‫باید بریم. نترس...
‫بلند شو.
‫زود باش. بلند شو.
‫خدایا!
‫خب، پایین باش. ‫بخواب روی زمین.
‫هیس، هیس، هیس.
‫گندت بزنن!
‫حالت خوبه؟ خوبی؟
‫خوبی؟ آره؟ خیلی‌خب.
‫تموم شد. مامانی پیشته.
‫خب؟
‫اصلا نترس. نگران نباش.
‫هیس...
‫جلو نیا. مواظب باش.
‫نگاه نکن.
‫هر کاری می‌خوای بکن.
‫ولی فکرش هم نکن ما...
‫خفه شو!
‫تو رو خدا! خواهش کردم. ‫فقط پسرم رو اذیت نکن، باشه؟
‫نه، نه، نه، نه. ‫تو رو خدا، تو رو خدا، تو رو خدا.
‫بذار...
‫برمی‌گردیم.
‫خودم باهات میام، خب؟
‫فقط تو رو خدا پسرم رو اذیت نکن.
‫نه!
‫دستت بهش نخوره بابا!
‫عزیز دلم. نکن قربونت برم.
‫قشنگم، نکن.
‫مامان، فرار کن! ‫می‌خواد اذیتت کنه!
‫بلند شو مامان.
‫مامان، تو رو خدا بلند شو.
‫مامان. سردمه.
‫تو رو خدا... می‌خوام برم خونه.
‫تو رو خدا.
‫فقط می‌خوام برگردم.
‫تو رو خدا.
‫اسکات، خیلی بی‌شعوری.
‫- بی‌شعور خودتی. ‫- تو بیشعوری رو درس می‌دی.
‫دلم واسه این روزها تنگ می‌شه.
‫اون دوران رو یادمه که ‫واسه خودت می‌دویدی و...
‫زانوهات رو زخم و زیلی می‌کردی.
‫انگار همین دیروز بود.
‫مامان جان، ما که اول و آخرش ‫برای تو بچه کوچولوییم.
‫البته اشلی که کلا بزرگ نمی‌شه.
‫خفه شو بابا.
‫راستش رو بخواین بدم نمیاد...
‫چند تا نوه ترگل ورگل داشته باشما.
‫جدی مامان؟ صرفا بدت نمیاد؟
‫عجبا. گمونم یه‌کم زود باشه.
‫صرفا می‌خوام توی زندگیم ‫عجول نباشم. خب مامان؟
‫نظر گوئن درباره این...
‫عجول نبودنت توی زندگی چیه؟
‫دقیقا، نظر گوئن چیه؟
‫عه، من و گوئن که مشکلی نداریم. ‫ممنون که نگرانین.
‫- یه نصیحت بهت بکنم؟ ‫- نه.
‫فقط فرار کن.
‫ای بابا. بس کن تو هم.
‫اتفاقا نصیحت خوبی بود.
‫- من خودم بیست و سه سالم بود. ‫- ای داد بیداد.
‫بند موسیقی ما قرار بود ‫پینک فلوید نسل جدید باشه.
‫- باز شروع کرد. ‫- ولی مامانتون باردار شد.
‫واسه همین باید تصمیم می‌گرفتم.
‫یا همراه بند موسیقیم که اسمش ‫«ماشین الکتریکی جذاب» بود فرار کنم،
‫کل کشور رو با موسیقیم تسخیر کنم،
‫یا همین‌جا بمونم، ‫سر و سامون بگیرم و...
‫نقش شوهر و پدر رو ایفا کنم.
‫دوراهی سختی بود. ‫پشیمون نیستی؟ مخصوصا بعد از اشلی؟
‫خفه شو دیگه!
‫چقدر زر می‌زنه این...
‫حالا درسته الان کلسترولم بالاست و...
‫خانم‌های متشخص کمتری طرفدارم هستن.
‫ولی پاش بیفته دوباره همین...
‫اشتباه احمقانه رو می‌کنم.
‫خانواده تا آخر عمر ‫برای آدم می‌مونه.
‫من تا حالا هیچ‌وقت نشده که...
‫- نگو. ‫- می‌گم.
‫- نه. ‫- چرا.
‫من تا حالا نشده که...
‫من این بازی رو ‫با مامان و بابا بازی نمی‌کنم.
‫اش، اذیت نکن دیگه.
‫- ناز نکن. ما هم بلدیم امروزی باشیم. ‫- دقیقا.
‫- گل گفتی. ‫- از دست شما.
‫- بابا که امروزیه. ‫- اصلا من اول می‌گم.
‫من تا حالا نشده که بازی ‫«من تا حالا نشده» رو...
‫- خانوادگی بازی کنم. ‫- خدا رو شکر بابتش.
‫بی‌خطر انتخاب کردی.
‫خیلی‌خب. من تا حالا نشده که...
‫آها، تا حالا نشده که با سواری گرفتن مفتی ‫از ماشین بقیه، دور کشور بچرخم.
‫- زر زر نکن دیگه. ‫- بد شد که. خودت گفتی بازی کنیم.
‫- جان؟ ‫- مامان؟
‫دیوونه شدی؟
‫تازه کجاش رو دیدین؟
‫جان؟
‫دهه هفتاد بود. ‫اون زمان اوضاع فرق می‌کرد.
‫وای.
‫ضمنا بیشتر از این هم نبود. ‫همون یه بار بود و بس.
‫آره خب، البته تا چی رو ‫سرکشی محسوب کنی.
‫- وای... ‫- بابا، جلو رو ببین!
‫عشقم.
‫حالت خوبه؟
‫آره، صرفا داشتم...
‫داشتم به... امروز فکر می‌کردم.
‫این چه وضعشه؟
‫نمی‌دونستم انقدر قراره حالت بد بشه.
‫وای، نگران نباش. خوب می‌شم.
‫صرفا... واسه استرسه.
‫واسه اینکه آخر هفته قراره ‫پیش داداشت باشی...
‫اینطوری استرس گرفتی؟
‫خب، البته تو داداشم رو ‫اندازه من نمی‌شناسی.
‫آقای ازخودراضی افاده‌ای رو.
‫آخه چند سالی می‌شه ندیدمش. می‌دونی؟
‫عجب، باشه پس. ولی اگه بخوای ‫می‌تونیم کنسل کنیم بره.
‫نمی‌خواد.
‫نمی‌ذارم از این موضوع کیف کنه.
‫- وای... ‫- مطمئنی؟
‫آره. آره، طوری نیست.
‫- حالم خوبه. ‫- باشه.
‫این که چندان روحیه مناسبی ‫واسه تعطیلات آخر هفته نیست،
‫ولی هر چی تو بگی عزیزکم.
‫وای خدا. لطفا عزیزکم صدام نکن.
‫تو تنها چیزی هستی ‫که تحت کنترل خودت داری.
‫قبول کن که این سفر هر طوری که...
‫قرار باشه پیش بره، پیش می‌ره. ‫اینطوری خودت رو رها کن.
‫احیانا این حالت تهوعت... ‫به خاطر چیز خاصی که نیست؟
‫جان؟
‫- چیه؟ ‫- چرت و پرت نپرس.
‫آخه من که... صرفا خواستم بدونم.
‫آدم که نمی‌دونه. ‫فقط اطمینان حاصل می‌کنه.
‫حالا ببین، بعد از سفر...
‫اگه همچنان حالت خوب نبود...
‫یه دکتر می‌ریم که تکلیف معلوم شه.
‫وای، وای! ‫سرده، سرده! فهمیدم!
‫وای!
‫باشه پس، فهمیدم قضیه چیه.
‫ولی ضدحال خوردی. ‫اتفاقا عاشق دوش آب سردم.
‫- یا خدا! ‫- این چه حرکتیه اسکات؟!
‫حالت خوبه عزیزم؟
‫- آره. ‫- وای خدا.
‫مگه چی دیدی؟
‫چیزی توی جاده نبود.
‫قشنگه، نه؟
‫بهتر از چیزیه که یادت میاد؟
‫آره اسکاتی. ‫کم‌کم داره اینجا رو یادم میاد.
‫همینه!
‫دقیقا همین رو می‌خواستم.
‫کاش خونه‌ام اینجا بود.
‫اش، یه ایده توپ به سرم زد.
‫اوهوم؟
‫یه کلبه همین وسط بسازیم، قبول داری؟
‫من می‌رم شکار می‌کنم. ‫آب شرب از چاه میاریم.
‫- خب؟ ‫- روی ایوون می‌شینیم پیپ می‌کشیم.
‫نظرت چیه؟
‫به نظرم یه کابوس تمام‌عیاره.
‫آره، راست می‌گی.
‫ولی بدجور جای خفنیه بچه‌ها.
‫آم، اون درخته که اونجاست قشنگه. ‫اون یکی هم که اونجاست خوشگله.
‫ولی من تصور کردما. ‫که اون وسط...
‫کلبه ییلاقیتون رو راه بندازین.
‫قشنگه. خفنه.
‫انقدر مایه مسرت نباش.
‫اصلا این رو کی گفت بیاد؟
‫جونم؟
‫خوب هم شنیدی.
‫ببخشیدا جناب جوجه‌پائیزی. ‫مشکلی با من داری؟
‫چون من این عوضی‌ها رو ‫از بچگی می‌شناسم.
‫- «جوجه‌پائیزی»؟ ‫- دوستان، بسه.
‫- خوب شنفتی. ‫- شلوغش نکنین.
‫چارلی، من دعوتش کردم.
‫اسمش لارسه.
‫- قراره تنبیه بشم؟ ‫- بعله.
‫می‌شه لطفا انقدر شبیه ‫لارس همیشگی نباشی؟
‫آره، حتما. باشه.
‫یه جوری خودت رو گنده کردی ‫شبیه پال بونیان شدی.
‫الان. از الان به بعد دیگه ‫کمتر شبیه خودم می‌شم.
‫لطف می‌کنی.
‫ای داد بیداد. ‫جدی جدی اومدیم کمپ کنیم؟
‫آره دیگه، پیاده‌روی سه روزه همینه.
‫ویلای ایربی‌ان‌بی که نگرفتیم.
‫چی شد پس؟
‫از جنگل می‌ترسی هانسل کوچولو؟
‫اسمم لارسه. ‫بگو لارس کوچولو.
‫ضمنا بله، لارس کوچولو ‫واقعا از جنگل می‌ترسه.
‫توش کلی خرس وامونده داره. ‫من هم با خرس حال نمی‌کنم.
‫این رو بگیر.
‫اصلا ولش کن.
‫این رو کجای دلم بذارم؟
‫خب، اولا که سرعت واکنشت که افتضاحه،
‫ولی این اسپری خرس رو داشته باش. ‫واسه دفع خرسه.
‫من هم موافقم که بهتره ‫کمتر وراجی کنی.
‫هوم.
‫چادر قشنگیه.
‫لطف داری.
‫اندازه چهار نفر جا داره. ‫ضدآب و ضدحریق هم هست.
‫غلط نکنم این کلمه‌ای که گفتی ‫حساسیت اجتماعی داره.
‫فعلا می‌خوام تو یکی رو نادیده بگیرم.
‫دست کمی از بقیه نداری.
‫خیلی‌خب. گمونم همه رو برداشتیم.
‫فقط مونده در رو قفل کنم.
‫آم، گوئن... سوئیچ کو؟ ‫آها، آفرین!
‫چرا همیشه وسایل جنابعالی باید...
‫از داخل کیف من سر در بیارن؟
‫طلسم خانواده باسینگره دیگه.
‫عه، گوشیم رو توی ماشین جا گذاشتم.
‫باشه، ولی هر پنج دقیقه یک بار ‫که لازم نیست چک کنی.
‫غمت نباشه لارس. ‫من محض اطمینان گوشی همراهمه.
‫ردیفه.
‫گوشی من هم توی کیفمه.
‫در ماشین دیگه قفله.
‫بالاخره ازت یه مرد واقعی می‌سازیم رفیق.
‫مصبتو شکر.
‫- آره. ‫- وای!
‫- جلوت رو بپا. ‫- دارم میام.
‫شبیه اولین دیدارمونه.
‫[تابلو اعلانات: افراد گم‌شده]
‫[افراد گم‌شده]
‫- کجاست؟ ‫- می‌بینیش؟
‫نه.
‫خدا بهم صبر بده. ‫دقیقا کی... از چه زمانی...
‫قراره خوش بگذره؟ ها؟
‫یه نکته جالب که باید ‫بدونین اینه که...
‫توی دهه اخیر بالغ بر ‫بیست هزار نفر توی این جنگل...
‫گم شدن و ناپدید شدن.
‫عجب.
‫خودت سرچ کن. داستانش واقعیه‌ها.
‫اگه این خراب‌شده آنتن می‌داد،
‫الان می‌شد تحقیق کرد.
‫پسر، تو رو خدا می‌شه ‫اون دهنت رو ببندی؟
بیچارمون کردی!
‫هنوز نرسیدیم؟
‫لارس، خیلی خوب تا می‌کنی.
‫کارت درسته داداش.
‫از اون پاهای کوچولو کار بکش.
‫آره، راستش رو بخواین ‫فهمیدم چرا خوش می‌گذره.
‫این درد شدیدی که توی پام و کمرمه...
‫همون چیزیه که این‌همه سال کم داشتم.
‫حالا فهمیدم داستان چیه. واقعا.
‫- بیا بریم بابا. ‫- لامصب.
‫- عجله کن. ‫- کس دیگه‌ای حس نمی‌کنه...
‫این محیط شبیه فیلم بازماندگانه؟
‫وای.
‫تقریبا یادم رفته بود چقدر اینجا خوشگله.
‫مگه می‌شه یادت بره؟
‫البته پنج سال هم کم نیست.
‫از نیاگارا که قطعا بهتره.
‫نه توریست، نه استرس، ‫نه حتی اون افسانه «دوشیزه مه» داره.
‫فقط آرامش داره، قبول داری؟
‫اش؟
‫آهای. ببین اش. ‫زیاد از کمپ دور نشو.
‫نزدیک بمون که... باشه پس.
‫خدا به خیر کنه. ‫چه بازوهایی ساخته.
‫مگه چیکار کردم؟
‫هوم، تو که می‌دونستی ‫قراره سخت باشه.
‫خدایا، خداوندا، آرامشی بهم بده...
‫که چیزهایی که نمی‌تونم ‫تغییر بدم رو بپذیرم.
‫با این آرامش که...
‫چیزهایی رو بپذیرم که...
‫آخ، لعنت بشی.
‫دارم چه غلطی می‌کنم؟
‫ببخشید مامان.
‫اش! عزیزکم، وایستا!
‫هوف. چارلی، یه بار گفتم ‫عزیزکم صدام نکن.
‫آها، راست می‌گی. ببخشید.
‫خوبی؟ می‌خوای صحبت کنی؟
‫راستش... فکر نکنم این سفر ‫کار درستی بود.
‫چون مثلا...
‫فکر نکنم طاقتش رو داشته باشم.
‫آخه نمی‌دونم چرا واسه اون ‫انقدر باید راحت باشه.
‫مثلا چرا این خونسرده ‫و عین خیالش نیست؟
‫ولی من انقدر بهم ریختم؟
‫چرا من باید همه این، چمیدونم...
‫این احساس گند رو تحمل کنم؟
‫مسخره است دیگه. ‫مسخره و بی‌معنیه.
‫انصاف نیست.
‫می‌دونم.
‫می‌دونم. اشکالی نداره.
‫اونقدر بد نیستی. ‫ولی اشکالی هم نداره.
‫[مامان و بابا] ‫[ا و س]
‫خانواده تا آخر عمر ‫برای آدم می‌مونه.
‫[مامان و بابا] ‫[ا و س]
‫ببین، اصلا می‌تونم بگم ‫خودم حالم خوب نیست.
‫مثلا تب دارم یا هر چیزی. ‫اگه می‌خوای...
‫چمیدونم، می‌خوای بریم؟
‫- راست می‌گی؟ ‫- آره.
‫آره، می‌تونیم بریم. ‫هر چی تو بگی.
‫اصلا...
‫نه، نه. بمونیم.
‫مطمئنی؟
‫آخه، آره دیگه... آره.
‫باشه. قاعدتا من که شناختی از اسکات ندارم.
‫ولی... چطور بگم؟
‫آدم‌ها به شیوه خودشون ‫سوگواری می‌کنن، متوجهی؟
‫آره، گمونم درست می‌گی.
‫حالا برگردیم کمپ؟
‫عه، آره. من پشت سرت میام.
‫می‌خوام یه دقیقه تنها باشم.
‫- باشه. ‫- خوبه.
‫عه، چارلی؟
‫جان؟ چی شد؟
‫آم...
‫مرسی که بهم... ‫دلگرمی دادی. پیرمرد.
‫من پیرمردم؟ عجبا. ‫ببین، صرفا چون از...
‫طبیعت و پیرهن چهارخونه ‫و آهنگ‌های هنک ویلیامز خوشم میاد،
‫دلیل نمی‌شه پیر باشم.
‫جوون هم که محسوب نمی‌شی.
‫ولی در مجموع خیلی بانمک می‌شی.
‫باشه.
‫یه جمله تعریف شنیدیم. ‫همین رو قبول می‌کنم.
‫خب پس. عه...
‫عه‌وا. مواظب سرت باش.
‫درخت... درخت‌هاش زیاده.
‫خب، توی کمپ می‌بینمت.
‫دارم چه غلطی می‌کنم؟ ‫اصلا توانش رو ندارم.
‫گندش بزنن.
‫وای!
‫منم بابا.
‫لامصب! وای خدا!
‫چطوری اسکات؟
‫ببین.
‫قراره تا ابد همینطوری باشیم؟
‫مگه چطوری هستیم؟
‫همین دیگه.
‫تو دیگه عین قدیم‌ها نمی‌خندی.
‫عین قدیم‌ها بهم نگاه نمی‌کنی.
‫اصلا حتی جواب زنگم رو نمی‌دی.
‫آخه صرفا...
‫صرفا چی؟ صرفا چی؟
‫می‌گم صرفا...
‫می‌خوام خواهرم برگرده.
‫خب، من هم مامان و بابام رو می‌خوام.
‫چارلز، پری جنگلی من، هنوز نرسیدیم؟
‫گمونم چند ساعت دیگه پیاده‌روی مونده.
‫چیه؟ خسته شدی؟
‫نه، دارم از تشنگی تلف می‌شم.
‫خب، بخوای سالم‌ترین...
‫آب شرب اینجا رو پیدا کنی، ‫توی ریشه درخت‌هاست.
‫از وسط نصفش کنی، ‫یکی دو قطره ازش در میاد.
‫همین و بس.
‫یعنی چی؟ باید آب درخت رو بخوری؟
‫گندش بزنن!
‫کمکم کنین! کمکم کنین!
‫اسکات!
‫گرفتمت.
‫گرفتمت. بیا...
‫آهای، آهای! نندازیم‌ها!
‫یه وقت ولم نکنی بیفتم!
‫- بیا، بپر! ‫- محکم بگیر.
‫من رو بکش بالا. بکش بالا.
‫- زور بزن! ‫- وای خدا.
‫حواست کجاست این وسط؟ ‫یاد عشق جوونیت افتادی؟
‫کثافت!
‫باورم نمی‌شه!
‫وای!
‫- چیه؟ ‫- خاک تو سرم.
‫این از کجا اومد؟
‫بله، مثل اینکه دیگه باید ‫جلوی پامون هم بپاییم.
‫مرسی که توصیه ایمنی می‌کنی. ‫این لامصب اصلا چیه؟
‫گودال مخفیه. تله شکارچی‌هاست.
‫خرس یا گوزنی که میفته توش ‫زخمی می‌شه و از خونریزی می‌میره.
‫پس خوب شد از مسیر اصلی در اومدیم.
‫ایده معرکه‌ای بود.
‫وای خدا، آخه نگاهش کن.
‫ولی منطقی نیست.
‫توی این منطقه شکار ممنوعه.
‫خیلی‌خب، ولی واقعا باید...
‫- جلوی پامون رو بپاییم. ‫- آره.
‫داره غروب می‌شه. ‫یه جا رو واسه کمپ پیدا کنیم.
‫آره. بریم؟
‫دستم هم اوف کردی.
‫قابلی نداشت لارس.
‫دهاتی‌های روانی.
‫ببین، من جونت رو نجات می‌دم، ‫تو هیزم جمع می‌کنی.
‫منصفانه است لارس.
‫- اش؟ ‫- وای.
‫خیلی لطف می‌کنی.
‫می‌دونین چیه؟ ‫کی دلش غذای واقعی می‌خواد؟
‫مگه همین غذای واقعی نیست؟
‫نه، منظورم غذای درست و حسابیه. ‫گوشت داشته باشه.
‫دوستان، خودتون یه نگاه بندازین.
‫مجبور نیستیم این شکلات‌های ‫فرآوری‌شده آشغال رو بخوریم.
‫پر بیراه نمی‌گی. بیا، این رو بگیر.
‫شاید اگه خرس جلوی راهت سبز شد، ‫با این انقدر گیجش کنی...
‫که بتونی کارش رو بسازی. ‫منظور از روش سنتیه.
‫ببخشید، شرمنده.
‫تو همیشه باید درجه رو مخ بودنت ‫روی صد تنظیم باشه؟
‫- درستش همینه دیگه. ‫- بچه‌ها، جدی می‌گم.
‫همین پایین رودخونه است.
‫اسکاتی، نظرت چیه؟
‫باشه، بریم. من که پایه‌ام.
‫- داداش خودمی. ‫- بدجور هستم.
‫شما هم سوشی‌خورین دیگه؟
‫- من عاشقشم. ‫- تو رو که مطمئنم.
‫خودت می‌دونی دوست دارم.
‫ولی با خودتون چراغ‌قوه ببرین.
‫عه، اینطوری ماهی‌ها نمی‌ترسن؟
‫ماهی‌ها رو می‌ترسونه.
‫دیدی؟ تازه هوا تاریک هم نشده.
‫تازه، ما مردهای واقعی ‫دید در شب داریم.
‫الان به ما تیکه انداختی؟
‫آره، ما کلا حریف نداریم.
‫دیدی؟ هنوز از عشقت ‫غش و ضعف می‌رم. حالم خوبه.
‫حالا برنامه کمپ کردن و این‌ها...
‫خودتون با میل قلبی ‫برنامه می‌ریزین یا...
‫می‌دونی کسی مجبورت نکرده ‫اون رو بخوری دیگه؟
‫دیگه هر جا باشن باید برسن.
‫اون لحظه‌ای که گفتی «باید برسن»،
‫عملا حکم مرگشون رو امضا کردی.
‫خفه شو بابا.
‫بی‌خیالش بابا. مزه کثافت می‌ده.
‫باشه، چمیدونم، ‫اصلا شاید خودمون بمیریم.
‫- قانونش رو که بلد نیستم. ‫- لال بمیر دیگه!
‫- ای خدا. ‫- من که دلم نمی‌خواد.
‫اصلا من لال می‌شم.
‫تو که انقدر بدت میاد...
‫اصلا چرا اومدی؟
‫البته بد برداشت نکنیا.
‫من که از تیکه و کنایه‌هات خوشم میاد.
‫ولی همینطوری می‌پرسم.
‫نمی‌دونم واقعا. ‫اسکات همیشه پشتم بود.
‫کلا اوضاع بعد از اون...
‫ببخشید.
‫ولی راست می‌گم. عوض شد.
‫نمی‌خواد به روی خودش بیاره و...
‫لوس‌بازی در بیاره که شلوغش کنه.
‫صرفا...
‫تو که باید بفهمی. ‫وقتی باهات حرف می‌زنه.
‫از قیافه‌اش می‎فهمی روبه‌راه نیست.
‫من هم بعضی وقت‌ها این حس رو ‫توی قیافه تو می‌بینم.
‫خلاصه وقتی رفیقت...
‫میاد می‌گه بریم یه کمپ احمقانه مسخره...
‫که وسط ناکجاآباده و...
‫کلی حشره و زهر مار داره...
‫درسته که آدم قبول کنه.
‫به خاطر داداشت اومدم.
‫چون خدا شاهده ‫اون هم همچین کاری برام می‌کرد.
‫البته شاید، ‫اندازه سر سوزن...
‫به خاطر تو هم اومدم اش.
‫آخی، دلم رو نشکن لارس.
‫همچین غلطی نمی‌کنم.
‫خب، برم یه‌کم فیلم بگیرم.
‫فیلم بگیری؟ مگه دوربین آوردی؟
‫ناسلامتی سینما خوندیما.
‫مگه می‌شه بدون دوربین بود؟
‫ولی مثلا از چی فیلم بگیری؟
‫یادت رفته کمتر از همین یه ساعت پیش...
‫نزدیک بود بیفتم بمیرم؟
‫آره، ولی یادم هم هست ‫که اون لحظه رو فیلم نگرفتی.
‫لعنت بهش!
‫از الان شروع می‌کنیم.
‫روز اول: لارس می‌ره قضای حاجت.
‫ای خدا.
‫- سلام ما رو به جادوگر بلر برسون. ‫- آره.
‫شما زودتر از بقیه می‌فهمین.
‫وای خدا.
‫آدم باحالیه.
‫کندوی عسلش اینجاست؟
‫خود خودشه.
‫عالی.
‫ای بابا. چاقوی جیبیم رو یادم رفت.
‫آم، می‌شه مال تو رو بگیرم ‫باهاش نیزه درست کنم؟
‫عه؟ من اصلا یه چیز بهتر دارم.
‫چیه؟
‫اینجا رو داشته باش.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫خب، اول بذار نشونت بدم.
‫می‌بینی؟
‫اینجا رو باش.
‫چیه؟ سنگه دیگه.
‫سنگ آتش‌فشانیه.
‫سنگ قشنگیه ولی مشکلش اینه ‫که راحت می‌شکنه.
‫بنابراین، این تیکه‌های کوچیک رو ‫می‌شه باهاش درست کرد...
‫که از چاقو هم تیزتره.
‫بگیر امتحان کن.
‫عجبا!
‫آره.
‫تیزه‌ها.
‫خوشم اومد.
‫خب، امیدوارم اشتها داشته باشی.
‫- آخ! ‫- یا خود خدا!
‫این کوچولو رو باش. ‫ما که پروتئین‌بار نمی‌خوریم.
‫ای وای. اش، چی شد؟
‫می‌خوای... کاری بکنم؟
‫آب می‌خوای؟
‫بیا... بگیر بشین.
‫چیزی خوردی بهت نساخته؟ یا...
‫از این مسمومیت‌های ‫بیست و چهار ساعته گرفتی؟
‫بیشتر یه وضعیت نُه ماهه است.
‫یا خدا.
‫اشی، جدی می‌گی؟
‫آره.
‫حداقل ظاهر قضیه که اینه. ‫البته داروهام با این موضوع ناسازگاره.
‫ولی خب، مرتب نمی‌خورم که.
‫وگرنه حالم خراب می‌شه.
‫چارلی خبر داره؟
‫نه.
‫نه بابا. اصلا آمادگی پدر شدن رو نداره.
‫آخه من هم آمادگی ‫مادر شدن ندارم.
‫گندش بزنن.
‫خدایا، نمی‌دونم چه خاکی ‫به سرم بریزم.
‫من اصلا... مامانم رو می‌خوام.
‫دیگه نیست که ببینش.
‫ببخشید، معذرت می‌خوام.
‫- نه، نه، نگو. ‫- ببخشید. آخ، گندت بزنن.
‫نه، اشکالی نداره. ‫چیزی نشده.
‫ببین، نفس عمیق بکش خب؟
‫نفس بکش.
‫یه راه حلی پیدا می‌کنیم.
‫خب؟ ما که تنهات نذاشتیم.
‫همیشه پشتت هستیم.
‫مخصوصا اسکات. ‫که خیلی دوستت داره.
‫خیلی‌خب گوئن.
‫واقعا می‌گم.
‫براش عزیزی.
‫فقط بذار نشونت بده.
‫به نظرم... باید به چارلی بگی.
‫آره.
‫آره، باید بگم.
‫آخه می‌خوام این آخر هفته...
‫فقط ذهنم رو خالی کنم، می‌دونی؟
‫کلی ماجرا توی زندگیم دارم و...
‫آره.
‫آره، می‌فهمم. بین خودمون می‌مونه.
‫مرسی.
‫خیالت راحت.
‫حالا این کارها رو از کجا یاد گرفتی؟
‫عه، بابام من رو کمپ می‌برد.
‫- کلبه‌اش کنار دریاچه بود. ‫- فهمیدم.
‫بهم ماهیگیری و شکار ‫و دام پهن کردن و این چیزها یاد داد.
‫چه خفن.
‫وایستا، وایستا. تو هم می‌شنوی؟
‫من که چیزی نشنیدم.
‫صداش شبیه...
‫- این رو شنیدم. ‫- آره.
‫به نظرم برگردیم کمپ.
‫موافقم.
‫آره.
‫آم، به نظرم تندتر بریم.
‫- وایستا، وایستا! ‫- چیه؟ چیه؟
‫دارن دورمون می‌زنن.
‫یعنی چی دورمون می‌زنن؟
‫منظورم این کارشونه. ‫دورمون می‌چرخن.
‫چیکار کنیم؟
‫باید سریع‌تر فرار کنیم.
‫- از گرگ سریع‌تر باشیم؟ ‫- تو فکر بهتری داری؟
‫نه، آخه نمی‌شه...
‫حتی نمی‌دونم کدوم گوری هستیم.
‫می‌دونی چیه؟ جهنم و ضرر.
‫کنارم باش. بیا، نزدیکم بمون!
‫بدو! سریع‌تر!
‫پشت سرمونن!
‫دارن بهم می‌رسن!
‫بدو! معطل نکن!
‫عجله کن! بدو!
‫بدو، بدو، بدو!
‫کجا رفتن؟
‫نمی‌دونم.
‫انگار یه چیزی شکار کردن.
‫یا یه چیزی شکارشون کرده.
‫این دیگه چه نعره‌ای بود؟
‫من که می‌گم نمونیم تا خودش بیاد. ‫زود باش، بیا بریم!
‫اسکات، بیا اینجا! اسکات!
‫اسکات!
‫گندش بزنن!
‫چرا انقدر طول کشید؟
‫تا الان باید برمی‌گشتن.
‫اش، نگران نباش.
‫لابد دارن موقع ماهی پاک کردن، رفیق می‌شن.
‫زود میان.
‫نمی‌دونم. یه حس عجیبی دارم.
‫خاک تو سرت لارس. ‫ببین چیکار می‌کنی.
‫نه، راست می‌گه. یه‌کم مشکوکه.
‫- خدایا! ‫- چارلی!
‫- خیلی نگرانت بودم. ‫- اسکات کو؟
‫دنبالمون کردن، از هم جدا شدیم.
‫- چی؟ ‫- چی دنبالتون کرد؟
‫- گرگ. ‫- یا خدا. چارلی.
‫- گرگ؟ ‫- تو هم ولش کردی؟!
‫آخه... خیلی سریع بودن. ‫همه‌جا تاریک بود.
‫اطرافم پر از گرگ بود. ‫یه لحظه وایستادم.
‫یا خدا!
‫کلی صداش زدم، ‫ولی پیداش نبود و...
‫حالش خوبه؟
‫نمی‌دونم. ولی گمونم یه چیزی...
‫- یکی از گرگ‌ها رو کشت. ‫- نشونه خوبیه دیگه؟
‫- انگار گنده‌تر از گرگ بود. ‫- یا خدا.
‫- حالا چیکار کنیم؟ ‫- خرس‌های لامصب.
‫چه نقشه‌ای بریزیم خبر مرگمون؟
‫خب، وایستا. اگه زخمی شده باشه،
‫- بهتر نیست کمک بیاریم؟ ‫- از کجا؟
‫تا ماشین که کلی راه باید رفت.
‫نزدیک‌ترین شهر اینجا چقدر دوره؟
‫بچه‌ها، اگه زخمی شده باشه ‫یعنی زیاد وقت نداره.
‫- باشه، الان... ‫- چیکار کنیم؟!
‫خفه شید!
‫این حرف‌ها به اسکات کمکی نمی‌کنه.
‫خب؟ چارلی، مطمئنم تو ‫یه نقشه‌ای می‌تونی بریزی.
‫- مگه نه؟ ‫- آره، می‌تونم.
‫فکر کن، فکر کن، فکر کن.
‫- به نظرت زخمی شده؟ ‫ -معلومه! حالا چیکار کنیم؟
‫- گندش بزنن... ‫- از دست تو چارلی!
‫به خودت بیا، خب؟
‫این‌همه واسه من نقش ‫مرد جنگلی بازی کردی.
‫حالا خودت رو ثابت کن! ‫بگو چیکار کنیم.
‫- خب؟ ‫- باشه.
‫خب، گرگ‌ها گله‌ای شکار می‌کنن. درسته؟
‫پس ما باید کنار هم بمونیم.
‫اگه جدا بیفتیم، ‫ممکنه هدف شکارشون بشیم.
‫- گوئن، چاقوت رو داری؟ ‫- آره.
‫- چاقو رو بیار. تبر من هم بیار. ‫- باشه، باشه.
‫که اسکات رو پیدا کنیم.
‫آره.
‫پیداش می‌کنیم.
‫کمک!
‫صدام رو می‌شنوین؟
‫کمک!
‫زود باش.
‫اسکات؟
‫اسکاتی؟
‫- اسکات، اینجایی؟ ‫- اسکات؟
‫مطمئنی تا اینجا دور شده؟
‫احتمالش هست.
‫- آخه، از هم جدا شدیم. ‫- آره. ممکنه.
‫این برات آشنا نیست؟
‫نمی‌دونم.
‫گندش بزنن.
‫لامصب.
‫آره بابا. عالی شد.
‫ببین، هوا تاریکه.
‫ببخشید که لای شاخ و برگ ‫چیزی معلوم نیست.
‫مگه این تنها حیطه‌ای نبود ‫که پدر ما رو با ادعا در آوردی؟
‫یا نکنه اون هم لاف بود؟
‫دیگه حالم از این تیکه‌هات بهم خورده.
‫خودت به جز زر زر کردن...
‫چه کار مفیدی کردی؟
‫هوی، گاومیش.
‫رفیق ما به خاطر جنابعالی گرفتار شده.
‫گندش بزنن...
‫زود باش، بیا دیگه لامصب...
‫ایول! خودشه!
‫بذار یه لحظه فکر کنم.
‫اینجا آشناست.
‫آره، این طرفیه.
‫خدا رو شکر.
‫خب...
‫اسکات؟
‫گوئن، امیدوارم جواب تلفنم رو بدی.
‫چی بود؟
‫- چی؟ ‫- شما نمی‌شنوین؟
‫وای خدا. مطمئنم خودشه.
‫خدایا شکرت.
‫چی؟
‫گوشی اسکاته.
‫آلارمش داره زنگ می‌خوره.
‫- ای بابا. ‫- بخشکی شانس!
‫لعنت بهش.
‫خیلی‌خب. یه نگاه به نقشه بندازیم.
‫- آره. ‫- عالی شد.
‫چیه؟
‫نقشه... نقشه کو؟
‫آب.
‫خب، آب دارم...
‫دستگاه ضبط صدا؟
‫هی خدا. گندش بزنن.
‫وامونده.
‫کمک!
‫کسی نمی‌شنوه؟
‫گندت بزنن.
‫خب دکتر، بالاخره دارم تمریناتی ‫که گفتی رو انجام می‌دم.
‫چون الان...
‫واقعا احساس تنهایی می‌کنم.
‫آم...
‫گمونم خوبه که ضبطش کنم.
‫می‌دونی...
‫آم... توی یه چاله به هوش اومدم.
‫یه گوداله که توش پر از ‫میخ و کوفت و زهرماره.
‫لابد بیهوش شده بودم.
‫چون قطعا چند ساعتی می‌شه که اینجام.
‫توی پام میخ رفته. ‫ولی تا حد مرگ خونریزی ندارم.
‫جلوی خونریزی رو گرفتم.
‫ضمنا...
‫هیچی هم ندارم که این میخ رو ببرم.
‫به جز سوئیچ وامونده ماشینم.
‫هوف.
‫لابد الان که این رو می‌شنوی ‫پیدام کرده باشن. پس...
‫چارلی هم تنهام نذاشته.
‫خلاصه که امشب اینجا موندگارم.
‫هوا داره سرد می‌شه.
‫ولی، عه... ‫حداقل تا فردا آب دارم.
‫یه ماهی هم دارم. دم چارلی گرم.
‫بعدش رو نمی‌دونم چیکار کنم، ولی...
‫قطعا پیدام می‌کنن. خلاصه...
‫نباید شارژ این رو هدر بدم.
‫خلاصه شب به خیر. ‫به گوئن و اشلی...
‫و...
‫هر کسی که این رو می‌شنوه.
‫خب، ما از دیشبه چشم روی هم نذاشتیم...
‫و دنبال اسکات می‌گردیم.
‫حدودا دوازده سیزده ساعته که گم شده.
‫گوشی‌ها که آنتن ندارن.
‫حتی نمی‌دونم کدوم گوری هستیم.
‫هم سوئیچ، هم نقشه، ‫جفتش دست اسکاته.
‫اصلا چرا نباید دستش باشه؟
‫در کل اینکه، خواستم بگم این ماجرا داره...
‫یه آخر هفته معرکه می‌شه.
‫البته خرس مرس نیومد.
‫البته با این شانس ما، ‫اون هم دیر یا زود میاد.
‫خب، رد پا پیدا کردم.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫- پس ردیابی هم بلدی. ‫- ببین اسپیلبرگ خان،
‫حداقل دارم کمک می‌کنم ‫جای اینکه مثل تو نق بزنم.
‫به نظرت رد پای اسکاته؟
‫- ممکنه. ‫- پس بریم.
‫مگه تو نبودی که ولش کردی؟
‫یا نکنه با یکی دیگه اشتباه گرفتمت؟
حرف اضافی نزن. ‫وسایلت رو جمع کن بریم.
‫کمک کنین!
‫مرکز محیط‌بانی؟ کسی نیست؟ ‫تو رو خدا کمک کنین.
‫هیس...
‫گمونم یه صدایی اومد.
‫حالتون خوبه؟
‫- وای! ‫- هیس!
‫آره.
‫آره، یکی می‌خواد ما رو بکشه.
‫کمک می‌خوایم.
‫کجایین؟
‫من دارم پیاده میام.
‫از جارویس پوینت توی ‫حاشیه جنگل رد شدم.
‫دیدیمت.
‫وایستا. وایستا.
‫کجایین؟
‫نمی‌بینمتون.
‫- جاتون امنه؟ ‫- کات، خیلی مشکوکه.
‫بیا دیگه، چرا دودل شدی؟
‫مونیکا! مونیکا، من رو بیار پایین!
‫- گرفتمت! ‫- کمکم کن!
‫تو رو خدا کمکم کن! بازم کن!
‫اومد، اومد! کمکم کن!
‫کمک کن! کمک کن!
‫- می‌خواد ما رو بکشه. ‫- کی؟ کی می‌خواد شما رو بکشه؟
‫یا خدا!
‫اومد، اومد، اومد!
‫بی‌سیمه کو؟
‫فکر کنم اون هم گم شده.
‫کثافت، خودش برداشته.
‫یا خدا. اش.
‫باورم نمی‌شه پیدام کردی.
‫من رو بیار یبرون.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫چی؟
‫هیچ نمی‌دونی چه کارها که نکردم...
‫تا فقط دیگه هیچ احساسی نداشته باشم.
‫اش، تقصیر من نبود. تو رو خدا.
‫هر بلایی سرت بیاد حقته.
‫وایستا اش!
‫امیدوارم این پایین بپوسی.
‫شرمنده اسکات.
‫خودت این عاقبت رو رقم زدی.
‫وایستا! نریز...
‫لامصب.
‫هوم، عملا سوشیه دیگه.
‫خودِ خود سوشیه.
‫خیلی‌خب.
‫اصلا شبیه سوشی نبود.
‫کثافت!
‫کثافت... بی‌همه‌چیز! ‫من این پایین گیر افتادم!
‫کمک! بیاین دیگه.
‫دلم نمی‌خواد بمیرم...
‫حداقل انقدر اذیت نشم.
‫آهای.
‫کمک! آهای، کمک!
‫آهای!
‫صدام رو می‌شنوی؟ زخمی شدم!
‫کمک می‌خوام!
‫پام گیر کرده.
‫خونریزی دارم. فکر کنم عفونت کرده.
‫می‌شه کمکم کنی؟
‫یا یکی رو بیاری من رو از اینجا در بیاره؟
‫باید هر چه زودتر بیام بیرون.
‫حتما دوست‌هام کلی دنبالم گشتن.
‫ببین داداش. من نمی‌دونم...
‫تو این تله رو گذاشته بودی یا نه.
‫اصلا... برام مهم نیست. ‫ولی اگه من نیام بیرون،
‫عین مور و ملخ پلیس می‌ریزه اینجا،
‫که فکر نمی‌کنم واسه این گودال،
‫مجوز گرفته باشی.
‫خلاصه...
‫کلا گمون نکنم واسه تو هم ‫عاقبت خوشی داشته باشه.
‫مگه نه؟
‫آهای!
‫گوش کن بی‌شرف!
‫هیس...
‫وای خدایا.
‫اشلی، گوئن...
‫کمک!
‫هیس، هیس...
‫کمک!
‫صدای چی بود؟
‫بچه‌ها، من این پایینم!
‫- خدایا. اسکاته. ‫- خدایا شکرت.
‫اسکات!
‫چی شد؟ به خدا همین‌جا بود.
‫- اسکات؟ ‫- چه وضعشه؟
‫اسکات!
‫- اسکات! ‫- بچه‌ها!
‫صدام رو می‌شنوین؟
‫چی؟ چیه؟
‫- بچه‌ها! ‫- نمی‌فهمم.
‫- کمک! ‫- خدایا.
‫گیر کردم!
‫این چیه؟
‫کسی نمی‌شنوه؟
‫- کمک! ‫- وای خدا.
‫صدام رو می‌شنوین؟
‫این چه مسخره‌بازی کثافتیه؟
‫بچه‌ها! من این پایینم!
‫اسکات؟
‫اسکات، خودتی؟
‫گوئن؟ گوئن!
‫گوئن، من گیر کردم! این پایینم!
‫کجایی؟
‫گمونم ما چند کیلومتری ‫شرق رودخونه باشیم.
‫گوئن؟
‫آهای! گوئن؟
‫کیه؟
‫باز تویی مردیکه روانی؟
‫اصلا از کجا معلوم اسکات باشه؟
‫صد درصد خود اسکات بود.
‫گیر کرده.
‫ازمون کمک می‌خواد.
‫نه.
‫نه، یه جای کار می‌لنگه.
‫اسکات که این بی‌سیم رو ‫قایم نکرده بود تا ما پیدا کنیم.
‫لابد یکی دیگه داره کرم می‌ریزه.
‫الان منظورت چیه؟ ‫که یکی اسکات رو برده؟
‫نمی‌دونم.
‫وایستا.
‫یعنی می‌گین یه آدم دیگه‌ای ‫اسکات رو دزدیده؟
‫اسکات خیلی قوی و گنده است. ‫امکان نداره.
‫پس کی این رو اینجا گذاشته؟
‫ای بابا. گوئن، این کارها رو قبلا کردیم.
‫- من هم دوباره امتحان می‌کنم. ‫- باشه. راحت باش.
‫هر چی تو بگی.
‫گندش بزنن.
‫هنوز آنتن نداره. توی دل جنگل اومدیم.
‫خاک تو سرم.
‫کثافت! خاک تو سر کثافتم!
‫این چه مصیبتیه سرمون اومد؟!
‫اصلا چرا من باید اینجا باشم؟
‫زیادی رفیق‌دوستم. مشکلم همینه.
‫گندش بزنن. ‫از اول هم نباید برمی‌گشتم اینجا.
‫بیچاره شدم.
‫از این حرف‌ها نداریم.
‫من می‌گم صبح زود بیدار شیم،
‫بریم نزدیک جاده که آنتن بیاد، ‫کمک خبر کنیم،
‫بعدش هم اسکات رو پیدا کنیم.
‫دیگه مطمئنیم زنده است. ‫پیداش هم می‌کنیم.
‫گروهی.
‫بابا!
‫یا خدا. یا خدا... بابا.
‫مامان؟ مامان. مامان.
‫وایستا. بذار بیارمت بیرون.
‫درو؟ درو؟
‫من اسکاتم مامان.
‫بابات کو؟
‫حالش خوبه.
‫الان میارمت بیرون، خب؟
‫چی شد؟
‫باید به اشلی سر بزنم.
‫چی شد؟ مگه...
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫- عه، عه، عه. ‫- چیزی نمی‌بینم.
‫- چیزی نیست. چیزی نیست. ‫- نمی‌تونم ببینم.
‫نترس.
‫الان میارمت بیرون.
‫- می‌خوام کمربندت رو باز کنم، خب؟ ‫- باشه.
‫سه، دو، یک. باز کردم.
‫قفلش گیر کرده.
‫آخ...
‫خب، خب. آروم، آروم.
‫چیه؟
‫چی شد؟
‫وای خدا.
‫- بیا، بیا. ‫- باید بریم.
‫باید بریم. زود، زود.
‫- زود باش! ‫- خودم می‌تونم!
‫باز می‌کنم. تو مامان رو ببر! ‫مامان رو ببر!
‫خودم باز می‌کنم.
‫شاید در جا مردم و الان اومدم جهنم.
‫خیلی چیزها عوض شده.
‫فکر نکنم اتفاقی اینجا افتاده باشم.
‫گمونم... یکی می‌خواد ما رو بکشه.
‫الان دوست‌هام در خطرن.
‫من هم هیچ کاری نمی‌تونم بکنم.
‫کثافت!
‫هوهوهو!
‫حواست باشه این وامونده رو ‫کجا پرت می‌کنی اسکات خان.
‫چی؟
‫حال و احوال میزونی نداری پسر.
‫نه، نه دیگه... قرار نبود ‫اینطوری بهم نگاه کنی.
‫چرا یه کار مفید نمی‌کنی ‫که کمکم کنی از اینجا برم بیرون؟
‫آها، همونطوری که تو واسه نجات ‫مامان و بابا و اشلی مفید بودی؟
‫اون اتفاق تقصیر من نبود.
‫- واقعا نبود؟ ‫- گفتم نبود.
‫انگار همه کسایی که دوستت دارن...
‫با بهت نزدیک می‌شن، ‫یهو میفتن می‌میرن.
‫مامان مرد. بابا مرد.
‫اشلی هم عملا مرده. ‫حداقل از درون که مرده.
‫خفه شو! زر نزن!
‫این گوئن هم دیر یا زود...
‫راستش واقعا... به نفعشه فرار کنه.
‫خفه شو!
‫به من نگو چیکار کنم!
‫فکر کردی خودت تک و تنها...
‫اینجا گیر افتادی؟
‫تو اینجا با من گیر افتادی.
‫سعی کن بهش عادت کنی اسکات.
‫- بسه. بسه. ‫- چون من ول‌کن تو نیستم.
‫بس کن، بسه، بسه.
‫آدم قاتل حقشه بمیره.
‫تو قاتلی.
‫بسه. بسه.
‫قاتلی. قاتلی.
‫قاتلی!
‫گفتم بسه!
‫گوئن.
‫یکی بیرونه.
‫چارلی؟
‫تویی؟
‫چارلی؟
‫نه، نرو.
‫ببندش دیگه!
‫چیزی نبود.
‫ولش کن. بیا... استراحت کنیم.
‫باشه، ولی این دیگه چی بود؟
‫نمی‌دونم، ولی... کسی نبود.
‫بگیریم بخوابیم، خب؟ هیچی نشده.
‫- چارلی! ‫- چیه؟ چی شد؟
‫- بیدارم، بیدارم. ‫- گوشیم رو تو برداشتی؟
‫نه، نه. چرا باید گوشیت رو بردارم؟
‫گوشی‌هامون غیب شدن!
‫چی؟
‫باید همین الان بریم.
‫خب، خب. گوئن، آروم باش.
‫به من نگو آروم باشم!
‫یکی ما رو تحت نظر داره.
‫همون کسی که دیشب اومد ‫و گوشی‌هامون رو دزدید.
‫وایستا، وایستا، وایستا ببینم.
‫یعنی دیشب کسی اینجا بوده؟
‫می‌شه همه یه نفس عمیق بکشن؟
‫من کل شب همین‌جا نشسته بودم. ‫هیچ‌کس از اینجا رد نشد.
‫واقعا؟ خواب نازت کافی بود؟
‫گندش بزنن. دوربین من هم نیست.
‫چی؟
‫آره.
‫نفهمیدین چه خبره؟
‫یکی داره مانع می‌شه ‫که بخوایم کمک بگیریم.
‫همون بی‌شرفی که بی‌سیم رو گذاشته بود،
‫دیشب تا داخل چادرمون اومده بود.
‫ما رو زیر نظر داره.
‫همین بیرونه. ‫داره روی اعصابمون می‌ره.
‫باشه، حالا سوال اینه بدون گوشی ‫چطوری کمک خبر کنیم؟
‫سوئیچ‌ها و کلیدها توی وانتن. ‫نقشه؟ اون یارو که نقشه می‌کشه.
‫کدوم رو داریم؟
‫پس انقدر راه می‌ریم...
‫که یه آدم دیگه ببینیم.
‫راه بریم تا آدم پیدا کنیم؟
‫نقشه‌ات همینه؟ ‫اصلا می‌دونی مسیرت کجاست؟
‫مگه تو می‌دونی؟
‫اصلا از اول مسیر رو بلد بودی؟
‫عجب.
‫- گوئن، لازم نسیت... ‫- الان ولم کن!
‫من... نقشه راه جنگل رو ندارم.
‫ولی می‌خوام به این سمت برم.
‫شما هم اگه خواستین بیاین.
‫اگر هم نیومدین به درک که نیومدین!
‫هیس...
‫کثافت!
‫کثافت! من نمی‌خوام بمیرم!
‫کمکم کنین! کمکم کنین!
‫اشلی! گوئن!
‫کثافت!
‫ببخشید اونجا رفتارم خیلی...
‫اصلا...
‫اشکالی نداره.
‫می‌شه لطفا باهام حرف بزنی؟
‫بدون این اداهای تو کم اذیت نمی‌شم.
‫از دست تو گوئن. ‫الان می‌خوای من چی بگم؟
‫نکنه مثلا با هم رفیق مفیقیم؟
‫- من که می‌خوام باشیم. ‫- امان از دستت.
‫- من که... ‫- می‌خوای که باشیم؟
‫گوئن، تو حتی یک کلمه هم درباره من...
‫چیزی نمی‌دونی، خب؟
‫من زورم رو زدم. ‫تلاش کردم اش.
‫فکر کردی چرا اینجاییم؟
‫آره، انقدر زور زدی...
‫که گذاشتی داداشم من رو ‫به امون خدا ول کنه.
‫اش، اون که ولت نکرده بود.
‫ما هر کاری می‌شد کردیم ‫که کنارت باشیم،
‫ولی از یه جایی به بعد...
‫- هر کاری می‌شد کردین؟ ‫- انگار حالت رو بدتر می‌کردیم.
‫- ببین... ‫- داشتی به خودت صدمه می‌زدی.
‫می‌فهمی برامون سخت بود...
‫صدمه می‌زدم؟
‫من بودم که ترک کردم، خب؟
‫- من کسی بودم که ترک کرد... ‫- من هم برات خوشحالم!
‫خودم تک و تنها.
‫ببین، از یه جایی به بعد ‫هر کاری کنی فایده نداره.
‫چون بابت چیزی مجازاتش می‌کنی...
‫که اصلا دست اون نبوده.
‫- اسکات... ‫- ولم کن بابا.
‫اصلا این وسط چی گیر تو میاد؟
‫این بخشش رو نمی‌فهمم.
‫تو الان سر پیازی یا ته پیاز؟
‫من می‌خوام داداشت خوشحال باشه ‫و بابت چیزی که نمی‌تونه تغییر بده...
‫انقدر از خودش متنفر نباشه.
‫اش، اون هم بهت نیاز داره. ‫همه که درگیر مشکلات تو نیستن.
‫خب؟ اون هم مامان و باباش رو از دست داد.
‫این کارت بی‌انصافیه.
‫اسکات پنج سال آزگاره که هر روز...
‫داره خودش رو مجازات می‌کنه. ‫فکر کردی من خوشم میاد؟
‫فکر کردی واسه من راحت بوده؟
‫زندگیش جهنم شده. ‫تو که خبر نداری.
‫تو که اصلا نبودی ببینی ‫چقدر سختی کشیده.
‫فقط می‌خواست بیاد اینجا...
‫چون تو خیلی براش مهم بودی...
‫و می‌خواست درستش کنه.
‫آها، حالا شد تقصیر من؟
‫بله، تقصیر جنابعالیه. ‫چون به خاطر تو اومدیم اینجا.
‫گوئن، اگه الان بیفته بمیره...
‫- این هم تقصیر منه؟ ‫- چه مرگته تو؟
‫یعنی چی چه مرگمه؟
‫اصلا اگه انقدر برات مهمه، ‫خودت برو پیداش کن.
‫- بهتر نیست؟ ‫- دارم می‌کنم!
‫- بچه‌ها، بچه‌ها! ‫- دارم زورم رو می‌زنم!
‫سلام. سلام عرض شد.
‫عه، ما دنبال دوستمونیم.
‫فکر می‌کنیم گم شده. ‫شما کسی رو ندیدی؟
‫- عه... ‫- هیس، چیزی نیست.
‫سلام، خلاصه ما می‌خوایم دوستمون رو ‫پیدا کنیم و فقط بریم.
‫هیچ نیت بدی نداریم.
‫- چارلی، من اصلا حس خوبی ندارم. ‫- طرف خیلی مشکوکه.
‫بچه‌ها، این چه کاریه؟
‫- چشه؟ نمی‌خواد حرف بزنه؟ ‫- هوی روانی!
‫- چارلی... ‫- کمکمون می‌کنی یا نه؟
‫- چیه؟ ‫- دهنت رو ببند.
‫آروم باش بابا. ‫هیچ غلطی نمی‌کنه.
‫گندش بزنن، کدوم گوری رفت؟
‫- هیچ غلطی نمی‌تونه بکنه. ‫- خدایا.
‫این دیگه کدوم الاغی بود؟
‫یه لحظه فکر کنین.
‫ما کی اینجا آدم دیدیم ‫که این دومیش باشه؟
‫ها؟
‫یعنی یک درصد، ‫حتی یک درصد نمی‌گین...
‫شاید همین زاغ سیاهمون رو چوب می‌زنه؟
‫خیلی‌خب، پس به راهمون ادامه بدیم.
‫سعی کنیم ازش فاصله بگیریم.
‫هیزم کافی نداریم.
‫خیلی‌خب.
‫من می‌رم هیزم جمع کنم.
‫کسی از اینجا جم نخوره.
‫عه، من هم باهات میام.
‫نه، نه، نه. راحتم. ‫چیزیم نمی‌شه.
‫ولی مرسی.
‫زود برمی‌گردم.
‫بچه‌ها، من خیلی می‌ترسم.
‫می‌دونم.
‫من هم همینطور.
‫فردا پیداش می‌کنیم و...
‫گورمون رو از اینجا گم می‌کنیم.
‫احسنت.
‫خیلی‌خب.
‫خوبی؟
‫چارلی، مسخره‌بازی در نیار.
‫چارلی؟
‫کسی اون بالاست؟
‫این دیگه چیه؟
‫بچه‌ها.
‫لارس بی‌شعور، ‫این کارت بامزه نیست.
‫اش؟
‫چه وضعشه؟
‫چه خبر شده؟
‫چی؟ چیه؟
‫کثافت!
‫نه، تو رو خدا!
‫نکن!
‫چه خبر شده؟
‫چارلی!
‫نه!
‫چه مرگشه؟
‫نه!
‫لعنت بهش!
‫چارلی! چارلی، ما رو نجات بده!
‫تو رو خدا!
‫چارلی! چارلی، من باردارم!
‫تو رو خدا نرو...
‫تو رو خدا بیا بیرون! تو رو خدا!
‫کمک!
‫اشلی!
‫زود باش برو!
‫تو رو خدا!
‫فرار کن!
‫ولش کن!
‫نه!
‫چارلی...
‫نه!
‫نه! وای خدا!
‫نه... چارلی! نه!
‫مثل سگ می‌کشمت!
‫در بیا، در بیا.
‫زود باش، در بیا.
‫کثافت! کثافت!
‫تو کی هستی؟
‫از جونمون چی می‌خوای؟
‫چی می‌خوای؟!
‫بیا جلو بی‌شرف!
‫من رو می‌خوای؟ پس بیا جلو!
‫گور پدرت!
‫دست از سر اون‌ها بردار!
‫گفتم دست از سرشون بردار!
‫آقا، بی‌خیال شو. ‫به حرفم گوش کن.
‫آهای، آهای! برگرد اینجا...
‫همین‌جا باش، اون‌ها رو ول کن!
‫آهای!
‫چیزی نمونده. زود باش.
‫چیزی نمونده.
‫شرمنده‌ام چارلی.
‫بیا.
‫شرمنده رفیق.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫همه‌مون می‌میریم.
‫نه، نمی‌میریم. نمی‌میریم.
‫اینطوری نمی‌شه. ‫نه، اینطوری نمی‌شه.
‫اینطوری نمی‌شه. نمی‌شه.
‫چیزیش نمی‌شه.
‫نمی‌ذاریم چیزیش بشه.
‫نه، نذار. نذار.
‫معذرت می‌خوام. ‫می‌دونم، می‌دونم...
‫می‌دونم عزیزم. می‌دونم.
‫باید بریم... باید بریم، خب؟
‫دوباره پیداش می‌شه.
‫باید بریم.
‫بلند شو. باید بریم.
‫می‌دونم، می‌دونم. می‌فهمم.
‫فرار کن!
‫زود باشین! زود!
‫بیا اش!
‫زود باش!
‫- وایستا. ‫- اش.
‫یواش‌تر.
‫یه لحظه وایستین. ‫نفسم در نمیاد.
‫- بیا یه نفسی تازه کن. ‫- نفسم در نمیاد.
‫وای خدا!
‫کمک کنین. ‫یکی می‌خواد ما رو بکشه.
‫- یا خدا. ‫- شما رو هم اذیت کرده؟
‫طرف دوست‌هامون رو کشته!
‫آخ، بگو که شوخیت گرفته...
‫- فرار کنین! ‫- برین، زود باشین!
‫آروم باش دختر.
‫- کجاست؟ ‫- آروم، آروم!
‫- کجاست؟! ‫- نمی‌تونم پیداش کنم!
‫ولی حتما نزدیکه.
‫آخ که چقدر از این تعطیلات بدم میاد!
‫نه.
‫نه، نه، نه بچه‌ها.
‫رفته. گمونم رفته.
‫بشینین، بشینین! زود باشین!
‫کاترین!
‫داره دورمون می‌چرخه.
‫یا خدا.
‫کثافت داره دورمون می‌چرخه.
‫بچه‌ها، باید بریم. باید زود بریم!
‫بیا، باید بریم!
‫- بیا اینجا. ‫- برو.
‫من پیشتم. ولی باید بریم، باید بریم!
‫همینطوری برین. برین.
‫- نه، نه اش! ‫- خدایا!
‫میخش مستقیم توی شونه‌اش رفته.
‫- بکشیدش عقب! ‫- کثافت!
‫لارس، به درخت گیر کرده!
‫من رو نگاه کن! ‫از اینجا می‌بریمت، خب؟
‫عین هدف متحرک اینجا نشستیم! ‫عجله کنین!
‫- بچه‌ها! ‫- وای خدا!
‫این رو ازم جدا کنین!
‫خیلی درد دارم! ‫خدایا، تو رو خدا بچه‌ها!
‫گوئن، خفه شو دیگه!
‫بچه‌ها!
‫نه، تو رو خدا! تو رو خدا!
‫گندش بزنن!
‫اش، قراره دردت بگیره.
‫شرمنده.
‫وای خدا!
‫- بچه‌ها! ‫- فهمیدیم دیگه!
‫باید جداش کنیم.
‫باید ببریمش.
‫چیه؟ چیه؟ چیه؟
‫اش، من رو نگاه کن. ‫نفس بکش. نفس عمیق.
‫لارس کثافت، مگه درد زایمان دارم؟!
‫آخه نمی‌دونم چی بگم!
‫این درخت صاحب‌مرده ‫توی شونه‌ام رفته!
‫بچه‌ها!
‫لارس، کمکم کن!
‫یا خدا!
‫وای خدا. نه، خدایا!
‫برو عقب!
‫نه، لارس! نه!
‫دست بهش نزن!
‫- تو رو خدا... ‫- نه! نه!
‫نه، تو رو خدا... وای نه!
‫چیه؟ نه! نه... نه!
‫نه، خواهش می‌کنم جلو نیا. ‫تو رو خدا.
‫خواهش کردم. نه، نه، تو رو خدا.
‫خواهشا نکن. التماست می‌کنم.
‫نه، نه، نه! تو رو خدا!
‫ولش کن.
‫گفتم ولش کن بی‌همه‌چیز!
‫نه! لارس، نذار!
‫لارس! لارس!
‫مامان رو نمی‌دونم.
‫ولی با اشلی فکر کنم...
‫تهش همینه.
‫دمت گرم چارلی.
‫آخ، چقدر درد داره!
‫گندش بزنن!
‫لارس... لارس. حالت خوبه؟
‫بلند شو. لارس، بلند شو.
‫گندش بزنن.
‫اشلی رو برد. ‫باید اشلی رو پیدا کنیم.
‫عه، عه، عه، عه. ‫ببین، من باهاتم. باهات میام.
‫باهات میام، خب؟ ‫ولی نمی‌دونیم کجا بردش.
‫لارس! نکن! نه، ولم کن!
‫وای خدا، اشلیه.
‫وایستا، وایستا گوئن.
‫چیه؟ چیکار می‌کنی؟
‫طرف داره بازیمون می‌ده، خب؟
‫اگه بی‌سیم رو روشن کنیم و...
‫ازش بخوایم ولش کنه...
‫خواهش می‌کنم! تو رو خدا نه!
‫- تو رو خدا... لارس! ‫- دارم گوش می‌دم.
‫حتما یه نشونه‌ای پیدا می‌شه...
‫که بفهمیم کجا می‌برش.
‫شنیدی؟
‫تو رو خدا نکن!
‫صدای آبشاره.
‫نرو، اینطوری خودت رو به کشتن می‌دی.
‫این کار ته دیوونگیه!
‫تو هم بودی واسه اسکات ‫همین کار رو می‌کردی.
‫نه! تو رو خدا!
‫باشه.
‫ببین... تفنگ رو بردار.
‫آهای.
‫اش! وای، وای، وای!
‫نه، نه! ولش کن!
‫نه! اش، تکون نخور! تکون نخور!
‫وایستا، وایستا! عه، عه!
‫تو رو خدا، خواهشا نکن. ‫این کار رو نکن.
‫لعنت بهت، آخه چی می‌خوای؟
‫دیگه جات امنه مامان جان.
‫مردیکه بی‌شرف! ولش کن بره!
‫حالا می‌تونه مرگت رو ببینه پدر جان.
‫وایستا، وایستا. من رو نگاه کن.
‫تو رو خدا نگاه کن. ‫من مامانت نیستم.
‫اون هم بابات نیست.
‫خواهش می‌کنم بذار ما بریم.
‫تو رو خدا.
‫می‌گم ولش کن بره! کثافت!
‫اسکات. می‌ترسم اسکات.
‫کثافت بی‌ریشه!
‫قلبت رو از سینه‌ات در میارم!
‫- نه. ‫- منتظرم.
‫بسه. بس کن.
‫نه، نه، نه. ‫التماست می‌کنم.
‫اش...
‫کدوم گوری رفت؟
‫دووم بیار اشلی! دارم میام!
‫وای خدا. اسکاته.
‫گوئن! گوئن!
‫گوئن اومده.
‫گوئن، گوئن! به اشلی کمک کن!
‫- گوئن! ‫- اسکات، من اومدم!
‫کمک! کمک!
‫اسکات، کمکم کن!
‫کمک! کمک!
‫گوئن! چی شد؟
‫- وای خدا! گوئن! ‫- گوئن!
‫خواهش می‌کنم...
‫لطفا...
‫تو رو خدا بی‌خیال شو.
‫خواهش کردم.
‫نه، نه، نه!
‫وایستا، وایستا، وایستا!
‫کثافت!
‫لارس! لارس!
‫اش، تکون نخور!
‫می‌ترسم... می‌میرم!
‫تو قرار نیست بمیری اش! ‫اون می‌میره!
‫تو رو خدا اذیتش نکن!
‫لعنت بهت.
‫بیا جلو بی‌همه‌چیز! بیا جلو!
‫کدوم گوری می‌ری؟
‫زود باش. زود باش.
‫اش!
‫اشلی!
‫نه، نه، نه.
‫اسکات! اسکات!
‫اسکات...
‫اسکات! اسکات!
‫اسکات!
‫- زود باش! ‫- خودم می‌تونم.
‫تو مامان رو ببر!
‫خودم می‌تونم! مامان رو ببر!
‫مامان، بیا بریم.
‫بیا ببرمت بیرون.
‫در گیر کرده.
‫لامصب!
‫مامان، بیا بریم.
‫آخ! پام!
‫نکن! گیر کردم!
‫نمی‌شه.
‫اسکات، ولش کن. نمی‌شه.
‫نکن.
‫وای خدا. اسکات، حالت خوبه؟
‫نه!
‫بیا. بیا.
‫تو می‌تونی.
‫زود باش.
‫نه، نه، نه.
‫خدایا.
‫اسکات؟ اسکات...
‫من رو نگاه.
‫اسکات!
‫نمی‌شه.
‫وقت نداریم.
‫نگران من نباش، خب؟
‫فقط... اون‌ها رو نجات بده. خب؟
‫من ارزشش رو ندارم.
‫از این حرف‌ها نزن اش! ‫از این حرف‌ها نزن!
‫- خواهرت رو ببر. ‫- نه!
‫بهم قول بده مراقبش باشی.
‫نه...
‫مراقب همدیگه باشین.
‫اسکات.
‫دعواهای بچه‌گونه رو تموم کنین.
‫نه مامان، خودم باز می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم نذار اذیت بشه.
‫من قرار بود مامان بشم اسکات.
‫خیلی مامان بدی می‌شدم. ‫عین مامان خودمون نمی‌شدم.
‫ولی قسمت نشد.
‫شما دیگه فقط همدیگه رو دارین.
‫نگران من نباش. ‫من باید پیش بابات باشم.
‫اسکات، ولش نکن!
‫اسکاتی، گوش کن... ‫من کلی اشتباه کردم.
‫دیگه حتی خودم رو نمی‌شناسم.
‫باید به خواهرت کمک کنی.
‫مدت‌ها فکر می‌کردم از دستت ‫عصبانی‌ام که از پیشم رفتی.
‫چون فکر می‌کردم عوض شدی. ‫ولی مشکل از تو نبود، خودم بودم.
‫من عوض شده بودم.
‫اش، تو قوی‌ترین آدمی هستی که دیدم!
‫باید بیشتر این رو بهت می‌گفتم،
‫ولی نباید تنهات می‌ذاشتم!
‫معذرت می‌خوام!
‫نفهمیدی چی شده اسکات؟
‫من پنج سال پیش مردم.
‫چرت و پرت نگو!
‫اگه اون حرف رو واقعا زدی، ‫یعنی تو و این بچه...
‫تنها دار و ندارم از این زندگی هستین. ‫نمی‌ذارم از زندگیم برین!
‫دوستت دارم.
‫نه اسکات، نکن!
‫نه! مامان! خدایا... نه!
‫بیا بیرون.
‫اسکات! چیکار می‌کنی؟
‫نه!
‫من دیگه دووم نمیارم.
‫فقط اون‌ها رو نجات بده.
‫نمی‌ذارم واسه خودت بری!
‫نه مامان! مامان! نه!
‫اسکات!
‫نه، نه، نه!
‫نه!
‫نه! نه!
‫دووم میاری.
‫نه مامان! نه مامان!
‫نه!
‫دوباره همون کار رو می‌کردم اش. ‫دوباره همون کار.
‫تصمیمم درست بود.
‫انتخابم تو بودی. ‫همیشه تو بودی.
‫بیا!
‫نه! نه!
‫نه!
‫گوئن!
‫نه! نه!
‫من رو می‌خوای کثافت؟ بیا جلو!
‫بیا جلو!
‫بیا دیگه کثافت! بیا جلو!
‫همینه!
‫چیزی نیست عزیزم.
‫مامانی پیشته.
‫مامان، فرار کن. ‫می‌خواد اذیتت کنه.
‫گندش بزنن...
‫هوف...
‫گندش بزنن.
‫اسکات.
‫برمی‌گردم دنبالت.
‫تسلیت می‌گم داداش.
‫خب، گمونم دیگه بس باشه.
‫من که دستم سوراخ شده.
‫صورتت هم شده. ‫پای من هم سوراخ شده.
‫به خاطر من برگشتی. حالت خوبه؟
‫نه، طرف کتک‌خور بابا. ‫اصلا عددی نبود.
‫خب.
‫- خونریزی داخلی دارم. ‫- خیلی‌خب. بیا بریم.
‫- آروم باش رفیق. ‫- بیا.
‫- وای خدا. ‫- تقصیر خودمه.
‫یا خدا. لارس، باورم نمی‌شه.
‫گمونم بهتره بریم بیمارستان.
‫آره.
‫چندان حال و احوالم خوش نیست، نه؟
‫اصلا.
‫خدایا، چقدر از کمپ کردن بدم میاد.
‫وای.
‫چه قشنگه.