و رمز عبور این است...
رمز عبور چیست؟
رمز عبور؟
رمز عبور «رانی بنگلادش» است...
رانی بنگلادش ۵۴۳.
رانی بنگلادش...
برادر عزیزم...
باورم نمی‌شود.
از بین تمام آدم‌های دنیا، تو تصمیم گرفتی به من اعتماد کنی.
من به هر قیمتی شده تو را از اینجا بیرون می‌آورم.
سوجیت.
من ۵۳ روز است که اینجا زنده مانده‌ام.
من شاهجهان اسلام نور هستم.
من یک مرد بنگلادشی هستم.
حتی اگر ۱۰۰۰ روز دیگر هم بگذرد، من اینجا نمی‌میرم.
وقت تمام است.
من در کشور خودم خواهم مرد.
این را به خاطر بسپار!
برادرم...
اسم روستا را به خاطر بسپار!
خیر! پنج روستا!
- سوجیت! - نور، مراقب خودت باش.
رمز عبور را به خاطر بسپار.
- «رانی بنگلادش ۵۴۳»! - صبر کن، لطفاً یک لحظه به من فرصت بده.
نور!
یادم رفت چیزی به تو بگویم!
تو داری پدر می‌شوی!
- چی؟ - تو داری پدر می‌شوی.
پدر!
پدر؟
- من؟ - پدر...
من اینجا نمی‌میرم!
قرار نیست بمیرم!
من نخواهم مرد!
پرنده‌ای تنها در عمق جانم
بال می‌گشاید، فراخوانده به پرواز
گم‌گشته در زمان قلب بی‌قرارم در انتظار است
ساعت‌ها به کندی می‌گذرند بی‌تو در کنارم
قلبم همچنان پرواز می‌کند به سوی تو بازمی‌گردد
قلبم مدام پرواز می‌کند به سوی جایی که تو هستی
روزهایم نمی‌گذرند
شب‌هایم به پایان نمی‌رسند
پرنده در آسمان‌ها سرگردان است و به دنبال تو می‌گردد
روزهایم نمی‌گذرند
شب‌هایم به پایان نمی‌رسند
پرنده در آسمان‌ها سرگردان است و به دنبال تو می‌گردد
وزارت امور خارجه
- ببخشید، نوبت را رعایت کنید. - فقط یک لحظه وقت بدهید.
- باید وزیر امور خارجه را ببینم. - مجوز بگیرید و در صف بایستید.
لطفاً خارج از نوبت نروید.
لطفاً در صف بایستید.
منتظر نوبت خود بمانید.
خانم، مجوز را از کجا بگیرم؟
نقشه‌ای دارم.
از پول برای به دست آوردن پول استفاده می‌کنم.
ما آدم خودمان را در خوست داریم.
آنجا جمع‌آوری خوبی خواهیم داشت.
و روستاهای دیگر...
«سمندر خیل، اشرف خیل، عبدال خیل، تنگ»...
ما باید افرادمان را به آنجا بفرستیم تا پول بیشتری جمع کنند.
برای این کار به مقداری پول نیاز داریم.
سوجیت، می‌دانی که تمام حساب‌های «نست» مسدود شده‌اند.
من پول را از کجا بیاورم؟
رئیس.
حساب‌های حقوق ما هنوز فعال هستند.
- خب که چی؟ - منظورم این است که...
خانواده‌های ما در وطن منتظرند تا برایشان پول بفرستیم.
این را می‌دانم.
اما به خانواده نور فکر کن.
آن‌ها منتظر پول نیستند.
آن‌ها منتظر او هستند.
مسئله مرگ و زندگی است.
ما باید کاری کنیم.
من حقوق یک ماهم را اهدا می‌کنم.
- من هم. - من هم.
- روی من هم حساب کنید. - من هم هستم.
من هم همین‌طور.
حتی نصفش هم نشد.
هی، محاسباتت درست بود.
پس چطور کم آوردیم؟
مگه حساب و کتاب نمی‌کنی؟
سه تا از ۱۳ روستا نابود شده‌اند.
در اثر انفجار بمب.
به خاکستر تبدیل شده‌اند.
بیشترین جمع‌آوری ما در همان روستاها بود.
لطفاً یک مجوز بدهید.
هر روز ما را اذیت نکن. برو بیرون!
گم شو!
زیاد اینجا می‌بینمت.
مشکلی پیش آمده؟
همسرم، شاهجهان اسلام نور...
در افغانستان اسیر شده است.
باید وزیر امور خارجه را ببینم. خیلی فوری است.
من مدت‌ها پیش داستان او را پوشش دادم.
وضعیت الان چطور است؟
یادت باشد.
فردا آخرین مهلت تو برای پرداخت است.
یک سوال دارم.
نور بیش از دو ماه است که در افغانستان گرفتار شده است.
وزارت امور خارجه در این باره چه کار می‌کند؟
آیا با خانواده نور صحبت کرده‌اید؟
ما به اطلاعاتی در مورد... نیاز داریم.
ما در حال کار روی آن هستیم.
ما تمام تلاشمان را می‌کنیم.
- به ما جواب بدهید! - لطفاً بنشینید.
- نور کِی برمی‌گردد؟ - لطفاً آرام باشید.
اوه، پول!
سوجیت، داری غیرمنطقی رفتار می‌کنی.
بله.
درسته.
یادم می‌ره که داری پیر می‌شی.
ولی یادت رفته که امروز آخرین مهلته.
اگه این پول بتونه براش دو روز دیگه وقت بخره
ارزش امتحان کردن رو داره.
تو چی فکر می‌کنی؟
می‌تونی زنده از اونجا بیای بیرون؟
از این بابت مطمئنی؟
هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم اینو بگم.
اگه اتفاقی برام بیفته...
اجساد ما را با هم به کشورمان بفرستید.
در دو تابوت زیبا.
اما از قیافه‌ات پیداست...
که بعید می‌دانم جراتش را داشته باشی.
- چرا اینقدر لجبازی می‌کنی؟ - دلیلی دارد.
کسی برای اولین بار به من اعتماد کرده است.
و می‌خواهم جواب اعتمادش را بدهم.
تو هیچ‌وقت به من اعتماد نداشتی.
بسیار خب.
خدانگهدار، دوستان.
خدانگهدار. درود!
- سوجیت. - بله قربان.
رئیس.
من خیلی کله‌شق هستم.
کاری که می‌گویم را انجام می‌دهم و چیزی که انجام می‌دهم را می‌گویم.
سر حرفم می‌مانم حتی اگر به قیمت جانم تمام شود.
مراقب خودت باش، سوجیت.
خانم، تا کی باید منتظر بمانم؟
وزیر در جلسه هستند. لطفاً منتظر بمانید.
همسر کارمند نست منتظر است. او می‌خواهد با شما صحبت کند--
- خودتان رسیدگی کنید. من جلسه دارم... - قربان! قربان.
قربان، قربان، قربان!
شما نمی‌توانید بدون صحبت کردن با من بروید.
- ایشان کی هستند؟ - همسر نور هستند، قربان.
همسر من، شاهجهان اسلام نور...
من ۱۵ روز است که منتظرم فقط با شما صحبت کنم.
خدای من! من جلسه دارم.
- ما داریم موضوع شما را بررسی می‌کنیم. - نه، شما نمی‌توانید بروید.
- من از شما بازخواست می‌کنم! - هی، لطفاً...
شما نمی‌توانید بدون صحبت کردن با من بروید.
همکاران همسرم در افغانستان...
...توانسته‌اند نیمی از پول را فراهم کنند.
اما دیگر نمی‌توانند پولی جمع کنند.
- نصف پول را فراهم کرده‌اند؟ - بله قربان.
- سلام. - سلام.
سلام قربان.
این پول شماست.
آن را بگیرید و نور را آزاد کنید.
ممنونم.
شب و روز کار کردیم. در سرما آن را جمع کردیم.
خیلی سخت است.
آیا این نصف مبلغ است؟
همین است؟
خیلی تلاش کردم.
تمام پولی که دارم همین است.
آن را بردارید.
آن را بردارید و لطفاً نور را آزاد کنید.
فقط نصف پول؟
مشکلی نیست.
برو.
خیلی خب، آزاد شدی.
برو.
نه، نه، نه. من آزاد نیستم.
نور را آزاد کنید.
کسی در کشورم منتظر من نیست.
اما خانواده نور، منتظر نور هستند.
گمشو برو!
برو بیرون! بیرون!
چه خبره! چی شده؟
اگر نروی به دردسر می‌افتی.
بسیار خب، قربان.
متوجه شدم.
مشکلی نیست.
به من سه روز فرصت بدهید.
تمام پول را می‌آورم.
بعد نور را آزاد کنید.
متوجه شدید، قربان؟ ممنونم.
این دیگر چیست؟
این پول من است.
پولم را به من پس بدهید.
این چیست؟
آخرین دعاهایت را بکن.
بایست وگرنه شلیک می‌کنم!
لطفاً، برادر.
مرا نکش.
- پولی ندارم که به تو بدهم. - می‌دانم.
کاری می‌کنم که پولت را قبول کنند.
به من گفته شده که به تو کمک کنم.
چه کسی به تو گفت؟
سلام.
سلام، حال شما چطور است؟
کسی با کسی تماس گرفت.
و کسی با من تماس گرفت.
برای چه کسی کار می‌کنی؟
آمریکا یا طالبان؟
همه چیز مربوط به سیاست است.
من برای کشورم کار می‌کنم.
شاهجهان اسلام نور.
حالا آزادی که بروی.
من آزادم؟
- واقعاً؟ - واقعاً. تو آزادی.
الله!
فقط از مادرت بخواه برای ما دعا کند.
تو نمی‌آیی؟
جنگ من هنوز تمام نشده.
جنگی در کار نیست.
دعوایی نیست.
لطفاً برو.
دعوایی نیست.
دعوا نکن.
مراقب خودت باش.
زود باش.
خدانگهدار!
سوار شو، بشین.
سلام.
نور آزاد شده.
چی؟ چی!
نور، جاده بسته است. بیا اینجا.
سریع!
از این طرف بروید.
خداحافظ!
از این طرف؟
کوه‌های مرگبار، بیابان‌های خشک، اقیانوس‌های بی‌کران
در تاریکی شب از آن‌ها عبور کنید مسافران، مراقب باشید!
کوه‌های مرگبار، بیابان‌های خشک، اقیانوس‌های بی‌کران
در تاریکی شب از آن‌ها عبور کنید مسافران، مراقب باشید!
قایق‌های لرزان، آب‌های متلاطم ناخدا کنترل را از دست می‌دهد
بادبان‌ها پاره شده‌اند چه کسی سکان را در دست می‌گیرد؟
قایق‌های لرزان، آب‌های متلاطم ناخدای کشتی کنترل را از دست می‌دهد
بادبان‌ها پاره شده‌اند چه کسی سکان را به دست می‌گیرد؟
پیش بیا، ای جوان دلیر
آینده تو را می‌خواند
پیش بیا، ای جوان دلیر
آینده تو را می‌خواند
طوفانی سهمگین در راه است قایق را به سمت ساحل هدایت کن
کوه‌های مرگبار، بیابان‌های خشک، اقیانوس‌های بی‌کران
سلام.
- آن مرد بنگلادشی از آن طرف رفت. - بسیار خب.
کوه‌های مرگبار، بیابان‌های خشک، اقیانوس‌های بی‌کران
در تاریکی شب از آن‌ها گذر کنید مراقب باشید، مسافران!
کوه‌های مرگبار، بیابان‌های خشک، اقیانوس‌های بی‌کران
در تاریکی شب از آن‌ها گذر کنید مراقب باشید، مسافران!
کوه‌های مرگبار، بیابان‌های خشک، اقیانوس‌های بی‌کران
در تاریکی شب از آن‌ها گذر کنید مراقب باشید، مسافران!
کوه‌های مرگبار، بیابان‌های خشک، اقیانوس‌های بی‌کران
در تاریکی شب از آن‌ها گذر کنید مراقب باشید، مسافران!
خورشید، آغاز زندگی جدیدم را نشان می‌دهد.
من امروز به خانه برمی‌گردم.
به سرزمین مادری‌ام.
به تو گفتم.
به دست من می‌میری.
اعجاز؟
اعجاز.
همه مرا آزاد کردند.
خواهش می‌کنم، اعجاز.
لطفاً بگذار بروم.
چهل سال است که منتظر انتقام خون پدرم هستم.
حالا تو باید تاوانش را بدهی.
اعجاز.
من شاهجهان اسلام نور هستم.
یک بنگلادشی.
یک مسلمان.
من دیگر گروگان نیستم.
من مردی آزاد هستم.
هیچ قدرتی نمی‌تواند مانع بازگشت من به سرزمین مادری‌ام شود.
بهتر است این را به خاطر بسپاری.
آزاد؟
مستقل؟
آزاد؟
تو مال منی که کشته بشی.
می‌خوای منو بکشی؟
انجامش بده!
بهم شلیک کن!
زود باش.
کوه‌های مرگبار، بیابان‌های خشک، اقیانوس‌های بی‌کران
در تاریکی شب از آن‌ها عبور کنید مسافران، مراقب باشید!
کوه‌های مرگبار، بیابان‌های خشک، اقیانوس‌های بی‌کران
در تاریکی شب از آن‌ها عبور کنید مسافران، مراقب باشید!
قایق‌های لرزان، آب‌های خروشان ملوانی که کنترلش را از دست می‌دهد
بادبان‌ها پاره شده‌اند چه کسی سکان را در دست خواهد گرفت؟
قایق‌های لرزان، آب‌های خروشان ملوانی که کنترلش را از دست می‌دهد
بادبان‌ها پاره شده‌اند چه کسی سکان را در دست خواهد گرفت؟
پیش بیا، ای جوان شجاع
آینده فرا می‌خواند
پیش بیا، ای جوان شجاع
آینده فرا می‌خواند
طوفانی سهمگین می‌وزد قایق را به ساحل برسان
من شاه‌جهان اسلام نور هستم.
یک مسلمان بنگلادشی.
یادت باشد.
من مرد آزادی هستم.
کبدی، کبدی، کبدی...