‫[همه شخصیت‌ها، مکان‌ها و سازمان‌ها ساختی می‌باشند]
‫[از کودکان طبق دستورالعمل‌های تولید ‫فیلم‌برداری شده است]
‫[قسمت چهارم]
‫امکان نداره! ‫این ممکن نیست!
‫چی شده، آقای ها؟
‫[به‌روزرسانی دوم: مادر مومو هیون ران هی، ‫مظنون به خودکشی احتمالی است]
‫بفرمایین کار گوم بارا رو ببینین.
‫اول از همه به صحنه می‌رسه ‫و اطلاعات دسته‌اول می‌گیره.
‫تازه‌کار ما هم هست.
‫جریان چیه؟
‫خبر نامزدی تازه همه‌جا پخش شد.
‫خدایا، الان هر روز یکی داره می‌‌میره.
‫به روزرسانی سوم هم منتشر شد.
‫عجله کن!
‫خانم، خطرناکه. ‫این چه کاریه می‌کنین؟
‫- خدایا، رئیس! ‫- تو چقدر سمجی. عجبا.
‫[اداره پلیس آنپو]
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫ببخشید.
‫کسی رو دارین توی خونه کمک بده؟
‫نظافت رو کی انجام میده...
‫فقط شما و مادرتون اینجا زندگی می‌کردین؟
‫نباید اونو سریعا می‌بردین بیمارستان؟
‫شما حتی احیای قلبی ریوی هم انجام ندادین.
‫برای احیای قلبی ریوی دیر شده بود.
‫اون موقع انجام احیای قلبی ریوی ‫فقط باعث شکستن دنده‌هاشون می‌شد.
‫- ببریمش؟ ‫- بله.
‫مامان!
‫- ما می‌ریم داخل. ‫- نمی‌تونین برین داخل.
‫ما هم در فضای کاری و زندگی شخصی ‫باهاش صمیمی هستیم.
‫- اگه ما نتونیم بریم داخل، کی می‌تونه؟ ‫- بذار بریم داخل.
‫ما عملا خانواده محسوب می‌شیم.
‫- اینجا کی مسئوله؟ ‫- پلیس!
‫یه اظهارنظر بهمون بدین!
‫- هی، بذار رد بشیم. ‫- بله، قربان.
‫- این تایید شده، رئیس پلیس؟ ‫- اینجا رو نگاه کنین!
‫- راه باز کنین! ‫- برین عقب!
‫منم.
‫مطمئنیم که خودکشیه؟
‫- بله. ‫- علت مرگ؟
‫به احتمال زیاد سرمازدگی.
‫سرمازدگی؟
‫اتاق عین فریزر شده.
‫کولر...
‫الان وقت و جای این کارها نیست!
‫دارن میان بیرون!
‫مومو.
‫سلام.
‫شما باید مادر مومو باشین، ‫مدیرعامل هیون ران هی.
‫بارا.
‫- تو واقعا اومدی. ‫- معلومه که اومدم.
‫مادرت هم اینجاست.
‫خدای من.
‫خانم هیون.
‫انتظار نداشتم اینجا ببینمت.
‫منم همینطور.
‫تو چرا اومدی اینجا؟
‫این گوم باراست، خبرنگاری از سانگوو دیلی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اون امروز پوشش خبری نمایشگاه رو انجام میده،
‫و برنامه کاریم هم از قضا خالی شده بود.
‫تو با مدیرعامل جو یونگ ای صمیمی‌ای؟
‫نه. ‫سردبیر ارشدم منو برای پوشش خبری فرستاده.
‫مامان، تو به زودی نمایشگاه برگزار نمی‌کنی؟
‫در دست کاره.
‫- اون موموئه، درسته؟ ‫- آره.
‫خیلی از نزدیک خوشگل‌تره.
‫الان برمی‌گردم.
‫مدیرعامل جو رو ببین، چه گرم گرفته.
‫نمی‌تونی مثل دفعه قبل ‫یهو غیبت بزنه.
‫رئیس کانگ رسیدن.
‫- خوش اومدین. ‫- باعث خوشحالیه.
‫یه لحظه ببخشید.
‫سلام.
‫این دخترمه.
‫هنرمند پل کیم. ‫اون ساکن آلمان بود.
‫از دیدنتون خوشحالم.
‫سلام.
‫آثارتون به این زودی فروخته شدن. ‫هر دوشون.
‫اون دوست صمیمی من، ‫خبرنگار روزنامه سانگوو دیلیـه.
‫- ببخشید. هنرمند پل کیم اینجان؟ ‫- بله.
‫ایشون هستن.
‫کارتون چطور پیش میره؟
‫اخیرا کُند بوده.
‫شما برای آرامش گرفتن چیکار می‌کنین؟ ‫به جز سفرهای عکاسی؟
‫فقط کتاب می‌خونم و این چیزها.
‫کره خیلی تغییر کرده، مگه نه؟
‫خیلی وقته برگشتین؟
‫نه.
‫اون شبیه شما نیست.
‫از مامانش هم خوشگل‌تره، درسته؟
‫من تا حالا مادربزرگم رو ندیدم، ‫ولی بهم گفتن که شبیه اونم.
‫ببخشید، میشه یه عکس بگیرم؟
‫دفعه بعد که اومدین سئول ‫باهام تماس بگیرین.
‫ولی حتما سرتون شلوغه.
‫اگه از قبل خبر بدین ‫مشکلی نیست.
‫ایشون هنرمند پل کیم هستن.
‫سلام. من گوم بارا هستم ‫از بخش فرهنگ سانگوو دیلی.
‫- سلام. من هنوز کارت ندارم. ‫- این چه حرفیه.
‫آثارتون همون کارت ویزیت شماست.
‫میشه یکم در مورد اثرتون برام بگین؟
‫بذارین اول یه عکس بگیرم.
‫قصد ندارم فورا داستان رو منتشر کنم.
‫بعد از منتشر شدن این عکس ‫هوادار پیدا می‌کنین، مگه نه؟
‫یادداشت خودکشی چی؟
‫- دست تیم پزشک قانونیـه. ‫- چی نوشته؟
‫[مرکز فوریت‌های پزشکی]
‫- چی شده؟ ‫- به نظر خودکشی میاد.
‫باشه، از این طرف.
‫خانم، ازتون می‌خوایم بیاین پاسگاه.
‫- با تحلیل دستخط مطمئن می‌شیم. ‫- متوجه شدم.
‫به جای خونه، توی دفتر گالری ‫دنبال مدارکی بگردین که توسط خانم هیون نوشته شدن.
‫فهمیدم.
‫یادداشت خودکشی رو نشونم بدین.
‫توی مقاله چیزی ازش نمی‌نویسم.
‫تو همین الانش هم خبرت رو گرفتی.
‫برو توی دفترم.
‫الاناست که خبرنگارها بریزن اینجا.
‫نمی‌تونم تصور کنم چه حالی دارین، ‫ولی باید اظهاراتتون رو بگیریم.
‫میشه اتفاقی که افتاد رو شرح بدین؟
‫ساعت چند پیداش کردین؟
‫نمی‌دونم.
‫من امروز کاری نداشتم، ‫بنابراین یه خرده تا دیروقت خوابیدم.
‫و وقتی بیدار شدم،
‫سوت و کور بود،
‫واسه همین فکر کردم رفته گالری.
‫از کجا فهمیدی الان زنگ بزنی؟
‫همین الان رسیدم خونه.
‫جیمز تازه بهم گفت.
‫واسه شب کریسمس برنامه داری؟
‫خودت که می‌دونی من برنامه خاصی نمی‌ریزم.
‫من همیشه شب‌های کریسمس ‫با تو شام می‌خورم.
‫به خدا که ما از برادر هم نزدیک‌تریم.
‫مگه فقط هم‌خون بودن ‫آدم رو خانواده می‌کنه؟
‫دقیقا.
‫چون خیلی از خواهر و برادرها هستن ‫که از غریبه هم باهم بدترن.
‫[مدیر بیمارستان، شین جو شین]
‫بهتره این دفعه استعدادت رو اهدا کنی.
‫آخه من چه استعدادی دارم؟
‫توی شب تقدیر از حامیان مالی در پرورشگاه نوا ‫ساز بزن.
‫الان انگشت‌هام گرفتن.
‫اگه تمرین کنی آماده می‌شن.
‫اگه جیمز هم بتونه بیاد ‫عالی میشه.
‫[سالن اجتماعات]
‫زود باشین، بریم.
‫- سلام. ‫- ما مدام اتفاقی همدیگه رو می‌بینیم.
‫تموم که نشده، آره؟
‫سانس دوم قراره شروع بشه.
‫[شب تقدیر از حامیانِ پرورشگاه نوا]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫از غذا لذت می‌برین؟
‫[بیمارستان عمومی نوا]
‫تو هر سال به این رویداد میای؟
‫آره.
‫جوّ اینجا با موسیقی خیلی عالیه.
‫امشب خیلی داری نوشیدنی می‌خوری.
‫شب کریسمسه خب.
‫سال آینده، برنامه‌ام رو خالی نگه می‌دارم،
‫زود میام و با بچه‌ها غذا می‌خورم.
‫حتما همین کارو بکن.
‫[شب تقدیر از حامیانِ پرورشگاه نوا]
‫[پرورشگاه نوا]
‫- جراحی چطور بود؟ ‫- خوب پیش رفت.
‫رئیس در حال مکالمه تلفنی ‫با سفیر یو گو جونگ هستن.
‫خیلی‌خب. ‫مومو اومده؟
‫بله، خیلی مورد توجه مهمان‌هامون قرار گرفته.
‫تو اومدی.
‫- جناب مشاور. ‫- پدرت کجاست؟
‫- جناب مشاور. ‫- چی شده؟
‫- جناب مشاور!
‫می‌خوای یه سگ دیگه بگیری؟
‫نه.
‫- خیلی وقت نمیشه که اوییجی فوت شد. ‫- کجایی؟
‫اینجام.
‫فکر می‌کردم تا صبح پیش جو شین هستی.
‫شرکت تو اسپانسر موموئه، درسته؟
‫- بله. ‫- منو بهش معرفی کن.
‫- مومو هم توی مهمونی بود؟ ‫- آره.
‫بیخیالش شو. ‫اون به زودی با جو شین نامزد می‌کنه.
‫واقعا؟
‫آره.
‫تو آشناشون کردی؟
‫جو شین بدجور عاشقش شده.
‫به خاطر همین هم مومو اومده بود. ‫اون قراره بانوی اول بنیاد بشه.
‫به جای اینکه فقط آب بخوری ‫برو یه نوشیدنی تگری بزن تا آروم بشی.
‫اوضاع بین تو و یون آه چطوره؟
‫از بین این همه آدم، مومو؟ ‫من که گوم بارا رو ترجیح میدم.
‫سلام.
‫بیرون هوا سرده.
‫داخل هم زیاد گرمه.
‫من اون روز خودم رو ضایع کردم.
‫نمی‌دونستم تو دوست جو شین هستی.
‫بعد از مدت‌ها با شنیدن موسیقی زنده ‫جوگیر شدم.
‫به صورت پاره‌وقت اجرا می‌کنی؟
‫اونقدر کارم خوب نیست که ‫شغل دومم باشه.
‫من به آدم‌هایی که بلدن ساز بزنن ‫خیلی حسودیم میشه.
‫خودتم می‌تونی یاد بگیری.
‫پس می‌تونی به صورت پاره‌وقت بهم یاد بدی.
‫جو شین کجاست؟
‫- دستشویی. ‫- دوباره معده‌اش بهم ریخته؟
‫آره. ‫و سر راه هم فقط آبمیوه خورد.
‫فکر کنم اینجوریه که خدا ‫همه‌چیز رو عادلانه نگه می‌داره.
‫جو شین معده‌ ضعیفی داره،
‫ولی از هر لحاظ دیگه حرف نداره.
‫راستی، من ها جونگ یونگ هستم.
‫اون روز که جناب مشاور از حال رفتن، ‫جو شین فرصت نکرد ما رو بهم معرفی کنه.
‫من مومو ام.
‫توی اینترنت در موردت خوندم. ‫این اسم واقعیته.
‫آره، خیلی‌ها فکر می‌کنن اسم بازیگریمه.
‫خب چرا در موردم جستجو کردی؟
‫به عنوان یه بازیگر ‫نسبت بهم کنجکاو بودی؟
‫یا به عنوان عشق رفیقت؟
‫البته که هر دوشون.
‫شنیدم خیلی سرت شلوغ بوده.
‫یه مدت نبودم، ‫برای همین کلی کار دارم که باید انجام بدم.
‫همه حسابی پر مشغله بودن. ‫مخصوصا جو شین.
‫جو شین...
‫قبلا علاقه‌ای نسبت به زن‌ها نشون نداده بود.
‫حتی کم کم کنجکاو بودم که نکنه مشکلی داره.
‫همه‌چیز ردیفه.
‫منظورت چیه؟
‫به نظر خوشحال میای.
‫احیانا تو به طلسم اعتقاد نداری؟
‫چه‌جور طلسمی؟
‫از اونایی که باعث میشه ‫آدم دلش بخواد برقصه.
‫کاش الان یه آهنگی پخش می‌شد...
‫یهو بدجوری هوس رقص والس کردم.
‫با من؟
‫آره.
‫بهار همین گوشه کناره‌هاست، ‫ولی با اینحال گرفتار کولاک شدیم.
‫تو بلدی والس برقصی؟
‫هر چی نباشه من یه بازیگرم.
‫یه جورایی از پس رقص تانگو هم برمیام.
‫کاش منم واسه یه همچین روزی ‫یاد گرفته بودم.
‫شنیدم مادرت نوازنده‌ی کنترباس بود.
‫آره.
‫جو شین...
‫همش که تعریف منو نکرده، آره؟
‫گفت که تو دردسرسازترین دوستش بودی.
‫آرایشم زیادیه؟
‫نه.
‫توی این لباس گرمه.
‫[با نهایت تاسف و تاثر ‫به خانواده داغدار تسلیت عرض می‌نماییم]
‫[اتاق انتظار خانواده]
‫قرارم با آقای جو رو بنداز فردا.
‫- فیلمبرداری کراس ساعت 3 بعد از ظهره. ‫- مدیر چوی رو بفرست.
‫- بریم ادای احترام کنیم، جین جو. ‫- من رفتم.
‫- کِی؟ ‫- دیشب.
‫مومو.
‫من کار درستی کردم؟
‫واقعا باید اینطوری باهات وداع کنم؟
‫به نظرت می‌تونی بخوابی؟
‫فقط طوری باهام حرف بزن که ‫انگار با مومو حرف می‌زنی.
‫شاید یکی حرفات رو شنید.
‫ما که به زودی دیگه همدیگه رو نمی‌بینیم.
‫به هرحال سال نو که شروع شد ‫می‌تونی بگی خود به خود جدا شدین.
‫برو.
‫من اونقدر نوشیدنی می‌خورم ‫تا خوابم ببره.
‫واقعا کم کم حس می‌کنم که ‫دارم به مومو تبدیل می‌شم.
‫اون یه آدم غریبه نیست. ‫از گوشت و خون خودمه.
‫من مومو ام و مومو هم منه.
‫توله‌سگ و نوشیدنی...
‫هدیه‌ی خداوند به انسان‌هاست.
‫تو نمی‌خوری؟
‫با ماشین اومدم.
‫می‌تونیم تاکسی خبر کنیم.
‫وقتی توی آینه نگاه می‌کنم،
‫حس نمی‌کنم مومو مرده.
‫فقط حس می‌کنم که دارم صاف ‫به دخترم نگاه می‌کنم.
‫اونی که مرد هیون ران هی بود.
‫میگن ظاهر یه چیز کل قضیه نیست،
‫تو باید چیزی که می‌بینی رو قبول کنی.
‫لازم نیست زیاد بهش فکر کنی.
‫زیادی سوت و کوره.
‫ چه پیشونی بلند و باوقاری داره.
‫ خیلی اشرافیه.
‫ مثل چینیِ سفید و مرغوب می‌مونه.
‫داری میری؟
‫قبل از اینکه بری کراواتت رو شل کن.
‫خیلی به نظر سفت و خفه کننده میاد.
‫یه مدت از کشور خارج شو.
‫منم.
‫چرا آخه؟
‫[مدیرعامل جیمز ها]
‫- الو؟ ‫- سلام، جیمز ام.
‫آقای ها. سلام.
‫با فوت شدن مادر مومو، مطمئنم اشتها نداری.
‫گفتم حتما داری توی خونه گرسنگی می‌کشی،
‫واسه همین چندتا پیش‌غذا درست کردم.
‫فرستادنشون به دست یه مدیر ‫به نظر غیرخودمونی میومد
‫و منم نگرانت بودم.
‫که اینطور.
‫اشکال نداره یه سر بیام؟
‫غذاهایی نیستن که حتما باید امروز بخوریم، ‫مگه نه؟
‫معلومه که نه.
‫داری میری خونه؟
‫کارت تموم شده؟
‫الان می‌خوام برم.
‫بشین.
‫توی خونه‌ات غذا داری؟
‫من اونقدر به غذا علاقه ندارم.
‫چرا آخه؟ ‫غذا خوردن به شدت مهمه.
‫اینکه خوب نیست.
‫توی جوونی خوب غذا بخور ‫تا زود پیر نشی.
‫بقراط اینو بهتر از هر کسی گفته. ‫[پزشک یونانی]
‫"آدم همون چیزیه که می‌خوره"؟
‫دقیقا.
‫تو سگ داری؟
‫دو سال پیش از دستش دادم.
‫تو سگ دوست داری؟
‫معلومه.
‫اسمش اوییجی بود؟
‫برای این جایزه میدن؟
‫آره.
‫اون خیلی سختی کشیده بود.
‫فکر کنم مزه‌ی لیمو حس می‌کنم.
‫لیمو و یه چیزهای سالم دیگه.
‫واسه یه شام مختصر بمون.
‫- نه، لازم نکرده. ‫- زحمتی نیست. از قبل پختم.
‫از این بسته‌ای‌ها نیست. ‫با گوشت گاو درجه‌یک گذاشتم آروم پخته.
‫تو که سرت خیلی شلوغه، ‫ولی خودت پختی؟
‫به قول معروف، ‫"اگه می‌خوای کاری درست انجام بگیره، خودت انجامش بده".
‫این یکی رو شنیده بودم.
‫اگه می‌خوای نمک هم اضافه کن.
‫بابت غذا ممنون.
‫- اصلا بی‌مزه نیست. ‫- خوبه.
‫حرف نداره. ‫اتفاقا منم غذای کم‌نمک رو ترجیح میدم.
‫درستش هم همینه.
‫ کِیف نمیده که اینطوری زندگی کنیم؟
‫ مثل یه ملکه باهاش رفتار می‌کنم،
‫ و مجبور هم نمیشه دست به سیاه و سفید بزنه.
‫ خدایا، ببین چطور داره از غذاش لذت می‌بره.
‫اصلا به نظر افسرده نمیومد.
‫درسته. حالا اگه حرفه شغلی مومو ‫رو به افت بود یه چیزی...
‫- اون قرار بود ازدواج کنه... ‫- می‌دونم.
‫اون یه دختر سوپراستار داشت
‫که با یه مرد عالی مثل مدیر شین ‫نامزد کرده بود،
‫گالریش هم که داشت خوب می‌چرخید.
‫به نظرت نگرانی نداشتن هم خودش یه مشکله؟
‫مومو چطور می‌گذرونه؟
‫راستی،
‫از اونجایی که شما برادر بزرگتر یونگ جونگ هستی،
‫لازم نیست اینقدر باهام رسمی رفتار کنی.
‫- مطمئنی؟ ‫- بله.
‫از اونجایی که تو اینقدر با یونگ جونگ صمیمی‌ای منطقیه.
‫ شاید با من چنین حسی داره.
‫- ماشین ها یونگ جونگ داره می‌رسه. ‫- برای پیش‌غذاها اومده.
‫همه‌شون مثل هم هستن، ‫پس نفری یکی ببرین.
‫- منم یکی ببرم؟ ‫- اگه زیاد ازشون درست کنی بهتر از آب در میان.
‫من بارا رو می‌رسونم ‫و اینو واسه مومو می‌برم.
‫تو چرا باید همچین کاری کنی؟
‫- اصلا بارا با ماشین اومده؟ ‫- می‌تونه تاکسی بگیره.
‫درسته؟
‫تو می‌خوای یه خبرنگار رو مجبور کنی ‫کار یه بازیگر رو انجام بده؟
‫هیچ ربطی به شغل‌هاشون نداره. ‫اونا دوست صمیمی بودن.
‫غیر از اینه؟
‫- به هرحال... ‫- اون خونه تنهاست...
‫و کسی رو هم نداره کمکش کنه.
‫می‌تونم ازش بخوام بیاد توی لابی ساختمون.
‫مگه مومو یه آدم معمولیه؟ ‫اگه جو شین اشتباه برداشت کنه چی؟
‫می‌تونه برای مومو هم معذب کننده بشه.
‫فقط قراره برم کار تو رو انجام بدم. ‫مگه چیه؟
‫از تو که نخواستم. پای منو وسط نکش. ‫پس باشه.
‫خودم می‌خورمش. ‫اصلا بیخیال.
‫فکر کنم اون فقط نگرانشه.
‫منظور منم همینه.
‫چرا اینقدر نگران نامزد رفیق صمیمیشه؟
‫جو شین ازش مراقبت می‌کنه.
‫به نظرت جو شین ‫آشپزی و نظافت انجام میده؟
‫به نظرت وقت داره؟
‫- حتی اگه ده تا دست و پا هم داشت... ‫- تو چی؟
‫تو وقت داری؟
‫تصورش رو بکن که الان ‫چه اوضاع سختی رو داره می‌گذرونه.
‫ما هم اینو گذروندیم.
‫فراموش کردی؟
‫بیا فردا صبح بریم دیدنش.
‫منم نمی‌تونم اینو نادیده بگیرم.
‫امشب دیروقته.
‫آدرسش.
‫تو هم درک نمی‌کنی، مگه نه؟
‫ببخشید، فقط آب و قهوه دارم.
‫من تشنمه.
‫اون پسر...
‫اوضاعش از چیزی که تصور می‌کردم ‫بهتر بود.
‫محافظ شخصی بودن درآمدش بالاست.
‫به خاطر خطرناک بودنشه.
‫آپارتمان جدید رو که گرفتم، ‫اینجا رو می‌فروشم...
‫و پولش رو به اسم آن هی اهدا می‌کنم.
‫خودت می‌دونی که من می‌تونم کمکت کنم.
‫مگه نسبت به آن هی ‫دارم باهات متفاوت رفتار می‌کنم؟
‫من اونقدر تبعیض دیدم که دیگه حتی نمی‌خوام ‫این کلمه رو بشنوم.
‫وکیل ته وون یونگ گفت که ‫تو رو می‌شناسه.
‫من با شرکت حقوقیش قرارداد بستم،
‫و وقتی داشتیم راجع‌به مقاله‌ی مصاحبه حرف می‌زدیم...
‫شنیدم دوباره ازدواج کرده.
‫خوشبخته؟
‫ازدواج مجدد کرده؟
‫- در مورد من چی گفت؟ ‫- والا چیزی نگفت.
‫همکارش اونجا بود.
‫شما دوتا گذشته‌ای باهم دارین؟
‫شما پدر یه‌جونگ هستین؟
‫بله.
‫من به خاطر یه‌جونگ اومدم.
‫داشتم می‌رفتم اداره پلیس، ‫ولی به جاش اومدم اینجا.
‫یه‌جونگ!
‫پدرتون گفت که می‌خواد امشب زود بخوابه.
‫بگو یه‌جونگ بیاد پایین.
‫بشین.
‫بیا داخل در موردش حرف بزنیم.
‫- من اومدم خونه، پدر جان. ‫- خیلی‌خب.
‫تو کی هستی؟
‫اسم من گوم باراست.
‫ولی همکلاسی ته یه‌جونگ نیستم.
‫همه‌تون بشینین.
‫یه چیزی برای پذیرایی بیارین.
‫نمی‌خواد.
‫من به همراه یکی از همکلاسی‌هام...
‫به اسم کیم جین جو، ‫توی پرورشگاه بزرگ شدم.
‫می‌دونین پرورشگاه نوا کجاست؟
‫همونی که پشت کلیسای جامع‌ست؟
‫بله. من و کیم جین جو ‫کل عمرمون هم‌اتاقی بودیم،
‫ولی ته یه‌جونگ مدام اذیتش می‌کنه.
‫امروز، حتی با دو نفر دیگه ‫اونو کتک زد.
‫- تموم شد رفت. ‫- چطور ممکنه تموم شده باشه؟
‫من تمومش کردم.
‫ولی تو بودی که دوباره شروعش کردی.
‫- منم کتک خوردم! ‫- ساکت!
‫دیدم که سه نفری ‫جین جو رو خفت کردن،
‫بنابراین مجبور شدم برای دفاع ازش ‫چند باری بزنمشون.
‫به منم حمله کردن. ‫باید چیکار می‌کردم؟
‫بزرگ شدن توی پرورشگاه ‫خودش به قدر کافی سخت هست،
‫و زخم دردناکیه.
‫ولی اونا مسخره‌مون کردن، ‫ما رو ولگردهای بی پدر و مادر صدا کردن.
‫ولی من تحمل کردم و تمومش کردم.
‫می‌دونستین که دخترتون ‫بچه‌های ضعیف رو آزار و اذیت می‌کنه؟
‫من اصلا...
‫دانش‌آموز نباید اینطوری باشه.
‫او بدون لحظه‌ای فکر کردن ‫کارهای وحشتناکی انجام میده.
‫تا حالا فکر کردی واسه اونی که داره اذیت میشه ‫چه حسی داره؟
‫دروغ میگی.
‫- پیاز داغش رو زیاد نکن. ‫- فکر می‌کنی دارم پیازش رو زیاد می‌کنم؟
‫خب...
‫داری میگی که یه‌جونگ من ‫این بلا رو سرت آورده؟
‫"شوهرش" این کارو کرد.
‫هی!
‫این یه شوخی مسخره بین بچه‌های مدرسه‌ست.
‫خودم واضح شنیدم. ‫یون سونگ ته.
‫یه دانش‌آموز سال آخر مدرسه‌مونه،
‫و گفت که "تو صورت زنم رو زخمی کردی".
‫چی...
‫پدر.
‫اون فقط یه پسر بزرگتره که ‫الکی جوگیر میشه.
‫این بلایی که سر منم آورد ‫اسمش جوگیر شدنه؟
‫پس اون پسرهایی که تو می‌شناسی
‫فقط به خاطر اینکه حوصله‌شون سر رفته بود ‫منو دزدیدن؟
‫و بعد این بلا رو سرم آوردن؟
‫- کرم از خودت بود! ‫- نمی‌دونم چی بهشون گفته بودی،
‫ولی پاک قاطی کرده بودن.
‫بگو اینو شنیدی یا نه...
‫که چهارتا پسر سال آخری ‫وقتی داشتن
‫لباسم رو می‌کِشیدن و کتکم می‌زدن ‫می‌گفتن که صورت تو رو زخمی کردم؟
‫تو داشتی لبخند می‌زدی و ترغیب‌شون می‌کردی ‫که بهم درس عبرت بدن.
‫ته یه‌جونگ با یه تیکه چوب ‫زد توی سرم.
‫بیاین دست به سرم بزنین ‫تا ببینین چقدر ناجوره.
‫ای دختره‌ی...
‫شما نمی‌دونستین که دخترتون ‫داره همچین کارهایی می‌کنه؟
‫یه چیزی بگین!
‫متاسفم.
‫- برو توی اتاقت. ‫- نه.
‫هنوزم حرفم تموم نشده.
‫من...
‫بلدم مبارزه کنم.
‫برای دفاع شخصی، ‫تا همینطوری کتک نخورم.
‫اگه من امروز با تمام وجود ‫جلوی خودم رو نگرفته بودم،
‫الان کل بدن ته یه‌جونگ ‫گچ گرفته شده بود.
‫زحمت کشیدی.
‫تو همیشه اسم بابات رو میاری، مگه نه؟
‫میگی که وکیل یه شرکت بزرگ در سئوله.
‫پس کی می‌خواد بعد از اینکه کتکش زدی ‫ازت شکایت کنه؟
‫من می‌دونم. ‫معلم‌ها پیش تو خیلی مراقب رفتارشون هستن.
‫و تو قلچماق بزرگ یون سونگ ته رو ‫به عنوان "شوهرت" داری.
‫اون شوهرم نیست، ساحره!
‫خفه شو.
‫انگار به دنیا اومده تا مایه آبروریزی این خانواده بشه.
‫قربانی‌های خیلی بیشتری هم هستن.
‫و این زخم‌های عمیق ‫تا آخر عمر همراه همه‌شون می‌مونه.
‫باشه، فهمیدیم.
‫اونقدر شدیدا تنبیهش می‌کنیم ‫که دیگه هیچوقت این کارو نکنه.
‫ولی الان نصف شبه ‫و با فشار خونی که پدر جان داره...
‫دلیلی که این همه راه رو کوبیدم و اومدم ‫اینه...
‫می‌خوام دقیقا جلوی من ‫ده بار بزنیدش.
‫وگرنه همونقدر که گروه سونگ ته امروز منو زدن ‫خودم می‌زنمش،
‫و خودم رو تحویل پلیس میدم.
‫راستش رو بخواین،
‫واقعا دیگه انگیزه‌ای واسه زندگی کردن ندارم.
‫درست همونطوری که یه‌جونگ منو دست انداخت ‫و حرفایی زد که بسوزم،
‫پدر و مادرم منو ترک کردن.
‫پس چرا باید اراده‌ای برای زندگی ‫یا دلبستگی‌ای به زندگیم داشته باشم؟
‫من از بچگی یه بار هم نتونستم مثل بقیه ‫بگم مامان یا بابا.
‫اصلا شما می‌تونین اینو تصور کنین؟
‫من فقط در دفاع از خودم ‫چند بار زدمت.
‫اونقدر از چند ضربه عصبانی شدی که ‫شوهر قلچماقت رو فرستادی سراغم.
‫نمی‌دونم که اون واقعا مرد توئه ‫یا همش واسه نمایشه.
‫نباید چنین حرفایی بزنی...
‫واقعا که توی تربیت تک دخترت گل کاشتی.
‫سعی کن تصور کنی ‫بچه‌هایی که...
‫عذابشون دادی و کتک زدی ‫چه حسی دارن.
‫احتمالا توی ذهنشون ‫هزار بار تیکه‌پاره کردنت رو تصور کردن.
‫چون منم امروز همین کارو می‌کردم.
‫من به زور جلوی خودم رو گرفتم...
‫و اومدم اینجا که منطقی حلش کنیم.
‫معذرت می‌خوام.
‫ما متوجه هستیم، پس لطفا برو.
‫- اتفاقی مثل امروز هرگز... ‫- حتی نمی‌تونی ده بار بزنیش؟
‫ما خودمون در موردش حرف می‌زنیم ‫و تنبیهش می‌کنیم.
‫جلوی خودم.
‫تنها اون موقع،
‫فکر کنم بتونم با این اتفاق کنار بیام.
‫برو یه چیزی برام بیار.
‫بجنب.
‫اینجا چیز مناسبی نیست. ‫تا فردا یه چیزی آماده می‌کنم.
‫- چوب گلف رو که داریم. ‫- پدر!
‫اشتباه کردم!
‫اگه اینکه بگی اشتباه کردی ‫می‌تونست زخم‌ها و جراحات منو پاک کنه،
‫عذرخواهیت رو قبول می‌کردم.
‫تو ده بار بزنش.
‫- پدر! ‫- تو ده بار بزنش،
‫و پدرش هم از دست من کتک می‌خوره.
‫تو باید با چشم‌های خودت شاهدش باشی.
‫همش به خاطر این دختره!
‫پدربزرگ، از امروز دیگه عوض می‌شم.
‫دقیقا چه صنمی با اون پسره داری؟
‫تو هنوز دهنت بو شیر میده.
‫لطفا، قسم می‌خورم.
‫اون کلا رفتارش اینجوریه.
‫چیزی بین ما نیست.
‫اون فقط یه محافظ شخصیه.
‫اگه دوست پرورشگاهیم امروز اونجا نبود،
‫از کجا معلوم چه اتفاقی می‌افتاد؟
‫- داشتن لباس منو... ‫- هی! بیا اینجا. همین الان.
‫بابا، معذرت می‌خوام! ‫اشتباه کردم!
‫- عزیزم. ‫- این خانواده سر از چه اوضاع خرابی در آورده.
‫غذای خوب می‌ذارین جلوش، ‫لباس خوب براش می‌خرین،
‫بعد فکر کردین که تربیت بچه ‫یعنی فقط پول بریزین پای درس و مشقش؟
‫لعنتی.
‫- پدربزرگ! ‫- عزیزم.
‫- پدربزرگ! ‫- پدر.
‫نه عزیزم، باید جلوش رو بگیری.
‫شایدم کارما بود،
‫ولی دو ماه بعد، ته یه‌جونگ مُرد.
‫توی ویلاشون در جزیره ججو،
‫توی ساحل روبروی خونه.
‫به خاطر اینکه من پدر و مادر نداشتم ‫و توی پرورشگاه بزرگ شدم،
‫سختی زیادی کشیدم ‫و همیشه سرکوفت شنیدم.
‫گاهی اوقات با خودم میگم ‫این رفتارها و احساساتی...
‫که به مردم نشون میدم
‫همش تظاهره؟
‫وقتی من احساس بی‌ارزش بودن می‌کردم،
‫آدم‌هایی بودن که واقعا بهم اهمیت می‌دادن.
‫آن هی بود
‫و تو.
‫آن هی به خاطر اینکه اوضاع یکسانی داشتیم ‫ازم مراقبت می‌کرد،
‫ولی تو...
‫وقتی که فقط یه بچه بودم ‫واقعا دوستم داشتی.
‫اولین باری بود که واقعا اینو احساس کردم.
‫"اوه، پس دوست داشته شدن ‫این شکلیه".
‫همش چند ماه بود، ولی...
‫همیشه دلتنگ اون محبت بودم.
‫فکر کردن بهش کمکم کرد ‫دوران سخت رو پشت سر بذارم.
‫پس حتی اگه تو...
‫یه آدم خبیث رو هم دوست داشته باشی،
‫حس می‌کنم وظیفه منه که سعی کنم درک کنم.
‫شاید کس دیگه‌ای مجبور نباشه،
‫ولی من مجبورم.
‫من همیشه...
‫کنارت می‌مونم.
‫دیگه هیچوقت از هم جدا نمی‌شیم.
‫تا ابد؟
‫تا ابد.
‫مجبور نیستی به زور این کارو کنی.
‫به زور نیست.
‫من و برادرم نسبت خوبی نداریم، ‫ولی اون تنها برادریه که دارم.
‫با تو هم همینطوریه.
‫فقط یه قولی بهم بده.
‫چی؟
‫هر وقت کم آوردی ‫و زندگی برات سخت شد،
‫سعی نکن همه بار رو تنهایی به دوش بکشی.
‫الان دیگه منو داری.
‫ همین که تو رو...
‫ کنارم داشته باشم ‫ یا از دور حواست بهم باشه کافیه.
‫بارای عزیزم...
‫تو واسه خودت کسی شدی.
‫هرچی بیشتر بهش فکر می‌کنم، ‫بیشتر بهت افتخار می‌کنم،
‫و خیلی هم خدا رو شاکرم.
‫آخه چرا آن هی باید می‌مرد ‫و ما رو تنها می‌ذاشت؟
‫فکر کن که اگه الان پیشمون بود ‫چقدر عالی می‌شد.
‫یه لطفی هم ازت می‌خوام.
‫چیه؟
‫عمر خیلی طولانی‌ای داشته باش.
‫بهم قول بده.
‫باشه.
‫من باید هر آرزویی که دختر گنده‌ام داشته باشه ‫رو برآورده کنم.
‫فقط یه موقع ماه رو ازم نخوای.
‫بعضی چیزها کلا غیرممکنن.
‫اگه پیداش کردی،
‫بهش بگو...
‫که مادرش خیلی شرمنده بود.
‫باید پیداش کنی. ‫هرطور که شده.
‫تو اخیرا خیلی روی دور بودی.
‫پشت سرهم مصاحبه انحصاری از گوم بارا دیدیم.
‫[یک جمله می‌تواند جهان را تغییر دهد. ‫جستجوی بی‌امانِ حقیقت.]
‫بیا داخل.
‫[یک جمله می‌تواند جهان را تغییر دهد. ‫جستجوی بی‌امانِ حقیقت.]
‫رسانه‌های خبری دیگه ‫فقط مشغول کپی کردن از همدیگه‌ان،
‫و از اونجایی که دست تنهایی، ‫حتما برات سخته که به همه کارها برسی.
‫داری کارت رو عالی انجام میدی.
‫اصلا سختم نیست، قربان.
‫حواسم بهت هست.
‫ممنونم، قربان.
‫ببخشید، یونگ جونگ. ‫تازه یه کاری فوری بهم داده شد.
‫از من عذرخواهی نکن.
‫باشه؟
‫باشه.
‫و یه عادت بانمک دیگه هم پیدا کردی.
‫از یه جایی به بعد، ‫دیگه باهام خودمونی شدی.
‫خدای من، من چم شده؟
‫به خاطر همینم ازش خوشم میاد.
‫فکر می‌کنی که من آدم توسری‌خوری هستم، مگه نه؟
‫نه، اصلا.
‫دوباره بگو.
‫نه.
‫من مَردی‌ام که بیشتر از هرکسی ‫پیشش راحتی.
‫برگرد به کارت برس.
‫بله.
‫"بله"؟
‫باشه، یونگ جونگ.
‫تو اول قطع کن.
‫بفرمایین قهوه‌تون.
‫خوش اومدی.
‫بفرما...
‫فعلا بذارمش یخچال؟ ‫جا داره؟
‫خودم برمی‌دارم می‌ذارمش...
‫خورد و خوراک درستی داشتی؟
‫کسی رو نداری بهش زنگ بزنی؟
‫مدیر برنامه‌هام هر از گاهی یه سر میاد ‫و بعد...
‫جو شین چی؟
‫چطوره برای یه مدت کوتاه ‫جای دیگه‌ای بمونی؟
‫شرایط...
‫همه ما مثل همدیگه‌ست.
‫جوشین، تو
‫و من.
‫یکی یه بار گفت...
‫اگه پدر و مادر نداشته باشی، ‫یعنی یتیم هستی.
‫پدر و مادر تو کِی فوت شدن؟
‫بابام وقتی کلاس دوم بودم فوت شد.
‫و مامانم هم وقتی سال آخر دبیرستان بودم ‫از دنیا رفت.
‫پس من بهتر از هرکسی ‫حالت رو درک می‌کنم، مومو.
‫می‌دونم که الان چقدر برات سخته.
‫وقتی مادر من از دنیا رفت، ‫حتی نتونستم درست گریه کنم.
‫ولی برادرم خیلی گریه کرد.
‫ مگه الان نباید بغلم کنه؟
‫جو شین درباره برادرم برات تعریف کرده؟
‫یه بار خود جیمز بهم گفت.
‫که وقتی بچه دبستانی بود ‫به فرزندی گرفته شد.
‫شنیدم که مادر خونی جیمز ‫و مادر تو...
‫توی یه ارکستر بودن، درسته؟
‫آره.
‫این ممکنه به نظر کلیشه‌ای بیاد، ‫ولی حقیقت داره.
‫با گذشت زمان،
‫غمی که داری محو میشه.
‫فعلا فقط می‌تونی تحملش کنی.
‫راه دیگه‌ای نداره.
‫ممنون.
‫من پنت‌هاوس لیک‌تاپ رو خریدم.
‫دوست داری یه مدت اونجا بمونی؟
‫خالی گذاشتنش به چه درد می‌خوره؟
‫می‌ترسیدم مستاجرها خرابش کنن، ‫واسه همین خالیه.
‫ پنت‌هاوس لیک‌تاپ 18 میلیون دلاری؟
‫خداحافظ.
‫بهش فکر کن و پیام بده.
‫باشه.
‫ایول!
‫اون خوشمزه‌ترین صبحونه‌ای بود ‫که بعد از مدت‌ها خورده بودم.
‫ممنونم.
‫چی اینقدر شنگولت کرده؟
‫به خاطر خانم گوم باراست.
‫گفت آشپزی‌ام رو دوست داشته.
‫تو اگه رستوران می‌زدی ‫کارت می‌گرفت.
‫تو خیلی برادرت رو لوس می‌کنی،
‫واسه همینم به فکر ازدواج کردن نیست.
‫هرچی که نیازشه رو داره.
‫چندتا از آثارمون به مجله سرا لورن ‫راه پیدا کردن؟
‫[ها یونگ جونگ، مدیرعامل ورلدنت]
‫[ها یونگ جونگ، توسعه‌دهنده بازی فوق ‌موفق ‫و رکوردشکنِ "شوالیه‌های گم شده"]
‫[بارا]
‫می‌دونم که الان خیلی بهت سخت می‌گذره،
‫ولی مردم کنجکاو هستن.
‫بنابراین بد نیست که خیلی خلاصه ‫برنامه‌های آینده‌ات رو اعلام کنی.
‫اینطوری سر و صدای رسانه‌ها هم می‌خوابه.
‫من می‌تونم یکم بیام خونه‌ات،
‫یا می‌تونیم هرجا که راحتی ‫همدیگه رو ببینیم.
‫خواب داری؟
‫بعد از اینکه خودم رو کامل خسته می‌کنم ‫یه خرده می‌خوابم.
‫فقط داری وسایل اونو جمع می‌کنی؟
‫منم دوست دارم کمک بدم.
‫نیازی ندارم.
‫پارسال، روزی که قرار بود همدیگه رو ببینیم،
‫من مادرت رو توی فرودگاه دیدم ‫و خیلی شاد و قبراق بود.
‫اصلا می‌دونستی که مشکل روحی داشت؟
‫پس چرا این همه مدت ‫ارتباطت رو با همه قطع کردی...
‫همین که گاردم رو پایین آوردم، ‫از پا در اومدم.
‫چند ماهی رو هم توی لوزان گذروندم.
‫لوزانِ سوئیس؟
‫می‌خوام داستانی درباره بازنشستگی‌ام منتشر کنی.
‫بهتر نیست که خودت رو مشغول نگه داری؟
‫توانش رو ندارم.
‫اصلا واسه کی انجامش بدم؟
‫طرفدارهات خیلی ناامید می‌شن.
‫عروسیت با مدیر شین هنوز سر جاشه؟
‫اگه نمی‌خوای ‫مجبور نیستی راجع‌بهش حرف بزنی.
‫آخه خیلی مسخره‌ست.
‫پروفسور شین که خیلی سالم بود...
‫منظورم اینه که پدر جو شین ‫خیلی ناگهانی فوت شد،
‫و حالا هم مامانم.
‫سرت درد می‌کنه؟ ‫داروی سردرد می‌خوای؟
‫نه، خودم دارم.
‫حال و روز خوبی ندارم، ‫پس اگه زیاد نبودم...
‫درک می‌کنم. ‫به خودت فرصت بده تا دوباره سرپا بشی.
‫یونگ جونگ یه سر اومد، مگه نه؟
‫شما اینقدر صمیمی‌این؟ ‫مگه باهم هستین؟
‫اون یه دوست قدیمی از پرورشگاهه.
‫توی دبیرستان دوست صمیمی بودیم.
‫اینو قبلا بهت گفته بودم.
‫مغز من کامل بهم ریخته.
‫حتی غذا خوردن هم یادم میره.
‫راستش رو بخواین، ‫وضعیتش اول بحرانی بود.
‫فقط به خاطر اینکه مدیر شین ‫اونو تحت اکسیژن‌درمانی هایپرباریک نگه داشت،
‫بهبود پیدا کرد.
‫چقدر وخیم بود؟
‫خودم که اصلا ندیدمش. ‫اینو از یکی از مدیرهای بخش شنیدم.
‫واقعا می‌خواد بازنشسته بشه؟
‫بله. ‫مدیر چوی چیز دیگه‌ای بهتون گفته؟
‫[ها یونگ جونگ: سازنده بازی "شوالیه‌های گم شده"]
‫[بازیگر مومو خیلی ناگهانی بازنشسته شد. ‫آژانس بازیگری به خواسته‌هاش احترام گذاشت.]
‫انگار گوم بارا یه خبر دسته ‌اول دیگه گیر آورده.
‫- چیه؟ ‫- مومو بازنشستگیش رو اعلام کرده.
‫خدای من!
‫[بازیگر موموی 26 ساله، امروز عصر ‫خیلی ناگهانی بازنشستگی‌اش رو اعلام کرد.]
‫[بیمارستان عمومی نوا]
‫[بخش جراحی مغز و اعصاب]
‫میشه لطفا اینو به مدیر شین بدین؟
‫از نقاشی خوشت میاد؟
‫اثر پل کیمه، مگه نه؟
‫اون نقاشی رو بیار پایین.
‫- چرا؟ اثر قشنگیه. ‫- می‌خوام به خبرنگار گوم بدمش.
‫هی.
‫تو که به بارا علاقه نداری، مگه نه؟
‫داری؟
‫بهش فکر کردم.
‫خودت می‌دونی که نقطه ضعف من ‫زن‌های باهوشن.
‫دیوونه شدی؟
‫زده به سرت؟ ‫تو 50 سالته!
‫خب 50 سالم باشه.
‫سن فقط یه عدده.
‫عدد خیلی مهمی هم هست.
‫مردم فکر می‌کنن من آخرای 30 سالگیمه.
‫بعد تو این چاپلوسی رو باور کردی؟
‫تو ده سال دیگه 60 سالت میشه.
‫- و بارا به 30 سالگی می‌رسه. ‫- اواخر 30 سالگیش میشه.
‫به خودت بیا. ‫اون برات مناسب نیست.
‫حتی فکرش رو هم نکن.
‫کلی زن باهوش دیگه هم هست.
‫پروفسور لی جین هی، دکتر شین...
‫نگفته بودی که هر دوشون علاقه‌مندن؟
‫ولی اونی که باید جذب بشه منم.
‫داری طمع می‌کنی.
‫آخه چطور چشمت بارا رو گرفته؟ ‫اون می‌تونه جای دخترت باشه.
‫بازیگرهای هالیوود رو ببین. ‫ترند جدید همینه.
‫ترند بهتری رو دنبال کن.
‫تو که ستاره هالیوودی نیستی.
‫هی، من کیس فوق‌العاده‌ای هستم.
‫جیمز از شرکت لیم. ‫همه افراد توی صنعت کاری‌مون منو می‌شناسن.
‫لطفا بس کن. ‫آبروی خودت رو نبر.
‫شانس به شجاعان رو می‌کنه.
‫- جیمز. ‫- تو فقط نمی‌خوای...
‫اونو زن داداش صدا کنی، مگه نه؟
‫تو واقعا مشکل داری.
‫چه پررو. ‫تو با تمام وجود عاشق نامزد رفیقت شدی.
‫من که نمی‌دونستم کی بود!
‫در هر صورت، پای منو وسط نکش.
‫اگه یه زنی که 23 سال ازت بزرگتر بود ‫خودش رو آویزون تو می‌کرد، چه حسی داشتی؟
‫برای زن و مرد فرق می‌کنه.
‫اگه این کارو کنی، مردم بیچاره‌ات می‌کنن.
‫به درک که بهم سرکوفت بزنن.
‫[اصلاحِ واقعی، آینده‌ای روشن]
‫قبل از فوت مامانم،
‫بهم گفت که خواهر بزرگتری دارم.
‫مثل اعترافی در بستر مرگ می‌موند.
‫قدیما که شما دوتا دبیرستانی بودین.
‫پس هنوز پیداش نکردی؟
‫به این سادگی‌ها نیست.
‫در هر صورت،
‫من تا حالا ندیدمش، ‫ولی تو پدر خواهر منی،
‫و قبلا عشق مادرم بودی.
‫لازم نیست اینقدر باهام رسمی صحبت کنی.
‫این...
‫باعث اختلاف و دلخوری نشد؟
‫نه.
‫من در جایگاهی نیستم که بخوام ‫درباره گذشته چیزی بگم.
‫قبول دارم که جا خوردم.
‫پدرم خیلی سنش بیشتر از اون بود،
‫بنابراین یه بویی برده بودم...
‫که قبلش یه ماجرایی بوده.
‫اگه معجزه‌ای شد و پیداش کردیم،
‫دوست دارم مثل دوتا خواهر باهم کنار بیایم، ‫نه فقط به خاطر اینکه مامانم می‌خواست.
‫هرچی نباشه، اون تنها هم‌خون منه.
‫پس لطفا بهم خبر بده.
‫لازم نیست بدرقه‌ام کنی.
‫[کارآگاه پارک]
‫الو؟
‫فکر کنم دخترت رو پیدا کردیم.
‫واقعا؟
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫[دکتر شین]
‫خانم‌ها مقدم‌ترن.
‫این اولین روز ما به عنوان یه زوجه.
‫- این یکم جشن ضعیفیه. ‫- خیلی هم کافیه.
‫پس من شماره یک توئم؟
‫- تو با گوم بارا رفیقی؟ ‫- بله.
‫هر دوتون هنوز...
‫- مجردین؟ ‫- درسته.
‫اگه بگم من فقط چشمم دنبال مدیر شین جو شینـه چی؟
‫شین جو شین کسیه که زن‌ها عاشقش می‌شن.
‫اون همه‌چیز داره.
‫الو، جناب.
‫باید خودت رو آماده کنی.
‫می‌تونم امروز ببینمش؟
‫به خاطر اینه که زیادی دارم به مومو فکر می‌کنم؟
‫جناب.
‫کاش کسی رو داشتم که بتونم ‫تمام وجودم رو تقدیمش کنم.