‫[همه شخصیت‌ها، مکان‌ها و سازمان‌ها ساختی می‌باشند]
‫[از کودکان طبق دستورالعمل‌های تولید ‫فیلم‌برداری شده است]
‫[قسمت پنجم]
‫سلام.
‫منو می‌شناسی؟
‫شما مدیرعامل ماری یون هستین.
‫حقیقت داره که شما به بلن ‫پیشنهاد لابی‌گری دادین؟
‫صدا ضبط نمی‌کنم.
‫بدون رضایتتون منتشرش هم نمی‌کنم.
‫از کجا فهمیدی؟
‫یکی از کارمندهای هتل اینو لو داده؟
‫به هیچ‌وجه.
‫شایعه اینه که لی وو سول پسر شماست.
‫اینو شنیدین؟
‫این مسخره‌ست.
‫اولین باره که اینو می‌شنوم.
‫منم به خاطر همین می‌پرسم.
‫یکی این اطلاعات رو بهم داد.
‫می‌خوای کدوم خبر رو تایید کنی؟
‫بلن؟ لی وو سول؟
‫از کدوم خبرگزاری هستی؟
‫سانگوو دیلی.
‫من گوم بارا از بخش فرهنگ هستم.
‫من در خصوص لی وو سول هم ‫پوشش خبری دادم.
‫مقاله رو دیدین؟
‫من که اصلا توی کره زندگی نمی‌کنم.
‫مدیر پارک سانگ جیک چطوره؟
‫ایشون هفته گذشته بازنشسته شدن.
‫مشکلات سلامتی داشتن.
‫چی شده؟
‫خانم یون؟
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫حالتون خوبه؟
‫گفتی خبرنگار کجایی؟
‫گوم بارا از سانگوو دیلی.
‫راجع‌به چی حرف می‌زدیم؟
‫اونقدر سن داره که پرورشگاه رو ترک کرده باشه،
‫بنابراین روی حساب حدس خودم ‫رفتم تمام مراکز خوداتکایی رو گشتم،
‫و کیم جین جو تنها کسی بود ‫که باهاش هم‌خونی داشت.
‫یه زن؟
‫بله و دقیقا 27 سالشه.
‫ممنون.
‫کارت خوب بود.
‫یعنی به خاطر این بود که زیادی ‫به مومو فکر می‌کردم؟
‫ولی چرا مدیرعامل یون یهو...
‫چطور مصاحبه با ماری یون رو ‫به دست آوردی؟
‫شانس آوردم.
‫[مدیر، برنامه خوداتکایی]
‫سلام، جناب.
‫- سلام، خیلی وقته حرف نزده بودیم. ‫- آره.
‫خودت رو واسه این حرفم آماده کن.
‫یکی اومد دنبال اطلاعات تماست بود.
‫گفت تو ممکنه دخترش باشی که ‫خیلی سال پیش گم کرده.
‫کی بود؟
‫گفت که سال‌ها خارج از کشور زندگی می‌کرده،
‫پس باید باهاش ملاقات کنی ‫تا جزئیات رو از خودش بشنوی.
‫شمارش رو بفرستم؟
‫بله، لطفا.
‫به نظر آدم خوبی میومد.
‫اگه بخوای می‌تونی توی دفتر ما ‫باهاش قرار بذاری.
‫ممنونم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫کیم جین جو!
‫دانش‌آموزی که گوش‌هاش رو سوراخ کرده؟ ‫این چیه؟
‫آقا.
‫لطفا گوشواره‌هام رو پس بدین.
‫وقتی منو در پرورشگاه گذاشته بودن،
‫گفتن که اون گوشواره‌ها ‫لای پتوم بودن.
‫گفتم اگه گوشم کنم،
‫شاید پدر و مادرم ببیننشون.
‫چقدر تو خیالبافی.
‫اگه واسه تو استثنا قائل بشم، ‫بقیه دانش‌آموزها چی؟
‫این بار رو گذشت می‌کنم.
‫حتی اگه ببیننشون،
‫به نظرت میان بهت میگن که ‫اونا ولت کردن
‫و از دیدنت خوشحالن؟
‫بعد اون اسم خودش رو معلم گذاشته.
‫حسودیم میشه.
‫من همچین چیزی ندارم.
‫فکر کنم بهتر بود که ‫حداقل یه یادگاری مثل این داشتم.
‫کمتر احساس رها شدن می‌کردم.
‫ولی اصلا همراه با عشق بوده؟
‫کیک برنجی تند، سوسیس خونی، ‫غذای سرخ‌کردنی...
‫به اضافه یه تخم‌مرغ.
‫من کیم جین جو هستم.
‫الان می‌تونی صحبت کنی؟
‫الو؟
‫تو کیم جین جو هستی؟
‫بله.
‫کیم مین هیوک، مدیر مرکز خوداتکایی ‫بهت توضیح داد؟
‫بله.
‫میشه امروز همدیگه رو ببینیم؟
‫من دیر از سر کار میام. ‫اشکال نداره؟
‫مشکلی نیست. ‫هرچقدر هم که دیر باشه.
‫پس دور و بر ساعت نُه چطوره؟
‫کجا همدیگه رو ببینیم؟
‫خیلی‌خب، لطفا سکوت کنین.
‫می‌خوایم فیلمبرداری رو شروع کنیم.
‫خیلی‌خب، آماده.
‫حرکت!
‫کات! خوب نیست. ‫بیاین تکرارش کنیم.
‫باید یه لحظه باهات حرف بزنم.
‫واسه یه داستان خبری اومدی؟
‫بله.
‫پدر خونی‌ام پیداش شده.
‫می‌خواد منو ببینه.
‫بعدا توی سالن استراحت هتل سرا ‫باهاش قرار دارم.
‫میشه باهام بیای؟ ‫زیاد استرس دارم که تنها برم.
‫بعد از اینجا ‫یه مصاحبه با جین یی هان دارم.
‫چطور باهات ارتباط گرفت؟
‫گمونم...
‫همه بچه‌هایی که به خاطر یه‌جونگ زجر کشیدن...
‫میگن که اون به سزاش رسید.
‫به عنوان مادرش، تقصیر منه.
‫اگه من می‌دونستم که چطور توی مدرسه رفتار می‌کنه،
‫حتی اگه دیر هم شده بود، ‫می‌رفتم بچه‌هایی که
‫بهشون صدمه زده بود رو می‌دیدم ‫و ازشون عذرخواهی می‌کردم.
‫باید سعی می‌کردم از دلشون در بیارم، ‫ولی این کارو نکردم.
‫ولی الان واسه پشیمونی دیره.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫منم بابتش ناراحتم.
‫باید کارما باشه.
‫میگن "هر چه بکاری، همون درو می‌کنی"،
‫و به نظر میاد که واقعا خدا حواسش هست.
‫این جمله‌ی "کسی که بچه خود را نزند روزی بر سینه خود خواهد زد" ‫واقعا حقیقت داره.
‫دلیل اینکه می‌خواستم ببینمت...
‫پدر شوهرم هم باهاش موافقه...
‫نظرت چیه که عضوی از خانواده ما بشی؟
‫از لحاظ قانونی رسمیش می‌کنیم.
‫بخوام رک بگم، ‫می‌خوایم تو رو به سرپرستی بگیریم.
‫اون روز که اومدی خونه‌مون...
‫تاثیر عمیقی روی من گذاشت.
‫مدام به این فکر می‌کردم...
‫که با وجود پدر و مادر نداشتن ‫چقدر دختر خوبی بار اومدی.
‫کاش یه‌جونگ نصف تو ‫همچین دختر عالی‌ای بود...
‫می‌دونم که فعلا ما رو به چشم پدر و مادر
‫یا خودت رو به چشم دخترمون نمی‌بینی،
‫ولی با گذشت زمان ‫به دل همدیگه می‌شینیم.
‫ما تکیه‌گاه تو می‌شیم.
‫ما می‌خوایم همچین کاری برات بکنیم.
‫این کار فقط برای جبران رفتار افتضاح یه‌جونگ نیست.
‫این کارو نمی‌کنیم که فقط وجدان‌مون آروم بگیره.
‫واقعا برامون اهمیت پیدا کردی.
‫من اونقدر که فکر می‌کنین ‫آدم خوبی نیستم...
‫من معایب زیادی دارم،
‫و ممکنه تو ذوق‌تون بخوره.
‫مگه می‌تونی بدتر از یه‌جونگ باشی؟
‫من هرگز تصور نمی‌کردم که اونطوری رفتار می‌کرد.
‫حالا که از پیش ما رفته،
‫دارم سعی می‌کنم بهش فکر نکنم.
‫فقط امیدوارم هر کجا که هست، ‫روحش پشیمون باشه.
‫خب می‌خوای چیکار ‌کنی؟
‫اصلا نیازه بپرسم؟
‫ما همیشه این آرزو رو داشتیم.
‫خب، خوش به حالت.
‫تو داری والدین باکلاس ‫از یه خانواده پولدار گیرت میاد.
‫هنوزم هوات رو دارم.
‫چطوری؟
‫که هر از گاهی غذای خوب برام بخری؟
‫تو رو خوب می‌شناسن، ‫پس مطمئنم که به تو هم اهمیت میدن.
‫اونا هفته پیش برای کار داوطلبانه اومده بودن ‫و باهام صمیمانه رفتار می‌کردن.
‫می‌خوان بازم کار داوطلبانه انجام بدن.
‫بعد این کارشون ‫قراره تمام زجرهایی که کشیدیم رو پاک کنه؟
‫فقط دارن از روی عذاب وجدان ‫این کارو می‌کنن.
‫در هر صورت، آدم‌هایی هستن که ‫میشه الگو قرارشون داد، مگه نه؟
‫باید از همون اول ‫بچه‌شون رو درست تربیت می‌کردن.
‫اصلا ته یه‌جونگ انسان بود؟
‫پس دوستی ما...
‫قراره اینطوری تموم بشه.
‫چرا باید تموم بشه؟
‫تموم نمیشه. ‫فقط محل زندگی‌مون فرق می‌کنه.
‫ولی همون محل زندگی متفاوت ‫خودش کاملا...
‫تو داری دختر قانونی وکیلِ ‫یه شرکت درجه‌یک توی سئول میشی.
‫می‌تونی از همه‌چیزهایی که ته یه‌جونگ داشت ‫لذت ببری،
‫و مسیرمون توی زندگی ‫از همدیگه جدا میشه.
‫برات خوشحالم.
‫مبارکه.
‫سورپرایز بزرگیه.
‫انگار دارم خواب می‌بینم.
‫واقعا امیدوارم که اون بابام باشه.
‫احیانا تو کیم یونگ جون هستی؟
‫بله.
‫شام خوردی؟
‫می‌تونیم اینجا غذای ساده‌ای بگیریم.
‫تو خوردی؟
‫[فرودگاه بین‌المللی گیمپو]
‫چرا اسمت کیم جین جوئه؟
‫همین اسم رو روم گذاشته بودن ‫و همیشه هم اینطوری صدام زدن.
‫احیانا یه گردنبند نبود که ‫اسم بچه روش نوشته باشه؟
‫وقتی اونو پیش یه دوست صمیمی ‫توی ژاپن گذاشتم،
‫گردنبند رو دور گردنش انداختم.
‫من یه گوشواره دارم. ‫یه لنگه گوشواره مروارید.
‫یه لنگه گوشواره مروارید؟
‫گفتن توی پتوی نوزادیم بود.
‫پس من نیستم؟
‫نه، نمی‌دونم.
‫یکی ممکنه گردنبند طلا رو ‫با یه گوشواره مروارید عوض کرده باشه.
‫پایه‌اش طلای ۱۴ عیار با یه مرواریده. ‫گرون قیمت نیست.
‫تا حالا چیزی درباره اینکه از ژاپن اومدی شنیدی؟
‫من؟
‫نه.
‫هرچی یادت میاد بگو، ‫هرچقدر هم که بی‌اهمیت باشه.
‫قبلا یه کلیسا در میونگی‌دونگ...
‫وابسته به پرورشگاه نوا بود. ‫بعد از فوت کشیش فروخته شد.
‫ظاهرا منو توی جعبه‌ی نوزاد کلیسا گذاشته بودن.
‫من بیشتر چیزهایی که می‌دونم رو ‫از اون کلیسا شنیدم.
‫بعضی بچه‌ها رو والدینی اونجا رها کرده بودن ‫که هزینه نگهداری‌شون رو نداشتن،
‫و بقیه هم به خاطر اینکه از آزار و اذیت والدین‌شون ‫فراری بشن اونجا بودن.
‫چیز دیگه‌ای لای پتوت نبود، ‫مثلا یه یادداشت؟
‫چیزی به جز گوشواره نبوده...
‫گروه خونیت چیه؟
‫آ.
‫گروه خونی منم آ هستش.
‫اگه من توی ژاپن جا مونده باشم،
‫نباید از یه پرورشگاه ژاپن سر در میاوردم؟
‫بعد از اینکه پیگیرش شدم، ‫یکی اونو...
‫فورا به کره آورده بود.
‫باید محض اطمینان آزمایش بدیم.
‫باشه.
‫پیام‌‌هام رو نگاه نکردی؟
‫سقف داره چکه می‌کنه.
‫با مدیریت تماس گرفتم، ‫ولی گفتن که صاحب ساختمون خارج از کشوره.
‫اگه برات معذب کننده‌ست، ‫میرم هتل.
‫وفتی تصمیم گرفتین بازیگر بشین، ‫پدر و مادرتون چطور واکنش نشون دادن؟
‫پدرم یک ماه باهام حرف نزد.
‫فقط باید صبر کنیم ‫تا ببینیم چی میشه.
‫ماشین من ماه آینده تحویل داده میشه.
‫می‌تونم با مترو برم.
‫پس دوشنبه ساعت ده می‌بینمت.
‫باشه.
‫لطفا با احتیاط رانندگی کنین.
‫حتما.
‫من هفته آینده خیلی سرم شلوغه،
‫پس بیاین هفته بعدش رو در نظر بگیریم.
‫ولی اگه شما تجدید نظر کنین...
‫میشه اینجا بشینم؟
‫منم با یه مشتری قرار داشتم.
‫تازه تا بیرون همراهیش کردم.
‫تو با جین یی هان مصاحبه داشتی؟
‫- آره. ‫- چرا موقع مصاحبه اونقدر گرم گرفته بودی؟
‫موقع مصاحبه‌ات با من که ‫اصلا تو چشم‌هام نگاه نکردی.
‫ولی نمی‌تونستی از جین یی هان چشم برداری.
‫یعنی وقتی داره جواب سوالاتم رو میده ‫روم رو برگردونم؟
‫چرا یهو غیرخودمونی رفتار می‌کنی؟
‫گمونم فقط عصبی‌ام.
‫عصبی‌ای یا خجالت می‌کشی؟
‫چون دقیقا فهمیدم قصدت چی بود؟
‫دقیقا داری مثل سابق رفتار می‌کنی.
‫- دوباره داری شوخی می‌کنی. ‫- شوخی نمی‌کنم.
‫اگه حالیم نبود، فکر می‌کردم عشقته.
‫بیا کلی نوشیدنی بخوریم. ‫فردا آخرهفته‌ست.
‫لطفا یه بطری نوشیدنی 25 ساله بیار.
‫الان میارم خدمتتون، قربان.
‫اون نوشیدنی گرونی نیست؟
‫این سنگین نیست؟
‫اگه باشه چی؟
‫تو گواهینامه داری، درسته؟
‫تصمیم گرفتم واسه تولدت چی بگیرم. ‫تولدت کِی هست؟
‫بالاخره یه موقعی که تولدت رو ‫جشن می‌گیری، مگه نه؟
‫از کِی اونقدر صمیمی شدیم که ‫برام ماشین بخری؟
‫چطور می‌تونی اینو بگی؟
‫امروز خیلی داری تو ذوقم می‌زنی.
‫تو اینجا رو انتخاب کردی؟
‫- نه. ‫- به نظرت اون بهت علاقه پیدا نکرده؟
‫معلومه که نه.
‫من فقط یه خبرنگارم. ‫تو یه خبرنگاری، ولی زن هم هستی.
‫واقعا گاهی اوقات فازت معلوم نیست.
‫این حرف ناراحت کننده‌ایه.
‫منظورم فقط الان نیست.
‫دفعه قبل که اینجا بودیم، ‫منو قال گذاشتی رفتی.
‫- یه کار فوری برام پیش اومد. ‫- بهونه نیار.
‫من اونقدرهام پَرت نیستم.
‫اون موقع...
‫خودت رو بذار جای من.
‫بیا فرضا بگیم که من...
‫[بارا]
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد.
‫لطفا بعد از شنیدن صدای بوق ‫پیغام خود را بگذارید.
‫اگه من چشمم مدیر شین جو شین رو ‫گرفته بود چی؟
‫از اونجایی که اون با موموئه،
‫به نظرت آدم رقت‌انگیزی نمیومدم؟
‫رقت‌انگیز؟
‫حالا دیگه می‌فهمی.
‫یعنی داری میگی که اون موقع ‫فکر می‌کردی من رقت‌انگیزم؟
‫فرق می‌کنه.
‫بدون یخ می‌خورم.
‫کاملا فرق می‌کنه.
‫تو ظرفیت نوشیدنی خوردنت چقدره؟
‫نمی‌دونم.
‫یعنی ظرفیتت بالاست؟
‫یا تا حالا زیادی نخوردی که بفهمی؟
‫برای این کار آدم باید راحت باشه ‫و گاردش رو پایین بیاره،
‫و منم تا حالا چنین کاری نکردم.
‫حتی یه موقع‌هایی که مجبور بودم ‫اداش رو هم در آوردم.
‫خیلی ماهرانه بلدم ‫یواشکی نوشیدنی‌هام رو دور خالی کنم.
‫امشب این کارو نکن.
‫این زیادی خوبه که حیف بشه.
‫هی.
‫بله؟
‫فقط دلم خواست صدات بزنم.
‫حتی پیش منم گاردت رو پایین نمیاری؟
‫تو که برام غریبه نیستی،
‫و سر یه قرار کاری هم نوشیدنی نمی‌خورم.
‫تو کِی...
‫از همیشه خوشحال‌تری؟
‫من...
‫- الان خوشحالم. ‫- به جز الان؟
‫- تو چی؟ ‫- منم همینطور. منم الان.
‫خوبه.
‫ولی من خوشحالم.
‫واسه تو فقط خوبه؟
‫من وقتی میگم خوبه، ‫یعنی فوق‌العاده‌ست.
‫شین جو شین...
‫مردیه که زن‌ها عاشقش می‌شن.
‫تو هم از مدیر شین خوشت میاد؟
‫آره.
‫اون هیچی کم نداره.
‫پدرش فوت شد، ولی اون پسر رئیس محترمه.
‫به عنوان پسر رئیس ‫ازش خوشت میاد؟
‫چطوره...
‫خونه‌هامون رو عوض کنیم؟
‫وقتی توی خونه‌ات بودم،
‫خیلی حس راحت و دنجی داشت.
‫حس می‌کنم اونجا خوب خوابم می‌بره.
‫اونجا خونه من نیست.
‫در اصل خونه آن هی هستش.
‫مشکل خواب داری؟
‫نمیشه گفت بی‌خوابیه.
‫بعد از زندگی کردن توی همچین ویلای بزرگی، ‫معلومه که دلت می‌گیره.
‫تازشم، اگه تنها باشی ‫هرجا بری همونه.
‫آروم‌تر.
‫نگرانی کنترلم رو از دست بدم ‫و آویزونت بشم؟
‫نگرانم بهت سخت بگذره.
‫سردرد بعدش کمترین نگرانی منه.
‫نگران نباش. ‫رفتار من اونطوری نمیشه.
‫خودم اونقدر از این رفتارها دیدم ‫که حالم ازشون بهم می‌خوره.
‫شرط می‌بندم که قشقرق به پا کردنِ تو ‫دیدنی میشه.
‫- برای من، هرکاری هم که بکنی... ‫- دهن منو وا نکن.
‫باز کن ببینم.
‫امروز حتی می‌ذارم منو بزنی.
‫سر میز چیزی نیست که خوشم بیاد.
‫چی؟
‫می‌خوای برات کیک برنجی تند سفارش بدم؟
‫خیلی وقت پیش، ‫من بیرون یه سوپرمارکت وایساده بودم...
‫ادامه بده.
‫بعد از اینکه معلمم دلم رو شکسته بود ‫رفته بودم اونجا...
‫خوراکی بخورم تا حالم بهتر بشه،
‫ولی نمی‌تونستم چیزی بخرم.
‫همه بچه‌های دیگه رو ‫اونجا همراه مامانشون دیدم.
‫و یه بچه دیگه دست مادربزرگش رو گرفته بود.
‫جلوی همه اون بچه‌های خوشحال، ‫احساس کردم خیلی بدبخت و ناچیز هستم.
‫سر راه دم یه سوپرمارکت وایمیستیم.
‫تو باید یا یه توله سگ بگیری ‫یا هم با یکی آشنا بشی.
‫دلیلی نمی‌بینم که به زور ‫با کسی ارتباط بگیرم.
‫کمکت می‌کنه آرامش بگیری ‫و بهتر بخوابی.
‫اگه خوابم نبره، کتاب می‌خونم ‫یا کنسول بازی می‌کنم.
‫کلی کار میشه کرد.
‫من دوست دارم یه توله سگ بگیرم.
‫حتما تنهایی.
‫می‌خوای یکی برات بگیرم؟
‫نمی‌تونم کل روز رو تنهاش بذارم. ‫در حقش بی‌رحمیه.
‫چرا نمیای پیش من زندگی کنی؟
‫شوخی نمی‌کنم. ‫اتاق اضافه دارم.
‫تو نمی‌خوای ازدواج کنی؟
‫می‌خوای مردم فکر کنن که باهم زندگی می‌کنیم؟
‫خب قراره باهم زندگی کنیم دیگه.
‫ما تصمیم گرفتیم مثل یه خانوده باشیم.
‫پس بیا انجامش بدیم.
‫نگرانی که شانسم برای ازدواج رو خراب کنه؟
‫در نهایت مجبور می‌شم دوباره از اونجا برم.
‫آخه چه زنی با اونجا بودن من ‫مشکلی نداره؟
‫عملا دوباره پرت می‌شم بیرون.
‫نمی‌خوام اونطوری اوضاع بین‌مون تموم بشه.
‫داشتن یه توله سگ به عنوان همدم خوبه،
‫ولی دلم می‌خواد که بتونم بگم "دوستت دارم".
‫هیچوقت نمی‌تونم.
‫حالا که بهش فکر می‌کنم، ‫منم همینطور.
‫نه حتی به والدینت؟ ‫یا به جیمز؟
‫تو واقعا مَردها رو درک نمی‌کنی، مگه نه؟
‫به برادرم بگم؟
‫خیلی چیزها هست که من نمی‌دونم.
‫بعد فوت مامانم ‫سخت‌ترین بخشش برام این بود که...
‫هیچوقت بهش نگفته بودم دوستش دارم.
‫نه حتی یه بار.
‫یا بهتره بگم، فرصتش رو پیدا نکردم.
‫هیچوقت فکرش رو نمی‌کردم که ‫اونقدر یهویی از دنیا بره.
‫پس همین الان توی دلت بهش بگو.
‫مثل یه دعا، هر شب قبل از خواب بگو.
‫مطمئنم که حسش می‌کنه. ‫دعای پسر عزیزش رو.
‫فکر می‌کنی حسش می‌کنه؟
‫آره.
‫اگه من بودم، ‫حتی اگه روح هم بودم
‫کنار پسرم می‌موندم ‫و ازش محافظت می‌کردم.
‫بذار من یه نوشیدنی برات بریزم. ‫تو برام هرکسی نیستی.
‫یه بار دیگه...
‫اینو بگو.
‫تو با بقیه فرق داری.
‫پس ما برای هم خاصیم، درسته؟
‫امشب قطعا دارم از حالت عادی خارج می‌شم.
‫می‌خوای به یه توله سگ بگی ‫"دوستت دارم"؟
‫آره. ‫یکی که بهش عشق‌ بورزم و ازش مراقبت کنم.
‫کاش همچین کسی رو توی زندگیم داشتم.
‫من نسبت به یه سگ...
‫انتخاب بهتری نیستم؟
‫دوستت دارم.
‫جدی نگفتم.
‫یه سگ فقط صاحبش رو می‌بینه ‫و چشم‌هاش منحرف نمی‌شن.
‫اونا حیواناتی هستن که لایق دوست داشته شدنن.
‫من برای تو چه کسی‌ام؟
‫من نسبت به حسی که به تو دارم مطمئنم.
‫از چه لحاظ مطمئنی؟
‫که من قطعا مثل یه خواهر کوچیک‌تر می‌مونم ‫که شش سال ازت کوچیک‌ترم؟
‫چیزی که هرگز عوض نمیشه.
‫پس تو نمی‌خوای یه حامی از راه دور باشی،
‫بلکه بهم نزدیک‌تر باشی؟
‫درسته.
‫به هرحال، یه پیوند واقعی ‫چیزیه که هرگز تغییر نمی‌کنه.
‫مثل پیوند بین یه پدر یا مادر ‫با فرزندش.
‫چیه، ما الان دیگه خانواده‌ایم؟
‫توی سریال‌های تلویزیونی، ‫وقتی یه مامان به بچه‌هاش میگه،
‫یا یه دختر به مامانش میگه،
‫"دوستت دارم"،
‫همیشه دلم می‌خواست بدونم که چه حسی داره.
‫دوستت دارم.
‫همیشه دوستت خواهم داشت،
‫دختر نازنینم.
‫امروز روزیه که ما عشق‌مون رو ‫به همدیگه اعتراف کردیم.
‫اینو به خاطر بسپار.
‫پارسال دوست، امسال آشنا.
‫خدای من.
‫ایشون یه شخصیه که دارم باهاش مصاحبه می‌کنم.
‫اون یه دانشجوی ارشدترم ‫توی کانون دانشگاهم بود.
‫- اسم شما چیه، جناب؟ ‫- ها یونگ جونگ.
‫من یو سون اوه هستم.
‫ما تازه دور اول نوشیدنی رو تموم کردیم
‫و می‌خوایم دور دوم رو شروع کنیم.
‫ما باهم آشنا نشدیم، درسته؟
‫دوست‌هات منتظرن.
‫در تماس بمون.
‫ما شغل‌مون یکیه، ولی هیچوقت نمی‌بینمت.
‫حتما.
‫پس...
‫یه لحظه صبر کنین.
‫شما اون...
‫ورلدنت؟
‫- بله. ‫- باعث افتخاره.
‫[ته‌وون دیلی، یو سون اوه]
‫من کارت ویزیت همراهم ندارم...
‫- چطوره به جاش عکس بگیریم... ‫- اون داره مصاحبه میده.
‫من هوادار دو آتیشه‌ی "شواله‌های گم شده" هستم.
‫یه قرار غذا بهم بدهکارین.
‫- باشه، هرموقع که باشه... ‫- قول می‌دین؟
‫- باشه. ‫- اونم شاهده.
‫- پس فعلا. ‫- خیلی‌خب.
‫بیا دفعه بعد حسابی نوشیدنی بخوریم.
‫بطری رو برامون نگه دار.
‫- صورتحساب، لطفا. ‫- بله، قربان.
‫- بریم دیدن جو شین؟ ‫- تو برو.
‫باهم بریم.
‫چرا من بیام؟
‫حالا جو شین باید تو رو ‫به عنوان خواهر کوچیکه‌ام قبول کنه.
‫اگه تو جاش بودی، ‫به مذاقت خوش میومد؟
‫چرا نباید خوشش بیاد؟
‫اون گفت تحمل آدم‌هایی رو نداره ‫که پاشون رو از گلیم‌شون درازتر می‌کنن.
‫جو شین اینو بهت گفت؟
‫یه بار منو احضار کرد.
‫سوار شو.
‫بهتره اول بهش زنگ بزنی. ‫ممکنه خواب باشه.
‫تو مرام ما، اگه سرزده بیای ‫بیشتر هم تحویلت می‌گیرن.
‫باید جایگاهت پیشمون رو مشخص کنیم.
‫این ممکنه برای تو درست باشه، ‫ولی بی‌ادبیه.
‫بهم اعتماد کن.
‫پس حداقل بهش پیام بده.
‫مراقب باش. ‫لیزه، صدمه می‌بینی.
‫من حالشو ندارم. ‫خودت تنها برو داخل.
‫مدیر شین.
‫از اونجایی که دارین ازدواج می‌کنین، ‫خیلی زیر ذره‌بین رسانه‌ها می‌رین.
‫من کت و شلواری خریدم که خیلی به شما میاد. ‫به قیمت خرید برام در اومد.
‫من فقط چند بار ‫شما رو با کت و شلوار دیدم،
‫ولی از دید حرفه‌ای من،
‫با خودم گفتم هنوز جا داشت که بهتر بشه.
‫از طرف جین جو.
‫- عجله کن. باید برم عروسی. ‫- بله، قربان.
‫چی بپوشم؟ ‫قراره همه رسانه‌ها بیان اونجا.
‫رئیسم منو فرستاد که اینو بهت بدم.
‫برش گردون. ‫نمی‌تونم اینو قبول کنم.
‫رئیسم کلا آدم دست و دل بازیه.
‫این دیگه زیادیه.
‫می‌گن ماهی‌ها هم نمی‌تونن ‫تو آبی که زیادی پاک و زلاله زندگی کنن.
‫داری سعی می‌کنی...
‫منو نصیحت کنی؟
‫کت و شلوار به دستم رسید. ‫بیا باهم غذا بخوریم.
‫[برای جراحی آماده هستیم]
‫دیروز مصاحبه‌ات تا دیروقت طول کشید؟
‫مطمئنی که اون باباته؟
‫امیدوارم.
‫خیلی جوونه. ‫گفت وقتی من به دنیا اومدم 20 سالش بوده.
‫برای دوشنبه نوبت آزمایش دی‌ان‌ای گرفتیم.
‫چه‌جور آدمیه؟
‫شرط می‌بندم توی جوونی خیلی جذاب بوده.
‫- مجرده. ‫- مطمئنی کلاهبردار نیست؟
‫این روزها، خیلی حرفه‌ای کلاهبرداری می‌کنن.
‫آخه می‌خواد چی ازم بزنه؟ ‫من که هیچی ندارم.
‫آزمایش رو انجام می‌دیم ‫و اگه جواب منفی بود،
‫باهاش خداحافظی می‌کنم ‫و تموم میشه میره.
‫ولی...
‫قلبم کلا...
‫لعنتی. باید برم.
‫اگه رئیست داره زنگ می‌زنه، ‫پس اینو...
‫نه، مدیرمه. ‫اون زود قاطی می‌کنه...
‫بعدا می‌بینمت.
‫[مدیر بیمارستان، شین جو شین]
‫[کیم جین جو]
‫[کت و شلوار به دستم رسید...]
‫بابت کت و شلوار ممنون.
‫امشب واسه شام وقت داری؟
‫بابت کت و شلوار ممنون. ‫امشب واسه شام وقت داری؟
‫بله، مدیر شین.
‫- کیم جین جو؟ ‫- بله.
‫ناهار خوردی؟
‫فقط خونه‌ی دوستم یکم خوراکی خوردم.
‫پس باید گرسنه باشی.
‫شما چی، مدیر شین؟
‫تو دوست...
‫گوم بارا هستی؟
‫بله.
‫هر دوتون هنوز مجردین؟
‫کسی توی زندگیتون نیست؟
‫درسته.
‫خب، برای تفریح چیکار می‌کنی؟
‫از کارم لذت می‌برم.
‫خانم‌ها مقدم‌ترن.
‫اونا لیوان‌های باکرات هستن.
‫چون تازه از خارج به اینجا نقل‌مکان کردین،
‫گفتم ممکنه وسایل خونه نداشته باشین.
‫و این چیزها هم لازمتون میشه.
‫مشتری‌ها، مالکان گالری و خبرنگارها...
‫دیگه همیشه به استودیوی شما میان.
‫اینو امتحان کردین؟
‫آقای کیم.
‫شما احساس تنهایی نمی‌کنین؟
‫مگه همه یکم احساس تنهایی نمی‌کنن؟
‫واژه‌ی "انسان"...
‫یعنی دو نفر...
‫که به همدیگه تکیه کردن.
‫طبیعیه که ما برای گذران زندگی ‫به همدیگه تکیه کنیم.
‫مادرم اینو می‌گفت.
‫من...
‫حداقل دختر خوشگلم رو دارم.
‫دارین پیشنهاد می‌دین...
‫که دوست من بشین؟
‫فقط...
‫دوست؟
‫کسی که بتونم باهاش درددل کنم.
‫من چطورم؟
‫اینو امتحان کردین؟
‫این نوشیدنی یه چیز دیگه‌ست.
‫از کلکسیون شخصی خودمه.
‫می‌دونین، شما فرق می‌ذارینا.
‫- نسبت به مدیرعامل جو یونگ ای... ‫- هیون ران هی.
‫به نظرت داری چیکار می‌کنی؟
‫- آقای کیم. ‫- من...
‫کیم یونگ جون‌ام.
‫اسم منو هم فراموش کردی؟
‫من...
‫تو...
‫امکان نداره. ‫اصلا ممکن نیست.
‫من توی آلمان تصادف کردم.
‫یه تصادف ناجور.
‫- تو پاک منو فراموش کردی. ‫- تو...
‫صورتت رو کامل عوض کردی؟
‫فرض کنیم که منو فراموش کردی.
‫ولی بچه‌ای که به امون خدا ول کردی ‫رو هم فراموش کردی؟
‫چطور می‌تونی اینقدر بیخیال ‫و با وجدان راحت زندگی کنی؟
‫کی گفته من ولش کردم؟
‫- اون بابا داشت. ‫- نمی‌خوام باهات حرف بزنم.
‫و امیدوارم که دیگه هیچوقت نبینمت.
‫اسمش پیون سونگ جه نبود؟
‫اونی که پدرش دکتر بود.
‫اون بهم گفت که تو رفتی ژاپن.
‫بچه‌مون چی؟
‫آلمانه؟
‫دختر زنی که سال‌ها برای خانواده‌مون کار کرد
‫رفت ژاپن، کارش گرفت ‫و یه رستوران بزرگ باز کرد.
‫توی خونه‌ی ما به دنیا اومده بود.
‫فکر کنم اینو شنیدم.
‫بچه رو به اون دادم و رفتم آلمان،
‫ولی همون اول که رسیدم تصادف کردم.
‫بهبودیم زمان زیادی طول کشید، ‫ولی مصمم بودم که زنده بودم.
‫بعد از ده سال، سعی کردم باهاش ارتباط بگیرم، ‫ولی نمی‌تونستم پیداش کنم.
‫نگران بودم، ولی بهش اعتماد داشتم ‫که دخترمون رو به خوبی بزرگ می‌کنه.
‫اونم بعد از تمام کارهایی که خانواده ما ‫براش کرده بودن.
‫چند سال پیش، رفتم دنبالشون بگردم ‫ولی رستورانش جمع شده بود.
‫منم از مغازه‌های بغلیش پرس و جو کردم.
‫گفتن که اون چند روز بعد از رفتن من فوت شد.
‫- چرا؟ ‫- کار نامزد یاکوزاش بود.
‫ظاهرا یه جنایت ناموسی بوده.
‫دخترمون چی؟
‫بلایی سرش اومد؟
‫فقط تونستم بفهمم که اون به کره برگردونده شده.
‫کِی؟ ‫کی برش گردونده؟
‫یه زن کره‌ای توی اون رستوران کار می‌کرد.
‫اون برش گردوند...
‫اسمش چی بود؟
‫من از کجا بدونم؟
‫من همش یک شب اونجا بودم.
‫فقط یادمه که صورت گِردی داشت.
‫سوابقی ازش نبود؟
‫من روحمم خبر نداشت.
‫من فکر می‌کردم اون توی ژاپنه
‫و زندگی خوبی داره.
‫پس اون زن داره بزرگش می‌کنه؟
‫رفتم پیش پلیس،
‫ولی کاری از دستشون برنمیومد.
‫منم که به ناچاری رسیده بودم، ‫یه کارآگاه خصوصی گرفتم.
‫اونم گفت که نمی‌تونه قولی بده.
‫اگه زنده باشه، الان...
‫تو حتی تولدش رو هم ثبت نکردی؟
‫الان داری منو مقصر می‌دونی؟
‫وقتی خانواده‌ام داشت از هم می‌پاشید...
‫تو اونو پیشم ول کردی و ناپدید شدی.
‫اون زنه همیشه باهام مهربون بود، ‫منم گفتم به خوبی بزرگش می‌کنه.
‫من یه گردنبند با اسمش درست کردم ‫و دور گردنش انداختم.
‫چه اسمی روش گذاشتی؟
‫اسم مادربزرگ پدریش رو.
‫حروف جین و جو.
‫کیم جین جو؟
‫ نگو که اون کیم جین جوئه.
‫الو؟
‫نه، غیرممکنه.
‫سلام.
‫بله، با گالری حرف می‌زنم.
‫یه نقاشی کادوپیچ توی اتاق منه.
‫بغل میزمه. ‫برو بیارش.
‫باشه.
‫اون جدیده؟
‫استایلیست جدید موموئه. ‫از هفته پیش شروع به کار کرده.
‫- آدم قابل اعتمادیه؟ ‫- آره.
‫- استایلیست جدید مومو. ‫- کیم جین جو؟
‫سابقه‌اش رو بررسی کردی؟
‫نه.
‫باید بررسی کنی.
‫این روزها هرچقدر احتیاط کنی بازم کمه. ‫ممکنه اطلاعات پخش کنه.
‫- آدم رازداریه؟ ‫- اون ساکته و به نظر آدم مسلطی میاد.
‫می‌دونی چند نفر آدم پشت سرت حرف می‌زنن؟
‫نمیشه از ظاهر که قضاوت کرد.
‫اون دستبند اهدایی اسپانسر ‫که پارسال گم شد...
‫مطمئنم که کار کارکنان خودمون بود.
‫کار والدینش چیه؟
‫اینو نمی‌دونم...
‫خوبه، مگه نه؟
‫بله.
‫جیمز باهات خوب رفتار می‌کنه؟
‫- بله. ‫- قبل از اینجا کجا کار کردی؟
‫من زیردست خانم پارک مین جا کار کردم.
‫وقتی با من صحبت می‌کنی ‫لازم نیست عناوین محترمانه براش به کار ببری.
‫مگه پارک مین جا از من ارشدتره؟
‫بله.
‫یه نوشابه سفارش بده. ‫همه با پیتزا نوشابه می‌خورن، درسته؟
‫من اصلا نوشابه نمی‌خورم.
‫خوبه. اگه تو پیش مومو باشی ‫و مدام از این چیزها بخوری،
‫به نظرت چقدر براش وسوسه کننده میشه؟
‫اون با دل و جون داره رژیم می‌گیره،
‫حتی با اینکه خیلی اشتها داره.
‫خب، کار والدینت چیه؟
‫طلاق گرفتن؟
‫من توی پرورشگاه بزرگ شدم.
‫نگران نباش، مدیرعامل هیون.
‫من به خاطر اینکه سختکوشه استخدامش کردم،
‫و خودت می‌دونی که من بهتر از هر کسی ‫می‌تونم شخصیت‌ آدم‌ها رو تشخیص بدم.
‫من هرکسی که رو که دستیار مومو نمی‌کنم.
‫باید صبر کنیم تا ببینیم چی میشه.
‫اینکه اون همش مواظب رفتارشه...
‫بهتر از یه احمق دست و پا چلفتیه.
‫می‌ترسم گرگی در لباس برّه باشه.
‫مامان، تو دیگه زیادی به آدم‌ها شک داری.
‫[مومو]
‫به جین جو بگو که قبل از رفتن بیاد بالا.
‫معده درد می‌گیری. ‫آروم بخور.
‫باهاش شیر هم بخور.
‫مامان، تو تازه رسیدی؟
‫نه.
‫پس خودت اینا رو درست کردی؟
‫ساندویچ درست کردن که طول نمی‌کشه.
‫جین جو، موهات خیلی پرپشت و قشنگه.
‫بذار مقایسه کنم.
‫موهای من هرچی سنم بالاتر میشه ‫کم‌پشت‌تر میشه...
‫مامان.
‫ببین چقدر کلفته.
‫چرا اینقدر مضطربی؟
‫داری منو معذب می‌کنی.
‫گوشواره‌ قشنگیه.
‫- بخور. ‫- آروم آروم می‌خورم.
‫مگه زود روت تاثیر می‌ذاره؟
‫نمی‌تونم خیلی بخورم...
‫راننده‌ام می‌رسونتت خونه.
‫من نمی‌تونم ماشین‌ شما رو اشغال کنم، قربان.
‫خونه‌ی من نزدیکه.
‫به هرحال می‌خوام پیاده برم ‫تا حالم سرجاش بیاد.
‫اون یه هدیه بوده؟
‫گفتن لای پتوی نوزادیم بود.
‫تو از پدر و مادرت متنفری؟
‫مطمئنم که دلایل خودشون رو داشتن.
‫اینطوری فکر کردن خیلی عاقلانه‌ست.
‫تا حالا مومو سر کار اذیتت کرده؟
‫اصلا.
‫ اون مایه‌ی عذاب بود.
‫می‌تونی پولی هم پس‌انداز کنی؟
‫- آره. ‫- برای چی؟
‫تا برای خودت خونه بگیری؟
‫اول می‌خوام یه سفر برم.
‫به کجا؟
‫- ژاپن. ‫- واسه غذاش؟ خرید؟
‫هر دو.
‫هزینه‌های زیادی رو دستت می‌ذاره.
‫[گزارش آزمایش دی‌ان‌ای]
‫بیا.
‫یه کارت هدیه‌ست.
‫- نه، نمی‌تونم قبول کنم. ‫- اینو همینطوری دم دست داشتم.
‫نیازی بهش ندارم.
‫راحت باش، برش دار. ‫یه هدیه بود.
‫ولی شما که یه شام خیلی خوب ‫منو مهمون کردین.
‫ممنونم.
‫پس این شغلی که داری ‫برات مناسبه؟
‫بله.
‫[گزارش آزمایش دی‌ان‌ای]
‫[افراد تحت آزمایش: کیم یونگ جون، کیم جین جو]
‫[احتمال پدری: منفی]
‫من نقاشی‌های عالی زیادی دارم، می‌دونی.
‫آخه بحث چند هزار وون که نیست.
‫پس اینو یه وام در نظر بگیر.
‫یه چند سالی روی دیوارت نگهش دار.
‫- آقای ها. ‫- بله؟
‫ترجیح میدی که اینو پس بگیری ‫و به رابطه‌ات...
‫با یونگ جونگ و من ادامه بدی؟
‫یا این نقاشی رو قبول کنم ‫و دیگه سروکاری باهم نداشته باشیم؟
‫بدش به خودم. ‫پسش می‌گیرم.
‫مدیر یون، اینو برگردون توی دفترم.
‫خدایا، من جلوت کم میارم، ‫خبرنگار گوم.
‫هر از گاهی اشکال نداره که بذاری ‫کوچیک‌ترت برنده بشه.
‫منظورت از کوچیک‌تر چیه؟
‫جواب منفی دادنت هم برای خودش هنریه.
‫- لطفا نوشیدنی بیار. ‫- بله، قربان.
‫گرسنه نیستی؟ ‫خوردنی سفارش بدیم؟
‫بهترین موقع واسه خوراکیه.
‫چی دوست داری بخوری؟ ‫مهمون من.
‫مخصوصا بعد از اون سفره مفصلی ‫که دفعه قبل برام چیدی.
‫- باعث خوشحالیمه. ‫- منم همینطور.
‫جوکبال چطوره؟
‫نظرم عوض شد، واقعا برات مناسب نیست.
‫حاضرم امتحانش کنم.
‫صبر کن، تا حالا جوکبال نخوردی؟
‫نه.
‫بیا به جاش گوشت برّه و حمص بخوریم.
‫- ولی اینا رو که تحویل نمیدن. ‫- ناسلامتی من جیمز ام.
‫جین جو رفته کاری انجام بده؟
‫♪ من باید بهت می‌گفتم ♪
‫♪ که دوستت دارم ♪
‫♪ که بدون تو ♪
‫♪ اینکه دوستت دارم رو ♪
‫♪ باید به زبون میاوردم ♪
‫♪ ولی ازم دور شدی ♪
‫♪ عشقم خیلی دوره ♪
‫باید چیکار کنم، ‫برم توی یه معبد دست به دعا بشم؟
‫آخه نمی‌تونم ازش دست بکشم. ‫نمی‌تونم.
‫همه‌چیز...
‫همش...
‫[گوم بارا]
‫سلام، بارا.
‫نوشیدنی خوردی؟
‫یه خرده.
‫جواب آزمایش منفی بود؟
‫منفی بود.
‫با این شانسی که من دارم، ‫کی رو گول می‌زدم؟
‫واقعا کل آخرهفته رو امیدوار بودم.
‫و خیلی دلخوش بودم.
‫- بگیر بخواب. ‫- منه احمقِ بدبخت.
‫حالا بدبخت باشم یا نباشم،
‫من هنوز...
‫بزرگترین هوادار توئم.
‫عجوزه سمی.
‫مراقب باش. ‫لیزه، صدمه می‌بینی.
‫کجات درد می‌کنه؟
‫مهره‌های کمرته؟ ‫استخون دنبالچه‌ته؟
‫نمی‌دونم.
‫جو شین هستم.
‫ببخشید.
‫شوکه شدی؟
‫از چی شوکه شدم؟
‫من میرم.
‫[تاکسی در دسترس است]
‫میونگی‌دونگ، لطفا.
‫بهتره تو اول پیاده شی. ‫نزدیک‌تره.
‫برو میونگی‌دونگ، لطفا.
‫دیدی؟ ‫از الان به بعد به حرفم گوش بده.
‫این نزدیکی سوپرمارکت هست؟
‫سوپرمارکت همه‌جا هست.
‫تو فکرش نباش.
‫آقا، لطفا برین ایتانیک پالاس.
‫نه، لطفا برین میونگی‌دونگ.
‫همینجا نگه دارین، لطفا.
‫چی به نظر خوشمزه میاد؟
‫- اگه شب‌ها از اینا بخورم چاق می‌شم. ‫- باید یکم وزن اضاف کنی.
‫اگه به خاطر وزن اضاف کردن اخراج شدی،
‫منو داری که بهش تکیه کنی.
‫پس بستنی هم می‌گیرم.
‫اولین روزیه که به عشق‌مون اعتراف کردیم،
‫ولی این جشن ضعیفی براشه.
‫خیلی هم کافیه.
‫پس من نفر اول زندگیتم، درسته؟
‫من مشکلی با نفر سوم بودن ندارم.
‫جیمز، مومو و بعدش من.
‫حالا هرچی.
‫یه تاکسی داره میاد.
‫تو برو.
‫خواب‌های خوش ببینی.
‫همین خود داستان نیست؟
‫دختر فقیر و تنهایی که شاهزاده ‫رو به دست میاره؟
‫استخون‌هاتون به نظر مشکلی ندارن.
‫پس رباطم رگ به رگ شده؟
‫لازمه برم فیزیوتراپی؟
‫باید بدونیم هزینه‌های تولید، مثلا دستمزد بازیگرا ‫چقدر بالا رفته.
‫باید آمار واقعی دستمون باشه، ‫نه این چیزایی که روابط عمومی تحویل‌مون میده.
‫اظهارنظرهای موثقی...
‫از مدیرعامل‌ها یا مدیران ارشدِ ‫شرکت‌های تولید فیلم بگیر.
‫متوجه‌ام.
‫کوان وو سوک.
‫- قربان؟ ‫- می‌خوام چشم‌هام رو محک بزنی؟
‫تو تایپت سریعه، ‫ولی چرا اینقدر اخیرا غلط املایی داری؟
‫معذرت می‌خوام، قربان.
‫من مدیر پارک ته وون از شرکت جوپلوس رو می‌شناسم. ‫می‌خوای معرفیت کنم؟
‫واقعا ممنون می‌شم.
‫سه شنبه. ‫بهترین روز هفته‌ام.
‫به خاطر نودل با لوبیا سیاه؟
‫از غذای بیشتر رستوران‌های چینی بهتره.
‫شنیدم غذای مخصوص جمعه‌های خبرگزاری شین‌پینگ دیلی ‫سوپ قلم گاوه.
‫الو؟
‫به نظر میاد مَردی تو زندگیش داره.
‫اسم مخاطب نوشته بود، ‫"مدیر کیم، مرکز خوداتکایی".
‫اون تاریخ دقیقی که به کلیسای مین‌جین آورده شدی ‫رو می‌دونه.
‫چند سالشه؟
‫متولد سال 1968 هست. ‫اسمش کیم گوانگ چوله.
‫اگه اون پدر خونی تو باشه،
‫اونوقت تو هرگز گوم بارا نبودی، ‫بلکه از اول کیم بارا بودی.
‫مدیر کیم از مرکز خوداتکایی ‫باهام تماس گرفت.
‫اسم من گوم باراست.
‫[کیم گوانگ چول]
‫الو؟
‫[تازه پیامت رو گرفتم]
‫سلام.
‫[از مرکز...]
‫[توی سئول زندگی می‌کنی؟]
‫بله.
‫[کِی وقتت آزاده؟ ‫من الان وقت دارم.]
‫[فقط بگو کجا بیام و منم میام]
‫[بیشتر از یک ساعت طول نمی‌کشه]
‫ورژانس متخصص ارتوپدی داره؟
‫[کیم گوانگ چول]
‫گوم بارا؟
‫21 دسامبر، 1999
‫در کلیسای مین‌جین؟
‫بله.
‫آماده سفارش هستین؟
‫قهوه.
‫آمریکانو؟
‫- بله. ‫- داغ؟
‫نه، سرد.
‫واسه منم همینو بیار.
‫پیگیریش کردم و در اون روز ‫دوتا نوازد...
‫بله...
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫[دکتر شین]
‫کِی می‌خوای اینقدر رسمی برخورد نکنی؟ ‫آخر بهش عادت می‌کنی.
‫سرت می‌مونه.
‫خبرنگار گوم داغون میشه. ‫این خیلی بده.
‫- چیکار کنیم؟ ‫- از این بابت مطمئنی؟
‫ولی می‌دونی که آدم‌ها ‫می‌تونن نظرشون رو عوض کنن.
‫دودل شدی؟
‫می‌تونم بگم همه‌تون اخراج بشین! ‫هی، لی شیم!
‫پارک سو!
‫می‌خوای روراست باشم؟
‫بایدم روراست باشی، ‫مخصوصا با همچین نوشیدنی خوبی.
‫مگه نمی‌دونی که آدم‌ها ‫واسه انتخاب همسر دنبال چی می‌گردن؟
‫نمی‌دونم. ‫من فقط عشق حالیم میشه.
‫- واقعا گفتی "عاشقتم"؟ ‫- معلومه که عاشقم.
‫اگه تو به فرزندی گرفته بشی، ‫اون خانمه دیگه داوطلب نمیشه، درسته؟
‫گفت بازم میاد.
‫خوب بهش فکر کن که یه وقت پشیمون نشی.
‫- پشیمون نمی‌شم. ‫- من کل این مدت "مدرسه" بودم.
‫می‌دونی که منظورم از مدرسه چیه، درسته؟
‫- کیم جین جو. ‫- بله؟
‫تا حالا به این فکر کردی که ‫روی میز جراحی قرار بگیری؟
‫نمی‌دونم اولین نفر کی اینو می‌خونه، ‫ولی...
‫چه فکری راجع‌به من می‌کنی؟
‫نه به عنوان رئیس پرورشگاه یا مدیر بیمارستان،
‫- بلکه به عنوان یه مَرد؟ ‫- من اصلا نمی‌تونم...