‫1034 دریافت شد.
اداره هوانوردی فدرال از اعلام عمومی درصد پروازهای داخلی‏ که‏.‏‏.‏‏.‏
برای مدت طولانی ارتباط خود را با کنترل زمینی از دست می‌دهند، خودداری می‌کند‏.‏
با این حال، گزارش‌های غیررسمی خلبانان این رقم را بین ۷۵ تا ۸۰ درصد برآورد می‌کند‏.‏
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫اسم من جرمی دورهامه.
‫من مسافر پرواز 298 خطوط ‫هوایی ورو بودم.
‫و اگه دارین این رو ‫می‌بینین، پس...
‫واقعاً نمی‌دونم چی بگم.
من تا حالا از این کارها نکردم‏.‏‏.‏‏.‏
‫اگه دارین این رو می‌بینین، بدونین که ما ‫تا همون لحظه آخر جنگیدیم.
‫چیزی که می‌خوام بهتون نشون بدم، ‫همین الان داره اتفاق می‌افته.
‫باید حرفم رو باور کنین.
‫واقعیه.
‫بعضی...
‫اگه این هواپیما بشینه، پس.
‫اگه چیزی که توی این هواپیماست ‫به زمین برسه...
‫به فرودگاه بین‌المللی ‫سیاتل-تاکوما خوش اومدین.
‫لطفاً یادتون باشه، ‫چمدون یا وسایل شخصیتون رو رها نکنین.
بامزه‌ای ها‏.‏
‫مامان، می‌شه یه توله سگ ‫مثل این بگیریم؟
‫بهش فکر می‌کنم. باشه؟
‫باشه.
‫کلویی، بیا این‌جا. بیا دیگه.
‫خداحافظ.
‫خاله نانسی!
‫ببین مامان برام چی گرفته.
‫♪ ...تولدت مبارک... ♪
‫♪ پرنده کوچولو ♪
‫♪ روی درخت ♪
‫♪ امروز برام چی می‌خونی؟ ♪
‫و بعد همه‌مون بستنی ساندی با کلی سس شکلات ‫داغ اضافه می‌خریم‏.‏
‫دقیقاً همون‌طوری ‫که دوست داری.
‫مامانی؟
‫آخرین اعلام برای سوار شدن به پرواز ‫310 به مقصد شیکاگو.
‫- داری آپدیت می‌کنی؟ ‫- همه مسافرا...
‫صدا این‌جا خیلی گند می‌پیچه.
‫- نه، دارم یه سری ویدیوی فرعی می‌گیرم. ‫- لطفاً
‫کارت‌های پروازتون رو برای ‫بررسی آماده نگه دارین.
‫یک بار دیگه، ‫این آخرین اعلام برای سوار شدن به پرواز...
‫آره، این دیگه چه فیلم مزخرفی بود ‫توی پرواز پخش می‌کردن؟
‫مرثیه‌ای برای یک رویا؟
‫خب، بچه‌ها، ‫امروز چی‌کار می‌کنیم؟
‫یه پشتک 360 درجه، شیرجه با سر، درست ‫به بیرون از این هواپیما بزنیم.
‫- خب، آماده‌ای؟ ‫- معرکه‌ست!
‫سه، دو، یک!
‫آره!
‫- آقا، بشینین. توی صندلیتون بمونین، باشه؟ ‫- همگی، لطفاً آروم باشین.
‫آقا، باید بشینین.
پیام اضطراری‏،‏ پیام اضطراری‏،‏ پیام اضطراری‏.‏
‫این‌جا ورو 298 هستش.
‫ارتفاع رو حفظ کردیم اما با خرابی ‫گسترده سیستم‌ها مواجهیم.
‫سوخت یک-یک-ششه.
‫دریافت شد. ما یه توده آب و هوایی داریم که ‫باعث اختلال توی سیگنال...
‫سیستم...
‫منفی!
‫به نظر می‌رسه یه طوفان درجه پنج داره ‫جلوی ما شکل می‌گیره.
‫مارشال پرواز وارد عمل شده و یه مسافر ‫دیگه هم دستبند خورده.
‫می‌تونم ببینمش.
‫خیلی بزرگه.
‫پر از...
‫298، می‌تونین تکرار کنین؟
‫صدای منو می‌شنوین؟
‫خوبی؟
‫پرواز 180 به پاریس به خاطر شرایط ‫آب و هوایی تاخیر داره.
‫پاریس؟ به نظر خوب میاد.
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫می‌تونیم یک ماه رو به فرانسوی ‫حرف زدن بگذرونیم.
‫برج ایفل رو ببینیم.
‫یه عالمه کروسان بخوریم؟
‫پدر و مادر لیلی طلاق گرفتن.
‫تو و بابا هم دارین ‫طلاق می‌گیرین؟
‫برامون یه خوراکی بخر.
‫گروه‌های یک و دوی پرواز 475 به مقصد نیویورک ‫الان می‌تونن سوار بشن.
‫با جکسون حرف زدی؟
‫چی؟ نه، گور بابای لویی. ‫اون هیچ‌وقت موفق نمی‌شه.
‫پرواز به مقصد نیواورلئان به خاطر یه مشکل ‫فنی تاخیر خواهد داشت.
‫ببخشید. ‫منظورتون از تاخیر چیه؟
‫من یه جلسه بستن قرارداد خیلی مهم دارم‏.‏ نمی‌خوام دیر کنم‏.‏
‫- یه آدم فوق‌العاده عوضی توی زیستگاه طبیعیش. ‫- جیمی من بهت زنگ می‌زنم.
‫داره با زبونش چی‌کار می‌کنه؟
‫تو خیلی کم‌ظرفیتی.
‫چه‌طوری این‌قدر زود ‫سرپا می‌شی؟
‫متابولیسم افسانه‌ای
‫و بیش از حد مهمونی رفتن.
زود خودم رو می‌رسونم‏.‏
‫- یعنی چی که نمی‌تونی‏.‏ ‫- ممنون‏.‏
‫- اشکالی نداره‏.‏ ‫- ممنون‏.‏
‫- تموم شد‏.‏ ‫- ممنون‏.‏
‫هی.
‫- روی هدفونمه. ‫- من برنداشتم.
‫ببخشید. شرمنده.
‫لعنتی.
‫ببین، اگه شکسته، ‫می‌تونم پولش رو بدم.
‫همه چی ردیفه، رفیق. ‫اینا کلاً جون‌سختن‏.‏
‫درها رو برای پرواز چک کنین.
‫خیلی وقته که یکی از این هواپیماهای ‫مدل قدیمی رو نروندم.
‫حالم از این‌همه جیرجیر ‫کردنشون به هم می‌خوره.
‫حالم از این‌همه جیرجیر کردن ‫خودم به هم می‌خوره.
‫خانم‌ها و آقایان،
‫ازتون می‌خوایم که لطفاً تمام توجهتون رو ‫به خدمه پرواز مستقر توی سیاتل...
‫لطفاً به کارت ایمنی که توی جیب پشتی صندلی ‫جلوی شماست نگاه بندازین.
‫باشه، خانم گلادیاتور، ‫می‌بینیمت.
‫صبر کن، می‌دونی، ‫این واقعاً بهت میاد.
‫وقتی تومور مغزی گرفتین، برای من لینک ‫جمع‌آوری کمک مالی نفرستین.
‫اگه فکر می‌کنین دولت ‫داره درباره
‫تشعشعات کیهانی اون بالا راست می‌گه، پس ‫من نمی‌تونم کمکی بهتون بکنم.
‫چن، دوباره شروع کردی به حرف زدن راجع به رد شیمیایی؟ ‫به خدا قسم، جام رو عوض می‌کنم.
‫امیدوارم این کار رو بکنی.
‫خب، رفقا، ‫به نظر می‌رسه که آماده حرکتیم.
‫توی این لحظه، لطفاً تمام وسایل ‫الکترونیکیتون رو کنار بذارین.
‫می‌شه لطفاً دوربین ‫رو خاموش کنی؟
‫آره، ‫اگه شماره دوستت رو بهم بدی.
‫می‌دونی که می‌تونم بدم از این ‫هواپیما پرتت کنن بیرون؟
‫مطمئنم که می‌تونی،
‫ولی به این فکر کن که
‫چه‌قدر سرگرم‌کننده می‌شه اگه ‫این کار رو نکنی.
‫خاموش!
‫همین الان.
‫آخ.
‫- ‫ما به ارتفاع پروازمون رسیدیم ‫- اش‏،‏ ‫غروب آفتاب رو ببین.
‫یعنی ده هزار متری‏.‏ ‫پس تکیه بدین و استراحت کنین.
‫هی، ‫می‌تونم چیزی براتون بیارم؟
آب میل دارید؟
‫- بفرما. ‫- گرفتمش.
چی کار می‌کنی؟
می‌خوام برم دستشویی‏.‏
‫هی. هی،
‫مهماندار.
فکر کنم این دختر گم شده‏.‏
‫من باید برم دستشویی. ‫چرا، نمی‌تونم؟
‫اشکالی نداره، عزیزم. برو.
‫ می‌دونی من چه‌قدر برای امتیاز ‫این صندلی پول دادم؟
‫منظورم اینه که، چون بچه‌ست، ‫بهش این حق رو نمی‌ده.
‫می‌تونی خودت رو نگه داری؟
یه‌کم‏.‏
‫آره، فکر کنم.
‫باشه.
خیلی طولش نمی‌ده‏.‏
‫چرا روی اون صندلی همون‌جا ‫نمی‌شینی؟ باشه؟
‫باشه.
‫هی. می‌دونی خلبانا از چه نوع نون شیرینی‌ای ‫بیشتر از همه خوششون میاد؟
‫ببخشید؟
‫می‌دونی خلبانا از چه نوع نون شیرینی‌ای ‫بیشتر از همه خوششون میاد؟
‫ساده.
‫اون چیه؟
‫یه رمان گرافیکیه. ‫یه کتاب کمیک.
‫من تازه مجموعه طلسم ‫رو تموم کردم.
‫اونا خیلی باحالن.
‫تقریباً به باحالی ‫استخوان و نگهبانان.
‫مجبور شدم اونا رو روی ‫کیندلم بخونم
‫چون کتابدارمون نمی‌ذاشت ‫امانت بگیرمشون.
‫من کلویی‌ام.
‫ من جرمی‌ام.
‫از دیدنت خوشبختم، جرمی.
‫از دیدنت خوشبختم، کلویی.
‫پسر. تو ذهن منو خوندی.
‫آره...
‫یکی دیگه می‌گیرم.
‫کلاً بی‌خیالش شو.
‫لعنتی!
‫خب، پدر و مادرت کجا نشستن؟
‫می‌خوای از دستم خلاص بشی؟
‫بگو.
نه‏،‏ منظورم این نبود‏.‏‏.‏‏.‏
کارت درسته‏.‏
‫ممنون.
‫تو چی؟
‫من چی؟
‫همسرت کجاست؟
دعواتون شده؟
‫چی باعث شد این رو بگی؟
‫این روزا تنها کاریه که پدر ‫و مادرم می‌کنن.
‫باید بهشون بگی این ‫کار رو نکنن.
‫زندگی خیلی کوتاهه.
‫آقا؟
‫سلام؟
‫آقا؟ می‌شه بهمون بگین ‫که حالتون خوبه؟
‫آقا؟
‫خیلی گرممه.
چیزی نیاز ندارید؟
‫آسپرین.
‫ایبوپروفن خوبه؟
‫آب.
‫بله. بفرمایید، آقا.
ببخشید‏.‏‏.‏‏.‏
‫دستشویی خالیه، بچه.
‫- ببخشید. ‫- بله؟
اشکالی نداره من بیام این‌جا؟
نه‏،‏ راحت باشید‏.‏
‫- ممنون. ‫- مشکلی نیست.
خیلی خوب از پس اون یارو خوشت اومد‏.‏
‫همون که شماره دوستت رو می‌خواست.
‫داشتم در حقش لطف می‌کردم. ‫ریچل اون رو زنده زنده می‌خورد.
‫ببخشید. دارم دنبال دخترم می‌گردم. ‫اون...
‫این‌جایی که.
‫داشتم با جرمی ‫وقت می‌گذروندم.
‫نگران نباش، اون روانی نیست.
‫ممنون که حواست بهش بود.
‫خواهش می‌کنم.
‫لطف کردی باهاش حرف زدی.
‫من دو تا خواهر دارم، ‫برای همین...
‫من سه تا دارم.
‫به هر حال، ‫نوشیدنی‌های تو پروازت مهمون من.
‫من... ‫من راستش اهل نوشیدنی نیستم، اما...
‫باشه. ‫خوراکی‌های فرست‌کلاس چی؟
مگه می‌تونم به خوراکی‌های ‫فرست‌کلاس نه بگم؟
‫بیا.
‫واو. واو. تو، شوخی نمی‌کردی.
‫نه.
‫قهوه؟
‫آره، حتماً.
‫من اما هستم.
‫من جرمی‌ام.
‫داری می‌ری خونه؟
‫نه. من... ‫من سیاتل زندگی می‌کنم.
‫پس، برای کار اومدی یا... ‫یا تفریح؟
‫واقعیتش هیچ‌کدوم.
من‏.‏‏.‏‏.‏
‫یه لحظه.
‫الو؟
‫آره، می‌شه یه‌کم دیگه بهت ‫زنگ بزنم، لطفاً؟
ممنون بابت‏.‏‏.‏‏.‏
‫یه کارت دیگه بده.
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫حتماً داری تقلب می‌کنی!
‫نه. خیلی کارم درسته.
‫تو خیلی کارِت خرابه.
‫پسش بده. پسش بده به من! ‫این آخرین کارت فویل منه!
‫- می‌تونی این رو برام ببری؟ ‫- اوهوم.
‫ممنون.
‫باعث شدی جلوی اون احمق ‫به نظر برسم.
‫امن نیست!
‫همه‌مون این بالا می‌میریم!
‫همه‌مون این بالا می‌میریم.
‫امن نیست.
‫اینو بگیر، ‫این واسه یوتیوب طلاست!
‫داری چی می‌گی؟
‫می‌تونی ازش فیلم بگیری؟
‫- باید بشینیم! ‫- آقا!
‫همه‌مون این بالا می‌میریم.
‫هی، رفیق، نظرت چیه برگردی سر ‫جات و یه قرص بخوری؟
‫همه بمونین...
‫- برو کنار! ‫- آروم باش.
‫همه‌مون می‌میریم!
‫امن نیست!
‫لطفاً بشینین.
‫نه، نه، نه، نه، نه. ‫این دستشویی برای فرست‌کلاسه.
‫- لعنتی... ‫- یا خدا!
‫خدای من!
‫- آقا، باید برگردین سر جاتون. ‫- برو کنار!
‫از کابین خلبان ‫فاصله بگیرین.
‫امن نیست.
‫هی، وایستا!
‫به کابین خلبان زنگ بزن!
‫- قفسه سینه‌ش. داره نفس می‌کشه؟ ‫- شما دکتری؟
‫آره. خب، تقریباً.
‫یکی از مسافرا از حال رفته.
‫مطمئن نیستم نفس بکشه.
‫کاپیتان صحبت می‌کنه. ‫همه‏.‏‏.‏‏.‏
‫اون رو روی بینی و دهنش ‫نگه دار. باشه؟
‫- باشه. بله. ‫- گرفتی؟
‫- این‌طوری؟ ‫- آره، دقیقاً همون‌طوری. آماده‌ای؟
‫آره.
‫- هنوز نفس نمی‌کشه. ‫- چی‌کار کنم؟
‫- نه نه، آروم باش، کارت عالیه ‫- باشه. باشه.
‫یالا.
‫چی... چی داره...
‫پس، تو مارشالی؟
‫آره.
‫ممنون از کمکت.
‫تو هر کاری از دستت ‫برمیومد کردی.
‫آره.
‫پس، مسیرمون رو به یه فرودگاه دیگه ‫تغییر می‌دیم، یا...
‫ما بیشتر از نصف راه رو ‫تا مقصد رفتیم.
‫برج مراقبت به کاپیتان می‌گه که ‫به مسیرش ادامه بده.
‫اما این پشت یه جنازه هست.
‫تا وقتی نشینیم نمی‌شه ‫مرگش رو اعلام کرد.
‫قانون اینه که از محفظه ‫خواب استفاده کنیم،
‫اما مدل این هواپیما قدیمیه.
‫خب، باید کجا...
شوخیت گرفته؟
‫نظرت چیه برگردی سر جات
‫- و یه قرصی چیزی بخوری؟ ‫- این خیلی خوبه.
باید ادیتش کنیم‏.‏
‫گفت ما این بالا ‫امنیت نداریم.
‫واو. پسر.
‫سعی کن به صورت ‫اسلوموشن بگیریش.
‫آره.
‫ببخشید، آقا.
‫فکر می‌کنی چی کشتش؟
‫راهی برای دونستنش نیست.
‫اگه مریض بوده باشه چی؟
‫- مثلاً، یه مریضی مسری داشته؟ ‫- هیس!
‫چی؟ سؤال منطقی‌ایه؟
‫گوش کن!
بس کن لطفاً‏.‏
‫هی!
‫خفه کن اون لعنتی رو!
‫اصلاً چرا باید یه سگ تو ‫هواپیما باشه؟
صدای چیه؟
‫سگا تو بخش بار هستن.
‫تهویه اون پایین ‫هنوز کار می‌کنه؟
‫سبز به نظر می‌رسه.
‫یه چیزی درست نیست. ‫بذار نگاهی بهش بندازیم.
‫باشه.
‫بچه‌ها حالتون خوبه؟
‫هی.
تا حالا مُرده ندیده بودم‏.‏
‫آره، منم همین‌طور.
‫تو رختخواب وسیله ‫الکترونیکی ممنوع.
‫می‌خوای آهنگ رو ضبط کنیم که وقتی ‫نیستی بتونم گوشش بدم؟
‫من همیشه هستم.
‫بابات چیزی گفته؟
خیلی خب‏.‏ آماده‌ای؟
‫♪ پرنده کوچولو روی درخت ♪
‫♪ امروز برام چی می‌خونی؟ ♪
‫♪ حالا بهار... ♪
اِما‏،‏ میشه من‏.‏‏.‏‏.‏
‫همه چی مرتبه؟
‫نه، من...
ببین‏،‏ ممکنه حرفم احمقانه به نظر برسه‏،‏ ولی‏.‏‏.‏‏.‏
‫نمی‌دونم. من فقط، ‫من نورهایی توی ابرا دیدم.‏.‏‏.‏
‫اونا تکون می‌خوردن.
‫- احتمالاً رعد و برق بوده. ‫- نه، نه، نه.
‫فرق داشت. باشه؟
‫چه‌طوری فرق داشت؟
‫سردرد داری؟
‫آره، فکر کنم.
‫احساس سبکی سر داری؟ سرگیجه داری؟
‫باید برگردی سر جات.
‫سعی کن بخوابی.
باشه‏.‏
‫مامانی؟
‫سرم درد می‌کنه.
‫احتمالاً بدنت کم‌آب شده. ‫یه‌کم آب بخور‏.‏
‫گوشام درد می‌کنن‏.‏
‫خیلی بد.
‫خیلی داغی.
‫ببخشید مزاحمتون می‌شم، ‫اما احیاناً تایلنول یا ادویل ندارین؟
‫حتماً.
‫ما چند تا سؤال ازت داریم، ‫کلویی. همین‌جا بشین.
‫بذار اول مامان بره، باشه؟
اما میگه حالت خوب نیست‏.‏
‫قبل از سوار شدن به هواپیما ‫حالت بد بود یا بعدش؟
‫بعدش.
‫و تو چی، جرمی؟
‫قبلاً توهم می‌زدی؟
‫صبر کن، نه. توهم؟
‫گفتی نور دیدی.
‫آره، من... ‫اونا تکون می‌خوردن.
‫نورهایی که توی ابرا ‫تکون می‌خوردن؟
‫آره، ببین، ‫می‌دونم چه فکری می‌کنی‏،‏ ولی‏.‏‏.‏‏.‏
اون خیلی سختی کشیده‏.‏
‫حالم خوبه‏.‏ من حالم خوبه. من دارم ‫چیزی رو که دیدم بهتون می‌گم.
‫منم اونا رو دیدم.
‫نورهایی که توی ابرا تکون می‌خوردن ‫و رعد و برق نبودن.
‫عزیزم.
‫می‌تونی در موردشون بهم بگی؟
‫رنگای قشنگی داشتن.
‫چه رنگایی؟
همه رنگ‌ها‏.‏
‫چشمک می‌زدن و روشن بودن.
‫یه جورایی شبیه آتیش‌بازی، ‫اما از نزدیک.
سرم درد می‌کنه‏.‏
‫صبر کن، کلویی‏.‏ میشه من‏.‏‏.‏‏.‏
‫می‌تونی یه دستمال بهم بدی، ‫لطفاً؟
‫ممنون.
‫اشکالی نداره.
‫هی، نه، نه.
چیزی نیست‏.‏ نگران نباش‏.‏
‫من می‌رم این رو بندازم ‫دور، باشه؟
‫فکر کنم پرده گوشش با فشار هوا ‫پاره شده باشه.
‫تو هم داری خونریزی می‌کنی.
‫هی، به من نگاه کن.
‫من هواتو دارم، باشه؟
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫اگه از زمان پرواز، ‫مسافری احساس مریضی می‌کنه،
‫لطفاً دکمه مهماندار ‫رو فشار بده؟
‫هر دوتون می‌تونین ‫برگردین سر جاتون.
‫جرمی هم می‌تونه بیاد؟
‫اشکالی نداره؟
‫نه. نه، البته که نه.
‫باشه.
‫کاپیتان، ما چند تا مسافر ‫داریم که مریضن.
‫بسیار خب. همه رو آروم و سر ‫جاشون نگه دار.
تغییر مسیر می‌دیم‏.‏
‫ما با یه شیوع بیماری طرفیم.
‫خانم‌ها و آقایان، ‫کاپیتان صحبت می‌کنه.
به دلیل یه مورد اورژانسی پزشکی‏،‏
‫ما مسیرمون رو به فرودگاه بین‌المللی ‫دالاس فورت ورث تغییر می‌دیم.
گندش رو در آوردن‏.‏
خیلی خب‏.‏
‫هی! هی، من می‌خوام همین الان ‫با خلبان حرف بزنم!
‫فکر نمی‌کنم کار درستی باشه.
‫خانم، اصلاً برام مهم نیست ‫که تو چی فکر می‌کنی.
‫لعنتی!
‫حالت خوبه؟
‫نشنیدیش؟
‫ما تداخل الکتریکی داریم.
‫می‌تونی درستش کنی؟
‫آره.
‫لطفاً همه هدفون‌هاشون ‫رو دربیارن؟
‫گوش کن، ‫می‌شه سگ رو بذاریم تو کیف؟
‫- شاید این‌طوری راحت‌تر باشه؟ ‫- کیفم رو پس بده!
‫- می‌خوام سگه خفه شه! ‫- آقا، باید برگردین سر جاتون.
‫گمشو، خانم!
‫درد داره! درد داره! ولم کن!
‫وقتی که آروم شدی.
‫آروم شدی؟
‫آره، آرومم! آرومم!
‫آرومم.
‫چشمت چی شده؟
حالا بتمرگ‏.‏
این دیگه چیه؟
‫پرواز ۲۹۸ صحبت می‌کنه.
‫امشب هشداری درباره آزمایش ‫نظامی دریافت کردین؟
‫چیزی نشنیدم.
‫می‌شه چک کنین؟
‫شیفتم تازه داره تموم می‌شه.
‫واقعاً می‌خوایم هرچه ‫زودتر بدونیم.
‫معمولاً از قبل خبر می‌دن.
‫نگرانش نباشین.
‫منم اگه جای شما نشسته بودم ‫نگران نمی‌شدم.
‫بامزه بود.
‫می‌گم چکش کنن، باشه؟
‫تریش داره میاد سر شیفت. ‫بهتون خبر می‌ده.
‫- می‌خوام برم‏‏،‏ خونه‏.‏ خواهش می‌کنم‏.‏ ‫- چیزی نیست‏.‏ هیس‏.‏
‫- آروم باش‏.‏ ‫- می‌خوام برم خونه‏.‏
‫- نه! نه! ‫- هیس. آروم باش.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، ‫خواهش می‌کنم.
‫جرمی؟
‫- خدای من! ‫- جرمی؟
چی شده؟
اومدن بالای سرمون‏.‏
آروم باش‏.‏
‫یه چیزی این بالاست.
‫رفیق، خفه شو و بشین.
‫داری همه رو تو هواپیما ‫می‌ترسونی.
‫تو می‌تونی ببینیشون، درسته؟
‫بیخیال. ‫بالاخره یکی که نورها رو می‌بینه.
‫هیچکس نمی‌دونه چی داری میگی.
‫می‌تونین ببینینش، درسته؟ ‫نورها رو؟
‫بیخیال. بشین.
‫لطفا.
‫یالا.
‫بشین.
‫ببخشید. ببخشید، کلویی. ‫معذرت می‌خوام.
‫نمی‌خواستم بترسونمت.
‫پرواز 298. ‫من پاتریشا از برج مراقبت هستم.
‫تا با نیروهای هوایی تماس می‌گیرم ‫منتظر باشین.
‫دریافت شد. ‫منتظریم.
‫تایید میشه، بله. ‫امشب تست‌های ارتشی داره...
‫در مسیر پرواز شما انجام می‌گیره.
‫عالیه. ‫بهشون بگو ممنونیم که جلوتر بهمون اطلاع دادن.
‫حداقل ارتش خودمونه.
‫کمک! کمک! ‫الان بهم حمله شد!
‫کمک!
‫آقا، لطفا. ‫نمی‌تونین این کارو کنین.
‫اوه، چه عجب. ‫من یه شهروند آمریکایی‌ام،
‫و حقوقم داره پایمال میشه.
‫باید برین سرجاتون بشینین.
‫می‌خوام فورا با خلبان صحبت کنم.
‫چرا؟
‫اوه، آره. راحت باش. ‫دوباره روم دست بلند کن.
‫برگرد سر جات و دیگه هم بلند نشو.
‫بی‌صبرانه منتظرم ازت شکایت کنم.
‫می‌دونی، تو ممکنه دو قرون حقوق بگیری،
‫ولی رئیست خوب پولی داره...
‫آخرین هشداره!
‫کاری می‌کنم درجا اخراج بشی.
‫من شغل تو رو می‌‌خوام.
‫پرواز 298،
‫ارتش دوباره تماس گرفت.
‫تست‌ها لغو شدن.
‫میشه تکرار کنی؟
‫امشب تستی وجود نداره.
‫برنامه‌ریزی شده بودن، ‫ولی به تلاطم هوایی نیاز داشتن.
‫امشب هوا زیادی صافه.
‫اون طوفان کجا رفت؟
‫رادار هیچی نشون نمیده.
‫پرواز 298، شنیدی؟
‫تکرار می‌کنم، داری از مسیر منحرف میشی. ‫می‌شنوی؟
‫اون سامانه جوّی بالای سرمون بود، انگار داشت دنبالمون می‌کرد. ‫الان بالای سرمونه.
‫چیزی شبیه به یه طوفان رده‌ی پنج ‫داره جلومون شکل‌ می‌گیره.
‫باید فورا فرود بیایم.
‫در حین پایین اومدن ‫همه رو آروم کنین و سرجاشون نگه دارین.
‫ما باید برای یه فرود اضطراری آماده بشیم.
‫پشتی صندلی‌ها و سینی‌های غذا رو در حالت قفل قرار بدین ‫و از جاتون بلند نشین.
‫برج مراقبت، می‌شنوی؟
‫برق هواپیما داره از کار میفته.
‫برو. ‫مدارشکن‌های زیر رو بررسی کن.
‫من چیزیم نمیشه.
‫کاپیتان. ‫یه اتفاقی داره این پایین میفته.
‫گوش کنین.
‫ما داریم از طوفان رد می‌شیم،
‫یعنی به زودی فرود میایم.
‫بعضی‌هامون مریض شدیم.
‫نمی‌دونیم چیه یا چطور منتقل میشه، ‫پس باید آرامش‌مون رو حفظ کنیم.
‫هی!
‫هی. هی، خانم.
‫چشم‌هات رو نشونم بده.
‫گوش کن، ما این بالا مبتلا نشدیم.
‫البته هنوز.
‫متوجه نمی‌شم، ‫پرواز 298 تمام ارتباطش رو از دست داده.
‫توی صفحه نمایش دیده نمی‌شن.
‫آخرین ارتباط چی بود؟
‫داشتن از مسیر منحرف می‌شدن.
‫یه چیزی درباره یه طوفان رده‌ی پنج گفتن.
‫رده‌ی پنج؟ ‫هواپیمای دیگه‌ای در مورد هوا گِله کرده؟
‫نه. اصلا هیچی نبوده.
‫من همه هواپیماهای اطراف رو ‫از مسیر پرواز ۲۹۸ دور کردم.
‫از ناحیه بعدی خواستم که روی رادارشون...
‫دنبال پرواز 298 باشن ‫یا اگه ارتباط برقرار کردن.
‫خیلی سریع داریم پایین می‌ریم، مگه نه؟
‫انگار یه جای کار می‌لنگه.
‫خلبان‌ها جواب نمیدن.
‫- کسی هواپیما رو هدایت نمی‌کنه؟ ‫- فورا این حرفا رو تمومش کن!
‫اگه تو نتونی خودت رو کنترل کنی، ‫به نظرت اونا می‌تونن؟
‫اگه مبتلا شده باشن چی؟
‫خلبان خودکار در بیشتر طول پرواز ‫همه‌چیز رو کنترل می‌کنه.
‫من فقط باید برم بالا و یه نگاهی بندازم.
‫نه، نزدیک‌تر نیا.
‫تو همراه اونا بودی. ‫مریضی.
‫همه‌مون مریضیم.
‫حرفت رو باور نمی‌کنیم.
‫مگه نه؟
‫اوه، لعنتی!
‫گندش بزنن!
‫کاپیتان!
‫مطمئنم حالشون خوبه.
‫تازه داشتم تلفنی صحبت می‌کردم.
‫دوتا هواپیمای دیگه هست که توی رادار دیده نمی‌شن ‫و تماس رادیویی هم ندارن.
‫چترهامون.
‫صبر کن. ‫می‌خوای بپری؟
‫این بالا جامون امن نیست.
‫می‌بینیش، مگه نه؟
‫مواظب باشین!
‫کلویی!
‫حالت خوبه؟
‫نمی‌دونم. فکر کنم.
‫ما فرود اومدیم.
‫خدا رو شکر.
‫دیگه روبراه میشه.
‫نورها کجان؟
‫نمی‌دونم.
‫- ما کجاییم؟ ‫- دید ندارم...
‫- هیچی نمی‌بینم! ‫- چه خبر شده؟
‫- تو می‌دونی جریان چیه؟ ‫- اون نورها رو می‌بینی؟
‫اون چیه؟
‫بابا؟
‫ما کجاییم؟
‫نمی‌دونم.
‫طوری نیست. ‫طوری نیست.
‫ما کجاییم؟ ‫چرا کاپیتان خبری بهمون نمیده؟
‫نمی‌دونم.
‫چرا، می‌دونی.
‫اینجا یه منطقه قرنطینه‌ست.
‫یه مکان سِری.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫ما یه مریضی ناجور گرفتیم.
‫یه مریضی واگیردار ‫و نمی‌خوان پخشش کنیم.
‫کووید؟
‫باید یه جهش‌یافتگی جدید باشه ‫یا...
‫کووید نیست. ‫یه چیز دیگه‌ست که ساختن.
‫خب قراره چطور بشه؟
‫اداره هوانوردی فدرال ‫داستانی درباره یه سقوط هواپیما سرهم می‌کنه.
‫شاید بر فراز یه دریاچه بزرگ ‫که به خاطر همین نمی‌تونن آواری بازیابی کنن.
‫تو اصلا نمی‌دونی چی داری میگی.
‫درسته.
‫قراره ما رو بار بزنن.
‫از این هواپیما پیاده‌مون می‌کنن،
‫چه زنده، چه توی کیسه جسد
‫- بنابراین باید دست به دست همدیگه بدیم. ‫- ریچل،
‫- اونا مشکلی باهاش ندارن! ‫- دست‌ها و دهنش رو ببند.
‫- می‌بینین؟ ‫- وقتی بلد نیست درست حرف بزنه.
‫- همیشه آخرش به زور متوسل می‌شن. ‫- آخرین هشداره!
‫سرپیچی از دستورات من جرمه.
‫من یه مأمور مارشال هوایی هستم.
‫آره که یعنی برای ما کار می‌کنی.
‫و ما هم داریم بهت می‌گیم که شوکر رو غلاف کنی ‫و حقیقت رو بهمون بگی.
‫حقیقت اینه که،
‫من روحمم خبر نداره که کجاییم.
‫اصلا نمی‌دونم جریان چیه.
‫همه سر جاتون بمونین. ‫لطفا سر جاتون بمونین!
‫وای، خدای من.
‫خونِ اون ممکنه آلوده باشه.
‫ببخشید.
‫اون چیه؟
‫یه باتری قلبه.
‫اون مریض نیست.
‫- هیچ کدوم‌مون نیستیم. ‫- چی میگی؟
‫خب، باتری قلبش، هدفون‌ها.
‫یه چیزی داره دستکاریشون می‌کنه، ‫یه جور...
‫یه جور فرکانسی که داره در تکانه‌های الکتریکی ‫اختلال ایجاد می‌کنه.
‫آخه ببینین، اگه اونقدر قویه که همچین کاری کنه،
‫پس اونقدر قوی هست که بهمون سردرد بده ‫که...
‫رگ‌های خونی چشم‌ها ‫و غشاهای مخاطی‌مون رو پاره کنه.
‫می‌تونه به قدری قوی باشه که کنترل پرواز رو مختل کنه؟ ‫ارتباطات؟
‫یه طوفان نمی‌تونه چنین کاری کنه، درسته؟
‫این چیزها برای مقاومت ساخته شدن.
‫طوفان‌های خورشیدی می‌تونن ماهواره‌ها رو نابود کنن
‫و حتی کل اینترنت رو هم از کار بندازن.
‫- خب، این طوفان خورشیدی نیست. ‫- باشه آقای نیل دگراس، تو از کجا می‌دونی؟
‫چون الان شبه.
‫- تو دبستان رفتی، درسته؟ ‫- خانم‌ها، بسه.
‫پس از نظر پزشکی تو،
‫چیزی که همه ما داریم تجربه می‌کنیم ‫چی می‌تونه باشه؟
‫اثرات فیزیولوژیکی...
‫یه چیزی.
‫پس، ما...
‫مبتلا نیستیم.
‫فکر نمی‌کنم.
‫یعنی، ما ممکنه مریض نباشیم،
‫ولی اونا که نمی‌دونن، پس...
‫خب، شاید بتونیم بهشون بگیم.
‫شما کاغذ و نوارچسب دارین؟
‫شاید توی قسمت جلویی هواپیما باشه.
‫ازت می‌خوام کمکم کنی ‫و اینا رو بین همه پخش کنی.
‫باشه.
‫بگو که جلوی پنجره‌ها نگهشون دارن، خب؟
‫معذرت می‌خوام.
‫بابت چی؟
‫بابت اینکه حرفت رو باور نکردم.
‫اینو بچسبون به شیشه‌ی پنجره.
‫اینو روی پنجره نگه دارین. ‫بگیرین.
‫بچسبونین به شیشه‌ی پنجره.
‫اینو بچسبون به پنجره.
‫به نظرت می‌بیننش؟
‫این عادیه؟
‫یکی داره روی هواپیما راه میره.
‫چه خبر شده؟
‫یه چیزی سعی داره بیاد داخل.
‫نمی‌تونم بیشتر از این نگهش دارم.
‫اون چه کوفتی بود؟
‫من یه مقدار طناب دارم. ‫طناب دارم.
‫طناب، طناب. ‫طناب لازم دارم.
‫- چن، توی کوله‌پشتی منه. ‫- بیا!
‫برد، بجنب!
‫بذار کمکت کنم.
‫هی! هی! ‫داری چیکار...
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- تیلور؟
‫- یه لحظه وایسا. چی؟ ‫- تیلور؟
‫بهش گفتم بازش نکنه.
‫لعنتی!
‫- یالا! یالا! ‫- یا خدا!
‫برو! برو! برو!
‫دود! دود پخش شده!
‫ماسک. ‫دستی آزادش کنین.
‫لطفا ماسک‌تون رو بزنین.
‫ماسک‌تون رو بزنین!
‫ماسک بزن!
‫ماسک‌تون رو بزنین! ‫همین الان!
‫فورا ماسک‌تون رو بزنین!
‫نه، نه، نه، نه، نه. ‫اول ماسک خودتون رو بزنین.
‫کلویی؟
‫- کلویی، به من نگاه کن. ‫- مامانی!
‫منو ببین. چیزیت نیست. ‫اون خوبه.
‫نه! نه! مامان!
‫همگی، برین عقب هواپیما.
‫دستی آزادش کن. ‫خیلی‌خب، نفس بکش.
‫بریم. بجنبین.
‫پناه بگیرین!
‫اِما!
‫زود باش. ‫بجنب! بجنب!
‫دارم سعی‌ام رو می‌کنم!
‫وقت می‌خوایم.
‫درهای دستشویی رو باز کنین!
‫باز شد. بازه.
‫- جرمی! ‫- یا خدا!
‫من پشت سرتون میام، باشه؟ ‫تو برو. برو.
‫طوری نیست.
‫آب گرم!
‫بیا بریم!
‫این... چیه؟
‫گاز.
‫صبر کن. ‫تقریبا تمومه.
‫حالا می‌تونی ببندیش.
‫هواکش همه‌چیز رو می‌فرسته بیرون.
‫دیگه نفس کشیدن باید مشکلی نداشته باشه.
‫- نه، نه. گاز کلا... ‫- مامانی مرده؟
‫فقط آدم‌ها رو می‌خوابونه. ‫باشه؟
‫ولی اون موجود...
‫یه خشاب دیگه داری؟
‫دیدی چیکار کرد؟
‫با آب گرم؟
‫شوکر منو گرفت.
‫باهوشه.
‫خب؟ باید چه غلطی بکنیم؟
‫تو مأمور مارشال هوایی هستی!
‫من از کجا بدونم آخه؟
‫هیس!
‫می‌شنوین؟
‫یکی کمک کنه!
‫کمک!
‫باشه، اومدم. ‫اومدم.
‫کمک.
‫فقط تحمل کن، تحمل کن!
‫یالا! ‫گرفتمش. گرفتمش. خیلی‌خب!
‫یعنی چی؟
‫اون چیه؟
‫هیس، هیس، هیس، هیس.
‫یه چیزی اینجاست.
‫- وای، خدای من! ‫- یا خدا.
‫لعنتی!
‫هی، من جات بودم زیاد نزدیک نمی‌شدم.
‫اوه، لعنت.
‫وای، خدای من.
‫نه نه، نه. ‫جلو نرین.
‫مرده؟
‫فکر نکنم.
‫یا خدا.
‫می‌تونم صداشون رو توی سرم بشنوم.
‫اونجا!
‫- کجا؟ ‫- یا خدا.
‫اونجا!
‫بچه‌ها، کمربند!
‫بچه‌ها! بچه‌ها!
‫خیلی‌خب، تو اول برو. ‫برو، برو، برو!
‫زود باش! ولش کن!
‫زود باش.
‫بدون من برین!
‫محفظه!
‫تکون نمی‌خوره!
‫چفت‌هاش!
‫هل بدین!
‫هل بدین، هل بدین، هل بدین!
‫فکر نکنم دیگه سگ باشن.
‫دارن کنترلمون می‌کنن. ‫وارد بدن‌مون می‌شن و بعد...
‫ورودی دیگه‌ای هم هست؟
‫یه دریچه سقفی هست، ‫ولی فقط از داخل میشه بهش دسترسی پیدا کرد.
‫پس این پایین جامون امنه؟
‫نه، جامون امن نیست.
‫گیر افتادیم.
‫اگه روی زمین باشیم، اینطور نیست.
‫باشه؟ باشه؟
‫وای، خدای من!
‫ما هرگز فرود نیومدیم.
‫حتی حرکت هم نمی‌کنیم. ‫معلق هستیم.
‫خیلی‌خب، شاید چیزی باشه که ‫بتونیم ازش استفاده کنیم.
‫برای چی استفاده کنیم؟
‫برای موقعی که اومدن.
‫این خوبه.
‫کافی نیست.
‫هی، هی، صبر کنین، صبر کنین. ‫مگه اونا یه حرفی نزدن راجع‌به...
‫چتر نجات.
‫- توی این که فقط لباسه. ‫- اوه، لعنتی!
‫نه، دست نگه دار! ‫دست نگه دار! دست نگه دار!
‫گفتم ولش کن!
‫جرمی!
‫ببخشید. ببخشید.
‫هی.
‫یا خدا، یه تابوته.
‫رفته بودیم کمپ.
‫اون یهو...
‫یهو زمین خورد.
‫رگ فمورالش پاره شد،
‫و...
‫تا وقتی برگشتم، اون...
‫اگه می‌دونستم...
‫هرگز سعی نمی‌کردم که برم کمک خبر کنم.
‫و اون تک و تنها مُرد.
‫ازم خواست بمونم و من نموندم.
‫اگه مونده بودی، ‫هیچ فرصتی نصیبش نمی‌شد.
‫فکر کنم چترها رو پیدا کردیم.
‫ایول.
‫خیلی‌خب، خوبه.
‫تو کلویی رو با خودت ببر.
‫نه.
‫جرمی، نه.
‫چتر کافی نداریم.
‫عادلانه نیست.
‫می‌تونیم قرعه بندازیم. ‫عادلانه‌اش کنیم.
‫نه، نه، نه.
‫عیب نداره.
‫چرا همینطوری داری تسلیم میشی؟
‫من تسلیم نمی‌شم، کلویی.
‫یه راهی پیدا می‌کنم.
‫قول میدم.
‫باشه؟
‫من زیاد از اینا سر در نمیارم،
‫ولی بعضی اوقات،
‫این چترها به یه ارتفاعی که می‌رسن ‫خود به خود باز می‌شن.
‫- اگه باز نشدن چی؟ ‫- این طناب‌ها رو بکش.
‫اگه زنده نموندیم چی؟
‫گوشی‌هاتون.
‫بهتره قفلشون رو باز کنین.
‫چرا؟
‫مدرک.
‫منم فیلم گرفتم.
‫ما ویژگی کمک اضطراری رو فعال کردیم.
‫باید باهم فرود بیان
‫تا هرکسی که پیداشون کرد
‫بفهمه که چیز مهمیه.
‫وقتی مامانت بیدار شد،
‫نگران میشه. ‫پس چطوره تو...
‫یه پیغام براش بذارم؟ ‫تا بدونه که من...
‫روی زمینی.
‫در امانی.
‫سلام، مامان. ‫منم.
‫اسم من جرمی دورهامه.
‫من یه مسافر در پرواز 298 ویرو ایرلاینز بودم...
‫♪ اوه، پرنده کوچولویِ ♪
‫♪ روی درخت ♪
‫مامانی؟
‫♪ امروز برام چی می‌خونی؟ ♪
‫کجایی؟
‫من این بالام، عزیزم.
‫فکر کردم خوابیدی.
‫نمی‌خوام بخوابم، عزیزم.
‫و می‌خوام محکم بغلت کنم.
‫دلت بغل نمی‌خواد، عزیزکم؟
‫بله،
‫می‌خوام.
‫پس باید عجله کنی.
‫زود باش در رو باز کن ‫تا دوباره بتونیم باهم باشیم.
‫صدات فرق کرده.
‫من فقط دارم خودم رو به اشتراک می‌ذارم.
‫اونا هم فقط همینو می‌خوان،
‫که تا ما سهیم بشن ‫و کمکمون کنن.
‫کمک کنن؟ ‫چطوری؟
‫خب، یکی اینکه کمکمون کنن ‫اشتباهاتمون رو اصلاح کنیم.
‫دوباره همه‌مونیم می‌تونیم باهم باشیم.
‫یه خانواده‌ی بزرگِ شاد. ‫تو همینو نمی‌خوای؟
‫کلویی؟
‫کلویی، نه!
‫نه!
‫نکن!
‫- یاس! ‫- نه، نه!
‫برو. فورا برو!
‫چی؟ باشه.
‫جعبه رو بگیر و بپر!
‫بپر!
‫[سیگنال اضطراری ماهواره‌ای]
‫جرمی.
‫سلام، عزیزم.
‫نه. نه، نه، نه، نه، نه.
‫نرو اون بالا، جر.
‫پیش من بمون.
‫از دیدنم خوشحال نیستی؟
‫نه، تو اون نیستی.
‫دیگه کی می‌تونم باشم، جر؟
‫تو واقعی نیستی.
‫تو قول تا ابد رو بهم دادی.
‫و حالا می‌تونیم بهش برسیم.
‫فقط یه فرصت دیگه می‌خوایم.
‫گمشو عقب.
‫حالا هر جونوری که هستی!
‫چرا چیزی که اجتناب‌ناپذیره رو عقب بندازیم؟
‫ما توقف‌ناپذیر هستیم.
‫تعدادمون خیلی بیشتره.
‫هر دقیقه از راه می‌رسیم...
‫بدون اینکه کسی بهمون شک کنه.
‫گونه‌ی شما از اومدن ما باخبر نمیشه.
‫تا زمانی که آماده باشیم.
‫هیچ برگشتی وجود نداره.
‫ما دنیای شما رو...
‫جسم به جسم می‌گیریم.
‫این پرواز 298 هست.
‫فرستنده‌مون مشکل پیدا کرده بود. ‫صدام رو می‌شنوین؟
‫بله. بله.
‫دوباره برگشتی روی رادار و رادیوم.
‫خیلی خوبه.
‫نگرانی‌های مربوط به سلامتی برطرف شد.
‫تکرار می‌کنم، مشکل واگیرداری نداریم.
‫فقط تلاطم هوایی زیاد مشکل‌ ایجاد کردن.
‫درخواست فرود فوری داریم.
‫یه سری مشکلات فنی داریم.
‫متوجه‌ام.
‫می‌تونین فرود اضطراری انجام بدین.
‫خانم‌ها و آقایون، ‫داریم فرودمون رو در نیواورلئان شروع می‌کنیم.
‫درحال حاضر، ‫لطفا همه دستگاه‌های الکترونیکی‌تون رو خاموش کرده
‫و صندلی‌هاتون رو به حالت عمودی برگردونین.
‫آقا؟ ‫وای، خدای من.
‫اِما. اِما. ‫ما باید جلوشون رو بگیریم.
‫- بهم دست نزن! ‫- باید جلوشون رو بگیریم.
‫سلاح رو بنداز زمین.
‫جلو نیا!
‫گفتم جلو نیا!
‫حالا هر جونوری که هستی.
‫هی! ‫تو نمی‌تونی بیای اینجا.
‫تازه کد 7500 رو دریافت کردم.
‫هواپیماربایی؟
‫عوضی می‌خواد هواپیما رو سقوط بده.
‫برو بالا. برو بالا. ‫برو بالا.
‫نه! برو پایین!
‫فرود خودکار فعال شد.
‫چطوری؟
‫حتما خلبان از قبل تنظیمش کرده.
‫یعنی چی؟
‫سیستم فرود خودکار.
‫نه، نه، نه، نه، آشغال!
‫نه، تو رو خدا!
‫نه، نه، نه. اونا هم همینو می‌خواستن. ‫گندش بزنن!
‫- سلاح رو بنداز! فورا زانو بزن! ‫- صبر کنین، صبر کنین، صبر کنین!
‫می‌تونم توضیح بدم.
‫مشکل من نیستم!
‫باشه؟ ‫مشکل من نیستم. اونان.
‫اونان، قسم می‌خورم.
‫چرا چیزی که اجتناب‌ناپذیره رو عقب بندازیم؟
‫ما توقف‌ناپذیر هستیم.
‫گونه‌ی شما از اومدن ما باخبر نمیشه...
‫تا زمانی که آماده باشیم.
‫هیچ برگشتی وجود نداره.
‫ما دنیای شما رو...
‫جسم به جسم می‌گیریم.
‫اونا انسان نیستن! ‫انسان نیستن.
‫ما نیستن.
‫ما نیستن!
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»