وکیل شرور
دادگاه درخواست وثیقه‌ت رو رد کرد؟
همون روزی که فهمیدم می‌خواستم ببینمت.
اما مطمئن نبودم که این کار برات دردسر بیشتری درست می‌کنه یا نه.
پس نیومدی ملاقات چون می‌ترسیدی برام دردسر بشه؟
متاسفم.
بیا تو.
قهوه یا چیزی می‌خوری؟
آره.
-نه، بیخیال. -اشکالی نداره.
-بذار من انجامش بدم. -اشکالی نداره.
جلسه بعدی دادگاهت کی هست؟
نمی‌دونم. منتظر خبر از وکیلم هستم.
عمو تام چطوره؟
خوبه.
ولی من وکیلم رو عوض کردم...
وکیل جیتری رو گرفتم.
اگه اون نبود، تا الان توی زندان مرده بودم.
-ولی خودت می‌دونی که اون... -می‌دونم.
و همه‌چیز رو خوب سبک‌سنگین کردم.
دادگاه من رو به قتل عمد متهم کرده.
اونا میگن رفتنم به خونه‌ی تکین نشون‌دهنده‌ی سوءنیت منه.
چرا رفتی خونه‌اش؟
گفت چیزی رو که تو حاضر نبودی بهم بگی، اون بهم میگه.
شب مهمونی توی قایق.
چی بهت گفت؟
ترجیح می‌دم از زبون خودت بشنوم.
اون شب، شبِ مهمونیِ ائتلاف دولت بود.
قربان، این پسر منه، تکین.
سلام قربان.
اون الان وکیله.
آنان میزبان بود و همه رو دعوت کرده بود.
اگه کمکی از دستم برمیاد بهم بگو.
من رفتم چون می‌خواستم سیاستمدارها
به پیشبرد "لایحه حمایت از کارگران شیلات" کمک کنن،
لایحه‌ای که تیم من و ائتلاف کارگری با هم تنظیم کرده بودیم.
خیلی از چهره‌های کلیدی دولت اونجا بودن.
اما مادرم گفت
مهم‌ترین کسی که باید باهاش حرف بزنم سوات، وزیر کشاورزیه.
اگه اون موافقت کنه، لایحه ۸۰ درصد شانس تصویب داره.
من کاملاً برای ارائه پرونده‌ام آماده بودم.
اگر قوانین ماهیگیری بیشتر تسهیل بشه، مشکلات کارگرها هم بیشتر می‌شه.
واسه همین، حزب یه لایحه پیشنهادی برای حمایت از رفاه اون‌ها ارائه می‌ده...
هی، خوشگله.
اما خیلی زود فهمیدم که این روش جواب نمی‌ده.
سوات اصلاً به حرفام گوش نمی‌داد.
یه پیشخدمت توی مهمونی بود که سوات انگار چشمش دنبالش بود.
سوات مثل یه آدم هیز و چندش رفتار می‌کرد.
البته نه اون‌قدر که خطرناک باشه.
چه خبر، آنان؟
-همه چیز روبه‌راهه؟ -آره، همه‌چی خوبه.
و آنان همون‌جا بود.
اون قطعاً اجازه نمی‌داد اتفاق بدی توی قایقش بیفته.
اما بعداً اون شب...
اون موقع بود که فهمیدم اشتباه می‌کردم.
لطفاً به خوش‌گذرونی‌تون ادامه بدید.
فقط یکی مست کرده و افتاده. چیزی نیست.
برید، منم میام سر میز بهتون ملحق می‌شم.
برو بقیه نوشیدنی رو بیار. زود باش.
هی، انگ.
چیزی نیست.
اون صدای افتادن کسی نبود.
بهت گفتم، چیزی نیست.
اگه چیزی نیست، چرا نمی‌ذاری بیام تو؟
برو بالا.
برو.
خودت خواستی.
نی آن.
نی آن!
لطفاً، به خواهرم کمک کنید!
لطفاً به نی آن کمک کنید!
آنگ!
نه! بسه نیست!
نی آن، بیدار شو!
نی آن!
چرا برنمی‌گردیم سمت ساحل؟
داری به کی زنگ می‌زنی؟
دارم کمک می‌گیرم.
چه کمکی؟ دختره مرده.
نمرده. اگه تجهیزات لازم باشه، می‌شه به زندگی برش گردوند.
چه احتمالی داره؟ تقریباً صفر.
تازه، دیدی چه کسای دیگه‌ای توی این قایق هستن؟
چرا؟ منظورت چیه؟
چه فرقی می‌کنه کی توی قایقه؟
هیچ‌کس کاری نمی‌کنه!
چرا سمت ساحل نمی‌ریم؟
چرا هیچ‌کس هیچ کاری نمی‌کنه؟!
مامان.
انگ، با من بیا.
داری منو کجا می‌بری؟
مامان!
به حرفم گوش کن، انگ. هیچ‌کس نباید از این موضوع باخبر بشه.
چه نقشه‌ای داری؟
تو و عمو آنان چه نقشه‌ای دارید؟
اگه کسی بفهمه امروز یه نفر مرده، زندگی همه‌مون نابود می‌شه.
چطور ممکنه زندگی همه نابود بشه؟
کسی که کشته‌تش باید جوابگو باشه.
کار سووات بود، مگه نه؟
دیدم که سعی داشت سر میز مستش کنه.
آنگ، ما نمی‌تونیم همین‌طوری بی‌پایه و اساس تهمت بزنیم.
هیچ‌کس نمی‌خواست این اتفاق بیفته.
ولی اگه خبرش بپیچه...
آدمی مثل سووات تنهایی سقوط نمی‌کنه.
تمام اعضای حزب نابود می‌شن.
اون دختر چی؟
ارزش زندگی اون کمتر از آینده‌ی حزب سیاسی شماست؟
چطور می‌تونی اینو بگی؟ من پزشکم.
خودت دیدی که هر کاری از دستم برمیومد برای کمک بهش انجام دادم.
ولی اون دختر بیش‌ازحد دارو مصرف کرده بود.
ما باید چیزی که برامون باقی مونده رو حفظ کنیم.
می‌خوای من زندگی اون دختر رو فدا کنم که تو بتونی به کارت ادامه بدی؟
اون که دیگه مرده.
تو اونو نکشتی. منم اونو نکشتم.
اما اینکه بذاریم این اتفاق زندگی همه آدم‌های توی این قایق رو خراب کنه،
چه فایده‌ای داره؟
ولی اگه سکوت کنیم، هیچ‌کس مجبور نیست جوابگو باشه.
سوات همین‌طوری آزاد می‌گرده.
ما حسابش رو می‌رسیم.
اما نه با فرستادنش به زندان.
پس می‌خوای چیکار کنی؟
قانون کار شیلاتت رو اجرا کن.
فکر نکنم سوات بتونه دیگه بهت نه بگه.
اگه بتونیم کرسی‌های کافی توی انتخابات بعدی به دست بیاریم،
حداقل آدم‌هایی مثل سووات و دار و دسته‌اش...
دیگه نمی‌تونن هر کاری دلشون می‌خواد بکنن.
بیا برای حزب من کار کن، انگ.
قول می‌دم که زندگی دختری که امروز از دست دادیم
باعث تغییر زندگی میلیون‌ها نفر بشه.
نگران نباش.
دیگه لازم نیست روی این قایق کار کنی.
بیا خونه‌ی من کار کن.
اونجا راحت‌تره.
اگه می‌تونستم برگردم عقب،
هرگز نمی‌گذاشتم چنین اتفاقی بیفتد.
با اینکه من او را نکشتم...
فقط آنجا ایستادم و تماشا کردم.
فقط آنجا ایستادم و ناپدید شدن بدنش را تماشا کردم.
من هم مثل آن‌ها شدم.
تبدیل به همان آدمی شدم که ازش متنفرم.
من واقعاً آدم بی‌ارزشی هستم.
آنگ.
شب حادثه در زمین گلف،
یک دختر کدی از میانمار همراه من و تکین بود.
بفرمایید، بذارید کمکتون کنم.
ممنون آقا، خودم انجامش می‌دم.
اون گفت که اون زن، خواهرِ دختری بوده که توی قایق فوت کرد.
و همون کسیه که تکین رو کشته.
پس چطور سر از خونه‌ی اون درآورده؟
فکر کنم قصد داشته اون رو بکشه
و من رو هم به عنوان همدستش بندازه وسط.
تا بتونه ازم اخاذی کنه
که پرونده‌ی آتش‌سوزی کارخونه رو مختومه کنم.
نباید این موضوع رو ازتون پنهان می‌کردم.
اشکالی نداره.
ما... ما دیگه نمی‌تونیم چیزی رو عوض کنیم.
مگه نه؟
بیا اینجا.
اون زن الان کجاست؟
نمی‌دونم.
ولی هیچ مدرکی وجود نداره که ثابت کنه اصلاً وجود داره.
پس همه چیز به من ختم می‌شه.
مِک، بذار کمکت کنم.
کمکت می‌کنم اون زن رو پیدا کنی.
خیابان ماهاناک، کوچه ۹، پلاک ۱۶
ببخشید آقا، پلاک ۱۶ کوچه ۹ کجاست؟
از اون طرف.
ببخشید.
دفتر وکالت جیتری همین دور و بره؟
نه.
ولی روی کارت نوشته ۱۶/۹.
گفتم که نه.
هی داداش. کفش‌هات خیلی خفنه. از کجا خریدی‌شون؟
ممنون.
هی، آدم عوضی! یه سوال ازت پرسیدم.
انقدر تند نرو، پیراهن‌قرمزه.
آروم باش. نترس.
واسه جیتری اومدی، نه؟
راستش، فکر کنم دیگه باید برم.
بیخیال، چرا انقدر زود می‌خوای بری؟ یه ذره پیش ما بمون.
ما اینجا همه‌مون با هم دوستیم.
آره، بیا اول حرف بزنیم.
ریلکس باش. بشین.
دیدی؟ برات جا نگه داشتیم.
بفرما. تمیزه. بشین.
ما توی این جمع خیلی راحتیم.
خیلی‌ها میان و میرن.
واسه همین هیچ‌وقت نمی‌دونم کی خیرخواهه و کی نیست.
اگه وکیل جیتری واقعاً تو رو فرستاده،
باید رمز رو بهم بگی.
نه، رمزی در کار نیست. اون فقط بهم گفت که…
اشتباهه. دو تا فرصت دیگه داری.
اگه پول نقده، من چیزی ندارم. می‌تونی بگردی.
هیچی همراهم نیست…
هی!
این آخرین فرصتته، عینکی.
رمز عبور چیه؟!
بجنب!
ده.
بیست.
سی.
چهل.
- من به فقرا کمک می‌کنم. - من به پولدارها کمک می‌کنم.
منو از این آسانسور بیار بیرون، زندگی خیلی سخته!
آره!
ده، بیست، سی، چهل! بجنب! ده، بیست، سی، چهل!
من از الماس‌دزدی، دزدیِ جواهرات، و دزدیِ زنجیر طلا خوشم میاد.
از اینکه زیپت باز باشه خوشم میاد!
ده، بیست، سی، چهل! بجنب! ده، بیست، سی، چهل!
من از توپ‌های کات‌دار خوشم میاد. از توپ‌های سریع خوشم میاد.
-یه زنگ بهم بزن. -اصلاً برام مهم نیست!
ده، بیست، سی، چهل!
ده، بیست، سی، چهل
پنجاه، شصت، هفتاد، هشتاد
هی!
دفتر این طرفه.
سبک ما خیلی راحته. انگار یه کارگاه صنعتیه.
یالا، عجله کن.
سلام مامان.
داری برای ماراتن تمرین می‌کنی؟
-سلام. -تو نمی‌ری بدوی؟
-کجا داری می‌ری؟ -بازار.
می‌رم بازار. که مرغ بخرم.
هر روز مرغ.
تماشا کن! اینم راهروی دفتر.
بیا تو.
لطفاً بیا تو. نیازی به رمز عبور نیست.
همیشه این‌قدر آدمِ بدقلق و رو مخی هستی؟
اوه، بستگی به آب‌وهوا داره.
لعنتی... بیا تو!
عوضی. لطفاً بیا تو.
-سلام خاله -بله.
خوش اومدی. چیزی خوردی؟
بیا، این موزهای سرخ‌شده رو بخور. همین امروز صبح درستشون کردم.
برو دست‌هات رو بشور.
بس کن! بهت گفتم از لیوان آب بخور!
ای بابا، خاله.
-می‌تونستی خیلی محترمانه بپرسی... -کی بعد از تو دلش می‌خواد از این بخوره؟
تو چته؟
آه.
پس باهاشون آشنا شدی.
این "کونگ" هست، مسئول اطلاعات من.
اون دو تای دیگه "میوک" و "نیمو" هستن. دستیارهای کونگ هستن.
باندِ آبزی‌ها؟
آره چیه؟ به تو چه مربوطه، پستاندار؟
تو فقط موکل من نیستی.
تو قراره توی پرونده‌ها به من کمک کنی.
پس دیگه جر و بحث نکن.
رو مخه.
-باشه. -اون کاری که بهت سپردم کجاست؟
همین دور و براست.
یه لحظه صبر کن.
بفرما. تکنولوژی روز دنیا.
غذا خوردی که؟ امروز روز طولانی‌ای در پیش داریم.
آره خوردم. مادرت هم همین رو پرسید.
خاله نوی منشی منه.
بیا، نگاه کن.
اولین پرونده‌ات.
مراسم تدهین شبانه.
پرونده چیه؟ یه تخلف مذهبی؟
قتل.
شش ماه پیش توی معبد سری‌دون‌سائنگ در پاتوم اتفاق افتاد.
معبد مراسم تدهین برای نونگ، پسرِ خادم معبد برگزار کرده بود.
بیش از صد مهمان اونجا حضور داشتن.
لعنتی، مای!
همون‌جا متوقفش کن.
اینجاست که دادستان نقطه ضعف داره.
هیچ مدرکی وجود نداره که تایید کنه شاهد واقعاً "مای" رو موقع شلیک دیده.
تنها چیزی که دارن، شایعاتیه که می‌گه "مای" و مقتول با هم اختلاف داشتن.
شاهد اصلی که "مای" رو دیده، دوست مقتوله، یه نفر به اسم "جنگ".
اون موقع که این اتفاق افتاد، آدم‌های خیلی زیادی اونجا بودن.
با اون نورپردازی و اون بلندگوها...
اگه یه ذره اون‌طرف‌تر ایستاده بودی...
شاید اصلاً قاتل رو نمی‌دیدی.
اگه بتونیم شاهد رو درباره اینکه دقیقاً کجا ایستاده بود به شک بندازیم،
پرونده رو می‌بریم.
چی؟ نمی‌فهمی؟
اگه من اتفاقی همون‌جایی باشم که رقیبم هست،
و همون لحظه اون بمیره،
دلیل نمی‌شه که من بهش شلیک کرده باشم، مگه نه؟
می‌دونستم از یه همچین روشی استفاده می‌کنی.
چه روشی؟
مدارک این پرونده خیلی ضعیفه.
حتی صورت "مای" هم توی ویدیو معلوم نیست.
حتی اگه شاهد هم وجود داشته باشه، شهادتشون قابل استناد نیست.
کاری که داری می‌کنی، گیج کردن دادگاه در مورد حقایقه.
- این‌طوری، مقصر... - کونگ.
- بله. - درسته. حقیقت.
حقیقت همیشه شامل هم دروغ و هم راسته.
این کار دادگاهه که تصمیم بگیره، نه ما. فهمیدی؟
- اما... - به این نگاه کن.
لیست شاهدای پرونده‌ت.
اونی که با زرد مشخص شده.
سورن سنگ‌رونگ‌نوپ. همونی که من...
اون مامور جنگلبانی که وقتی صدای شلیک شنید، اومد زمین گلف.
و او دومین نفری بود که جسد تکین را پیدا کرد.
این یعنی او شاهد کلیدی پرونده توئه.
سورن پدر مایه. متهم تیراندازی در مراسم مذهبی.
پس می‌خوای به پسرش کمک کنی تا اون هم در عوض، شهادتش رو توی پرونده من تغییر بده؟
نه. من این کار رو نمی‌کنم.
تنها راه برنده شدن در پرونده من پیدا کردن اون اسلحه و اون زن برمه‌ایه.
و این کار چند روز، چند ماه یا چند سال طول می‌کشه؟
لطفاً بهم بگو.
منبع من می‌گه آنان داره به دادگاه فشار میاره
که تاریخ جلسه استماع شهود دادستان رو جلو بندازه.
اون نمی‌خواد ما به موقع مدرک پیدا کنیم.
اون می‌خواد پرونده‌ت هرچه زودتر بسته بشه.
الان گرفتی چی شد؟
چیزی که الان بیش‌تر از همه بهش نیاز داریم، وقته.
"سورن" می‌تونه برامون وقت بخره.
اگه یه شاهد کلیدی مثل اون یهو غیبش بزنه،
دادگاه چاره‌ای نداره جز اینکه جلسه رو عقب بندازه.
باشه. قبول می‌کنم به پسر آقای "سورن" کمک کنم.
ولی به روش تو این کار رو نمی‌کنم.
خودم راهش رو پیدا می‌کنم.
چه قهرمانی.
سلام.
پدرم گفت وکیل جدید یک زنه.
ما توی یک تیم هستیم.
صورتت چی شده؟
اینجا به یکی از رقبای قدیمی‌ام برخوردم.
پس تیراندازی توی مراسم تودیع هم بخاطر کینه‌های قدیمی تو بوده؟
شاید زیاد دعوا کنم، ولی هیچ‌وقت بخاطر کینه کسی رو نکشتم.
می‌خوای بگی تو نبودی که بهش شلیک کردی؟
من بهش شلیک کردم.
ولی من به خاطر کثافت‌کاری‌هایی که کرد بهش شلیک کردم.
من همه این‌ها رو به وکیل قبلی‌ام گفته بودم.
ولی اون گفت فایده‌ای نداره.
می‌شه دوباره برام تعریف کنی؟ می‌خوام بدونم.
من مثل اون وکیل قبلی نیستم.
گروه من و گروه نونگ...
قبلاً هیچ مشکلی با هم نداشتیم.
فقط چشم دیدن همدیگه رو نداشتیم.
چند باری نزدیک بود کارمون به دعوا بکشه.
اون روز، داشتیم توی جشن آب‌بازی، آب می‌پاشیدیم.
یهو دار و دسته‌اش ریختن سرمون.
یکی زدم تو گوشش، پرت شد عقب افتاد توی بشکه‌ی یخ.
یه قالب بزرگ یخ رو برداشت
و کوبید سمت من.
ولی خورد به خواهر کوچیکم.
دکتره گفت...
ضربه مغزی شدیدی داشته، زنده‌ست ولی مثل مرده‌هاست.
پلیس‌ها گفتن نمی‌تونن "نونگ" رو متهم کنن
چون هیچ سلاحی در کار نبوده.
آره، هیچ سلاحی در کار نبوده.
چطور ممکنه؟ اون یه تیکه یخ بود.
برای همین اون عوضی فقط متهم شد به...
ضرب و جرح ساده.
اما خواهرم...
حالش مدام بدتر می‌شد...
و بالاخره از دنیا رفت.
وقتی فهمیدم با راهب شدن داره تظاهر به پشیمونی می‌کنه،
بیشتر از همیشه عصبانی شدم.
وقتی کارهای کثیف می‌کنی، باید تاوانش رو پس بدی.
اما حداکثر مجازات برای جرم تو
مجازات اعدامه.
من هم باید تاوان کاری که کردم رو بدم.
لطفاً هوای پدرم رو داشته باش.
دخترش مرده، و پسرش هم تو زندانه.
می‌ترسم نتونه تحمل کنه.
من هواش رو دارم.
سعی می‌کنم هر کاری از دستم برمیاد براش انجام بدم.
اول اون بود که خواهر مای رو کشت.
برای همین مای از روی خشم دست به این کار زد.
اما احتمالاً وکلای نونگ این رو انکار می‌کنن...
خب؟
راهی پیدا کردی؟
"مای" داستان خواهرش رو برام تعریف کرد.
فکر کنم بتونیم از اون داستان در کنار اعترافش استفاده کنیم.
دادگاه شاید حکمش رو نصف کنه. اگه شانس بیاریم، شاید فقط تعلیقی بشه.
اولین خلافشه.
و انگیزه‌اش هم از دست دادن یکی از اعضای خانواده‌اش بوده.
فکر کنم دادگاه رحم کنه.
می‌خوای زندگی موکل‌مون رو به رحمِ دادگاه بسپری؟
ولی "مای" واقعاً کسی رو کشته.
حتی با وجود انگیزه‌ای دلسوزانه، فکر می‌کنم لایق مجازات است.
تو قاضی نیستی.
جایگاه تو نیست که تصمیم بگیری چه کسی سزاوار چه مجازاتی است.
آن کسی که تیر خورد چه؟
او سزاوار عدالت نیست؟
نمی‌توانم اجازه دهم یک قاتل آزاد بگردد.
چطور جرأت می‌کنی موکل خودت را قاتل خطاب کنی؟
بگذار چیزی را به تو یادآوری کنم، اگر فراموش کرده‌ای.
در دادگاه، تو و مای هیچ تفاوتی با هم ندارید.
اگر مای می‌تواند قاتل باشد، تو هم می‌توانی.
-من کسی رو نکشتم. -اینا فقط حرفه. مدرکی هم داری؟
احتمالاً فکر می‌کنی روش‌های من شرورانه‌ست.
اما اگه قانون برای همه یکسان اجرا می‌شد، نیازی به آدم‌هایی مثل من نبود.
تا اون روز که برسه،
من هر جور که بخوام از موکل‌هام دفاع می‌کنم، و بابتش هم پشیمون نیستم.
حتی بعد از این همه چیزی که کشیدی، هنوز هم متوجه نیستی.
پس برگرد زندان.
وقتم رو تلف نکن.
لطفاً ادامه بدید، خاله نوی.
از همین لحظه،
به نظرم شهود قابل اعتماد نیستند. همه‌شون حسابی مست بودن.
کله‌شق، درست مثل پدرش.
اگه بخواد دنیا رو این‌طوری ببینه،
هیچ راهی نداره که بتونه پرونده‌اش رو ببره.
دیگه زیاد طول نمی‌کشه.
جشن بازنشستگی رئیس کل دادگاه کیفری
آنان.
پادونگ. تازه رسیدی؟
ترافیک افتضاح بود.
نزدیک بود به راننده‌ام بگم برگرده خونه.
انگار از تماشای این نمایش لذت می‌بری.
"بانو بوتسابا در حال تحسین معبد." از این اثر خوشم می‌آید.
من می‌توانم کلی حکم دیوان عالی را از حفظ بخوانم،
اما وقتی نوبت به هنر، موسیقی یا ادبیات می‌رسد،
اصلاً سر از کارشان درنمی‌آورم.
این از داستان اینائو است.
بعد از پیروزی در جنگ،
شاهدخت بوتسابا بیرون می‌آید تا زیبایی معبد را تحسین کند.
اما بوتسابای ما
حالا حالاها قصد ندارد بیاید بیرون و برقصد، نه؟
واقعاً نمی‌فهمم.
چرا پرونده‌ی ساده‌ی آتش‌سوزی نیروگاه زباله‌سوز
این‌قدر طول کشیده تا جمع و جور بشه؟
مدام یه عده دردسر درست می‌کنن.
کی؟
حالا، از قاضی "ریت پیرییاویچ" دعوت می‌کنم
که به نمایندگی از همه‌ی ما
چند کلمه‌ای برامون صحبت کنن. لطفاً تشویقشون کنید.
رئیس دادگستری از همون روز اولی که قاضی شدم بهم یاد داد که...
قاضی بودن
این فقط یه شغلِ نُه تا پنج نیست.
باید همیشه با شرافت رفتار کنی.
این یه مسئولیتِ سنگین و دشواره
که می‌تونه باعثِ سوگیری
در قضاوت‌هات بشه.
- یه زمانی بود که... - دارم سعی می‌کنم روندش رو سریع‌تر کنم.
اما "ریت" از حقش برایِ قاضیِ همکار بودن استفاده کرد.
اگه بیشتر از این عجله کنم، مشکوک به نظر می‌رسه.
بالاخره تونستم "مک" رو از سرِ راه بردارم...
...هر چقدر هم که بزرگ باشه،
نباید متزلزل بشیم
در برابر فشار،
در برابر ترس،
یا در برابر تعصبات درونی خودمون.
نباید اجازه بدیم این چیزها
ما رو تضعیف کنن
و اون نهاد قضایی مقدسی که
قسم خوردیم ازش دفاع کنیم.
خیلی ممنونم.
معمولاً آدم صبوری هستم.
پس اگه من حس کنم که قضیه داره طولانی می‌شه،
یعنی واقعاً خیلی وقته که بیش از حد طول کشیده.
کاری نکن دوباره بهت هشدار بدم.
همه مثل من صبور نیستن.
پرونده تیراندازی در مراسم تودیع
بگو ببینم. استراتژی‌مون چیه؟
من فقط برای همین یه پرونده قبول کردم که همکاری کنم.
گوش کن،
برای بردن پرونده‌ای که ما متهمش هستیم،
مهم نیست که برای متقاعد کردن دادگاه چی می‌گیم.
چون متهم شدن، یعنی مهر آدم بد خوردن.
و آدم‌های بد هم حقیقت رو نمی‌گن.
تنها شانس ما برای بردن این پرونده،
از بین بردن اعتبار طرف مقابله.
باید جوری جلوه بدیم که انگار دادستان داره دروغ می‌گه.
وقتی اعتبار دادستان کاملاً از بین بره،
اون‌وقت دیگه هرچقدر هم شاهد محکم شهادت بده،
احتمالش هست که دادگاه دیگه به حرفش اعتباری نده.
-شما به متوفی نزدیک بودید، درسته؟ -بله.
ما با هم بزرگ شدیم. خانواده‌هامون همدیگه رو می‌شناسن.
اون روز، خبر داشتی که قراره تیراندازی بشه؟
از کجا باید می‌دونستم؟
اگه می‌دونستم، دوستم الان مرده بود؟
و قبل از حادثه، متهم رو توی مراسم دیدی؟
نه، ندیدمش.
ولی اگه دیده بودمش، با لگد می‌زدم تو دهنش.
فقط با پام، همین.
گفتی که با مقتول صمیمی بودی.
آیا از قبل خبر داشتی
که مقتول با کسایی غیر از متهم مشکل داشته؟
نه. فقط می‌دونستم که با "مای" دعواش شده بود.
پس شما از قبل خبر نداشتید
که بیش از ده گزارش پلیس جداگانه ثبت شده بوده
علیه مقتول به خاطر خشونت علیه دیگران.
-و در میان آن پرونده‌ها-- -ببخشید، جناب قاضی.
فکر می‌کنم درگیری‌های مقتول با دیگران به این پرونده ربطی نداره.
به موضوع اصلی بپردازید، وکیل مدافع.
مدرک شماره ۷ دفاعیه، جناب قاضی.
این همون‌جاییه که ایستاده بودید وقتی تیراندازی رو دیدید، درسته؟
آره.
نقشه صحنه جرم
مطمئنی؟ دقیق‌تر نگاه کن.
مطمئنم.
یادمه که تیر برق سمت راستم بود.
من اونجا با گس و خون ایستاده بودم. می‌تونی ازشون بپرسی.
و این همون نقطه‌ایه که متهم اونجا ایستاده بود، درسته؟
آره، زیر درخت ساج بود.
داشت فرار می‌کرد.
در این مورد مطمئنی؟ چون زیر اون درخت خیلی تاریک بود.
چطور ممکنه تاریک باشه؟ کل مهمونی چراغونی بود.
آه، یک چیز دیگه، وقتی مِی شلیک کرد...
جرقه‌های اسلحه‌اش خیلی درخشان بود.
صورتش کاملاً واضح دیده می‌شد.
اما شما قبلاً شهادت دادید
که بعد از شنیدن صدای شلیک برگشتید.
بله. "بنگ" که شد، من برگشتم.
پس چطور تونستید نورِ سرِ لوله اسلحه رو ببینید؟
خب، شما متهم رو موقع شلیک دیدید یا بعدش؟
درست قبل از اینکه شلیک کنه، برگشتم.
پس شما نه جاخالی دادید و نه حتی پلک زدید
مثل بقیه؟
پس چطور هنوز اون جرقه رو دیدی؟
من قبلاً با اسلحه شلیک کردم. نمی‌ترسم.
واقعاً از من چی می‌خوای؟
اعتراض دارم، جناب قاضی.
فکر می‌کنم ایشون دارن به شاهد فشار میارن.
به شاهد فشار نیارید، وکیل.
ادامه بدید.
بله، جناب قاضی.
پس می‌شه لطفاً یک بار دیگه تأیید کنید
اون نقطه آبی همون جاییه که ایستاده بودی؟
تأیید می‌کنید که با نقطه آبی روی صفحه مطابقت داره؟
آره. دقیقاً همون‌جا ایستاده بودم.
و یادتون هست که اون شب اونجا بلندگوهایی وجود داشت؟
موسیقی پخش می‌شد. پس آره، بلندگو بود. یادمه.
یادتون هست کجا بودن؟
نمی‌دونم.
جناب قاضی، درخواست دارم اجازه بدید یک کلیپ ویدیویی به شاهد نشون بدم،
تا به شهادتش کمک کنه.
اون همون نقطه‌ایه که گفتید اونجا ایستاده بودید، درسته؟
و شما گفتید که متهم در آنجا مرتکب جرم شد.
اما آن وسط یک قفسه بزرگ بلندگو بود.
اصلاً یادتان نمی‌آید؟
فقط آنجا بودند، همین.
ولی چیزی که با اطمینان دیدم، صورت "مای" بود.
خیلی واضح بود.
این آخرین سوال من است.
آیا آن شب نوشیدنی خورده بودید؟
نه.
من نوشیدنی نخوردم.
شاهد ادعا کرد که هیچ نوشیدنی ننوشیده.
سوال دیگری ندارم.
دادستان، سوالی برای بازجویی مجدد دارید؟
خیر، جناب قاضی.
شاهد، می‌توانید جایگاه را ترک کنید.
می‌خواهم شاهد بعدی‌ام را صدا بزنم.
آقای مانا سنگسوم، معروف به آبینانتو.
رئیس معبد پا بان کرو.
من بدین‌وسیله نزد بودای زمردین سوگند می‌خورم که...
صبر کنید آقا، صبر کنید.
شما راهب هستید، نیازی به سوگند خوردن نیست.
دادستان، می‌توانید ادامه دهید.
شب حادثه، کجا بودید؟
و شاهد چه چیزی بودید؟ لطفاً برایمان تعریف کنید.
در آن زمان، خب...
آن‌ها داشتند بیرون، مراسم تودیع برگزار می‌کردند.
من داخل تالار دعا بودم.
صدای شلیک گلوله و جیغ مردم را شنیدم.
مای را دیدم.
او به سمت موتورسیکلتی دوید که کنار تالار دعا پارک شده بود.
چهره‌اش رو چقدر واضح دیدی؟
خیلی واضح.
حتی قبل از اینکه با موتور بره، چشم تو چشم شدیم.
من فقط دارم حقیقت رو می‌گم.
دروغ گفتن گناهه.
کافیه، پدر.
سوال دیگه‌ای ندارم.
وکیل مدافع می‌تونه سوالاتش رو بپرسه.
شما متوفی رو می‌شناختید، درسته؟
بله. پسر خوبی بود.
گاهی اوقات کمی سرکش می‌شد.
اما وقتی بچه بود، زیر نظر من به عنوان طلبه پذیرفته شد.
اون پسرهایی که اونجا نشستن رو می‌شناسی؟
بله، همه‌شون رو می‌شناسم.
اونا از بچگی دور و بر معبد می‌پلکیدن.
بعضی‌هاشون حتی طلبه هم شده بودن.
برای همین، قطعاً می‌شناسمشون.
مخصوصاً جِنگ، نِئونگ و مای.
اونا سردسته‌شون بودن.
پس، اینکه من اینجا به عنوان شاهد هستم...
بدون هیچ غرض‌ورزی صحبت می‌کنم.
برگزاری مراسم تلبس در شب،
با نوشیدنی، نورپردازی و موسیقی مثل کلوب‌های شبانه.
آیا این در آیین بودا عادی محسوب می‌شه؟
ممکنه برای شما عجیب به نظر بیاد.
اما حقیقت اینه که، بعضی از مردم روزها وقت آزاد ندارن.
برای همین از اقوام و دوستانشون می‌خوان
که شب بیان و کمک کنن.
اما داخل تالار نیایش،
همه‌چیز طبق سنت‌های مذهبی و بدون هیچ تغییری انجام شد.
پس یعنی هر کسی می‌تونه شب مراسم تشرف برگزار کنه؟
فکر می‌کردم حتماً باید کسی باشه که به شما نزدیکه،
یا کسی که کمک مالی زیادی به معبد می‌کنه.
نیازی به این کارها نیست. آدم می‌تونه بدون پول هم به این مقام برسه.
اصلاً لازم نیست نگران این موضوع باشین.
چون آیین بودا برای همه آزاده.
اگه فقرا بخوان تشرف پیدا کنن و آموزش ببینن،
معبد اون‌ها رو می‌پذیره.
خب، وکیل‌مدافع؟ سؤال دیگه‌ای دارین؟
سؤال دیگه‌ای ندارم، جناب قاضی.
پس بیایید به سراغ شاهدانِ متهم برویم.
تا وقت تلف نشود.
بله، جناب قاضی.
با این حال، وکیل مدافع مایل است فهرست شاهدان جدیدی ارائه دهد.
اعتراض دارم، جناب قاضی.
وکیل مدافع نمی‌تواند در این مقطع فهرست شاهد جدیدی ارائه کند.
این برخلاف آیین دادرسی است.
اما من به تازگی اطلاعات جدیدی به دست آورده‌ام.
این سه شاهد تأیید خواهند کرد که
متهم به هیچ وجه نمی‌توانسته مقتول را به قتل رسانده باشد.
درخواست می‌کنم اجازه بدید هر سه شاهد رو به جایگاه احضار کنم.
آقای سومچای، شهردار.
آقای سیریکورن، رئیس محیط‌بان‌ها.
و آقای تاوانچای، مدیر مدرسه.
هر سه نفر تمام طول شب رو همراه متهم بودن.
و اون شب، متهم حتی یک قدم هم داخل معبد نذاشته.
دروغ گفتن گناه بزرگیه،
سادو.