‫[بازگشت مامور کیم]
‫گوش کن کیم.
‫بیا بیشتر همدیگه رو ببینیم، باشه؟
‫مین‌جی دیگه بزرگ شده.
‫راست می‌گه. به‌زودی اونم یه نفر رو پیدا می‌کنه.
‫چه مرگته؟
‫چیه؟ ترسیدی؟
‫این به ما ربطی نداره.
‫ما مردهای میانسالی هستیم ‫که بی‌عدالتی رو تحمل می‌کنیم.
‫دیگه جوون نیستیم.
‫فقط چندتا مرد میانسال عینکی هستیم.
‫بابا!
‫متاسفم.
‫چون تنهایی بزرگش کردم، براش کم گذاشتم،
‫ازتون می‌خوام بزرگی کنید و ما رو ببخشید.
‫خیلی عصبانی، کلافه و بدبختم.
‫من مامان ندارم.
‫تو تنها چیزی هستی که برام مونده،
‫آدم‌بدها اونان.
‫من کاری می‌کنم که جلوم زانو بزنی.
‫منو بزن. گفتم منو بزن!
‫لعنتی، بمیر!
‫بابای من جو گانگ‌چان، ‫رئیس شرکت ساختمانی جوهاک‌ـه.
‫هر چقدر پول بخواید بهتون میدم، ‫فقط جسد رو از بین ببرید.
‫به رئیس جو مدیونم، ‫واسه همین دارم بهت لطف می‌کنم.
‫بهتره این موضوع رو از بابات مخفی نگه داریم.
‫دیروز مین‌جی رو ندیدی؟
‫فقط یه چیزایی درمورد در پشتی شنیدم.
‫می‌تونم یه سوال بپرسم؟
‫این کش‌موی توئه، مگه نه؟
‫هی پیرمرد. کارت تمومه.
‫بگو ببینم. مین‌جی کجاست؟
‫اوه مین‌چول...
‫فقط به خاطر اینکه باور دارم ‫دخترم زنده‌ست، تو رو زنده نگه داشتم.
‫اگه زنده نباشه، خودت و ‫دوست‌هات و خانواده‌ت، همه‌تون می‌میرید.
‫خودم ترتیب جنازه دختره رو دادم.
‫جواب نده و اون گوشی رو بنداز دور.
‫[خطا در دسترسی به گفتگو]
‫همین الان باهاشون تماس بگیر.
‫یک متهم فراریِ درجه یک ‫توی دوربین ثبت شده.
‫برو جنوب و سرِ شماره ۶۶ تقلبی رو برام بیار.
‫قربان، یه مشکلی پیش اومده.
‫ما نمی‌تونیم آدمی به خطرناکی ‫کیم رو تحویل شمال بدیم.
‫خودمون باید اول پیداش کنیم.
‫تو خبری از کیم نداری؟
‫سعی می‌کنم بهش زنگ بزنم.
‫این یه جنازه‌ست!
‫احمق، حداقل باید با پلاستیک می‌پوشوندیش!
‫«دسترسی مسدود شد»؟
‫دوباره امتحان می‌کنم.
‫گوشی اونه؟
‫بله قربان. مصادره‌ش کردیم.
‫«دخترم»؟
‫«ترجمه از آرام متین»
‫[۵ ماه قبل]
‫هی.
‫وحشی.
‫برو کنار.
‫حواست رو جمع کن.
‫عجب عوضیه.
‫هی، مین‌جی.
‫گوشیت رو بهم قرض میدی؟
‫داشتم بازی می‌کردم که فهمیدن و ‫گوشیم رو گرفتن. خیلی اعصابم خرد شد.
‫نمی‌تونم. پس خودم چی؟
‫بعد از زنگ چهارم پسش میدم.
‫بیخیال، ناسلامتی با هم دوستیم.
‫ما بهترین دوست‌های همدیگه‌ایم!
‫- فقط تا زنگ چهارم. ‫- باشه.
‫ممنون.
‫هی.
‫این گوشی درب‌وداغون چیه؟
‫یه نو بخر. شبیه گوشی بابامه.
‫ممنون.
‫ببین چی دارم.
‫- چیه؟ ‫- چیه؟
‫قشنگه، نه؟
‫از رنگش خوشم نمیاد.
‫سلیقه من نیست.
‫- از مدل جدید هیچی کم نداره. ‫- قشنگه.
‫- می‌دونی، شرط می‌بندم مال من گرون‌تره. ‫- مدل جدیدشه.
‫[قسمت ۳]
‫بابا، بیا غذا بخوریم.
‫بابا!
‫اینا دیگه چیه؟
‫خودت درستشون کردی؟
‫آره. بیا، جلوی پنکه خنک شو.
‫هوا گرمه، نه؟
‫شاید تو درس خوندن خوب نباشم، ‫ولی خوراک گوشت خوک تند رو عالی درست می‌کنم.
‫دستت درد نکنه.
‫خودت چرا نمی‌خوری؟
‫چون بزرگترها باید اول غذا بخورن.
‫سر کار همه چی روبراهه؟
‫- آره. ‫- همه چی خوبه؟
‫چیزی لازم نداری؟
‫نه.
‫بعدا می‌خوام برم سوپرمارکت.
‫چیزی نمی‌خوای؟
‫نه، ممنون.
‫روز طولانی داشتی. چطوره بعدا ماساژت بدم؟
‫خوبم.
‫پس حداقل ظرف‌ها رو می‌شورم.
‫دست تنها خسته میشی، منم دیگه بزرگ شدم.
‫چقدر پول لازم داری؟
‫پول نمی‌خوام.
‫یه گوشی جدید می‌خوام.
‫گوشیت خراب شده؟
‫نه، ولی بیشتر از سه ساله دارمش، ‫احتمالا به‌زودی از کار میفته.
‫هر وقت از کار افتاد بهم بگو.
‫این روزها دیگه کسی از گوشیش ‫انقدر استفاده نمی‌کنه تا بسوزه.
‫بچه‌های دیگه هر سال یه گوشی جدید می‌گیرن.
‫اصلا هر سال هم نه.
‫بعضی‌ها هر ماه یه گوشی جدید می‌گیرن.
‫می‌خوای گوشیم رو ببینی؟
‫این رو ببین. چجوری این رو ببرم مدرسه؟
‫خیلی ضایعست.
‫افتضاحه.
‫حداقل واسه خودت یه جدیدش رو بگیر.
‫ولش کن. میرم تو اتاقم غذا می‌خورم.
‫کیم مین‌جی!
‫من نبودم.
‫باد بود.
‫- اومدم خونه. ‫- سلام.
‫وای خدای من! این چیه؟
‫صبر کن، این همون گوشیه!
‫بابا.
‫دوستت دارم.
‫من بیشتر دوستت دارم.
‫چرا برام خرید؟
‫این دیگه چیه؟
‫خیلی زشته.
‫[بازگشت مامور کیم]
‫«دخترم»؟
‫یعنی چی؟
‫الو؟
‫مین‌جی، تویی؟
‫مین‌جی...
‫دستگاه مشترک مورد نظر خاموش می‌باشد.
‫تماس شما به صندوق صوتی هدایت می‌شود،
‫لطفا پس از شنیدن ‫صدای بوق پیغام بگذارید.
‫پیداش کردید؟
‫هنوز داریم می‌گردیم.
‫چرا ردیابی گوشیش انقدر طول کشیده؟
‫نمی‌تونیم به اطلاعات گوشی دسترسی پیدا کنیم،
‫واسه همین ردیابی ‫از طریق فرکانس یه کم طول می‌کشه.
‫[دخترم]
‫دستگاه مشترک مورد نظر خاموش می‌باشد.
‫تماس شما به صندوق صوتی هدایت می‌شود.
‫اگه بو برده باشه و فرار کرده باشه،
‫احتمال داره که گوشیش رو نابود کرده باشه.
‫قربان، میشه سریع‌تر برید؟
‫قربان.
‫ما یه استعلام سوابق در مورد کد ۶۶ ‫توسط اداره پلیس هواشین شناسایی کردیم.
‫برید سمت ایستگاه پلیس،
‫و تیم نظارت رو دوباره برای کار ردیابی مامور کنید.
‫- چشم، قربان. ‫- متوجه شدم.
‫باید اطلاعات مربوط به سال گذشته رو اینجا بنویسم؟
‫- بله، درسته. ‫- باشه.
‫باشه.
‫سانگ‌آ.
‫کجا داری میری؟
‫وای، قهوه‌ی امروز عالیه.
‫- باید جواب این تماس رو بدم. ‫- باشه.
‫الو؟
‫بله.
‫خیلی خب، حتما.
‫عزیزم.
‫هه‌ری از اتاقش نمیاد بیرون.
‫امروز هم مدرسه نرفته؟
‫هر وقت میرم تو اتاقش، ‫عصبی می‌شه و میگه برم بیرون.
‫می‌دونی شغل باباش چیه؟
‫چطور مگه؟
‫همینجوری.
‫فقط یه کم کنجکاوم.
‫تحقیق کن ببین چه بلایی سر هه‌ری اومده.
‫چشم، قربان.
‫[شرکت ساختمانی جوهاک]
‫[جو هه‌ری]
‫سونگ مین‌هو.
‫[تماس‌های ورودی، خروجی، بی‌پاسخ]
‫پیام‌ها رو باز کن.
‫[امروز حسابی رو عضلاتم کار کردم، ‫برم واسه عکاسی تناسب اندام؟]
‫[هر کاری می‌خوای بکن، ولی مراقب رفتارت باش. ‫الان تو مدرسه‌م، انتظار این پیامت رو نداشتم]
‫[- هاها چرا؟ زیادی برات جذابه؟ ] ‫[-اَه...]
‫[دلم برات تنگ شده]
‫- مین‌هو، می‌تونی امروز بیای اینجا؟ ‫-آره، چی شده؟
‫یه دختره هست که حد خودش رو نمی‌دونه،
‫واسه همین باید یه درسی بهش بدم.
‫بقیه رو هم با خودت بیار.
‫پس یعنی دلت برام تنگ نشده.
‫کدوم عوضی جرات کرده با هه‌ری من در بیفته؟
‫اسمش کیم مین‌جی‌ـه.
‫خیلی پرروئه
‫و همیشه جوابم رو میده.
‫باشه، الان میام.
‫لعنت بهش، حتی یه ذره هم نخوابیدم.
‫چرا؟ بهم اعتماد نداری؟
‫خودم همه چی رو ردیف می‌کنم.
‫[امروز هم خوشگل شدی]
‫اکانت سونگ مین‌هو رو چک کن.
‫[سونگ مین‌هو]
‫[خشکشویی داوون]
‫[کارت دانش‌آموزی] ‫[کیم مین‌جی، دبیرستان سونگین]
‫رفیق، ۶۶ رو پیدا کردی؟
‫به‌به.
‫گفتی گشنته،
‫ولی انگار دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونی غذا بخوری.
‫اسلحه وی‌پی9؟
‫اون اسلحه از ماهیتابه هم ‫رد نمیشه، چه برسه به آدم.
‫واقعا؟
‫رد شد.
‫راک اند رول!
‫بیا جلو!
‫حرومزاده.
‫دیگه تو شکمم مشت نزن.
‫این خیلی نامردیه.
‫اسلحه!
‫اسلحه، اسلحه!
‫هی، عوضی!
‫این دیگه چیه؟
‫آخ، زانوهام.
‫اگه ده سال جوون‌تر بودم...
‫کجاست؟
‫آهان، اوناهاش.
‫بابا، این یارو یه چیز دیگه‌ست.
‫صبر کن.
‫باید به کیم زنگ بزنم.
‫باید بهش خبر بدم.
‫لعنتی، پلیس گوشیم رو مصادره کرد!
‫نزدیک بود جوون مرگ شم!
‫وای، عجب دعوای وحشیانه‌ای بود. ‫اونا خیلی وحشی هستن.
‫چطور تونستن تو خونه مردم همچین کاری کنن؟
‫چرا در یخچال رو کندن؟
‫این یعنی کیم توسط پلیس دستگیر شده.
‫اصلا منطقیه؟
‫هیچ دلیل دیگه‌ای ‫برای بالا اومدن سوابقش وجود نداره.
‫هرجور بهش نگاه می‌کنم، جور در نمیاد.
‫بگو چی شده.
‫یه نفر دنبال مامور کیم‌ـه.
‫فکر کنم یه جاسوس اهل کره شمالیه.
‫همین الان؟
‫و پارک جین‌چول هم
‫سر و کله‌ش پیدا شد.
‫پارک جین‌چول؟ ‫این عوضیا دارن چه بازی درمیارن؟
‫قربان، موقعیت گوشی مامور کیم رو پیدا کردیم.
‫کجاست؟ ایستگاه پلیس هواشین‌ـه؟
‫نه، قربان.
‫جی‌پی‌اس 99 شمالی و81 شرقی رو نشون میده.
‫- مختصات تکواندوی خالص‌ـه. ‫- یه باشگاه تکواندوـه، قربان.
‫استاد تکواندو، سونگ هان‌سو.
‫دارنده سابق مدال طلای المپیک در تکواندو.
‫سه بار متوالی قهرمان جهان شده.
‫بعد از بازنشستگی، ‫توسط دولت جذب شد
‫و با مامور کیم و ‫پارک جین‌چول به کره شمالی نفوذ کرد.
‫[سونگ هان‌سو، نیروی ویژه سازمان اطلاعات کره]
‫ضربه چرخشی! یک!
‫دو!
‫تمیز و دقیق! سه!
‫پا رو عوض کنید!
‫یک!
‫دو!
‫- مربی چوی. ‫- بله.
‫می‌تونی بچه‌ها رو ببری گوبو؟
‫گوبو یعنی چی؟
‫همون دویدنه.
‫-بیاید بریم، بچه‌ها. ‫-بدوید.
‫-باشه! ‫-باشه!
‫اونقدر تعجب کردم که حتی ‫نمی‌دونستم چه واکنشی نشون بدم.
‫چی شده؟
‫اگه موضوع مهمی نبود تا اینجا نمی‌اومدی.
‫-پناهگاه رو لازم دارم. ‫-پناهگاه؟
‫کسی دفترچه حسابت رو دزدیده و فرار کرده؟
‫مین‌جی...
‫مین‌جی چی شده؟
‫یه پیام خوندم
‫که می‌گفت اون مُرده.
‫-چی گفتی؟ ‫-ولی بعدش،
‫بهم زنگ زد.
‫چی داری میگی؟
‫یه جوری توضیح بده که بفهمم!
‫یعنی نمی‌دونی زنده‌ست یا نه؟
‫الان کجاست؟
‫فقط می‌دونم که دزدیدنش.
‫بهم زنگ زد، ولی نتونستم جواب بدم.
‫باید همین الان از شر این ‫خلاص بشم، ولی نمی‌تونم.
‫چرا از شر این خلاص شی؟
‫تو دردسر افتادی؟
‫احتمالا همین الان هم دارن ردیابیم می‌کنن.
‫متاسفم که تو رو هم وارد این ماجرا کردم.
‫هان‌سو.
‫بیا اول گوشی مین‌جی رو ردیابی کنیم.
‫وای، ببین کی اینجاست.
‫کسی که اگه بهم بربخوره، ‫بدجوری تو دردسر میفته.
‫استاد، یه هیولا من رو گیر انداخته.
‫بذار ببینم.
‫اینجا کسی هست که ‫تو دردسر بزرگ‌تری افتاده باشه؟
‫شما مامورهای از کار افتاده ‫داشتید خاطرات خوش قدیم رو مرور می‌کنید؟
‫بذار اون بچه بره.
‫هی، تکواندوکار.
‫دخالت نکن.
‫تو شهروند کره جنوبی هستی، پس می‌ذارم بری.
‫ولی کیم...
‫یعنی...
‫اون شماره ۶۶ که اهل کره شمالیه فرق داره.
‫اون عوضی قرارداد رو زیر پا گذاشت.
‫خودش رو به کره شمالی لو داد،
‫منظورم اینه.
‫ولم کن، هیولا!
‫هی، بچه.
‫هیولای واقعی استادته. فقط نگاش کن.
‫وای، چقدر ترسناکه.
‫دروغه! استاد، فرار کن!
‫یه هیولا اینجاست!
‫دو تا فشنگ مشقی. اصلا عوض نشدی.
‫شاید سه تا باشه. ‫می‌خوای شلیک کنی و ببینی؟
‫برید سمت خروجی اضطراری.
‫خروجی اضطراری!
‫در رو باز کن!
‫برو کنار.
‫آماده‌.
‫- سه! ‫- چهار
‫وایسید.
‫برید دنبالشون!
‫مامور جانگ، از این طرف!
‫[تکواندوی خالص]
‫هی.
‫امیدوارم این هنوز کار کنه.
‫بیا شروع کنیم.
‫داره کار می‌کنه.
‫خیلی وقته گذشته. ‫هنوز می‌تونی از پسش بربیای؟
‫مگه خودت تو این مدت ‫یادت رفته چطور از مشت‌هات استفاده کنی؟
‫ببخشید.
‫حالا به خاطر من سازمان ویژه هم افتاده دنبالت.
‫اگه به جای دخترت ته‌هون رو می‌دزدیدن، ‫منم اول از همه می‌اومدم سراغ تو.
‫رانندگی کردن رو یادت رفته؟
‫زود باش. بریم مین‌جی رو پیدا کنیم.
‫[یک تفنگدار دریایی، همیشه یک تفنگدار دریاییه] ‫[فدراسیون پیشکسوتان تفنگداران دریایی کره]
‫احترام نظامی!
‫زود باش. بجنب.
‫به زودی بهمون می‌رسن.
‫تونستی به دکل وصل بشی؟
‫فرکانس قفل نمی‌شه، واسه همین ‫دارم داده‌های گسترده منطقه رو می‌گیرم.
‫کیه؟
‫شماره ناشناسه.
‫شاید مین‌جی باشه.
‫بده من. تو حواست به رانندگی باشه.
‫- الو... ‫- هی، عوضی!
‫تو بد دردسری افتادی!
‫یه یارو از کره شمالی اومده بکشتت.
‫مراقب باش.
‫باید خودم کارش رو تموم می‌کردم، ولی...
‫ببخشید.
‫زانوهام درد می‌کنه، نتونستم بپرم.
‫حالا بگذریم، این مهم نیست.
‫مین‌جی هم تو خطره.
‫مدرسه‌ی مین‌جی کجاست؟ ‫میرم دنبالش.
‫گوش میدی؟
‫هی! اصلا صدام رو می‌شنوی؟!
‫- وای، انگار بلندگو قورت داده. ‫-هی، عوضی!
‫هی، کجایی؟ ‫چجوری از بازداشتگاه اومدی بیرون؟
‫عه، تو باهاشی.
‫یه کم هوا لازم داشتم، اومدم بیرون.
‫آخه احمق دیوونه. واسه هواخوری که ‫نمی‌ذارن آدم از بازداشتگاه بیاد بیرون.
‫الان این موضوع مهم نیست.
‫باید همین الان بریم پیش مین‌جی. ‫مدرسه‌ش کجاست؟
‫- مین‌جی مدرسه نیست. ‫- چرا؟
‫فکر می‌کنیم اون رو دزدیدن.
‫چی؟!
‫کدوم بی‌شرفی این کار رو کرده؟!
‫بذار بعدا حضوری حرف می‌زنیم.
‫همین که لوکیشنش رو پیدا کردم ‫برات می‌فرستم، تو هم فوری برو اونجا.
‫صبر کن.
‫پیداش کردم.
‫کجاست؟
‫لوکیشن رو گرفتم.
‫استان گیونگ‌گی، شهر گانگ‌جانگ، ‫سونمین‌اوپ، گونگدان‌گیل 8-3.
‫باشه، اونجا می‌بینمتون.
‫بابت گوشی ممنونم، قربان.
‫- احترام نظامی! ‫- احترام نظامی!
‫خیلی زود این لطفتون رو جبران می‌کنم.
‫قابلی نداشت.
‫فقط از اونجا یه قهوه برام بخر.
‫آهان، قهوه.
‫چشم، ولی کیف پولم ‫تو بازداشتگاه جا مونده.
‫می‌تونم به‌جای قهوه این رو بهتون تقدیم کنم؟
‫- خوشمزه‌ست. ‫- واقعا؟
‫بعد از قهوه، این بهترین خوراکیه.
‫پس می‌شه کرایه ماشین هم بهم قرض بدید، قربان؟
‫- کرایه ماشین؟ ‫- بله، قربان.
‫واقعا ممنون می‌شم، قربان.
‫کیه؟
‫پس منظورت اینه که
‫بابای اون دختر این بلا رو سرت آورده.
‫خیلی ترسناک بود.
‫دارم بهت می‌گم، اون آدم نیست.
‫بدنش
‫پر از جای زخم و گلوله‌ست!
‫لعنتی. می‌دونی تقصیر کیه که ‫دارم این جهنم رو تحمل می‌کنم؟
‫همه‌ش تقصیر هه‌ری‌ـه!
‫به نظر آدم کاربلدی میای.
‫از بالا‌دستی‌هات پول بیشتری بگیر.
‫یعنی می‌گی هه‌ری هم درگیر این ماجراست؟
‫بله، قربان.
‫خیلی‌خب.
‫اول از همه هرچی مدرک هست رو از بین ببر.
‫چشم، قربان.
‫فکر کنم هیچ راهی برای
‫تماس با کسی که ‫جسد مین‌جی رو برده نداری، درسته؟
‫واقعا نمی‌دونم.
‫پس نمی‌دونی؟
‫بجنب، بیا بریم!
‫- همین؟ ‫- آره.
‫بیا اینجا.
‫مگه از جونت سیر شدی؟
‫این از نظر تو 100 هزار وونه؟
‫آخه هفته پیش بهت پول دادم.
‫اون جریمه دیرکرد بود، احمق.
‫نمی‌دونی یعنی چی؟
‫آخه جریمه دیرکرد چی؟ ‫من که ازت پول قرض نگرفتم.
‫داره واسه‌مون بلبل‌زبونی هم می‌کنه.
‫- انگار زیادی باهات راه اومدیم، نه؟ ‫- نه.
‫اگه از 100 هزار وون، 46 هزار وون ‫کم کنی، 54 هزار وون می‌مونه، درسته؟
‫بیا هر مشت رو هزار وون حساب کنیم.
‫این دفعه رو بیخیال شو.
‫فردا برات میارمش، ‫حتی اگه مجبور بشم بدزدمش.
‫چرا باید بیخیالت بشم؟
‫هی، بچه‌ها.
‫کیم مین‌جی کدوم کلاسه؟
‫تو دیگه کی هستی؟
‫آقا، ما الان سرمون شلوغه.
‫پس گمشو.
‫راهت رو بکش برو، وگرنه آسیب می‌بینی.
‫من کیم مین‌جی رو می‌شناسم. ‫هم‌کلاسیمه.
‫گفتم بزن به چاک.
‫این عوضی چش شده؟
‫- می‌خوای دعوا کنی؟ ‫- گفتم گمشو.
‫برو کیم مین‌جی رو بیار.
‫مدرسه نیست چون تعلیق شده.
‫بهش زنگ بزن.
‫شماره‌ش رو ندارم.
‫ولی می‌تونی از کانگ هه‌ریونگ بپرسی.
‫اونا دوست‌های صمیمی هستن، برای همین ‫می‌تونه با برنامه «فایند فرندز» پیداش کنه.
‫چی؟ «فایند فرندز»؟
‫بله، میشه با گوشی ‫موقعیت مکانی دوست‌هامون رو ببینیم.
‫الان کجاست؟
‫مین‌جی از دیروز تعلیق شده.
‫- تعلیق شده؟ ‫- بله.
‫قوانین مدرسه رو زیر پا گذاشته.
‫ببخشید، یه چیز دیگه.
‫شنیدم پدرش چند روز پیش اومده اینجا.
‫قضیه خشونت در مدرسه بوده؟
‫ای بابا، خشونت در مدرسه چیه؟
‫شوخیتون گرفته؟
‫اصلا همچین چیزی نبوده. ‫این شایعه رو از کجا شنیدید؟
‫تو مدرسه ما
‫نه خشونت وجود داره، نه قلدری.
‫اصلا همچین چیزی نیست.
‫من دیگه باید برم سر کلاس.
‫اگه می‌خواید می‌تونید با بقیه حرف بزنید.
‫کانگ هه‌ریونگ.
‫برای کسی که سردرد داره، ‫انگشت‌هات خیلی پرکارن.
‫دارم دنبال راهی می‌گردم که سردردم خوب شه.
‫حداقل زبونت که خوب کار می‌کنه.
‫بیاید بریم.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫[کانگ هه‌ریونگ]
‫به خدا هنوز حالم خوب نیست.
‫تو کانگ هه‌ریونگ هستی؟
‫میگن با این می‌تونی ‫موقعیت مکانی دوست‌هات رو پیدا کنی.
‫می‌تونی این کار رو بکنی، درسته؟
‫ای وای، ترسوندیم.
‫سکته کردم.
‫از کی اینجایی؟
‫یه مدتی میشه. ‫بیرون منتظر بودم، ولی خیلی سرد بود.
‫باید از قبل زنگ می‌زدی.
‫تیم نظارت رو دوباره فرستادن دنبال ردیابی.
‫سرنخی پیدا کردی؟
‫فکر کنم دلیل اینکه مامور کیم زده به سیم آخر،
‫به خاطر دخترشه.
‫درسته، این یعنی
‫هر جا دخترش باشه، اون هم اونجاست.
‫چرا اینجوری حرف می‌زنی؟
‫فقط می‌خواستم یه کم خوش بگذرونم، باشه؟
‫انقدر تو خشکشویی کار کردم
‫که دیگه نمی‌دونم ‫مامور سازمان ویژه‌م یا صاحب خشکشویی.
‫دچار بحران هویت شدم.
‫فکر کنم واسه خشکشویی ساخته شدی.
‫شاید شغلت همینه.
‫تو محله سرنخی پیدا نکردی؟
‫هنوز نه.
‫وای، خیلی پیشرفته‌ست.
‫دوره و زمونه عوض شده.
‫این صدف خیلی سفته.
‫اینجا جای خوبی نیست.
‫مگه نه؟
‫حتما دلیلی داشتید که یهو اومدید سراغم.
‫اتاق‌های دیگه رو خالی کردم، ‫می‌تونید راحت حرف بزنید.
‫پروژه‌ش انقدر بزرگه که
‫نمی‌دونم چطور برات توضیح بدم.
‫شاید بشه گفت
‫مثل ساختن یه شهر کامل تو بیابونه.
‫حتما تو اخبار شنیدی که مذاکرات ‫سطح بالای دو کره به‌زودی برگزار میشه.
‫میدونی قراره در مورد چی بحث کنن؟
‫میدونی صدرِ دستور کارشون چیه؟
‫قراره یه منطقه آزاد تجاری درست کنن،
‫از طریق یه سرمایه‌گذاری مشترک بین شمال و جنوب.
‫این خبر خوبیه.
‫ما الان تو دوران صلحیم، ‫نه دوران درگیری و تقابل.
‫برای پروژه‌ای با این ابعاد،
‫فقط شرکتی مثل شرکت ‫ساختمانی جوهاک می‌تونه از پسش بربیاد.
‫این فقط نظر منه، ولی...
‫خواهش می‌کنم ادامه بدید.
‫مسئله اینه که،
‫من نمیتونم تنهایی این تصمیم رو بگیرم.
‫یه دلیل محکم می‌خوام تا بتونم ‫بقیه نماینده‌ها رو راضی کنم.
‫نگران بودجه‌ش نباشید. ‫هرچقدر لازم دارید براتون فراهم می‌کنم.
‫ای وای، چقدر رک گفتی.
‫خوشم میاد که من و تو ‫زبون همدیگه رو خوب می‌فهمیم.
‫اگه مشکلتون با پول حل نمیشه، ‫بخاطر اینه که پولتون کافی نیست.
‫و باز هم اگه حل نشد...
‫اگه حل نشد چی؟
‫فقط کافیه لیست افرادی که ‫راضی نمیشن رو بهم بدید.
‫پس مین‌جی یهو غیبش زده...
‫و باباش دنبالشه؟
‫مکان فعلیش رو نداریم.
‫سوابقش رو بررسی کردیم،
‫ولی دسترسی داده نشد.
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫همین‌جاست؟
‫آره، طبقه سوم.
‫- بریم. ‫- باشه.
‫جدی میگم، رفیق.
‫لعنتی، چقدر زیادن.
‫هی، آقا.
‫نمیتونید بی‌اجازه بیاید تو. لطفا برید بیرون.
‫اینا چجوری اومدن تو؟
‫لعنتی. هی، تکواندوکار. برو بیرون.
‫- این لباس چیه تنت کردی؟ ‫- ای بابا.
‫باید قبل از اومدن عوضش می‌کردم. ‫کلی لباس خوب دارم.
‫شاید کارمون طول بکشه.
‫وقت نداریم.
‫مثل خودشون باهاشون رفتار می‌کنیم.
‫پس میخوای نقش قلدرها رو بازی کنی، آره؟
‫اینجا رئیس کیه؟
‫تویی؟
‫چه مسخره.
‫کدوم رئیس؟
‫رئیسِ احمق تو؟
‫بچه‌هام بهت گفتن بری بیرون.
‫پس گمشو.
‫پس فرض می‌کنیم رئیس تویی.
‫دبیرستان سونگین، سال یازدهم، کلاس هفت.
‫ژاکت قهوه‌ای، هودی زرد،
‫یه جاکلیدی قلبی روی گوشیش.
‫کسی ندیدتش؟
‫نه قربان.
‫اگه ندیدید، پس از سر راهم برید کنار.
‫وگرنه زنده‌زنده پوست‌تون رو می‌کنم.
‫کدوم طرف؟
‫اون طرف.
‫- صبر کن. ‫- لعنتی، گفت نذار هیچکس بیاد تو.
‫خب تو هم باهاشون برو!
‫مگه خولم؟
‫چیکار می‌کنید؟
‫من همینجام. تو...
‫به خاطر همین ‫دوست‌های خوبمه که تو این دردسر افتادم.
‫- باید تو انتخاب دوست‌هاتون دقت کنی. ‫- چی داره میگه؟
‫هی، بگیریدش!
‫رئیس.
‫یکی داره میاد.
‫بهتون گفتم نذارید هیچ‌کدوم از بچه‌ها بیان تو.
‫از بچه‌های ما نیست.
‫یه مرد میانساله.
‫چه بچه باشه چه پیرمرد، مگه فرقی هم می‌کنه؟
‫بهشون گفتم نیان بالا، ولی گوش نکردن.
‫پس حالا دیگه مُردن.
‫بجنب، من ملکه سرمایه‌گذاری‌ام.
‫بیا با هم سرمایه‌گذاری رو یاد بگیریم. ‫برات لینک می‌فرستم.
‫می‌خوای حضوری همدیگه رو ببینیم؟ ‫این هفته یه کم سرم شلوغه.
‫چی داری میگی؟ ‫هیچکس جز تو اونجا نیست.
‫یه لحظه صبر کن.
‫قربان، هی اصرار می‌کنه که همدیگه رو ببینیم.
‫چقدر ازش گرفتیم؟
‫این دفعه تقریبا 3۰ میلیون وون.
‫بپیچونش. بگو رفتم مسافرت.
‫ای بابا، دیگه نمیتونم این مزخرفات رو ادامه بدم.
‫هی.
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫خودت بی‌سروصدا برو بیرون.
‫برو کنار.
‫مگه نشنیدی رئیس چی گفت؟
‫قربان.
‫قضیه اینجوری نیست. ‫این عوضی یهو...
‫پس بوکس بلدی.
‫چشم و گوشت رو درمیارم.
‫من با اون لات‌وپوت‌های بیرون فرق دارم.
‫تو هم فقط یه لاتی که بوکس بلده.
‫الان می‌کشتش.
‫یکی بره جلوی هیونگ‌مین رو بگیره.
‫فکر کنم این صدای هیونگ‌مین باشه.
‫اون پیرمرده دیگه کیه؟
‫پلیسی؟
‫تهش همه‌شون یه تیکه گوشتن دیگه.
‫هی، آقا.
‫بهت نگفتن دور و بر اینجا نیای؟
‫هی، بگیریدش.
‫دیگه کی کتک می‌خواد؟
‫کسی نمی‌خواد؟ پس برید بیرون.
‫گمشید!
‫وای، زانوهام.
‫واو، فوق‌العاده بود.
‫خیلی باحالی.
‫مغازه موبایل‌فروشی داری؟
‫اون گوشی رو از کجا آوردی؟
‫کدوم؟
‫آهان، این؟
‫بذار یادم بیاد از کجا آوردمش؟
‫صبر کن.
‫بذار عکسش رو چک کنم.
‫لعنتی، حس می‌کنم باید یادم باشه.
‫یادم اومد.
‫همون دختره‌ست که دیشب پیشش بودم.
‫کیم!
‫می‌خوای بکشیش؟
‫باید ازش بپرسیم مین‌جی کجاست.
‫قبل از جواب دادن خوب فکر کن.
‫می‌دونی کیم مین‌جی کیه؟
‫نه.
‫تا حالا ندیدمش.
‫قسم می‌خورم!
‫پس بهم بگو.
‫اینو از کجا آوردی؟
‫راستش...
‫لعنتی.
‫گوشی خوبیه. این چطوره؟
‫تادا.
‫میخوای عوض کنیم؟
‫- سلام، قربان. ‫- سلام.
‫-غنیمت‌هات رو نشونمون بده. ‫- بریز روی میز.
‫قفلشون رو باز کردی؟
‫آره، اونایی که برای فروش ‫به عنوان گوشی موقت بود رو باز کردیم.
‫و به بچه‌ها گفتم اونایی که ‫صفحه‌شون شکسته رو درست کنن.
‫هیچکدوم عکس‌های شخصی ندارن؟
‫حس خوبی به این دارم.
‫فکر کنم خوشگل باشه.
‫بذار منم ببینم.
‫وای، نگاه کنید.
‫خیلی بامزه‌ست.
‫همین؟
‫چقدر کسل‌کننده.
‫بزن بعدی.
‫[بابا]
‫می‌دونستم.
‫تنها کسی که توی تاریخچه تماس‌هاشه باباشه.
‫فکر کنم فقط باباش رو داره.
‫هی.
‫یکی دیگه برام بیار.
‫الو؟
‫- مین‌جی تویی؟ ‫- یعنی چی؟
‫لعنتی، دکمه اشتباهی رو زدم.
‫[بابا]
‫واسه همین بلافاصله گوشی رو خاموش کردم.
‫صبر کن.
‫چی گفتی؟
‫گوشی رو خاموش کردم.
‫نه.
‫قبل از اون.
‫در مورد تاریخچه تماس‌ها.
‫فقط «بابا» رو توش دیدم.
‫حتی یه دونه دوست هم نبود.
‫آهان.
‫[هه‌ریونگ]
‫یه نفر دیگه هم بود.
‫کانگ هه‌ریونگ.
‫اسم یکی از دوست‌های صمیمیت
‫با شماره تلفنش رو می‌خوام.
‫- کیم مین‌جی! ‫- کانگ هه‌ریونگ.
‫شماره‌ش 6003-0610-010ـه.
‫امشب میرم خونه‌ی هه‌ریونگ، ‫پس بهم زنگ نزن.
‫ولی نمی‌دونم
‫میشه اسمش رو دوست گذاشت یا نه.
‫مین‌جی، میشه ۲۰ هزار وون بهم قرض بدی؟
‫میشه گوشیت رو بهم قرض بدی؟
‫گوشیت رو بهم قرض بده.
‫این گوشی داغون چیه؟
‫لباس ورزشیت رو بهم قرض بده.
‫ممنون.
‫ببخشید، لباس ورزشیت رو گم کردم.
‫فردا تولدمه. ‫می‌تونی برام کرم‌پودر بخری؟
‫انگار...
‫داشته ازش سوءاستفاده می‌کرده.
‫من روحمم خبر نداشت.
‫دعا می‌کنم
‫برات
‫دعا می‌کنم
‫که در امان بمونی
‫تا امیدم بهت برسه...
‫کیم مین‌جی.
‫اگه قراره آخر هفته خونه بمونی، ‫حداقل تو تمیزکاری کمک کن.
‫چرا خودت رو تو اتاق حبس کردی؟
‫به‌جاش برو با دوست‌هات بگرد.
‫بیرون هوا گرمه.
‫اتاقت هم گرمه.
‫این رو بردار و بیا بیرون.
‫من هیچ کار اشتباهی نکردم.
‫اون و دوستاش مدام اذیتم می‌کردن.
‫تا جایی که تونستم تحمل کردم ‫بعدش جوابشون رو دادم!
‫کیم مین‌جی.
‫ساکت باش.
‫ای بابا، لباست رو بشور دیگه.
‫گفتم اینجوری نگام نکن!
‫بسه دیگه.
‫دست از سر این بدبخت بردارید.
‫بیا بیرون.
‫چرا؟
‫چرا زودتر متوجه نشدم؟
‫هی.
‫خودت رو جمع‌وجور کن.
‫وقت برای احساساتی شدن نداریم.
‫حتما خیلی بهش سخت گذشته.
‫مین‌جی بیچاره‌م...
‫می‌دونم که خیلی تلاش کردی.
‫و می‌دونم که خیلی زجر کشیدی.
‫هان‌سو.
‫ولی تو پدرشی.
‫پس بیا اول مین‌جی رو پیدا کنیم.
‫وگرنه نمی‌تونی ازش عذرخواهی کنی.
‫خب؟
‫گفتی این گوشی رو از کجا آوردی؟
‫چی؟
‫از ایستگاه هواشین.
‫از یه بی‌خانمان گرفتمش.
‫بیا بریم.
‫پیدات کردم.
‫شماره ۶۶ قلابی.
‫[بازگشت مامور کیم]
‫[پایان‌بندی]
‫اسم؟
‫سن؟
‫خانواده؟
‫درسته.
‫اصلا این چیزها چه فایده‌ای داره؟
‫اسم و هویتت که کلا مخفیه، مگه نه؟
‫چرا گذاشتی زنده بمونم؟
‫سوال خوبیه.
‫خب، بذار ببینم.
‫کشتن تو، اتحاد رو جلو نمیندازه.
‫و بسته به شرایط،
‫شاید بتونیم به همدیگه کمک کنیم.
‫حس می‌کنم
‫که تو می‌تونی ‫یه جورایی به ما کمک کنی.
‫آره، یه حس درونیه.
‫داری ازم می‌خوای به وطنم خیانت کنم؟
‫ای بابا.
‫چطور یه آدم بدون اسم، سن یا خانواده
‫می‌تونه وطن داشته باشه؟
‫اینم کسی که کارش شکار آدم‌هایی مثل توئه.
‫بیا تو.
‫خدای من.
‫ببین کی اومده این مکانِ خوب رو ‫با حضور ناچیزش مزیّن کنه.
‫پارک جین‌چول.
‫مرگ یا زندگی.
‫تا آخر بجنگ!
‫از کره شمالی.
‫از کره جنوبی.
‫بیاید جلو.
‫به همدیگه سلام کنید.
‫این همون رفیق‌مونه؟
‫هنوز کامل رفیق نشدیم.
‫هی، رفیق.
‫قبل از اینکه تصمیم بگیریم ‫قراره رفیق ما باشی یا یه کمونیست،
‫بیا اول مهارت‌هات رو بسنجیم.
‫فعلا نکشش.
‫یه سرباز یا می‌کُشه یا کشته میشه.
‫اگه می‌خوای زنده بمونی
‫از هیچ تلاشی دریغ نکن.
‫اگه بخوام زنده بمونم؟
‫من هیچ میلی به زنده موندن ندارم.
‫فقط دارم...
‫به قولی که به تنها دوستم داده بودم، عمل می‌کنم.
‫از این خوشم اومد.
‫اسمت چیه؟
‫73.
‫نه.
‫66.
‫بزن بریم، ۶۶.
‫«ترجمه از آرام متین»
‫[بازگشت مامور کیم]
‫انتظارش رو داشتم که کسی زیر نظرم داشته باشه.
‫اگه نمی‌خواد دخترِ عزیزش بیفته زندان...
‫دخلش رو بیارید.
‫وایسا!
‫مگه گوزنی، لعنتی؟!
‫می‌دونی این گوشی مال کیه، نه؟
‫چک کردی که مرده یا نه؟
‫بهم قول بده...
‫که زنده می‌مونی.
‫تو این مدت به خوبی از جسد مراقبت می‌کنم.