‫- یه جسد توی «کرن‌لوئینگ» پیدا شده. ‫- اسم مقتول «جیسون مورگان»ـه.
‫پنج سال پیش ‫برادرش «نیکول» ناپدید شد.
‫روی پرونده‌ش تحقیق کردم. ‫جسد یه مرد جوون رو پیدا کردیم.
‫- جیسون نیست. ‫- فکر کنم باشه.
‫جیسون دوتا گوشی داشت. ‫یه زندگی‌ای داشت که اونا روحشونم خبر نداشت.
‫- بهت گفتم از پسر من دور بمون. ‫- نکن.
‫[ناشناس: سلام راب]
‫ببین.
‫پول دو تا بلیت سینما می‌شه. واسه امشب؟
‫- به بابام قول دادم... ‫- بابات؟
‫چشم‌هاش به باباش رفته.
‫می‌برمت و یه جایی چالت می‌کنم ‫که هیچ‌وقت پیدات نکنن.
‫من برگشتم.
‫«اوه، مونیکا.»
‫«واقعاً یه هیولای شرور اون بیرونه.»
‫هیس، هیس. باید بخوابی.
‫بیا اینجا.
‫بیا. کافیه. زود باش، بریم.
‫بریم پایین. پسر خوب.
‫برو پسر. کارت رو بکن.
‫راب! من دارم می‌رم!
‫راب! بیداری؟
‫راب؟!
‫راب!
‫[بابا]
‫اوه خدای من.
‫- «پلیس، بفرمایید.» ‫- سلام. ام... آره، راب.
‫«خیلی‌خب. راب کیه، آقا؟ خودتونید؟»
‫اوه بله. نه، ببخشید.
‫راب پسرمه.
‫راستش از اینکه زنگ زدم احساس حماقت می‌کنم.
‫آخه می‌دونین؟ ‫هیچ‌جا پیداش نمی‌کنم. اون...
‫- «باشه.» ‫- توی اتاق‌خوابش نیست یا...
‫«باشه، راب چند سالشه؟»
‫- چند سال؟ ام... نزدیک ۱۷ سالشه. ‫- «باشه.»
‫و این اصلاً عادی نیست.
‫- «درک می‌کنم.» ‫- واسه همین بهتون زنگ زدم.
‫ازش بعیده.
‫- «یه لحظه آروم باشید.» ‫- اصلاً... سابقه نداشته.
‫«باشه. لطفاً پشت خط بمونید. ‫الان یه تیم می‌فرستیم.»
‫» ترجمه از الهام صدر «
‫«نمی‌تونست ارتباط برقرار کنه، ‫ولی هنوز متوجه اطرافش بود...»
‫«و لحظه‌لحظه‌ی خفه شدنش رو می‌دید.»
‫«اوه مونیکا، واقعاً یه هیولای شرور...»
‫سلام لوسی، عشق من.
‫اینو بردار، باشه؟
‫خیلی وقته روی گوشته؟
‫- امروز مدرسه دارم. ‫- درسته.
‫تو هم کار داری.
‫[نیکول مورگان - پرونده مفقودی]
‫[مرکز کنترل]
‫بله.
‫«رئیس، گزارش گم شدن یه مرد جوون ‫به دستمون رسیده.»
‫هرچی می‌دونی بهم بگو.
‫آره، آره.
‫می‌تونم بیام. الان میام.
‫آقای رایت؟
‫بله. بله، خودمم.
‫بازرس «کندی» هستم.
‫اوه،... کارآگاه هستین؟
‫می‌تونم بیام تو؟
‫باشه. حتماً. البته.
‫بله، از این طرف.
‫- فقط شما دو تا هستین؟ ‫- آره، مادرش ترکمون کرد.
‫سعی کردم بهش زنگ بزنم، ‫ولی هیچ‌وقت جواب نمی‌ده.
‫چایی درست کنم؟ این همون...؟
‫نیازی نیست، استیون.
‫باشه. چایی بی چایی.
‫این رابه؟
‫توی یه نمایشگاه علمی.
‫عاشق این‌جور چیزهاست... ‫علم و دانش.
‫کارخونۀ چوب‌بری مک‌لنان. ‫اونجا کار می‌کنین؟
‫آخرین باری که دیدینش ‫روی تختش بود، درسته؟
‫تخت؟ آره.
‫می‌شه اتاقش رو نشونم بدین؟
‫به چند تا از دوست‌هاش زنگ زدم، ‫ولی چیزی نمی‌دونن.
‫اصلاً چطوری می‌تونسته بره جایی؟ ‫دوچرخه‌ش هنوز توی گاراژه.
‫بدون اون هیچ‌جا نمی‌ره. ‫و خب... گوشیشم اینجاست.
‫کجاست؟
‫اونجا. اینجاست، روی میز.
‫به چیزی دست زدین؟
‫سگ دارین؟
‫- خدای من. فلوید. ‫- لطفاً همین داخل بمونین.
‫«اوه و... ۱۷ سالشه.»
‫«و این اصلاً عادی نیست. ‫واسه همین بهتون زنگ زدم.»
‫«ازش بعیده. ‫اصلاً... سابقه نداشته.»
‫«آخرین بار کِی دیدینش؟»
‫«دیشب، وقتی از سر کار اومد خونه.»
‫«کجا کار می‌کنه؟»
‫«هتل تیسل‌مور. اونجا گارسونه.»
‫- «باشه. راب کِی رسید خونه...؟» ‫- «دیر رسید.»
‫«شیفتش ساعت شیش تموم شد،»
‫«و با دوچرخه‌ش نیم‌ساعت راهه.»
‫«ولی... منظورم اینه که ‫نزدیک هشت بود...»
‫«که رسید خونه.»
‫من خونه بودم.
‫مادرش، اون...
‫هنوز نمی‌دونه؟
‫هنوز داریم سعی می‌کنیم ‫باهاش تماس بگیریم.
‫هیچ‌وقت اونو نمی‌خواست.
‫«بتانی مورگان» رو می‌شناسی؟
‫مورگان؟
‫بله. بتانی مورگان.
‫توی چوب‌بری با تو کار می‌کنه، مگه نه؟
‫استیون.
‫ام...
‫اون... فیش حقوقیم رو رد می‌کنه.
‫یه لحظه.
‫دارن راب رو میارن پایین.
‫استیون، یکی از همکارها ‫می‌برتت کلانتری محل
‫تا ما برات یه جا واسه موندن پیدا کنیم.
‫از اتاق‌خوابش دزدیدنش.
‫اتاق‌خواب جیسون هم همین‌طور بود. ‫پنجرۀ نیمه‌باز.
‫ماده‌ای که می‌شد ‫بهش مواد مخدر اضافه کرد.
‫ما قطعاً با یه قاتل سریالی طرفیم...
‫- یواش‌تر. ‫- اوه بی‌خیال.
‫همه دارن بهش فکر می‌کنن. ‫و داره پاش رو فراتر می‌ذاره، نه؟
‫بعدش چی؟ ‫جسد رو می‌ذاره جلوی مرکز فرماندهی‌مون؟
‫بیا نذاریم کار به اونجا بکشه.
‫بعید می‌دونم سرنخ‌های پزشکی قانونی زیادی ‫از صحنۀ جرم به دست بیاد.
‫راب خفه شده بود؟
‫شرط می‌بندم آروم، ‫چند بار و یه جای دیگه خفه شده.
‫مثل جیسون، نه توی اتاقش.
‫- کجا ممکنه این کار رو کرده باشه؟ ‫- توی یه ون؟
‫یه جای جادار. ‫این می‌تونه دایرۀ جست‌وجو رو کوچیک‌تر کنه.
‫چرا جسد راب رو اینجا گذاشته؟
‫دم‌دست پدرش.
‫چه راهی بهتر از این واسه زجر دادن.
‫اگه هیجانش در همین باشه چی؟
‫در ویرانی‌ای که به بار میاره؟
‫برای اینکه واقعاً حسش کنه، ‫باید... تماشا کنه.
‫ساعت‌ها تماشا کرده ‫تا شاهکارش کشف بشه.
‫به دیلون بگو بره هتل تیسل‌مور
‫و ببینه آخرین روز راب چطوری گذشته.
‫قاتلمون چشم از راب برنمی‌داشته.
‫- پس توی چوب‌بری مک‌لنان همدیگه رو ببینیم؟ ‫- نه، می‌دونم خودت از پسش برمیای.
‫لوسی قوه تخیل فعالی داره ‫و ما هم ازش استقبال می‌کنیم.
‫به نظر من که این‌طور نیست.
‫انگار دارین می‌گین ‫اون یه کوچولوی روانیه.
‫- قطعاً این‌طور نیست... ‫- اون فقط از داستان‌های ترسناک خوشش میاد.
‫خانم کندی، لوسی داستانِ...
‫یه روح مهربون ‫به اسم کسپر رو تعریف نمی‌کنه.
‫پس چی می‌گه؟
‫به یکی از دخترها گفت... ‫یا به همه‌شون، گفتنش سخته.
‫...که می‌خواد توی شکمشون سم بریزه.
‫- خانم مک‌لنان؟ ‫- بله.
‫کارآگاه کانر کرافورد هستم.
‫اوه. بتانی.
‫متأسفانه پسرش شما رو کشونده اینجا؟
‫یه‌جورهایی بله.
‫جای قدیمی و بزرگیه.
‫- چند تا کارمند دارین؟ ‫- حدود ۴۰ تا.
‫یه لیست از تمام کارمندها می‌خوام.
‫کارمندهای من چه ربطی به این موضوع دارن؟
‫کسی با بتانی خصومت شخصی داره؟
‫بتانی؟ خدای من، نه.
‫راجع‌به استیون رایت بهم بگین.
‫- منظورتون راننده‌م استیونه؟ ‫- بله.
‫وقت‌شناس، مؤدب.
‫اون و بتانی با هم صمیمی‌ان؟
‫اوه، نمی‌دونم. ‫شاید بقیه بدونن.
‫از کارمندها کسی باهاش پدرکشتگی داره؟
‫پدرکشتگی؟ قضیه چیه؟
‫اتفاقی براش افتاده؟
‫جسد پسر استیون پیدا شده.
‫خب، دارین چی می‌گین؟
‫که یکی داره بچه‌های کارمندهای منو می‌کشه؟
‫کارمند دیگه‌ای هست که ‫پسر نوجوون داشته باشه؟
‫- معلومه که هست. ‫- اسم‌هاشون رو می‌خوام، باشه؟
‫دارین می‌گین بعضی‌هاشون در خطرن؟
‫خانم مک‌لنان ببینید، ‫می‌خواین کمکم کنین، درسته؟
‫پس لیست کارمندهای فعلی و قبلی...
‫و اطلاعات اونایی که ‫پسر نوجوون دارن رو بهم بدین.
‫ممنون.
‫چی می‌خواست؟
‫پلیس بود، نه؟
‫پسر استیون رایت به قتل رسیده.
‫این شد دو تا.
‫- برو خونه، وسایلت رو جمع کن. ‫- مامان...
‫قبل از اینکه بیان سراغت باید رفته باشی.
‫بیا.
‫بتانی، اسم استیون رایت برات آشنا نیست؟
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫- سلام، بارکلی. ‫- لعنت به سلامت.
‫- هنوز پیدا نکردی کی پسرم رو کشته؟ ‫- نه.
‫پس چرا داری اذیتش می‌کنی؟
‫شنیدم داشتی پچ‌پچ می‌کردی.
‫- استیون رایت. اون دیگه کیه؟ ‫- اسمش برات آشنا نیست؟
‫بهش می‌خوره یه اسنوکرباز داغون باشه. ‫چرا اسمش رو میاری؟
‫امروز صبح جسد پسر استیون پیدا شد.
‫استیون هم توی کارخونه کار می‌کنه.
‫می‌شناختیش؟
‫نه.
‫آره اسمش رو می‌دونم، ‫ولی من اسم همۀ آدم‌های اونجا رو می‌دونم.
‫اسم پسر استیون، راب بود.
‫تا حالا اسم راب رایت رو نشنیدم.
‫- پس جیسون و راب دوست نبودن؟ ‫- نه.
‫من همه‌چیز رو دربارۀ پسرم می‌دونم.
‫اگه می‌خوای قاتلش رو پیدا کنم، ‫باید قبول کنی که این‌طور نیست.
‫واقعاً مسخره‌ای.
‫باید بری اون مایکل لعنتی رو پیدا کنی.
‫مایکل حاضر نشد علیه بتانی شهادت بده.
‫مجبورمون کرد قضیه رو فیصله بدیم. ‫فکر می‌کنه اون به‌اندازۀ کافی زجر کشیده.
‫عذاب وجدان لعنتی.
‫کسی که این کار رو می‌کنه، ‫عذاب وجدان نداره.
‫لعنت به این. باشه؟ ما می‌ریم.
‫دکترها هنوز مرخصش نکردن.
‫خودش داره خودش رو مرخص می‌کنه.
‫جیسون رو از اتاق‌خوابش دزدیدن.
‫د... دزدیدن؟
‫- از...؟ ‫- بله.
‫پس نمی‌تونی بری خونه.
‫پزشکی قانونی باید خونه‌تون رو بگرده.
‫الان دیگه بخشی از یه صحنۀ جرم بزرگ‌تره.
‫از اتاق‌خوابش؟!
‫فقط برو بیرون!
‫بیرون!
‫گل‌هاتم با خودت ببر.
‫[«عیسی به او گفت: من رستاخیز و حیات هستم؛ ‫هرکه به من ایمان آورد، اگر مُرده باشد، زنده خواهد شد.»]
‫وایسا. همون‌جا.
‫اوه نه. برادرزاده‌هام، ‫عاشقشن... عاشقشن.
‫آره واقعاً، آره.
‫صعود یعنی پیشرفت، این شعار منه.
‫اوه رفیق، باید قطع کنم. باشه؟
‫آره، باشه. خداحافظ.
‫خب، ببین کی اینجاست. مایکل.
‫فکر کردم یادت رفته دفتر کجاست.
‫به نظر میاد اینجا ‫تبدیل به باشگاه کمدی شده.
‫این یکی واسه تو خوب بود.
‫نه، اینجا هنوز همون جاییه که ‫ما کار می‌کنیم.
‫خب، من ترجیح می‌دم برم دیدن موکل‌ها
‫و فقط حرف‌هایی که ‫پشت تلفن بهم می‌زنن رو باور نکنم.
‫از دیدنت خوشحال شدم، جیمز.
‫آره...
‫[نیکول مورگان]
‫[مایکل باک]
‫«مایکل باک هستم. لطفاً پیغام بذارید.»
‫خانم مک‌لنان کمک بزرگی بود.
‫دیلون داره لیستی که فرستاده رو بررسی می‌کنه.
‫- تو سرنخی پیدا کردی؟ ‫- فقط بپرس کجا رفتم.
‫اوه، به نظر میاد رفته بودی سر قرار.
‫فعلاً با بتانی و بارکلی درگیرم.
‫اوه خدای من! بگو که دست‌پُر برگشتی
‫تا یه‌کم خیالم راحت بشه.
‫اگه بنزین می‌خوای، الان بزن. ‫تا چند مایل تنها پمپ‌بنزینه.
‫دلیلت اینه؟ فکر می‌کنی از این مسیر اومده؟
‫حتی قاتل‌های سریالی هم ‫باید یه جا بنزین بزنن.
‫نه با این قیمت‌ها. آشغال‌های دزد.
‫احیاناً می‌شه برام ‫یه تخم‌مرغ اسکاتلندی بگیری؟
‫نه، احتمالش صفره.
‫دوربین مداربسته‌تون کار می‌کنه؟
‫(صحبت به زبان بومی اسکاتلندی)
‫[دکتر هانا حدید: ‫کالبدشکافی رو شروع کردم]
‫و فکر می‌کنی ممکنه من ‫به اون هیولا بنزین داده باشم؟
‫قاتل از این مسیر رد می‌شه.
‫(صحبت به زبان بومی اسکاتلندی)
‫هفت روز کامل توی این فلش هست.
‫ممنون.
‫باید اینو ببینی.
‫توی اطلاعات مک‌لنان هیچ مورد مشکوکی نبود، ‫ولی دیلون اینو پیدا کرد.
‫گلوریا یه کلمه هم نگفته بود ‫که پسرش به‌خاطر قتل غیرعمد دستگیر شده.
‫یه پسره رو خفه کرده.
‫می‌خوای خرگوش‌ها رو بندازم تو؟
‫نه. نمی‌خوام پلیس دوروبرم بو بکشه.
‫باغبونی یا یه‌کم شکار غیرقانونی ‫براشون اهمیتی نداره.
‫یا... منظورت چیز دیگه‌ایه؟
‫ببخشید، به من ربطی نداره.
‫پروتئین. به تقویت عضلات کمک می‌کنه.
‫فقط چیزهای سنگین بلند کن.
‫می‌تونی فردا واسه شکار باهام بیای.
‫آره؟
‫صبح میام دنبالت.
‫مامانت اونجاست؟
‫داره زاغ‌سیاه چوب می‌زنه.
‫دوباره رفته فرانسه...
‫واسه کار.
‫پس تو خونه تنهایی؟
‫آره. مثل همیشه.
‫قطعاً یکی خونه‌ست. ‫اون جگوار توی کارخونه بود.
‫آره.
‫یه عکس فوق‌العاده برات ایمیل کردم، مونیکا.
‫ایمیل رو چک کن.
‫کالبدشکافی جیسون رو تموم کردم
‫و یه سنگ کوچیک سیاه توی معده‌ش پیدا کردم.
‫آره عجیبه، ولی عجیب‌تر از اینم دیدم.
‫یه بار سه تا تیله پیدا کردم.
‫اما راب، توی مری‌ش...
‫...یه سنگ داشت که ‫فکر می‌کنم دقیقاً همینه.
‫پس داری می‌گی مقتول‌ها مجبور شدن ‫این سنگ‌ها رو قورت بدن.
‫اوه مونیکا. واسه همینه که ‫از حرف زدن باهات لذت می‌برم.
‫اصلاً نیاز نیست همه‌چیز رو برات توضیح بدم. ‫آره دقیقاً.
‫این سنگ برام ناشناخته‌ست. صافه.
‫تاریک مثل تاریک‌ترین روح.
‫ممنون، هانا. خداحافظ.
‫خدای من.
‫سلام... دوباره.
‫نیازی به حدس زدن نیست که چرا اینجاییم.
‫پسر من هیچ ربطی به این قضیه نداره.
‫باشه. پس قضیه روشن شد! ‫بریم؟
‫ببخشید. ‫ایشون بازرس کندی هستن.
‫سکوتش؟ یعنی یه «نه» قاطع.
‫براش پاپوش درست کردن.
‫ما اینجا نیستیم که الکی ‫به کسی تهمت بزنیم.
‫اینجاییم تا جلوی قاتلی ‫که داره مردهای جوون رو می‌کشه بگیریم.
‫و الان شما دارین مانع کارمون می‌شین.
‫از دست این بچه‌ها، نه؟ ‫هم نعمتن، هم عذاب.
‫خودمون رو به‌خاطرشون به آب و آتیش می‌زنیم.
‫ما فقط می‌خوایم با «اووِن» حرف بزنیم.
‫اینجا نیست.
‫خب، بیاین به شعور همدیگه توهین نکنیم.
‫حکم دارین؟
‫هیچ کلانتری توی اسکاتلند نیست ‫که با کمال میل برامون حکم ننویسه.
‫خب پس برید بگیرید.
‫- باشه. می‌تونیم این کار رو بکنیم. ‫- اوهوم.
‫می‌تونیم بریم تا فقط برگشتنِ حتمی‌مون رو ‫یه‌کم عقب بندازیم.
‫اما... و نکتۀ مهم اینجاست... ‫در این مدت،
‫شایعات راجع‌به این قتل‌های سادیسمی،
‫اسم اوون رو سر زبون‌ها می‌ندازه
‫و این لکۀ ننگ پاک‌شدنی نیست.
‫بهترین راه برای محافظت از پسرتون ‫اینه که رفع اتهام بشه.
‫خب، صداش کنین بیاد پایین.
‫اوون.
‫اوون، طوری نیست. بیا پایین.
‫اوون، پلیس اومده. ‫دارم میام بالا.
‫اوه لعنتی. ‫کندی، باید اینو ببینی.
‫این دیگه برام تازگی داره.
‫انگار اعتراف‌نامه‌ش رو امضا کرده.
‫مادره می‌دونه. واسه همین ‫داشت براش وقت می‌خرید تا فرار کنه.
‫این‌طور نیست.
‫سلام، اوون. من مونیکام. ‫می‌تونیم حرف بزنیم؟
‫لازم نیست چیزی بگی. ‫به وکیل زنگ می‌زنم.
‫برو.
‫- مونیکا. ‫- درسته.
‫می‌دونی چرا اینجام؟
‫راب و جیسون. کاملاً منطقیه.
‫پدر و مادرهاشون ‫توی کارخونۀ خانوادگی من کار می‌کردن.
‫دست من به خون آلوده‌ست.
‫اگه ازم بازجویی نمی‌کردین، ‫توی کارتون کوتاهی کرده بودین.
‫راب یا جیسون رو می‌شناختی؟
‫نه. اونجا یه چوب‌بریه، مهدکودک که نیست.
‫اجازه هست؟
‫می‌خوام راجع‌به قربانیت، لوکا، ‫باهات حرف بزنم.
‫علت مرگ لوکا ‫فشار به شریان کاروتیدش بود.
‫یه جنایت جنون‌آمیز و خشن بود.
‫و من هر روز با این فکر زندگی می‌کنم.
‫این‌طوری به یادش میاری؟
‫گزارش پزشکی قانونی بهت نمی‌گه ‫که لوکا چقدر حرفش برو داشت.
‫اینکه من ساده و تأثیرپذیر بودم.
‫و اون مواد مخدر رو ‫تبدیل به بخش اصلی دوستیمون کرد.
‫یه شب اون‌قدر بهم مواد داد که...
‫توهم زدم و فکر کردم اهریمنه.
‫واسه همین حالا هر بار که ‫چشم‌هام رو می‌بندم...
‫...این تصاویر مدام میان جلو چشمم.
‫شاید اگه به‌اندازۀ کافی نقاشی‌شون کنم، ‫بتونم شکستشون بدم.
‫من راب و جیسون رو نکشتم.
‫بچه نداری، نه؟
‫نه.
‫بچه‌دار شدن اصلاً برام جذابیتی نداره.
‫اینا برات آشنا نیستن؟
‫نه. اگه بخوام حدس بزنم، سنگ‌ریزه‌ن.
‫دیشب کجا بودی؟
‫همون‌جایی که هر شب هستم. اینجا.
‫حرف زدن هم یه‌جور تراپیه.
‫باور داری که ازم برمیاد.
‫خودتم خلافش رو ثابت نمی‌کنی. ‫نقاشی‌هات رو دیدم.
‫آره، باور داری.
‫چی‌کار کردی؟
‫لوسی!
‫لوسی. لوسی!
‫لوسی!
‫لوسی! لوسی!
‫لوسی!
‫به دوستم سلام کن، مامان‌بزرگ.
‫اون دوستت نیست، عزیزم.
‫ولش کن.
‫من می‌دونم تو کی هستی.
‫تو حتی نمی‌دونی دختر خودت کیه.
‫خوبم می‌دونم.
‫مونیکا که فرشته نیست.
‫اون دنیای شما رو پشت‌سر گذاشته.
‫بهترین کار اینه که ‫لوسی رو ببرم پیش اون.
‫دور بمون.
‫هنوز دارم ویدیوها و دوربین‌های مداربسته‌ی ‫جاده‌های نزدیک صحنۀ جرم رو جمع می‌کنم.
‫می‌خوای بلندتر بگی ‫تا اونایی که اون ته نشستن هم بشنون؟
‫ببخشید. ببخشید.
‫و گوشی راب؟
‫هیچ ارتباطی بین اوون و جیسون نیست.
‫آخرین استفاده از گوشی، یه تماس بی‌پاسخ ‫از طرف باباش ساعت ۸ شب بوده
‫و چند تا پیام با دوستش «دن»
‫که داشتن دربارۀ یه استراتژی ‫واسه دلبری از «تمی وارد» حرف می‌زدن
‫که شیفتش به‌زودی شروع می‌شه.
‫راب بدجوری شیفته‌ی تمی بوده.
‫درضمن، شروع کردم به گشتن توی پرونده‌ها ‫برای پیدا کردن ردی از این سنگ‌ها
‫و تحقیق راجع‌به ‫دوران زندان اوون رو هم شروع کردم.
‫کارت عالیه، کارآگاه.
‫ام، تمی وارد؟
‫شما پلیسین؟
‫ببینید، اگه قضیۀ کارد و چنگال‌هاست، ‫پسشون می‌دم.
‫نه، دربارۀ... دربارۀ راب رایته.
‫راب؟
‫بله و اتفاقاتی که منجر به قتلش شد.
‫ام...
‫ازش خواستم بریم سینما، ‫ولی اون...
‫...گفت باید برگرده خونه پیش باباش، ‫ولی خب...
‫شاید اصلاً از من خوشش نمی‌اومده.
‫خوشش می‌اومد.
‫دیروز راب چطور بود؟
‫نمی‌دونم.
‫خجالتی.
‫مهربون.
‫- با هم یه مدرسه می‌رفتین؟ ‫- نه.
‫من «آکادمی ابرکریگ» می‌رم.
‫راب باهوش بود، واسه همین...
‫دوست‌های کمی داشت.
‫پسرهای هم‌سن من احمقن.
‫راب...
‫...به اونا نیازی نداشت.
‫تمی، راب دو تا گوشی داشت؟
‫بعید می‌دونم. ‫همین تازگی یه گوشی جدید گرفته بود.
‫باباش براش خریده بود ‫چون به‌خاطر نبود مامانش ناراحت بود.
‫- راجع‌به مامانش باهات حرف می‌زد؟ ‫- خیلی دلتنگش بود.
‫اینو می‌دونم.
‫به نظرت باید همون موقع ‫عشقم رو به راب اعتراف می‌کردم؟
‫آقای رایت.
‫تو تمی هستی.
‫من، ام...
‫فردا صبح پیگیری‌شون می‌کنم.
‫چـ... چطور پیش رفت؟ ‫حالش... حالش خوبه؟
‫راستش، تمی بعد از کار ‫به راب پیشنهاد داده که برن بیرون
‫و با اینکه راب بدجوری ازش خوشش می‌اومده، ‫گفته نه.
‫ظاهراً کل روز حواسش پرتِ پیام دادن بوده،
‫ولی دیتای گوشیش نشون می‌ده ‫که خیلی کم ازش استفاده می‌کرده،
‫پس اگه اون داده‌ها اشتباه نباشن، ‫یعنی یه گوشی دیگه داشته.
‫دقیقاً مثل جیسون.
‫ممکنه قاتل داشته به پسرها پیام می‌داده؟
‫باید اون گوشی‌ها رو پیدا کنیم.
‫شوخیت گرفته، دیلون. ‫آخه صاف اینجا!
‫کار من بود. می‌خواستم اونا و استیون ‫زیر یه سقف باشن
‫تا وقتی پزشکی قانونی کارش توی خونه تموم شه، ‫بتونیم تک‌تک قدم‌هاشون رو زیر نظر داشته باشیم.
‫از پسش برمیای؟
‫اون اینجا چی‌کار می‌کنه؟
‫- کی؟ ‫- گرگِ لعنتی.
‫جلوی اون زیپ دهنتون رو بکشید.
‫نمی‌شه بهش اعتماد کرد.
‫خیلی‌خب.
‫داره می‌ره.
‫باید برم ته‌وتوی قضیه رو دربیارم.
‫بابا؟
‫ایشون آقای رایت، پدر راب هستن.
‫از صمیم قلبم بهتون تسلیت می‌گم.
‫برو. پیش بابات باش.
‫سلام.
‫بارکلی رفته قدم بزنه.
‫- نباید در می‌زدم. ببخشید. ‫- نه، نه، نه.
‫خوشحالم اومدی.
‫می‌خوای بیای تو؟
‫[پلیس اسکاتلند] ‫[بازرس مونیکا کندی]
‫«بازرس کندی هستم.
‫پیغام بذارید، ‫باهاتون تماس می‌گیرم.»
‫پنج سال هیچی، ‫و حالا دو بار طی دو روز.
‫برات آشناست؟
‫پس بیا یه ظرف براشون پیدا کنیم.
‫قالیچه رو واسه همین چیزها ساختن، نه؟
‫پس هر دومون رفتیم دیدن بتانی.
‫خب این بخشی از کار منه، ‫ولی برای تو عجیبه،
‫با توجه به اینکه دیروز می‌خواست ‫بهت شلیک کنه.
‫از غصه دیوونه شده بود. ‫پسرش مُرده.
‫اینکه من باهاش هم‌دردی کنم ‫چیز عجیبی نیست، مونیکا.
‫نقل‌قول انجیل هم همراهش بود؟
‫آره، با دست‌خط خودم نوشتم.
‫برخلاف تمام اعتقاداتمه، ‫ولی اون یه متعصبه، نه؟
‫- پس، می‌دونی... ‫- این چیزیه که نیکول بهت گفت؟
‫آره. اون قدیم‌ها ‫این یکی از اختلافات اصلی بینشون بود.
‫اون واقعاً یه مسیحی افراطیه.
‫عجیبه. در حضور من هیچ‌وقت ‫اسمی از خدا نبرده.
‫دلیل اصلی اومدنت چیه؟
‫امروز صبح ‫جسد یه مرد جوون دیگه رو پیدا کردیم.
‫اسمش راب رایته.
‫مایکل، کار همون قاتله ‫و هنوز کارش تموم نشده.
‫خب، پس اسم می‌خوای؟ ‫همینه؟
‫چون من می‌تونم اسم پسرهایی که ‫در خطرن رو بهت بدم، توی هر مدرسه و هر شهری.
‫همه‌جا هستن.
‫نـ... نیکول رو پیدا کردین؟
‫نه. اینا داخل بدن قربانی‌ها بودن.
‫داخل بدن؟
‫فکر می‌کنم نیکول رو هم اون کشته.
‫قبل از ناپدید شدنش بهت گفتم
‫که دقیقاً یه سنگ همین شکلی ‫توی دستش داشت.
‫اینکه چطور نوازشش می‌کرد و ماچش می‌کرد.
‫و تو... خندیدی.
‫- گوش نکردی. ‫- مایکل...
‫بعد از این‌همه مدت، ‫همه گفتن دیوونه شدم.
‫- گفتن توهم زدم. ‫- مایکل...
‫من بهت اعتماد کردم، مونیکا!
‫تموم اینا...
‫...دستاورد توئه، کندی.
‫«بازرس کندی هستم.
‫پیغام بذارید، ‫باهاتون تماس می‌گیرم.»
‫[۶ تماس بی‌پاسخ]
‫«مونیکا، اوون هستم.
‫داشتم فکر می‌کردم و... ‫لطفاً بهم زنگ بزن.»
‫- «کارآگاه.» ‫- اوون.
‫«راجع‌به این سنگ‌ها.»
‫اوون؟
‫اوون، باهام حرف بزن. چه اتفاقی افتاده؟
‫اوون؟!
‫اوون، صدام رو می‌شنوی؟
‫اوون، باهام حرف بزن.
‫اوون، دارم میام اونجا!
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»