[موسیقی غم‌انگیز]
[آه می‌کشد.]
- همین‌جاست.
تخم‌مرغش را برایم بیاورید.
[موسیقی پرتعلیق]
[موسیقی حماسی]
[جیغ]
- نگران نباش،
من ازت محافظت می‌کنم.
[موسیقی ملایم]
صدای در می‌آد.
-سلام.
-سلام عزیز دلم. خوبی؟
با بابا خوش گذشت؟ -نگاه کن،
براش یه عروسک جایزه گرفتم، اونم برامون
نقاشی‌های قشنگی کشیده. نگاه کن.
-آره، واقعاً...
وای!
باشه، نقاشی‌هات
روز به روز بهتر می‌شه، واقعاً...
قشنگه، خیلی قشنگه.
خب، دیگه، مسواک
و لباس‌خواب. - اوه نه!
- اوه چرا!
یالا، بدو.
اومدم.
[موسیقی طنز]
ساعت ۸ آوردیش خونه، اونم وقتی فردا مدرسه داره!
- من فقط آخر هفته‌ها می‌بینمش!
- ادامه بده، دیگه همون رو هم نمی‌بینی.
-و این هم،
برای اینکه یه چیزی چسبوندی روی در ماشینم.
-اگه اون بوته رو له نکرده بودی...
-مامان؟
می‌دونم چی می‌خوام
برای تولدم.
اینکه هر سه تایی با هم انجامش بدیم.
-با کمال میل، عزیزم. -امشب،
می‌شه چراغ رو روشن بذارم بخوابم؟ می‌ترسم.
-آره، معلومه که می‌تونی.
-تقصیر توئه که ترسیده!
-چرا؟
-خب... نمی‌دونم!
دیدی چی‌ها گذاشتی توی کیفش؟
جعبه کمک‌های اولیه، فشارسنج...
-خب آره.
-و یه دستگاه زهرکش! کی این کارو می‌کنه؟
-همه مادرا.
-ولی نه برای رفتن به پارک.
[موسیقی مرموز او آه می‌کشد.]
این مال کیه؟ یعنی چی؟ دوباره کسی رو پیدا کردی؟
خانوم وقت رو تلف نمی‌کنه. -تمومش می‌کنی؟
-اون آدم خوش‌شانس کیه؟ یکی از همکارات تو پناهگاه حیوانات؟
-شاید لوله‌کش اینجا جاش گذاشته.
-اینجاست، مگه نه؟ کجاست؟
-داری مسخره بازی درمیاری.
-اگه نمی‌خوای بهم بگی، مهم نیست.
خودم پیداش می‌کنم، اون لوله‌کش رو.
[موسیقی طنز]
جدی می‌گی؟
[او کمی می‌خندد.]
-این هدیه مادرمه.
-آره. -م‌م.
-خب پس،
اون کجاست؟
شانس آورد که به پستم نخورد.
وقتی می‌بینم که بعد از این مدت کوتاه،
تو می‌تونی جای منو پر کنی،
با خودم می‌گم که در نهایت، چیزی رو از دست ندادم.
سلام، تس.
در رو می‌بنده. اون آه می‌کشه.
ماشین رو روشن می‌کنه.
[موسیقی غمگین]
-خداحافظ بابا!
-خیلی خیلی خیلی خیلی دوستت داریم.
-اونا دوستم دارن.
ترس.
شادی.
-جدی می‌گی؟
جدی می‌گی؟ -همه چی طبق نقشه پیش رفت.
-خداحافظ بابا! -خیلی دوستت داریم...
خیلی، خیلی زیاد. بریم تو.
[ناله می‌کند] [موسیقی طنز]
-آقای تیکول دیگه کیه؟
-نمی‌دونم... استفان؟
هر روز صبح همین کار رو با من می‌کنی. -آره، درسته.
دفعه بعد صدامو عوض می‌کنم. -باشه.
-اینجا حسابی به‌هم‌ریخته‌ست.
-آره، همین‌جا خوابیدم.
کلی کار داشتم. قهوه می‌خوری؟
-آره، با کمال میل.
-تیکول،
رئیس می‌خواد ببینتت.
[موسیقی دلهره‌آور]
بشین. -آقای مالون، خواستید منو ببینید؟
مشکلی توی ترازنامه مالی هست؟
-توی این پارک، «زو-نیموز» متعلق به جفری مالون،
کسی که متهمه یکی از رقباش رو انداخته جلو کفتارهاش،
یه مرد وارد محوطه باغ‌وحش شده.
ظاهراً مست بوده،
و ناخواسته باعث یه اتصالی برق شده
که درِ قفس حیوانات رو باز کرده.
وحشت کل دهکده رو فرا گرفته،
همون‌طور که توی این تصاویر می‌بینید.
[موسیقی تند] [صدای بوق ماشین]
صدای شیپور فیل
جیغ و داد
گواه این ماجرا، مردی است که در پارک حضور داشت
و با یک اسب آبی روبرو شد.
حیوان حمله کرد؟ -نه، ولی کاش حمله می‌کرد.
اسب‌های آبی در فصل جفت‌گیری خیلی مهربان هستند.
-حالا
هواشناسی... -اون مرد رو می‌بینی؟
قرار بود کاری برای من انجام بده.
آه می‌کشد.
- واقعاً متأسفم.
نمی‌دونم چطور باید جبران کنم. - من می‌دونم.
تو باید جاش رو بگیری.
- ولی قرار بود چه جور کاری انجام بده؟
- یه سفر دریایی به آمریکای جنوبی.
- خب، کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌ست؟ - و برام یه بسته
بیاری. بازرسی‌ها توی کشتی کمتر از هواپیماست.
- پس کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه بود.
- هفته‌ی بعد حرکت می‌کنی.
- هفته‌ی بعد؟ نه، نمی‌تونم.
ببخشید. چون تولد پسرمه،
قول دادیم که با هم جشن بگیریمش،
واقعاً شرایط پیچیده‌ایه.
-مشکلی نیست.
-دارید چیکار می‌کنید؟
دارید چیکار می‌کنید؟ صبر کنید، صبر کنید!
نه، قبول دارم.
قبول دارم، قبول دارم.
[موسیقی دلهره‌آور]
-یه قانون وجود داره:
هیچ‌وقت بسته‌ رو باز نکن.
با همسرت برو
و پسرت.
این‌طوری کمتر جلب‌توجه می‌کنید.
-هیچ مشکلی نیست.
ولی بذارید برم بیرون.
آه، دارن میان!
هرچی بخواید بهتون میدم!
التماستون می‌کنم!
-ناامیدم نکن.
-یه سفر دریایی به آمریکای جنوبی. -با تخفیف‌های شرکت برام درمیاد.
با خودم گفتم که... خب، اینم از این.
-داری شوخی می‌کنی؟
-اصلاً. لئو، دوست داری برای تولدت بریم
مسافرت؟ -عالی می‌شه!
ولی به شرطی که قول بدید
با هم دعوا نکنید. -من که قول می‌دم.
من حاضرم تلاش کنم. تو چی تس؟
-منم همین‌طور!
آره، خیلی عالی می‌شه. فکر خوبیه.
-عالیه. -بجنب،
برو سمت تاب. -بهت خیلی
خوش می‌گذره.
-نمیای با ما؟
[آه می‌کشد]
-میاید با من
بازی کنید؟ -آره، الان میایم.
من پیش تو نمیشینم.
-ترجیح می‌دم رو پادری بخوابم، لااقل کمتر اذیت می‌شم.
[غرغر خفیف]
مهم‌ترین چیز چیه؟ اینکه پسرمون خوشحال باشه؟
[لئو فریاد می‌زند]
-وای نه، نه، نه!
-من نبودم! من بی‌گناهم!
-قاچاقچی یا قربانی؟
این تبعه فرانسوی، که یک پدر خانواده نمونه است،
به تازگی به ۳۰ سال
حبس در یک زندان مکزیکی محکوم شد،
به جرم حمل بسته‌ای که ادعا می‌کند از محتویاتش خبر نداشته.
[موسیقی طنز]
-بپر.
[صدای زور زدن]
[صدای زنگ موبایل] [نفس‌نفس زدن]
-الو؟ -سلام.
از رادیو ان‌آر‌جی تماس می‌گیرم. ما به شما دو هفته سفر رویایی
در مسیر دریایی بین آمریکای جنوبی و فرانسه هدیه می‌دیم
اگه به یه سوال جواب بدید.
رادیوی مورد علاقه‌تون چیه؟ -آر‌تی‌ال.
-ام... مطمئنید؟
این رادیو ان‌آر‌جی هست که داره ازتون می‌پرسه
ایستگاه رادیویی مورد علاقه‌ات چیه؟ - خودم می‌دونم، آرتی‌ال (RTL) هست.
بالاخره می‌دونم چی دارم می‌گم.
- خب، خوش‌شانسی، چون اینجا تو ان‌آرجی (NRJ) هم،
رادیوی مورد علاقه ما آرتی‌ال (RTL) هست. تو برنده دو هفته رویایی شدی.
- واقعاً؟
چه خوش‌شانسم که سلیقه‌مون یکیه.
- همه اطلاعات رو برات پیامک می‌کنیم. خداحافظ!
[ناله]
[موسیقی ریتمیک لاتین]
- به فرودگاه بین‌المللی پالومبیا خوش آمدید.
از همراهی شما ممنونیم...
-آقا، لطفاً!
می‌شه اون کیف قرمز رو بردارید؟
عذر می‌خوام.
ممنون.
شما رو می‌شناسم.
شما توی گروه
«تو بی دوس» با خوانیتو می‌خوندید.
-شاید.
-خجالت می‌کشم بپرسم. -بپرسید،
من عادت دارم. - جدی؟
یک امضا از خوآنی‌تو،
لطفاً. چه کارنامه درخشانی در کارهای تکی داشته.
کلی از آلبوم‌هاش رو می‌فروشه.
اِ... چی گفتم مگه؟
- استفان؟
- آقای تیکول؟ - ولی...
- چه تصادفی! - اینجا چیکار می‌کنید؟
- یه ماجرای عجیب. یه سفر دریایی سی‌اف‌سی برنده شدم
به لطف رادیو آر‌تی‌ال.
-داری سر به سرم می‌ذاری؟ -نه.
-منم دارم می‌رم.
-جدی؟
-آره. می‌خوایم با هم سوار تاکسی بشیم؟
-آره، با کمال میل.
با خانواده‌ام اومدم. تس، لئو!
استفان، همکارم. -سلام، خوشبختم.
-خوشبختم. از نزدیک خیلی بهتر از عکستون هستید.
-کجا عکس من رو دیدید؟
-توی دفتر، روی پادری.
[خنده‌ی مصنوعی و کوتاه]
-می‌رم یه چرخ‌دستی بیارم، الان برمی‌گردم. -باشه.
[خنده‌ی معذب]
-تازه رسیدم. کجا برم؟ -موقعیت مکانی رو برات می‌فرستم.
دستشوییِ ایستگاهِ بنزین.
رابطت اونجا منتظرته تا بسته رو بهت بده.
روی دست چپش یه خالکوبی داره.
-باشه.
[می‌خندد]
-صبر کن، صبر کن.
یعنی چی که لیموزین ندارم؟
خیلی خب. پس من چطور خودم رو به کشتی برسونم؟
[موسیقی ریتمیک لاتین]
- می‌شه یه سر بریم پمپ‌بنزین؟ - بله قربان.
- می‌خوام برم دستشویی و یه چیزی هم بخرم بخورم.
[موسیقی مرموز]
- من به نیش پشه حساسیت دارم.
نباید بذارم نیشم بزنن. - این برام کمتر از اون قلاب ماهیگیری دردسر داره.
اصلاً چرا آوردیش؟
- چون داریم می‌ریم روی کشتی.
-این یه کشتی تفریحی‌یه.
-من یه قلاب ماهیگیری بزرگ برداشتم.
"اسپا".
شما، شما ماساژور هستید.
-نه، این "اسپا"ـه. برای حیووناست.
-شما حیوون‌ها رو ماساژ می‌دید؟
-اوه، سلام! سلام!
می‌شه لطفاً یه عکس بگیریم؟
اوه، خیلی ممنونم.
-باشه. -بله، لطفاً.
-بزن بریم. -نه، نه، نه، نه، نه، نه.
با شوهرم.
-آره، آره، حتماً. بله.
-هورا!
-خیلی خب، ممنون. -صبر کن، صبر کن، صبر کن، لطفاً.
یه عکس دیگه، یه عکس دیگه.
با یه دوست.
[موسیقی مرموز]
سلام.
من دیوید هستم.
-پولش؟
-آه، بله، حتماً.
[موسیقی خنده‌دار]
[آهی می‌کشد]
-نه ولی... سیگار کشیدن
توی پمپ بنزین...
مردم
واقعاً احمق هستند.
[موسیقی دلهره‌آور]
[جیغ و فریاد]
[حرف‌های نامفهوم]
-ببخشید؟ متوجه نشدم.
[حرف‌های نامفهوم]
-«کیف رو بهش بده.»
-کیف؟ نه، لطفاً، کیف نه.
-اون همه چیز رو منفجر می‌کنه.
-کسی اونجاست؟
-«صندوق رو ببند، بالا!»
-صبر کنید، می‌تونیم با هم کنار بیایم.
-«کیسه رو بذار روی زمین.»
بفرمایید. ممنون. [ناله]
«لعنتی، کلت من!»
-باید بریم،
خطرناکه!
-«نه، کیسه!»
-عجله کنید! -شما برید.
-ماشین رو متوقف نکن!
-محکم بگیرید!
[او فریاد می‌زند]
-داره نزدیک‌تر می‌شه!
الان آتیش می‌گیریم.
-نگران نباشید.
آب هست!
[صدای کواک‌کواک اردک]
[موسیقی دلهره‌آور]
-گیر کرده. گیر کرده.
سریع.
زود باش، زود باش، بازش کن!
-زود باش. -سریع!
-گیر کردم!
[او فریاد می‌زند]
-زود باش، بیا بیرون!
ببخشید.
برای کیفت متأسفم. تنها چیزی بود که
نتونستم نجاتش بدم. -مهم نیست.
هیچ مشکلی نیست.
-خب، می‌آیی؟ آنجا تاکسی هست.
[موسیقی لاتین]
[موسیقی مرموز]
[موسیقی پرشور]
[موسیقی مرموز] [صحبت به زبان انگلیسی]
[موسیقی پرشور]
-رسیدم. -ریموند!
-بله، رنسانس. -ریموند!
-خب، فعلاً خداحافظ. -ریموند!
سفر خوبی داشتید؟
هلن. خوشبختم.
قراره برای فصل سوم برنامه «گمرک‌های بی‌مرز»
از شما توی این کشتی تفریحی فیلم بگیرم.
ببخشید، یکم دستم بنده.
-خیلی سنگین به نظر میاد.
[نفس‌نفس زدن]
-ببخشید.
-سلام. -عذر می‌خوام.
اوه، ببخشید، عذر می‌خوام. سلام.
-سلام.
شما؟
-خوبه؟
همین کافیه؟
بفرمایید.
خب، ظاهراً اینجا تلویزیون ندارن.
[اعتراضات] باشه، باشه، خیلی خب.
من اینجا بودم. این جای من بود.
-سلام. -سلام. اسم کوچیک؟
-استفان.
-نام خانوادگی.
آره، اسم من استفان هست.
یعنی چی "نه"؟
-گذرنامه‌تون رو بدید.
باید برید بخش بازرسی.
-سلام. -سلام.
[موسیقی مرموز]
[صدای بوق]
-کیفتون رو بذارید اینجا. ممنون.
-کارلوس! کارلوس، بیا.
می‌شه دنبالم بیاید؟
- مشکلی پیش اومده؟
- بازرسی تصادفیه. اونجا می‌بینمت.
باشه؟
- ببرش به سوئیت ۲۱۶.
بله؟
آها، ستاره کشتی از راه رسید.
از دیدنت خوشبختم، هلموت. - هلموت؟
همین الان کت‌وشلوارت به دستمون رسید.
[موسیقی طنز]
عالی نیست؟
کوکو، مدیر برنامه‌های تفریحی.
بی‌صبرانه منتظرم روی صحنه ببینمت.
[موسیقی پرشور و ریتمیک]
-به کشتی رنسانس خوش آمدید، آمیزه‌ای از شیک‌بودن
و تجمل. سفری بین آمریکای جنوبی و فرانسه
برای یک سفر دریایی استثنایی که برایتان
خاطراتی فراموش‌نشدنی به جا می‌گذارد.
رنسانس، رویایی بر روی دریا.
[موسیقی مرموز] [صدای تپش قلب]
[صدای ناله از روی تلاش]
[موسیقی خنده‌دار]
- آقا؟
- بله؟ - هفت طبقه رو پیاده اومدید بالا؟
- بله. - طبقه همکف
- جدی؟
ممنون.
خب، پس برمی‌گردم پایین.
- اِ...
[ناله‌های از روی وحشت]
[نفس‌نفس زدن شدید]
[آه آسودگی]
- هان؟
- آخ!
- تو می‌خوای از کشورت بری؟
من کمکت می‌کنم.
ترسیدی؟ نترس.
حتماً گرسنه‌ای.
صبر کن.
یه فکری دارم.
م‌م‌م!
خوبه.
اوهوم. یالا، بیا.
بیا، یالا. از کیفت بیا بیرون، بیا.
خب بیا دیگه.
هوپ.
اینا بادوم‌زمینی‌های
با روکش شکلاتن. اوهوم، خیلی خوشمزه‌ن.
نگاه کن.
صدای تردی می‌ده.
دارن در می‌زنن.
قایم شو! قایم شو!
-توی حموممون صابون نداریم.
شما صابون اضافه دارین؟
-بله، حتماً. بفرمایید تو، خواهش می‌کنم.
[صدای در زدن]
-پلیس گمرک. [موسیقی دلهره‌آور]
-اومدم!
-تو!
-«پسرِ بیسکوئیت!»
-هیس! -به من نگو هیس!
-آره، آره، دارم میام.
دارم میام.
[موسیقی طنز]
بله؟
-استفان بویسون؟ -بله، چطور؟
-یه مشکل بزرگ داریم. -جدی؟
-ای بابا!
دیگه تموم نشد؟
[صدای برخورد]
-ببخشید.
-چرا کیفت رو دادی؟
-توی فرودگاه اشتباه کردم.
کیف اون رو به جای مال خودم برداشتم.
هر دوشون قرمز بودن.
راستی، صابونت. آخ...
[موسیقی دلهره‌آور]
-آه، ریموند، یه خبر خوب دارم. -آه!
می‌خوای بری دوش بگیری؟ -امم، نه.
تازه آنونس فصل دوم به دستمون رسیده.
نگاه کن.
موسیقی راک
- ما صد روز از آدم‌های معمولی فیلم‌برداری کردیم
که شغل‌های خارق‌العاده‌ای دارند.
ما اون‌ها رو در حین عملیات‌هاشون، دنبال کردیم،
و همین‌طور در زندگی خصوصی‌شون.
- غافلگیری!
- ممنون عزیزم. خیلی ممنون.
- با زندگی روزمره این مردها آشنا بشید، که براشون روحیه تیمی
از همه چیز مهم‌تره.
- ممنون. - خواهش می‌کنم. یالا، لباست رو بپوش.
-و تا جایی که امکانش باشه،
کالاهای ضبط شده بین نیازمندان توزیع می‌شه.
[صدای شادی و هیاهو]
-نگاه کنید
چی براتون آوردم؛ قاب آیفون ۱۵!
می‌تونید ازشون به عنوان کلاه استفاده کنید. تو گامبو،
یه چیزی هم برای تو دارم.
آره، کفش کتونی.
شاید خودت اینا رو تولید کرده باشی.
و از اون بهتر،
تجهیزات اسکی!
و تازه، با کد تخفیف
«گمرک‌چی‌حرفه‌ای»، ده درصد هم تخفیف می‌گیرید.
زود باش، برو گمشو.
تیشرتت کثیفه. ماشین رو به گند می‌کشی.
خداحافظ آقای مهربون!
ممنونم!
-گمرک‌چی‌های حرفه‌ای!
-خب، تدوینش هنوز نهایی نشده.
-امیدوارم. -برای فصل سوم،
باید هیجان بیشتری داشته باشه
و کمی هم جنجالی‌تر باشه.
-خب، چه خوب.
شنیدم قاچاق حیوانات کمیاب توی این کشتی در جریانه.
-جدی؟
[موسیقی دلهره‌آور]
-اون کیف رو بده به من
وگرنه می‌زنم داغونت می‌کنم.
-آره؟
بیا جلو، منتظرم.
-انتظار چنین جوابی رو نداشتم.
[ناله]
-سلام، چطوری؟
[موسیقی مرموز]
در رو باز می‌کنیم.
-چی برداشتی؟
-هیچی.
-دست‌هات رو نشونم بده.
[موسیقی طنز]
دست چپت رو نشونم بده.
[ناله‌ای خفیف]
[موسیقی دلهره‌آور]
[او ناله می‌کند]
[موسیقی پرهیجان]
- منتظرم باشید!
- دنبال صحنه‌های اکشن بودید؟ بفرمایید، فیلم بگیرید،
قراره بترکونه. - باشه.
[او فریاد می‌زند]
ریموند؟
حالتون خوبه؟
ناله می‌کنه. - تعریفی نداره.
- اون مردی که توی کمدتون بود، کی بود؟
- یه مهاجر که توی چمدونم قایم شده بود.
- غیرممکنه، این کار غیرقانونیه، استفان.
ممکنه به خاطرش بریم زندان. - می‌دونم. حماقت کردم.
- می‌خوام کادوی پسرم رو توی اتاقتون نگه دارید.
- توی مدرسه نمره کم گرفته؟ - استفان،
ببین، این یه سوپرایزه.
نباید به کسی بگی. توی فرانسه بهش می‌دم.
باشه؟ -باشه.
-می‌ذارمش همین‌جا، خب؟
به کسی نگی، استفان. به کی قراره بگیم؟
-به هیچ‌کس. -آفرین.
[صدای فشردن دکمه‌ها]
خب، عالی شد.
ممنون، استفان. ما...
اون قرص‌های آبی که می‌خورید چی هستن؟
همون چیزیه که فکر می‌کنم؟ منتظر کسی هستید؟
-چی؟ نه، نه، نه.
تقصیر آفتابه. اصلاً نباید این شلوارک رو می‌پوشیدم.
پماد سوختگی تموم شده بود.
برای همین مسئول داروخونه بهم گفت:
«این قرص‌های آبی رو بخورید.
این‌طوری ملافه‌ها دیگه به پاهاتون نمی‌سابه.»
اصلاً متوجه نشدم چی گفت.
[موسیقی خنده‌دار]
- معلومه. - تازه بهم یه سری
قرص قرمز هم داد.
اون‌ها قرص خواب‌آورن. وقتی می‌خوام کنار کسی بخوابم...
-خداحافظ، استفان.
-متأسفم، نمی‌تونم نگهت دارم.
نه، اون‌طوری نگام نکن.
بس کن.
خیلی خب، بردی.
می‌تونی امشب رو هم بمونی. ولی فردا باید بری.
همه‌چی درست می‌شه.
اوه! راستی، یه چیزی به ذهنم رسید.
این برای دستشویی رفتنته. -چی؟
-یه خبر خوب دارم، یه خبر بد. از کدوم شروع کنم؟
-هر جور راحتی.
-تونستم بیام روی عرشه.
-خبری که گفتی خوبه کدومه؟
[موسیقی لاتین]
-خوبی عزیزم؟
آفتاب‌سوخته نشدی؟
تازه ساعت هفتِ شبه.
-بهشون گفتم که تو اتاق شما هستم.
-ببخشید؟ این دیگه چه مسخره‌بازی‌ایه؟ -دقیقاً!
من که با کلی لطف اومدم
تا توی این کشتی بخونم.
حالا هم که اومدم، یادشون رفته
برام اتاق رزرو کنن. ممنون که کارم رو راه انداختین.
-وظیفه‌ست، با کاری که امروز برامون
انجام دادی. -آره.
[موسیقی مرموز]
[صدای فشردن دکمه‌ها]
[صدای زنگ]
[صدای فشردن دکمه‌ها]
-داری چیکار می‌کنی؟ -ها؟
-غذا می‌خوای؟
-"سونو پاس می."
-یه تیکه نون خشک دارم، اگه می‌خوای.
[صدای ضربه]
[صدای نفس‌های بلند]
-اوه، نه.
[صدای ضربه]
[صدای ویبره گوشی]
-آقای تیکول،
یه مشکل کوچیک با هدیه‌ی پسرتون پیش اومده.
-چی شده؟
[موسیقی ملایم]
[صدای جیک‌جیک]
این دیگه چیه؟
-گنجینه‌ی پالومبیا.
کمیاب‌ترین حیوان دنیا.
مارسوپیلامی.
[نفس‌نفس زدن شدید]
این یه معجزه‌ست.
می‌خنده.
برای پلومبیانوها،
اون یه افسانه‌ست.
برای من، تمام زندگی‌مه.
[صدای وزوز]
ماموریت من، محافظت از اونه.
حالا که من اینجام،
دیگه هیچ اتفاقی برات نمی‌افته.
[صدای جیرجیر]
- گرفتمش! گرفتمش!
آره، ببخشید.
-نه، نه، نه، نه!
«چه احمقیه!»
باید بریم توی این اتاق.
-چطوری؟ من که دزد نیستم.
-با کلید خودتون، این اتاق شماست.
نگاه کن، وسایل همسر سابقت اینجاست.
-اوه، نه...
-خیلی باهوش نیست، نه؟ -آره.
[موسیقی طنز]
-هیس. -هیس.
[ناله می‌کند]
[صدای جیرجیر]
[فریاد می‌زنند]
-مامان!
-چیزی‌ت نشد؟ -نه، خوبم.
تو خوبی؟
-آره، خوبم. -صبر کن. می‌شه به ما کمک کنید؟
-همه چی رو به راهه؟
-چه خوب شد که اومدید. می‌شه کمکم کنید این کمد رو بلند کنم؟
-خوبی؟
بیا، راه بیفت.
[صدای چرخ‌دنده]
دیوید؟
[صدای جیرجیر خفیف]
-بابا؟
-چرا قایم شدی؟
-زیر تیشرتت
چی داره
تکون می‌خوره؟
-اوه...
[خنده کوتاه و خجالت‌زده]
-تولدت مبارک.
-تولدت مبارک!
تولدت مبارک لئو!
تولدت مبارک!
-بفرمایید،
هدیه‌اش را به او بدهید.
-چی؟
-خب، هدیه‌اش دیگر.
-آه. -بیا دیگه.
-تولدت مبارک عزیزم.
موسیقی ملایم صدای چهچهه پرندگان
نباید در موردش حرف بزنی، بردن حیوانات به داخل کشتی ممنوعه.
-ولی من یه کنسول بازی می‌خواستم.
-داری بهش یه
حیوون وحشی هدیه می‌دی؟
مطمئنی خطرناک نیست؟
-نه، این یه بچه‌ست، هیچ خطری نداره.
-چه نوعیه؟
-نمی‌شناسیش؟
-نه. -چرا دیگه، این...
-بی‌بی‌ئه! -این یه...
-گربه‌ست.
یه گربه پالمبیایی.
با یه دم خیلی دراز.
اینجا بهش می‌گن گربه دم‌دراز.
-ببخشید، شما کی هستید؟
-غیرقانونی سوار شده. ولی خطرناک نیست.
طفلکی می‌خواد از کشورش فرار کنه.
-«این حقیقت نداره.»
-نه، گوش بدید. من،
در مورد گربه چیزی نمی‌گم.
ولی لطفاً، بذارید اونم پیشم بمونه.
می‌خوایم ببریمش حموم.
-«حموم برای چی؟»
«خواهش می‌کنم، بذارید بمونه!»
-می‌خوایم کف‌مالی‌اش کنیم. -کف‌مالی؟
-من یه کنسول بازی می‌خواستم.
-بی‌بی!
موسیقی لاتین
- اینو دوست داره؟ - اون همه میوه‌ها رو دوست داره.
دزدیدن یه حیوان
فقط برای اینکه یه هدیه بدم...
حال پسرتون خوبه؟ مشکلی که نیست؟
- چرا شما توی این کشتی هستید؟
حقیقت چیه، هان؟
- من اینجام تا اشتباهاتم رو جبران کنم.
فقط من می‌دونستم لونه‌اش کجاست،
به لطف نقشه‌ای که خودم کشیده بودم.
یه عده راهزن ازم دزدیدنش!
جاش توی جنگله، نه توی آپارتمان.
-آپارتمان؟ آره، آره.
آره، البته، حق با شماست.
فکر بدیه.
ولی شاید بتونید کمک کنید پسش بگیرم. چون من بودم که
به پسرم هدیه‌اش دادم، شرایط حساسه.
نمی‌خوام ناراحتش کنم. من پدرشم.
-باشه.
به محض اینکه به ساحل نزدیک بشیم، می‌رم توی اتاقتون و پسش می‌گیرم.
بهش می‌گید که فرار کرده... یه دروغ شاخ‌دار.
شما که استادشید. -آره، عالیه. همین کارو می‌کنیم.
-ولی چطوری جابه‌جاش کنیم؟
ممکنه خیلی بی‌قراری کنه.
-مشکلی نیست. استفان بویسون.
اون قرص خواب داره.
-بزن بریم! -ایول!
اگه این حیوون انقدر براتون مهمه، چرا به پلیس خبر نمی‌دید؟
-خیلی‌ها دنبالشن. این کار به خطر می‌ندازتش.
«گرفتی چی شد؟»
از الان به بعد،
دیگه هیچ‌کس نباید از حضورش اینجا خبر داشته باشه.
هیچ‌کس.
-سلام! یه دوست جدید پیدا کردم.
خیلی بامزه‌ست.
یادتون نره ویدیو رو لایک کنید
آماده‌ای، بیبی؟ -بیبی!
-اوه، ببخشید!
موسیقی ملایم صحبت به زبان خارجی
-بیبی! -او!
[صحبت به زبان خارجی]
-این خبر حسابی داغ شده!
برای تولد همسرش، یک مرد سعودی حاضره یک میلیون دلار
بهت بده اگه اون حیوون رو براش پیدا کنی.
نمی‌دونم تو می‌خوای چیکار کنی،
ولی من که می‌رم دنبال شکار.
-اون یارو توی باغ‌وحش چقدر بهمون داد؟ -۱۰ هزار تا.
-خیلی خب، دوباره برمی‌گردیم اونجا.
[موسیقی مرموز] [همهمه]
-خیله خب، گرفتمش...
-تو دیوونه‌ای! لئو از همه چی می‌ترسه
بعد تو براش میمون خریدی؟
شوخی می‌کنی؟
این که اصلاً شبیه گربه‌سان‌ها نیست.
نمی‌تونستی یه اورانگوتان بگیری؟
-مادرت که هست.
اگه هم راضی نیستی،
با دوست‌پسر جدیدت برو.
-من هیچ دوست‌پسر جدیدی ندارم.
- منو احمق فرض نکن.
دیدمش، اون یارو که توی کمد قایم شده بود.
باهاش درگیر نشدم
چون لئو اونجا بود.
- اون یارو که توی کمد من قایم شده بود؟
نمی‌شد همون موقع بهم بگی؟
دزد اومده بود خونه‌مون.
باورم نمی‌شه، فکر کردی دزده دوست‌پسرمه؟
ایده بدی بود که با هم بیایم سفر.
- کاملاً موافقم. - درست مثل هدیه لئو.
نمی‌تونستی یه کتاب بگیری؟
-خیلی خوشحال به نظر می‌رسید.
-نه، نبود. اون کنسول بازی می‌خواست.
-خواستم یه کار متفاوت انجام بدم...
-بی‌بی!
[موسیقی نوستالژیک]
[صدای جیک‌جیک پرندگان]
-ولم کن، می‌خوام تنها باشم.
بهت می‌گم ولم کن!
[صدای جیرجیر]
داره داد می‌زنه.
[فریاد وحشت‌زده]
[موسیقی خنده‌دار]
تکون نخور.
[صدای جیک‌جیک]
نه، ولش کن!
- چی شده؟
- داره ژل شستشو می‌خوره!
- اوه!
- بیا پایین!
-جدی می‌گی؟
-عمداً که نکردم.
وای وای وای وای.
[موسیقی با ریتم آهسته]
[موسیقی طنز]
-خیلی بالاست.
نمی‌تونم بهش برسم.
-می‌تونی از چهارپایه استفاده کنی.
[او می‌خندد]
-ولی نمی‌تونم،
بیایید کمکم کنید.
- بله، حتماً. - دارم می‌آم.
[صدای جیک‌جیک]
- گرفتمش، درست شد!
[تس و لئو می‌خندند]
اون آبِ توالت بود.
- آه، این خنده‌داره برات؟
[لئو می‌خندد]
و این چطور؟ اینم خنده‌داره؟
اینم خنده‌داره؟ خب؟
با این چی کار می‌کنی؟
«آقای آسمان آبی» ارکستر نور الکتریک
آه، جنگ می‌خوای؟ جنگ می‌خوای؟
[صدای جیک‌جیک]
من نبودم!
- آره؟ - تقصیر من نیست!
- تقصیر منم نیست.
لئو، برو رو بابات!
[صدای آروغ و بعد شگفتی]
[او می‌خندد.]
-دیوونه شدی؟
من نبودم، اون بود.
-برید بخوابید.
-هر کی اول بخنده یه پس‌گردنی می‌خوره.
فهمیدید؟ شروع شد.
[صدای خرخر کردن]
[صدای خنده]
خندیدی، باختی.
[صدای خنده]
-بی‌بی!
-دیوونه شدی؟
[موسیقی باشکوه]
-بپر! بپر! بپر! -بجنب، بجنب!
آره، آره، آره، آره!
آره!
-بزن بریم! -ای بابا، زود باش، عکس بگیر!
[می‌خندد]
مامان رو تشویق کن!
"آقای آسمان آبی" ارکستر نور الکتریکی
-آره! آره!
او می‌خندد.
بی‌بی!
صدای شکستن
[موسیقی ملایم]
[موسیقی مرموز]
- ریموند، بهتری؟
- آره. دارم پاهام رو بیشتر از قبل تکون می‌دم.
- آه، عالیه.
ریموند؟
ریموند، همین‌جا.
یه چیزی پیدا کردم
که تا حالا ندیده بودم. - دئودورانت؟
- نه. اون.
-این حیوون خونگیِ عجیب و غریب ماست.
-با این می‌تونیم حسابی سروصدا کنیم.
-اگه اون بچه رو پیدا کنیم،
اون حیوون رو هم پیدا می‌کنیم.
-می‌دونی این چیه؟
مانگای مورد علاقه‌مه:
دراگون بال.
اینم سانگوکوئه.
وقتی عصبانی می‌شه، اون موقع
موهای بلند زرد داره، درست مثل تو.
وقتی می‌خواد بجنگه، یه گوی بزرگ آتش
از دست‌هاش میاد بیرون، این‌طوری.
من امتحان کردم، ولی کار نمی‌کنه.
و این هم هفت تا گوی اژدهاست.
وقتی همه‌شون رو جمع کنی،
یه اژدهای بزرگ ظاهر میشه.
و می‌تونی هر آرزویی که داری بکنی.
[موسیقی ملایم]
من که از الان می‌دونم چه آرزویی می‌کنم.
در رو باز می‌کنیم. [صدای جیک‌جیک پرندگان]
-پسر گلم داره چیکار می‌کنه؟
باز هم مانگا...
دارن در می‌زنن.
«بی‌بی» رو قایم کن و برو پیش مادرت برای صبحانه.
«بی‌بی» رو قایم کن. زود باش، قایمش کن.
-همین‌جا منتظرم بمون، زود برمی‌گردم. بفرما.
-آه، سلام استفان. -این برای تولد لئوئه.
-جدی؟ -بله.
-اصلاً لازم نبود زحمت بکشید.
[موسیقی طنز]
ولی لئو ۶ سالشه، می‌دونی که.
-از ۶ ماهگی میشه استفاده کرد.
-فعلاً خداحافظ، بابا. -فعلاً خداحافظ.
-خب، نمی‌خواید بهش بدید؟
[موسیقی مرموز] [صدای غان‌ و غون بچه]
-ها!
[آروغ می‌زند]
داری چیکار می‌کنی؟ نباید اونو بخوری!
نه!
یالا، بس کن، بهت گفتم! بیا پایین.
[موسیقی طنز]
تکون نخور.
تکون نخور!
[صدای زنگ تلفن]
-حدس بزنید کیه، آقای مالون.
-تیکول! -نه،
اشتباه حدس زدی. استفان بویسون هستم.
-بویسون؟ اونجا چه غلطی می‌کنی؟
تو بودی که بسته رو باز کردی؟ -داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
-من رو احمق فرض نکن! -چه خبر شده؟
-منظورم چیزیه که به‌طور غیرقانونی با خودت آوردی.
اون موجود کوچولوی چشم‌درشت، با اون بینی گنده
و دمی که باهاش ضربه می‌زنه. -جدی؟
-مواظب باش. حتی اگه خیلی بامزه به نظر می‌رسه،
می‌تونه خیلی خطرناک باشه.
-می‌خوای چیکار کنم؟ -اگه لازم شد، بیهوشش کن!
[آه می‌کشد]
-ما داریم آزمایش‌ها روی اون سیاه‌گوش رو نهایی می‌کنیم.
همه‌چیز طبق برنامه پیش می‌ره.
-باید یه کاری کنی! کنترلش غیرممکنه.
این چه وضعیه! -آروم باش!
-داره کل اتاق رو می‌ریزه به‌هم!
-یه راه حل وجود داره.
-چیه؟
-یه پیرانا.
پیرانا می‌خوره؟
-آرومش می‌کنه.
-عالیه!
حالا از کجا پیرانا پیدا کنیم؟
-توی آکواریوم زیاد دیدم.
- چطوری بگیریمش؟
من حتی قلاب ماهیگیری هم ندارم.
- فقط اون بود که باید یه پیرانا می‌گرفت؟
- نخواست قلابش رو بهم قرض بده.
- چرا با گیتار
زد تو سرم؟
"پسر کچل!"
- می‌دونی ارزشش چقدره؟ مال تور سال ۲۰۰۴ منه.
- به فکر مشکل وزن خودت باش.
می‌خندد.
- من تو این ۲۰ سال حتی یه گرم هم اضافه نکردم.
کمردرد دارم.
- خیلی شلوغه، هیچ‌وقت نمی‌تونیم بریم اونجا.
لو می‌ریم.
- باید یه جوری حواسشون رو پرت کنیم.
فکر کنم یه فکری دارم.
- من سوار اون نمی‌شم.
- برنامه‌تون برای خوابیدن چیه؟
[وراجی] - حالت خوبه عزیزم؟
اینجا کاملاً از دست آفتابِ بدجنس در امانه.
خیلی خوبه.
بیاید جلو تا نمایش
متخصص ما با استفاده از کنترل از راه دور، ریکی سالسا رو
به کمک پیشرانه‌هایی که به پاهاش وصله، به پرواز درمیاره.
تشویقش کنید!
[موسیقی حماسی]
[او می‌خندد]
[موسیقی پرتعلیق]
-بچه کجاست؟ [صدای خنده بچه]
اینجاست!
نیستش.
اینجاست. نیستش.
[جیغ]
نیستش.
-هان!
[صدای ناله از روی تلاش]
عزیزم، قسم می‌خورم،
نمی‌فهمم چی شد.
داشتم مثل همیشه بازی می‌کردم. می‌گفتم: «اینجاست،
«اینجا نیست»...
[می‌خندد]
خب، دوباره اینجاست.
[ناله‌ها]
- اوه، خیلی متأسفم!
- یه کاری کنید! داره منو می‌خوره!
-من درستش می‌کنم!
[فریاد می‌زند]
[ناله‌ی ناشی از تلاش]
[فریاد می‌زند]
[موسیقی دلهره‌آور]
[ناله می‌کند]
-کمکم کنید!
-خب، درست شد، حالا می‌توانید یک تست صدا از من بگیرید.
[فریاد می‌زند] [صدای جیرجیر]
حالا می‌توانیم گزارش را ادامه دهیم. -در مورد چی؟
گمرک‌چی‌های افراطی.
-آه. اگه می‌خواین یکم آمار بیننده‌هاتون بره بالا،
از من فیلم بگیرین، مشکلی ندارم.
[آن‌ها می‌خندند]
-نه، ممنون،
وقت نداریم. باید یه میمون زرد پیدا کنیم.
-با لکه‌های سیاه؟
[موسیقی مرموز]
اگه بهتون بگم کی اون میمونو داره،
حاضرید یه گزارش از آلبوم بعدی من تهیه کنید؟
ویبره
- بهتری بیبی من؟ بیا نگاه کن، ماهی تازه دارم.
- الو؟ - الو، تیکول؟
- بله. - وقتشه.
امشب مارسوپیلامی رو تحویل می‌گیرم.
و برمی‌گردونمش به پالومبیا. باشه؟
[موسیقی غمگین]
- از نظر من که اوکیه.
- صبر کن. این بیبی، می‌بینی، عکس مورد علاقمه.
وقتی بود که مامان و بابام،
اونا هنوز عاشق هم بودن.
درست قبل از اینکه بابا دوباره
یه دسته‌گل بزرگ به آب بده.
[صدای زنگ موبایل] [موسیقی ملایم]
- بله عزیزم؟ - سلام عزیزم.
خیالم رو راحت کن، یادت نرفته که واسه نمایش لئو برنامه‌ریزی کنی؟
- معلومه که یادمه.
بیا قهرمان.
وگرنه مادرت منو می‌کشه. زود باش، بیا.
عالیه.
خوبی؟ نمایش خوب پیش رفت؟
خیلی متأسفم که نتونستم بیام.
پیشنهاد می‌کنم چیزی به مامان نگیم. بین خودمون بمونه.
فکر کنم داره صدام می‌کنه.
الو؟ - پیداش کردی؟
- آره، پیداش کردم، معلومه که کردم. همین الان دقیقاً روبروی... منه.
می‌دونی چیه؟ بعداً بهت زنگ می‌زنم. چرا چیزی بهم نگفتی؟
اما... چی رو؟
- هشدار آدم‌ربایی.
یک بچه ربوده شده.
هشدار آدم‌ربایی از طرف وزارت دادگستری.
-چون بابا نیومده بود دنبالم،
پیاده راه افتادم و گم شدم.
یه آقایی خیلی مهربون پیشنهاد داد که منو برسونه.
-مشکل مارتین همیشه همین بوده.
انگشت کوچیکه بهش بدی،
کل دستت رو می‌خواد.
بهتره بره
پیش همون ژان-لوک! همکارشه دیگه.
-فکر نمی‌کنید برای رانندگی زیادی نوشیدید،
آقا؟ - راست می‌گی، کوچولو.
با مترو می‌ریم، این‌طوری مطمئن‌تره.
- مترو یا ماشین؟ راننده قبل از انتخاب مردد بود...
هر دو. اون خیلی زود یه نفر به اسم
ژان-لوک رو مقصر حادثه اعلام کرد.
- مامان هیچ‌وقت اون رو نبخشید.
می‌گه اون فقط به فکر خودشه.
تو پدر و مادرت رو نمی‌شناسی،
بیبی، ولی نگران نباش، من پیشت هستم.
[موسیقی غمگین]
بابا، فکر می‌کنی یه روزی
می‌تونیم بیبی رو ببریم پیش خانواده‌اش؟
-اوم... آره، حتماً.
-قول می‌دی؟
-آره، قول می‌دم.
-بیبی، من می‌رم یه چیزی بخورم، ولی نگران نباش، زود برمی‌گردم.
[موسیقی دلهره‌آور]
گم‌شده‌ها، گم‌شده‌ها، گم‌شده‌ها
-کمی ژل. -امروز این پنجمین باره.
من که از قند نیستم.
-این همون چیزیه که به مادرت می‌گفتم وقتی اونجا بودم.
-ولی خب تو هیچ‌وقت نبودی.
-اگه می‌خواستی، درخواست ازدواجم رو رد نمی‌کردی.
-چه ربطی داره؟ اسم من تِسه، اسم تو تیکوله.
-خب که چی؟ -تصورش رو بکن
قیافه کشیش چی می‌شد؟
[موسیقی لاتین]
-الان برمی‌گردم.
می‌تونید برید توی اتاق.
قرص خواب رو خوردید؟ -آره.
-عالیه. -تیکول،
در موردت اشتباه می‌کردم.
تو آدم خیلی خوبی هستی. واقعاً.
-نه، این‌طور فکر نکن. -جدی؟
-من اون‌قدر که باید برای خانواده‌ام وقت نمی‌ذارم.
-مراقب این موضوع باش، تیکول.
پدر من، ما رو
یهو و بدون هیچ حرفی ول کرد.
برنده لاتاری شد، یه هواپیما خرید، یه خونه تو فرانسه، یه موتور،
کلی کابل اچ‌دی‌ام‌آی... نمی‌دونم چرا.
مادرم ما رو تنهایی بزرگ کرد، با چنگ و دندون.
-خیلی وقت پیش بود؟
-پارسال.
-هلموت! داری مسخره‌ام می‌کنی؟ دنبالت می‌گشتم.
-چرا؟ -جدی می‌گی؟ الان نوبت توئه.
زود باش، زود باش! وقتشه. رقص رو خوب تمرین کردی؟
-بگیرش.
برو لالا کن.
و من تو رو می‌رسونم خونه.
[می‌خندد] [صدای در زدن]
[موسیقی مرموز]
[صدای ناله]
[ریموند فریاد می‌زند]
[پابلیتو ناله می‌کند]
- خب، تیکول کجاست؟
- تیکول؟ - اون حیوونه کجاست؟
- صبر کنید. معذرت می‌خوام.
شارژ دوربینم تموم شد. - جدی؟
چیکار باید بکنیم؟
-خب، باید دوباره انجامش بدیم. -آها.
-ببخشید. -خیلی خب.
-"که پاسامنتو؟" -هیچی. هیچی رو عوض نکن، عالی هستی.
تکون نمی‌خوری، باشه؟
خوبه؟
عوضش کردید؟ -و حرکت!
ریموند فریاد می‌زنه.
پابلیتو ناله می‌کنه.
-تیکول کجاست؟
اون حیوونِ زبون‌بسته کجاست؟
-کدوم حیوون؟
-خیلی خب، گرفتینش؟
-عالیه. محشره. -خب، می‌دونین چیه؟
دوربین رو خاموش کنین.
می‌خوام یه عکس
برای کلکسیون شخصی خودم ازم بگیرین.
-"کاستانیتاس."
-روز بدی رو برای اومدن انتخاب کردی.
[می‌خندد]
بیبی، زود باش.
- بیبی!
داره داد می‌زنه. [موسیقی دلهره‌آور]
پس تو اینجایی...
[ناله کردن]
- حالا، همه‌تون منتظرش هستید.
و بعضی‌ها از سراسر دنیا اومدن تا ببیننش.
دست بزنید، برای فالکی دست بزنید!
- آره! - یالا، دست بزنید
حتی اسکاتلندی‌ها هم!
-فالکی، دوستته -فالکی! فالکی!
فالکی! فالکی!
[موسیقی دلهره‌آور]
[جیغ و فریاد] -لعنتی!
[او فریاد می‌زند]
[صدای موسیقی نی‌انبان]
[موسیقی پرهیجان]
-بی‌بی! بی‌بی!
[صدای ناله]
-تیکول!
[صدای جیغ بچه‌ها]
[ریموند فریاد می‌زند]
-ریموند!
-آروم باش!
-همه‌چیز رو خراب کردم! می‌شه دوباره انجامش بدید؟
-برو گمشو!
-چشم‌هام می‌سوزه، ولی مهم نیست.
-"استوپادو! استوپادو، بی‌بی!"
"استوپادو!"
ممنون.
-قرص خواب چی؟
-بهش دادم!
دو تا
بهش دادم!
دو تا قرص خواب! - این قرص خواب نیست.
- اگه قرص خواب نیست، پس چیه؟
- کاربردش فرق می‌کنه.
- چی؟
- بیبی!
چرا بیهوش شده؟ لکنت گرفته.
- دیدم یه مامور گمرک داشت می‌کشیدش.
- دمش چش شده؟
- هی، شما!
اون حیوون رو بدید به من!
اون حیوون رو به من بده،
همین الان!
- اون حیوون رو بهش بده،
همین الان.
[موسیقی کلاسیک]
- نه، فکر نکنم.
«دانوب آبی» یوهان باپتیست اشتراوس
[ناله‌ کردن]
- ولم کن!
- بفرما.
خوبی؟
موم خیلی داغ نیست؟ -نه.
[صدای پارس سگ] دارن داد می‌زنن.
[صدای پارس سگ]
[صدای ناله]
-مامان؟
-خوبه.
-ببخشید عزیزم!
ببخشید. سرت خوبه؟
عمدی نبود. باید روش یخ بذاریم.
[موسیقی پُرتنش]
[داره بو می‌کشه.]
[موسیقی مرموز]
-الو؟
-بله، پلیس گمرک هستم.
چند تا سوال داشتم درباره یکی از کارمندانتون.
دیوید تیکول.
- می‌شنوم.
- اون در قاچاق حیوانات دست داره.
- می‌شه بین آدم‌های خیرخواه یه جوری با هم کنار بیایم.
- ولی آقا، اسم این کار رشوه دادنه.
- این‌طوری به قضیه نگاه نکنید. - برام جالبه، ادامه بدید.
- به حرفم گوش کنید.
- بله؟ - حیوان رو برام برگردونید،
دیوید تیکول رو دستگیر کنید. - بسیار خب. بعدش چی؟
- بیاید من رو توی باغ‌وحش ببینید و من هم می‌دونم چطور جبران کنم.
-سخاوتمند؟ یعنی چقدر سخاوتمند؟
[نفس‌نفس زدن]
-موفق شدیم!
موفق شدیم! -آسانسور داره میاد پایین.
[خنده از سر رضایت]
بزن قدش!
[موسیقی غمگین]
-اون مارسوپیلامی رو بدید به من.
-جدی دارید این حرف رو می‌زنید؟
چاره‌ای ندارم. باید حتماً برش گردونم.
تو فرانسه.
مجبورم نکنید خشن بشم.
-باید بهش فکر می‌کردم.
اعتماد کردن به مردی که به خانواده‌اش خیانت می‌کنه...
[صدای بوق آسانسور] [موسیقی دلهره‌آور]
-بریم.
بریم، بریم.
[صدای ناله]
-ما کجاییم؟ -هیس!
سر و صدا نکنید.
ما توسط دزدان دریایی مورد حمله قرار گرفتیم.
-جدی؟ -بله.
-خیسِ خالی‌ام. -شما توسط عروس دریایی گزیده شدید.
-خب که چی؟
-اگر سوزشش کمتر شد، اون‌وقت می‌تونید ازم تشکر کنید. خب؟
-چی؟
اوه، کاپیتان!
کاپیتان! خبر دارید؟
گروگان‌گیری شده.
-خب، معلومه که خبر دارم!
-می‌خواید چیکار کنید؟
-همین‌جا قایم شید.
من می‌خوام طبق پروتکل لازم عمل کنم.
-پروتکل دیگه چیه؟
[موسیقی دلهره‌آور]
-اینجا بندر اترتاست. جواب بدید.
مسیرتون رو عوض کنید. دارید به ساحل نزدیک می‌شید.
[ناله]
-"آروم باش!" -بشین.
-می‌خوام یه کاری بکنم.
هی! هی!
گوش کن.
از کشتی پیاده می‌شید،
و من بهتون بلیت کنسرت توی ژویی-آن-ژوزاس رو می‌دم.
-بی‌خیال، خودم حلش می‌کنم.
یالا، بیا بریم.
ریکی سالسا.
عجب دیداری.
-ما همدیگه رو می‌شناسیم؟ -تعداد نامه‌ها
که اون موقع برات فرستاده بودم!
و هیچ‌وقت جوابی ندادی. -متاسفم، ولی من کلی...
-بخون!
-ببخشید؟
-قراره برای من بخونی و برقصی.
-مثل یه جور کنسرت خصوصی؟
-آره، دقیقاً همینه.
-بسیار خب.
- ما دنبال یه حیوون می‌گردیم،
زردرنگ،
با خال‌های سیاه.
می‌دونیم که توی این کشتیه.
صدای ناله
مسافرها رو یکی‌یکی
می‌اندازیم توی دریا... صدای ناله‌های وحشت‌زده
تا وقتی پیداش نکنیم.
-چه اتفاقی افتاده؟
-دمش رو توی آستینم حس می‌کنم.
فکر کنم داره خواب می‌بینه.
-اگه کسی اطلاعاتی در مورد این حیوون داره، دستش رو ببره بالا.
[ناله‌های ضعیف]
تو،
می‌دونی کجاست؟
-نه.
-داری دستت رو می‌بری بالا.
-که بهتون بگم من، نمی‌دونم کجاست.
-بیا جلو.
-چرا من؟
-بیا اینجا.
[موسیقی دلهره‌آور]
[نفس‌نفس زدن شدید]
می‌دونی کجاست یا نه؟
[ناله]
[نفس‌نفس زدن شدید]
-سالگایس.
-ها!
-من نیستم.
من نیستم. من...
[خنده عصبی] خوبی؟
بهتون خوش می‌گذره؟
چون...
[هق‌هق می‌کند]
من نیستم.
[ناله]
-می‌خوای خودت رو زرنگ نشون بدی؟
اون بچه رو برام بیارید.
-بهش دست نزن. -ولش کن!
[ناله می‌کند]
-یا بهم می‌گی کجاست،
یا بچه‌ رو پرت می‌کنم تو آب.
این دیگه چیه؟
-بهتون هشدار می‌دم،
شماها،
اگه یه تار مو از سرش کم بشه...
[ناله می‌کند]
اوه، ببخشید کوچولو!
- بسه دیگه، اون حرف نمی‌زنه.
بکشیدش.
[موسیقی غم‌انگیز]
- بزنید، شلیک کنید.
برام مهم نیست.
من هیچ‌وقت بهش خیانت نمی‌کنم.
در هر صورت، آقایون،
من اون رو یه جایی قایم کردم
که هیچ‌وقت پیداش نمی‌کنید.
هیچ‌وقت.
-بی‌بی!
-اونجاست، یک میلیون دلار من.
-به بی‌بی دست نزنید! -برو کنار.
-ولش کنید!
-انگار نفهمیدی چی بهت گفتم.
[موسیقی پرتعلیق] [ناله‌های ناشی از فشار]
-تکه‌پاره‌شون کن، بی‌بی.
-اون حیوون رو بگیرید.
[موسیقی راک]
[صدای درگیری و ناله]
مارسوپیلامی می‌خندد.
ناله می‌کند.
حالا نوبت ماست.
[موسیقی پرتعلیق]
[خنده کوتاه]
[موسیقی ریتمیک]
-آره، بی‌بی!
-بی‌بی!
[موسیقی ملایم]
-کارت من...
کارت من.
-بی‌بی، تو از همه قوی‌تری.
[صدای خفه] چه اتفاقی داره می‌افته؟
حالتون خوب نیست؟
[موسیقی غمگین]
[او ناله می‌کند]
-نه، نه!
-شما دیوانه‌اید!
چرا این کار رو کردید؟
-این حیوان نباید اینجا باشه.
-اون جون ما رو
نجات داد! -اگه اون نبود،
دزدای دریایی هم نمی‌اومدن.
-می‌خواید باهاش چیکار کنید؟
-این حیوون به من حمله کرد. باید معدوم بشه.
-چی؟ -نه!
-ولش کن! ممکنه تو رو هم گاز بگیره.
-شما حق ندارید!
-من مأمور گمرکم.
-نه! شما حق ندارید!
-صبر کن.
معامله رو کنسل می‌کنیم.
بهم نگفته بودی می‌خوای بکشیش.
-اول به فکر نجات شغل خودت باش.
تقصیر رو بنداز گردن قاچاقچی‌ای که اون رو
به‌صورت غیرقانونی وارد این کشتی کرده
تا به یه باغ‌وحش تحویلش بده. -کدوم قاچاقچی؟
-این قاچاقچی. بیارینش اینجا.
-بابا؟
-دیوید؟
-ببخشید، چاره دیگه‌ای نداشتم.
-این هدیه تولد منه!
بهش بگو بابا.
بابا!
-ببرینش.
-تس، باورم کن!
تقصیر من نیست!
لئو، متأسفم.
برات توضیح می‌دم، قول می‌دم. -بیا.
-نمی‌تونم باور کنم که بهمون دروغ گفته.
اون دلفینه بود. موسیقی ناگهان قطع می‌شود.
موسیقی پرتعلیق فریادها
نفس‌نفس زدن
-اونجاست!
تکون نخور!
نه!
تم موسیقی فیلم «آبی بیکران»
ناله‌ها
موسیقی طنزآمیز
-تیکول، صبر کنید!
[موسیقی مرموز]
[نفس‌نفس زدن]
اونا دارن مارسو رو می‌دزدن.
همه‌اش تقصیر شماست!
هیچ‌وقت نمی‌بخشمتون! -اگه اون رو به رئیسم نمی‌رسوندم...
منو می‌انداخت جلوی کفتارها.
و حالا، همه‌چیزم رو از دست دادم.
پسرم، خانواده‌ام.
-دیگه زاری نکن!
حالا، دنبالم بیا.
ما مارسوپیلامی رو نجات می‌دیم.
- چطوری؟
- مامور گمرک.
باید ردش رو بگیریم.
اگه پیداش کنیم، هنوز می‌تونیم بیبی رو نجات بدیم.
صدای زنگ
- جستجوها برای پیدا کردن پابلیتو کامارون و دیوید تیکول
همچنان ادامه دارد.
نفر دوم که برای پلیس چهره شناخته‌شده‌ایه،
یه بچه ناشنوا رو از جلوی مدرسه‌اش ربوده بود.
حالا، بخش اقتصادی.
[موسیقی مرموز]
-بفرمایید.
-پس اون باغ‌وحشتون، در واقع پوشش کاره؟
-یه جورایی همین‌طوره.
به لطف آزمایش‌هایی که
روی حیوون‌های باغ‌وحش انجام می‌دیم، موفق شدیم
قرص‌هایی بسازیم که می‌تونه
ویژگی‌های گونه‌های مختلف رو منتقل کنه.
مثلاً، قرص‌هایی که بر پایه
دی‌ان‌ای فیل،
برای تقویت حافظه.
سیاه‌گوش، برای بینایی.
تنبل، برای بچه‌های
بیش‌فعال.
-عجیبه. -آره.
-دی‌ان‌ای پونی ندارید؟
برای یال،
برای موها. -امم.
-خب، حالا می‌خوای با این مارسوپیلامی چیکار کنی؟
-برای مشکلات مربوط به قوای جسمانی، که عمدتاً ناشی از بالا رفتن سن هست.
خب، من شما رو تا بیرون همراهی می‌کنم.
از معامله با شما خوشحال شدم. -من هم همین‌طور.
شما بهتر از تلویزیون پول می‌دید.
راستی، فصل دوم «مأموران گمرکِ بی‌رحم» رو از دست ندید.
[موسیقی جاسوسی]
-«دوسامِنته.»
«دوسامِنته.» -بله، بله.
[صدای زنگ تلفن]
-آهان، خودش هست.
[موسیقی مرموز]
[موسیقی اوج می‌گیرد]
[موسیقی پرتعلیق]
[ریموند فریاد می‌زند]
[ناله‌ها]
[موسیقی طنز با دور آهسته]
[ناله‌ها با دور آهسته]
-تیکول، تکون نخور!
[موسیقی پرتعلیق]
-اسلحه‌ت رو بنداز زمین!
[ناله]
زود باش، بزنیم بیرون!
-بیایید، سریع!
ممنون بابت کمکت،
ریکی. -کاری نکردم.
اگه کمتر به فکر شغلم بودم، کارمون به اینجا نمی‌کشید.
وقتشه دیگه این صفحه رو ورق بزنم.
خوآنیتو از من بهتره.
همه‌چیز رو با هم داره.
-حالش خیلی بده.
باید برش گردونیم به پالومبیا.
-خب چطوری؟ پیاده بریم؟
-فکر کنم یه راهی دارم.
پدرم.
[موسیقی هیپ‌هاپ] [صدای زنگ موبایل]
-اوه.
نگاه کن، چه عجب یادی از ما کردی. چی شده که افتخار دادی؟
-یه کمکی ازت می‌خوام.
-حالا که حتی تو عروسی منم نیومدی؟
-عروسی تو؟
تو ما رو ول کردی، مامان و من رو!
برنده لاتاری شدی و زدی تو فاز بحران هفتاد سالگی.
-کدوم بحران؟
کدوم بحران؟
کی این مزخرفات رو بهت گفته؟
اگه از مادرت جدا شدم، فقط به خاطر خودش بود.
پول هیچ ربطی به این ماجرا نداره.
ولی فقط به یک شرط:
اینکه بالاخره قبول کنی با نامادری‌ت ملاقات کنی.
اوه، دارم می‌رم توی فیلم.
-نه، نه، نه.
-ممنون که سر زدید،
ولی می‌تونید برید. -اوه نه.
می‌خوام روحیه‌تون رو عوض کنم.
راستی، شما
یه خالکوبی خیلی قشنگ
روی پاتون دارید.
-اون رگِ واریسه.
-خیلی خوب درست شده.
در می‌زنند.
-دیوید؟ -بابا؟
-اینجا چیکار می‌کنی؟
-می‌خواستم بتونید باهاش خداحافظی کنید.
-بی‌بی!
[موسیقی احساسی]
-تو بودی
که نجاتش دادی؟
-با کمک دوست‌های جدیدم.
[موسیقی تنش‌زا] صدای آژیر
-این دیگه چیه؟
-همه جا پر از پلیسه.
[صدای زنگ موبایل]
-دیوید، دست از حماقت بردار. هنوز دیر نشده.
من هنوز می‌تونم شما رو از این وضعیت نجات بدم.
من با ریموند توافق کردم
که شما زندان نرید
و بتونید زندگی عادی‌تون رو داشته باشید.
دیوید، انتخاب با خودته: اون موجود رو به من پس بده
و به زندگی قبلی‌تون برگردید،
یا قبول نکنید و برید زندان،
دور از خانواده‌تون. این دفعه اشتباه نکنید.
-باشه، انتخابم رو کردم.
این دفعه، تصمیم درست رو می‌گیرم.
-نمی‌خوام اونا دوباره «بی‌بی» رو ببرن.
-بهت قول دادم که برش می‌گردونیم پیش خانواده‌اش.
[موسیقی اوج می‌گیرد]
همین کار رو می‌کنیم.
[موسیقی هیجانی]
-پلیس، ایست!
-ایست!
-اوه، وایسا!
-اوه!
-دارن با حیوونه فرار می‌کنن. بشین پشت فرمون.
[موسیقی خنده‌دار و آرام]
[موسیقی اکشن]
لعنتی.
-ما به ماشین شما نیاز داریم.
-نه، نه، نه، نه!
-محکم بگیرید!
-با من بیا.
[پابلیتو فریاد می‌زند]
-به لاستیک‌ها شلیک کنید.
[موسیقی طنز با دور آهسته]
-"آروم!"
"خیالت راحت!"
[موسیقی اکشن]
-دیگه خیلی دیره،
احمق! سرت رو بیار پایین، اون جلو یه مانع هست!
[موسیقی خنده‌دار با دور کند]
- می‌شه اون قند رو برداری؟ - آره، ولی الان سرم شلوغه!
[صدای کشیده شدن لاستیک‌ها]
- ژان-پیر!
ژان-پیر!
- چراغ قرمزه. خطرناکه.
- که از قند ساخته نشدیم. محکم بگیر.
[آن‌ها فریاد می‌زنند]
-مامان، اونجان! بگیرشون!
-نیکول! نیکول!
[او فریاد می‌زند]
[موسیقی باشکوه]
[او ناله می‌کند]
[آن‌ها فریاد می‌زنند]
«قفس پرنده‌ها» پیر پره
-باز کنید، باز کنید قفس پرنده‌ها رو
تماشاشون کنید که پرواز می‌کنن، چه زیباست
بچه‌ها، اگه می‌بینید...
[فریاد می‌زند]
[صدای کشیده شدن لاستیک‌ها روی آسفالت]
- پسش بده!
- همدیگه رو تو فرودگاه می‌بینیم.
- تیکول!
تیکول!
- بایستید!
داره فریاد می‌زنه.
-دیگه تکون نخور...
-تیکول!
وایسا!
[موسیقی اکشن]
[موسیقی آرام]
[ناله‌ها]
[صدای بوق ممتد]
"چه خبر؟" 4 نان بلوندز
[نفس‌نفس زدن]
کار تمومه، تیکول.
دوباره انتخاب اشتباهی کردی.
[دیوید می‌خندد]
-کسی می‌تونه حداقل کولر رو خاموش کنه؟
-موفق شدیم، بی‌بی!
-بی‌بی!
-بفرما! -کسی می‌تونه به...
-برای ویدیوی خوانیتو حواستون به من هست؟
-آره، قول می‌دم. -ممنون.
-و دیوید؟
-پدرم نمی‌آد.
-صبر کن.
اون کیه؟
موسیقی راک
-اون پدرمه.
-لعنتی.
-بابا.
-پسرم. -بابا!
بابا! دلم برات تنگ شده بود!
بابا! [هق‌هق می‌کند]
- می‌تونی به من بگی
ارتفاع‌سنج کجاست؟ - عینک‌هات رو بزن بابا!
ادا در نیار که جوونی.
- دوباره شروع نکن. کاملاً واضح می‌بینم.
شروع شد.
[ناله]
- بابا، حالت خوبه؟
«چه خبر؟» گروه ۴ نان بلوندز
- من رو اینجا ول نکنید، هی!
لطفاً، من رو اینجا جا نذارید!
گیر افتادم. دارید چیکار می‌کنید؟
- بابا کجاست؟
- اون با ما نمیاد.
- چرا؟
- چون خیلی دوستمون داره.
[صدای جیک‌جیک]
- با این کارات که می‌خوای زرنگ بازی دربیاری،
آخرش مثل حیوونای باغ‌وحش کارت به پشت میله‌ها می‌کشه.
این دیگه چیه؟
داره داد می‌زنه.
[صدای خنده‌های شاد]
اینجا دارید چیکار می‌کنید؟
-چند تا سوال داریم.
خبرنگار برنامه «گمرک» در مورد رشوه
و حیوان‌آزاری تماس گرفته.
[موسیقی ملایم]
-استفان،
بابت اینکه شما رو درگیر این ماجراها کردم، عذر می‌خوام.
و بابت کمکتون هم ممنونم.
شما آدم خیلی خوبی هستید.
-ممنونم، واقعاً تحت تأثیر قرار گرفتم، از عذرخواهی‌تون.
ولی در اصل، مقصر اصلی شما نیستید.
مقصر «آر‌تی‌ال» هست.
-۳۰۰.
«استوپادو.»
[موسیقی مرموز]
همون‌جاست.
[موسیقی باشکوه]
هوبا هوبا!
[موسیقی ملایم]
[صدای جیک‌جیک پرندگان]
-دلم برات تنگ میشه، بیبی.
زندگی وقتی تو هستی، واقعاً بهتره.
هیچ‌وقت
فراموشت نمی‌کنم.
دوستت دارم.
[موسیقی اوج می‌گیرد]
[موسیقی ملایم]
-بدو، تو هم برو.
برو پیش خانواده‌ت.
بدو. -اوه!
-دلم برات تنگ می‌شه.
[خنده کوتاه]
[صدای زنگ موبایل]
-الو؟ -سلام، جوانیتو هستم.
ببین، با اینکه کار تکی من خیلی گرفته،
و تبدیل شدم به نماد جذابیت برای کل این نسل،
دلم می‌خواد موزیک‌ویدئوی بعدی‌مو با تو بسازم.
تو لیاقت داری که به روشنایی برگردی.
- گوش کن، ما...
آره، بعداً در موردش حرف می‌زنیم، آره.
- تا وقتی این نقشه وجود داره،
مارسوپیلامی همیشه در خطره.
- پس باید پاره‌اش کنیم.
- اگه این کارو بکنیم،
یعنی دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینیمش.
[موسیقی ملایم]
موسیقی باشکوه می‌شود.
-بی‌بی!
خنده کوتاه
آواز به زبان اسپانیایی
موسیقی ملایم
موسیقی غمگین