‫[بازگشت مامور کیم]
‫[واحد چئونسان، استان گانگوون]
‫دو تا از ماموران مخفی ما و یه دیپلمات
‫پشت‌سر‌هم تو سنگاپور، ‫هنگ‌کنگ و ژاپن کشته شدن.
‫همه‌شون مامورانی بودن که داشتن مخفیانه ‫مذاکرات صلح بین دو کره رو راه می‌نداختن.
‫کسی که پشت این ترورهاست
‫یه تندروئه، ‫معاون مدیر کیم جونگ‌سون
‫از اداره کل اطلاعات در کره جنوبی.
‫حذفش کن.
‫بهش نشون بده در افتادن با ما
‫چه تاوان سنگینی داره.
‫پیاده شو.
‫بشین صندلی جلو.
‫اینجا همون‌جاییه که قراره من و تو با هم بمیریم.
‫-چه غلطی می‌کنی؟ ‫-هی!
‫تلویزیون مرکزی کره امروز صبح گزارش داد
‫که یک اقدام ناگهانی ‫توسط یک افسر ارتش خلق کره شمالی
‫باعث کشته شدن ‫معاون مدیر کیم جونگ‌سون
‫از اداره کل اطلاعات در کره جنوبی، شد.
‫یک فرد به‌اصطلاح نظامی
‫با نیروهای دشمن همدست شد تا ‫یک فرد انقلابیِ کهنه‌کار کشورمون،
‫یعنی رفیق کیم جونگ سون رو هدف قرار بده... ‫[کشورهای کمونیستی مقامات رو رفیق خطاب می‌کنن]
‫هویت این افسر کره شمالی ‫هنوز مشخص نیست،
‫و گزارش شده که ‫هر دو با هم کشته شدن.
‫- سال پیش، معاون مدیر کیم... ‫- پس با این اوصاف
‫انگار واقعا می‌خواست از خدمت مرخص بشه.
‫...او همچنین نیروی محرکه ‫نظام‌مند شدنِ این سیستم بود.
‫[مرکز جراحی زنان و زایمان]
‫[قسمت ۲]
‫ببخشید، من همسر ایم یوجین هستم.
‫یه لحظه صبر کنید لطفا.
‫ایشون در حال زایمان هستن.
‫از اون طرف بفرمائید.
‫[اتاق عمل زنان و زایمان]
‫باید به نفس کشیدن ادامه بدی.
‫-آفرین. نفس بکش! ‫-خوبه.
‫می‌دونم خسته‌ای، ولی نفس بکش.
‫دیگه چیزی نمونده.
‫من همسر ایم یوجین هستم.
‫ایشون الان توی اتاق عمله.
‫-دکتر. ‫-بچه سالمه.
‫ولی مادر...
‫«ترجمه از آرام متین»
‫یوجین.
‫بیا اسم بچه‌مون رو بذاریم...
‫مین‌جی.
‫همه چی رو فراموش کن،
‫گذشته رو بریز دور...
‫و مثل بابای مین‌جی زندگی کن.
‫مین‌جی رو طوری بزرگ کن تا...
‫آدمی بشه که دوستش داشته باشن...
‫و کسی بشه که بتونه عشق بورزه.
‫مثل هر پدری توی این دنیا...
‫که حاضره برای دخترش
‫هر کاری بکنه...
‫ازت می‌خوام که
‫به عنوان
‫بابای دخترمون مین‌جی
‫زندگی کنی.
‫ولم کنید!
‫گروهبان کیم.
‫اسلحه رو بنداز زمین.
‫فقط داری اوضاع رو بدتر می‌کنی!
‫بذارید برم.
‫همین الان مرخصم کنید!
‫وانمود می‌کنیم اصلا همچین چیزی نشده.
‫پس آروم باش، باشه؟
‫تو بعد از انجام این ماموریت
‫بهم قول آزادی داده بودی.
‫دو دفعه‌ی قبلی هم همین رو گفتی.
‫من هر کاری که
‫تا الان بهم گفتید رو انجام دادم...
‫فقط واسه اینکه زنده بمونم.
‫اگه بخواید دوباره بزنید زیر قولتون...
‫آماده‌م تا کل این واحد رو نابود کنم
‫و همه‌تون رو با خودم بکشم پایین.
‫باشه، باشه.
‫با مرخص شدنت موافقت می‌کنم.
‫مشکلی نیست.
‫پس فقط آروم باش، باشه؟
‫آروم باش.
‫[روش تغذیه با شیر خشک و مراقبت]
‫جانم.
‫بذار یه کم استراحت کنم.
‫گذشته رو بریز دور...
‫ای وای.
‫هی، هان‌سو.
‫مین‌جی تب کرده.
‫بذار ببینم.
‫وای، چه بویی میده.
‫بابا.
‫و مثل بابای مین‌جی زندگی کن.
‫بابا!
‫بابا؟
‫مین‌جی رو طوری بزرگ کن تا...
‫آدمی بشه که دوستش داشته باشن...
‫کراوات کجش رو صاف می‌کنه
‫حتی توی این روزهای بی‌پایان و خسته‌کننده
‫نیرو می‌گیره و میره جلو
‫هیچی نمی‌تونه جلوش رو بگیره
‫بابای من بهترینه
‫- و کسی بشه که بتونه عشق بورزه. ‫- بابا!
‫بابا!
‫مین‌جی!
‫مثل هر پدری توی این دنیا...
‫که حاضره برای دخترش
‫- هر کاری بکنه... ‫- یک، دو، سه!
‫- ممنون! ‫- ممنون!
‫بابا، بیا با من عکس بگیر.
‫یالا، زود باش!
‫ببخشید!
‫می‌خوام که تو…
‫زنده بمونی…
‫[مدرسه ابتدایی میونگ‌اون ‫بیست و هشتمین جشن فارغ‌التحصیلی]
‫بابا!
‫...به عنوان بابای دخترمون مین‌جی،
‫زندگی کن.
‫بابا…
‫[بازگشت مامور کیم]
‫[شب قبل]
‫خودشه.
‫هی، تو کیم نام‌هون هستی؟
‫شما کی هستید؟
‫به تو ربطی نداره. بیا اینجا.
‫بریم اون‌طرف یه گپی بزنیم.
‫آروم‌تر باهاش رفتار کن، رفیق.
‫مین‌جی، مین‌جی.
‫یه چیزی هست که باید بهت بگم.
‫دمِ در پشتی مدرسه هستم.
‫تا برسی منتظر می‌مونم.
‫یه چیزی هست که باید بهت بگم.
‫دمِ در پشتی مدرسه هستم.
‫تا برسی منتظر می‌مونم.
‫[ورود غیرمجاز ممنوع]
‫- کیم مین‌جی! ‫- هی!
‫مین‌جی!
‫واقعا اومدی.
‫-واقعا اومد. ‫-باورم نمیشه اومدی.
‫- مین‌جی، مین‌جی! ‫- هی، مین‌جی.
‫واقعا اومد.
‫یه خبر بد دارم.
‫نام‌هون حالش خوب نیست،
‫برای همین نمی‌تونه بیاد.
‫- ای وای. ‫- خوبی؟
‫نگران نباش. ما پیشتیم، مین‌جی.
‫سیلی خوبی بود.
‫ایول!
‫به چی اینجوری زل زدی، آشغال عوضی؟
‫فکر کردم این قضیه تموم شده.
‫انتقالیم رو بگیر یا اخراجم کن.
‫هر کاری می‌خوای بکن.
‫فقط برو به بابات بگو انجامش بده.
‫نمی‌خوام.
‫من کاری می‌کنم که جلوم زانو بزنی.
‫متاسفم،
‫ولی من با بابام فرق دارم.
‫آهان.
‫واقعا؟
‫دوباره منو بزن.
‫خیلی خنده‌داری.
‫بزن.
‫منو بزن، مین‌جی. گفتم بزن!
‫ولم کن!
‫-یالا! بزنش! بزنش! ‫-بزنش!
‫-هی! ‫-زودباش!
‫عوضیِ روانی!
‫هان؟ چیه؟
‫ولم کن!
‫هه‌ری، خوبی؟
‫فکر کردی چون دختری نمی‌زنمت؟
‫شماها خیلی به هم میاید.
‫همه‌تون یه مشت آشغالید.
‫یه نگاه به خودتون بندازید، ‫چند نفری دارید یه دختر رو کتک می‌زنید.
‫- تو می‌تونی. یالا! ‫- هی!
‫- تنت می‌خاره؟ ‫- ولم کن!
‫لعنتی، بمیر!
‫مین‌جی!
‫- پاشو، مین‌جی! ‫- مسخره‌بازی در نیار.
‫دختره‌ی...
‫- هی، مین‌جی! ‫- اینجوری که حال نمیده.
‫- خون. ‫- خون؟
‫- لعنتی. ‫- صبر کن.
‫- واقعا مرده؟ ‫- لعنتی.
‫- این خونه. ‫- لعنتی!
‫چه خبره؟
‫دارید شوخی می‌کنید دیگه؟
‫هی.
‫هی!
‫بابا...
‫- واقعا مرده؟ ‫- لعنتی.
‫لعنتی.
‫[بابا]
‫یکی زنگ بزنه آمبولانس.
‫خودم زنگ می‌زنم.
‫صبر کنید. هیچ کاری نکنید!
‫- شماها همه‌تون همدستید. ‫- چی داری میگی؟
‫لعنت به همه‌تون. ‫همه‌تون اومدید اینجا که داغونش کنید.
‫اگه من گیر بیفتم،
‫همه‌تون رو لو میدم.
‫بابا...
‫من چیزی برای از دست دادن ندارم.
‫پس خوب فکر کنید.
‫گوشی‌های همه رو جمع کن دیگه.
‫- واسه چی؟ ‫- چرا دارید گوشی‌هامون رو می‌گیرید؟
‫هی، نگران نباش.
‫همه چی درست میشه. می‌دونم به کی زنگ بزنم.
‫شاید اونا بتونن کمک کنن، باشه؟
‫- ببین کی اینجاست. ‫- سلام قربان.
‫سلام، عوضی!
‫تا آخر ماه، کل پول رو جمع کن.
‫یه مقدار بهره بیشتر بگیر و ‫مابه‌تفاوتش رو واسه خودت بردار.
‫چشم قربان. راستی...
‫اینم از پول‌های ‫جمع‌آوری شده این هفته که براتون آوردم.
‫به به، دمت گرم.
‫- کارت عالی بود. ‫- ببخشید.
‫چی شده؟
‫[مامور وصول بدهی جنوب شهر، ‫عضو باند دندون‌طلایی، اوه مین‌چول]
‫سلام قربان.
‫من ناخواسته... ‫یعنی، ما ناخواسته یه نفر رو کشتیم.
‫خب که چی؟
‫راهی هست که بشه جسد رو از بین برد؟
‫مگه دیوونه شدی؟
‫من چجوری می‌تونم همچین کاری کنم؟
‫پس می‌تونیم از بالادستی‌ها کمک بگیریم؟
‫بابای من جو گانگ‌چان، ‫رئیس شرکت ساختمانی جوهاک‌ـه.
‫هر چقدر پول بخواید بهتون میدم، ‫فقط جسد رو از بین ببرید.
‫هی.
‫انتظار داری باور کنم بابات ‫رئیس شرکت ساختمانی جوهاک‌ـه؟
‫گم شو!
‫هی، بچه.
‫سلام رئیس.
‫با کی داشتی حرف می‌زدی؟
‫یکی از بچه‌هام بود.
‫- اسمش مین‌هوـه... ‫- نه، نه.
‫تو یه چیزی درمورد ‫شرکت ساختمانی جوهاک گفتی.
‫آهان، یه دختر دیوونه بود می‌گفت
‫باباش رئیس شرکت ساختمانی جوهاک‌ـه.
‫دقیقا گفت چیکار کرده؟
‫یه نفر رو ناخواسته کشته ‫و از من خواست جسدش رو از بین ببرم.
‫فکر کنم یه سری بچه گند زدن. ‫شما نگران نباشید، قربان.
‫بهش زنگ بزن و
‫بگو من کمکش می‌کنم.
‫ببخشید؟
‫گفتم بهش زنگ بزن.
‫چشم، قربان.
‫ای وای. اینجاست رئیس.
‫ای داد بیداد.
‫پسر، ببین په بلایی سر این طفلی آوردن...
‫برید کنار.
‫ای وای.
‫چرا انقدر ترسیدی، پرنسس خانم؟
‫تو اصلا به بابات نرفتی.
‫نگران پولش نباش.
‫هر چقدر بخوای بهت میدم.
‫ای بابا.
‫من پول زیاد دارم.
‫معمولا قاطی اینجور کارها نمیشم.
‫ولی به رئیس جو بدهکارم، ‫برای همین استثنا قائل میشم و کمکت می‌کنم.
‫برام مهم نیست!
‫فقط کاری کن کسی نفهمه.
‫بگو ببینم.
‫می‌تونی از شر جسد خلاص بشی؟
‫هی!
‫می‌دونی چیه؟ درست مثل بابات ‫حرف می‌زنی. الحق که دخترِ رئیس جویی.
‫هی.
‫نگران نباش.
‫فقط باید شکمش رو باز کنیم، ‫دل و روده‌ش رو بکشیم بیرون،
‫دوباره بخیه‌ش بزنیم و بندازیمش تو دریا.
‫همین.
‫هیچ‌کس پیداش نمی‌کنه.
‫رئیس، چرا می‌خوای دل و روده‌ش رو ‫بکشی بیرون؟ خیلی کثیف‌کاری میشه.
‫بیخیال، یه جوری حرف می‌زنی انگار آماتوری.
‫باید ارگان‌های داخلی رو ‫دربیاریم تا جسد روی آب نیاد.
‫و اگه توی کوه دفنش کنیم، حیوون‌های ‫وحشی از خاک نمی‌کشنش بیرون، احمق.
‫فهمیدم رئیس.
‫آخه می‌دونی، حیوون‌های وحشی ‫اول ارگان‌های داخلی رو بو می‌کشن و می‌خورن.
‫- هی، گانگ‌مین. ‫- بله؟
‫بیا بعد این کار بریم نوشیدنی و سونده بخوریم.
‫- هوس امعاء و احشاء کردم. ‫- عالیه قربان.
‫رئیس، من جگر اضافه می‌خوام.
‫منم برنج اضافه می‌خوام.
‫تو چی، بچه؟
‫من قبلا غذا خوردم، قربان.
‫واقعا؟
‫خیلی خب، رسیدیم خونه‌تون.
‫نگاه کن، عجب خونه‌ی قشنگی.
‫ببخشید، خانمِ «از شر جسد خلاص شو».
‫بیا این موضوع رو از بابات مخفی نگه داریم.
‫به نفع هیچ‌کدوممون نیست ‫که بی‌دلیل نگرانش کنیم.
‫به قولت عمل کن.
‫گانگ‌مین، پاشو بریم دل و روده دربیاریم.
‫چشم رئیس.
‫خداحافظ، دختر خوشگل.
‫بهم بگو.
‫مین‌جی کجاست؟
‫بهم بگو.
‫اون کجاست؟
‫اوه مین‌چول...
‫من فقط می‌خواستم بترسونمش،
‫ولی موقع فرار کردن افتاد.
‫معذرت می‌خوام.
‫ادامه بده.
‫به مین‌چول زنگ زدم.
‫نمی‌دونم بعدش چه اتفاقی افتاد
‫چون منم فرار کردم.
‫خواهش می‌کنم، باید حرفم رو باور کنی.
‫اوه مین‌چول.
‫اون الان کجاست؟
‫بابا.
‫چی شده؟
‫سر کار نرفتی؟
‫چرا خیسِ بارونی؟
‫چت شده؟
‫گرسنمه. چیزی برای خوردن هست؟
‫[بانک پس‌انداز سانگ‌سِنگ]
‫خیلی عجیبه.
‫اون تا حالا دیر نکرده بود.
‫تو خبری از کیم نداری؟
‫[اتاق استراحت]
‫سعی می‌کنم بهش زنگ بزنم.
‫[سانگ‌آ]
‫معذرت می‌خوام.
‫لطفا یه فرصت دیگه بهم بدید.
‫لطفا بذارید دخترم بره.
‫خواهش می‌کنم.
‫آقا، فکر کردی این یه شوخیه؟
‫وقتی پول قرض می‌گیری، ‫باید پسش بدی.
‫هی، هونگ‌شیک. فکر کنم باید ‫یه چیزهایی رو بهش یادآوری کنیم.
‫قرارداد رو براش بخون.
‫«اگر نتوانم پول را ‫در موعد مقرر بازپرداخت کنم،
‫اعضای بدن اعضای خانواده‌م را واگذار می‌کنم.»
‫- بابا! ‫- نه!
‫نه، نه، نه! این حقیقت نداره!
‫توی قرارداد همچین چیزی نبود!
‫بهش میگن بند ویژه.
‫بابا!
‫من بند ویژه رو بهش اضافه کردم.
‫لطفا منو ببخش! از دخترم بگذر!
‫خواهش می‌کنم!
‫لعنتی، داری لباسم رو خونی می‌کنی!
‫-لعنت بهت. ‫-به دخترم کاری نداشته باشید...
‫هی، آقا.
‫فکر کنم
‫دانش‌آموزها هم اعضای بدن دارن.
‫هی، بچه. بیا اینجا.
‫بیا ببینم.
‫- نه، نه، نه. ‫- هی.
‫سرت رو بیار بالا.
‫چشم، قلب، کلیه و پانکراس. ‫به نظر میاد همه‌شون رو داره. ببریمش.
‫- بابا! بابا! ‫- نه! نه، لطفا!
‫بابا!
‫- ببرش داخل. ‫- بابا!
‫ولم کنید!
‫-گمشید! ‫-خیلی زود تموم میشه.
‫گمشید!
‫فقط یه ثانیه طول می‌کشه.
‫نه، بس کن! بس کن!
‫- سفارش داشتید؟ ‫- بله؟
‫سفارش داشتید؟
‫هونگ‌شیک قبلا ماکارون ‫سفارش داده بود، ولی کنسلش کرد.
‫ماکارون؟ واقعا هونگ‌شیک؟
‫ولی من سفارش رو کنسل کرده بودم.
‫شاید آدرس رو اشتباه اومدن.
‫هی، برو ردشون کن برن.
‫باشه.
‫واسه احتیاط در رو پشت سرت ببند.
‫باشه.
‫هی، برو چک کن ببین کیه.
‫چشم.
‫بیهوش شده؟
‫چی بود؟
‫این چه صداییه؟
‫هی، هونگ‌شیک.
‫لطفا با من کاری نداشته باش. من با اونا نیستم.
‫لطفا منو نکش.
‫یعنی چی؟ یعنی پلیسه؟
‫کدوم احمقی اینو اینجا گذاشته؟
‫چه مرگته؟ لعنتی!
‫تو دیگه کدوم خری هستی، عوضی؟
‫[ایستگاه پلیس امن و شادِ داوون]
‫ببخشید.
‫ببخشید!
‫چرا منو انداختید اینجا؟
‫من که با کسی دعوا نکردم.
‫ببخشید.
‫هی، آقا!
‫میشه ساکت باشی؟
‫باید صبر کنی تا بررسیِ ‫فیلم دوربین مداربسته تموم بشه.
‫واقعا لازمه؟
‫بذارید دوباره بگم که ‫من حتی به یکیشون هم دست نزدم.
‫تمام کاری که کردم این بود که جلوی اون ‫گراز وحشی رو بگیرم تا بیشتر از این وحشی‌گری نکنه.
‫ببخشید!
‫هی، آقا!
‫من...
‫هی، عوضی!
‫براش توضیح بده چه اتفاقی افتاد!
‫بهش بگو عقلت رو از دست دادی ‫و تنهایی دست به کار شدی!
‫آقا، اون عوضی الان خوابیده؟
‫توی این وضعیت؟
‫شوخیت گرفته؟!
‫[بچه‌ها، من دیدمش!]
‫[یه دعوای خیابونیِ تمام‌عیار دیدم!]
‫[تا حالا دعوای ۱۷ به ۱ ندیده بودم.]
‫وای خدای من.
‫بفرمائید.
‫چی انقدر جالبه؟
‫این یارو فوق‌العاده‌ست. بیا، ببین.
‫خدای من، خیلی وحشیانه می‌جنگه.
‫آره، همینطوره.
‫ای وای.
‫عجب زوری داره.
‫[اداره کل اطلاعات کره جنوبی]
‫[اتاق نظارت رسانه‌ای]
‫[حمله در رستوران کبابی مانگیون‌دونگ]
‫[اراذل خالکوبی‌شده توسط ‫یک تفنگدارِ دریایی میانسال له شدن]
‫[سطح تهدید: درجه یک]
‫یک متهم فراریِ درجه یک ‫توی دوربین ثبت شده.
‫[اون شهروندی که اراذل رو توی ‫رستوران کبابی ناکار کرد کیه؟]
‫[تحت تعقیب‌ترین فراری] ‫[سطح تهدید: درجه یک]
‫اون جاسوس بی‌شرف.
‫فکر می‌کردم مرده، ‫ولی مثل روح پیداش شد.
‫باید بریم به جنوب
‫و فوراً سرش رو برگردونیم.
‫- تیم نفوذی رو مسلح کنید. ‫- چشم قربان.
‫صبر کنید.
‫نمی‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫مذاکرات سطح بالای بین دو کره ‫کمتر از یک ماه دیگه شروع میشه.
‫انجام عملیات مخفیانه در چنین زمانی
‫به نفع‌مون نیست.
‫موافقم.
‫بهترین کار اینه که ‫رسما درخواست همکاری از جنوب بدیم.
‫نیروهای عملیاتی‌مون رو ‫همراه هیئت اعزامی می‌فرستیم
‫و اون وقت دستگیرش می‌کنیم.
‫موافقم.
‫شماها عقلتون رو از دست دادید؟
‫یادتون رفته اون عوضی با جمهوری چیکار کرد؟
‫[اداره کل اطلاعات کره جنوبی]
‫[مدیر کل، ری اونگ‌ریونگ]
‫رفیق ری اونگ‌ریونگ، دارید از حدتون فراتر میرید!
‫می‌خواید اول سرِ خودتون بره؟
‫اون عوضی یه خائن به حکومته ‫که تبدیل به سگِ دست‌آموز جنوب شده!
‫خفه شو!
‫دیگه کافیه.
‫از دستورات حزب پیروی کن.
‫[مدیر کل، ری اونگ‌‌ریونگ]
‫شاید مدال‌های زیادی داشته باشن،
‫ولی هنوز دهن‌شون بوی شیر میده.
‫توی دوران صلح، نرم شدن ‫و عقلشون رو از دست دادن.
‫از کی تا حالا مجبور شدیم بی تفاوت ‫از کنار عوضی‌های جنوبی رد بشیم؟
‫اون تازه‌کار‌های لعنتی
‫فکر می‌کنن می‌تونن دستگیرش کنن؟
‫زنده دستگیر کردن اون مرد غیرممکنه.
‫فکر نمی‌کنید جنگجویان ما ‫برای این کار آماده‌تر از این حرف‌ها هستن؟
‫هیچ شانسی ندارن.
‫مگر اینکه کسی مثل پارک یونگ‌گوانگ باشه.
‫پارک یونگ‌گوانگ؟
‫منظورتون شماره ۶۶ ـه؟
‫درسته، ۶۶.
‫اون واقعا لایق عنوانِ
‫بزرگترین جنگجوی تاریخ واحد ما بود.
‫اون به تنهایی
‫یه دسته کامل از ‫کماندوهای کره جنوبی رو نابود کرد.
‫ولی مگه پارک یونگ‌گوانگ ‫خیلی وقت پیش در عملیات کشته نشد؟
‫لعنت بهش.
‫اگه اون خائن از پشت بهش خنجر نزده بود...
‫هی.
‫مگه برادر کوچیک‌تر پارک یونگ‌گوانگ
‫جزو نیروهای ما نیست؟
‫بله قربان. اون یه جنگجوی نخبه‌ست ‫که مهارتش به اندازه شماره ۶۶ ـه.
‫جدی؟
‫چه بخت بلندی.
‫همین الان بیاریدش پیشم.
‫چشم قربان.
‫شماره برادر بزرگترش رو دزدیدن،
‫پس حالا نوبت اونه که پسش بگیره.
‫طبیعتا.
‫[جمهوری کره، اداره ماموریت‌های ویژه]
‫مدیر، یه وضعیت اضطراری داریم.
‫گزارش بده.
‫فعالیت غیرعادی مربوط به مامور کیم، ‫سوژه اصلی نظارتی ما،
‫گزارش شده.
‫فعالیت غیرعادی؟
‫نام، پارک جین‌چول. سرباز سابق ارتش کره.
‫در دوران خدمت، بارها به همراه ‫مامور کیم به شمال نفوذ کرده بود.
‫سوابق نظامی اون شامل
‫سه عملیات در خاورمیانه،
‫حذفِ گروه شبه‌نظامی افراطی، ال‌اس‌اس،
‫حضور در عملیات ایندیرا برای ‫نابودی یک گروه تروریستی،
‫- عملیات دفاعی رزمی در... ‫- هی.
‫فکر کردی نمی‌دونم پارک جین‌چول کیه؟
‫فقط وضعیت رو گزارش کن.
‫تصاویرِ وحشی‌گریِ ‫پارک جین‌چول در سه روز پیش
‫توسط اطلاعات کره شمالی ثبت شده، ‫که مامور کیم رو هم که همراهش بود لو داده.
‫حتما شوخیت گرفته.
‫[اسم رمز: آب‌دزدک ‫مدیر اداره ماموریت‌های ویژه، کانگ گوک‌چول]
‫[منطقه ممنوعه]
‫شمال ۴۵ دقیقه پیش از طریق ‫خط تلفن ویژه حکم دستگیری رسمی صادر کرد.
‫درخواست کردن که نیروهای عملیاتی کره شمالی
‫حین مذاکرات سطح بالای ‫دو کره، وارد کشور بشن.
‫قربان، این غیرقابل قبوله.
‫این یعنی دست جاسوس‌ها رو باز بذاریم ‫تا آزادانه تو کشورمون بچرخن.
‫دولت وجود مامور کیم رو انکار می‌کنه،
‫ولی هر چی بیشتر معطل کنیم، احتمال اینکه ‫مجبور بشن با درخواست شمال موافقت کنن بیشتر میشه.
‫ما نمی‌تونیم کسی به خطرناکی ‫کیم رو تحویل شمال بدیم.
‫خودمون باید اول پیداش کنیم.
‫- چشم قربان. ‫- فهمیدم.
‫به خدا قسم هیچی نمی‌دونم.
‫ما تو سلول‌های کوچیک فعالیت می‌کنیم.
‫وقتی بالادستی‌ها چیزی می‌خوان، ‫ما رو به تلگرام دعوت می‌کنن.
‫اون دیگه چیه؟
‫حتی اگه بهت بگم هم نمی‌فهمی، پیرمرد.
‫انگار یه پشه اینجاست.
‫یا یه عوضی که منو نیشگون گرفت؟
‫خیلی‌خب.
‫نیشگونت می‌گیرم.
‫نه، نه، نه.
‫یه گروه چت ناشناسه!
‫مثل پیام دادن!
‫حالا آماده‌ای حرف بزنی؟
‫همین الان باهاشون ارتباط بگیر.
‫چند بار باید بهت بگم؟
‫تا وقتی خودشون پیام ندن،
‫راهی برای تماس باهاشون نیست.
‫و وقتی کارشون تموم بشه، ‫گروه رو پاک می‌کنن.
‫گرفتی؟
‫هی، کسی اون بیرون نیست؟
‫بیاید این عوضی رو با چاقو بزنید!
‫با چاقو بزنیدش، لعنتی‌ها!
‫هونگ‌شیک!
‫احمق‌های عوضی.
‫چرا انقدر اعتماد به نفس داری؟
‫قانون!
‫قانون لعنتی!
‫ازت شکایت می‌کنم.
‫به خاطر ضرب و شتم، شکنجه،
‫حبس غیرقانونی و ‫تهدید کردن ازت شکایت می‌کنم!
‫زندگیت تمومه.
‫قانون؟
‫تو؟
‫ببین،
‫قانون هیچ کاری به ما نداره.
‫ما زیر سن قانونی هستیم.
‫مگه نمی‌دونی نابالغ مصون از ‫مجازات یعنی چی، پیرمرد عوضی؟
‫اگه پدر و مادرت رو از دست بدی، یتیمی.
‫اگه شوهرت رو از دست بدی، بیوه‌ای.
‫ولی می‌دونی،
‫هیچ کلمه‌ای برای والدی که
‫بچه‌ش رو از دست میده وجود نداره.
‫دیدن غمشون انقدر دردناکه که اسمی نداره.
‫انگار دیگه چیزی برای از دست دادن ندارن.
‫هی.
‫اون الکیه، مگه نه؟
‫توی کره چطور ممکنه اسلحه داشته باشی؟
‫نابالغ مصون از مجازات، آره؟
‫قشنگ گفتی.
‫فکر کنم...
‫منم یه یاغیِ میانسال میشم.
‫صبر کن، وایسا.
‫گوش کن، من زیر سن قانونی نیستم.
‫من بچه نیستم!
‫اون پسره‌های بیرون زیر سن قانونی هستن، ‫ولی من بالای ۲۰ سالمه!
‫به اورژانس زنگ بزن...
‫خواهش می‌کنم منو ببر بیمارستان.
‫فقط به خاطر اینکه باور دارم ‫دخترم زنده‌ست، تو رو زنده نگه داشتم.
‫اگه زنده نباشه،
‫تو، دوست‌هات و خانواده‌ت
‫همه‌تون می‌میرید.
‫[هی، مین‌چول]
‫هی، مین‌چول.
‫مطمئن شو که اون بچه‌ها دهنشون رو بسته نگه دارن.
‫این عوضی چرا داره بهم زنگ می‌زنه؟
‫چی شده؟
‫همون‌طوری که گفتی بهش پیام دادم،
‫ولی داره بهم زنگ می‌زنه.
‫معمولا قبل از زنگ زدن می‌پرسه.
‫شاید اتفاقی افتاده.
‫جواب بده.
‫جواب نده.
‫پلیسه.
‫اول گروه رو پاک کن،
‫و فعلا به هیچ تماسی ‫از طرف اون بچه‌ها جواب نده.
‫چشم قربان.
‫و برای اطمینان، ‫اون گوشی رو هم بنداز دور.
‫چشم قربان.
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد.
‫لطفا بعد از شنیدن صدای بوق ‫پیام بگذارید، هزینه تماس شما...
‫خودم ترتیب جنازه دختره رو دادم.
‫[خطا در دسترسی به گفتگو]
‫[بستن]
‫همین الان باهاشون ارتباط بگیر.
‫اونا گروه رو پاک کردن،
‫واسه همین از سمت ما نمیشه باهاشون تماس گرفت.
‫خواهش می‌کنم.
‫ارتباط بگیر.
‫به خدا. به خدا نمی‌تونم.
‫سرور خارج از کشوره.
‫خواهش می‌کنم.
‫توروخدا منو نکش!
‫[جسد دانش‌آموز دبیرستانی پیدا شد]
‫[جسد دانش‌آموز گمشده در جنگل پیدا شد]
‫[جسد دانش‌آموز دبیرستانی زیر پل پیدا شد]
‫این کشِ موی توئه، درسته؟
‫روی زمین بود.
‫مال توئه، نه؟
‫هه‌ری خوابیده؟
‫نمی‌دونم.
‫کل روز از اتاقش بیرون نیومده.
‫اگه بیدار بودی چرا نیومدی بیرون؟
‫تازه از سر کار رسیدم خونه.
‫روزت چطور بود، بابا؟
‫زیاد سرحال به نظر نمی‌رسی.
‫حالت خوب نیست؟
‫فقط یه کم خسته‌م.
‫به‌خاطر مین‌جیه، مگه نه؟
‫نه، اینطور نیست.
‫واقعا الان خوبم.
‫بیخیالش شو، هه‌ری.
‫اگه بهش فکر کنی، دخترِ بیچاره‌ایه.
‫چون تو یه خانواده‌ی درب و داغون ‫بزرگ شده، اینجوری بار اومده.
‫شما می‌دونی
‫باباش چیکاره‌ست؟
‫چرا می‌پرسی؟
‫همینجوری.
‫فقط یه کم کنجکاوم.
‫هه‌ری.
‫بله؟
‫از این به بعد، جلوشون کوتاه نیا.
‫کاری کن چند برابر تقاص پس بدن.
‫هیچ‌وقت نذار فکر کنن ‫می‌تونن راحت اذیتت کنن.
‫کاری کن از اینکه تو چشمت نگاه کنن بترسن.
‫کاری کن با دیدنت زانوشون بلرزه.
‫اینجوری، هیچ‌وقت جرئت نمی‌کنن طرفت بیان.
‫نگران نباش.
‫اگه کاری هست که ‫تنهایی از پسش برنمیای،
‫من ازت محافظت می‌کنم.
‫رئیس، اصلا نمی‌فهمم.
‫منظورت چیه؟
‫همون دخترِ رئیس رو میگم.
‫چرا بدون اینکه پولی بگیری ولش کردی؟
‫شرکت ساختمانی جوهاک خیلی بزرگه. ‫می‌تونستیم حسابی تلکه‌شون کنیم، نه؟
‫با یه ذره باج‌گیری، ‫می‌تونستیم شیره‌شون رو بکشیم.
‫منم به همین فکر می‌کنم، رئیس.
‫نمی‌فهمم چرا راحت ولش کردی.
‫اگه بدون فکر کاری کنیم،
‫زنده‌زنده خورده میشیم.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫جو گانگ‌چان...
‫اون مرد زنده‌مون نمی‌ذاره.
‫اون یه آدم معمولی نیست.
‫به عنوان یه آدمکش اجیر شده شروع به کار کرد ‫و آخر سر صاحبِ شرکت‌های ساختمونی شد.
‫معذرت می‌خوام، قربان.
‫اگه بتونید ساخت‌وساز رو تا ماه بعد عقب بندازید،
‫حتما تخریب رو همین ماه تموم می‌کنیم.
‫دفعه قبل هم همین رو گفتی.
‫طرف مقابل یه آدمکش اجیر کرده بود، واسه همین...
‫متاسفم، قربان.
‫واقعا متاسفی؟
‫اصلا صداقتت رو حس نمی‌کنم.
‫اینطور نیست، قربان.
‫واقعا از ته دلم میگم، قربان.
‫الان داری به چی فکر می‌کنی؟
‫ببخشید؟
‫«زانو زدم، پس حتما کوتاه میاد.»
‫«فقط می‌خوام تموم شه بره.»
‫«اگه با این همه زحمتی که ‫کشیدم خراب شه، تقصیر توئه.»
‫داری به این چیزها فکر می‌کنی، درسته؟
‫نه، قربان.
‫از صمیم قلبم ازتون معذرت می‌خوام.
‫باشه.
‫پس بذار یه عذرخواهی واقعی ازت بگیرم.
‫اسم اونا رو گذاشته بادیگارد،
‫ولی یه سازمان کامل از ‫مزدورهای سابقِ نیروهای ویژه رو داره.
‫اگه پول کارساز نباشه، ‫میره سراغِ خشونت.
‫و اگه اونم جواب نده...
‫قربان!
‫غلط کردم، قربان!
‫- خواهش می‌کنم منو ببخشید. ‫- بیشتر خم شو.
‫غلط کردم، قربان!
‫قربان!
‫وای، طرف دیوانه‌ست.
‫معلومه یه روانیِ تمام‌عیاره.
‫رئیس.
‫پس چرا قبول کردی ‫ترتیب جسد اون دختره رو بدی؟
‫بهت گفتم که من به رئیس جو مدیونم.
‫مدیونِ چی؟
‫به تو چه، احمق.
‫زیادی سوال می‌پرسی و زیادی هم طمع داری.
‫زیادی هم ریش داری.
‫به‌زودی می‌بینمت، رئیس جو.
‫از اینجا جلوتر نمی‌تونم برم.
‫برادرت بهترین مامور
‫این واحد بود که تا حالا دیدیم.
‫برای همینه که ۶۶ شد عددی که
‫نمادِ بهترین جنگجوی جمهوریه.
‫ولی در حین یه ماموریت،
‫یه آشغالِ پست از پشت بهش خنجر زد
‫و باعث مرگش شد.
‫اون آشغال خائن
‫همه‌ی همرزم‌هاش رو کشت،
‫شماره ۶۶ رو از برادرت دزدید،
‫و سگ دست‌آموز جنوب شد!
‫من شماره ۶۶ رو بهت میدم، ‫شماره‌ای که متعلق به برادرت بود.
‫برو جنوب و سرِ شماره ۶۶ تقلبی رو برام بیار.
‫نتونستم هدف رو پیدا کنم.
‫بفرمائید.
‫این همون کلانتریه که
‫کسی که باهاش بوده توش بازداشت شده.
‫یه چیز دیگه.
‫قضیه اینه که،
‫بودجه‌ی عملیاتی ما خیلی وقته قطع شده،
‫واسه همین همرزم‌هامون اینجا تو مضیقه هستن.
‫وقتی مأموریت رو تموم کردی و برگشتی،
‫لطفا ازشون بخواه بودجه رو تامین کنن.
‫رفیق.
‫فکر کنم زیادی تو جنوب موندی.
‫اوه، خب...
‫این هم سوئیچ ماشین.
‫[سئول، داوون‌گو، میونگون-رو، پلاک ۴۲، کلانتری داوون]
‫چطور می‌تونه تو این وضعیت بخوابه؟
‫جونور وحشی.
‫چرا من باید به‌خاطر اون گراز وحشی عذاب بکشم؟
‫از سگ کمترم اگه دوباره ‫با پارک جین‌چول حرف بزنم.
‫توهم زدم.
‫به‌خاطر اون عوضی دارم خیالاتی میشم.
‫کی آزاد میشم؟
‫گشنمه.
‫دابین...
‫ببخشید.
‫میشه یه چیزی بدید بخورم؟
‫بیخیال، حداقل نباید بهمون غذا بدید؟
‫می‌دونم تو بازداشتگاهیم،
‫ولی ماموران پلیس تو این کشور باید وقتی...
‫عه، اومد؟
‫غذا اومد.
‫احترام نظامی. خسته نباشید.
‫جناب، میشه بگید منوی امروز چیه؟
‫تو پارک جین‌چول هستی؟
‫خب، این سوالت یهویی بود.
‫انگار لباس‌هات برات بزرگه.
‫باید یکی هم‌سایز خودت پیدا می‌کردی.
‫کار رو سخت نکن. ۶۶ کجاست؟
‫گفتی ۶۶؟
‫اون چیه؟
‫- نخبه‌ترین مامور جنوب. ‫- آهان.
‫از شمال اومدی؟
‫جای درستی اومدی.
‫خودمم.
‫تو بامزه‌ای.
‫- تو ۶۶ نیستی. ‫- بی‌خیال.
‫اگه لاغر کنم، می‌تونم سایز ۶۶، ‫یا همون مدیوم بپوشم.
‫بذار ببینم کجا دیدمش؟
‫آهان.
‫این آدمه؟
‫مردک عوضی.
‫برای آخرین بار میپرسم.
‫۶۶ کجاست؟
‫هی، ببین.
‫این عادلانه نیست. ‫اینجا افراد غیرنظامی هست.
‫یه لحظه صبر کن.
‫مانگیون‌دونگ، پلاک ۹-۷۸۹.
‫طبقه دوم بالای خشک‌شویی داوون.
‫این آدرسشه. حالا راضی شدی؟
‫از چیزی که به نظر میای دلرحم‌تری.
‫ظاهرم دلرحم نشون میده، رفیق.
‫به‌هرحال،
‫بهتره آدم سریع بمیره تا با عذاب.
‫باشه.
‫به خاطر خودت، سریع می‌کشمت.
‫نه.
‫منظورم تو بودی.
‫آشغال عوضی.
‫چرا انقدر طول کشید؟ مشکلی پیش اومده؟
‫دوباره می‌بینمت.
‫ببخشید.
‫هی.
‫ببخشید. هی.
‫ببخشید!
‫- آقا، معذرت می‌خوام. ‫- چه مرگته؟
‫واقعا معذرت می‌خوام.
‫چت شده؟
‫کسی اونجا نیست؟
‫یکی داره اینجا میمیره!
‫داره میمیره!
‫چی شده؟
‫عجله کن!
‫نمیتونه نفس بکشه!
‫نمیتونه نفس بکشه. آروم بگیر.
‫سی‌پی‌آر! تکون نخور!
‫سر جات بمون! عجله کن!
‫لطفا عجله کنید!
‫وای خدای من!
‫چت شده؟
‫فقط همینجا یه کم صبر کن!
‫همین الان بیا این در رو باز کن!
‫واقعا معذرت می‌خوام. الان برمی‌گردم.
‫چی؟
‫هی!
‫ای بابا، دارم خسته میشم!
‫بمیر دیگه!
‫هی، دیگه بسه!
‫ممکنه بکشیش.
‫ای بابا، آقا.
‫پروژه‌ی ساخت‌وسازمون به‌خاطر تو داره به باد میره.
‫کلی بهت فرصت دادیم که بری.
‫میرم... از اینجا میرم.
‫بریم آماده شیم.
‫داری میگی تو این دانش‌آموز رو کشتی؟
‫بگو ببینم، ‫می‌تونی از شر جسد خلاص بشی؟
‫داری می‌ترسونیم. ‫چرا اینا رو از من می‌پرسی؟
‫نگران پولش نباش.
‫هرچقدر بخوای بهت میدم.
‫نه، بیخیال! ‫وانمود می‌کنم که چیزی ندیدم.
‫برو پی کارت! برو!
‫وای، این تدوین فوق‌العاده‌ست.
‫بازیگر بدی نیستم.
‫شاید باید برم تو کار بازیگری.
‫رئیس، امضاش رو گرفتم.
‫از این شغل خسته شدم.
‫باید استعفا بدم و بازنشسته شم.
‫موافقی؟
‫اون اسلحه رو از کجا آوردی؟
‫[مدرک شماره ۹: اسلحه] ‫[مدرک شماره ۱۰: تلفن همراه]
‫- خدانگهدار قربان. ‫- خسته نباشید.
‫[اتاق بازجویی]
‫هنوز هم نمیخواد حرف بزنه؟
‫نه، قربان. حتی یه کلمه هم نگفته.
‫هی آقا. گوش‌هات که سالمه، مگه نه؟
‫فکر کردی چون دنیا جای بهتری شده، ‫پلیس‌ها قراره باهات خوب رفتار کنن؟
‫اسمت چیه؟
‫- مگه اسم خودت رو نمیدونی؟ ‫- منو ببین!
‫تمام شب همین بساط بوده!
‫- اگه حرف نزنی... ‫- ولش کن.
‫فقط اثر انگشتش رو بگیر و چک کن.
‫توی سیستم سرچش کن.
‫چشم، قربان.
‫اثر انگشت‌تون، لطفا.
‫- صندوق عقب رو باز کن. ‫- بله قربان.
‫لعنتی، بوی خون میده.
‫این یه جنازه‌ست!
‫احمق، حداقل باید با پلاستیک می‌پوشوندیش!
‫- ببخشید قربان! ‫- هی، بچه.
‫بپر یه گونی بیار.
‫احمق چُلمن.
‫جا خالی میدی؟
‫آره؟
‫[در حال درخواست بررسی اثر انگشت]
‫همیشه آدم‌هایی هستن که ‫کلی برات دردسر درست می‌کنن.
‫اون قدیم‌ها، آدم‌هایی مثل این رو می‌گرفتیم و فقط...
‫ای بابا.
‫یعنی چی؟
‫- رئیس. ‫- چی شده؟
‫[نیاز به کد تایید دسترسی]
‫«دسترسی مسدود شد»؟
‫دوباره امتحان می‌کنم.
‫گوشی اونه؟
‫بله قربان. مصادره‌ش کردیم.
‫«دخترم»؟
‫یعنی چی؟
‫الو؟
‫مین‌جی، تویی؟
‫«ترجمه از آرام متین»
‫[بازگشت مامور کیم]
‫مین‌جی…
‫متاسفم که پات رو به این ماجرا باز کردم.
‫یه یارویی از شمال اومده که بکشتت.
‫راک اند رول!
‫مین‌جی هم به خطر میفته.
‫عجله کن.
‫بریم مین‌جی رو پیدا کنیم.
‫اول مدارک رو از بین ببر.
‫کیم الان قاطی کرده، ‫داره دنبال دخترش می‌گرده.
‫اون گوشی رو از کجا آوردی؟
‫مال اون دختریه که دیشب باهاش سروکله زدم.
‫همین الان دختر کیم رو پیدا کنید.
‫باید اول اون رو گروگان بگیریم.