« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫« سال ۱۲۴۷ میلادی »
‫غذا چیزی داری؟
‫خیلی گرسنه‌امـه
‫موهاتو باز کن
‫بهت نمی‌خوره پسر باشی
‫موهاتو باز کن
‫واهمه‌ای ندارم
‫ کارهای رابین هودِ قهرمان ‫وِرد زبونِ مسافرهای این تپه‌هاست
اون حامی ضعفاست
‫هیچ‌کس حامی ضعفا نیست
‫اصلاً هم قهرمان نبود
‫روزی سه بار عبادت می‌کرد و ‫به گداها نقره می‌داد
‫لیدی ماریان هم عاشقش بود
‫چطور قهرمان نیست؟
‫شخصیت لیدی ماریان رو یه قصه‌گو ‫از حکایت چوپان‌ها ساخت
‫که از بدِ روزگار ‫مست‌تر از من بود
‫عاشق سینه‌چاک رابین هود بود
‫عشق سینه‌چاک برای همچین آدمی بی‌معنیـه
‫کسایی رو می‌شناسم ‫که اونو دیده بودن
‫می‌خوای یه راز رو بدونی؟
‫آره
‫تو کل عمرش ‫یک بار هم دست به دعا نبرد
‫قصه‌هایی که توی سرزمین پیچیده ‫کذب محضـه
‫اون یه راهزن خون‌خوار بود
‫که یحتمل یه داروغه رو هم ‫مثل خیلی‌های دیگه از دم تیغ گذرونده
‫مردم توی پوچی دنبال معنا می‌گشتن
‫اون قهرمان نبود
‫محض خوش‌گذرونی ‫دست به غارت و قتل می‌زد،
‫همین و بس
‫اونایی که دیدیشون…
‫نگفتن به‌خاطر جنایت‌هاش پشیمون بود یا نه؟
‫گمونم فقط خسته بود
‫از من به تو نصیحت؛ ‫اگه روزی این رابین هود پلید رو دیدی
‫جونت رو بردار و فرار کن و ‫باقی روزهای عمرت رو نسوزون
‫…از گناهانمون بگذر
‫به حق عیسی مسیح، پروردگارمون
‫آمین
اومده بودی انتقام کی رو بگیری؟
‫ویلیام وین‌رایت…
‫از پیکرینگ…
‫پیکرینگ؟
‫پدرت بود؟
‫پدربزرگت؟
‫باید حموم می‌کردی،
‫یا صبر می‌کردی مسیر باد عوض شه
‫یا وزنتو مینداختی رو پای عقبت
‫همین
‫کارت خوب بود
‫« مـرگِ رابـیـن هـود »
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫یه مشت دروغ می‌خونن
‫این عوام ابله
‫دروغ‌هایی راجع‌به قهرمانی‌هاش و خوبی‌هاش
‫اما خون خیلی‌ها به گردنشـه
‫و نوادگان قربانی‌هاش دنبالشن
‫چون در اصل…
‫هیچ‌کس پلیدتر و بی‌رحم‌تر از
‫این راهزن خون‌خوار، یعنی رابین هود…
‫و اون جان کوچولوش نبود
‫برو به توماس بگو
‫توی جنوب دارش زدن
‫ویل چی؟
‫شکمش رو سفره کردن
‫کسی نمونده که بهش روبندازم
‫چی شد؟
‫اسم من ادوارده
‫ادوارد کی بود؟
‫تابستون ده سال پیش، ‫تو جاده بهش برخوردم
‫برادرش مُرده بود
‫می‌خواست تو زمین برادرش ‫چاودار و نخودفرنگی بکاره
‫هیچ‌کس قیافه‌ی ادوارد رو ندیده بود
‫من هم کُشتمش
‫حالا خودم شدم ادوارد
‫مارگارت هم زن خوبیـه
‫مزرعه‌ی خوبی داشتن
‫چی شد؟
‫یکی از خانواده‌های ساکن اون زمین‌ها ‫مچم رو گرفت
‫مزرعه‌ام رو گرفتن. ‫مارگارتم رو هم بردن.
‫می‌خواستن جونم رو هم بگیرن
‫تنهایی نمی‌تونم حق خودم رو ‫ازشون بگیرم
‫حقت نیستن
‫خانواده‌امـه
‫خسته‌ام، جان
‫ادواردم
‫خسته‌ام، ادوارد
‫جنگ حماسی‌ای میشه
‫خوراک افسانه‌ها
‫قوی هستن؟
‫آره
‫از یه طایفه‌ی قدیمی‌ان
‫میگن خون وایکینگ‌ها تو رگ‌هاشونـه
‫نقل شده که قدیم‌ها ‫جدشون با یه خرس مبارزه کرده
‫جنگ حماسی‌ای میشه، رابین
‫چند نفرن؟
‫چهار تا؟ پنج تا؟
‫با هم از پسشون برمیایم
‫احتمالاً بمیریم
‫♪ همین‌طور که داشتم تنهایی قدم می‌زدم ♪
‫♪ صدای قارقار دو تا کلاغ رو شنیدم ♪
‫♪ یکیشون برگشت به اون‌یکی گفت ♪
‫♪ «امروز کجا یه دلی از عزا دربیاریم؟ ♪
‫♪ امروز کجا بریم و ناهار بخوریم؟» ♪
‫♪ پشت اون حصار چمنی قدیمی ♪
‫♪ حس می‌کنم شوالیه‌ای ‫به خاک و خون کشیده شده ♪
‫♪ هیچ‌کسی هم خبر نداره افتاده اونجا ♪
‫♪ غیر از شاهین و سگ شکاری و بانوی زیباش ♪
‫♪ شاهین و سگ شکاری و بانوی زیباش ♪
‫♪ خیلی‌ها براش شیون و زاری می‌کنن ♪
‫♪ هیچ‌کس نمی‌فهمه کجا رفته ♪
‫♪ وقتی استخون‌های سفیدش عریان بشن ♪
‫♪ باد تا ابدالدهر براش می‌وزه ♪
‫رابین!
‫نون می‌خوای؟
‫ماجراجویی قشنگی میشه
‫یه ماجراجویی جالب
‫یادته وقتی به اون کوزه‌گره برخوردیم
‫لخت ولش کردیم یا کُشتیمش؟
‫می‌خواستم داستانش رو تعریف کنم
‫منتها یکی گفت ‫لختِ مادرزاد ولش کردیم
‫ولی یادم نمیومد
‫تو همیشه قشنگ تعریفش می‌کردی، رابین
‫چرا باید لخت‌مادرزاد ولش می‌کردیم؟
‫نمی‌دونم
‫لابد دستش انداخته بودیم
‫ما که اصلاً به هیچ کوزه‌گری برنخوردیم
‫یعنی چی که بهش برنخوردیم؟
‫یعنی همچین اتفاقی نیفتاده
‫یه قصه‌ست که یه جا به گوشِت خورده
‫ولی اگه کوزه‌گری رو می‌دیدیم،
‫می‌کُشتیمش
‫اگه فقط قصه بود، ‫حتماً یادم می‌موند
‫بیا بگیر!
‫از زنت برام بگو
‫مارگارت
‫زن خیلی خوبیـه
‫زن محشریـه. ‫خیلی مُتِدینـه.
‫بهم عبادت یاد میده
‫برام توصیفش کن
‫توصیفش کنم؟
‫موهاش سرخـه
‫مثل چی؟
‫به سرخی خون تازه
‫نه، مثل خون نه. ‫نه، نه.
‫یه چیز سرخ قشنگ، مثل خودش
‫به سُرخی… نمی‌دونم
‫به سرخی خورشید در حال غروب
‫آره، به سرخی خورشید در حال غروب تابستون
‫مارگارت زن خوبیـه
‫موهاش به سرخی خورشید در حال غروب تابستونـه
اون دوستم داره
‫من هم اون رو دوست دارم
‫رابین، اون سمت این کوه‌ها ‫کلی دشت هست
‫خیلی جاها میشه از نو شروع کرد
‫نه، من دیگه نمی‌خوام از نو شروع کنم
‫فقط دنبال یه مرگ شایسته‌ام
!ادوارد
‫برو، هندری!
‫ادوارد!
‫برو هندری، فرار کن! بدو!
‫- ادوارد! ‫- برگرد!
‫هندری، برو سراغ بقیه!
!‫ادوارد
‫ادوارد، عشقم…
‫مراقب مارگارت کوچولو باش
‫نترس، کوچولو
‫نترس. ‫بیا اینجا، بیا.
‫در امانی. در امانی، دختر
‫بیا دعا بخونیم. بیا دعا بخونیم
‫ای پروردگار، خداوندا،
‫ما را رحمتی عطا فرما ‫تا با تمام وجود تشنه‌ی تو باشیم
‫زود باش، دعا کن
‫تا با یافتن تو ‫عشقت در قلبمان جوانه زند
‫و با عشقِ تو، از گناهانی که ما را ‫از بندشان رهانده‌ای، بیزار شویم
‫به حق عیسی مسیح. آمین
‫آفرین. آره، آفرین
‫خوبه
‫متأسفم
‫وقتی به هوش اومدم همین‌جوری بود
‫پسرعمو
‫وقتی به هوش اومدم همین‌جوری بود
‫متأسفم
‫♪ بادی که میان شمال و شرق می‌وزید ♪
‫♪ با خودش سوز و سرما می‌آورد ♪
‫♪ یا دست‌کم، مرا سهمی ‫جز این سرمای استخوان‌سوز نبود ♪
‫♪ منی که تنها پناهم ‫کهنه‌قبایی نازک بود و بس ♪
‫♪ علفزار، گران‌بار از شبنم صبحگاهی ♪
‫♪ نیزه‌های کوچکش را خم کرده بود ♪
‫♪ گل‌ مینای بی‌نوا هم ‫که سر خم کرده بود ♪
‫♪ زیر بارِ اشک‌های من ‫شکسته و افتاده‌تر شد ♪
‫♪ امان از جوان نگون‌بختی ‫که تقدیرش جز ماتم نبود ♪
‫♪ همان فرزندِ طردشده‌ی تنگدستی ♪
‫♪ روزگار او را ملعبه و مضحکه‌ی خود کرد ♪
‫♪ و بدنامی به رویش نیشخند زد ♪
‫♪ گرچه ماتمم را در عالم همتایی نیست ♪
‫♪ لیکن باری است به‌غایت سهمگین ♪
‫♪ سوز دلم را از خروشِ ‫این رودبارِ اشک بشنو ♪
‫♪ که همتای این رنج را ‫تنها در آن خواهی یافت ♪
‫♪ نه از این خاک نشانی مانده ‫و نه از ادینگز ♪
‫♪ چراگاه‌ها نیز به یغما رفته‌اند ♪
‫♪ سبزه‌زارها، مرغ‌زارها و پهن‌دشت‌ها ♪
‫♪ همگی به تاراج رفته و ویران گشته‌اند ♪
‫بار الهی، دست نیاز ‫به درگاه تو دراز کرده‌ایم
‫از تو تمنای بخشش داریم
‫از سر تقصیراتمان بگذر
‫ای پادشاه آسمان‌ها ‫و ای پروردگار جاویدان،
‫دعاهای از صمیمِ قلبمان را اجابت کن
‫و بخششت را شامل حالمان بگردان
‫از بیماران عیادت کن ‫و اسرا را آزاد،
‫پناه بیوه‌ها و یتیمان باش
‫و از سر تقصیراتمان بگذر
‫ما گناه کرده‌ایم و ‫از کوی تو روی‌گردان شده‌ایم
‫ای منجی عَالم، ‫به فریادمان برس
‫و از سر تقصیراتمان بگذر
‫به توبه‌کاران رحم کن
‫و لکه‌های گناه را از وجودشان پاک بفرما
‫و از سر تقصیراتمان بگذر
‫آمین
‫بکُشیدش!
‫گادوین!
‫نه!
‫نه. تو رو خدا. خواهش می‌کنم
‫خواهش می‌کنم، تو رو خدا!
‫- مارگارت؟ مارگارت! ‫- نه، نه
‫نه!
‫جان! نکن!
‫جان کوچولو!
‫زمستون بیست سال پیش، ‫پسرعموم رو کُشتی،
‫والترِ هدرسیجی
‫پسرهام رو از دم تیغ گذروندی
‫و ایضاً نوه‌ام
‫تقاص خونشون رو…
‫با جون خودت…
‫و جون دخترت می‌گیرم
‫رابین، همین‌جا تاوانِ ‫جنایت‌های هولناکت رو پس میدی
‫قاتل مردها، ‫زن‌ها و بچه‌ها…
‫نه…
‫نه! نه! ‫نه! نه! نه!
‫نه!
‫مجازات در انتظارتـه، رابین هود
‫تو خواهر و برادرهام رو کشتی
‫قصاص در انتظارتـه، رابین هود
‫رابین؟
‫حرف‌وحدیث‌هایی راجع‌به ‫یه صومعه‌ی مخفی شنیده‌م
‫یه راهبه‌ی ارشد اونجاست
‫اون‌قدر مُسنـه که ‫هیچ‌کس جوونیش رو به چشم ندیده…
‫با جادو شفا میده
‫می‌برمت پیشش
‫دوباره سرپات می‌کنه
‫چیزهایی راجع‌بهش شنیده‌م که ‫عقل از سر آدم می‌پرونه
‫رابین، باید همین‌جا ولت کنیم
‫میان دنبالمون
‫برف رو ببین…
‫واسه این موقع از سال عجیبـه
‫ولی روی زمین نمی‌مونه…
‫روزهای بلند خیلی زود از راه می‌رسن
‫یه مردی تو رو آورد اینجا
‫با آهن گداخته ‫جای زخمات رو سوزونده
‫کارش هم بدک نبوده
‫شش روزه که اینجایی
‫شکمت چند تا زخم برداشته
‫دنده‌ها و یه پات هم بدجوری شکسته
‫متوجه حرف‌هام میشی؟
‫اینجا کجاست؟
‫تو الان توی صومعه‌ی سنت‌کلمنتی
‫اینجا قراره دوباره سلامتیت رو به دست بیاری
‫کدوم… کدوم شهره؟
‫شهری در کار نیست
‫داستان سول رو شنیدی؟
‫چی؟
‫یکی بود که اسمش سول بود…
‫که مدام پیروان مسیح رو ‫تهدید به مرگ می‌کرد
‫اومد پیش کاهن اعظم و
‫ازش درخواست چند تا نامه برای دمشق کرد
‫واسه کنیسه‌ها
‫تا اگه گذرشون ‫به مرد یا زنی از این طریقت افتاد،
‫اونا رو کت‌بسته بیارن و…
تموم شد
‫فقط چند قطره
‫خیلی درد داشت؟
‫نه
‫من خواهرْ بریجیدم
‫اسم تو چیه؟
‫رندولف
‫خب، من یه عذرخواهی بهت بدهکارم، رندولف
‫واسه چی؟
‫بهم التماس کردی که بذارم بمیری
‫ولی من قبول نکردم
‫گفتی درستش همینـه
‫تو تب می‌سوختم
‫تبت دیگه قطع شده
‫استراحت کن، رندولف
‫کل بدنت پر از جای زخمـه
‫می‌خوای بلایی سر کسی توی این صومعه بیاری؟
‫نه
‫کسی دنبالت نیست که ‫پاش به اینجا باز بشه؟
‫نه
‫بلایی سرشون نمیاری
‫حالا برگرد سمتِ تخت
‫حالا باز سمتِ در
‫حالا در رو باز کن
‫تا هر جا دلت می‌خواد برو
‫ویلیام‌جان، مراقب باش
‫می‌تونی پارو بزنی؟
‫یه قایق توی ساحل غربی هست
‫عیب نداره
‫اگه توی باغ کمک کنی، ‫می‌تونی اینجا بمونی
‫چیزی از… باغبونی سرم نمیشه
‫لابد شکار هم بلد نیستی پس
‫چرا، خوب بلدم شکار کنم
‫توی این جزیره، شکار هم میشه کرد
‫منتها عمراً بتونی بری شکار. ‫حتی نمی‌تونی زهِ کمان رو بکِشی.
‫- با کمانِ خودم می‌تونم ‫- غیرِ خرگوش چیز دیگه‌ای نیست
‫- بلدی تله بذاری؟ ‫- بلدم
‫خوبه. ولی بیشتر از شیش‌تا نمیشه،
‫چون جمعیت‌شون جواب نمیده
‫از عهده‌ی شیش‌تا تله برمیای؟
‫شیش‌تا، آره
‫خیلی‌خب
‫پس باقیِ وقتت رو هم توی باغ کمک بده
‫می‌خوای فرار کنی؟
‫چقدر بی‌سروصدایی
‫هم بی‌سروصدام، هم کُند
‫تو هم صدات درنمیاد، ‫ولی لازمـه کُند هم باشی
‫آخه علیلی
‫آره، تو جذامی‌ای
‫ایرادی نداره آدم کُند باشه. ‫اینجا امن و امانـه.
‫چه دلِ خوشی داری. مطمئنی از حرفت؟
‫مطمئنم چون امنیت‌مون رو ‫مدیون اون هستیم
‫کی؟ راهبه‌تون؟
‫اون هم مثل ما زخم‌خورده‌ست
‫درد و مصیبتِ بزرگی رو از سر گذرونده
‫تو اوج جوونی، بیوه شد
‫منتها از دلِ همون غم و اندوه،
‫قوّت گرفت و ‫ناجی درد و بلای ما شد
‫از سر و وضعت که خلافش پیداست
‫یادمه یه بار راهبه از سرگذشتِ
‫یه حکیم بزرگ گفت…
‫کسی توی علم و خرد به گردِ پاش نمی‌رسید
‫اما دستِ روزگار چرخید و ‫مورد غضب پادشاه قرار گرفت
‫انداختش گوشه‌ی سیاه‌چال که ‫شکنجه بشه و تهش اعدام
‫ولی تو اوج فلاکت،
‫وقتی به تهِ خط رسیده بود، ‫فرشته‌ای به حکیم
‫نازل شد و باهاش حرف زد
‫از اون فرشته یاد گرفت که
‫اهمیتی نداره
‫اگه سراسر این دنیا رنج و محنتـه...
‫یا اگه طناب دار در انتظارمونـه
‫چون صاحب چیزی هستیم که
‫دستِ هیچ پادشاه و جلادی بهش نمی‌رسه
‫فکر و اندیشه‌مون
‫و توی افکار اون هم…
‫خداوند مونسش بود
‫برای رسیدن به آرامش هیچوقت دیر نیست
‫چیکار می‌کنی؟
‫هر روز تا اون‌ورِ ساحل میرم
‫رفیقت زورش زیاد بود که ‫تو رو تا اینجا آورد
‫خیلی‌ها جونِ پارو زدن ندارن، ‫واسه همین من میارمشون
‫- من هم می‌بری اون‌ور؟ ‫- نه
‫هر وقت جون گرفتی، خودت پارو بزن برو
‫فعلاً بچسب به وظایفت. ‫شنیدم تله با توئه.
‫- شکار با منه ‫- نه، شکار ازت برنمیاد
‫جذامی،
‫آخرعاقبتِ اون حکیم بزرگ چی شد؟
‫طبیعتاً شکنجه و اعدام شد
طبیعتاً
‫آهای!
‫جذامیه یه مسافر آورده!
‫از اون طرف آب!
‫بابا مُرد
‫دختره چطوره؟
‫بیا بریم درخت‌هام رو نشونت بدم
‫اینا درختِ آقطی‌ سیاهن
‫اواخر تابستون میوه میدن
‫کسی خبر داره قبل اینکه ‫بیای اینجا چیکاره بودی؟
‫باید بیای این طرفم؛
‫این گوشم سنگینـه
‫بعدش هم گلابی‌ها رو می‌چینم
‫به‌نظرت قبلاً چیکاره بودم؟
‫نهایتاً مزدور
‫آره، تهش همین می‌شدم
‫از سر و ریخت‌مون پیداست چیکاره‌ایم!
‫گفتم کدوم درخت‌ها؟
‫- گلابی و آقطی ‫- باریکلا
‫تک و توک در جریانن
‫اما راهبه کاری به گذشته‌ی ما نداره
‫پاییز هم که برسه، ‫وقت چیدن سیب‌هاست
‫دختره گفت چه بلایی سرش اومده؟
‫الان که پیش راهبه‌ست
‫اگه نگرانی، برو باهاش صحبت کن
‫از کدوم درخت‌ها گفتم برات؟
‫گلابی، سیب و آقطی سیاه
‫باریکلا
‫بعدِ این، دیگه نیازی به حجامت نیست
‫اگرچه هنوز خیلی مونده ‫زخم‌هات خوب بشن
‫خسته‌ای
‫آره
‫ولی چیز تازه‌ای نیست
‫دختره اصلاً خواب نداره
‫چی به سرش اومده؟
‫اتفاقات وحشتناک
‫- برات تعریف کرد؟ ‫- نه، لام تا کام حرف نمی‌زنه
‫نه خواب داره، نه خوراک
‫اسمش چیه؟
‫مارگارت
‫کیه؟
‫باباش رو می‌شناختم. دهقان بود
‫خب، مُرده
گویا
‫مادرش چی؟
‫- فکر کنم اون هم مُرده ‫- چطوری؟
‫چه‌می‌دونم. خیلی وقته مُرده
‫کُشتنش؟
‫شاید
دروغگوی خوبی هستی
جلوی چشم بچه؟
احتمالاً
‫یه بچه تاب دیدن چنین صحنه‌ای رو نداره
‫خدا رفیقت رو بیامرزه
‫ممنون
‫می‌خوای براش دعا بخونم؟
‫میلِ خودت
‫اسمش چی بود؟
‫ادوارد
‫دل‌آشوب و هراسان نشوید؛
‫همان‌گونه که به پروردگار توکل می‌کنید،
‫به من نیز ایمان آورید
‫در بارگاهِ معبودم، ‫منزلگاه بسیار است
‫آن‌گاه که مأوایی برایتان مهیا ساختم،
‫بازمی‌آیم و شما را نزد خویش می‌برم
‫تا هر کجا که من هستم، ‫او نیز در جوارِ من باشد
‫به هر کجا که برم، ‫او نیز رَه به آن‌سو خواهد یافت
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫- چاقو دستشـه ‫- مارگارت!
‫منو چاقو زد!
‫مارگارت!
‫چیزی نیست
‫مارگارت، نتر… نترس
‫مارگارت، آروم باش
‫این جزیره رو بلد نیست
‫پُرِ گرازه
‫- مارگارت! ‫- مارگارت!
‫مارگارت!
‫- مارگارت! ‫- مارگارت!
‫مارگارت!
‫آهای
‫هوی!
‫بدش به من
‫بده
‫اونایی که این بلا رو سرت آوردن،
‫می‌دونن اینجایی؟
‫اسم من چیه؟
‫بگو ببینم
‫رندولف
‫آفرین
‫جان کوچولو کیه؟
‫چرت و پرتـه. دیگه نبینم به زبون بیاریش
‫اگه دوباره بگی، ‫نصفه‌شب گربه میاد و
‫زبونت رو می‌خوره
‫چیزی نیست
‫بخواب
‫من حواسم به طوفان هست
‫خیلی‌خب، دراز بکش
‫چشم‌هات رو ببند
‫بخواب
‫ممنون که برگردوندیش
‫کاری نکردم
داستان این صومعه رو می‌دونی؟
‫نه
‫سال‌ها قبل اینکه تاریخ مکتوب بشه،
‫اینجا عبادتگاهِ مقدسی
‫برای حکمای دروئید بود
‫خدایانِ ناشناخته‌ای رو می‌پرستیدن؛
‫دقیقاً زیر سایه‌ی همین درخت‌ها
‫سال‌ها بعد، رومی‌ها از راه رسیدن
‫اونا هم سِحر و جادوی اینجا رو حس کردن و
‫معابد خودشون رو ساختن
‫بعد هم، دسته‌دسته آدم‌ برای عبادت
‫از پی‌شون اومدن
‫صدها خدا و بی‌شمار قبیله،
‫بدون اینکه درکی از زبون همدیگه داشته باشن
‫با این همه، پای جمیع‌مون به اینجا باز شد
‫واقعاً به نظرت این جزیره سِحرآمیزه؟
‫به نظرم نیروی خاصی توی هوای اینجاست
‫هیچ قدرتی بالاتر از قدرتِ قصه‌ها نیست
قصه‌هایی که می‌تونن آدمی رو وادار کنن ‫دست به کارهای شنیعی بزنه
‫بعد همون جنایت‌ها میشن قصه واسه نسلِ بعد
‫باز قصه‌ها…
‫نه
‫همه‌شون تحریف‌شده‌ان
‫عادت‌مونـه تحریفِ این قصه‌ها
‫چاقو همونطور که نون رو می‌بُره، ‫گوشتِ تن رو هم می‌بُره
‫همه چیز به تعادل برمی‌گرده
‫مگه تعادل هم نقشی داره ‫توی سرنوشتِ ما؟
‫اگه تعادلی در کار نبود که
‫الان من و تویی وجود نداشت
‫چرخ گردون از کار میفتاد و…
‫ما امروز با هم هم‌صحبت نمی‌شدیم
‫تا حالا به صحبت کردن فکر کردی؟
‫توازنی تا این حد دقیق که ‫در گذرِ زمان ذره‌ای به هم نخورده و
‫حکم معجزه رو داره
‫توازنی که خرج خلق یک واژه، ‫یک کلمه‌ی خاص میشه و
‫بعد از زبان جاری میشه و…
‫توی دوتا عقل و ذهن متفاوت درک میشه
‫رندولف
‫ممنونم
‫گشنه‌ات نیست؟
‫نه؟
‫دیگه نفس‌های آخرمـه
‫از کجا می‌دونی؟
‫با بندبندِ وجودم حسش می‌کنم
‫چه حسی داره؟
‫جوری که باید.
‫یکی اونجاست
‫چند وقتـه دریا شلوغ‌پلوغ شده
‫اول از پاهاش شروع کن
بُرش‌های کوچیک
‫خوبه. حالا اون یکی
‫خیلی‌خب
‫خوبه
‫عالیه. حالا برش بده بیا پایین
‫درست از روی شکم بیار پایین. خوبـه
‫درسته. بده من
‫خیلی‌خب. حالا نگاه کن
‫دقیقاً… دقیقاً همین شکلی
اینطوری. اون یکی رو خودت ببُر
‫آفرین. آره، باریکلا
‫حالا بکش
‫عجب دل و جرئتی داری، جوون
‫ممنون، خواهر
‫گرسنه‌ات نیست، آرتور؟
‫چرا، خواهر
‫خب، سارا امشب یه غذای عالی برات می‌پزه
‫- خورش شاه‌ماهی ‫- خورش شاه‌ماهی
‫- دوست داری؟ ‫- آره
‫اهل کجایی، آرتور؟
‫مزرعه‌مون طرف‌های کزیکـه
‫- طرف‌های کزیک؟ ‫- بله، آقا
‫- رندولف ‫- رندولف. طرف‌های کزیکـه
‫از جذامی شنیدم دنبال خواهرزاده‌اتی
‫- آره ‫- خوردی به پُست راهزن‌ها؟
‫- بله ‫- وسط جاده؟
‫بله
‫- اینجا در امانی ‫- کدوم جاده؟
‫جاده‌ی منتهی به کزیک، آقا
‫خدا رو شکر جون سالم به در بردی
‫واقعاً خدا رو شکر
‫نظرت چیه به خاطر دل و جرئتت ‫بعدِ شام
‫گلابی با عسل بهت بدم؟
‫- ممنون، خواهر ‫- خوبـه
‫مارگارت کوچولو
‫این پسره، آرتور رو
‫قبل اینکه بیاد صومعه ندیده بودیش؟
‫مارگارت
‫آدمایی که ریختن سرِ بابات…
‫قیافه‌هاشون رو دیدی؟
‫بابا گفت فرار کنم
‫بابا دیگه دعا نمی‌کرد
‫عصبانی بود
‫توی دلش دعا می‌کرد
‫اسم بابا چیه؟
‫بابات، باباتـه
‫بدش به من ببینم
‫به‌به، چه خوش‌دستـه
‫نگاه، اینجاش قوس داره
‫آره. باید جوری بتراشیش که ‫قوسش از دو طرف هم‌اندازه دربیاد
‫واسه همین باید این تیکه‌اش رو ‫یه‌ذره بتراشی که باریک بشه. خب؟
‫می‌تونی یکی برام بسازی؟
‫برات کمون بسازم؟
‫باشه
‫امروز یادِ یه حکایتی افتادم از
‫شاعری به اسم لوکرتیوس
‫درباره‌ی چیزی نوشته بود که ‫بهشون میگن اتم؛
‫که اگه تار و پودِ درخت‌ها و آدمیزاد و
‫سنگ‌ها رو از هم باز کنی،
‫به کوچیک‌ترین ذرات ‫سازنده‌ی خلقت می‌رسی که
‫چشم قادر به دیدنشون نیست
‫این اتم‌ها توی خلأ شناورن و…
‫خب، گاهی‌اوقات، بدون هیچ دلیل مشخصی،
‫مسیرشون رو کج می‌کنن
‫خیلی کم، حتی کمتر از ضخامت یه تارِ مو
‫اگه این تغییر مسیرِ ناچیز و…
‫غیرمنتظره نبود که اتم‌ها رو ‫ناچار کنه با هم برخورد کنن و
‫در هم تنیده بشن…
‫امروز هیچ اثری از حیات ‫روی این کره‌ی خاکی نبود
‫آفرین، درسته
‫محکم‌تر
‫آفرین، خودشـه
‫خوبه. محکم‌تر
‫بذار کمکت کنم
‫اون یکی رو بردار
‫آفرین. باریکلا!
‫خوبه
به نظرت کدوم واسه کمون بهتره؟
بیا نگاه‌شون کنیم
خیلی‌خب
ببین. جفت‌شون خوبن
!مارگارت
!مارگارت! بیا بازی
آرتور
تله گذاشتن بلدی؟
آره - خوبـه -
یه کمک‌دست قوی می‌خوام. بیا
خانوادت زمین دارن؟
آره
چند نفرید؟
نمی‌دونم
حالت خوبـه؟
آره. آره
فقط دیگه سنی ازم گذشته
کمکم کن بلند شم
مرسی
آره. بد زخمیت کردن
آره - کار کی بود؟ -
یه مردی
چندتا مرد
راهزن بودن - یه مرد؟ راهزن‌ها؟ -
آره - آها. میشه یه نگاه بندازم؟ -
ضربه‌ی مهلکیـه
.شانس آوردی جون سالم به در بردی .پسر خوش‌شانسی هستی
آره
باید خداتو شکر کنی که زنده‌ای
درستـه - با چماق زدت؟ -
شانس آوردی سرت رو از جا نکند
رندولف
موشی؟
راهبه کارت داره
خیلی درد داری؟
درخت‌ها رو یادت میاد؟
گلابی، سیب و آقطی سیاه
باریکلا
حتماً می‌دونی که مهم‌ترین فرد زندگی مارگارت کوچولویی
من اصلاً مهم نیستم
به تمام کسایی که توی زندگیت بهشون برخوردی فکر کن
ما به نحوی برای همشون مهم بودیم
قصه‌ی گایِ گیزبورنی و
رابین هود رو شنیدی؟
آره
میگن تو کُشتیش
واقعاً سرش رو بُریدی؟
تو گیج شدی، جذامی - خب، به هیچکس نمیگم -
ولی به کسی که توی بستر مرگشـه دروغ نگو
خب، واقعاً سرش رو بُریدی؟
گای گیزبورنی واقعی نیست
فقط یکی از قصه‌هاییـه که دهن‌به‌دهن چرخیده
ولی سر خیلی‌های دیگه رو بُریدم
جدی یادت نمیاد؟
نه
خوب به اسمش فکر کن
گای گیزبورنی واقعیـه
ولی سرش رو نبُریدی
گوشش رو کَندی
،گفتی توی یه زندگی دیگه باهاش نوشیدنی می‌خوردی
یادت میاد؟
گویا به اون زندگی دیگه رسیدیم
حالا...یه جفایی هست که
می‌خوام در حق یکی نکنی
تو تا لحظه‌ی مرگت از باغ میوه مراقبت می‌کنی
...به راهبه و
تمام اهالی قدیمی و آینده‌ی این صومعه خدمت می‌کنی
...ولی تحت هیچ عنوان
،طی این سال‌های خوب و صلح‌آمیز
به راهبه نگو واقعاً کی هستی
چطور؟
...چون
...یکی از اون قربانی‌های
...بی‌نام و بی‌چهره
...توی سایه‌های تاریک ذهنت
...قبلاً
شوهر اون بوده
بهم قول بده
...رابین
قول بده
♪ .تابستان فرا رسیده ♪ ♪ .بلند نغمه‌ات را بسُرای، ای فاخته ♪
♪ دانه‌ها رشد می‌کنند و ♪ ♪ مرغزارها سرسبز می‌شوند و ♪
♪ جنگل‌ها خرّم و باطراوت ♪
♪ نغمه سُرا، ای فاخته ♪
♪ گوسفندِ مادر برّه‌اش و ♪ ♪ گاوِ ماده گوساله‌اش را صدا می‌کند ♪
♪ گاومیش جوان می‌پرد و ♪ ♪ گوزن جست و خیر می‌کند ♪
♪ نغمه‌ی شادی سر بده، ای فاخته ♪
♪ فاخته، فاخته، چه نغمه‌ی زیبایی می‌خوانی ♪
♪ !دست از خواندن بر ندار ♪
خداحافظ، بریجید
آرتور
بیا
یه بچه توی ساحل روبرو هست
شاید خواهرزاده‌ات باشه
جذامی گفتش دنبال خواهرزاده‌ی گمشده‌ات می‌گردی
آره
ممکنـه خودش باشه؟ - معلوم میشه -
من که کسی رو نمی‌بینم
خب، منتظر می‌مونیم
شاید برگردن
اسمت چیـه؟
آرتور
با دروغ‌هات الکی وقتم رو تلف نکن
اسم واقعی‌ات چیـه؟
گادوین
گادوین، الان می‌خوای تصمیم بگیری که
...خودت دست به کار شی
یا بری خانوادت رو بیاری
دست به چه کاری؟
تو چند نفر رو کُشتی، گادوین؟
چندتا بچه رو کُشتی؟
من انقدر آدم کُشتم که حسابش از دستم در رفته
قبل از اینکه اصلاً به دنیا بیای
الان دارم بچه‌های کسایی رو می‌کُشم که خیلی وقت پیش کُشتمشون و
اصلاً یادم نمیاد کی بودن
،کسایی که کوچکترین ارزشی برام نداشتن
ولی برادرها و بچه‌ها و نوه‌هاشون من رو یادشون مونده
پس حالا مجبورم اون‌ها رو هم بکُشم
دوباره و دوباره
بعدش اشباح‌شون میان سراغم و باید اون‌ها رو هم بکُشم
این چرخه‌ی باطل هیچوقت تمومی نداره
یه نفرینـه، گادوین
،نفرینی که مسببش خودتی
حتی اگه برای انجام وظیفه‌ات باشه
اصلاً بحث وظیفه در میون نیست
برای چرخ روزگار فقط خون مهمـه
در عوضش هم چیزی جز خون عایدت نمیشه
ولی دلت می‌خواد بچه‌ها رو بکُشی، گادوین؟
دلت می‌خواد دست‌هات به خون
یه دختربچه آلوده باشه؟
نه
پدرت مُرده؟
عموهات چی؟
من بزرگترین مردی‌ام که مونده
از خانوادت دیگه کی زنده‌ست، گادوین؟
مادرم
عمه‌ها و خاله‌هام
خواهرهام
خونه دارید، گادوین؟
آره - برو خونه -
به خانوادت بگو که انتقام همه رو گرفتی
همه یه روزی به سزای اعمال‌شون می‌رسن
توی تخت خودت بخواب
زندگی‌ای که قراره در کنار خانوادت داشته باشی رو غنیمت بشمر
،اگر هم برگردی اینجا
این فرصت زندگی که الان بهت میدم رو حروم کردی
بعدش گلوت رو می‌بُرم و
برای همیشه فراموشت می‌کنم
حالا برو
پشت سرت رو هم نگاه نکن
فکر کردم رفتی
من رابینِِ خلافکارم
تو...باید بدونی که من یه هیولام
من رندولف نیستم
رابین هودِ خلافکارم
...متأسفم
بگو باید از اینجا برم
من هم همین الان میرم
بخواب روی تخت
...بریجید - دراز بکش -
تو شوهرم رو زنده‌زنده سوزوندی
،امیدوار بودم قبلش مُرده باشه
ولی در اون صورت که در رو قفل نمی‌کردی
گشتن لابلای خاکستر خونه‌مون برام یه عمر گذشت
وقتی جسدش رو پیداش کردم خیلی نحیف بود
یه گوشه کِز کرده بود و چیزی ازش نمونده بود
،ولی هر چقدر هم امیدوار باشم
مطمئنم زنده بوده
،چون تا آخرین نفس
بچه‌هامون رو بغل کرده بود
رندولف
منم
ملت از رابین هود میگن
قصه‌هاش رو تعریف می‌کنن
همه دروغی بیش نیستن
دروغ‌هایی که خیلی وقت پیش گفته بودم
...تا مردم احمق
کورکورانه ازم پیروی کنن
رابین
چه بلایی سرت آوردن؟
نترس
از اینجا نجاتت میدم
مارگارت کوچولو رو نجات میدم
با هم یه زندگی جدید رو شروع می‌کنیم
...ادوارد
از زنت برام بگو
زنم
مارگارت
زنم، مارگارت
توصیفش کن
توصیفش کنم؟
...موهاش
...به سرخی
خورشید در حال غروب بود
به سرخی خورشید در حال غروب تابستون
...به سرخی
...خورشید در حال غروب
تابستون
...رابین
به مرگ شایسته‌ای که گفتی رسیدی؟
آماده‌ام تموم شه
این زندگی رو مدیون توئم
خیلی وحشتناکـه
ولی این زندگی رو مدیون توئم
تو هیچ دِینی به من نداری
من تابحال کسی رو نکُشتم
می‌تونه مثل هرس کردن یه گل باشه
خب، نباید باشه
درستـه. نباید باشه
ولی می‌تونه
من به کسایی که به این جزیره میان کمک می‌کنم
درمان‌شون می‌کنم
خواهش می‌کنم
درمانم کن
...مارگارت کوچولو
اسم پدرت جان بود
سالیان سال بود که می‌شناختمش
قبل از اینکه بشه پدرت
...اولین بار روی
...یه پل دیدمش
روی یه رودخونه‌ی خروشان
آدم سرسختی بود
تسلیم‌بشو نبود
.جلوی هیچ احدی
حتی جلوی من
واسه همین گلاویز شدیم
روی همون پل
چپ و راست داشتیم همدیگه رو می‌زدیم
من یکی خوابوندم بغل کله‌اش
اون هم یه مشت زد توی شکمم
من هم تعادلم رو روی پل از دست دادم
!شلپ
با کون افتادم توی رودخونه
وقتی خودم رو کشوندم بیرون و
،موش آب‌کشیده شده بودم
همدیگه رو بغل کردیم
...اسم پدرت رو گذاشتیم
جان کوچولو
...بعدش سالیان زیادی به عنوان
خلافکار توی گرین‌وود زندگی کردیم
کلی ضیافت برگزار می‌کردیم
...ما
...به نیازمندها
نقره می‌دادیم
...نه
ولی نقره‌ها دزدی بودن
...اون‌ها رو از
آدم‌های بد می‌دزدیدیم
فهمیدی؟
آدم‌های بد
...اگه پدرت زنده بود
...می‌خواست داستانش رو برات تعریف کنم
چون از صمیم قلب دوستت داشت
نباید هیچوقت این رو به کسی بگی
حتی به بچه‌های هم‌بازیت
هیچوقت نباید اسم بابات رو بهشون بگی
آدم‌های بدی توی دنیای بیرون هست
کسایی که از دست پدرت عصبانی‌ان
پس از دست تو هم عصبانی‌ان
می‌تونی این راز رو نگه داری؟
من می‌تونم این راز رو نگه دارم، مارگارت کوچولو
تو چی؟
خوبـه
حالا بیا کنارم
این رو بگیر
چرا کوچولو؟
چی؟
چرا به پدرم می‌گفتید کوچولو؟
چون وقتی پیداش کردم کوچولو بود
عین خودت
بندازش دور کمون
.با پاهات خمش کن .عین خودم
خوبـه
حالا برو جلوی پنجره
...حالا
یه تیر بذار توی زِه
...نقطه‌ای که
آب به آسمون می‌رسه رو هدف بگیر
حالا تیر رو بکِش کنار دهنت
نگهش دار
بهت میگم کِی پرتاب کنی
...وقتی که گفتم
نباید همینطوری ولش کنی
صرفاً دیگه نباید نگهش نداری
...حالا
چشمت به هدف باشه
بدنت همیشه در حال حرکتـه
لحظه‌ی پرواز تیرت رو حس کن
احساس می‌کنی باهاش می‌رقصی
تا نگفتم همینطوری نگهش دار
تو قوی‌ای
...حرکاتش رو
حس کن
رقصش رو
حالا پرتاب کن
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»