‫[همه شخصیت‌ها، مکان‌ها و سازمان‌ها ساختی می‌باشند]
‫[از کودکان طبق دستورالعمل‌های تولید ‫فیلم‌برداری شده است]
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫[قسمت سوم]
‫من...
‫کی‌ام؟ ‫اسمت چیه؟
‫آینه.
‫درد دارم...
‫چیکار می‌کنی؟
‫تو خوشگلی.
‫- از چروک شدن متنفری؟ ‫- چروکِ قلب آره.
‫چروک صورتت برام مهم نیست.
‫اسمت رو...
‫بهم بگو.
‫باید چی بگم؟
‫درد می‌کنه...
‫درد می‌کنه؟
‫تو...
‫می‌خوای
‫بمیری؟
‫گریه نکن.
‫تو موفق شدی و فقط هم همین مهمه.
‫موفق شدی.
‫زحمت زیادی کشیدی.
‫خداحافظ.
‫سر و وضع زندگیم اینطوریه.
‫باید یه مقدار میوه می‌خریدم.
‫- شیر دارم. ‫- مومو چطوره؟
‫- نمی‌دونم. ‫- نمی‌دونی؟
‫مطمئنم حالش رو به بهبودیه.
‫جیمز هم گفت که خبری نشنیده.
‫عجیبه، مگه نه؟
‫- چرا بهش پیام نمیدی؟ ‫- به نظرت ندادم؟
‫ولی تو می‌تونی بری دیدنش.
‫چی؟ وقتی خودش ازم نخواسته ‫چطور می‌تونم همینطوری برم؟
‫- اون توی بیمارستان دکتر شین تحت درمانه. ‫- به مدت هفت ماه؟
‫پس وضعیتش چقدر جدیه؟
‫موقع حادثه کامل بیهوش بود؟
‫کسی توی آژانسش چیزی نمیگه.
‫فقط میگن درحال بهبودیه.
‫به خاطر همین اومدی؟
‫اگه وضعیتش ناجور بود، ‫مدیر شین بهم می‌ریخت.
‫خانم هیون هم چند بار رفته بود لباس پرو کنه ‫و به نظر عادی میومد.
‫داری میری؟
‫هی.
‫حرفی نداری بهم بزنی؟
‫درباره چی؟
‫نمی‌دونی؟
‫آخه...
‫چون حس کردم داری ازم دور میشی ‫ناراحت شده بودم.
‫تو ناراحت شده بودی؟
‫آره.
‫برای شام، تُست فرانسوی ‫و یه سالاد کاپرزه می‌خوام.
‫باشه؟
‫سالاد کاپرزه.
‫تُست فرانسوی.
‫گمشو...
‫گمشو.
‫مدیر شین هنوزم طبق برنامه ‫چهارشنبه میاد؟
‫چروکی نمونده.
‫تا وقتی شیک‌پوش باشم ‫ظاهرم حرف نداره.
‫اینم از این.
‫نه.
‫عالیه. ‫حتی خودمم باید قبول کنم که به ظاهرم می‌خوره...
‫30 و خرده‌ای سالم باشه؟
‫تولدتون کِی هست، آقای ها؟
‫از مدیر یون پرسیدم، ‫ولی بهم نگفت.
‫من از کارمندهام کیک نمی‌گیرم. ‫شکر زیادی داره.
‫ولی با اینحال، برای ما...
‫جین جو، نوشیدنی می‌خوری؟
‫یکم.
‫ترکیب غذا با نوشیدنی مخصوصش رو انجام بدیم؟ ‫مدتی میشه امتحان نکردیم.
‫امروز تیپ ناتاشا توی فرودگاه عالی بود.
‫از استادش یاد گرفتم.
‫من نمی‌تونم کل اعتبارش رو قبول کنم. ‫باید ذاتا استعدادش رو داشته باشی.
‫شما رو آقای ها صدا کنم؟ ‫یا قربان رو ترجیح می‌دین؟
‫هرچی دوست داری صدام کن.
‫راستش رو بخواین، ‫هیچ کدوم از اینا بهتون نمیاد.
‫پس چی، می‌خوای منو عزیزم صدا کنی؟
‫شما مثل یه سلبرتی هستین.
‫اینو به عنوان یه تعریف قبول می‌کنم.
‫معلومه که تعریف کردم. ‫جدی میگم.
‫این خیلی خوشمزه‌ست.
‫این خیلی خوشمزه‌ست، یونگ جونگ.
‫اینجا غذاهای ترکیبی با نوشیدنیِ خوبی دارن.
‫تاریخ تولدی که روی کارت شناساییت نوشته شده ‫تاریخ تولد واقعیته؟
‫نمی‌دونی؟
‫نه.
‫تاریخ تولد خبرنگار گوم بارا چی؟
‫واسه بارا هم همینطوریه.
‫ما حتی توی یک روز به پرورشگاه رفتیم.
‫واقعا؟
‫شما فقط باید شوهرهای خوبی ‫برای خودتون پیدا کنین.
‫- به نظرتون ممکنه؟ ‫- خواستن، توانستنـه.
‫می‌گن که خدا حداقل یکی از جدی‌ترین آرزوهای آدم ‫رو برآورده می‌کنه.
‫پس چرا شما هنوز مجرد هستین؟
‫چون درگیر مراقبت از برادر کوچیک‌ترم بودم.
‫آقای ها یونگ جونگ.
‫اون خیلی خوش‌قیافه‌ست.
‫ولی به خوش‌قیافه‌ای مدیر شین جو شین نمی‌رسه.
‫مشخصه که سلیقه‌ات توی مَردها خوب نیست.
‫چه از لحاظ ظاهر باشه، چه چیزِ دیگه ‫یونگ جونگ خیلی بهتره.
‫گمون کنم سلیقه‌ها فرق می‌کنه.
‫ولی آقای ها از لحاظ تحصیلی ‫پیشرفت زیادی نکرد، مگه نه؟
‫تحصیلات رسمی چه اهمیتی داره؟ ‫مهم شخصیتشه.
‫تازشم، یونگ جونگ از آدم‌هایی که دکترا دارن هم باهوش‌تره.
‫اون زیاد مطالعه می‌کنه.
‫چه ترده.
‫بیشتر می‌برمت بیرون.
‫خبرنگار گوم بارا مردی توی زندگیش داره؟
‫- نمی‌دونم. ‫- چطور ممکنه ندونی؟
‫خودت گفتی که شما عملا خواهر محسوب می‌شین.
‫حس می‌کنم که اون علاقه‌ای به ازدواج نداره.
‫کسایی که میگن علاقه‌ای به ازدواج ندارن ‫همیشه زودتر ازدواج می‌کنن.
‫مرد ایده‌آل بارا چه مردیه؟
‫می‌خواین اونو با کسی آشنا کنین؟
‫نگین که آقای ها رو در نظر دارین، آره؟
‫معلومه که نه.
‫گمشو.
‫طاقت دیدنت رو ندارم.
‫گفتم گمشو!
‫تو دیگه کی هستی؟
‫مومو، بیخیال شو. ‫بذار مامانی یکم بخوابه.
‫کارت تمومه.
‫قهوه بیار و رقیق باشه.
‫[پست]
‫این چیه؟
‫خوشگله، درسته؟ ‫گفتم شاید ازش خوشت بیاد.
‫[پست]
‫به نظر میاد عمل زیبایی کرده.
‫الان دیگه تقریبا همه عمل زیبایی انجام میدن.
‫ولی تو عمل نکردی. ‫کاملا نچرالی.
‫چون پول ندارم.
‫پول می‌خوای؟
‫نه، همینطوریش هم بی‌نقصی.
.اینو نمیگم که از زیر پول دادن در برم
‫"بی‌نقص"، کلمه درستی برای توصیف یه صورته؟
‫فراتر از خوشگل بودنه خب.
‫فقط از دید تو اینطوریه.
‫گفت ازم خوشش اومده؟
‫آره.
‫کسی که دکترا داره ‫از یکی که بعد از مقطع راهنمایی ترک تحصیل کرد خوشش اومده؟
‫بخوایم دقیق بگیم، ‫توی دبیرستان ترک تحصیل کردی.
‫- فقط یه بار باهاش ملاقات کن. ‫- به نظرت زوج خوبی می‌شیم؟
‫آره.
‫از لحاظ شخصیتی؟ ‫گذشته‌مون؟
‫- اون ازم خواست شما دوتا رو باهم آشنا کنم. ‫- همینطوری پرسیدم.
‫نه، اصلا هم همینطوری نپرسیدی.
‫تو ازدواج که می‌کنی، درسته؟
‫آره، معلومه که می‌کنم.
‫اون اصل و نسب‌دار هست ‫و شخصیت عالی‌ای داره.
‫تازه ظاهر جذابی هم داره که مردها خوششون میاد.
‫تو چه‌جور ظاهری داری، بارا؟
‫وقتی پای ظاهر زن‌ها وسط باشه ‫من هیچی حالیم نیست.
‫تو فقط از بازی‌های ویدیویی سر در میاری؟
‫اکثرا آره.
‫از بین همه مردهایی که می‌شناسم، ‫به جز مشاورمون
‫هیچکس مثل تو دانا نیست.
‫تو سرشار از دانشِ بالغانه‌ای.
‫من اینو به چشم یه تعریف حسابی می‌بینم.
‫راست میگم.
‫بنابراین وقتی دانش به بلوغ می‌رسه،
‫به خِرَد تبدیل میشه؟
‫تو ممکنه باهام شوخی می‌کنی، ‫ولی من همیشه حرفام رو جدی میگم.
‫من با هرکسی شوخی نمی‌کنم.
‫سالن استراحت هتل اسکای چطوره؟
‫بیخیالش شو.
‫سالن استراحت هتل اسکای خوبه؟
‫پس اون حاضره که تا همین یک ماه آینده ازدواج کنه؟
‫اینش با توئه.
‫تو امروز چند لیوان قهوه خوردی؟
‫چهارتا؟
‫بسه.
‫یه نوشیدنی سالم و مقوی بخور. ‫حداقل وقتی پیش منی.
‫اگه این خوب پیش رفت، ‫نظرت با برند "شاله" چیه؟
‫این روزها "اروشال" مد شده؟
‫از سر تا پا برات لباس شیک می‌گیرم.
‫لباس از "شاله"، کفش از "روگاتی"، ‫کیف هم از "اووا".
‫یا اینکه کلا تیپ "شاله" بزنی؟
‫نمی‌خوام جور دیگه‌ای صدام کنی.
‫حتی وقتی سن‌مون بالاتر رفت،
‫نمیشه همونطوری که همیشه صدام زدی ‫صدام بزنی؟
‫اینو به همه کادوهای برند ترجیح میدم.
‫خیلی وقت پیش،
‫اولین باری که همدیگه رو ‫جلوی سوپرمارکت دیدیم.
‫منظورت "هی، بچه‌جون"ـه؟
‫تا جایی که یادم میاد...
‫تو تنها کسی هستی که
‫اونطوری صدام کردی.
‫ یونگ جونگ.
‫ما...
‫انگار خیلی باهم سازگاریم.
‫منم جذابم؟
‫معلوم شده که صداقت می‌تونه جذاب باشه.
‫و تو الان خیلی داری جذاب رفتار می‌کنی.
‫[جیمز]
‫- سلام، جیمز. ‫- بیرونی؟
‫آره، همراه بارا به یه کافه محلی اومدم. ‫صدات روی بلندگوئه.
‫سلام، خبرنگار گوم.
‫- سلام. ‫- خب، برادرم چی برات گرفته؟
‫چی برات خریده؟
‫این بار یه عروس خرسی هم نگرفته. ‫فقط گفت که چیزهای کره‌ای بهترن.
‫فردا یه کیف براش می‌گیرم.
‫- فعلا بی‌پولم. ‫- حتما بگیر.
‫راستی، خبرنگار گوم، ‫جدیدا با مومو حرف نزدی؟
‫- نه. ‫- امکانش هست که هنوز به هوش نیومده باشه؟
‫- چرا؟ ‫- مگه خبرنگار گوم بهت نگفته؟
‫ظاهرا مومو موقع غواصی از هوش رفته، ‫ولی الان دیگه هیچ خبری ازش نیست.
‫ترسوندیم.
‫- تو رژیمی؟ ‫- دیروز زیادی خوردم.
‫گفتن این حرف عجیبه، ‫ولی...
‫- بگو. ‫- به نظرم زن عالی‌ای می‌شدی.
‫- این تعریفی از آشپزیم بود یا توهین؟ ‫- تعریف بود.
‫ولی تعداد پیش‌غذاها خیلی زیاده.
‫من وقتی تنهام اینطوری غذا نمی‌خورم.
‫واقعا داری پیر میشی. ‫قبلا آخر شب‌ها کلی می‌خوردی،
‫و بازم کله‌ی سحر گوشت سرخ می‌کردی. ‫الان که داره 50 سالت میشه...
‫من خوابم سبکه. ‫چرا صدای ماشینت رو نشنیدم؟
‫چون پیر شدی. ‫بعدش دیگه شنواییت ضعیف میشه.
‫بیناییت همین الانش هم ضعیف شده.
‫فکر کردی تو همیشه جوون می‌مونی؟
‫- نه. ‫- واقعا تنت می‌خاره.
‫چون نوشیدنی خورده بودم ‫با تاکسی اومدم.
‫مشکلی توی شرکت پیش اومده؟
‫شاید مشکلی برای مومو پیش اومده.
‫این داره اذیتت می‌کنه؟
‫دیروز یهو دلم خواست ‫بشینم نوشیدنی بخورم.
‫مومو رو فراموش کن ‫و روی زندگی خودت تمرکز کن.
‫دلم لک زده که یه برادرزاده گیرم بیاد.
‫منم همینو می‌خوام.
‫یعنی اینقدر برات سخته که فراموشش کنی؟
‫چرا نباید بتونم؟
‫مسئله اینه که نگرانم، همین.
‫چرا باید نگران باشی؟
‫اون نامزد رفیق صمیمی توئه.
‫اگه ازدواج کرده بودن ‫الان نگران نبودم.
‫فکر کردی فقط دو ساله که ‫جو شین رو می‌شناسم؟
‫و حس می‌کنم داره یه چیزی رو پنهون می‌کنه.
‫پیگیرش شدم ‫و بیماری کاهش فشار مومو شدیده.
‫مطمئن باش که مدیر شین ‫به بهترین شکل ممکن ازش مراقبت می‌کنه.
‫بیا، یه ظرف از این کیمچی ‫واسه بارا ببر.
‫آدرس خونه‌اش رو نمی‌دونم.
‫آدرس خونه‌اش رو نمی‌دونی؟
‫بسوزونش. ‫نمی‌برمش.
‫[بیمارستان عمومی نوا]
‫مومو، به خودت بیا.
‫طوری راه برو انگار حالت خوبه.
‫[گذرنامه جمهوری کره]
‫مدیر شین، ‫شما گوم بارا رو می‌شناسین، درسته؟
‫بله.
‫فکر کنم بارا داره در مورد مومو تحقیق می‌کنه.
‫انگار با مربی غواصی هم ملاقات کرده.
‫من مقاله نمی‌نویسم، قول میدم.
‫شما منو بهتر از اینا می‌شناسین، مدیر اوه.
‫مدیرعامل هیون گفت که حالش کاملا خوبه.
‫شما بعد از حادثه اونو دیدین؟
‫- ندیدم. ‫- با عقل جور در میاد؟
‫بهم گفت نگران نباشم، پس...
‫اگه با مدیرعامل هیون ملاقات کنین...
‫قبلا بهش پیام دادم،
‫ولی جوابم رو نداد.
‫خب که چی؟
‫با خودم از اونجایی که مسئله مومو هست ‫بهتره بدونین.
‫به نظر تو عجیب نمیاد؟ ‫با حس ششم خبرنگاری‌ای که داری.
‫به گفته‌ی خودت،
‫اگه مومو توی یه جور...
‫وضعیت وخیم باشه،
‫اونوقت چیکار می‌کنی؟
‫وقتی پای دل وسط باشه...
‫شین جو شین روی سردی داره.
‫بخوام محترمانه بگم، اون کلا منطقیه.
‫و ازدواج هم نکردن.
‫در این وضعیت، ‫موندم تا کِی می‌تونه ازش مراقبت کنه.
‫بالاخره خسته میشه.
‫و شغل کم‌استرسی هم که نداره.
‫اونوقت تو خسته نمیشی؟
‫آروم بخور.
‫تو هیچوقت واقعا عاشق نشدی، مگه نه؟
‫و برای تو، اون عشق موموئـه؟
‫مگه اون چی داره؟
‫به خاطر معروف بودنشه؟
‫لی یه ریم، هونگ می جونگ ‫و جونگ چون هی هم معروفن.
‫همه‌شون رو توی دورهمی‌ها دیدم.
‫واقعا نمیشه...
‫احساسات آدم رو توضیح داد، می‌دونی؟
‫اگه وضعیت واقعا اینقدر حاده،
‫و مدیر شین در نهایت ازش قطع امید کنه...
‫داری میگی که تو می‌خوای ‫مسئولیتش رو قبول کنی؟
‫تا آخر عمرش؟
‫چقدر تو باشرفی.
‫به افتخار آقای ها و عشق ابدیش.
‫تو امروز خودت نیستی.
‫خیلی رفتارت منفی شده.
‫تو اصلا چقدر منو خوب می‌شناسی؟
‫چیه که ازش خبر ندارم؟ ‫بهم بگو.
‫جز اینکه من یه یتیم رها شده بودم، ‫تو هیچی درباره‌ام نمی‌دونی.
‫تو رها نشده بودی.
‫حتما وضعیت غیرممکنی بوده.
‫با نگاه کردن بهت می‌فهمم.
‫می‌فهمم که توی خونِته.
‫تو شخصیت خوبی داری.
‫اسم من...
‫کی این اسم رو روت گذاشت؟
‫من از کجا بدونم؟
‫ولی فکر می‌کنم...
‫فقط یه حدسه...
‫ترجیح میدم نگم.
‫از دستم عصبانی‌ای؟
‫فکر کردم درک می‌کنی.
‫از جوری که صدام می‌کنی خوشم نمیاد.
‫منو آقای ها صدا نکن. ‫به نظر غیرخودمونی میاد.
‫ما کارمندهای زیادی که نداریم.
‫تو باید بری دیدن مدیر شین،
‫راهی پیدا کنی تا خودت مومو رو ببینی،
‫و یکبار برای همیشه قضیه رو حل کنی.
‫من باید مقاله‌ای رو بنویسم. ‫دیگه میرم.
‫- ببخشید؟ ‫- بله.
‫نه، تو نوشیدنیت رو تموم کن.
‫[تاکسی در دسترس است]
‫مومو چطوره؟
‫نمی‌خوام منو اینطوری ببینه.
‫فرقی نکرده.
‫نذار ذهنت از کنترل خارج بشه.
‫بدون مشکل قضیه رو فیصله میدم.
‫چطور می‌خوای این کارو کنی؟
‫کنفرانس سمینارت چطور پیش رفت؟
‫خوب بود.
‫ببخشید. ‫دست‌خالی اومدم.
‫این حرفا چیه.
‫این وضعیت خیلی گیج کننده‌ست، مگه نه؟
‫در نهایت بهش عادت می‌کنی.
‫بهتره بری. ‫لابد خسته‌ای.
‫گاهی اوقات که توی آینه نگاه می‌کنم،
‫نمی‌فهمم که من مومو ام ‫یا دارم بهش نگاه می‌کنم.
‫[یونگ جونگ]
‫چطور می‌تونم بدون دیدنش زندگی کنم؟
‫[بارا]
‫[آدرست رو برام بفرست]
‫[کجا زندگی می‌کنی؟] ‫[خوابیدی؟]
‫[یونگ جونگ]
‫هنوزم عصبانی‌ای، بچه‌جون؟
‫اون چه کتابیه؟
‫[مدیریت دهان]
‫بیا بالا.
‫- الان بد موقع‌ست؟ ‫- نمی‌تونم بیرون غذا بخورم.
‫بعدا عمل دارم.
‫وقتی پدرت یهو فوت شد ‫هیچ کدوم‌مون باورمون نمی‌شد.
‫- تو اونجا بودی؟ ‫- به عنوان نماینده پرورشگاه.
‫خیلی‌ها برای ادای احترام اومدن.
‫حقیقتش، مرگ مادرم سخت‌تر بود. ‫من فقط یه بچه بودم.
‫دارم معذبت می‌کنم؟
‫میشه اینو توی یه ظرف ببرم؟ ‫من معمولا دیر ناهار می‌خورم.
‫این اولین خوراکی امروز منه.
‫داری در مورد مومو تحقیق می‌کنی؟
‫- راجع‌بهش شنیدم. ‫- از کی؟
‫- یه تحقیقات نیست. این... ‫- برای یه داستانه؟
‫یا به عنوان یه دوست نگران ‫این کارو می‌کنی؟
‫شنیدم شما دوتا خیلی صمیمی بودین.
‫من فقط نگرانم. ‫خیلی وقته خبری ازش نشنیدم.
‫گوشیش هنوز خاموشه ‫و جین جو گفت که حادثه‌ای براش رخ داده...
‫حادثه اونقدر جدی‌ای نبود.
‫اون خارج از کشوره.
‫خسته شده بود، ‫منم بهش گفتم که یه استراحتی به خودش بده.
‫به زودی برمی‌گرده.
‫درباره باهم بودن من و مومو...
‫اینو از کیم جین جو شنیدی؟
‫نمی‌تونم منابع‌ام رو فاش کنم. ‫جین جو نبود.
‫هر دوی ما زیادی سرمون شلوغه ‫که همدیگه رو ببینیم.
‫صرفا در گردهمایی‌ها اتفاقی گذرمون بهم میفته.
‫که تازه همونم هر از گاهی رخ میده.
‫تو می‌دونی که پدرم خیلی بهت افتخار می‌کرد، مگه نه؟
‫اداره کردن بنیاد...
‫این کار رو خیلی ارزشمند می‌دونست.
‫اگه یه وقت کمکی نیاز داشتی، ‫بهم بگو.
‫- نیاز نمیشه. ‫- از کجا معلوم؟
‫اینقدر مطمئن نباش.
‫راستی، دیدم با ها یونگ جونگ مصاحبه کردی.
‫اون از بچگی دوستم بوده.
‫اون همچنین در مراسم تقدیر ‫ساز کنترباس زد.
‫چرا اون شب خیلی زود رفتی؟
‫من چون یه جراحی اضطراری داشتم ‫یه خرده دیر کرده بودم،
‫و دیدم داری میری.
‫به خاطر کت عاجی رنگت ‫یادم مونده.
‫قبلا مادرم خیلی کت عاجی می‌پوشید.
‫لطفا سلامم رو به مومو برسون.
‫با خودم می‌برم.
‫براش توی ظرف بیرون‌بر بذار. ‫ساندویچ‌ها.
‫نمی‌تونم پیغامت رو بهش بدم.
‫بهتره خودت حضوری بهش بگی.
‫الو؟
‫- بله؟ ‫- کجا بودی؟ ندیدیش؟
‫مقاله‌ نامزدی مومو.
‫کجا منتشر شده؟
‫متوجه شدم.
‫اتفاق اجتناب‌ناپذیر افتاد، مومو.
‫به این زودی خبردار شدین، قربان؟
‫[خبر انحصاری، نامزدی مخفیانه مومو]
‫[نامزدش مدیر شین جو شین از بیمارستان نوا هست]
‫[جذابیت و ظاهر زیبای او، ‫اصلا به ظاهر یک مدیر جدی نمی‌خورد...]
‫[ظاهر معصومی که فراتر از عنوان مدیریتی اوست...
‫و چیزی که حتی بیشتر مایه تعجب است، ‫جوانی و شادابی اوست.]
‫[ما با مدیر شین مصاحبه کردیم تا داستان کاملِ ‫ماجرای عاشقانه اونها رو از زبان خود ایشون بشنویم.]
‫- این جدیه؟ ‫- باید تا ساعت هشت خبرمون رو منتشر کنیم.
‫- هی، اون طرفیه. ‫- همینجاست.
‫[مصاحبه انحصاری با نامزد مومو، مدیر شین جو شین]
‫من تازه با مدیر شین جو شین ملاقات کردم ‫و مصاحبه رو پست کردم.
‫باهاش مصاحبه کردی؟
‫- بله. ‫- کِی؟
‫اون موقعی که تماس گرفتین پیشش بودم.
‫باید همون موقع بهم می‌گفتی!
‫می‌دونستم از پسش برمیای.
‫بله؟
‫تازه مدیر شین جو شین رو دیدم.
‫گفت حال مومو خوبه ‫و برای استراحت رفته خارج از کشور.
‫خیالم راحت شد.
‫مقاله رو دیدی؟
‫آره.
‫میشه یه عکس نامزدی خوب برام بفرستی؟
‫حتما چندتا عکس گرفتی، درسته؟
‫یه عکس خیلی قشنگ دوتایی‌ ازشون برام بفرست.
‫جو شین پدرم رو در میاره.
‫عکسش دیگه منتشر شده ‫و خبرش همه‌جا پیچیده.
‫هیچ می‌دونی رئیسم چقدر سرم خراب شد؟
‫همش به خاطر اینکه سعی می‌کردم وفادار باشم ‫و اینو یه راز نگه دارم...
‫البته که اسمی از منبع‌ام نمی‌برم.
‫مردم فکر می‌کنن که توسط استودیوی عکاسی پخش شده.
‫- اگه نتونم اینو جبران کنم... ‫- خیلی‌خب، باشه.
‫چرا یهو تغییر نظر دادی؟
‫اصلا جواب تماس‌ها و پیام‌هام رو نمی‌دادی.
‫تغییر نظر نیست.
‫پس چیه؟
‫ببخشید.
‫از الان به بعد ‫محترمانه‌تر رفتار می‌کنم.
‫- مدیر شین جو شین! ‫- یه نظر بهمون بدین!
‫- من یه مصاحبه با آقای شین دارم! ‫- اون بیمار داره.
‫- ما داریم از خونه‌ی مومو گزارش می‌دیم. ‫- لطفا در رو باز کنین!
‫- ما از شبکه خبری سی‌بی‌اس اومدیم! ‫- یالا، لطفا در رو باز کنین!
‫- لطفا در رو باز کنین! ‫- باز کنین دیگه!
‫یه لحظه بیشتر طول نمی‌کشه!
‫چیکار می‌کنی؟
‫برگرد داخل.
‫من کی‌ام؟
‫من...
‫اونی که بهش اشاره داری... ‫کیه؟
‫دلت برام تنگ نشده؟
‫منو یادت نمیاد؟
‫نمی‌دونم.
‫گمشو.
‫خودت گمشو.
‫کارت تمومه.
‫چطور می‌تونی به مامان خودت بگی؟
‫[مرکز جراحی]
‫چیکار کنم؟
‫مدام زنگ خونه رو می‌زنن، ‫واسه همین مجبور شدم آیفون رو خاموش کنم.
‫فعلا راه دیگه‌ای...
‫جز تحمل کردنش نیست.
‫حالا گیریم تحمل کردیم، بعدش چی؟
‫می‌خوای بگی از هم جدا شدن؟
‫بهش فکر می‌کنم.
‫بذار بهش فکر کنم.
‫به گمونم چاره دیگه‌ای نداری.
‫پس همین فردا اعلامش کن.
‫من تا یه مدت وقت ندارم.
‫و این صرفا یه آشفتگی بزرگ دیگه بوجود میاره.
‫اگه اینقدر سرت شلوغه، ‫چرا اون مصاحبه رو با سانگوو دیلی انجام دادی؟
‫من مصاحبه‌ای باهاشون نکردم.
‫اون واقعا خبرنگار ماهریه.
‫شنیدم طوری داشت پرس و جو می‌کرد ‫که انگار از چیزی بو برده.
‫منم بهش گفتم بیاد و فرستادمش دنبال نخود سیاه، ‫ولی...
‫بعد اون همچین چیزی نوشت؟
‫آره.
‫سلام.
‫قبلا یه بار با مومو ‫توی یه نمایشگاه همدیگه رو دیدیم.
‫من در بخش فرهنگی روزنامه سانگوو دیلی ‫کار می‌کنم.
‫متوجه شدم که آدم آب زیر کاهیه.
‫[سانگوو دیلی]
‫[مدیر شین جو شین]
‫بله، مدیر شین.
‫مگه من امروز باهات مصاحبه کردم؟
‫معذرت می‌خوام.
‫من الان درگیر نوشتن مقاله‌ام.
‫میشه وقتی تموم شد تماس بگیرم؟
‫یه داستان دیگه درباره ما؟
‫بله، یه مقاله‌ی تکمیلیـه.
‫گوم بارا.
‫بله، مدیر شین.
‫داری نمک‌نشناسی می‌کنی؟
‫اونوقت تو قراره قضیه رو بیشتر هم کِشش بدی؟
‫- بعد از اینکه مقاله رو خوندی... ‫- چیز دیگه‌ای ننویس.
‫به جای اینکه اجازه بدیم رسانه‌های دیگه ‫مزخرفات جنجالی بنویسن،
‫بهتره یه داستان به خوبی نوشته شده ‫بر اساس واقعیت‌ها منتشر کنیم...
‫و به وجهه هردوتون کمک کنیم. ‫این نظر حرفه‌ای منه.
‫اونوقت تو کی باشی که این تصمیم رو بگیری؟
‫مصاحبه‌ای که هرگز رخ نداد.
‫این یه داستان خیالیه، دروغ محضه.
‫مطمئن می‌شم که دلیلی برای نگرانی نداشته باشی.
‫توی پرورشگاه نوا ‫چنین چیزی بهت یاد دادن؟
‫ من اونجا چیزی یاد نگرفتم.
‫باید یه ذره وجدان داشته باشی. ‫تو از هیچ کاری دریغ نمی‌کنی...
‫وقتی کارم تموم شد تماس می‌گیرم.
‫خدانگهدار.
‫[شایعات مربوط به بهم خوردن نامزدی مومو، ‫این زوج با هم در تماس نیستند.]
‫[نماینده مومو در مورد شایعات: ‫اظهار نظر نکرد، پاسخی گیج‌کننده داد.]
‫[خبر فوری: نامزدی مخفیانه مومو به سبک افسانه‌ای]
‫[نامزدی مخفیانه مومو به سبک افسانه‌ای]
‫[گوم بارا]
‫الو؟
‫گوم بارا هستم.
‫به خاطر این مصاحبه انحصاری‌ای که هرگز رخ نداد،
‫بقیه رسانه‌های خبری شلوغش کردن.
‫میشه نظرم رو بگم؟
‫در نهایت، حقیقت داره که شما دو نفر نامزد کرده بودین.
‫وظیفه‌ی یه خبرنگار گزارش کردن حقیقتـه.
‫دارم ازت می‌پرسم که چرا ‫یه داستان ساختگی منتشر کردی؟
‫مومو چی گفت؟
‫فقط جواب سوالم رو بده.
‫به قول خودت،
‫وقتی جناب رئیس بعد از قبول شدنم در دانشگاه ‫منو به شام دعوت کرد،
‫بهم گفت که من آبرو و مایه‌ی افتخار پرورشگاه نوا هستم.
‫همه کارمندهای شرکت‌مون ‫می‌دونن که من توی پرورشگاه بزرگ شدم،
‫بنابراین باید بیشتر از بقیه کار کنم ‫تا بهم بی‌اعتنایی نکنن.
‫اینطوری بدون له شدن ‫توی این شغل دووم میارم.
‫اگه موفق بشم ‫و اسمی واسه خودم دست و پا کنم،
‫فکر می‌کنی بالاخره کارت پیشم گیر نمی‌کنه، ‫مدیر شین؟
‫فکر کردی من توی رسانه‌ها ‫آشنا ندارم؟
‫به قدری آشنا دارم که برام زیادی هم هست.
‫مطمئنم که داری. ‫ولی من یه آشنای معمولی نیستم.
‫وقتی فکرش رو بکنی، ‫می‌تونی منو خانواده‌ات بدونی.
‫عضوی از خانواده‌ی بنیاد نوا.
‫لطفا اینطوری بهش فکر کن که ‫داری زیر پرو بالم رو می‌گیری.
‫کاملا حق داری ناراحت باشی.
‫و بابتش معذرت می‌خوام.
‫راستش رو بخوای، ‫من مدتیه که در مورد نامزدی‌تون خبر دارم.
‫از کیم جین جو شنیده بودی، مگه نه؟
‫من توی بخش فرهنگ روزنامه کار می‌کنم،
‫بنابراین توی سالن‌های زیبایی که ‫سلبرتی‌ها میرن آشنا شدم.
‫همه‌جور اطلاعاتی ازشون می‌گیرم. ‫اطلاعات سریع و درست.
‫این بار رو گذشت می‌کنم.
‫دیگه حق نداری از پشت بهم خنجر بزنی.
‫قول میدم.
‫یکی بهم بدهکاری.
‫من بدون جناب رئیس کل و شما ‫به اینجا نمی‌رسیدم، جناب مدیر.
‫حتما هر دِینی که بهت دارم رو جبران می‌کنم، ‫از جمله همین جریان.
‫برام مهم نیست که تو خبرنگار باشی ‫یا رئیس یه شرکت رسانه‌ای.
‫حق نداری با من ‫پات رو از گلیمت درازتر کنی.
‫بله. معذرت می‌خوام.
‫حالا می‌تونی بری.
‫بله، قربان.
‫چیزی هست که دلت بخواد بخوری؟
‫من کی‌ام؟
‫[برای موموی عزیزم...]
‫موموی عزیزم.
‫اگه به خاطر تو نبود،
‫من خیلی وقت پیش ‫از این دنیا می‌رفتم.
‫که مجبورم اینطوری ترکت کنم...
‫این مادری که الان داره ترکت می‌کنه...
‫امیدوارم بتونی درک کنی ‫و منو ببخشی.
‫من هرگز نمی‌تونستم اینو بهت ابراز کنم،
‫ولی از یه جایی به بعد،
‫حتی نفس کشیدن هم برام سخته.
‫بدون هیچ دلیلی،
‫هر روز سرشار از ناامیدی...
‫و غم بود.
‫سعی کردم یکم بیشتر تحمل کنم،
‫ولی تو به جای این مادر ضعیف و رقت‌انگیز،
‫مدیر شین رو داری، ‫یکی که تو رو می‌پرسته...
‫و خیلی دوستت داره.
‫از دکتر جونگ معذرت می‌خوام،
‫کسی که همه‌کار کرد
‫تا مریضی درون روحم رو درمان کنه.
‫خیلی از آشناهام،
‫الان چهره همه‌شون به خاطرم میاد.
‫دختر عزیزم، مثل من احمق نباش...
‫و خودت رو غرق در کار نکن.
‫از الان به بعد، ‫یاد بگیر که یکم از زندگی لذت ببری،
‫و همیشه سعی کن روحیه‌ات رو حفظ کنی.
‫لطفا زندگی طولانی و سالمی داشته باش.
‫به خاطر منم که شده، خوب زندگی کن.
‫کارهای خوبی که من نتونستم تمومشون کنم...
‫با مدیر شین ‫کلی از اون کارها انجام بدین.
‫من نمی‌خوام توی زمین سرد و تاریک دفن بشم.
‫لطفا منو بسوزونین.
‫دوستت دارم، دخترم.
‫[پل کیم]
‫[تماس دریافتی]
‫پل کیم هستم.
‫سلام، من به خاطر نقاشی‌ای که شما به مدیرعامل جیمز ها ‫از شرکت لیم فروختین تماس گرفتم.
‫بله.
‫من از آشنایان مدیرعامل ها هستم.
‫جوّ اون نقاشی برام خیلی خاص و حال خوب کن بود.
‫گمون کنم که نقاشی‌های دیگه‌ای هم ‫توی استودیوتون دارین؟
‫- دارم. ‫- دوست دارم یکی ازتون بخرم.
‫میشه یه سر بیام؟
‫استودیوی من در حومه سئول هست.
‫مشکلی نیست. ‫با ترافیک حداکثر یک ساعت بیشتر راهش نیست.
‫آدرس رو دارین؟
‫میشه آدرس رو بگین؟
‫بازه. بفرمایین داخل.
‫پل کیم؟
‫بله.
‫سلام. ‫ببخشید یکم دیر کردم.
‫مسیر اینجا خیلی قشنگه.
‫لطفا بشینین.
‫هیچ کدوم از آثارتون رو به نمایش نذاشتین؟
‫نه، نذاشتم.
‫توی استودیوم در طبقه‌ی دوم هستن.
‫- من فقط قهوه دارم. ‫- قهوه عالیه.
‫گمون کنم اسپرسو ندارین؟
‫شوخی کردم.
‫ اون واقعا هنرمنده.
‫ میانساله، ولی یه ذره هم اضافه‌وزن نداره.
‫خوشمزه‌ست.
‫قهوه آلمانیه.
‫شنیدم که شما ساکن آلمان هستین.
‫بله.
‫نمی‌دونستم براتون چی بگیرم، ‫بنابراین دست‌خالی اومدم.
‫واقعا لازم نیست.
‫من چیزی احتیاج ندارم.
‫منظورم فقط مایحتاج ساده بود.
‫ چقدر بی‌تفاوته، مثل یه راهب ذن.
‫راستی، من هیون ران هی هستم.
‫[مدیرعامل هیون ران هی]
‫حتما اسمم رو شنیده.
‫شما عکاسی هم می‌کنین؟
‫گاهی اوقات.
‫پس حتما برای عکاسی کردن ‫بیرون می‌رین.
‫وقتی ایده‌ و انرژی نداشته باشم.
‫اطلاعات خیلی کمی ازتون وجود داره.
‫کِی برگشتین کره؟
‫هفت ماه پیش.
‫پس قبل از اون موقع ‫مدیرعامل جو رو می‌شناختین؟
‫بله، وقتی آلمان بودم.
‫پس مدیرعامل جو سراغتون رو گرفت؟
‫بله.
‫بعد از اینکه کارم رو در نمایشگاه هنر هنگ کنگ دید.
‫نمایشگاه هنر هنگ کنگ؟ ‫کِی بود؟
‫دو سال پیش بود.
‫اونو از دست دادم.
‫ حلقه ازدواج هم نداره.
‫احیانا،
‫این نقاشی یکی از اعضای خانواده‌تون نیست؟
‫همسرتون؟
‫آخه حسی که ازش می‌گیرم...
‫خیلی عمیقه.
‫من خانواده‌ای ندارم.
‫ مجردی؟ ‫ چه جذاب.
‫کِی شما آدم‌ها رو سوژه‌تون قرار دادین؟
‫مدتی میشه.
‫مشتری‌ها عاشق اینجور نقاشی‌های صمیمانه هستن.
‫اینجا برای استودیو عالیه.
‫پس شما برای همیشه برگشتین؟
‫بله.
‫چطوره من یه نمایشگاه انفرادی براتون برگزار کنم؟
‫مشکل مدیرعامل جو هست؟
‫گالری مادر؟
‫ما داریم باهم گفتگو می‌کنیم.
‫امروز اینو با خودم می‌برم.
‫ اون یه ذره هم تغییر نکرده.
‫[پل کیم]
‫اگه پیداش کردی،
‫بهش بگو...
‫که مادرش خیلی شرمنده بود.
‫باید پیداش کنی. ‫هرطور که شده.
‫[یک تماس از دست رفته، ران هی]
‫اگه پیداش کردی،
‫بهش بگو...
‫که مادرش خیلی شرمنده بود.
‫باید پیداش کنی. ‫هرطور که شده.
‫[ران هی]
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد.
‫لطفا بعد از شنیدن صدای بوق پیغام بذارید.
‫هیون ران هی.
‫تو خیلی زحمت کشیدی.
‫و هنوزم خیلی جوونی.
‫هنوز توی اوجی.
‫اون دختر گوشش بدهکار نبود.
‫بارها و بارها بهش هشدار دادم که خطرناکه.
‫این کارمای منه؟
‫حتی اگه باشه، کاریش نمیشه کرد.
‫الو، اداره مهاجرت؟
‫تماس گرفتم تا ببینم که یکی از آشناهام ‫کشور رو ترک کرده یا نه.
‫چون اطلاعات شخصی هست ‫نمی‌تونم بهتون بگم.
‫حتی اگه بیام اداره هم نمیشه؟
‫فرق نمی‌کنه.
‫متوجه‌ام.
‫911. مورد اضطراری‌تون چیه؟
‫- من... ‫- لطفا مورد اضطراری‌تون رو بگین.
‫عجله کنین. لطفا سریع بیاین. ‫مسئله مامانمه...
‫ما چند تماس داشتیم. ‫آقای اوه یونگ شیک با احساس ناراحتی از خواب بیدار شدن.
‫ایشون لوله‌گذاری شدن، ‫بنابراین نمی‌تونستن منظورشون رو واضح بیان کنن.
‫رمی فنتانیل جواب نداد. ‫بنابراین پروپوفول استفاده کردیم و آروم گرفتن.
‫وقتی برای آرام‌بخش پریسیدکس تزریق کردیم، ‫کمی فشار خون‌شون افت کرد...
‫[سالن کنفرانس]
‫الو؟
‫[بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان عمومی نوا ‫بالاترین رتبه را در ارزیابی کیفیت کسب کرد!]
‫می‌تونیم یه جستجو انجام بدیم، ‫ولی در سیستم مهاجرت ثبت میشه.
‫کیه؟
‫- یه سلبرتیه. ‫- کدوم یکی؟
‫بهت میگم، ولی باید ریسک کنی.
‫اگه من ریسک کنم و کارم رو از دست بدم، ‫تو مسئولیتش رو قبول می‌کنی؟
‫به خاطر این کار اخراج نمیشی.
‫فورا پزشک قانونی رو به خونه‌ی مومو بفرستین!
‫خونه‌ی مومو چه خبره؟
‫چی شده؟ حادثه‌ای رخ داده؟
‫مگه منو نمی‌شناسی؟ ‫خودت گفتی بودی که من شرّ ام.
‫انگار مادر مومو خودکشی کرده.
‫ولی هنوزم باید تحقیق انجام بدیم.
‫- چرا؟ ‫- من از کجا بدونم؟
‫مومو چی؟
‫ظاهرا اون با 911 تماس گرفته.
‫[پزشک قانونی]
‫[سانگوو دیلی]
‫[تیتر خبری]
‫[جسد هیون ران هی، مدیرعامل گالری هیون پیدا شد]
‫[مومو با 911 تماس گرفت]
‫[خبرنگار گوم بارا]
‫[جسد هیون ران هی، مدیرعامل گالری هیون پیدا شد]
‫[مومو جسد رو پیدا کرد و با 911 تماس گرفت]
‫[خبرنگار گوم بارا]
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫[دکتر شین]
‫امکان نداره. این ممکن نیست. ‫آخه چطوری؟
‫چی شده، قربان؟
‫اون خیلی سمجه.
‫مومو...
‫- بله. ‫- میشه منو معرفی کنی؟
‫باورم نمیشه. ‫اون کلی عمل زیبایی کرده بود،
‫و به نظر خیلی خوشحال میومد.
اونی که مرد ‫هیون ران هی بود.
.میگن ظاهر یه چیز کل قضیه نیست
.تو باید چیزی که می‌بینی رو قبول کنی ‫لازم نیست زیاد بهش فکر کنی.
‫قبل از اینکه بری کراواتت رو شل کن.
‫کنجکاوم بدونم دخترم کجاست ‫و اینکه به خوبی بزرگ شده یا نه.
‫وقتی من احساس بی‌ارزشی می‌کردم، ‫اون بود که خوبی‌های منو دید.
‫- یونگ جونگ. ‫- حتی احیای قلبی ریوی هم انجام ندادن.