« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫باید بالاتر بریم، سمت کوهستان.
‫که چی بشه؟
‫اینجا خیلی آدم هست.
‫ولی ما هم یه جورایی آدمیم.
‫آدم‌ها خطرناکن.
‫هر کی زودتر برسه بالا!
‫کاراگ، نرو.
‫می‌خوام آدم‌ها رو بشناسم.
‫پیش ما بمون.
‫بهشون اعتماد نکن.
‫باید بین ما و آدم‌ها یکی رو انتخاب کنی.
‫جی، پاشو! باید بریم!
‫بجنب جی، عجله کن!
‫هیس، بینگو. برو سر جات.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫همه چی رو جمع کردی؟ ‫گوشیت رو برداشتی؟
‫- آماده‌ام. ‫- حال‌به‌هم‌زنه.
‫ملودی، بذار با آرامش صبحونه‌اش رو بخوره.
‫تو که تازه دو هفته‌ست گیاه‌خوار شدی.
‫دیروز تو لازانیات گوشت چرخ‌کرده نبود؟
‫یادم رفت، خب؟
‫خدایا.
‫یه خبر فوری: دیشب...
‫مامان، صداش رو زیاد کن.
‫یک هواپیما مجبور به فرود اضطراری شد.
‫چندتا از مسافرها دیدن ‫که غازهای خاکستری
‫توی موتور جت شاخه پرت کردن.
‫این اولین حادثه ناشی از حمله حیوانات نیست.
‫در آوریل، تمساح‌ها قایق‌ها رو واژگون کردن.
‫اوایل سال هم...
‫شاید حیوون‌ها از بدرفتاریِ آدم‌ها خسته شدن.
‫خیلی بعید به نظر می‌رسه.
‫انگار این اتفاقات دارن بیشتر میشن،
‫اما آیا به هم ربط دارن؟
‫دونالد، کلید رو برداشتی؟
‫- دستِ خودته. ‫- واقعاً؟
‫قرار نیست گریه کنم چون داری میری.
‫- خوش بگذره، خُل و چل. ‫- به تو هم خوش بگذره.
‫مارلون، بهش توهین نکن.
‫باهاش کنار بیا، خب؟
‫حله؟
‫همه چی درست میشه.
‫همه سوار شید!
‫منم می‌خوام باهاتون بیام.
‫ملودی، تو مدرسه داری.
‫بگو ببینم، دختر خانم... ‫مگه تو بزرگ نشدی؟
‫بیا اینجا. دیگه بسه.
‫تو رو خدا!
‫[به جکسونِ وایومینگ خوش آمدید]
‫«به دبیرستان کلیرواتر خوش آمدید.»
‫مدرسه خیلی عالی به نظر میاد.
‫طبیعتش، حیواناتش.
‫نمی‌دونم چیه، ولی حس خوبی بهش دارم.
‫و از شر من خلاص میشی.
‫چه بهتر،
‫من پیش شما تعلق نداشتم.
‫داری چرت و پرت میگی.
‫من به هیچ‌جا تعلق ندارم.
‫تو این مدرسه هم همین‌طور میشه.
‫احتمالاً آخرش...
‫من مثل پسرم دوستت دارم.
‫اگه فردا کمترین شکی داشته باشیم،
‫بدون تو برنمی‌گردم.
‫باشه؟
‫من به جز تو،
‫کسی رو ندارم.
‫بهتر از هیچیه، نه؟
‫می‌دونی که دوستت دارم.
‫[معدن بلک مانتن] ‫[هشدار ایمنی]
‫اوه، نگاه کن!
‫خیلی بزرگه.
‫[دبیرستان کلیرواتر]
‫- کارتون عالیه. ‫- خیلی ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫من لیسا کلیرواتر هستم، مدیر مدرسه.
‫- خانم رالستون؟ ‫- سلام.
‫ملودی.
‫پس تو جی هستی؟
‫- بله، خودمم. ‫- خوش اومدی.
‫ممنون.
‫والدین واقعیش رو می‌شناسیم؟
‫نه، هیچوقت پیداشون نکردیم.
‫اون رفته بود اداره پلیس.
‫حتی نمی‌دونست اسمش چیه.
‫من برای بهزیستی کار می‌کنم.
‫وقتی دیدمش که چقدر ترسیده، ‫با لباس‌های پاره...
‫حتماً باید در مورد لباس‌هاش حرف بزنیم؟ ‫خدای من!
‫خانواده‌ام رو راضی کردم که قبولش کنن.
‫خودم تو خونه بهش درس می‌دادم.
‫جوری بود که انگار هیچوقت ‫تو اجتماع زندگی نکرده.
‫امسال باید بره دبیرستان، یه قدمِ مهمه.
‫ولی آسون نیست...
‫جی دوستی نداره و اذیتش می‌کنن.
‫ملودی.
‫درگیری‌هایی براش پیش اومده.
‫متأسفانه تو خونه هم همین‌طوره.
‫صورت برادر بزرگم رو چنگ انداخت،
‫ولی مارلون حقش بود.
‫ملودی، دیگه بسه.
‫ما نمی‌دونیم چطور اتفاق افتاد.
‫ناخن‌هاش اونقدر بلند نیستن.
‫ما همه چی رو امتحان کردیم.
‫من این مدرسه رو سه سال پیش ‫تأسیس کردم چون می‌خواستم
‫جایی برای نوجوان‌هایی بسازم ‫که احساس ناکافی بودن می‌کنن.
‫فکر کنم دبیرستان کلیرواتر برای جی عالیه.
‫ممنون بابت پیشنهاد‌تون.
‫ماجرای ما رو از کجا شنیدید؟
‫من همه جا چشم و گوش دارم
‫برای پیدا کردن نوجوان‌هایی ‫با استعدادهای خاص.
‫و واقعاً رایگانه؟
‫اندرو میلینگ رو می‌شناسید؟
‫اون رئیس چندین شرکته.
‫اون درخواستش رو تأیید کرد.
‫اون از مدرسه ما حمایت می‌کنه و
‫خیلی به جی علاقه‌منده.
‫قبل از این‌که ببرمتون ‫برای بازدید از مدرسه،
‫می‌خوام با جی تنها صحبت کنم.
‫اشکالی نداره شما توی سالن منتظر بمونید؟
‫یکی از دانش‌آموزها همراهی‌تون می‌کنه.
‫مشکلی که نداری؟
‫نه، اشکالی نداره.
‫بیا ملودی.
‫- می‌تونم به بازی کردن ادامه بدم؟ ‫- حتماً.
‫زوئی، میشه با خانم رالستون ‫و دخترش منتظرمون بمونی؟
‫حتماً. لطفاً بیاید اینجا.
‫خب...
‫تو قدرتمندی،
‫سریع هستی و از طرز حرکتت ‫معلومه که قبلاً درّنده بودی.
‫شما چطور...
‫اینجا همه‌ی ما دگرپیکریم.
‫با تجربه، می‌تونی این رو تشخیص بدی.
‫تو چه حیوونی هستی؟
‫من یه شیر کوهی هستم.
‫وای، می‌دونستم!
‫زیاد کنترلت رو از دست میدی؟
‫فقط وقتی خیلی عصبانی میشم.
‫از وقتی با آدم‌ها زندگی می‌کنم، ‫سعی می‌کنم دیگه تغییر شکل ندم.
‫جی، دگرپیکرها که ما اینجا بهشون می‌گیم ‫«وودواکر» کمیابن، ولی وجود دارن.
‫گونه‌های مختلفی دارن که خیلی‌هاشون ‫توی این مدرسه هستن.
‫اینجا یاد می‌گیری که ‫توی هر دو دنیا زندگی کنی، جی.
‫بالأخره می‌تونی خودت باشی، ‫با تمام ویژگی‌هات.
‫و مطمئنی خانواده‌ای که به سرپرستی گرفتنت ‫به چیزی شک نکردن؟
‫آره، مطمئنم چیزی نمی‌دونن.
‫خوبه. آدم‌ها نباید از وجود ما باخبر بشن.
‫خیلی مهمه و...
‫خدای من.
‫- بیا بریم. ‫- چی شده؟ این صدای چیه؟
‫دیدیش؟ اون یه گوزن شمالی بود؟
‫یه گوزن شمالی اونجا بود!
‫رفت به حیوون‌های دیگه ملحق بشه!
‫ارتباط با حیوون‌ها کمک می‌کنه ‫اون پیوند دوباره برقرار بشه.
‫بیاید، خانم رالستون.
‫اینا همه...
‫هیس!
‫و اینجا مدرسه‌ای برای...؟
‫آره، همین‌طوره. ‫و این آژیر حضور آدم‌ها رو هشدار میده.
‫اوه، یه تازه‌وارد!
‫برگردیم؟
‫هی، وایسا!
‫ببخشید.
‫هی! مگه خنگی؟
‫نه، تو خنگی؟
‫جلوت رو نگاه کن.
‫تو چی هستی؟
‫- بوی گربه میدی. ‫- از سگ که بهتره.
‫آروم باش، جفری. سخت نگیر.
‫خب، نگران نباشید.
‫جی یاد می‌گیره خودش رو کنترل کنه.
‫جی؟
‫- خب، مدرسه رو دیدی. ‫- نظرت چیه؟
‫امتحانش کنیم؟
‫آره.
‫- بابت همه چی ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم. خوش اومدید.
‫اون همون میلیونری نیست که گفت ‫ماشین‌های دوستدار محیط زیست می‌سازه؟
‫آره، اندرو میلینگ.
‫- پسره اومده؟ ‫- آره، اینجاست.
‫- من میرم رو تراس. ‫- ما هم میایم.
‫موفق میشی، جی. ‫ما هم میایم بهت سر می‌زنیم.
‫خداحافظ.
‫اندرو؟
‫این جی‌ـه.
‫من اندرو میلینگ هستم.
‫شاید اسمم رو شنیده باشی.
‫- تو همون شیر کوهی هستی؟ ‫- آره، خودمم.
‫مطمئنی؟
‫چرا باید دروغ بگم؟
‫عجیبه، نه؟
‫با شیرهای کوهی بزرگ شدی؟
‫پدرم از دست آدم‌ها فراری بود.
‫پس جلوی اون ایستادی ‫و به آدم‌ها ملحق شدی؟
‫از زندگیِ گربه‌سان‌ها خوشت نمی‌اومد؟
‫چرا، خوشم می‌اومد.
‫باید انتخاب کنی.
‫چی شده؟
‫کافی نبود. حس می‌کردم یه چیزی کمه.
‫و می‌خواستم دنیای آدم‌ها رو کشف کنم.
‫و بین آدم‌ها چه حسی داری؟
‫سخته که همیشه مجبور باشی ‫خودت رو پنهان کنی.
‫مخصوصاً پیش خانواده‌ام.
‫نمی‌دونستم کسایی مثل خودم ‫توی یه مدرسه وجود دارن.
‫پس خوبه که پیدات کردیم.
‫بیا، اتاقت رو نشونت میدم.
‫بعدش... کلاس تغییرشکله.
‫جی؟
‫بی‌صبرانه منتظریم به شکل ‫یه شیر کوهی ببینیمت.
‫مطمئن نیستم بتونم. ‫خیلی وقته خودم رو سرکوب می‌کنم...
‫این قابلیتیه که هیچوقت از دست نمیره.
‫در مورد تو هم صدق می‌کنه.
‫درس زبان حیوانات.
‫زبان روباهی، اگه اشتباه نکنم.
‫بیا بریم.
‫اینجا خونه‌ی جدیدته.
‫باحاله.
‫جاگیر شو.
‫اینم قوانین مدرسه‌ست.
‫برای همزیستی مسالمت‌آمیز ضروری هستن.
‫یکی رو می‌فرستم که تا کلاست همراهیت کنه.
‫تو این مدت توی اتاقت بمون.
‫دیدی جفری و گروهش چطور بهت ‫واکنش نشون دادن.
‫و برعکس.
‫هی، تازه‌وارد! میشه در رو باز کنی؟
‫من دم پنجره‌ام.
‫یادت رفته که دگرپیکرها تله‌پاتی دارن؟
‫ببخشید. این اولین باره که ‫یه سنجاب باهام حرف می‌زنه.
‫باز می‌کنی یا نه؟
‫برگرد.
‫روت رو برگردون! ‫می‌خوام تغییر شکل بدم.
‫بفرما.
‫نه، دوباره روت رو برگردون.
‫به وسایلم دست نزن!
‫چیزی نیست، فقط می‌خواستم نگاه کنم.
‫من هالی هستم. راهنمات که همیشه سرِ حاله.
‫راسته که میگن تو شیر کوهی هستی؟
‫اندرو میلینگ مخصوصاً ‫برای تو اومده اینجا؟
‫نمی‌دونم، هالی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫قراره هم‌اتاق باشیم؟
‫مگه عقلشون رو از دست دادن؟
‫میرم خانم کلیرواتر رو ببینم.
‫یه خرگوش صحرایی. ‫میشه فهمید ترسیده.
‫راستی، اگه بخوای به من حمله کنی، شیر کوهی،
‫همه‌ی موهات رو یکی‌یکی از ته می‌کنم.
‫- فهمیدی؟ ‫- نگران نباش.
‫قبلاً صبحونه رو خوردم.
‫خوبه.
‫بیا، کلاس تغییر شکل داریم.
‫لباس‌هات رو عوض کن.
‫لباس ورزشی مخصوص وودواکرها ‫طراحی شده توسط...
‫هر کی که هست.
‫هر چی لازم داری زیر این لباس‌ها هست.
‫لباست رو عوض کن.
‫- سلام، هالی. ‫- سلام.
‫کلاس‌ها توی فضای باز برگزار میشن.
‫بیا.
‫زود باش!
‫هالی!
‫هالی! یه حمله‌ی دیگه به آدم‌ها شده،
‫توی اتاق برقِ معدن.
‫کل اونجا نزدیک بود منفجر شه.
‫این خبر خوبی نیست.
‫آهان، راستی...
‫- گفتی اسمت چی بود؟ ‫- جی.
‫اون تازه‌وارده. لو، دوستمه.
‫دیروز دیدمت. با خانواده‌ات بودی؟
‫خانواده‌ای که به فرزندخوندگی گرفتنم.
‫آهان.
‫خانواده‌ی واقعیت چی؟
‫از وقتی رفتم پیش آدم‌ها،
‫دیگه با پدرم حرف نمی‌زنم.
‫دیگه هیچوقت ندیدیشون؟
‫دنبالشون گشتم.
‫حتماً رفتن به یه قلمروی دیگه.
‫- تو چه حیوونی هستی؟ ‫- گوزن.
‫- تو چی؟ ‫- من یه...
‫نمیاید؟ داریم شروع می‌کنیم!
‫یادآوری قوانین.
‫همیشه مطمئن بشید که دگردیسی ‫بدون هیچ شاهدی انجام بشه.
‫ما فقط تو کلاس‌ها،
‫با اجازه‌ی معلم تغییر شکل می‌دیم.
‫فهمیدید؟
‫من آدمم...
‫و تو، تازه‌وارد؟
‫با تو شروع می‌کنیم.
‫برو روی صخره.
‫حالا... فرمِ حیوانیت رو بهمون نشون بده.
‫مطمئنم که به گوشتون رسیده:
‫ما با یه شیر کوهی دگرپیکر طرفیم.
‫بی‌صبرانه منتظر دیدنشیم.
‫من آدمم،
‫یه آدم، یه آدم، یه آ...
‫حتماً شوخیت گرفته...
‫برندن، نوبتِ تو نبود.
‫ببخشید. فقط... نمی‌تونم ‫خودم رو کنترل کنم.
‫باید یاد بگیری.
‫کلیف، بس کن!
‫دوباره تلاش کن.
‫- چشم‌هات رو ببند... ‫- نمی‌تونم چشم‌هام رو ببندم.
‫یالا جی، تو می‌تونی.
‫دست‌هات رو بکش.
‫چشم‌هات رو ببند.
‫همین‌طوری.
‫عالیه.
‫اونا واقعاً بسته نشدن.
‫دارن روحت رو تماشا می‌کنن.
‫فقط خودت بهش دسترسی داری.
‫خودت رو به شکل یه شیر کوهی می‌بینی.
‫داری با خانواده‌یِ وودواکرت ‫توی جنگل می‌چرخی.
‫اسمت چیه؟ اسم واقعی‌ات چیه؟
‫کاراگ،
‫نرو!
‫کاراگ.
‫چی؟
‫کاراگ.
‫کاراگ، اینجا بمون!
‫بفرما، کاراگ.
‫جواب داد!
‫جواب داد! همه دارن تغییر شکل میدن.
‫اینجا تو دبیرستان کلیرواتر...
‫عالیه.
‫یاد می‌گیرید که جایگاهتون رو پیدا کنید.
‫نه به عنوان یه آدم یا یه حیوون،
‫بلکه به عنوان میانجی بین این دو دنیا.
‫- واقعاً یه شیر کوهیه. ‫ - آشتی دادنِ این دو دنیا
‫کارِ آسونی نیست.
‫اما ما همه‌مون اینجا هستیم تا کمکت کنیم.
‫خوش اومدید.
‫به دبیرستان کلیرواتر خوش اومدید!
‫سلام. کاراگ، درسته؟ ‫من برندنم.
‫هم‌اتاقیتم.
‫سلام.
‫- توش چیه؟ ‫- ذرت. عاشق ذرت‌ام!
‫چطور بود؟ خوب استراحت کردی، کاراگ؟
‫اینجا کسی در زدن بلد نیست؟
‫- اوه، چه عالی. ‫- من پایه‌ام!
‫قانون شماره ۷:
‫«مدرسه زمین مشترکه.»
‫اجازه نداری قلمرو‌ت رو علامت‌گذاری کنی،
‫مگر روی درِ اتاقت.
‫اتاق مشترکه، ولی ذرت‌ها مالِ منن.
‫پس بیا و بگیرشون.
‫باشه.
‫بهت هشدار میدم، ‫من تو پرورشگاه بزرگ شدم.
‫یاد گرفتم از ظرف غذام دفاع کنم.
‫راستی، ساعت بیولوژیکی‌ام میگه ‫باید بریم سلف.
‫فکر خوبیه.
‫آره، دارم از گشنگی می‌میرم.
‫فکر کنم یه اشتباهی شده.
‫کاراگ گوشت‌خواره.
‫ببخشید.
‫ممنون. بوی خوبی میده.
‫گربه‌سان‌ها هوای هم رو دارن.
‫- تو هم شیر کوهی هستی؟ ‫- نه.
‫دوریان گربه‌ست.
‫اون گربه‌ی تنبل با آدم‌ها زندگی می‌کرد،
‫نمی‌خوام برگردم آلاسکا!
‫اگه جای من بودی، ‫تو هم همین کار رو می‌کردی.
‫هر روز تا ظهر می‌خوابیدم، ‫توی باغ از درخت‌ها بالا می‌رفتم،
‫کلی نوازشم می‌کردن، ‫اونا عاشقم بودن.
‫وقتی دیدن قوطی ساردین رو باز کرد، فهمیدن.
‫عجب زندگیِ خوبی بوده.
‫سلام کاراگ. ‫من شادو هستم و اینم وینگه.
‫به اینجا عادت کردی؟
‫آره، فکر کنم. ممنون.
‫عالیه.
‫اینا همون کلاغ‌هایی‌ان که دیدنت.
‫واقعاً؟
‫امروز چه خبره؟
‫دولت داره مجوزِ معدن‌کاوی تو پارک رو میده.
‫برای فلزاتی که تو ساختِ گوشی استفاده میشن.
‫و یه بار دیگه حیوانات و وودواکرها ‫زیستگاهشون رو از دست میدن.
‫ممنون.
‫حداقل ۲۰ تا پوستر لازم داریم.
‫چی؟ ۲۰ تا؟ این که کافی نیست.
‫میشه توضیح بدی؟
‫خودت رو خسته نکن.
‫پدرش حرف زدن با تو رو ممنوع کرده.
‫واسه چی؟
‫تو یه شکارچیِ خطرناکی. ‫این رو تعریف در نظر بگیر.
‫- به خودت فشار میاری؟ ‫- بفرما.
‫- یکم می‌خوای؟ ‫- حتماً. ممنون.
‫بشین. ازت نمی‌ترسیم.
‫باشه.
‫کاری که الوود باهات کرد، خیلی نامردی بود.
‫آره. همیشه همین‌طوریه؟
‫اون نشخوارگرِ کثیف باهات لج کرده بود.
‫به زودی، راحت‌تر تغییر شکل میدی.
‫من برعکسِ مشکل تو رو دارم: ‫برای من زیادی راحته.
‫در واقع، این خودش یه مشکله.
‫صبر کن ببینم، تو با برندن هم‌اتاق هستی؟
‫چطور مگه؟
‫- احساس راحتی نمی‌کنم. ‫- منم همین‌طور.
‫- حالا چه کلاسی داریم؟ ‫- اصلاً نمی‌دونم.
‫فکر نکنم. باور نمی‌کنی؟
‫- می‌خواست باهاش بجنگم. ‫- باورم نمیشه.
‫می‌تونم بیام پیشتون؟
‫کلاس دارم.
‫خفه شو، طعمه. چی شد؟
‫زدمش، اونم گریه کرد...
‫این خلافِ قوانینه.
‫قانون شماره ۳: شکارچی‌ها باید ‫به طعمه‌شون احترام بذارن.
‫و حق ندارن بهشون صدمه بزنن.
‫- حالا می‌خوای چیکار کنی؟ ‫- خرگوش.
‫بذارید بره.
‫داره عصبانی میشه. خیلی بامزه‌ست.
‫گاز نگیر، کاراگ، ‫وگرنه تنبیه میشی.
‫پیشی دنبال ما می‌گرده؟
‫دیگه بسه، برید سر کلاس.
‫همین الان.
‫دعوا فقط تو کلاس مبارزه آزاده.
‫حس عدالت‌خواهی‌ات قابل احترامه،
‫اما اگه اونا بهت حمله می‌کردن چی؟
‫یعنی اونا می‌تونن به بقیه حمله کنن؟
‫مدرسه قبلی‌ام هم همین‌طور بود.
‫من جیمز بریجرم.
‫کاراگ.
‫من ریاضی و رفتارشناسی درس میدم.
‫دفعه‌ی بعد، قبل از این‌که ‫کارِ احمقانه‌ای بکنی،
‫بیا پیشم، باشه؟
‫خوبه.
‫کاراگ، پیش ما بمون.
‫نمی‌خوام بری.
‫برندن؟
‫اوه... بله، چه خبره؟
‫وای، نه.
‫بازم نه.
‫خواب دیدم دارم تو علفزار یورتمه میرم.
‫حداقل خوش می‌گذشت؟
‫آره، خوش گذشت. ‫تو خوابِ چیزی رو دیدی؟
‫خوابِ خانواده‌ام رو دیدم.
‫امیدوارم حالشون خوب باشه.
‫چرا نباید خوب باشن؟
‫حالا چیکار کنیم؟
‫می‌تونی به پذیرش زنگ بزنی؟ ‫یه تخت جدید می‌خوام.
‫این اتفاق زیاد برات می‌افته؟
‫نه، فقط... یکی دو بار در هفته.
‫باید قیافه‌ات رو می‌دیدی!
‫- سلام، کاراگ. ‫- سلام.
‫تو استعداد واقعی داری. ‫ولی هنوز خیلی چیزها هست که باید یاد بگیری.
‫اگه بخوای، من...
‫من مربی‌ات میشم.
‫آره، حتماً. خیلی دوست دارم.
‫پدرم این رو به من داده.
‫می‌تونی پیش خودت نگهش داری.
‫واقعاً؟
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- قبوله؟ ‫- قبوله.
‫سلام، جفری. چطوری؟
‫- خوبم. شما چطوری؟ ‫- خوبم.
‫فکر می‌کنی خیلی خاصی، نه؟
‫به پر و پای من نپیچ.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫نصف‌شب می‌بینمت.
‫تو در برابر دو نفر از ما.
‫اگه ببری، دست از سرت برمی‌داریم. ‫ولی اگه ما ببریم...
‫مراقب باش.
‫خیلی برات بد میشه.
‫همه چی روبه‌راهه؟
‫باید تکالیف ریاضی‌ام رو انجام بدم، ‫ولی اصلاً انگیزه ندارم.
‫چه خفن. این چیه؟
‫مجبور شدیم چند تا حشره که ‫این دور و بر بودن رو دنبال کنیم.
‫آخرش افتادن تو رودخونه.
‫به خونه درختی ما خوش اومدی.
‫عالیه.
‫اگه یه وقت تغییر شکل بده، ‫خطرناک نیست؟
‫نه، چیزی نمیشه.
‫تا حالا که ازش قسر در رفتیم.
‫و ما نگران چیزهای دیگه‌ای هستیم.
‫نباید دوئل با گرگ‌ها رو قبول می‌کردی.
‫- اخراج میشی. ‫- از این‌که اذیتم می‌کنن خسته شدم.
‫لطفاً اگه خیلی خطرناکه نیاید.
‫ما میایم.
‫می‌خوام ببینم اون سگ‌های شپشو ‫چطور کتک می‌خورن.
‫درسته، برندن؟
‫اون صدا رو شنیدی؟
‫نه. چه صدایی؟
‫خیلی خب، بیا بریم.
‫برگردیم؟ فکر کنم قراره بارون بیاد.
‫چرت نگو. از اینجا دید خیلی خوبی داریم.
‫بوت رو حس می‌کنیم، کاراگ. ‫جرأت نداری جلوتر بیای؟
‫منتظرتن به شکل شیر کوهی دربیای.
‫می‌دونم، سنجاب احمق.
‫نمی‌خوای برگردی خونه؟
‫حسابشون رو برس.
‫منتظر چیزی هستید؟
‫جا نزنید.
‫خب، با کی قراره بجنگم؟ ‫گفتیم ۲ به ۱.
‫بیاید نشونش بدیم!
‫هنوزم پاش وایسادی؟
‫- ترسیدی، پیشی؟ ‫- از شما؟ ابداً.
‫تیکانی، حمله کن!
‫پوزه‌اش رو به خاک بمال!
‫بجنب، حمله کن!
‫فقط همین بود؟
‫حالا می‌بینی!
‫هی! بازم می‌خوای؟
‫باورم نمیشه! ‫جفری داره ناخنش رو گاز می‌گیره!
‫تمومش کنید، سگ‌های پاکوتاه!
‫بگیر که اومد.
‫تسلیم می‌شید؟
‫کاراگ، مراقب باش! پشت سرت!
‫محاصره‌اش کردیم. حسابش رو برسید.
‫خب، پیشی؟ می‌سوزه، مگه نه؟
‫- چه خبره؟ ‫- گفتیم ۲ به ۱.
‫اما نگفتیم کیا.
‫همه بریزید سرش!
‫نامردیه! ۴ نفری ریختن سرش!
‫باید دخالت کنیم.
‫بس کنید! تمومش کنید!
‫برندن، باید دخالت کنیم!
‫هالی، چیکار می‌کنی؟
‫- چه غلط‌ها؟ ‫- برندن؟
‫گُم شید، عوضی‌ها!
‫مراقب باشید، آشغال‌ها! ‫لهتون می‌کنم!
‫کاراگ، حمله کن!
‫برو!
‫خیلی خب، تو بردی.
‫ما که رفتیم!
‫حالا، ولم کن.
‫خواهیم دید.
‫آفرین پسر خوب!
‫از سنجاب اطاعت کن!
‫آفرین. حقشون بود.
‫واقعاً.
‫خیلی باحال بود.
‫خیلی خب.
‫بیاید شروع کنیم.
‫جفری؟
‫چه اتفاقی برات افتاده؟
‫خوردم به درخت.
‫درخت؟
‫بوته‌های خاردار.
‫تو هم همین‌طور؟
‫می‌تونم ساعدت رو ببینم؟
‫سریع برو درمانگاه.
‫کاراگ.
‫قبول داری که کارت اشتباه بود؟
‫خیلی خب، پس. برو دیگه.
‫برگردید سر کارتون.
‫نفر بعدی!
‫هی، کاراگ! می‌خوام باهات حرف بزنم.
‫می‌خوای یه دوری بزنیم؟
‫کلاس ریاضی دارم، بعدش هم حیات‌وحش.
‫مجبور نیستی بری. بیا، سوار شو.
‫بیا سوار شو.
‫دیشب گرگ‌ها رو شکست دادی؟
‫- از کجا فهمیدی؟ ‫- منابع خودم رو دارم.
‫ولی...
‫یه شیر کوهی واقعی ‫باید بدون هیچ کمکی می‌برد.
‫حتی ۴ به ۱؟
‫پدر واقعیت،
‫اون شیر کوهی دگرپیکر...
‫بهت شکار کردن یاد داد؟
‫نه. خیلی کوچیک بودم.
‫معلومه.
‫اگه می‌خوای یه شیر کوهی واقعی باشی، ‫باید شکار کردن یاد بگیری.
‫شیر کوهی از گوشت تغذیه می‌کنه، نه از برگ.
‫اگه بخوای، یادت میدم.
‫آره. با کمال میل.
‫چرا بهم کمک می‌کنی؟
‫وقتی تو رو می‌بینم...
‫خودم رو می‌بینم.
‫خیلی ممنونم، آقای میلینگ.
‫اندرو صدام کن. ‫وگرنه احساس پیری می‌کنم.
‫و شاید یه روزی به کمکت نیاز داشته باشم.
‫- می‌تونم روت حساب کنم؟ ‫- البته که می‌تونی.
‫خوبه.
‫- برو به سلامت. ‫- خداحافظ.
‫اندرو، از رفتار تبعیض‌آمیز خوشم نمیاد.
‫همه‌ی دانش‌آموزها برابرن.
‫کاراگ خیلی فرق می‌کنه.
‫هیچ ایرادی نداره که یکم ازش حمایت کنم،
‫همون‌طور که از تو و مدرسه‌ات حمایت می‌کنم.
‫و ما هم خیلی ممنونیم.
‫اما اون هیچوقت جایگزین...
‫از مدرسه‌مون خوشت میاد؟
‫بله، خیلی زیاد.
‫اگه می‌خوای پیش ما بمونی، ‫باید به قوانین احترام بذاری.
‫دعوا بین دانش‌آموزها اکیداً ممنوعه.
‫ما فقط توی کلاس مبارزه می‌کنیم.
‫لازم نیست از هم خوشمون بیاد.
‫اما بین وودواکرها، ‫باید همدیگه رو تحمل کنیم.
‫این تنها راهیه که می‌تونیم ‫تأثیر مثبتی داشته باشیم.
‫من اخراجم؟
‫فقط این دفعه، جریمه‌ات ‫کار توی آشپزخونه‌ست.
‫اما دیگه نباید تکرار بشه.
‫خیلی متأسفم.
‫پی بردن به هویتت به عنوان ‫یه وودواکر آسون نیست.
‫در واقع باید بتونی تعادل ایجاد کنی.
‫اما گربه‌سان‌ها توی ایجاد تعادل عالی هستن.
‫- میلینگ از تو چی می‌خواست؟ ‫- شما دوتا دوستید؟
‫می‌خواد به فرزندی قبولت کنه؟ ‫پولدار شدی؟
‫می‌خواد بهم شکار کردن یاد بده. ‫ولی فکر نمی‌کنم بتونم.
‫تو یه شیر کوهی هستی!
‫آره.
‫یه دقیقه دیگه برمی‌گردم.
‫انگار از همه چی سر در آوردی.
‫قایق‌هایی که تمساح‌ها ‫توی میامی واژگون کردن،
‫فرود اضطراری به خاطر غازهای خاکستری، ‫و حالا هم معدن.
‫شک دارم حیوون‌ها سرخود عمل کرده باشن.
‫این حملات نیاز به هماهنگی دارن،
‫اونا توانایی چنین کاری رو ندارن.
‫حتماً وودواکرها توش دست دارن.
‫این یه دهن‌کجی به آیین‌نامه‌ی ماست.
‫ما می‌خوایم با انسان‌ها در صلح زندگی کنیم.
‫ما هم موافقیم.
‫سؤال اینجاست که قراره چیکار کنیم.
‫- ببخشید. ‫- هیس.
‫تا نفهمیم کی پشت پرده‌ست ‫کاری از دستمون برنمیاد.
‫بیاید پیامی برای همه‌ی وودواکرها بفرستیم.
‫این شورای وودواکرهاست.
‫یه جلسه‌ی فوق‌العاده تشکیل دادن.
‫اینجا، نزدیک مدرسه.
‫می‌ترسن که بعضی از دانش‌آموزها ‫تو حملات شرکت داشته باشن.
‫چه حملاتی؟
‫علیه انسان‌ها. اخبار نمی‌بینی؟
‫یه حمله‌ی بزرگ داره اینجا توی جکسون ‫برنامه‌ریزی میشه.
‫لعنتی، کلیرواتر.
‫ببخشید دیر کردم.
‫اشکالی نداره.
‫- اون... ‫- هیس!
‫- کسی ما رو دید می‌زنه؟ ‫- کی اونجاست؟
‫بیا عقب. یالا، عجله کن.
‫بذارید من یه نگاهی بندازم.
‫فکر می‌کردم شیرهای کوهی ‫خیلی محتاط باشن.
‫ببخشید. از عادت افتادم.
‫چرا انقدر به این حملات علاقه‌مندی؟
‫چون همه چی رو خراب می‌کنن.
‫از رفتار انسان‌ها خوشم نمیاد،
‫ولی این‌که بهشون حمله کنیم...
‫این دیگه خیلی زیاده.
‫برای همین از اون هیئت جاسوسی می‌کردی؟
‫نمی‌خوام به نقش طعمه تنزل پیدا کنم.
‫می‌خوام بجنگم، ولی مسالمت‌آمیز.
‫نمی‌خوام کسی برام تصمیم بگیره.
‫منم همین‌طور.
‫برای همین خانواده‌ام رو ترک کردم.
‫پشیمونی؟
‫بعضی‌وقت‌ها.
‫اما چاره‌ی دیگه‌ای نداشتم.
‫ما بین این دوتا دست و پا می‌زنیم.
‫پدرت اجازه نمیده با من حرف بزنی، ‫ولی خیلی باهام حرف می‌زنی.
‫می‌ترسه نتونی غریزه‌ی شکارت رو کنترل کنی.
‫ولی تو بلدی خودت رو کنترل کنی، مگه نه؟
‫البته که بلدم.
‫وقتی با خانواده‌ام توی مسافرخونه بودم،
‫فکر کنم آخرین حمله علیه انسان‌ها رو دیدم.
‫واقعاً؟
‫دیدم چهار تا گرگ مخفیانه ‫وارد محدوده‌ی معدن شدن.
‫فکر می‌کنی گله‌ی جفری بوده؟
‫تشخیصش سخته. تاریک بود.
‫لو، تو...
‫نمی‌خوام...
‫این کار رو نکن! من از آب متنفرم!
‫ببخشید.
‫تغییر شکل چطور پیش میره؟
‫خیلی بهتر شده.
‫اون کیسه‌ی کوچیک خیلی کمک می‌کنه. ‫توش چیه؟
‫ادرار شیر کوهی.
‫اه!
‫بین انسان‌ها، دلت برای اینا تنگ نشده بود؟
‫چرا، خیلی زیاد.
‫انسان‌ها خیلی دست و پا چلفتی و کُندن.
‫من روزی یه بار تغییر شکل میدم، ‫وگرنه بدخلق میشه.
‫بزن بریم!
‫بدو!
‫حس خیلی خوبی داره!
‫هیچی بهتر از این نیست.
‫عاشقشم!
‫تو هم می‌بینیش؟
‫مراقب باش طعمه نشی.
‫توی یه دنیای ایده‌آل، ‫همین الان می‌کشتمش.
‫- یه بوهایی حس می‌کنم. ‫- اگه یه وودواکر باشه چی؟
‫- حسش می‌کنی. ‫- آره.
‫نوبت توئه.
‫بجنب!
‫آهسته نزدیک شو.
‫یواش‌یواش.
‫همیشه رو به باد باش.
‫یه لحظه صبر کن. تُند نرو.
‫نذار فرار کنه!
‫همین الان انجامش بده! حمله کن!
‫اولش تردید کردی.
‫بعدش حس کردی که گربه‌سان ‫داره دست بالا رو می‌گیره؟
‫آره.
‫- اوضاع مدرسه چطوره؟ ‫- عالیه.
‫قوانین زیادی داره.
‫بهش عادت می‌کنم. ‫برای من همه چی جدیده.
‫- ولی... ‫- ولی چی؟
‫برای اولین بار تو عمرم، ‫حس می‌کنم عضوی از یه گروهم.
‫برای وودواکرهای توی مدرسه، ‫این قضیه زیاد پیش میاد.
‫دلم واسه خانواده‌ام تنگ شده.
‫بیشتر از چیزی که فکر می‌کردم.
‫مخصوصاً برای مادر و خواهرم.
‫و البته برای خانواده واقعی‌ام.
‫هر جا که باشن.
‫تو... یعنی، تو خانواده داری؟
‫داشتم.
‫- متأسفم که این رو می‌شنوم. ‫- لازم نیست باشی.
‫اصلاً خبر نداشتم.
‫دخترم هم‌سن تو بود.
‫کارت خوب بود، پسر.
‫به زودی مثل یه رئیس میشی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- نمی‌خوای غذا بخوری؟ ‫- قبلاً خوردم.
‫اولین آهوم رو شکار کردم.
‫کاملاً تنهایی.
‫بالأخره، میلینگ بوش رو حس کرد...
‫خب، تبریک میگم. و... مشکلی نداشتی؟
‫ببخشید ولی... من یه شیر کوهی‌ام.
‫من گوشت‌خوارم.
‫معلومه که هستی. ‫یه شیر کوهی واقعی.
‫شیرهای کوهی دوستی ندارن، ‫اگه یادت رفته.
‫صبر کن!
‫مادرش توسط یه شیر کوهی زخمی شده.
‫هنوزم می‌لنگه.
‫لو، صبر کن!
‫لو، من هیچوقت یه وودواکر رو ‫شکار نمی‌کنم. به خدا قسم!
‫شوخی می‌کنی.
‫لو، صبر کن!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫گرگ‌ها یه نقشه‌ای دارن.
‫اگه بفهمم چیه، ‫شاید لو دیگه از دستم عصبانی نباشه.
‫فقط مراقب باش.
‫کلیف، بو، فیوز رو قطع کنید!
‫گُم شید!
‫برید! گُم شید!
‫دارن چیکار می‌کنن؟
‫برید عقب!
‫گُم شید!
‫چیکار می‌کنید؟ بس کنید!
‫جاسوسی‌مون رو می‌کنی، کاراگ؟
‫تاوانِ سنگینی براش میدی.
‫فکر کردی می‌تونی بترسونی‌ام؟
‫داریم می‌ریم جفری. ‫خیلی خطرناکه.
‫خفه شو تیکانی. ‫باید یه درسی بهش بدم.
‫پیشی، پیشی!
‫- بیا اینجا کوچولو. ‫- بازم می‌خوای؟
‫جفری، بس کن! بس کن.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫بعداً توضیح میدم.
‫نجنگید. ما باید کنار هم باشیم.
‫باید شما رو ببرم.
‫بجنبید، برید تو!
‫خیلی خب، درک، ‫گرگ‌ها رو برگردون مدرسه.
‫کاراگ، باید حرف بزنیم.
‫- اما... ‫- اما و اگر نداریم.
‫کاراگ گند زد. باید تنبیه شه.
‫نباید گاردمون رو پایین می‌آوردیم.
‫حالا، بیا بریم.
‫خب، کاراگ؟ ‫لباس‌ها اندازه‌ات هستن؟
‫تو این کارها رو رهبری می‌کنی؟
‫تو گرگ‌ها رو قاتیِ این ماجرا کردی؟
‫اینا همسرم اِولین و دخترم جون هستن.
‫شیرهای کوهی دگرپیکر.
‫داشتن از طبیعت لذت می‌بردن، ‫خوشحال بودن.
‫تا روزی که دیگه به خونه برنگشتن.
‫می‌دونی کجا پیداشون کردم؟
‫تو صفحه‌ی اول وب‌سایت یه شکارچی.
‫مثل غنیمت به نمایش گذاشته بودشون.
‫من هیچ رحمی به انسان‌ها ندارم.
‫اونا دنیا رو تسخیر کردن ‫و حیوانات رو محدود کردن
‫به مناطق حفاظت‌شده‌ی کوچیک، ‫به جز اونایی که براشون فایده دارن.
‫می‌دونستی تو این دنیا مرغ‌های تو قفس ‫از پرنده‌های آزاد بیشترن؟
‫این‌که انقراض دسته‌جمعی گونه‌های حیوانی
‫به خاطر فعالیت‌های انسان‌هاست؟
‫نه، نمی‌دونستم.
‫شورای وودواکرها ۵۰ ساله تلاش می‌کنن ‫انسان‌ها رو تشویق می‌کنن
‫از طبیعت و حیوانات محافظت کنن.
‫توی ۵۰ سال، هیچی عوض نشده.
‫هیچی. اگه بدتر نشده باشه.
‫واسه همینه که خودت دست به کار شدی؟
‫کاراگ، دگرپیکرهای بیشتری ‫فکر می‌کنن وقتشه که
‫جایگاه انسان‌ها رو بهشون یادآوری کنیم.
‫از جمله بعضی از دانش‌آموزهای دبیرستان کلیرواتر
‫خودت می‌فهمی دیگه.
‫شیلا.
‫- غذا چی داریم؟ ‫- گوشتِ بره.
‫ممنون.
‫شیلا یه زن-ماره.
‫وقتی به شکل حیوونی‌اش بود ‫یه ماشین زیرش کرد.
‫از اون موقع یه پاش رو از دست داده.
‫و دستیارم دِرک، با اون زخم‌ها ‫که تله‌ی خرس بهش زده
‫حالا بیا غذا بخوریم.
‫از خودت پذیرایی کن.
‫اگه به ما ملحق بشی، ‫خوشحال میشم.
‫- من نمی‌خوام به هیچ انسانی آسیب بزنم. ‫- ما هم نمی‌خوایم.
‫ما می‌خوایم با خرابکاری توی ماشین‌آلات ‫و کارخونه‌هاشون،
‫جایی که باعث رنج حیوانات میشن، ‫توسعه‌شون رو متوقف کنیم.
‫ها؟ نظرت چیه؟
‫خب، نمی‌دونم.
‫می‌تونم بهش فکر کنم؟
‫البته که می‌تونی.
‫ولی وقتِ زیادی نداری.
‫ما برنامه‌های بزرگی داریم.
‫این بین خودمون می‌مونه، باشه؟
‫بچه‌ها، یه چیزی براتون دارم.
‫می‌دونید چرا الان خودتون هستید؟
‫از بی‌حوصلگی!
‫نمی‌تونیم کاری به جز وقت تلف کردن، ‫بیکار نشستن و استراحت انجام بدیم؟
‫بس کن، فندق‌شکن!
‫ببخشید که بیدارت کردم، زیبای خفته.
‫دیروز چیزی پیدا نکردی؟
‫- نه، گرگ‌ها شکار می‌کردن، همین. ‫- خیلی طول کشید.
‫تو جنگل گم شدم.
‫دلت برام تنگ شده بود یا چی؟
‫برندن، من یه راه‌حل عالی برای مشکلت دارم.
‫بیا بریم! تو هم میای دوریان؟
‫منم میام.
‫راه‌حل عالیت چیه، هالی؟
‫می‌بینید چه کیفی میده ‫وقتی یه حیوون وحشی هستی.
‫بیاید بریم.
‫عالیه.
‫قشنگ و کِرم‌خورده‌ست.
‫می‌خوای ازش هیزم درست کنی.
‫با کوبیدن خودم بهش؟
‫یالا!
‫وگرنه قسم می‌خورم ‫همه‌ی ذرت‌هات رو می‌دزدم.
‫باشه، خیلی خب.
‫یالا، برندن.
‫تو می‌تونی.
‫مطمئنی؟
‫آره! بدو، برنی! بدو!
‫این احمقانه‌ست.
‫- بجنب! ‫- یالا، برندن!
‫- چطور بود؟ ‫- خیلی یواش بود.
‫با تمام قدرت!
‫- کسی خونه نیست. ‫- می‌تونم بیام تو؟
‫یالا، برندن!
‫برو تو کارش، برندن! ‫تو می‌تونی!
‫برو که رفتیم.
‫آره، عالیه!
‫خوب بود.
‫و خیلی هم حال میده!
‫تو کلاس هم باید همین کار رو بکنی.
‫- یه وحشت واقعی! ‫- یه بار دیگه.
‫اون طرفی نه! جاده اونجاست...
‫خیلی حال میده!
‫- مراقب باشید، دارم میام! ‫- داری زیاده روی می‌کنی.
‫- آخ! ‫- دیگه بسه!
‫خوش‌گذرونی‌‌ات رو کردی. ‫برگرد اینجا!
‫نگاه کنید! با چشم‌های بسته!
‫ولی اون...
‫اونا اینجا چیکار می‌کنن؟
‫برندن، وایسا!
‫آخ، سرم!
‫لعنتی!
‫حالا چطور می‌خوایم برگردیم خونه؟
‫آنا، خودتی؟
‫جی، عزیزم.
‫- برات نامه نوشتم. ‫- نامه نوشتی؟
‫جی، باورت نمیشه.
‫یه بوفالو از کنارمون رد شد.
‫بوق زدیم، ولی بهمون حمله کرد.
‫و تق، شاخ‌هاش رو ‫فرو کرد توی ماشین!
‫و من ازش فیلم نگرفتم.
‫اینجا خطرناکه.
‫افتضاحه.
‫معمولاً هیچ اتفاقی نمی‌افته.
‫البته که واسه ما اتفاق می‌افته.
‫- بینگو چشه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫بگو ببینم، قد کشیدی؟
‫و موهات...
‫دونالد، نگاه کن، تغییر کرده.
‫به شرکت بیمه زنگ می‌زنم.
‫برندن، بس کن! وایسا، برندن!
‫خیلی ببخشید، ولی اون بوق باعث شد قاتی کنم!
‫بیاید اتاقم رو ببینید.
‫من با بینگو بیرون می‌مونم.
‫- همه خوبن؟ ‫- وایسا دیگه. تغییر شکل بده.
‫رالستون هستم.
‫یه تصادف کوچیک کردیم...
‫اتاقم.
‫اسمت رو ننوشتن.
‫چرا، نوشتن...
‫دارن لفتش میدن.
‫باید هواش رو عوض کنی.
‫بوی...
‫بوی حیوون‌های وحشی میده.
‫فکر نکنم.
‫چرا، همین‌طوره.
‫- منظره‌ی قشنگی داره. ‫- آره، مگه نه؟
‫یه سنجاب توی اتاق خوابه!
‫خیلی نازه.
‫وسایلم.
‫هی، وسایلم!
‫هالی، دست نزن. ‫هی، داری چیکار می‌کنی؟
‫ازم دور شو.
‫نگران نباش. فقط می‌خواستم ‫با خانواده‌ات آشنا بشم.
‫رفتم!
‫از دیدنتون خوشحالم، خانم رالستون.
‫عجب سورپرایز خوبی.
‫ولی، عه...
‫ما ساعت ملاقات داریم.
‫لطفاً رعایتش کنید.
‫اوه، خیلی ببخشید.
‫دلمون براش تنگ شده بود.
‫خب، راستش...
‫فکر کنم الان بهترین فرصته
‫که بستنی‌هامون رو بهتون نشون بدم.
‫چه طعم‌هایی دارید؟
‫بیاید بریم بوفه.
‫یه بستنی برات گرفتم. ‫با طعم پشن‌فروت.
‫ممنون، ملودی.
‫از اینجا خوشت میاد؟
‫خیلی زیاد.
‫پس همه چی خوبه.
‫- عالیه. ‫- فقط دلم برات تنگ شده.
‫یه چیزی برات آوردم.
‫- واقعاً؟ ‫- بیا، بگیرش.
‫- بوی آدامس میده. ‫- ممنون.
‫نظرت چیه این آخر هفته بریم طبیعت‌گردی؟
‫دونالد یه جای عالی می‌شناسه.
‫حتماً.
‫- الو. ‫ - الو، کاراگ.
‫خانواده‌ی سرپرستت رفتن؟
‫شنیدی؟
‫این آخر هفته یه عملیات شروع می‌کنیم. میای؟
‫این آخر هفته؟ وقتِ مناسبی نیست.
‫دارم با خانواده‌ام میرم طبیعت‌گردی.
‫و راستش...
‫مطمئن نیستم بخوام...
‫روبروی آدم‌ها وایسم.
‫کاراگ،
‫وقتشه که طرفت رو انتخاب کنی.
‫کدوم طرف؟
‫اندرو؟
‫پدرم هم همین رو می‌گفت.
‫کاراگ، خوبی؟ کی بود؟
‫هیچکس.
‫- ولی تو... ‫- هیچکس نبود!
‫چی شده؟
‫هیچی، چطور مگه؟ ‫همه چی خوبه!
‫جز این‌که خانواده‌ی واقعی‌ام ‫من رو پس می‌زنن
‫چون با آدم‌ها زندگی می‌کنم.
‫و این‌که خانواده‌ی سرپرستم ‫هیچوقت درکم نمی‌کنن
‫و این‌که لو ازم دوری می‌کنه ‫چون من یه شکارچی‌ام...
‫و میلینگ...
‫میلینگ چی؟
‫هیچی!
‫ازم فاصله بگیرید!
‫به خاطر کیف پوله؟
‫یا ماشینه؟
‫وینگ، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫کاراگ، همه دارن دنبالت می‌گردن.
‫من و شادو رو فرستادن پیدات کنیم.
‫خیلی دور شدی! ‫دیگه توی پارک ملی نیستی.
‫متوجه نشده بودم.
‫فقط می‌خواستم دور شم... ‫این صدای چیه؟
‫لعنتی، پهپاده!
‫با وجود اون نمی‌تونی شکار کنی.
‫- شکار؟ ‫ - فرار کن!
‫شکمم خالیه.
‫تندتر، تندتر! صدای سگ‌ها رو می‌شنوم!
‫فقط آروم باش. ‫بابام چندتا ترفند یادم داده.
‫همین‌جا می‌شینیم و تکون نمی‌خوریم.
‫الان خیلی باهوش به نظر نمیاید.
‫کارت عالی بود.
‫شکارچی کجاست؟
‫وای نه، اون دیگه نه...
‫- نمی‌تونی یه کاری بکنی؟ ‫- سعی می‌کنم.
‫تو برو، من بهت می‌رسم!
‫بگیر که اومد، پرنده‌ی نکبت!
‫فعلاً!
‫اون دیگه چه کوفتیه؟ دیوونه شده؟
‫یکی کمک کنه! ‫وینگ، داره بهم تیراندازی می‌کنه!
‫- بدو، کاراگ، بدو! ‫ - نفس کم آوردم.
‫شل نکن. سگ‌ها دارن میان.
‫- فقط یه نفسی بگیرم. ‫ - یالا، راه بیفت!
‫شادوئه!
‫- لباس‌هات رو آورده. ‫ - زود باش، تغییر شکل بده!
‫اگه به شکل انسانی باشی، در امانی.
‫باشه، ولی نمی‌تونم.
‫باید برگردی به شکل انسانیت!
‫زود باش!
‫ملودی؟
‫فکرش رو نمی‌کردید، نه؟
‫گُم شید، سگ‌های کثیف!
‫برید پی کارتون! چخه!
‫اینجا شیر کوهی نیست!
‫هی، خوبی؟
‫باید باندپیچیت رو عوض کنم.
‫خوشبختانه جدی نیست.
‫فکر می‌کردم از پسش برمیام.
‫هر کاری می‌تونستم کردم.
‫نزدیک بود شکارچی من رو بگیره.
‫اون فوق‌العاده مجهز بود.
‫اصلاً مبارزه‌ی برابری نبود.
‫فکر می‌کنی...
‫خانواده‌ی واقعی منم کشته شده باشن؟
‫مثل خانواده‌ی تو؟
‫آدم‌ها زیادی قدرتمند شدن.
‫هیچ رحمی ندارن ‫و هر چی اطرافشونه نابود می‌کنن.
‫ماجرای معدن توی پارک ملی رو شنیدی؟
‫اون یعنی پایان طبیعت.
‫آدم‌ها می‌خوان سلطه‌شون رو گسترش بدن
‫و ما هم فقط سرمون رو بندازیم پایین.
‫تو می‌تونی کمکمون کنی احترام به دست بیاریم.
‫من هستم.
‫خوبه.
‫عملیات شماره ۳: جیپ رو می‌بریم پشت ‫و تیرک‌ها رو کنار می‌زنیم.
‫تنه‌های درخت می‌ریزن روی ماشین‌آلات
‫و اونا رو می‌برن ته دره.
‫کاراگ.
‫خوبه که اومدی. بیا این طرف.
‫- تو هم می‌تونی به ما ملحق شی. ‫- باید چیکار کنیم؟
‫داریم تجهیزات گرون‌قیمت رو نابود می‌کنیم.
‫با این سه حمله، خسارت به میلیون‌ها می‌رسه.
‫زمین‌گیرشون می‌کنه.
‫اگه با ماشین‌های جدید برگردن چی؟
‫اونا رو هم نابود می‌کنیم.
‫مگه این‌که عقب بکشی، بچه‌گربه.
‫مثل تو که وقتی گردنت رو گاز گرفتم، ‫عقب کشیدی؟
‫اون رفیق نشخوارگر احمقت نجاتت داد.
‫شاهزاده و نوکرش...
‫بس کن.
‫خواهش می‌کنم، جفری، کافیه.
‫کاراگ،
‫می‌تونم یه لحظه باهات حرف بزنم؟
‫خب، ما دیگه می‌ریم.
‫می‌دونم که شیرهای کوهی تک‌رو هستن.
‫ولی یه رهبر باید اتحاد بسازه.
‫گله‌ی جفری می‌تونه به دردت بخوره.
‫من همین الان هم دوست‌هایی دارم ‫و جفری جزوشون نیست.
‫اون رفیق‌های گیاه‌خوارت خیلی هم خوبن،
‫ولی نیازهات رو برآورده نمی‌کنن.
‫هیچوقت درکت نمی‌کنن.
‫چندتا دگرپیکر رو فرستادم ‫رد خانواده‌ی شیر کوهیت رو بگیرن.
‫اگه هنوز زنده باشن، پیداشون می‌کنم.
‫قول میدم.
‫جفری، بیا اینجا.
‫شما قراره با هم کار کنید.
‫دیگه دعوا ممنوع، فهمیدی؟
‫فهمیدم.
‫اون کارِ من بود؟
‫نه، کارِ یه شکارچی بود.
‫اینم همین‌طور.
‫- درد داشت؟ ‫- نه.
‫ببخشید. باید جواب بدم.
‫عزیزم، ما تو راهیم. ‫بیایم دنبالت؟
‫من امروز قرار دارم.
‫- یادم رفته بود. ‫- با کی؟
‫با مربی‌ام.
‫تو مربی داری؟ از کادر مدرسه‌ست؟
‫بعداً براتون تعریف می‌کنم. ‫خدافظ. طبیعت‌گردی خوش بگذره!
‫جی؟
‫اونا اینجان؟
‫شماها چی می‌خواید؟
‫دنبالت می‌گشتیم، شپشو.
‫نگرانت بودیم.
‫اون چیه؟
‫به یه شکارچی برخوردم، ‫ولی چیزی نشد.
‫اینجا چه خبره؟ ‫انگار لونه‌ی مورچه بهم ریخته.
‫چیزی نیست، فقط... ‫داریم می‌ریم قدم بزنیم.
‫از اینجا برید!
‫انتظار داری این دروغ تابلو رو باور کنیم؟
‫دوست‌ها همه چی رو به هم میگن.
‫بیاید بریم.
‫باید برید. اینجا براتون خیلی خطرناکه!
‫حالا که با میلینگ رفیق صمیمی شدی، ‫دیگه ما به دردت نمی‌خوریم؟
‫بیا هالی، داریم می‌ریم.
‫کاراگ، چیکار می‌کنی؟
‫باید بریم.
‫این رو ببین.
‫نه به معدن! نه به معدن!
‫نه به معدن!
‫[تغییر سیستم؛ نه تغییر اقلیم]
‫غیر از خندوندن آدم‌ها ‫هیچ فایده‌ای نداره.
‫بیاید بریم سرِ کارمون.
‫حرکت می‌کنیم.
‫خیلی خب، آماده‌ای؟
‫بریم.
‫راه بیفت!
‫اون شکارچی که...
‫این اطراف اتفاق افتاد؟
‫۲۵۰۰ کیلومتری شمال اینجا.
‫کانادا.
‫تو اهل اونجایی؟
‫اهالیِ روستامون فرستادنم دبیرستان کلیرواتر.
‫اونجا همه می‌دونن تو یه وودواکری؟
‫تقریباً همه‌ی اهالی روستا دگرپیکرن.
‫برای ما عادیه.
‫چرا با این خل‌وچل‌ها می‌پلکی؟
‫تو دختر خوبی هستی.
‫مرسی.
‫گله مثل خانواده‌ست.
‫- یه شیر کوهی نمی‌تونه این رو بفهمه. ‫- تیکانی!
‫مواظب باشید!
‫خیلی خب.
‫کاراگ، نذار حیوانات ‫به این محدوده نزدیک بشن.
‫و قبل از این‌که تنه‌ها سقوط کنن، ‫کارگرها رو تخلیه کنید.
‫نمی‌خوایم کسی کشته بشه.
‫گرگ‌ها این کارو انجام میدن.
‫درک دستور میده، ‫منم از توی ماشین هماهنگ می‌کنم.
‫بریم.
‫باید از اینجا برید.
‫از اینجا برید! اینجا خطرناکه.
‫بجنبید، باید بریم!
‫چیکار می‌کنی؟
‫- خوب بلدی. ‫- لهجه‌ام افتضاحه.
‫ولی بالأخره زبون هم رو فهمیدیم.
‫این عملیات خیلی خفنه، نه؟
‫تو شگفت‌زده‌ام می‌کنی.
‫انگار میلینگ دقیقاً می‌دونه ‫داره چیکار می‌کنه.
‫تیکانی، بیا بریم.
‫داریم برمی‌گردیم.
‫گندش بزنن.
‫لعنتی...
‫- کمک لازم داری؟ ‫- نه، ردیفش می‌کنم.
‫همه چی تحت کنترله.
‫برو بیارش، بینگو!
‫گزارش.
‫بشین.
‫حمله! محاصره‌شون کنید.
‫شکارشون کنید!
‫بجنبید!
‫آروم باش.
‫باید از اینجا بریم!
‫من پایین رو چک می‌کنم.
‫منتظر علامتم بمون.
‫درک! من اون پایین آدم دیدم. ‫باید همه چی رو متوقف کنیم.
‫کاری که بهت گفتم رو انجام بده.
‫کمکش کن طناب دوم رو ببنده.
‫درک، صبر کن!
‫اندرو گفت...
‫کاری که بهت گفتم رو انجام بده.
‫باشه؟
‫درک، باید یه کاری کنیم. ‫آدم‌ها قراره بمیرن.
‫نمی‌تونی همین‌طوری...
‫گندش بزنن.
‫سوار ماشین‌ها بشید!
‫سوار شید!
‫- برو، برو! ‫- تخلیه کنید!
‫ما داریم می‌ریم!
‫وایسا، وایسا!
‫نگه دار! صبر کنید منم بیام!
‫یالا، جواب بده دیگه.
‫عملیات ۱ و ۳ در حال انجامه. ‫دوتا تماس دارم. زود می‌بینمت.
‫بله، کاراگ؟
‫به درک بگو دست نگه داره.
‫خانواده‌ی واقعی‌ام توی دره هستن!
‫آروم باش، ما اونا رو دیدیم.
‫- اونا رو دیدید؟ ‫ - معلومه که دیدیمشون.
‫جاشون امنه.
‫شک دارم.
‫کاراگ، فقط بهم اعتماد کن.
‫نهایتش حسابی می‌ترسن، خب؟
‫باید تا تهش بریم.
‫برو پیش دن و این رو یادت باشه:
‫این آدم‌ها خانواده‌ی واقعی تو نیستن.
‫اونا فقط آدمن.
‫کارتون عالی بود.
‫- تموم شد. ‫- بریم پناه بگیریم.
‫اون ترسوها خودشون رو خیس کردن!
‫دن، خانواده‌ام توی دره‌ان.
‫این کار رو نکن!
‫دن، نکن!
‫دن!
‫دن، بس کن! خانواده‌ام!
‫دن، خواهش می‌کنم! نکن!
‫بس کن! دن، نکن!
‫اونا می‌میرن!
‫نه!
‫- برندن؟ ‫ - ما اومدیم نجاتت بدیم!
‫حتی اگه لیاقتمون رو نداشته باشی.
‫چه گندی بالا آوردی؟ ‫برات کافی نبود؟
‫- از دیدنتون خوشحالم. ‫- یالا، برندن.
‫نشون بده چند مرده حلاجی.
‫باید جلوی چرخ‌ها رو بگیریم.
‫کمکم کن، کاراگ!
‫زود باش دیگه، دن...
‫لعنتی.
‫اگه شادو و وینگ ما رو ببینن، اخراجیم.
‫بیاید بریم!
‫برگردید اینجا!
‫ترسوها!
‫- اون بالا چه خبره؟ ‫ - تیکانی، بیا بریم.
‫میرم ببینم چه خبره.
‫اون چش شده؟
‫کاراگ، عجله کن!
‫شاخ‌هام رو از دست میدم!
‫هی، بس کن!
‫همه‌‌مون می‌خوایم معدن بسته شه، ‫ولی حالا آدم‌ها قراره انتقام بگیرن!
‫- تو دخالت نکن. ‫- خشونت چیزی رو حل نمی‌کنه.
‫- گُم شو! ‫- نه!
‫بس کن!
‫ولم کن!
‫بدو، لو!
‫یکی کمک کنه!
‫- اون دیگه چه کوفتی بود؟ ‫ - لو بود؟
‫اون لوئه! لو!
‫- دارم میام. ‫- برندن، کمکم کن!
‫- وایسا! ‫ - کاراگ، زود باش! من حواسش رو پرت می‌کنم.
‫برو گُم شو، گریزلی!
‫چه خبر، سگ کثیف؟
‫یه ذره کُندذهن نیستی؟
‫اون اهرم چیه؟
‫اون چیه؟ آخ!
‫کاراگ، بجنب!
‫بهت هشدار دادم.
‫برندن.
‫آره! اون خرس عروسکی چی میگه؟
‫- برو بریم. ‫ - یه لحظه صبر کن.
‫اصلاً انتظارش رو نداشتم. ‫ممنون.
‫می‌خوای من رو بخوری؟
‫برای سلیقه‌ی من زیادی لاغری.
‫بیا تمومش کنیم!
‫لعنتی!
‫هی، ببین کی آخرین لحظه ‫جونم رو نجات داد.
‫- ممنون. ‫- من دیگه باید برم.
‫مشکلی برات پیش اومده؟
‫جفری دنبالم می‌گرده.
‫اندرو؟
‫نباید این کار رو می‌کردی، کاراگ.
‫تو قول دادی به آدم‌ها آسیب نمی‌زنی.
‫باید یه طرف رو انتخاب کنی.
‫نه!
‫برندن، بیا بریم!
‫بجنب! باید بریم!
‫صدا رو می‌شنوی؟
‫دونالد!
‫ملودی کجاست؟
‫وای، نه.
‫خدای من.
‫یه حس بدی به این قضیه دارم.
‫ملودی!
‫- ملودی! ‫- مامان!
‫عزیزم. خوبی؟
‫حالت خوبه؟
‫جاییت نشکسته؟ درد داری؟
‫- من یه شیر کوهی دیدم! ‫- چی؟
‫آره، عزیزم.
‫- اون جونم رو نجات داد! ‫- چرا نگفتی تک‌شاخ؟
‫- روی پیشونیش شاخ نداشت؟ ‫- یه شیر کوهی بود!
‫خوبی عزیزم؟
‫کاراگ؟
‫کاراگ!
‫خوشبختانه گربه‌ها ۹ تا جون دارن.
‫نزدیک بود تیکه تیکه بشی.
‫«نزدیک بود»؟ داغونم.
‫شما اینجایید!
‫جی؟
‫تو از کجا اومدی؟
‫خون‌ریزی داری.
‫همه چی روبه‌راهه؟
‫کسی آسیب دیده؟
‫نه، فکر نکنم. اینجا چیکار می‌کنید؟
‫اومده بودیم طبیعت‌گردی.
‫کاراگ...
‫جی بهتون گفته که من مربی‌شم؟
‫- اوه، شمایید. ‫- آره.
‫عالیه. خیلی عالیه.
‫صدا رو شنیدیم.
‫تنه‌های درخت از سراشیبی غلت خوردن پایین؟
‫عجیبه که آسیب ندیدید.
‫آره. وحشتناکه.
‫یه معجزه‌ی واقعیه.
‫جی!
‫باورم نمیشه. ‫یه شیر کوهی جونم رو نجات داد!
‫- عزیزم... ‫- واقعاً؟
‫حتماً سرش ضربه خورده.
‫حقته سرِ خودت ضربه بخوره.
‫واقعاً شک دارم که ‫شیر کوهی دیده باشی.
‫ولی دیدم!
‫هلیکوپتر می‌برتت بیمارستان برای معاینه.
‫این‌طوری امن‌تره.
‫- خدافظ. ‫- شیطنت نکن.
‫- خوب ازش مراقبت کنید. ‫- چشم. برش می‌گردونم مدرسه.
‫- بفرمایید. ‫- خیلی ممنون.
‫نمی‌خواستم این‌طوری بشه.
‫برات مهم نبود که اونا رو تو خطر انداختی.
‫به من خیانت کردی.
‫فکر نمی‌کنم بخوای یه وودواکر واقعی باشی.
‫من یه وودواکر واقعی‌ام! ‫ولی مجبور نیستم انتخاب کنم.
‫مهم نیست تو و پدرم چی می‌گید،
‫می‌تونیم هر دو هویت رو ‫کنار هم داشته باشیم.
‫ما جفتشیم: هم انسان و هم حیوان.
‫به زودی همه می‌فهمن که تو ‫اون عملیات‌ها رو ترتیب دادی
‫و خانواده‌ی سرپرستم رو به خطر انداختی!
‫تو و اون آدم‌هات...
‫راستی، دیروز یه گروه سه‌تایی شیر کوهی دیده شده.
‫یه نر و دوتا ماده. ‫ولی شیرهای کوهی تنهایی زندگی می‌کنن.
‫کجان؟
‫یلوستون. کاش می‌تونستم بیشتر بهت بگم
‫قبل از این‌که قلمرو‌شون رو عوض کنن.
‫پس خوب فکر کن که چی باید بگی ‫و چی نباید بگی.
‫اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫عملیات علیه آدم‌ها.
‫به رهبری درک، دستیارم. ‫اصلاً خبر نداشتم.
‫باورم نمیشه.
‫شما اینجا چیکار می‌کنید؟
‫حقشونه بهشون جایزه بدیم، ‫عملیات خنثی نشد،
‫ولی به لطف شجاعتِ اونا، ‫هیچ انسانی جونش رو از دست نداد.
‫این کاملاً...
‫لیسا.
‫صدای ماشین میاد.
‫کارگرها و محیط‌بان‌ها.
‫باید بریم.
‫ولی یه تحقیقات کامل ‫در مورد این حادثه انجام میشه.
‫میلینگ نباید بتونه ‫از این کار قسر در بره.
‫- چرا حرف نمی‌زنی؟ ‫- گیرش می‌ندازیم.
‫اول باید بفهمم خانواده‌ام کجاست.
‫- پس... ‫- باید خانواده‌ام رو پیدا کنم.
‫می‌خوام پدرم درکم کنه.
‫خیلی خب. پس صبر می‌کنیم.
‫ممنون.
‫ممنون که اومدید. ‫و معذرت بابت...
‫عیب نداره. زندگی گله‌ای همینه.
‫ما خوب بودیم.
‫و تو، برندن، با اون خرس. ‫ترکوندیش!
‫می‌دونستم.
‫برندن، بوفالوی خونخوار.
‫صبر کن منم بیام، نشخوارگر!!
‫تو چی؟ دیگه از دستم عصبانی نیستی؟
‫واقعاً از حرفی که به میلینگ زدی خوشم اومد.
‫تو به من انگیزه دادی.
‫نمیاید؟
‫واقعاً جلوی یه عملیات ‫علیه آدم‌ها رو گرفتید؟
‫چه درنده!
‫هیچوقت وقتی لازمت داریم نیستی.
‫خب، کمکتون می‌کردم، ‫ولی فقط کلمه‌ی «عملیات» خسته‌ام می‌کنه.
‫خیلی خوب عمل کردیم.
‫حتی بدون تو، رفیق گُنده.
‫اون با برندن و هالی جلوی یه عملیات رو گرفت.
‫شنیدم تلفات داشته.
‫خانواده‌اش توی دره بودن.
‫اونا اومدن!
‫آفرین!
‫ببخشید نیمبل، ولی صورتت... ‫خیلی وسوسه‌انگیز بود.
‫- کاراگ، کارت عالی بود. ‫- ممنون.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫شما اصلاً سریع نیستید!
‫اگه کاراگ اینجا بود...
‫دلم براش تنگ شده.
‫منم دلم براش تنگ شده.
‫من بردم!