‫همون‌جا وایسا!
‫قلابت رو باز کن.
‫یالا!
‫وایسا! تکون نخور.
‫اگه بهت بگم از صخره بپر پایین، ‫این کار رو می‌کنی؟
‫ما سربازهایی می‌خوایم که خودشون فکر کنن، ‫نه یه مشت گوسفند!
‫تموم شد، تو ردی.
‫نفر بعدی رو بفرست بالا.
‫ویلیه!
‫نفر بعدی، ویلیه!
‫برو، شروع کن!
‫یالا!
‫وایسا!
‫منو ببین. به من نگاه کن!
‫دست‌هات رو بیار بالا.
‫قلابت رو باز کن.
‫نه!
‫چی گفتی؟ ‫چیه، ترسیدی؟
‫نترسیدم، قربان. ‫فقط الکی خطر نمی‌کنم!
‫باشه، پس تا تهش برو.
‫وایسا! زانوی راستت رو بیار بالا.
‫حالا بخون!
‫گفتم بخون!
‫صدات رو نمی‌شنوم! ‫شما چیزی می‌شنوین؟
‫خیلی‌خب، کافیه! خفه‌خون بگیر!
‫قضیۀ این آهنگ‌های قدیمی‌ چیه؟ ‫نگو که از «پیاف» خوشت میاد؟
‫آخه من زیادی عاشق‌پیشه‌م، قربان!
‫خیلی‌خب، برگرد بیا!
‫دست نگه دار!
‫چرا اینجایی؟
‫می‌خوام عضو جی‌آی‌جی‌ان بشم، قربان! ‫[جی‌آی‌جی‌ان: گروه مداخله ملی ژاندارمری]
‫آره، چرا؟
‫توی دنیا بهترینه! ‫بهترین نیروی ضدتروریسم...
‫آره، آره، ‫منم آگهی‌های استخدامیشون رو دیدم.
‫چرا اینجایی، مکس؟
‫چون می‌تونم بهترین باشم، قربان!
‫بهتر از بابات؟
‫جنَمش رو داری، مکس؟ از پسش برمیای؟
‫راستش هنوز نمی‌دونم.
‫ولی این تنها کاریه که می‌خوام بکنم ‫و برای ثابت کردنش هر کاری می‌کنم.
‫نفر بعد، لوموان!
‫چرا اون اونا رو ازت پرسیدن؟
‫هیچی نیست، فقط چرت‌وپرت می‌گن ‫تا تمرکزمون رو به هم بزنن.
‫خوب شد به پسره سخت گرفتی.
‫این‌جوری بقیه نمی‌گن ‫داری واسه پسرخوانده‌ت پارتی‌بازی می‌کنی.
‫کار درستی کردی.
‫» ترجمه از الهام صدر «
‫یالا بچه‌ها! بجنبین! بزن بریم!
‫یالا!
‫کارآموزها، هر وقت آماده بودین، ‫شمارش رو شروع کنین.
‫- تیرانداز یک، آماده. ‫- تیرانداز دو، آماده.
‫[یک حرکت جسورانه]
‫سه، دو، یک.
‫[کواچی] ‫[حمله نهایی]
‫بریم! ۱۳!
‫چهارده!
‫پانزده!
‫[احتیاط] ‫[حصار الکتریکی]
‫امروز یه روز ابری در پیش داریم،
‫ولی نیازی به چتر نیست، ‫چون انتظار بارون نداریم.
‫کجایی؟
‫دارم میام، آره. اینجام.
‫سلام، عزیزم!
‫- می‌خوای همین‌جوری بدون اجازه برداری؟ ‫- اگه می‌پرسیدم، می‌گفتی نه!
‫سلام، دختر خوشگلم!
‫بی‌خیال، رفت. ‫۱۶ ساله‌ها همین‌جورین دیگه!
‫حتی به باباش یه سلام هم نمی‌کنه؟
‫عیب نداره، به‌هرحال امشب ‫توی آموزشگاه می‌بینمش.
‫اون که دیروز بود.
‫- شوخی می‌کنی. ‫- نه.
‫تمرینش همیشه پنجم بود.
‫لعنتی...
‫واقعاً فکر می‌کردم امشبه.
‫چطور بود؟
‫[هشدار ۱]
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫باید برم.
‫بریم، یالا!
‫حرکت کنین. بجنبین! از اینور.
‫انبار مهمات ارتش در شاتودن.
‫چهار سرباز بی‌دلیل با گلوله کشته شدن.
‫می‌بینم.
‫دو تا سرباز دیگه هم مفقودن. ‫ممکنه گروگان گرفته شده باشن.
‫سریع، خشن و دقیق بود.
‫کلاشنیکف، کلاشنیکف... و یه یوزی؟
‫یه یوزی، آره.
‫مشخصه تروریست‌ها ‫منطقه رو خوب می‌شناختن.
‫می‌دونستن دوربین‌ها کجان ‫و چندتاشون رو زدن.
‫حساب‌شده، دقیق و خونسردانه بود. ‫حرفه‌ای هستن.
‫هنوز دنبال سرنخی ‫واسه شناسایی‌شون می‌گردیم.
‫به نظر میاد عادت دارن با هم کار کنن.
‫شاید مزدور باشن.
‫ولی چرا باید واسه چند تا سلاح گرم ‫همچین خطر بزرگی بکنن؟
‫اسلحه رو همه‌جا می‌شه پیدا کرد.
‫خب، این یه پروندۀ غیرعادیه. ‫پالت‌ها پر از مواد منفجره‌ست.
‫سی‌اِل-۲۰. یه ترکیب آزمایشی.
‫- پس اینو بردن، هان؟ ‫- دقیقاً همون‌طوری که رسیده بود.
‫قوی‌ترین مادۀ منفجره‌ای که تا حالا شناخته شده. ‫یه‌عالمه هم بوده.
‫ردی از این آدم‌ها داریم؟
‫هنوز نه. بخش شناسایی داره ‫همه‌چی رو بررسی می‌کنه.
‫تازه عکس‌ها به دستشون رسیده. ‫پیداشون می‌کنن.
‫تانیا رو از بخش خنثی‌سازی برداشتم. با تو میاد. ‫این کامیون رو متوقف کنین و محموله رو برگردونین.
‫مسئولیت عملیات با توئه.
‫- باهامون نمیای؟ ‫- بچه‌ها اونجا به من نیازی ندارن.
‫توی مرکز فرماندهی می‌مونم.
‫- صبر کن، اینجا یه تصویر واضح داریم. ‫- بیارش روی صفحه.
‫همون‌جا، روی سقف.
‫- یه دستگاه خنک‌کننده‌ست. ‫- درسته. که یعنی تراشه جی‌پی‌اس هم داره.
‫با پلیس هماهنگ می‌کنیم ‫و از اون طریق کامیون رو ردیابی می‌کنیم.
‫واحد تو رو به‌عنوان نیروی زمینی ‫واسه پشتیبانی نگه می‌داریم.
‫- تو مسئول کار با مسلسلی. ‫- باشه.
‫همین الان یه هلیکوپتر از ویلاکوبلی رسید.
‫- و ما هم ۸۲ رو برمی‌داریم. ‫- خیلی‌خب.
‫کلویی، می‌شه ما رو ‫در جریان مسیر کامیون بذاری؟ بریم.
‫آره.
‫[تعهد برای تمام عمر]
‫- فیوزها وصله؟ ‫- وصله.
‫بی‌سیم‌ها با منه.
‫مرکز تنظیم شد. ‫چک پیش از پرواز تکمیل شد.
‫دریافت شد.
‫خیلی‌خب، بریم!
‫ماشین ۴ رو بردارین، باشه؟
‫نیروهای کمکی رسیدن. ‫خوشحالم اینجایی، تانیا!
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫حق تقدم با تیم اعزامیه.
‫هی سیبیلو، به بزرگترت ‫احترام بذار و سوار شو، باشه؟
‫آره، و یادت نره که منم می‌تونم ‫مغزت رو منفجر کنم.
‫واسه منفجر کردن یه چیز به اون کوچیکی ‫احتمالاً به مشکل بخوری!
‫یالا، با من سوار شو.
‫ماشین باحالیه.
‫آره، هفتۀ پیش گرفتمش. ‫از یه مسابقه توی مرز اسپانیا توقیف شده بود.
‫دارن می‌رن!
‫نباید اول کار رو تموم کنیم؟
‫هرچقدر دلت می‌خواد طی بکش، پسر. ‫ما می‌خوایم عملیات رو تماشا کنیم.
‫بریم.
‫- بشینین. راحت باشین. ‫- ژنرال.
‫داریم بلند می‌شیم، بریم!
‫پیداشون کردیم. ‫ردیابش نشون می‌ده ۴۰ کیلومتر فاصله داره،
‫توی یه جاده فرعی به سمت شارتر.
‫باشه، همگی به سمت آ-۱۰ حرکت کنین.
‫دو گروگان گزارش شده.
‫اونجا چی‌کار می‌کنین؟ الو!
‫ویلیه هستم، سرهنگ.
‫شنیدیم تیم داره می‌ره عملیات. ‫خواستیم حمایت خودمون رو نشون بدیم.
‫گم شین اونور لعنتی‌ها، ‫نمی‌خوام صداتون رو بشنوم.
‫شما نامرئی هستین. فهمیدین؟
‫کامیون رو می‌بینیم.
‫کیلومتر ۸۱ئـه، به سمت جنوب.
‫فقط کامیونه، هیچ ماشین دیگه‌ای نیست.
‫سرعت داره.
‫جلوتر یه شهره. ‫۱.۵ کیلومتر فاصله داره.
‫یه مدرسه هم در حاشیۀ منطقه شهری‌ـه.
‫[دبستان ژول فری]
‫می‌تونه هدفشون باشه.
‫یه تن سی‌اِل-۲۰ بارشونه.
‫اگه منفجر بشه، ‫کل محله رو با خاک یکسان می‌کنه.
‫- این اتفاق نمی‌افته. ‫- ممکنه منفجر بشه و شما رو هم بفرسته هوا.
‫اگه فکر بهتری داری، سراپا گوشم.
‫وگرنه می‌دونی که باید چی‌کار کنیم.
‫همگی برید عقب!
‫سدریک، بزن کنار و بعداً وارد عمل شو.
‫دریافت شد. دارم می‌زنم کنار.
‫باید دور بزنیم! سمت چپ، برو!
‫کامیون تقریباً رسیده به مدرسه.
‫یه اتوبوس مدرسه داره نزدیک می‌شه.
‫۸۲۳ متر دیگه به هم می‌رسن.
‫کسی صندلی شاگرد ننشسته. ‫فقط راننده‌ست.
‫هدف متوقف شد.
‫لعنتی!
‫خیلی‌خب، منو همین‌جا پیاده کنین!
‫دیوید، من مذاکره‌کننده‌م.
‫تو بچه‌ها رو از اتوبوس پیاده کن.
‫اتوبوس گیر کرده. ‫نمی‌تونم کاری کنم، گیر افتادم.
‫دارن با طناب میان پایین!
‫پلیس! دست‌ها بالا!
‫دست‌هات رو ببینم!
‫دیوونه شده. بازم هستن، نگاه کن!
‫هر دو دستت رو بذار روی سرت، همین الان!
‫هر دو دستت رو ببر بالا!
‫دست! دست‌ها بالا!
‫من اسلحه ندارم! مجبورم کردن!
‫چاره‌ای نداشتم!
‫مجبورم کردن، باید حرفم رو باور کنین!
‫گفتن اگه دستگیر بشم، ‫باید ضامن رو ول کنم!
‫دیگه خیلی دیره!
‫دست‌ها روی سرت، همین الان! ‫می‌خوام دست‌هات رو ببینم. نشونم بده!
‫تیم آلفا در موقعیت.
‫بازش کن!
‫عصر بخیر، بچه‌ها. همه‌چیز مرتبه. ‫حالا باید از اتوبوس پیاده بشیم.
‫زن و بچه‌م... اونا هنوز توی خونه‌ن!
‫گفتن اگه محموله رو نرسونم، منو می‌کشن.
‫دست‌ها! دست‌ها روی سرت، زود باش!
‫تخلیۀ اتوبوس شروع شد. ‫تیم دوم در حال نزدیک شدن.
‫هر دو دست!
‫اون یکی دستت هم همین‌طور!
‫من گروهبان عثمان هستم.
‫دارم می‌گردم.
‫- بیاین یکی‌یکی بریم بیرون! ‫- آروم باشین.
‫خانم، می‌شه چند تا از بچه‌ها رو ببری؟
‫بریم!
‫یا خودم یا خانواده‌م. ‫انتخاب دیگه‌ای ندارم!
‫دست چپت رو آروم بیار بالا. ‫باید ببینم توش چیه!
‫لعنتی.
‫ضامن رهاسازی دستشه.
‫خواهش می‌کنم! به حرکتتون ادامه بدین.
‫سدریک، برش دار. ‫هر لحظه ممکنه منفجر بشه.
‫- بیاین پایین و برید اون سمت. ‫- حرکت کنین!
‫تانیا، وضعیت چطوره؟
‫دو تا جعبه. در رو بررسی می‌کنم.
‫دیوید، عثمان یکی از ‫دو سربازیه که از پایگاه گروگان گرفتن.
‫- دریافت شد. ‫- ممکنه گروگان باشه.
‫- گروهبان عثمان، درسته؟ ‫- درسته.
‫باشه.
‫مشکلی نیست، عثمان.
‫همه‌چیز مرتبه. ‫لطفاً برو به بچه‌ها کمک کن.
‫عثمان، به من نگاه کن.
‫- دارم اسلحه‌م رو کنار می‌ذارم. ‫- باشه.
‫- یالا، حرکت کنین! ‫- خوبه، برید!
‫- بریم! ‫- بدویین! برید!
‫- می‌خوان شلیک کنن؟ ‫- برید!
‫برید اون طرف!
‫در مشکلی نداره.
‫دارم بازش می‌کنم.
‫دارم می‌رم بالا.
‫به من نگاه کن. هی!
‫جات امنه.
‫به من نگاه کن. ‫حواست به من باشه، گروهبان. اینجا، باشه؟
‫آروم می‌رم سمت در و بازش می‌کنم ‫تا بتونیم حرف بزنیم.
‫باشه؟
‫خب، دارم در رو باز می‌کنم.
‫به من نگاه کن.
‫هی، من اینجام.
‫هی، اینجا.
‫به من نگاه کن. بچه داری؟
‫سارا و نورا. آره.
‫سارا و نورا. چه اسم‌های قشنگی.
‫- فکر کنم خونه باشن... ‫- می‌دونم اونجان.
‫همین الان داریم می‌ریم پیش خانواده‌ت.
‫هم به اونا کمک می‌کنیم، هم به تو.
‫اتوبوس تخلیه شد. بچه‌ها در امانن.
‫مدار موازی نداره. ‫همه‌چی به ضامن وصله.
‫منو ببین.
‫خوبه. حالا می‌خوام ‫به سارا و نورا فکر کنی.
‫هرچی بیشتر فکر کنی، ‫دست چپت رو بیشتر فشار می‌دی.
‫باشه.
‫- باشه؟ همین‌جوری فشار بده. ‫- باشه.
‫- دست چپت رو محکم فشار بده. ‫- آره.
‫دیوید، واسه خنثی کردن سیستم ‫به ضامن نیاز دارم.
‫حدود ۶۰ تا سی‌اِل-۲۰ اینجا وصل شده.
‫دست راستت رو می‌تونی بیاری پایین.
‫خب، خوبه. خیلی خوبه.
‫کارت عالیه. به من نگاه کن.
‫دست چپت رو بیار سمت من.
‫آروم، آروم. ‫فقط دست چپت رو دراز کن، عثمان.
‫با این هیچ کاری نمی‌تونم بکنم. ‫چاشنی رو می‌خوام.
‫عثمان، منو ببین. ‫به دخترهات فکر کن.
‫کارت عالیه. درسته، دقیقاً همین‌جوری.
‫عالیه. خیلی خوب داری پیش می‌ری.
‫همین‌جوری به من نگاه کن.
‫فوق‌العاده‌ست. گرفتمش.
‫جات امنه.
‫تموم شد.
‫ببین، دیگه می‌تونیم نجاتت بدیم.
‫تقریباً تمومه.
‫واقعاً عالی بود. آفرین، گروهبان.
‫خب، خانوادۀ عثمان صحیح‌وسالم ‫توی خونه‌شون بودن.
‫اما دست و دهنشون بسته بود. ‫گروگان‌گیرها تازه ولشون کرده بودن.
‫گروهبان اینو نمی‌دونست، ‫واسه همین به دستوراتشون عمل می‌کرد.
‫بهمون گفت مأموریتش
‫این بوده که محموله رو توی یه پارکینگ متروکه ‫نزدیک شارتر تحویل بده.
‫و اگه گیر می‌افتاد، ‫باید خودش رو منفجر می‌کرد.
‫ما نذاشتیم این کار رو بکنه.
‫بعدش در محل ملاقات،
‫یه کامیون یخچال‌دار دوم پیدا کردیم ‫که نمی‌دونستیم از پایگاه دزدیده شده.
‫راننده داخلش بود. ‫سرباز دومی که گروگان گرفته شده بود.
‫بهش شلیک کردن. ‫حتماً همون دستورات عثمان رو داشته.
‫تهدیدش کردن اگه اطاعت نکنه، ‫خانواده‌ش رو می‌کشن.
‫ولی وقتی محموله رو رسوند، کشتنش.
‫چیزی توی کامیون پیدا نکردیم.
‫ولی می‌دونیم که داشته ‫سی‌اِل-۲۰ حمل می‌کرده.
‫دستگاهی که استفاده کردن پیشرفته بود.
‫تقریباً در سطح حرفه‌ای.
‫پس بعید نیست بگیم که این کار ‫کاملاً سازمان‌یافته و برنامه‌ریزی‌شده بوده.
‫تانیا؟ در خدمتیم.
‫سی‌اِل-۲۰. یه مادۀ منفجره جدید. ‫فوق پیشرفته.
‫در اصل یه آفت‌کش ناموفق ‫از ایالات متحده بوده.
‫- می‌شه لطفاً ویدیو رو پخش کنی؟ ‫- آره.
‫پایگاه آزمایشی اف‌پی‌اِی.
‫این ویدیو مربوط به ‫آزمایش شلیک جنگی پنج سال پیشه.
‫تازه اون فقط دو و نیم کیلو بود.
‫قوی‌ترین مادۀ منفجره متعارفیه ‫که تا حالا ساخته شده.
‫و کار کردن باهاش خیلی پیچیده‌ست.
‫کمتر از ده نفرمون آموزش لازم رو دیدیم.
‫آخرین بار اینو توی افغانستان دیدم. ‫انبار مهمات ایالات متحده.
‫فرانسه هرگز علناً ‫داشتنِ اینو تأیید نکرده،
‫ولی خب، این همون چیزیه که دیشب
‫یه تن ازش دزدیده شده. و فقط نصفش ‫توی کامیونی بود که متوقفش کردیم.
‫پس هنوز نیم تن سی‌اِل-۲۰ اون بیرون هست؟
‫آره.
‫امنیت داخلی و پلیس ورسای پیگیر پرونده‌ن.
‫بخش شناسایی رو هم در اختیارشون گذاشتم.
‫کریستف، تو تیم رو توجیه می‌کنی. ‫می‌خوام هرچه زودتر آماده باشن.
‫چشم، ژنرال. حلش می‌کنم.
‫پس بریم سراغش. باشه.
‫- چیزی می‌خوری؟ ‫- آره.
‫باشه، بریم.
‫عجب کار خفنی کردن.
‫زدنِ انبار مهمات...
‫خیلی دل و جرئت داشتن.
‫حالا که قراره رسماً رفتنم رو اعلام کنم، ‫پروندۀ راحتی براتون نذاشتم.
‫هی هیوستون، کسی خونه‌ست؟
‫چقدر از آخرین باری که حرف زدیم می‌گذره؟
‫- الان که داریم حرف می‌زنیم. ‫- نه، منظورم حرف زدن واقعیه.
‫خب، دیروز اون موتوری که می‌خواستی بخری رو ‫نشونم دادی. هنوز تو شوکم.
‫دیوید.
‫چی شده؟
‫سرطان پانکراس مرحله ۳. ‫این چیزیه که شده.
‫دکتر بهم پنج شیش ماه وقت داده. ‫ولی من کله‌شقم، شاید بشه هفت ماه.
‫ولی کارم تمومه.
‫- «کارت تمومه»؟ ‫- اوهوم.
‫منظورت چیه که «کارت تمومه»؟ ‫فقط می‌خواستی همین رو بهم بگی؟
‫بعد از تموم چیزهایی که از سر گذروندیم، ‫داری همین‌طوری تسلیم می‌شی؟
‫بعضی از مبارزه‌ها دفترچه راهنما ندارن.
‫کاری نمی‌شه کرد. ‫نمی‌تونیم براش آماده بشیم.
‫این یکی رو نمی‌تونم شکست بدم. تموم شد.
‫پس می‌کشم کنار.
‫می‌خوام وقتم رو با خانواده‌م بگذرونم.
‫هیچ‌وقت پیششون نبودیم.
‫- آره. ‫- دیوید.
‫به‌خاطر رفتنت احساس گناه نکن.
‫این واسه تو و جس تصمیم درستیه.
‫- آره. ‫- اون خیلی وقته منتظرته.
‫تو همین الانشم ‫بهترین مأموریت‌هات رو انجام دادی.
‫و نگران مکس هم نباش، باشه؟
‫حتی اگه از پس آزمون‌ها بربیاد، ‫حواسم هست که قبول نشه.
‫نگران نباش، نمی‌شه.
‫اصلاً گپ زدن بلد نیستی. اینو می‌دونی؟
‫تق‌تق، کسی خونه‌ست؟
‫ممنون.
‫قضیۀ کریستف...
‫باورم نمی‌شه.
‫باعث شده واسه استعفا دادنت تجدیدنظر کنی؟
‫نه، راستش برعکس.
‫تصمیمم رو گرفتم.
‫و خیلی زود می‌تونیم به رؤیامون برسیم.
‫سفر دور دنیا با قایق بادبانی.
‫موقع مراسم فارغ‌التحصیلی رسماً اعلامش می‌کنم. ‫همه‌چی رو اصولی پیش می‌برم.
‫مکس چی؟ اونم به‌زودی فارغ‌التحصیل می‌شه.
‫- می‌خوای تنهاش بذاری؟ ‫- نه، ولی...
‫مکس فارغ‌التحصیل نمی‌شه، این قطعیه.
‫نمی‌تونه وارد تیم بشه.
‫خب؟
‫نظرت چیه؟ ‫واسه بهترین سفر عمرت آماده‌ای؟
‫وای مامان، کلاسم ساعت ۹ صبح بود.
‫- سلام، بابا! ‫- سلام!
‫- نمی‌دونستم اینجایی. ‫- اوهوم.
‫- چیه؟ ‫- رفتارتون عجیب‌غریب شده.
‫- نه، خودت عجیب‌غریبی. ‫- آره. باید دست از عجیب بودن برداری.
‫- آره. ‫- باشه، حتماً. باشه.
‫- مامان، می‌تونی منو برسونی کلاس؟ ‫- ببخشید، باید برم سر کار.
‫- با مترو چند ساعت طول می‌کشه. ‫- من می‌رسونمت، کلاهت رو بیار.
‫مطمئنی؟
‫معلومه که مطمئنم. ‫نمی‌تونم دخترم رو ببرم کلاس پیانو؟
‫- عالیه. ‫- بریم، کلاهت رو بردار.
‫- برم لباس عوض کنم، الان میام. ‫- باشه.
‫این اولین باره.
‫عاشقتم.
‫خب، ساعت ۸:۴۲ دقیقه‌ست ‫و می‌تونیم شیش دقیقه‌ای برسیم منطقه ۱۷.
‫- منطقه ۱۷ چی؟ ‫- از این به بعد می‌تونم بیشتر از این کارها بکنم.
‫برسونمت کلاس یا هر جای دیگه. ‫می‌تونیم بیشتر وقت بگذرونیم.
‫البته اگه از وقت گذروندن ‫با بابای پیرت خجالت نمی‌کشی.
‫- ولی... ‫- می‌خوام بیشتر باهات وقت بگذرونم.
‫آره، منم همین‌طور بابا، ‫ولی کلاسم توی منطقه ۱۷ نیست.
‫آموزشگاهم رو عوض کردم. ‫توی ساکلی‌ـه.
‫- ساکلی؟ ‫- آره.
‫می‌رسیم. محکم بچسب.
‫نمی‌رسیم. لعنتی...
‫اینجا که کلوپ تفریحی نیست!
‫سردتون نیست؟
‫نه!
‫بی‌خیال، خودمم دارم یخ می‌زنم!
‫تو! سردت نیست؟
‫دروغ چرا قربان، اینجا سرده.
‫چرا چیزی نگفتی؟ ‫ما که حیوون نیستیم!
‫نگران نباش، خیلی زود گرمت می‌کنیم.
‫بخاری برقی...
‫گفتی سردته، نه؟ بیا.
‫ببر بالای سرت.
‫گرمت می‌کنه، نه؟
‫بله، همین‌طوره قربان.
‫یالا، بده به بغلیت. ‫می‌خوام لبخندهای گنده‌تون رو ببینم بچه‌ها!
‫و مراقب اون یکی باشین، باشه؟ ‫مال ژنراله.
‫اگه بخوره زمین، بدبخت می‌شیم.
‫سه... دو... یک... بریم!
‫جی‌آی‌جی‌ان فقط یه نیروی ضربت نیست، ‫بهترین بهترین‌هاست!
‫ما بهترینیم. ‫اما بهترین بودن هزینه داره.
‫اگه قرار باشه برم میدون نبرد،
‫باید با تمام وجودم بدونم که می‌تونم ‫زندگیم رو بسپارم دست‌تون.
‫که می‌تونم به همرزم‌هام اعتماد کنم.
‫و اگه می‌خواین عضوی از این تیم باشین،
‫باید مطمئن بشیم که می‌تونیم بهتون اعتماد کنیم.
‫بیاین یه‌کم فضا رو عوض کنیم. ‫آره، این بمب دوده.
‫خیلی‌خب، بلندش کنین، تنبل‌ها! ‫وایسادن نداریم!
‫یالا! ادامه بدین!
‫می‌دونم خسته‌این.
‫پس اگه دیگه نمی‌تونین تحمل کنین، ‫بذارینش زمین.
‫اشکالی نداره.
‫می‌تونی سال دیگه دوباره شرکت کنی.
‫صد متر فاصله داریم.
‫یادتون باشه در فاصله صد متری، ‫هر درجه معادل یک سانتی‌متره.
‫می‌خوام پنج تا گلوله رو ‫دقیقاً بزنین وسط خال.
‫موفق باشین، آقایون.
‫دو هفته پیش صد نفر بودین.
‫الان چند نفرتون مونده؟ ۱۴ نفر؟
‫بعد از فردا، اگه اون چیزی که باید رو ‫نداشته باشین،
‫اون‌وقت راه باز، جاده دراز.
‫می‌تونستیم همه‌تون رو بفرستیم خونه.
‫می‌تونستیم.
‫اما اونایی که بتونن از فرآیند انتخاب ‫جون سالم به در ببرن،
‫جایگاهشون رو به دست آوردن.
‫هی، یادتون نره که واسه این کار ‫پول چندانی نمی‌گیرین!
‫اگه می‌خواین جا بزنین، الان وقتشه.
‫جا می‌زنی؟
‫عمراً، امکان نداره!
‫فقط یه فشار دیگه مونده، خانم.
‫تبریک می‌گم! پسره!
‫و اگه اون‌قدر خوش‌شانس باشین ‫که وارد بخش من یا سدریک بشین،
‫اون‌وقت قول می‌دم ‫ما هم جونمون رو براتون فدا کنیم.
‫البته اگه قبول بشین.
‫دست‌ها بالا!
‫آزمون آخر رو عوض می‌کنیم.
‫به خنثی‌سازی بمب.
‫نباید دقیقه نودی همه‌چیز رو عوض کنیم.
‫- تازه، خنثی‌سازی اصلاً کار ما نیست. ‫- صبر کن، منظورت چیه؟
‫همین دیروز با مواد منفجره سروکار داشتیم.
‫خنثی‌سازی هم بخشی از کاره.
‫ما خودمون رو وفق می‌دیم. باید آماده بود.
‫- به‌خاطر مکس داری تغییرش می‌دی؟ ‫- آره.
‫عوضی‌بازی درنیار، دیوید. ‫می‌دونی چی‌ها از سر گذرونده.
‫فکر کن اومدیم مأموریت ‫و به یه بمب برمی‌خوریم. چی‌کار می‌کنیم؟
‫بی‌خیال، تو نمی‌خوای امتحانش کنی، ‫می‌خوای رد بشه.
‫فکر می‌کنی آخرش مثل باباش می‌شه.
‫- جیبریل، آزمون آخر رو تغییر می‌دیم. ‫- دست نگه دار.
‫داریم برنامه‌ها رو عوض می‌کنیم.
‫به من نگاه کن.
‫از پسش برمیای.
‫از تانیا به مکس، صدام رو می‌شنوی؟
‫واضح و روشن.
‫یه لحظه صبر کن. فقط نفس بکش.
‫همینه. حالا برو جلو.
‫- و حواست رو جمع کن. ‫- هی.
‫یه سیم اینجاست.
‫می‌ره سمت پله‌ها.
‫دنبالش می‌کنم...
‫می‌رسه به یه تابلوی برق.
‫این...
‫لعنتی. یه چیزی رو فعال کردم.
‫بهتره عجله کنی. یه دقیقه وقت داری.
‫یه بمب دست‌ساز می‌بینم.
‫یه لوله، چند تا سیم. ‫باشه، می‌دونم کدوم رو قطع کنم.
‫خنثی شد.
‫- وای! ‫- ایول!
‫باشه، باشه. ‫بیاین یه‌کم سروصدا راه بندازیم، خب؟
‫ایول!
‫- بله رو داد! ‫- آره!
‫دارم ازدواج می‌کنم، بچه‌ها! ‫دارم ازدواج می‌کنم!
‫ایول!
‫مبارکه!
‫- مراسم قشنگی می‌شه. ‫- شروع خوبیه.
‫- سلام، ژنرال. ‫- سلام، جس. می‌بینمت.
‫حالت چطوره؟
‫- بابت پیامت ممنون. ‫- اوهوم.
‫- شب مهمیه، نه؟ ‫- دقیقاً.
‫- دیوید رو ندیدی؟ ‫- نه، هنوز نه.
‫خیلی وقت گذشته.
‫پونزده سال.
‫- قول دادی هیچ‌وقت به نیرو ملحق نشه. ‫- اوه، ناتالی...
‫تموم تلاشم رو کردم. ‫هرجا که تونستم سد راهش شدم.
‫بیشتر از بقیه بهش سخت گرفتم. ‫عملاً انداختمش بیرون.
‫ولی دیگه باید چی‌کار می‌کردم؟
‫اون بی‌نظیره.
‫ولی بی‌نظیر بودن ‫جلوی کشته شدن رو نمی‌گیره.
‫اگه اونو هم از دست بدم...
‫این خراب‌شده... لوران رو ازم گرفت.
‫حالا می‌خواد پسرم رو بگیره؟
‫باید بهم قول بدی
‫که مراقبش باشی.
‫که مکس رو هیچ‌وقت تنها نذاری.
‫بهم قول بده.
‫هیچ‌وقت.
‫یادت نره،
‫اگه تو نبودی، ‫من هیچ‌وقت شوهرم رو از دست نمی‌دادم.
‫پیر ژان لوموان.
‫واحد تاکتیکی، بخش یک.
‫با افتخار و سربلندی بپوشش.
‫[گروه مداخله ملی ژاندارمری]
‫رافائل ریچی.
‫شناسایی و اطلاعات.
‫با افتخار و سربلندی بپوشش.
‫ایول!
‫ماکسیم ویلیه. ‫واحد تاکتیکی، بخش یک.
‫با افتخار و سربلندی بپوشش.
‫ایول!
‫می‌خواستی چند کلمه‌ای حرف بزنی، نه؟
‫ببخشید، من زیاد...
‫توی این چیزها خوب نیستم.
‫امروز روز خاصیه.
‫همه‌تون سخت تلاش کردین. ‫امروز یه نقطه عطفه.
‫هم برای شما، هم برای من.
‫یه پروسه انتخاب سخت و بی‌رحمانه رو ‫پشت سر گذاشتین
‫و حالا رسماً عضوی از تیم هستین.
‫خسته نباشین.
‫این تیم فوق‌العاده‌ست.
‫قراره کنار هم کار و زندگی کنین.
‫یه‌جورهایی مثل خانواده‌ست.
‫خانواده‌ای که ازتون انتظارات زیادی داره.
‫باید فداکاری کنیم.
‫و من معتقدم این فداکاری‌ها رو نمی‌شه ‫تنهایی انجام داد.
‫خانواده‌هاتون، حمایت و عشقشون، ‫این کار رو ممکن می‌کنه.
‫ولی این انتخاب اونا نبوده.
‫به میل خودشون نبوده. مجبور شدن.
‫پس ازتون ممنونم.
‫ممنون، چون شما...
‫شجاعت واقعی رو بهمون نشون می‌دین.
‫احتمالاً شما از همه‌مون شجاع‌ترید.
‫ما چیزهای غیرممکنی ازتون می‌خوایم.
‫اینکه با تأخیرها، شب‌بیداری‌ها ‫و بوق پیجرها کنار بیاین.
‫اینکه با ترسی که موقع رفتن‌مون ‫به مأموریت دارین کنار بیاین.
‫مخصوصاً مأموریت‌های سخت. ‫گاهی هم به جاهای خیلی دور.
‫پس قهرمان‌های واقعی کیان؟
‫شاید خانواده‌هاتون باشن.
‫خیلی‌خب، بیاین جشن بگیریم!
‫فردا توی میدون می‌بینمتون.
‫ایول!
‫فقط می‌خوام بابت حمایتتون تشکر کنم.
‫- باعث افتخاره. خودت به دستش آوردی. ‫- ممنون.
‫هی، دیوید! ‫کجا می‌ری؟ برگرد!
‫نمی‌تونم مکس رو ول کنم.
‫اصلاً نمی‌تونم.
‫بانک بهم پیشنهاد ترفیع داده.
‫یه... فرصت خیلی بزرگیه.
‫خیلی عالیه.
‫توی سنگاپوره.
‫بهت نگفتم چون...
‫اصلاً جای بحث نداشت.
‫می‌دونم نمی‌خوای باهام بیای اونجا و...
‫نمی‌تونستم بذارم خانواده‌مون از هم بپاشه.
‫هیچی برام مهم‌تر نیست.
‫ولی معلومه که واسه تو فرق داره.
‫من و مانون هیچ‌وقت در اولویت نبودیم.
‫این‌طور نیست...
‫ولی تو... جس رو داری.
‫و مکس چی؟
‫می‌خوای بهش بگی ‫چرا داری این کار رو می‌کنی؟
‫فقط... لطفاً یه‌کم دیگه بهم وقت بده.
‫سنگاپور رو قبول می‌کنم.
‫چرا درخواست دادی بری تیم تاکتیکی؟
‫خب، چون اونا بهترینن و این حرف‌ها، ‫ولی ام...
‫دلیل واقعیش چیه؟
‫می‌دونستی دیوید و بابام ‫اینجا توی یه بخش بودن؟
‫مثل دو تا داداش بودن.
‫یه روز توی یه مأموریت مشکلی پیش میاد.
‫انفجار؟
‫آره.
‫پونزده سال پیش. بعد از مرگ بابام،
‫مامانم می‌خواست تا جایی که می‌تونه ‫منو از اونا دور کنه.
‫تازه امسال برگشتم.
‫اوهوم.
‫ولی خونه‌م، خونۀ واقعیم، ‫همیشه اینجا بوده.
‫توی ساتوری.
‫همین‌جا، مثل بابام.
‫اوهوم.
‫تو چی؟
‫اطلاعات و شناسایی، ‫این چیزیه که می‌خواستی؟
‫فکر نکن لحنت رو نمی‌فهمم.
‫راستش...
‫بخش شناسایی... همیشه رؤیای من بوده. ‫من واسه همین کار ساخته شدم.
‫و خیلی هم توش خوبم.
‫ردیابی مجرم‌ها، دنبال کردن سرنخ‌ها...
‫نمی‌فهمم داری چی‌کار می‌کنی، دیوید.
‫حداقل مکس رو بفرست یه بخش دیگه. ‫بی‌خیال! مغزت رو به کار بنداز!
‫من بخشیدمت.
‫ولی اون چی؟ ‫اصلاً می‌دونه واقعاً چی شد؟
‫نه.
‫چطوری می‌خوای وسط میدون ‫حواست بهش باشه؟ هان؟
‫برنامه‌ت چیه؟
‫می‌دونم فکر می‌کنی به‌خاطر اون موندی، ‫ولی این‌طور نیست.
‫داری خودت رو گول می‌زنی، رفیق.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»