‫می‌خوام درباره‌ی اتفاقاتی که...
‫توی خانواده افتاده و باعث شده ‫بیای روان‌درمانی، سوال بپرسم.
‫می‌دونی، نمی‌دونم، من از نسل یه آدم قاتلم.
‫می‌دونی، کی آخه...
‫کدوم خری منو قبول می‌کنه؟
‫خب دیگه چی لازمه بدونی؟
‫شاید بهترین راه واسه شروعش، ‫صحبت درباره‌ی بابام باشه.
‫بابام... بابای فوق‌العاده‌ای بود.
‫تو عزیز منی؟ تو عزیز منی؟ ها؟
‫از بچگی حس می‌کردم که من و اون
‫تنها دو نفر توی دنیا هستیم.
‫داره توی هوا پرواز می‌کنه!
‫بقیه‌ی مردم توی دنیای ما زندگی می‌کردن.
‫پدر و مادرم طلاق گرفته بودن،
‫اما بابام پاره‌وقت ازم مراقبت می‌کرد.
‫وقتشه واسه مدرسه لباس بپوشی.
‫بزرگ‌ترین هدیه‌ش به من، قوه‌ی تخیلش بود.
‫نویسنده، بازیگر و کارگردان بود.
‫داری شوخی می‌کنی؟ ‫رئیس‌جمهور قراره اونجا باشه.
‫اما هیچ‌وقت به یه فیلمساز موفق تبدیل نشد.
‫تا اینکه یه روز...
‫موفق شد.
‫اون از تمام ثانیه‌های زندگیم فیلم می‌گرفت.
‫کاری نبود که واسه همدیگه انجام ندیم.
‫می‌تونم از تمام دنیا فیلم بگیرم؟
‫همین الانشم داری همین کار رو می‌کنی.
‫داری از تمام دنیا فیلم می‌گیری.
‫اوه، از این خوشت میاد.
‫الان به اون کلیشه‌ی لس‌آنجلس تبدیل شدم،
‫یه بازیگر تازه‌کار، پرستار بچه و عشق فیلم‌سازی.
‫چندتا شغل دارم و ۵۰ دلار توی بانک.
‫تا اینکه من و بابام یه خبر خیلی بد شنیدیم.
‫دنیامون رو خراب کرد.
‫- بابی، خوبی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، عالیه.
‫این مصاحبه‌ی دنیله.
‫وحشت‌زده‌ام.
‫- واست یه ذره عجیبه؟ ‫- آره.
‫اما... این داستان منه.
‫خب، تمام اینا از اونجا شروع شد که ‫هیچ‌وقت بابات رو نشناختی.
‫آره، آره. ‫[دنیل آرگویلس: بابا]
‫از بچگی همیشه به پدرم شک داشتم.
‫البته اون اسپانیایی‌تبار بود با فامیلی آرگویلس.
‫می‌رفتم پیشش و بازوم رو کنار بازوش می‌ذاشتم
‫و می‌گفتم: «هی، چطوریه که من سفیدم و تو سبزه؟»
‫واسه همین ۲۱ سالم که بود،
‫مادرم رو تحت فشار گذاشتم
‫که بگه آیا جیم پدر واقعیمه یا نه.
‫چی گفت؟
‫اعتراف کرد: «نه، پدر واقعیت نیست.»
‫منم گفتم: «باشه، بابام کیه؟»
‫گفت: «واقعاً نمی‌دونم.»
‫و ۱۸ یا ۱۹ سالم که بود توی هالیوود،
‫همه بهم می‌گفتن:
‫«واو، دقیقاً شبیه جوونی‌های الویس هستی.»
‫خوانندگی رو دوست دارم،
‫رقصیدن و بازیگری رو دوست دارم.
‫همگی چطورین؟
‫درسته، خودمم، الویس پرسلی.
‫می‌دونین، دارم آلبوم جدیدم رو می‌سازم، ‫اسمش هست «عاشقتم».
‫ادای الویس رو زیاد توی خونه درمی‌آوردی.
‫آره، مثل الویس راه می‌رم، می‌دونی؟
‫باید الویس باشم، مگه نه؟
‫خب، واسه پیدا کردن بابات رفتی توی سایت انستری.
‫تا اینکه هفت سال بعدش یه برادر ناتنی پیدا کردی.
‫درسته.
‫اون فقط گفت:
‫«هی، من مایکم و باهم جوریم.»
‫منم گفتم: «اوه، داداشیم، واو.
‫خب پس شاید بدونی بابات کیه؟»
‫«آره، می‌دونم کیه.»
‫و بابات کیه؟
‫خودت می‌دونی.
‫می‌تونی اسمش رو بگی؟
‫چارلز منسن.
‫[لس‌آنجلس]
‫سلام، پوپا.
‫روز خوبی داشتی؟
‫چارلز منسن واسه من فقط رهبر یه فرقه
‫و قاتلی بود که توی ویکی‌پدیا درباره‌ش خونده بودم.
‫واسه همین تصمیم گرفتم توی یوتیوب ‫«چارلز منسن» رو سرچ کنم.
‫خبر فوری، چارلز منسن،
‫رهبر فرقه‌ای که مرتکب سلسله قتل‌هایی
‫توی دهه‌ی ۱۹۶۰ شده بود، درگذشت.
‫با یه نشان صلیب شکسته روی پیشونیش
‫و چشمانی وحشی و پر از خشونت،
‫چارلز منسن چهره‌ی شرارت بود.
‫شاید اون نگاه توی چشمای چارلز منسن بود
‫که مردم رو متقاعد می‌کرد ‫به اسم اون دست به قتل بزنن.
‫زمانی بهش می‌گفتن «خطرناک‌ترین مرد آمریکا.»
‫چهل سال گذشته و این جلب توجه هنوز کم نشده.
‫مردم هنوز به چارلز منسن علاقه دارن.
‫بیست سال پیش در چنین روزی،
‫آمریکا توسط یکی از وحشیانه‌ترین ‫کشتارهای تاریخ به شوک فرو رفت.
‫بهش می‌گفتن: «دیوونه، تبهکار،
‫هیولا و قاتل.»
‫مرکز نوعی جذابیت هولناک که از بین نمی‌ره.
‫اون یه تاثیر خطرناک روی جامعه داره.
‫خطرناک، فوق‌العاده خطرناک.
‫[۹ اوت ۱۹۶۹]
‫توی صحنه‌ای که یکی از بازرسان
‫اونو یادآور یه آیین مذهبی عجیب توصیف کرده،
‫جنازه‌ی پنج نفر از جمله شارون تیت بازیگر،
‫توی خونه‌ی خانم تیت و شوهرش،
‫رومن پولانسکی کارگردان پیدا شد.
‫خانم تیت هشت ماهه باردار بود
‫و با طنابی دور گردنش که ‫به جسد مردی متصل بود پیدا شد.
‫بین قربانیان دیگه، آرایشگر موی هالیوودی
‫جی سبرینگ و وارث کمپانی قهوه، ابیگیل فولجر بودن.
‫علت مرگ، ضربات متعدد چاقو
‫به قفسه‌ی سینه و پشت.
‫یک مامور قتل‌ها رو اینطور خلاصه کرد:
‫«توی تمام سال‌های خدمتم، ‫هیچ‌وقت چنین چیزی ندیده بودم.»
‫کمی بعد، اون‌طرف‌تر،
‫اجساد یک زوج میان‌سال پیدا شد
‫تحت شرایطی مشابه.
‫لینو لابيانكا، صاحب یه سوپرمارکت،
‫و همسرش هر دو با ضربات ‫مکرر چاقو به قتل رسیده بودن.
‫روی قفسه‌ی سینه‌ی جسد، ‫کلمه‌ی «جنگ» حک شده بود.
‫بعدش قاتل با خون، این عبارات رو
‫نوشته بود: «مرگ بر خوک‌ها.»
‫پنج عضو فرقه‌ی به‌اصطلاح مذهبی،
‫از جمله چارلز منسن، مرشد یا پیشوا،
‫به اتهام قتل شارون تیت و شش نفر دیگه ‫تفهیم اتهام شدن.
‫این متهمان رسماً وارد خونه‌ی شهروندان
‫این جامعه به صورت تصادفی شدن
‫و به معنای واقعی قربانیان رو ‫به شکل فجیع قتل‌عام کردن.
‫تمام عناصر آماده‌ست
‫واسه یکی از جنجالی‌ترین ‫محاکمه‌های قتل در تاریخ آمریکا.
‫دخالت یک طایفه‌ی هیپی عرفانی،
‫که از جامعه‌ی مرفه و عادی متنفر بودن.
‫دختران جوونی که ظاهراً ‫تحت طلسم یک شخص کنترل‌گر ریش‌دار بودن،
‫کسی که ادعا می‌شه مغز متفکر این هفت قتل بوده.
‫توی یه همدستی و توطئه، اقدامات یک عضو
‫به تمام اعضا نسبت داده می‌شه.
‫طبق اون رویکرد، نیازی نیست ثابت کنن ‫اون واقعاً مرتکب قتل شده.
‫تمامش یه نمایشه، مگه نه؟
‫خود عمل قتل‌ها
‫جرمی علیه سایر اعضای به‌اصطلاح «خانواده» خواهد بود.
‫سوزان اتکینز، پاتریشیا کرنوینکل،
‫لزلی ون هوتن، چارلز واتسون.
‫انگیزه‌ی اصلی منسن
‫واسه دستور هفت قتل تیت-لابيانكا
‫علاقه‌ی متعصبانه‌ش نسبت به «هلتر اسکلتر» بود، ‫(به معنی درهمی و برهمی)
‫اصطلاحی که از گروه موسیقی ‫انگلیسی بیتلز قرض گرفته بود.
‫واسه روشن کردن آتیش هلتر اسکلتر ‫و شروع انقلاب سیاه/سفید،
‫منسن تصور می‌کرد که سفیدپوست‌ها
‫علیه سیاه‌پوست‌ها قیام می‌کنن اگه فکر کنن
‫سیاه‌پوست‌ها مرتکب این هفت قتل شدن.
‫قربانیان حتماً باید سفیدپوست می‌بودن
‫و ترجیحاً از طبقه حاکم سفیدپوست.
‫هیئت منصفه که اتهامات
‫چارلز منسن و سه عضو دختر از
‫به‌اصطلاح خانواده‌ش رو بررسی می‌کرد، ‫رای خودش رو صادر کرد.
‫همگی توی اتهام قتل درجه یک گناهکار شناخته شدن.
‫بعدش منسن سر اعضای هیئت منصفه داد زد:
‫«همه‌تون گناهکارین.
‫ما هنوز اجازه نداریم از خودمون دفاع کنیم.»
‫مطبوعات بلندگوی دادستانی بودن.
‫و توی شستشوی مغزی خیلیا موفق شدن.
‫چارلی هیچ‌وقت «جنگ نژادی» رو موعظه نکرد.
‫- این چیزیه که دادستان به اسم واقعیت تحویلتون داده. ‫- بسیار خب.
‫اون توی دادگاه ایستاد و گفت:
‫«این مرد این کار رو کرد و اون کار رو کرد»،
‫و همه‌تون حرفش رو باور کردین.
‫[چارلز ام. منسن: انسان یا هیولا؟]
‫اون چند روز اولی که فهمیدم...
‫گمون نکنم هیچ‌وقت توی زندگیم ‫این‌قدر داغون شده باشم.
‫یه جورایی از خودم متنفر شده بودم.
‫ازش متنفر بودم.
‫من همیشه آدم خوبه بودم.
‫همیشه من کسی بودم یا بچه‌ای بودم،
‫که عقلش درست کار می‌کرد.
‫همیشه جوایز صداقت یا دلسوزی می‌گرفتم و...
‫تمام معلم‌ها به پدر و مادرم می‌گفتن
‫که چقدر با همه مهربون هستم و...
‫اگه کسی تنها بود، می‌رفتم کنارش می‌نشستم،
‫یا اگه می‌دیدم به کسی زور می‌گن،
‫جلوی قلدرها می‌ایستادم و...
‫همیشه به اینکه چنین آدم بااخلاق ‫و خوبی بودم افتخار می‌کردم.
‫ولی بعدش می‌فهمی پدربزرگت منسن‌ـه...
‫منفورترین انسان.
‫چطور هم‌خون من می‌تونه کاری به این...
‫فجیعی انجام بده؟
‫چطور هم‌خون من...
‫می‌تونه باعث کشتار بقیه آدما بشه؟
‫اگه راست باشه که چیزی توی وجودش بوده
‫که اونو به رهبر این فرقه اهریمنی تبدیل کرده...
‫آیا من و بابام هم اونو توی خون خودمون داریم؟
‫من چشمای اونو دارم.
‫دستاش شبیه دستای بابامه.
‫مخ آدمو داغون می‌کنه.
‫آیا خبیث به دنیا اومده بود ‫یا موضوع چیز دیگه‌ای بود؟
‫باید بفهمم چی اونو این شکلی کرد.
‫نمی‌دونم، فقط حس می‌کنم ‫بدون‌شک به تراپیست نیاز دارم.
‫من نسل در نسل اهریمنم.
‫می‌دونی، می‌گفتن نفر دوم بعد از هیتلره.
‫نمی‌خوام چیزی که می‌گی رو کوچیک جلوه بدم... ‫[صدای دکتر رز: روانشناس بالینی]
‫اما شاید بخش‌هایی از روایتت رو به چالش بکشم.
‫وقتی نواده‌ی کسی هستی که بهش برچسب ‫«هیولایی میان انسان‌ها» زدن،
‫این حق الهی توئه که اونو تحلیل کنی
‫و معنیش رو درک کنی.
‫فکر کنم بخشی از اطلاعاتی که داری بهشون می‌رسی
‫اینه‌ که بخش‌هایی از داستان زندگی چارلی
‫پیازداغش زیاد شده بوده.
‫اگه به عنوان یکی از نوادگانش حواست نباشه،
‫اون گنده‌نمایی‌ها روی دوشت سنگینی می‌کنه،
‫- و این بار مال تو نیست که به دوش بکشی. ‫- آره.
‫پس با کنار زدن بزرگ‌نمایی‌های چهره‌ی اون،
‫حقیقت چیه‌؟
‫چی درسته؟ چی واقعیه‌؟
‫تا واسم روشن بشه چی رو باید تحلیل کنم
‫- و چی رو نباید به دوش بکشم. ‫- آره.
‫چرا باید زخم‌های ساختگی رو به دوش بکشم؟
‫- درسته؟ ‫- بسیار خب.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫می‌خوام باهاش روبرو بشم. ‫می‌خوام با کاری که کرده روبرو بشم.
‫من روزنامه‌نگار نیستم.
‫بیرون کشیدن حقیقت خیلی سخت خواهد بود،
‫و باید سعی کنم بیطرف بمونم.
‫واسه درک آسیب‌شناسی واقعی اون،
‫حسم می‌گه باید برم سراغ
‫تنها دادستان زنده، استیون کی.
‫فقط زنگ زدم که بگم
‫دارم یه مستند درباره‌ی چارلز منسن می‌سازم.
‫خیلی‌خب... همم.
‫با اقوام قربانیان تماس گرفتم.
‫در واقع رویکردش با چیزی که فکر می‌کنین متفاوته.
‫اما به نظر میاد مردم نمی‌خوان باهام حرف بزنن
‫چون من نوه‌ی چارلز منسن هستم.
‫که اینطور.
‫خیلی‌خب، ممنون.
‫حالا که نوه‌ی منسن هستم،
‫مردم فرض رو بر این میذارن که ‫خودمم چندان بااخلاق نیستم.
‫اما من همون آدمی هستم که بودم،
‫قبل از اینکه بفهمم نوه‌ی منسن هستم.
‫من تغییری نکردم.
‫واقعاً مطمئن نیستم پا توی چه مسیری گذاشتم،
‫اما از هر کمکی استقبال می‌کنم.
‫یکی از دوستان پدربزرگم رو پیدا کردم.
‫چارلی اونو «گرگ سیاه» صدا می‌زد.
‫اون یه مجرم سابقه داره، ‫کسی که توی دنیای تبهکاران زندگی کرده.
‫ترجیح میده صورتش جلوی دوربین نباشه،
‫و من استرس دارم از ملاقات با کسی
‫که با منسن رو در رو بوده.
‫تو قول دادی بخاطر پدربزرگم توی سایه‌ها بمونی.
‫خب، چی شد که واسه من استثنا قائل شدی؟
‫فکر کنم اول از همه چون هم‌خون اونی. ‫[گرگ سیاه، دوست منسن]
‫و فکر می‌کنم قصد و نیتت پاکه.
‫واسه من که اینطور به نظر میاد.
‫رابطه‌ات با اون چطور بود؟
‫سال ۲۰۰۷ یه نامه به چارلی نوشتم،
‫شماره تلفنم رو هم توش گذاشتم.
‫بعدش اون زنگ زد.
‫گمونم هفته‌ای سه بار، حتی بیشتر زنگ می‌زد.
‫از اونجا بود که یه رابطه ۱۰ ساله باهم داشتیم.
‫اینا تمام تماس‌های تلفنیه که با چارلز داشتم،
‫تا گوش کنی و... بیشتر بفهمی.
‫چندتا از این تماس‌ها داخلشه؟
‫نزدیک ۸۰۰ تا. فکر کنم حدود ۷۸۰ تا، آره.
‫یه مقدار زمان می‌بره.
‫تماس شما در حال برقراری است.
‫اوضاع چطوره، پسر؟
‫منسن: دووم میارم، پسر. دووم میارم.
‫آره. می‌خواستم ازت بپرسم راهی هست
‫که منم عضوی از خانواده‌ات بشم؟
‫من هیچ خانواده‌ای ندارم.
‫فقط این برچسب روم موند.
‫نه، می‌دونم.
‫خیلی وقت پیش بهم برچسب اهریمن زدن.
‫و تمام زندگیم با همین باهام بازی کردن.
‫چیزای زیادی این وسط بوده که هیچ‌وقت گفته نشد...
‫هیچ‌وقت درباره‌شون حرفی زده نشد.
‫گرگ سیاه: باید بگیش.
‫مادرم منو دور انداخت.
‫از شرم راحت شد.
‫منو نمی‌خواست.
‫از نُه سالگی زندانی بودم.
‫من...
‫دستگیر شدم و منو انداختن توی ‫کانون اصلاح و تربیت ایندیانا...
‫به خاطر اصلاح‌ناپذیر بودن.
‫اکثر مردم توسط پدر و مادرشون کنترل می‌شدن، خب؟
‫آره.
‫ولی من پدر و مادری نداشتم.
‫پس چی منو کنترل می‌کرد؟
‫قطعاً سیستم.
‫آره.
‫می‌دونی، سیستم بود که منو ساخت.
‫ممکنه چارلی گرگ سیاه رو بازی می‌داده،
‫یا داستانی رو واسش می‌گفته که ‫هیچ‌کس نمی‌خواست بشنوه.
‫باید برم کانون اصلاح و تربیت ایندیانا ‫تا خودم از نزدیک ببینم.
‫دی‌ان‌ای خانوادگی‌مون رو فرستادم تا ‫پرونده‌های محرمانه‌ی پدربزرگم رو باز کنم.
‫امیدوارم حقیقت رو توشون پیدا کنم.
‫هر بار این موضوع رو پیش می‌کشم، ‫به نظر میاد واسه من می‌ترسی.
‫می‌خوام شاد و سلامت باشی و... ‫[صدای پدر سوفیا]
‫می‌دونی، این واقعاً موضوع شاد و سالمی نیست.
‫متاسفانه، همه‌ی ما توسط آدمای ناکارآمد بزرگ شدیم
‫که خودشون توسط آدمای ناکارآمد بزرگ شده بودن،
‫و... تو خیلی بابت مسیری که
‫کل زندگی‌مون طی کرده داغون شدی.
‫تو آدم بسیار بسیار انعطاف‌پذيری هستی.
‫داری کارهای درستی انجام میدی،
‫و داری توی مسیر درستی پیش می‌ری.
‫[اداره اصلاح و تربیت ایندیانا] ‫[ورود ممنوع]
‫خب، می‌خوام بازرسیتون کنم.
‫میشه لطفا کتتون رو دربیارین؟
‫توی این محله از ایندیاناپلیس،
‫اولين درگیریش با قانون واسه دزديدن ‫دوچرخه و بعدشم ماشین بود.
‫۱۴ سالش بود.
‫فرستادنش به کانون اصلاح و تربیت ایندیانا.
‫از قوانین اطاعت نمی‌کرد
‫و از این خوابگاه به اون خوابگاه منتقل می‌شد.
‫توی دو سال ۲۸ گزارش سوء‌رفتار از منسن ثبت شد.
‫اون، همون‌طور که توصیف کردم،
‫شاید ۲۰ سال پیش،
‫حتی توی اون زمان هم یه مشکل انضباطی مزمن بود.
‫پس این همون کانونه.
‫آره، تغییر زیادی نکرده.
‫اینا همون نیمکت‌های اصلی قدیمی هستن
‫که اون زمان استفاده می‌شدن.
‫[باب گیپسون] ‫[اداره اصلاح و تربیت ایندیانا]
‫حتی وقتی پدربزرگم اینجا بود؟
‫- آره. ‫- واو.
‫بذارین یکم تنهاتون بذارم تا...
‫- ممنونم. ‫- کاری که لازمه رو انجام بدین.
‫- سپاسگزارم. ‫- ممنون، باب.
‫خب، چیزی که می‌خوام اینه که مدارک رو بررسی کنیم.
‫پرونده‌های پدربزرگم؟
‫پرونده‌های پدربزرگت زمانی که اینجا بود. ‫[دن مک‌کالر، مرکز عدالت کیفری و نوجوانان]
‫می‌خوام روی یه چیزی تاکید کنم، ‫اینکه داشتن مجموعه‌ی کامل
‫از پرونده‌ها تا حدی غیرعادیه.
‫خیلی اوقات موسسات بعد ‫از مدتی اونا رو از بین می‌برن.
‫پس درک کن که این فقط بخشی از داستانه،
‫و بخشی از داستانه که توسط خود موسسه روایت شده.
‫موسسه سانسور کرده؟
‫آره، دقیقاً می‌خواستم از همین کلمه استفاده کنم.
‫- بسیار خب. ‫- پس، آره.
‫پس این یه جورایی نسخه‌ی سانسورشده‌ست.
‫این مال ۳۱ مارس ۱۹۴۹ هست.
‫پس این حکم نگه‌داشتنش بوده.
‫«چارلز در سال ۱۹۴۸ به دادگاه کودکان ارجاع داده شد،
‫توسط اداره پلیسی که متوجه شده بود
‫اون یه دوچرخه دزدیده، وارد یه خواربارفروشی شده
‫و یه ماشین دزدیده.»
‫اوهوم.
‫«چارلز گفت توی خونه بسیار ناراحت بوده
‫و فکر فرار به سرش زده بود.
‫گفت مادرش مدام نوشیدنی مصرف می‌کرده
‫و بی‌بندوبار بوده.»
‫- واو. ‫- اوهوم.
‫«اظهارات پسر تحت مجازات.»
‫«درخواست دارم که تنبیه بدنی ‫روی چارلز منسن اعمال شود.
‫تخلف: فرار.»
‫توی سال ۴۹، یعنی اولین سالی که اینجا بوده.
‫آره، بهش می‌گفتن «تنبیه بدنی با چوب»،
‫که شکل رایجی از مجازات
‫توی چنین موسساتی توی اون زمان بود.
‫توی مصاحبه‌هاش درباره‌ی این حرف می‌زد.
‫تمام دردی که به مردم تحمیل کردی،
‫- تمام رنجی که باعثش شدی... ‫- اوه. اوه، من دردی نمی‌شناسم.
‫من دردی نمی‌شناسم. ‫هیچ درکی از عمق درد ندارم.
‫هیچ درکی از عمق رنج ندارم.
‫مگه از ۱۰ سالگی تا همین الان ‫توسط شماها مجازات نشدم؟
‫توی تمام کانون‌های اصلاح و تربیت این کشور بودم
‫و دراز می‌کشیدم و باید اون‌قدر شلاق می‌خوردم
‫که دیگه نمی‌تونستم راه برم.
‫حالا از درد واسم بگو.
‫«تعداد ضربات واردشده، ۱۰.»
‫- آیا پوست پاره یا کبود شد؟ خیر.» ‫- آره.
‫باورت میشه وقتی می‌گن «خفیف»؟
‫این تمایل وجود داشت که...
‫بعضی اوقات شدت مجازات رو کوچک جلوه بدن.
‫اینا توی مواردی انجام می‌شد
‫که تخلف جدی‌تری باشه، معمولاً فرار کردن.
‫و اون کارش همین بود. اون...
‫فکر کنم وقتی اینجا بود ۱۸ بار سعی کرد فرار کنه.
‫تنها راه واسه نگه داشتن بچه‌ها توی این موسسات
‫این بود که... به شدت تنبیه‌شون کنن.
‫«بحث اصلی این بود که بچه‌ها رو باید
‫از روی شلوارشون کتک بزنن یا بدون شلوار.
‫وقتی تسمه‌ی چرمی اثری نداشت،
‫نگهبان‌ها اونا رو می‌بردن توی مزرعه ذرت
‫و تا می‌خوردن می‌زدنشون.»
‫نمی‌دونستم این‌قدر بد بوده.
‫اینم یه داستان درباره فرار کردنشونه.
‫اوهوم. «این بچه از کانون اصلاح ‫و تربیت ایندیانا فرار کرد...
‫و باهاش مصاحبه شد توی...»
‫همراه با چارلی.
‫- اوه، واقعاً؟ ‫- آره.
‫«منسن گفت: "به کمرم لگد زدن
‫چون توی مزرعه‌ی کانون سریع کار نمی‌کردم."
‫همچنین مجبورش می‌کردن بقیه بچه‌ها رو ‫موقع کتک خوردن محکم نگه‌داره.
‫«نقل‌قول: "وقتی بهت دستور میدن چاره‌ی چندانی نداری،
‫ولی ترجیح میدی خودت کتک بخوری ‫تا اینکه اونا رو نگه‌داری."»
‫اوهوم.
‫«منسن گفت: "پسری که از نگه‌داشتن ‫پسر دیگه واسه کتک خوردن امتناع کنه،
‫خودش کتک می‌خوره."»
‫فقط زمانی اینو می‌فهمید که ‫از نگه‌داشتنش امتناع کرده باشه.
‫آره.
‫واقعاً هیچ‌کس به ذهنم نمی‌رسه...
‫هیچ پسر یا نوجوانی که سزاوار این چیزا باشه،
‫مهم نیست چیکار کرده باشن.
‫واقعاً غیرانسانیه.
‫پدربزرگت محصول شکستِ
‫سیستم عدالت نوجوانان بود.
‫اون اون‌طوری به دنیا نیومده بود.
‫اون محصول همون سیستم بود،
‫و سیستمی که شکست خورد.
‫این بخشش تغییری نکرده.
‫توی این سکونتگاه،
‫بچه‌های ۱۴ تا ۱۶ ساله نگه داشته می‌شدن.
‫۳۵ الی ۴۰ دانش‌آموز اینجا بودن.
‫لعنتی.
‫هیچ تعرض و آزاری هم وجود داشت؟
‫گهگاهی.
‫یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها این بود که
‫اگه یه دانش‌آموز زورگو وجود داشت،
‫ممکن بود دانش‌آموز کم‌سن‌تر رو اذیت کنه.
‫یکی از چیزایی که خوندم
‫این بود که به شکل گروهی ‫پدربزرگم رو اذیت می‌کردن...
‫- اوهوم. ‫- توی... یه کانون اصلاح.
‫فکر کنم گفت همین کانون بوده.
‫اون جثه‌ی کوچیکی داشت. ۱۵ سالش بود.
‫بنابراین در برابر تعرض آسیب‌پذیر بود.
‫واقعیت زندگی اینجا، می‌خوام بگم که آسون نبود.
‫اما اونم با تهدید چاقو به یه پسر تعرض کرد؟
‫همیشه توی چنین جایی این مشکل هست.
‫دلیلش این بود که داشت از خودش محافظت می‌کرد، اما...
‫آره.
‫چقدر بی‌رحمانه‌ست که مجبور باشی
‫حس کنی با تعرض کردن خطری تهدیدت نمی‌کنه.
‫متاسفانه توی خیلی از موقعیت‌ها،
‫بچه‌هایی که وارد چنین موسساتی می‌شن،
‫درس بقا رو یاد می‌گیرن.
‫مددکاران اجتماعی توی اون موسسات
‫یکی از مشکلات اصلی اونو مشخص کردن
‫و سازگاریش این بود که
‫زمان زیادی رو توی چنین موسسه‌ای گذروند
‫تا جایی که واسه ورود به دنیای بیرون آماده نبود.
‫آره، بابام... بابام از بچگی درمورد
‫زمان حضورش توی کانون اصلاح ‫و تربیت نظامی بهم می‌گفت.
‫و...
‫آره.
‫وقتی هشت سالم بود...
‫رفتم آکادمی نظامی مت‌لو، توی پاسادنا در کالیفرنیا.
‫اونجا یه جهنم‌دره بود.
‫بدترین جای دنیا بود.
‫مثل داستان سالار مگس‌ها بود.
‫بچه‌ها از گوشه و کنار
‫میومدن سمت من و می‌گفتن:
‫«هی، اگه با من راه بیای منم باهات راه میام.»
‫من فقط یه بچه بودم. با خودم می‌گفتم: ‫«منظورش چیه؟»
‫اولین کاری که فرمانده کرد آزار دادن من بود.
‫دومیش این بود که بهم یه تفنگ دادن.
‫منم سیبل رو سوراخ‌سوراخ کردم.
‫و اون‌قدر کارم خوب بود که منو می‌بردن
‫به بقیه مدارس نظامی تا پز منو بدن.
‫و اگه ازم می‌پرسیدن چرا این‌قدر تیرانداز خوبی‌ام،
‫بهشون می‌گفتم چهره‌ی اون فرمانده‌ای که آزارم داد
‫و... پدر و مادرم که منو فرستادن به ‫اون خراب‌شده رو روی سیبل تصور می‌کنم.
‫چی شده، سوفیا؟
‫فکر کنم اولین باری که بهم گفت آزارش دادن
‫وقتی بود که منم بچه بودم.
‫واسه همین... ولی بیشتر از روی...
‫بهم یاد می‌داد. می‌گفت: «کسی بهت دست زده؟»
‫- بسیار خب. ‫- می‌دونی، فقط می‌خواست مطمئن بشه
‫- دست کسی بهمون نخورده باشه. ‫- بسیار خب.
‫بهم یاد داد مثل یه بازمانده و جنگجو باشم،
‫به خاطر دردی که کشیده بود.
‫پس این می‌شه ترومای بین‌نسلی.
‫میراث پاسخ‌های مقابله‌ای ناهنجار.
‫چون خودم چیزی رو تجربه کردم، ‫اونو به تو منتقل می‌کنم
‫تا اماده‌ت کنم که تجربه‌ش نکنی.
‫اما واسه اینکه اونو بهت منتقل کنم،
‫مجبورم عنصر ترومای اونو هم منتقل کنم، درسته؟
‫و مغزت رو ببرم روی حالت بقا.
‫من به هیچ وجه عشق پدرت رو زیر سوال نمی‌برم.
‫بهش باور دارم.
‫اما چه اتفاقی میفته وقتی از درون ‫فضاهای زخم‌خورده بهمون محبت میشه؟
‫یه چیز دیگه هم توی حرفات می‌شنوم،
‫تا حالا اصطلاح «کودک والدشده» رو شنیدی؟
‫- تازه از تو شنیدم. ‫- بسیار خب.
‫اگه به هر بچه‌ای بگی که
‫«این اتفاق واسم افتاد و فلان‌ اتفاق افتاد»،
‫ببینی کسی که دوستش داری رنج می‌بره، ‫می‌خوای درستش کنی.
‫واسه همین ما توی نقش معکوس ‫با والدین قرار می‌گیریم.
‫حالا من حس مسئولیت بیشتری نسبت به تو دارم، درسته؟
‫شروع کن به فکر کردن درباره‌ی ‫مرزهای دور تا دور این پروسه‌ی
‫گره‌گشایی واسه ساخته شدن.
‫چون توی مسیر تبدیل شدن به اولین نسلی هستی
‫که همون الگوها رو دنبال نمی‌کنه.
‫تو کسی هستی که پویایی‌های نسلی رو می‌شکنه
‫و می‌گه: «می‌خوام روی خودم کار کنم.»
‫«من هستم چون اونا نبودن.» این شعار ماست.
‫«من هستم چون اونا نبودن.»
‫سال ۲۰۱۷ افتادم توی این ورطه.
‫رسماً به خدا گفتم:
‫«تا زمانی که برملا نکنی بابام کیه،
‫دست از همه‌چی می‌کشم.
‫نه کار می‌کنم،
‫نه عشق می‌ورزم، نه زندگی می‌کنم.
‫هیچ کاری انجام نمیدم.
‫روی نیمکت پارک می‌خوابم.»
‫همین کار رو هم کردم، جا زدم. هیچ کاری نکردم.
‫فقط همیشه می‌خواستم بدونم بابات کی بوده.
‫آره... هیچ‌وقت نشناختمش، اما می‌شناسمش.
‫می‌دونی چی میگم؟
‫من اونم، اما اون نیستم.
‫منم همیشه احساس شباهت با بابام داشتم.
‫آیا اون فقط بازتابی از ترومای اونا بود،
‫یا چارلی بود که از طریق ‫ژن‌هامون درِ گوشمون نجوا می‌کرد؟
‫اگه به کندوکاو ادامه بدم، چی پیدا می‌کنم؟
‫تیترهای جنجالی اخبار
‫سریعاً از قتل‌های شارون تیت به سمت ‫محاکمه‌ی چارلز منسن تغییر جهت دادن.
‫هفت قتل و تبانی، اتهاماتیه که
‫علیه چهار متهم مطرح شده،
‫که مستلزم ۲۷ حکم متفاوته.
‫پرونده از اون زمان تبدیل به جنجالی عجیب
‫توی سطح ملی و بین‌المللی شده،
‫و توجه همه رو به خودش جلب کرده،
‫از رئیس‌جمهور نیکسون گرفته تا مردم کنجکاوی
‫که توی دادگاه رسیدگی به پرونده نشستن.
‫هیچ‌کس توی کل این کلان‌شهر امنیت نداشت.
‫حیوانات هم با هم‌نوع خودشون رفتاری رو نمی‌کنن
‫که این آدم‌ها با مردم ما کردن.
‫وقتی ۱۰ سالم بود...
‫سال ۱۹۷۰، عکسش
‫صفحه اول تمام روزنامه‌ها بود.
‫[وقتی اهریمن به فرقه گفت بکُشید! بکُشید! بکُشید!]
‫[آیا این مرد می‌تواند شما را کنترل کند؟]
‫[فرقه عشق و وحشت]
‫اون همه‌جا بود.
‫فکر کنم مادرم می‌دونست که بابام چارلز منسن‌ـه.
‫یادمه مادرم منو توی حموم گیر انداخت...
‫و تا می‌خوردم کتکم زد.
‫با سیم جاروبرقی، با سر دوشاخه‌ش...
‫حدود پنج دقیقه.
‫من کاری نکرده بودم.
‫فقط داشت شرم و خشمش رو سر من خالی می‌کرد.
‫الان دارم یه سری تحقیق انجام میدم،
‫و شباهت‌های بین بابام و چارلز
‫از زمان تولد یه جورایی ترسناکه.
‫چارلز منسن از یه مادر نوجوان متولد شد
‫و پدری که غیبش زد.
‫بابام توی سال ۱۹۵۹ از مادری متولد شد
‫که نوجوان بود، ۱۷ سالش بود،
‫و پدری که غیبش زد.
‫چارلز منسن هم‌سن من بود که با مادربزرگم آشنا شد،
‫و با اسم «چارلی دیر» می‌شناختنش.
‫تازه به جرم دزدی از زندان آزاد شده بود.
‫داستانش اینه که توی ایستگاه اتوبوس همدیگه رو دیدن،
‫و یکی دو شب با هم بودن.
‫وقتی مادربزرگم فهمید بارداره،
‫چارلی دوباره برگشته بود زندان.
‫اون واسه جعل یه چک ۳۷.۵ دلاری ‫به ۱۰ سال زندان محکوم شد.
‫غم‌انگیزه که فکر کنی می‌تونست ‫پیش خانواده‌مون بمونه،
‫اما شاید بیشتر راحت بود
‫با تنها خانواده‌ای که تا حالا شناخته بود.
‫منسن اساساً از سن ۱۲ سالگی توی زندان بود
‫تا اینکه سال ۱۹۶۷ آزاد شد.
‫یه حقیقت فرهنگی بزرگ‌تر اینجا وجود داره،
‫اونم اینکه حبس کشیدن آدما رو درهم می‌شکنه.
‫منسن نمونه‌ی بارز همین موضوعه،
‫اینکه زندانی شدن در سنین کم
‫یعنی چیزایی رو با خودت میاری بیرون
‫که واست واقعاً غیرممکن میشه
‫که مثل یه آدم عادی رفتار کنی.
‫و فکر کنم اینو توی مصاحبه‌هاش می‌گفت.
‫می‌گفت: «من از دنیای شما نیستم.»
‫- درسته. ‫- «تمام زندگیم توی حبس بودم.
‫- از دنیای شما نیستم.» ‫- دقیقاً. اوه آره.
‫اوه، اون رسماً با ادبیات «خانواده» بیانش می‌کرد.
‫تمام زندگیم توی زندان بودم.
‫تمام مردهای توی زندان منو بزرگ کردن، ‫بهم گفتن چیکار کنم،
‫چی درسته و چی غلطه.
‫بهم می‌گفتن کِی بشینم، کِی بلند بشم.
‫منم هر کاری بهم می‌گفتن انجام می‌دادم.
‫- اون زیاد فیلم بازی می‌کرد. ‫- آره.
‫اما وقتی اون حرف رو زد، فکر نمی‌کنم ‫داشت فیلم بازی می‌کرد.
‫آره.
‫چطور و کِی «خانواده منسن» رو به وجود آورد؟
‫خب، منسن سال ۱۹۶۷ از زندان میاد بیرون،
‫میره سمت سانفرانسیسکو توی جریان «تابستان عشق».
‫این یه جورایی تابستون ظهورِ
‫ضدفرهنگ و رفتارشون بود،
‫که شامل عشق آزاد می‌شد.
‫منسن چشمای درشتی داره.
‫سنش مثل هیپی‌های معمولی نیست، ‫توی 30 و چند سالگیه.
‫و شروع می‌کنه به آشنایی با زن‌ها توی منطقه خلیج...
‫و یه جورایی جمع کردن قبیله‌اش.
‫[سوزان "سیدی" اتکینز] ‫[عضو خانواده]
‫[مری برونر] ‫[عضو خانواده]
‫اون زن‌ها چطور آدمی بودن؟
‫از خانواده‌های خوبی اومده بودن؟
‫خودشون خانواده داشتن؟
‫اگه پوشش خبری زنای منسن رو بخونی،
‫تقریباً
‫متفق‌القول مثل ساحره‌ها به تصویر کشیده شده بودن،
‫یه سری زن هولناک و عامدانه شرور،
‫و معتادهای بی‌بندوبار.
‫اما من واقعاً جلوی این تصویر می‌ایستم.
‫من واقعاً مایلم اونا رو زنانی
‫آسیب‌دیده و ستمدیده ببینم.
‫اکثراً فراری بودن.
‫زن‌های جوونی که راهشون رو
‫مثل خیلی از جوانان اون دوران
‫به سمت کالیفرنیا به عنوان جایی که ‫امن‌تر و آزادتر به نظر می‌رسید، پیدا کردن.
‫[مزرعه اسپان] ‫[چتسورث، کالیفرنیا]
‫سال ۶۸ منتقل شدن به کالیفرنیای جنوبی،
‫و چیزی رو پایه‌گذاری کردن که بهش می‌گیم «خانواده».
‫بهش می‌گفتن «خانواده»، اونا خواهر و برادر بودن.
‫هرجا دلشون می‌خواست زندگی می‌کردن.
‫مدام مواد می‌زدن
‫و نوشیدنی می‌خوردن و ماشین می‌دزدیدن.
‫منسن: یه مداخله‌ی معنوی و الهی بود.
‫خودش اتفاق افتاد، پسر.
‫می‌دونی که نرفتم آدم جمع کنم
‫و بهشون کارت عضویت بدم، می‌دونی؟
‫کسی عضو نمی‌شد.
‫ما اینطوری بودیم که...
‫دور هم می‌نشستیم، ماریجوانا می‌کشیدیم...
‫مزخرف می‌گفتیم و موزیک می‌زدیم، پسر.
‫خبرنگار: خب، چارلی چه جور آدمی بود؟
‫آدم خوبیه. خیلی آدم خوبیه.
‫یه جور آرامش داشت.
‫اسم اون دختر رو گذاشت «اسکویکی»
‫و اون شد یکی از اولین اعضای به‌اصطلاح خانواده‌ش.
‫یه مستند فوق‌العاده اومده بود بیرون
‫که نماهای فوق‌العاده‌ای از مزرعه اسپان داشت
‫که مثلاً لینت فروم اونجا
‫با یه تفنگ ژست گرفته بود، می‌دونی؟
‫و واقعاً می‌خواد حس و حالِ
‫یه انرژی ترسناک و آشوبگر رو منتقل کنه.
‫گرچه توی قتل‌های تیت-لابیانکا نقشی نداشت،
‫اما بیش از ۳۰ سال حبس کشید
‫به اتهام تلاش واسه ترور رئیس‌جمهور فورد
‫در اعتراض به تخریب محیط‌زیست.
‫می‌تونم بپرسم اجازه دارم اینو ضبط کنم؟
‫- بله. ‫- بسیار خب، ممنون.
‫می‌خوام از اون اول شروع کنم.
‫همراه با چارلی، ما یه...
‫انرژی انسجام‌یافته زنانه بودیم.
‫روزها رو می‌گذروندیم،
‫و با آغوش باز خودمون رو پذیرای
‫این تجربه از کل جهان هستی می‌کردیم.
‫اکثرمون می‌خواستیم با چارلی باشیم.
‫گمون نکنم تردیدی توی این بوده باشه.
‫اون فکر می‌کرد هرچقدر آدمای بیشتری ملحق بشن،
‫بهتر میشه.
‫می‌دونم دخترای دیگه منسن
‫خاطرات بسیار تاریک‌تری از پدربزرگم دارن.
‫با دایان لیک، معروف به «اسنیک» تماس گرفتم،
‫کسی که وقتی به خانواده ملحق شد ۱۴ سالش بود.
‫توی شرایطی هستی که احساس خوبی ‫بابت فردا داشته باشی؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫آره، همیشه یکم سخته...
‫این اولین باره که با یه قربانی دیدار می‌کنم.
‫واست آرزو می‌کنم مجبور نباشی این بار سنگین رو ‫روی شونه‌هات بکشی.
‫تو سختی‌های آدمای زیادی رو ‫به دوش می‌کشی تا درک‌شون کنی.
‫خب گوش کن، دووم بیار، باشه؟
‫- بسیار خب، ممنونم. ‫- خیلی‌خب، ممنون.
‫- به‌زودی حرف می‌زنیم. خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫چطوری با پدربزرگم آشنا شدی؟
‫قطع ارتباط خیلی بزرگی با پدر و مادرم داشتم.
‫و بعدش این...
‫توهم اسید رو داشتم که شنیدم ‫خدا بهم گفت وقتشه خونه رو ترک کنم.
‫رایگان با ماشین‌ها اومدم تا لس‌آنجلس
‫و کمی بعد از اینکه رسیدم اونجا،
‫رفتم به یه مهمونی.
‫لینت میاد بیرون...
‫«دایان! چارلی! دایان اینجاست!» می‌دونی؟
‫و منو محکم بغل می‌کنه.
‫و چارلی از توی جمع بلند میشه،
‫یه جرعه از نوشیدنیش رو به من تعارف می‌کنه
‫و حسابی شیفته‌ش شدم، می‌دونی؟
‫آخه اینجا بهم محبت می‌شد، تحویلم می‌گرفتن.
‫چارلی اون شب منو برد سمت اتوبوس
‫و جوری بم محبت کرد که توی عمرم
‫هیچ‌وقت تجربه‌ش نکرده بودم.
‫واقعاً حس کردم مثل یه زن بهم محبت میشه، می‌دونی،
‫نه فقط بچه‌ای که داره ازش سوءاستفاده میشه.
‫واسه همین پریدم توی اتوبوس.
‫همون‌جا بود که به مزرعه اسپان وصل شدیم.
‫- چارلی گیتار می‌زد... ‫- اوهوم.
‫و ما هم باهاش هم‌خوانی می‌کردیم.
‫روش چارلی اینطور بود که موسیقی،
‫چیزهایی از انجیل و مذهب بودا رو ترکیب کنه.
‫توانایی به‌هم بافتن تمام اونا رو داشت،
‫به طوری که واقعاً خاص به نظر می‌رسید و...
‫انگار که یه استعداد درونی خاص داشت.
‫این یه جورایی نفوذ اون روی ما بود.
‫فکر کنم خودشو مثل منجی دنیا می‌دید.
‫منسن و خانواده‌ش عموماً به عنوان
‫بخشی از ضدفرهنگ درک می‌شن، اما واقعاً انگار
‫یه ملاقه برداشتن و فقط روی سطحش رو برداشتن.
‫قطعاً بخش عشق آزاد رو می‌فهمه.
‫قطعاً بخش مواد مخدر رو می‌فهمه.
‫اما این جامعه‌ای بود
‫که واسه منفعت یک مرد بنا شده بود.
‫اون یه کلاهبردار بود، می‌دونی؟ یه آدم فریب‌کار بود.
‫اون با همدلی یا
‫همبستگی سمت اونا نمی‌رفت،
‫بلکه با این تفکر می‌رفت که می‌تونه ‫هرچی می‌خواد ازشون بگیره.
‫واسه همین دزدی می‌کردن، مواد می‌فروختن،
‫مخفیانه وارد خونه‌ها هم می‌شدن.
‫و این تنها جرمیه که فکر کنم آدما به اندازه کافی ‫درباره‌ش حرف نمی‌زنن.
‫منسن و بعضی از دخترا،
‫و هرکسی که شب‌ها بیدار بود
‫دسته‌جمعی با چندتا ماشین می‌رفتن ‫و یه خونه رو انتخاب می‌کردن
‫که آدماش خوابیده بودن.
‫وارد خونه‌ها می‌شدن توی... اطراف لس‌آنجلس،
‫و رسماً می‌رفتن داخل و چیدمان مبلمان رو ‫تغییر می‌دادن و می‌رفتن.
‫در حدی تغییرش می‌دادن
‫که آدما وقتی بیدار می‌شدن می‌فهمیدن،
‫«بهمون دستبرد زدن.»
‫وقتی که شروع کرد دخترها رو ‫با خودش واسه دزدی‌های شبونه ببره،
‫در واقع داشت اونا رو عادت می‌داد
‫به سرقت از منازل و اسم بانمکی روش می‌ذاشت.
‫به عنوان بخشی از کنترل مردسالارانه‌اش روی خانواده،
‫منسن استاد هدایت توهم‌ها بود.
‫منظورم اینه که شدیداً با کنترل نفوذش ‫روی خانواده گره خورده بود.
‫مثلاً آدما رو می‌برد توی توهم شدید،
‫و بعد جفت‌گیری‌های مختلفی رو راه می‌انداخت.
‫وقتی با چارلی بودم، ما...
‫بین ۳۰ تا ۴۰ بار فقط توهم اسید زدیم.
‫این بدون احتساب قارچ و مسکالین
‫و مقداری تریاکه.
‫توهم‌های اسید رو با همدیگه تجربه کردن.
‫روابط دسته‌جمعی‌شون رو با همدیگه داشتن.
‫اما همیشه خواسته‌ی چارلی بود.
‫همگی بی‌چون‌وچرا مطیع خواسته‌ی چارلی بودن.
‫اون پدرشون بود.
‫منسن سعی داره حرفه موسیقی خودش رو پیش ببره
‫از طریق زن‌های خانواده‌ش،
‫با در دسترس قرار دادن اونا
‫واسه طیف وسیعی از مردان صنعت موسیقی.
‫اون زمان از شماها سوءاستفاده می‌کرد؟
‫- یه جورایی. واسه گرفتن امتیاز. ‫- همم.
‫می‌دونی، علنی واسه پول نبود،
‫اما قطعاً واسه گرفتن امتیاز بود.
‫چارلی من و یه خانم جوان دیگه ‫به اسم گیل رو دعوت کرد
‫تا بریم توی خونه دنيس ویلسون شنا کنیم.
‫بیخیال! بیچ بویز؟!
‫اونا اون زمان
‫هم‌سطح بیتلز بودن.
‫اینا آدمای اصلی صنعت موسیقی بودن.
‫تری ملچر یه تهیه‌کننده بزرگ بود.
‫می‌رفتن به مزرعه اسپان
‫و با دخترای خیلی جوون می‌پریدن
‫چون می‌دونستن چارلی یه جورایی اونا رو ‫واسشون جور می‌کنه.
‫من سراغ تری ملچر نرفتم.
‫اون با پول توی دستش اومد سراغم. ‫خودش پیشنهاد داد، من ازش نخواستم.
‫اون با این ایده‌ی جدید درباره خودش
‫یه جورایی احساس غرور می‌کرد.
‫اون بابای این خانواده بود.
‫قرار بود یه ستاره مشهور راک بشه،
‫و آدمای زیادی دور و برش بودن
‫که فکر می‌کردن واقعاً بااستعداده.
‫نیل یانگ یکی از معدود افرادیه
‫که حاضر شد رسماً بگه منسن استعداد زیادی داشته.
‫واسه همین وقتی واسه تست رسمی موسیقی
‫با تری ملچر توی یه استودیو رفت،
‫منسن فکر کرد قراره قرارداد ضبط ببنده.
‫و بعدش خبری نمی‌شه.
‫و فکر کنم این واقعاً منسن رو به جنون کشوند.
‫وقتی رفتم سراغ دنيس ویلسون از گروه بیچ بویز،
‫گفتم: «بابت موسیقی بهم بدهکاری. پولم کجاست؟»
‫منو پاس دادن به مدیر بازرگانی ایتالیاییشون.
‫بهش گفتم: «چیزی بابت این موسیقی گیر من نمیاد؟»
‫اونم گفت: «نه، هیچی گیرت نمیاد.»
‫گفت: «برو شکایت کن.»
‫گفتم: «شکایت نمی‌کنم، ‫توی ماشینت بمب میذارم، پسر.
‫خونه‌ات رو می‌فرستم هوا.»
‫دارم با اد روچ صحبت می‌کنم.
‫امروز صبح داشتیم پیامک می‌دادیم.
‫اون عکاس گروه بیچ بویز بود.
‫رفیق خیلی صمیمی دنيس ویلسون.
‫من و بابام عاشق بیچ بویز بودیم.
‫واسه همین این خیلی عجیبه.
‫یه جورایی هیجان‌زده‌ام.
‫- این تویی؟ واو. ‫- آره، خودمم.
‫مال ۱۹۷۱ یا شاید 1973 باشه،
‫عکاسی از بیچ بویز همراه با دنيس.
‫این عکسایی که برمی‌داری،
‫این اولین باری بود
‫و تنها باری که رفتم به مزرعه اسپان.
‫خداروشکر واسه زمان‌بندی همه‌چیز ‫چون من و زنم
‫اون‌قدر دیوونه و پایه بودیم،
‫که به راحتی می‌تونستیم جذب «خانواده» بشیم.
‫ما... حتی به این واقعیت نگاه نمی‌کردیم
‫که داریم وارد مرکز منطقه قتل می‌شیم،
‫و از قضا با یکی از کسایی که...
‫- آره. ‫- از نزدیک درگیرش بوده.
‫و بعد، شب بعدش، چارلی رو دیدم.
‫دنيس و زن سابقم پشت پیانو نشسته بودن
‫و چقدر باهم عالی بودن.
‫دو دقیقه بعد، در با شدت باز شد
‫و چارلی گفت: «همین الان از کره ماه اومدم!»
‫و من دارم چارلی رو می‌بینم که ‫جوری به زنم نگاه می‌کنه که انگار
‫«می‌خوام باهات باشم»، می‌دونی؟
‫و منم جوری به چارلی نگاه می‌کنم ‫که انگار: «می‌زنم سرویست می‌کنم.»
‫و دنيس هم داشت با پیانو زدنش ‫کل این ماجرا رو تحریک می‌کرد.
‫و من و چارلی شروع کردیم به حمله کردن به همدیگه
‫و دنيس یهو پرید بالا،
‫و گفت: «اینجا جای این کارا نیست.»
‫و چارلی رو از در برد بیرون.
‫پس دنيس، چارلز رو برد...
‫- خدای من، چقدر چشمای قشنگی داری. ‫- ممنون.
‫خب، دنيس، چارلز رو برد بیرون خونه
‫و چی شد؟
‫دنيس فکر کرد می‌تونه واسه یه آهنگ ۳۰۰ دلار بهش بده
‫و چارلی بیخیال میشه و میره، می‌دونی؟
‫بهترین راه واسه ملاقات با آدمی نبود
‫که احتمالاً می‌تونست اون‌قدر زن بهم پیشنهاد بده
‫که بیخیال زنم بشم و...
‫می‌دونی، فقط خدا می‌دونه.
‫چطور تمام این موسیقیدان‌ها ‫با آدمی تا این حد ترسناک
‫کنار می‌اومدن؟
‫می‌دونی، یه جورایی زن‌ها باعث می‌شدن
‫ترسناک بودن بیش از حدش راحت‌تر پذیرفته بشه.
‫منظورم اینه، اون زمان به زن‌ها نگاه کردم
‫و با خودم گفتم: «خدایا، دنيس، چه مرگته؟
‫من هیچ‌وقت به این زودی با دخترا نمی‌پرم.»
‫اما الان که نگاهشون می‌کنم با خودم می‌گم: ‫«خدای من، چقدر دلم می‌خواد باهات باشم.»
‫شوخی می‌کنم. فقط شوخی می‌کنم، پسر.
‫پسر، ای کاش یه پنکه داشتیم.
‫آلی، کارگردان مشترک: ‫فقط به خاطر صداست، ولی می‌تونیم...
‫خیلی‌خب. نه، بیخیالش، بیخیالش. ‫دووم میاریم، مگه نه؟
‫آره، می‌تونیم، از پسش برمیایم.
‫این آخرین باری نخواهد بود که گذرمون به هم میفته.
‫- آره، بیا... ‫- هی، واقعاً؟
‫از پسش برمیایم.
‫فکر کنم همین الان تعهد گرفتم آقایون. ‫با دوربین ضبطش کنید.
‫نه، نه، نه...
‫حرفشم نزن.
‫پسر، تو...
‫- خب، ممنون واسه... ‫- خواهش می‌کنم.
‫تعریف کردن تمام این داستان‌ها.
‫- باید درمورد خیلی چیزا فکر کنم. ‫- خواهش می‌کنم. می‌دونی، منظورم اینه...
‫- آره. ‫- از انجامش خوشم میاد.
‫- آره، خیلی ممنون. ‫- خواهش می‌کنم، عزیزم.
‫واقعاً قدردانم. ممنون. ممنون. سپاسگزارم.
‫عالیه.
‫عالیه!
‫کی واسم یه نوشیدنی می‌خره؟
‫اون یکی از چندش‌ترین آدمایی بود
‫که توی عمرم باهاشون صحبت کردم.
‫چقدر ساده‌لوحانه‌ست که سعی کردم دید مثبتی بسازم
‫از دوست بودن پدربزرگم با گروه بیچ بویز
‫و هنرمند بودنش.
‫اما همه‌شون یه سری خوک عوضی‌ان. ‫همه‌شون چندشن.
‫هر بار از بابام می‌خوام توی یه مصاحبه
‫یا فیلم‌برداری حضور داشته باشه، اون...
‫به کل...
‫اعصابم رو به‌هم می‌ریزه.
‫سلام، ببخشید تماستون رو از دست دادم.
‫دن هستم. لطفا اسمتون رو بگید...
‫می‌گه نمی‌خواد اونجا باشه، نمی‌خواد انجامش بده،
‫نمی‌خواد چیزی بشنوه، نمی‌خواد چیزی بفهمه.
‫به معنای واقعی از بچگی اینو ‫از بابام می‌‎شنیدم که آرزو داره
‫می‌دونست پدرش کیه.
‫پس تنها کاری که سعی دارم انجام بدم ‫اینه که بفهمم پدرش کیه،
‫تا خودش بتونه بفهمه.
‫اونم بهم بد و بیراه می‌گه ‫و تلفن رو روم قطع می‌کنه،
‫و نمی‌خواد پشت دوربین باشه.
‫اما اگه می‌خوام بفهمم چه جنبه‌هایی از پدربزرگم رو
‫من و بابام ممکنه به ارث برده باشیم...
‫باید بفهمم چی دقیقاً باعث ‫عطش کشتار سال ۱۹۶۹ این خانواده شد.
‫تا ساعت ۲ صبح بیدار بودم و فقط ‫متن بازجویی‌ها رو می‌خوندم و...
‫یه دوره فشرده گذروندم، ‫هرچی خونده بودم رو مرور کردم.
‫و هرچی بیشتر واردش می‌شی،
‫گیج‌کننده‌تر میشه.
‫من پدربزرگم نیستم و بابام هم نیستم.
‫قرار نیست خودمو تباه کنم.
‫من پدربزرگم نیستم.
‫من بابام نیستم.
‫و خودمو تباه نمی‌کنم.
‫آلی، کارگردان مشترک: این کار رو نمی‌کنی.
‫می‌دونی، مگه نه؟
‫آره.
‫ولی به نظرت کسی این حرفا رو به چارلی می‌گفت؟
‫نه...
‫اما زندگی تو فرق داره.
‫خیلی‌خب، برداشت یک. نشانه صدا و تصویر.
‫سلام.
‫بالاخره، سوفیا هستم.
‫- سلام سوفیا، من استیو هستم. ‫- از دیدنتون خوشبختم.
‫الان می‌تونم درست باهات دست بدم.
‫فقط می‌خواستم شفاف‌سازی کنم
‫چون توی اون اتاق ازم پرسیدین ‫چطوری وارد این پروژه شدم.
‫سه سال پیش فهمیدم پدربزرگم چارلز منسنـه.
‫اوه.
‫فکر کنم تلفنی با هم صحبت کردیم.
‫اینو بهتون گفتم، فقط می‌خواستم یادآوری کنم.
‫- و باید بهت بگم... ‫- اوهوم.
‫دلیل اینکه وقتی خودت رو معرفی کردی
‫جواب تلفن‌هات رو ندادم ‫این بود که فکر کردم: «وای خدای من.
‫این شخص قراره تطهیرکننده‌ی چارلز منسن باشه.»
‫این یه موضوع غیرقطعیه.
‫اگه سعی کنم شناختی از این آدما پیدا کنم،
‫واسه مردم خیلی راحته که متهمم کنن ‫به اینکه تطهیرکننده‌ی اون هستم.
‫تنها کاری که می‌خوام بکنم یاد گرفتنه.
‫خب، بذار بگم من این آدما رو
‫احتمالاً بهتر از هرکسی می‌شناسم.
‫من چهار پرونده قتل تیت-لابیانکا رو پیش بردم.
‫پرونده هینمن و شی.
‫شصت جلسه آزادی مشروط واسه ‫پنج متهم به قتل تیت-لابیانکا.
‫سه بار توسط منسن تهدید به مرگ شدم.
‫توسط «اسکویکی» و «سندی» تهدید شدم،
‫واسه همین این آدما رو می‌شناسم.
‫می‌دونم چی باعث تحریکشون میشه.
‫می‌دونی، اینکه چی این کلاهبردار خرده‌پا رو
‫تبدیل به یه قاتل کرد،
‫نظریات خودم رو درموردش دارم.
‫منسن زمانی که توی زندان بود،
‫فکر می‌کرد سیاه‌پوست‌ها متحدتر از سفیدپوستان.
‫فکر می‌کرد اونا قراره همه‌چی رو به دست بگیرن.
‫ژوئن ۱۹۶۹،
‫به پیروانش گفت:
‫«باید راه و روشش رو به سیاه‌پوست‌ها یاد بدیم.»
‫منسن کلاً تمام فکر و ذکرش
‫به ایده‌ی جنگ نژادی معطوف شده بود.
‫روی ماشین شن‌نوردش تیربار بسته بود.
‫توی مزرعه اتاق اسلحه داشت. بازوکا داشت.
‫منسن داشت واسه جنگ آماده می‌شد.
‫می‌دونم خیلی چیزا توی اون بهار
‫واسه پدربزرگم داشت به مشکل می‌خورد.
‫حرفه موسیقیش ورشکست شد. بدجوری محتاج پول بود.
‫اما چی باعث شد بخواد یه جنگ ‫نژادی تمام‌عیار راه بندازه؟
‫یکی از راه‌هایی که واقعاً دلم می‌خواد ‫بولیوسی رو به چالش بکشم
‫اینه که اون این تفکر رو داره که
‫منسن از همون ابتدا تمام این نقشه رو
‫درباره راه انداختن جنگ نژادی ‫که بهش می‌گفت هلتر اسکلتر توی ذهنش داشته.
‫فکر نمیکنم حقیقت داشته باشه.
‫فکر کنم در نهایت چیزی که تغییر می‌کنه ‫سلامت روانی چارلیه.
‫خب کِی اوضاع شروع کرد به خراب شدن؟
‫خب، اون داشت شدیداً مضطرب می‌شد
‫درباره رفتن روی این حالت کلّی بقا.
‫داشتیم سعی می‌کردیم پول جور کنیم تا بریم کویر،
‫به مزرعه بارکر.
‫و داشتن فولکس‌های قورباغه‌ای رو می‌دزدیدن
‫تا تبدیلشون کنن به ماشین‌های شن‌نورد.
‫استریت سیتنز، اونا یه باند موتورسوار ‫توی سیمی ولی بودن.
‫اونا شروع کردن به سرزدن به اونجا،
‫و فکر کنم چارلی یه جورایی تشویقشون می‌کرد
‫چون واسشون امنیت میاوردن،
‫و چاقوها وارد صحنه شدن.
‫اسلحه‌ها.
‫و «تکس» وارد صحنه شد.
‫اون یه ساقی مواد توی هالیوود بود.
‫اون موادهای قوی‌تر مثل ‫اسپید یا هرچیز دیگه‌ای رو آورد.
‫ما به عنوان یه خانواده، نسبتاً منظم ‫ماریجوانا می‌کشیدیم.
‫تقریباً منظم ال‌اس‌دی مصرف می‌کردیم.
‫اما موادهای دیگه رو
‫به عنوان یه خانواده مصرفشون نمی‌کردیم.
‫تکس مصرف می‌کرد.
‫بخشی از این مستند درباره‌ی مواجهه‌م با بابامه،
‫دختر کسی بودن که شاید مشکلات ‫سلامت روان هم داشته باشه.
‫بابام وقتی دچار استرس میشه، ‫سلامتش خیلی تحلیل میره...
‫و راستش خیلی اوضاع خرابی میشه.
‫من مثل یه دختر طردشده‌ام.
‫وقتی تکس واتسون وارد صحنه میشه،
‫حس میشه اوضاع رو به خرابی میره.
‫و این یکی از چیزاییه که حس می‌کنم مردم به اندازه ‫کافی درباره‌ش حرف نمی‌زنن،
‫تکس واتسونه که تمام اون آدما رو ‫سلاخی کرد، اکثرشون رو.
‫با تمام حرفایی که درباره توانایی منسن ‫توی کنترل هرکسی می‌زنیم،
‫واسه هیپنوتیزم... می‌دونی، شستشوی مغزی،
‫فکر نمی‌کنم تکس واتسون تحت کنترلش بوده باشه.
‫چون من هم‌خون منسن هستم،
‫تونستم یه قرار ملاقات با جرج استیمسون بذارم،
‫یه فرد آگاه که رویدادهای کلیدی
‫بین تکس و پدربزرگم که ‫منجر به قتل‌ها شد رو به هم ربط داده.
‫اشکالی نداره اگه درباره رابطه‌ات ‫با «بلو» بپرسم یا نه؟
‫اون بیش از ۳۰ ساله که همسر منه.
‫اگه امروز تصمیم‌گیری دست تو بود،
‫چارلز منسن کجا می‌بود؟
‫توی سازمان ملل می‌بود.
‫احترام مطلق واسش قائلم.
‫دروغ نمی‌گه.
‫ساندرا گود، «بلو» منو قانع کرد که خودمو
‫در خدمتش بذارم، و منم همین کار رو کردم.
‫تقریباً ۲۰۰ بار توی زندان ملاقاتش کردم.
‫یه کتاب درباره‌ش نوشتم.
‫از حدود سال ۱۹۹۰ باهاش درهم‎‌تنیده شدم.
‫چی منجر به قتل‌های ویورلی و سیه‌لو درایو شد؟
‫اونا اوج سلسله حوادث جنایی بودن
‫که از اول ژوئیه ۱۹۶۹ شروع شد،
‫زمانی که چارلز «تکس» واتسون
‫سر ساقی ماری‌جوانا، برنارد کرو رو کلاه گذاشت.
‫پول رو گرفت و فرار کرد.
‫کرو کوتاه نیومد.
‫اون پولش رو همون موقع می‌خواست، ‫تمام کسایی که توش دست داشتن رو می‌خواست.
‫نمی‌خواست اصلاً منطقی برخورد کنه.
‫تکس یه مشکل کوچک داره. یه مشکل کوچک داره.
‫یه تفنگ بهم میده. خودش نمی‌تونه انجامش بده.
‫من باید برم مشکلش رو حل کنم.
‫که چیه؟
‫باید برم به یه نفر بابت اون شلیک کنم.
‫- به کی شلیک کردی؟ ‫- اوه، مجبور شدم به «لاتساپاپا» شلیک کنم.
‫چارلی فکر کرد اون مرده، و به تکس واتسون گفت:
‫«من این یارو رو واست کشتم. مدیون منی.
‫و وقتی زمانش برسه که حسابم رو تسویه کنم،
‫باید پرداختش کنی.»
‫اون‌جاست که حس می‌کنم سلامت روانش بدتر شد
‫و به سطحی از استرس رسید که گفت: «لعنتی، ‫همین الان به یه یارو شلیک کردم.»
‫فکر می‌کنه اونو کشته.
‫چون منجر به زنجیره‌ای از حوادث شد ‫که همه‌چی رو نابود کرد.
‫چی شد؟
‫بابی بوسولیل درگیر معامله مسکالین شد
‫بین گری هینمن و استریت سیتنز.
‫بابی، گری هینمن رو کشت.
‫حدود یک هفته بعد از قتل،
‫بابی بوسولیل موقع رانندگی با ‫ماشین گری هینمن دستگیر شد.
‫نمی‌تونم بذارم کسی که با منه توی زندان بمونه.
‫می‌دونید، توی ذات من نیست، پسر.
‫باید برادرم رو از زندان بیارم بیرون.
‫چارلز منسن میره سراغ تکس واتسون
‫و می‌گه: «یه برادر رو از زندان بیار بیرون.»
‫آره، بحث جبران کردنه. ‫به دنیای تبهکاری مربوط میشه.
‫بحث بدهکاری و تسویه‌حسابه.
‫«من می‌خوام بابی از زندان بیاد بیرون.
‫بابت شلیک کردن به کرو بهم بدهکاری.»
‫هرجوری انجامش میدی، انجامش بده.
‫واسم مهم نیست چطور انجامش میدی، ‫اما پای منو نکش وسط.
‫واسه همین، تکس واتسون میره بیرون ‫و مرتکب چندتا قتل‌ فجیع میشه
‫در تلاش واسه اینکه طوری جلوه بده که انگار ‫بابی بوسولیل قاتل نبوده.
‫قاتل واقعی گری هینمن هنوز آزاد بوده.
‫پیروانش می‌خوان سناریوی ‫اتفاقی که واقعا افتاده رو تغییر بدن.
‫منسن ذره‌ای واسه بابی بوسولیل اهمیت قائل نبود.
‫اون یه عضو گاه‌وبیگاه خانواده بود.
‫گمانه‌زنی‌هایی وجود داشت که هینمن ساقی مواد بوده.
‫نبود.
‫منسن واتسون رو کشید کنار
‫و به واتسون گفت: «هرکسی اونجاست رو بکش.»
‫و به دخترا گفت: «خب، واتسون موقعیت رو بلده،
‫پس هرکاری تکس بهتون می‌گه انجام بدین.»
‫تکس خودش صحنه رو توصیف کرد.
‫«ما کلی اسپید مصرف کردیم، مخصوصاً من و سیدی.
‫اون معتاد اسپید بود،
‫و شب قتل‌های تیت، توی فضا بودیم.
‫یه مخفیگاه شخصی بود و چارلی ازش بی‌خبر بود.
‫خوشش هم نمی‌اومد.»
‫ماشین رو تا دم در ورودی رفتن‏.‏
‫واتسون پیاده شد و سیم‌های تلفن رو برید‏.‏
‫چون نمی‌خواست کسی به بیرون زنگ بزنه.
‫تکس واتسون، سوزان اتکینز،
‫پاتریشیا کرنوینکل، و لیندا کاسابیان.
‫اون‌ها می‌رن توی خونه‌ی تیت...
‫و یه قتل‌عام راه می‌ندازن.
‫تکس واتسون به استیون پرنت شلیک کرد.
‫وویچک فریکوفسکی روی مبل خوابیده بود.
‫واتسون با تهدید اسلحه بیدارش کرد
‫و بهش گفت که اون شیطانه و اون‌جا اومده ‫تا کار شیطان رو انجام بده.
‫"اون فولجر، سبرینگ، و شارون رو بست
و بعد با چاقو کشتشون‫‏.‏‫"
سوال‏:‏ چه حسی داری به کاری که کردی؟
پاسخ‏:‏ داغون کردن خونه تیت خیلی حال داد‏.‏ خب؟
‫سوال‏:‏ کیف داد؟
‫پاسخ‏:‏ باید می‌دیدی.
‫" مثل مرغ‌های سر بریده ‫به این‌طرف و اون‌طرف می‌دویدن.
متهم می‌خنده‏.‏‫"
‫شارون تیت، هشت ماه و نیمه باردار بود.
‫سوزان اتکینز بهش نگاه کرد و گفت،
‫"ببین، عوضی، من به تو ‫یا بچه‌ات اهمیتی نمی‌دم.
‫"تو قراره بمیری، ‫و بهتره براش آماده باشی.
‫و من هیچ حسی بهش ندارم."
‫و بعد، سوزان اتکینز ‫شونزده بار با چاقو زدش‏.‏
‫و بعد، واتسون اومد تو و اون رو دار زد
‫از یه تیرک بلند که از وسط اتاق نشیمن رد می‌شد.
‫پزشک قانونی گفت که اون وقتی ‫هنوز زنده بوده دار زده شده.
‫اون داره به این آدم‌های ازخودبی‌خودشده
‫که آمفتامین، اسپید، بلادونا، اسید زدن می‌گه،
‫"یه کاری بکنید."
‫- انتظار چی داشت؟ ‫- اون با انتظارات زندگی نمی‌کنه.
‫اون آتیش رو تند کرد.
‫بهشون گفت یه کاری بکنن.
‫اون همچین چیزی رو پیش‌بینی نمی‌کرد.
‫شب بعدیِ قتل‌ها، ‫چارلی بیشتر درگیر می‌شه.
‫اینکه پدرم رو راضی کنم تا ‫درباره‌ی مقصر بودن پدر خودش بشنوه‏،‏‌ سخت بود‏.‏
‫- جسیکا. از دیدنت خوشحالم. ‫- پدرت این‌جاست.
‫آره، کاملاً مشخصه.
‫اما قبول کرد بیاد و با نیکولاس شرک دیدار کنه،
‫یکی از دوستای چارلی ‫که چندین دهه ازش دفاع کرد‏.‏
‫چارلی به نیک درباره‌ی قتل اون شب گفت.
اگه هر شب که منو می‌خوابوندی‏‏.‏‏.‏‏.‏
‫بهم نمی‌گفتی که می‌خوای ‫بدونی پدرت کی بود‏،‏ این کارو نمی‌کردم‏.‏
‫سلام، من نیکولاس هستم. از دیدنت خوشحالم.
نیک شرک اون‌جا بود؟
‫ایشون محققه.
‫۳۰ سال با پدربزرگ صحبت کرده.
‫دوست صمیمی پدرت بوده، پس...
‫و بعدش، قراره درباره‌ی این‌که ‫اون مقصر چه چیزی بوده صحبت کنیم،
‫چه گناهی کرده چون فکر می‌کنم...
‫این چیزیه که باید بدونیم.
ببین‏.‏‏.‏‏.‏ این نظر اونه‏.‏ همین‏.‏
اون مسئولیتی نداشت‏.‏ اون هیچی نمی‌دونه‏.‏
پس کی؟
خدا‏.‏
‫داره ضبط می‌شه؟
‫آره.
‫می‌دونم نمی‌خوای وقتی درباره‌اش حرف می‌زنم ‫این‌جا باشی،
‫اما فکر کنم باید درباره‌ی این‌که ‫اون مقصر چیه حرف بزنیم
‫و این‌که چه کار کرده.
‫چون نمی‌خوام قضیه رو ماست‌مالی کنم، ‫و می‌خوام‏.‏‏.‏‏.‏
‫خب، وقتی می‌گی، ‫"چارلی مقصر چیه
‫تا جایی که به جرم و جنایتش مربوط می‌شه؟"
‫دزدی، سرقت ماشین.
‫مدام دزدی می‌کرد، ‫اون... ورود غیرقانونی می‌کرد.
‫این کار براش طبیعی بود.
‫همیشه دنبال پول بود.
‫در مورد مرحله‌ی معروف‌تر فعالیتش،
‫درگیر شدنش با سیلو درایو،
‫من باور ندارم که منسن ‫مقصر قتل بوده باشه.
‫این ایده‌ی تکس واتسون و لیندا کاسابیان بود.
‫ منسن انکار کرد که به واتسون گفته ‫بره آدم بکشه یا نه؟
‫بله، اون انکارش کرد، ‫اما این به این معنی نیست که حقیقته.
‫اون‌ها برگشتن به مزرعه،
‫و همون‌طور که چارلی برام توصیفش کرد،
‫دید که با خون دارن برمی‌گردن.
‫سوزان اتکینز با دست‌های خونی ‫میاد خونه پیش تو.
‫آره.
‫اون می‌گه، ‫"چارلی، ببین برات چه کار کردم."
‫- آره. گفت، "من دنیا رو بهت می‌دم." ‫- من دنیا رو...
‫"من همین الان خودمو کشتم، ‫و دنیا رو به تو می‌دم."
‫خب، چه واکنشی نشون دادی؟
‫گفتم، "ای عوضی‌ احمق‏.‏ من دنیا رو داشتم‏.‏
‫تو دوباره منو انداختی زندان."
‫پس، این یه فاجعه بود ‫که اونا یه سلبریتی نه چندان معروف رو کشته بودن.
‫اون وحشت کرد‏.‏ ‫چون آزادیش مشروط بود و با خودش فکر کرد‏،‏
‫"این تازه‌کارها ‫دارن منو برمی‌گردونن زندان."
‫چون می‌دونست که یقه‌ی خودش رو می‌گیره.
‫و اون بهم گفت با وجود تمام چیزهایی که کشیده ‫توی زندگیش هیچ‌وقت این‌قدر نترسیده بوده.
‫با وجود تمام چیزهایی که از سر گذرونده بود.
‫ شب بعد، لابیانکاها،
‫اون رفت توی خونه‌ی لابیانکا
‫اون اینو اعتراف کرد.
‫یک روز بعد، ۲۴ کیلومتر اون‌طرف‌تر،
‫یه قتل دیگه ‫به همون شکل وحشیانه اتفاق افتاد.
‫لینو لابیانکا، صاحب یه سوپرمارکت،
‫و همسرش هر دو با ضربات چاقو کشته شده بودن،
‫ضربات مکرر چاقو.
‫روی بدنش، کلمه‌ی "جنگ" ‫روی سینه‌اش حک شده بود.
‫بعد، قاتل با خون ‫با خط خرچنگ‌قورباغه نوشته بود،
‫"مرگ بر خوک‌ها."
‫اون مقصر بود که رفته توی خونه‌ی لابیانکاها
‫و ازشون دزدی کرده بود‏.‏
همین برای مقصر دونستنش کفایت می‌کنه‏.‏
ولی ‫اون نکشتشون.
‫تو باور داری که این اتفاق افتاده؟ ‫این‌که اون به صحنه‌ی جرم رفته؟
من یه کلمه هم باور نمی‌کنم‏.‏
‫اگه بخوای این برداشت رو بکنی‏.‏‏.‏‏.‏
‫که چارلی دست داشته، آره، باشه.
‫اما هر کسی که تو همون اول ‫توی فرقه‌ی چارلی بود،
‫- اون... مثلاً.. ‫- اولاً که اون فرقه نبود.
‫هر کدومشون قبل از این‌که چارلی رو ببینن ‫حداقل چهار بار دستگیر شده بودن.
‫درسته، اونا یه مشت مجرم بودن.
‫و هر چهار بارشون هم آزاد شدن.
من میگم‏،‏ این‏ کارِ‏.‏‏.‏‏.‏
‫قاتل‌های باندی ‫با حضور موتورسوارها و موادفروش‌هاست.
‫با تمام احترام، فکر می‌کنم کسانی که این کارو می‌کنن
‫آدم‌های سرگرمی منسن هستن.
‫اونا واقعاً کل... کل ماجرا رو نمی‌دونن...
‫پس، تو شک داری، تو به هر چیزی ‫که پدرت گفته شک داری؟
‫بله.
‫خب، این‌جاست که باید راهمون رو از هم جدا کنیم.
‫اگه شک داری ‫که پدرت هیچ‌وقت حقیقت رو
‫درباره‌ی این چیزها گفته باشه، خب، اون گفت.
‫و من سال‌ها باهاش حرف زدم، ‫سوال‌پیچش کردم، بازجوییش کردم.
‫به نظرم ‫هنوز هم نیازه...
‫چیزهایی منتشر بشه، اطلاعات بیشتر.
و‏.‏‏.‏‏.‏
‫من شک ندارم که یه چیزهایی رو لاپوشونی کردن.
‫نه، این حقیقت، این حقیقت ‫که اونا مجبور شدن تا سطح
‫رئیس‌جمهور ایالات متحده بالا برن ‫و بهش بگن،
‫"منسن مقصر قتله"...
هرگز فراموش نمی‌کنم که‏ چقدر درگیر پرونده منسن بودن‏.‏
می‌دونستم داریم با منسن چی‌کار می‌کنیم‏.‏ باید توی رسانه‏،‏ یه سری بردها بیاری‏.‏
‏.‏‏.‏‏.‏مشخص می‌کنه که این یه عملیات بود‏.‏
‫من اینو می‌فهمم.
‫فکر نمی‌کنم که این ‫به این جرائم خاص ربطی داشته باشه.
‫- همین. ‫- خب، من این‌طور فکر می‌کنم.
‫کل این قضیه یه افتضاح و دروغه‏.‏
‫کل قضیه یه دروغه.
‫تو توی بزرگترین دروغ ‫توی تاریخ دروغ‌ها گیر افتادی.
‫- باشه، خیلی ممنون. ‫- خوبه. ممنون.
‫مگه همین انتظار رو نداشتی؟
‫امیدوار بودم پدرم بتونه...
‫به حرف‌های نیک گوش بده.
‫شاید اون فکر می‌کنه یه شیطان درونش به ارث برده
‫و نمی‌خواد باور کنه ‫پدرش اون‌طوریه.
‫هر چی بیشتر می‌فهمم، بیشتر
‫بیشتر می‌فهمم ‫که واقعاً خانواده‌ای ندارم.
‫امروز نتونستم به پدرم تکیه کنم.
‫من خیلی تنهام.
‫سخته، اما الان نمی‌تونم برگردم.
‫من با قتل‌ها روبه‌رو شدم،
‫اما این دادگاهه که میراث پدربزرگم رو ‫تثبیت می‌کنه.
‫تموم عناصر فراهمه
‫برای یکی از جنجالی‌ترین ‫محاکمات قتل توی تاریخ آمریکا.
‫و مادربزرگم رو متقاعد می‌کنه ‫پسر ۱۰ ساله‌اش یه شیطانه.
‫دخترهای جوون، که ظاهراً ‫تحت طلسم یه آدم ریش‌دار کنترل‌گر بودن،
‫که ظاهراً طراح اصلی هفت تا قتل بوده.
‫دادگاه منسن یه سیرکه.
‫ خیلی عجیبه.
‫وکلایی که قبلاً اسمشون رو ‫کسی نشنیده بود الان معروف شدن.
‫منسن دنبال این بود که هلتر اسکلتر رو راه بندازه،
‫جنگ سیاه‌پوست‌ها و سفیدپوست‌ها رو شروع کنه
‫و جوری نشون بده که انگار سیاه‌پوست‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
‫هفت تا قربانی سفیدپوست رو کشتن.
‫لس‌آنجلس یه شورش نژادی فوق‌العاده ویرانگر داشت،
‫و بعد، این‌که یه دادستان بیاد
‫و بگه که، "این هیپی کوچولوی عجیب‌غریب‏.‏‏.‏‏.‏
‫می‌خواد یه جنگ نژادی راه بندازه،" ‫انگار که اون‏.‏‏.‏‏.‏
‫بهونه‌ی خودش رو پیدا کرده بود.
‫منسن به پیروانش گفت ‫که این یه حمام خون می‌شه،
‫و اتفاقی که توی این ‫دو شب افتاد رو حتی
‫توی یه فیلم ترسناک هم نمی‌بینید.
‫ به داستان هلتر اسکلتر باور داری؟
‫نه.
‫خیلی‌ها گفتن ‫منسن از یه جنگ نژادی حرف زده،
‫- که قریب‌الوقوع بوده. ‫- اوهوم.
‫اما به جز لیندا کاسابیان،
‫نمی‌تونم کسی رو پیدا کنم ‫که بگه اون می‌خواست شروعش کنه.
‫می‌تونی در مورد توافق مصونیتش حرف بزنی؟
‫دادستانی، روی لیندا کاسابیان تمرکز کرد‏.‏
که مثلاً راننده ماشین فرار بود‏.‏
‫اما خودش شخصاً ‫توی قتل‌ها مشارکتی نداشت.
‫وکیلش گفت، "اگه اون قراره شهادت بده،
‫باید بهش مصونیت کامل داده بشه."
‫می‌دونید، لیندا کاسابیان ‫چندین هفته توی جایگاه بود
‫و هیئت منصفه، اونا حرفش رو باور کردن.
‫من از این همه هرج‌ومرج خوشم نمیاد‏.‏
‫♪ همه‌جا، همه‌جا، همه‌جا ♪
‫فکر می‌کنم، یه چرخشی ‫در طول دادگاه اتفاق می‌افته،
‫و زن‌ها خیلی عجیب می‌شن.
‫اون‌ها نزدیک پنج ماهه ‫که سر این تقاطع هستن،
‫و قسم می‌خورن که این‌جا بمونن ‫تا وقتی که چارلی آزاد بشه.
‫ دخترها بیرون
‫به معنای واقعی کلمه توی خیابون‌های لس‌آنجلس می‌خزیدن.
بیرون دادگاه نمایش اجرا می‌کردن‏.‏
می‌خواستن نشون بدن‏.‏‏.‏‏.‏
‫که یه مشت جوون‌های معمولی هستن
‫که یه رفتارهای غیرمتعارفی دارن
‫و نمی‌تونن جلوی همه‏.‏‏.‏‏.‏
‫آشوب توی دلشون رو بگیرن، می‌دونی؟
‫متوجه اون ضربدر روی پیشونیتون شدم.
‫می‌تونم بپرسم چرا این کارو کردید؟
‫این ضربدر نماد اینه که ما ‫روی کل این دیوونگی خط کشیدیم.
‫چرا نمی‌ذارن ما شهادت بدیم؟
‫ما سعی داشتیم ازش دفاع کنیم،
‫اما اون همچین چیزی نخواست.
‫وقتی امروز صبح ‫آقای منسن رو دیدید،
‫به نظرتون چه‌طوری بود؟
‫"کمک!"
‫و در واقع، این کار اوضاع رو براش بدتر کرد.
[منسن و دختران مجرم شناخته شدند] ‫و در واقع، این کار اوضاع رو براش بدتر کرد.
[منسن و دختران مجرم شناخته شدند]
‫همگی به قتل درجه یک محکوم شدن. [منسن و دختران مجرم شناخته شدند]
‫همگی به قتل درجه یک محکوم شدن.
‫دادستانی توی این پرونده از این دادگاه ‫برای اهداف سیاسی استفاده کرده.
‫شهادت چارلز منسن.
‫"چیزی که شما می‌خواین یه هیولاست.
‫شما یه هیولای سادیستی می‌خواین ‫چون خودتون همونید."
‫رسانه‌های جمعی و مردم ‫از این قضیه برای سرگرمی استفاده کردن.
‫شما ورق‌ها رو پخش کردین.
‫شما عکس منو روی مجله‌ی لایف گذاشتین،
‫و قبل از این‌که پام به دادگاه برسه، ‫منو محکوم کردین.
‫"شما چیزی رو به من نسبت می‌دین ‫که درون خودتونه
‫"چون من به هیچ‌کدوم از شماها اهمیتی نمی‌دم،
‫و برام مهم نیست چه کار می‌کنین."
‫شاید بگین من یه‌جورایی مثل شیطانم.
‫من همزمان توی خیلی جاهای مختلف هستم.
‫فکر کنم واقعاً داشت همون چیزی رو ‫به مردم می‌داد که می‌خواستن ببینن.
‫تو... یکی از بدنام‌ترین مجرم‌های...
‫- تمام دوران. ‫- تمام... توی دنیا بودی‏.‏
برای مصاحبه‌ها و مردم نقش بازی می‌کرد‏.‏
‫چقدر باید اینو تحمل کنم...
‫کنجکاویم غلبه می‌کنه،
‫و با خودم می‌گم، " اون داره نقش این آدم شرور رو بازی می‌کنه
چون همه می‌خواستن شرور جلوه‌اش بدن؟‫"
‫تا حدودی، به خاطر اینه که قیافه‌اش به این نقش می‌خوره.
‫ موهای وحشی داره. ‫چشم‌های وحشی داره.
‫ریش داره. ‫روی پیشونیش صلیب شکسته حک می‌کنه.
‫یه حضور فیزیکی خیلی دراماتیکه.
‫باور کنید،
‫اگه شروع می‌کردم به کشتن آدم‌ها...
‫هیچ‌کدومتون زنده نمی‌موندین.
‫و بنابراین، برای پوشش رسانه‌های اصلی،
‫اون تعبیر بدترین خوابیه
‫که سال‌ها پیش‌بینی می‌شد.
‫اون نقش لولوخورخوره رو بازی می‌کنه. ‫می‌دونه چه‌طوری این کارو بکنه.
‫خیلی زرنگی می‌خواد که ‫یه نفر تمام کارهایی رو بکنه
‫که من مجبورم بکنم...
‫تا زنده بمونم...
‫درون تو، و درون تو، و درون تو...
‫و درون تو هم.
‫چیزی که در مورد پدرم و پدربزرگم وجود داره اینه
‫که اون‌ها هیچ‌وقت ابزار التیام ‫ترومای خودشون رو نداشتن.
‫بنابراین، وقتی کسی بهشون می‌گه ‫توی ذاتشون تاریکی دارن،
‫اون‌ها بیشتر پافشاری می‌کنن.
‫من و پدرم همیشه سر تبعیض جنسیتی، سر منسن ‫بحث می‌کردیم،
‫اما اون شروع کرد خیلی قضیه رو شخصی کردن.
‫متأسفم، اما شخصی که باهاش تماس گرفتین
‫صندوق صوتی‌ش رو هنوز فعال نکرده.
‫و بعد، همه‌چیز به اوج خودش رسید.
‫بگو همین الان چی گفتی.
‫- نه، تو بگو. ‫- آره، بگو.
‫نه، تو بگو.
‫باز هم می‌خوای اون حرف‌ها رو بهم بزنی؟
‫چون اون‌ها کلمات حساسیت‌برانگیز تو هستن.
چی؟
‫آره، اون‌ها کلمات حساسیت‌برانگیز تو هستن.
‫- همین الان بهم بگو. ‫- اون‌ها کلمات حساسیت‌برانگیزن.
بهم بگو عوضی‏.‏ بهم بگو کثافت‏.‏
‫- لطفاً منو ببر خونه. ‫- بهم بگو. بهم بگو.
به ضد زن بودنت ادامه بده‏.‏
‫چرا وسط جاده پارک کردی؟
‫چرا الان داری جونمون رو به خطر می‌ندازی؟
‫الان این کارو نکن. ‫الان جا نزن.
‫چرا الان داری جونمون رو به خطر می‌ندازی؟
‫الان جا نزن. ‫الان جا نزن. بهم بگو.
‫بهتره همین الان ‫از این‌جا بری بیرون، خانم جوان.
‫- داری جونمون رو به خطر می‌ندازی. ‫- تو از من متنفری.
‫چون تو یه احمق لعنتی هستی.
‫آره، باشه.
‫و من پشیمونم که بهت گفتم دخترم
‫چون تو یه عوضی‌ی دروغگوی لعنتی هستی.
‫چطور... درباره‌ی چی دروغ گفتم؟
‫همه‌چیز.
‫- درباره‌ی چی دروغ گفتم؟ ‫- منو ببر خونه.
‫با من حرف نزن.
‫قبل از این‌که پیاده‌ات کنم، می‌تونم چیزی بگم؟
‫نه. ‫یه کلمه هم به زبونت نیار‏.‏
‫من از دستت عصبانی نیستم.
‫منم از دستت عصبانی نیستم.
‫یه کلمه‌ هم با من حرف نزن. ‫منو سر نبش پیاده کن.
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌خوام باهات حرف بزنم.
‫اینو نگو.
‫- من... لعنتی... ‫- اینو نگو.
‫- برو سر اون نبش.
‫- دیگه هیچ‌وقت نمی‌خوام باهات حرف بزنم. ‫- اینو نگو.
‫اینو نگو.
‫- خداحافظ. ‫- نه.
‫- آره. ‫- من نمی‌ذارم.
‫- خداحافظ. ‫- نمی‌ذارم
‫با این وضعیت از ماشین پیاده بشی.
‫- وایسا. همین‌جا. ‫- نه... برام مهم نیست.
‫من ازت عصبانی نیستم. برام مهم نیست...
‫وایسا، همین‌جا!
‫- نه. ‫- آره!
‫- نه. ‫- وایسا، همین الان!
‫این کارو نکن.
‫از وقتی که داشتم تحقیق می‌کردم...
‫و درباره‌ی پدرش با پدرم حرف می‌زدم...
‫هر بار که یه چیز جدید درباره‌ی پدرش می‌فهمم
‫که ناراحت‌کننده یا دلخراشه یا در مورد قتله
‫یا گناهکار بودنش یا هر چیز دیگه‌ای‏.‏‏.‏‏.‏
‫پدرم یه کم می‌شکنه.
سوال اینه‏ که‏.‏‏.‏‏.‏
‫ رهاشون می‌کنی و ولشون می‌کنی همون‌طور که بقیه
‫رهاشون کردن و ولشون کردن...
‫یا پاشون وامیستی؟
‫من با پدرم حرف نمی‌زنم.
با مادرم حرف نمی‌زنم‏.‏
‫و یا هیچ‌کس دیگه‌ای هم که باعث بشه‏.‏‏.‏‏.‏
احساس خوب و درستی به خودم نداشته باشم‏.‏
‫این‌طوری از خودم محافظت می‌کنم
‫چون توی تنهایی احساس امنیت می‌کنم.
‫شما نمی‌تونید برای صلح بجنگید.
‫شما نمی‌تونید آزادی رو اسیر کنید.
[صدای چارلز منسن]
‫و این یه چیز قدیمی کوچیک و ساده است، رفیق،
‫که هر بچه‌ی کوچیکی می‌تونست بفهمه اگه ما...
‫توی ذهنشون سرطان نمی‌کاشتیم.
‫اگه کسی با شلاق تو رو بزنه
‫و تو عاشق شلاق بشی‏.‏‏.‏‏.‏
داره چه کار می‌کنه؟
‫داره خودش رو احمق جلوه می‌ده.
‫به نظرم جالبه که اون متهم شد
‫به دادن این عشق به‌شدت آزاردهنده
‫به پیروان فرقه‌اش.
‫و بعداً، به خاطر عشق آزاردهنده معروف می‌شه.
‫نمی‌گم که توی عشق آزاردهنده بی‌گناهه.
‫فکر می‌کنم توانایی هر دو رو داره،
‫اما اون،این‌ور و اون‌ور نمی‌ره،
‫و فکر نمی‌کنم پدرم هم این کارو بکنه که بگه‏.‏‏.‏‏.‏
‫"کاری می‌کنم سوفیا فکر کنه دوستش دارم،
‫تا بتونم رهاش کنم و وفاداریش رو به خودم بسنجم."
‫فکر می‌کنم اونا مشکل دارن.
‫فکر می‌کنم یه چیز جالبی توی همه‌ی این‌ها هست
‫که شاید،توی وجود تو پنهان باشه.
‫یه چیزی درباره‌ی این نقل‌قول هست
‫که داره برات یه کاری می‌کنه
‫که کمکت می‌کنه حس بهتری به پدربزرگت داشته باشی،
‫و کنجکاوم بدونم اون چیه؟
‫ضدجنگه.
‫و منظورم اینه، استیون، دادستان، بهم گفت،
‫"تنها کاری که می‌خواست بکنه شروع یه جنگ بود
‫و هیچ‌وقت از عشق حرف نمی‌زد."
‫خب، من آدم‌های زیادی رو دیدم که بدونم این حقیقت نداره.
‫من با اون تفسیر مخالفتی نمی‌کنم،
‫اما چیزی که می‌خوام بهت برگردونم...
‫وقتی زمان زیادی رو صرف گوش دادن به پدربزرگت می‌کنی،
‫یا قبل‌تر، وقتی زمان زیادی رو صرف گوش دادن به پدرت می‌کردی...
‫ بعضی وقت‌ها، حرف‌های پدرت رو می‌شنوم.
‫راستش... حق با توئه.
‫من توسط پدرم بزرگ شدم،
‫و خیلی افکار پدرانه و الگوهای پدرانه هست.
‫من همیشه خودم و پدرم رو ‫آدم‌های خیلی سازگاری می‌دونستم.
‫می‌تونی منو...
‫توی یه اتاق با کسی بذاری که یه نفرو کشته.
‫ببخشید. تو خیلی داری تلاش می‌کنی ‫که کمک کنی اونا بهتر به نظر برسن.
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫اما دکتر رز هم گفت منسن ‫نقش والد رو به عهده داشته
‫و پدر من هم نقش والد رو به عهده داشته.
‫باورش می‌کنم. ‫اما گمونم چیزی که می‌گم اینه که...
‫تو فراتر از الگوهای اونایی.
‫اینو توی خودت حس نمی‌کنی؟
‫چرا، آره.
‫پدرم بهم می‌گفت سال‌های طلاییش ‫بزرگ کردن من بوده،
‫اینکه یه پدر خانه‌دار باشه،
‫و من واقعاً اون عشق رو حس می‌کردم، می‌دونی؟
‫هر روز.
‫به این معنی نبود که از نظر احساسی متلاطم نمی‌شد.
‫می‌تونست تو یه ثانیه عوض بشه.
‫می‌تونه خیلی خیلی بخشنده و دست‌ودل‌باز باشه،
‫و بعد خیلی خیلی خودخواه باشه.
‫پس، همیشه این دوگانگی رو داشته...
‫اما من همیشه به بخش عاشقانه‌اش چسبیدم.
‫بخشش، درسته.
‫وقتی کسی رو دوست داری، ‫می‌بخشی... از ته دل،
‫بی‌احتیاطی‌ها یا، ‫ کارهای بد رو.
‫ تو یه‌جورایی فقط...
‫زیاد بهش فکر نمی‌کنی.
‫اون موقع، احساس می‌کردی
‫که عشق چارلی به تو واقعی بود؟
‫آره‏.‏
واقعاً‏.‏
‫و فکر می‌کنم اون...
‫اما از طرف دیگه، اینو هم یاد گرفتم که،
‫این چیزی بود که آدم بدها بهش یاد داده بودن.
‫و اون قطعاً فریبکار بود.
‫ اون بهم صدمه زد.
دیگه منو نمی‌خواست‏.‏
یه مدت بود که به هم ابراز محبت نمی‌کردیم‏.‏
‫و من واقعاً می‌خواستم که اون منو بخواد،
‫ به خاطر اون تجربه‌ی اول
‫و بقیه‌ی تجربه‌ها هم‏.‏‏.‏‏.‏
‫خیلی فوق‌العاده بودن‏.‏ خب؟
رفتیم به یه کاروان کولی‌وار‏.‏‏
‫که وسط راه بین خونه‌ی مزرعه ‫و خونه‌ی پشتی مزرعه بود
و خوش گذروندیم‏.‏
‫مثل قبل نبود.
‫منو برگردوند خونه‏.‏‏.‏‏.‏
و با خشونت باهام رفتار کرد‏.‏
‫و بعد گفت، "ما توی زندان این‌طوری ‫این کارو می‌کنیم‫"‏.‏
‫و منو در حال گریه کردن ول کرد.
‫من دیگه هیچ‌وقت ازش‏.‏‏.‏‏.‏
نخواستم بهم ابراز محبت کنه‏.‏
فکر نمی‌کنم دیگه هم بهم ابراز محبت کرد‏.‏
خیلی دردناک بود‏.‏
حقم نبود‏.‏
‫خیلی متأسفم که این اتفاق برات افتاد.
‫فکر می‌کنم آدم خیلی قوی‌ای هستی.
‫و این‌قدر بی‌پرده و صادق.
‫برام خیلی سخت بود که،
‫این حقیقت رو بپذیرم که،
که من موندم‏.‏
‫من خیلی جوون بودم، و فکر می‌کردم
‫اگه برم چارلی از دستم عصبانی می‌شه،
‫و نمی‌دونستم کجا برم.
‫نمی‌دونم.
‫وقتی این‌ها رو می‌شنوم، قلبم می‌شکنه
‫چون این پدری نیست که من می‌شناسم.
‫- این چیزی نیست که من و پدرم بهش باور داریم. ‫- اون... اما اون پدرت نیست.
‫اون می‌تونه خیلی بامحبت باشه.
‫می‌تونه خیلی پر از نفرت باشه.
‫هیچ دلیلی نداره، ‫ هیچ دلیلی نداره که
‫در عرض یه ثانیه باهات این‌طوری عوض بشه.
‫- حق ما این نبود. ‫- درسته.
‫اما خب، اونا ابزارش رو ندارن که بدونن ‫دارن با چه شخصیت
‫یا مشکل سلامت روانی‌ای دست‌وپنجه نرم می‌کنن.
‫می‌دونی چیه؟ سخته.
‫سخته، می‌دونم.
‫من الگوهای مشابهی رو ‫توی رفتار پدرم و پدربزرگم می‌بینم.
‫اون تغییرات ناگهانی و تقریباً شیدایی.
‫اما در مورد پدربزرگم،
‫توی اون ماه‌های آخر، ‫وحشتِ وقوع قتل‌ها
‫بهش غلبه کرده بود.
‫برای درک بهتر این موضوع،
‫می‌خوام با استفانی شرام ملاقات کنم،
‫آخرین نامزدش قبل از قتل‌های سال ۶۹.
‫بفرمایید بشینید.
‫خیلی ممنونم. ‫این‌جا خیلی قشنگه.
اگه میشه‏.‏‏.‏‏.‏
‫ اولین باری که ‫پدربزرگم رو دیدید رو توصیف کنید‏.‏
می‌خواستم رها و آزاد باشم‏.‏
یکی از دوستانم داشت‏.‏‏.‏‏.‏
‫با ماشین می‌رفت نوادا ‫تا به خاله و شوهرخاله‌اش سر بزنه.
گفت ‫"تو هم می‌خوای بیای؟"
‫و خب، توی مسیر برگشت از همون سفر بود ‫که با چارلی آشنا شدم،
‫و یه دل نه صد دل عاشقش شدم.
‫فکر کنم به خاطر این بود که ‫ من دنبال یه چیزی می‌گشتم.
‫شبی که باهاش آشنا شدم، منو برد ‫تا با همه توی مزرعه آشنام کنه.
‫همه از دیدن برگشتن چارلی خیلی خوشحال بودن.
‫اون داشت عضوگیری می‌کرد،
‫و فکر کنم اونا فکر می‌کردن که اون...
‫چند تا عضو جدید همراه خودش داره،
‫و تنها کسی که داشت من بودم.
‫اولین شبی که اون‌جا بودیم،
‫بهم گفت برم توی کاروان بخوابم‏.‏
‫و گفت، "برو اون‌جا
‫و منم یه کم دیگه ‫میام اون‌جا."
‫ظاهراً، من خوابم برد‏.‏‏.‏‏.‏
‫اون رفته بود بیرون، و اون شب همون اتفاق افتاد.
‫- لابیانکاها. ‫- آره‏.‏
‫اون تا، دم‌دم‌های صبح ‫به رختخواب برنگشت.
‫باور دارید که اون حرف‌ها رو ‫به اون آدم‌ها زده باشه؟
‫که برن و اون کارو بکنن؟ آره.
‫خب، چی باعث می‌شه این‌طور فکر کنید؟
‫خب، اون یه‌جورایی کلاس قتل راه انداخته بود.
‫شبیه یه کلاس کوچیک بود.
‫بهت می‌گفت چطوری چاقو رو فرو کنی ‫و باهاش چی کار کنی،
‫تا مطمئن بشی که طرف ‫مرده و از این‌جور چیزها.
من به درد این‌جور چیزها نمی‌خوردم‏.‏
‫کیا توی اون کلاس بودن؟
‫همه‌ی دخترا، همه.
‫هر کسی که... ‫توی بیابون بود، می‌دونی.
‫- توی بارکر؟ ‫- آره.
‫پس، این مال بعد از قتل‌ها بود؟
‫آره. آره.
‫یکی از کارهایی که چارلی ‫مجبورمون می‌کرد انجام بدیم، کندن چاله بود.
‫"برای چی داریم این کارو می‌کنیم؟"
‫و اون گفت، ‫"این‌ها برای اینه که توشون قایم بشیم."
و‏.‏‏.‏‏.‏
حتماً یه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه بود‏.‏
‫چون با خودم گفتم، "چرا؟ ‫من که از کسی قایم نمی‌شم."
اما اونا می‌شدن‏.‏
کم‌کم اوضاع برام عجیب‌تر و عجیب‌تر شد‏.‏
‫پس، برای همینه که،
برای همین تصمیم گرفتم برم‏.‏
‫مجبور نیستید که‏.‏‏.‏‏.‏
‫- آره. ‫- خیلی خیلی با جزئیات درباره‌اش حرف بزنید...
‫- آره. ‫- اگه ناراحتتون می‌کنه،
‫اما، چطوری راهِ‏.‏‏.‏‏.‏
فرار پیدا کردید؟
من و کیتی درباره این حرف می‌زدیم‏.‏‏.‏‏.‏
‫که چقدر دلمون برای بستنی ۳۱ طعم تنگ شده.
‫شروع می‌کردیم به حرف زدن درباره‌ی روز شکرگزاری و بوقلمون
‫و مواد داخلش و همه‌چیز.
‫به نظر میاد خیلی گرسنه‌تون بود‏.‏
‫آره. بیشتر وقت‌ها گرسنه‌مون بود‏.‏
‫- خیلی گرسنه. ‫- آره.
بعدش واقعاً‏.‏‏.‏‏.‏
‫من... خیلی چیزها از حافظه‌ام ‫پاک شده،
‫یه تیکه‌هایی از چیزها.
‫اما من... ما وقتی همه خوابیدن تصمیم گرفتیم،
که بزنیم به چاک‏.‏
‫- آره. ‫- و همین کارو هم کردیم.
‫ما رسیده بودیم به بالای اون آب‌رو،
‫و اونا داشتن دنبالمون می‌گشتن ‫و ما اینو می‌دونستیم‏.‏‏.‏‏.‏
‫اما ما بالای آب‌رو بودیم،
‫و ماشین‌های باگی ‫نمی‌تونستن برسن اون بالا.
‫پس، ما پیاده رفتیم تا این‌که
‫یه ماشین توی جاده اومد پایین و اون کلانتر بود.
گفتیم ‫"کمک‫"‫!
‫- آره. ‫- می‌دونی؟
کارگردان‏:‏ اون شب چی شد تصمیم گرفتی که فرار کنی؟
ندای درونت بهت چی گفت که فرار کردی؟
‫چارلی بهمون واضح گفته بود،
‫"وقتی اومدین این‌جا، دیگه نرین.
‫اگه برین، می‌کشیمتون، و..."
‫- اینو به شما هم گفت؟ ‫- آره.
‫ فکر کنم احتمالاً، ‫یه جایی، اینو بهم گفته باشه.
‫واقعاً نمی‌تونم موقعیتش رو یادم بیارم
‫یا این‌که دقیقاً چه اتفاقی افتاد،
‫اما کاملاً آگاه بودم...
‫که وقتی وارد خانواده شدی، دیگه ترکش نمی‌کنی.
‫و می‌ترسیدم. ‫می‌ترسیدم که آخرش کشته بشم.
‫و اتفاقی که داشت با اون ‫آدم‌ها می‌افتاد‏.‏ کمون نبود‏.‏
فرقه بود‏.‏
‫- آره. ‫- پس...
چطور؟
‫به‌عنوان یه گروه، اونا...
‫چارلی رو می‌پرستیدن.
‫فکر می‌کردن اون خداست. ‫واقعاً این‌طور فکر می‌کردن.
‫و من... فکر کنم شاید، ‫یه جاهایی، منم همین‌طور بودم.
‫دخترا به اندازه‌ی کافی،
‫از کلمه‌ی "شست‌وشوی مغزی" استفاده می‌کنم.
‫به اندازه‌ی کافی توسط چارلی ‫شست‌وشوی مغزی داده شده بودن و اونا...
‫و این...
‫ اون تقریباً ‫رفتارشون رو بهشون دیکته می‌کرد.
‫ منم دنباله‌روی می‌کردم.
‫همیشه احساس می‌کردم که،
‫چارلی اون‌قدر روی ذهن‌هاشون کنترل داشت.
‫واقعاً‏.‏
‫خیلی از این چیزها باورنکردنیه.
واقعاً باورنکردنیه‏.‏
‫- همه‌چیز این‌قدرها هم سیاه و سفید نیست. ‫- آره.
‫عالیه.
‫اون خیلی دوست‌داشتنی و مهربونه.
‫برای خداحافظی منو بوسید و گفت،
‫"واقعاً از صحبت کردن باهات توی امروز لذت بردم."
‫فکر کنم اون خیلی استقامت کرده و از پس چیزهای زیادی برومده‏.‏
‫اما بهم جعبه‌ی تحقیقاتش ‫درباره‌ی چارلی منسن رو نشون داد.
‫کتاب‌ها‏ش‏،‏ هلتر اسکلتر، ‫کتاب نوشته‌ی جف گوین
‫و کتاب نوئل امونز بودن.
‫اون‌ها،سه تا از جنجالی‌ترین کتاب‌های ‫ضد چارلز منسن هستن...
‫که می‌تونی گیر بیاری.
‫و من واقعاً ناراحت شدم.
‫ اگه از برادر ناتنی پدرم بپرسی،
‫بهت می‌گه پدرم ‫از خونه بیرون انداخته نشده بود
‫و مورد آزار قرار نگرفته بود.
‫اون می‌گه که پدرم فرار کرد‏.‏ ‫با دوستش فرار کرد‏.‏
‫اون همه‌ی این چیزها رو ‫درباره‌ی پدرم می‌گه چون...
‫به اندازه‌ای می‌دونه که همه‌چیز رو کاملاً اشتباه متوجه بشه.
‫اون اون‌قدر از توی اون کتاب‌ها می‌دونه
‫که بگه، "اوه، حتماً بهم اینو گفته بوده،"
‫چون بارها و بارها اینو خونده
‫ که اگه کسی مزرعه رو ترک می‌کرد ‫چارلی می‌کشتش.
‫این نظر منه، ‫و واقعاً دلم نمی‌خواد درباره‌اش بحث کنم.
‫ من می‌تونم از درمانگرم بخوام که مخالفت کنه،
‫اما واقعاً راحت نیستم ‫که درباره‌اش با تو بحث کنم.
چرا؟
‫نمی‌خوام همیشه به‌طور ناگهانی همه‌چیز رو هضم کنم
‫اونم وقتی که اتفاقات تروماتیک ‫برام می‌افتن و جلوی دوربین ضبط می‌شن.
‫این غیرمنصفانه‌است، و من این کارو خیلی زیاد انجام دادم.
‫من این کارو خیلی انجام می‌دم، ‫تا یه حدی کشش دارم.
کاملاً درک می‌کنم‏.‏
‫چرا... ‫می‌تونستی با درمانگرت حرف بزنی.
‫الی، اگه کسی دلش می‌خواد باور کنه
‫که اون این کارها رو کرده، هر غلطی دلش می‌خواد بکنه.
‫بفرمایید.
‫برام مهم نیست. جداً برام مهم نیست.
‫به هر حال بقیه همین فکر رو می‌کنن، پس چه اهمیتی داره؟
‫من دارم احساسم رو بهت می‌گم
‫چون دوربین به سمت منه،
‫و دارم این مسیر رو طی می‌کنم.
‫من رونوشت دادگاه رو خوندم. ‫مدارک رو نگاه کردم.
‫من از تمام اتفاقاتی که اون توشون حفره داشت ‫و یادش نمیومد خبر داشتم.
‫مجبور نیستی تأییدش کنی، ‫اما،حس می‌کنی...
‫چون وقتی تماشات می‌کردم که داشتی به اون چیزها گوش می‌دادی،
‫گاردت رو بردی بالا.
‫من...
‫خب، خیلی متأسفم.
‫نه، ازت نمی‌خوام که احساس بدی داشته باشی.
‫من دارم می‌پرسم...
‫پس لعنت به من.
‫ نمی‌دونم. ‫شاید به اندازه‌ی کافی تلاش نمی‌کنم.
دیگه تحمل ندارم‏.‏
دیگه نمی‌تونم‏.‏
‫خیلی مزخرفه، رفیق.
‫دخترهای جوون، که احتمالاً تحت تسلط
‫یه مرشد ریش‌دار بودن.
‫قربانی‌ها رو توی یه قتل‌عام به خاک و خون کشیدن.
‫پدربزرگت محصولِ شکستِ
‫سیستم قضایی نوجوانان بود.
‫همه‌مون توسط آدم‌های ناهنجاری بزرگ شدیم
‫که خودشون توسط آدم‌های ناهنجاری بزرگ شده بودن.
‫اگه می‌خواستم کسی رو بکشم،
‫این کتاب رو برمی‌داشتم ‫و باهاش تا حد مرگ می‌زدمت.
‫به همه‌چیزهایی که پدرت گفته شک داری؟
‫حتی یه کلمه‌اش رو هم باور نمی‌کنم.
‫وقتی کسی رو دوست داری، از خیلی چیزها می‌گذری،
‫ از چیزهای بد.
یه کلمه هم نگو‏.‏
‫- من ازت عصبانی نیستم. ‫- یه کلمه هم نگو‏.‏
‫از وقتی درمانگرم بهم گفت ‫که دارم به جهت‌های مختلفی‏.‏‏.‏‏.‏
‫کشیده می‌شم و تحت فشارم، من...
‫حالا خیلی بهش آگاهم.
‫دیگه نمی‌خوام این احساس رو داشته باشم.
‫می‌خوام که تموم بشه.
‫اون کارگردان یه فیلمه...
‫و این خیلی سخته.
‫و ای کاش والدین بهتری داشت.
‫حالا، می‌خواد کاملاً تنهایی یه آدم بالغ باشه.
‫بدون هیچ کمکی، بدون هیچ نقشه‌ی راهی.
‫اون به آدم‌های بیشتری نیاز داره که دوستش داشته باشن
‫و چیزی رو که به بقیه می‌ده بهش بدن.
‫چون تا زمانی که اینو نداشته باشه،
‫به چسبیدن به این دو تا مرد ‫که لیاقتش رو ندارن ادامه می‌ده.
‫چون پدرش پر از ایراده...
و غایبه‏.‏
‫و پدربزرگش هم مرده.
‫در گذشته کسی نیست که بشه نجاتش داد.
‫امروز چه احساسی داری، سوفیا؟
[صدای دکتر رز]
‫نمی‌خوام آدم بدی باشم.
‫می‌خوام در حق قربانی‌ها
‫و پدربزرگم کار درست رو انجام بدم...
‫و نمی‌دونم چطور... دارم پیش می‌رم.
‫یعنی، نمی‌دونم دارم درست انجامش می‌دم یا نه.
‫رزماری، لینو لابیانکا...
‫استیون پرنت، جی سبرینگ...
‫فرایکوفسکی، فولجر، هینمن‏،‏
‫شارون تیت، بچه‌ی شارون تیت.
‫نه نفر، بعد از این‌که به قتل رسیدن،
‫بارها و بارها و بارها ‫دوباره قربانی شدن.
‫شنیدم که اون نُه تا اسم رو با چنان روانی خوندی‏.‏‏.‏‏.‏
که مشخص می‌کنه‏.‏‏.‏‏.‏
‫داری این اسم‌ها رو توی قلبت حمل می‌کنی.
‫این غم داره بزرگ‌تر و بزرگ‌تر می‌شه.
‫تو داری به چیزی چنگ می‌زنی ‫که متعلق به تو نیست.
‫می‌تونی اینو به چیزی ‫بزرگ‌تر از خودت بسپاری.
‫یه لطفی در حقم بکن. اسم‌هاشون رو بنویس.
‫تو نمی‌تونی نگهدارنده‌ی این باشی، سوفیا.
‫مفهوم این سفر هم همینه.
خدای من‏.‏‏
‫این "تفریح در آکاپولکو"ئه!
‫پدرم هر روز صبح اینو روی گرامافون پخش می‌کرد...
تا برای مدرسه آماده بشیم‏.‏
‫این فوق‌العاده‌ست.
‫پدرم این صفحه‌ی گرامافون رو فروخت
‫وقتی که بدجوری بی‌پول شده بود و می‌خواست‏.‏‏.‏‏.‏
‫برای غذا یا هر چیز دیگه‌ای یه کم پول دربیاره.
‫و... اون تمام صفحه‌های ما رو فروخت، ‫از جمله همین یکی رو.
‫و من همیشه دلم می‌خواست پسش بگیرم.
‫این مال پدربزرگم نیست، اما اشکالی نداره.
‫اینو نگه می‌دارم. این مال منه.
‫زود باش، بابا.
به این میگن آزار و اذیت یک سالمند‏.‏
‫برو، برو! عالی شده‏.‏
‫♪ تولدت مبارک، سوفیای عزیز ♪
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫♪ مبارک باشه ♪
‫یه آرزو بکن.
‫درباره‌ی هفته‌ی گذشته باهام حرف بزن
‫و این‌که چه احساسی داری؟ ‫اوضاع چطوره؟
‫پدرم شماره‌ام رو مسدود کرده.
‫اون... هیچ تماسی باهام نگرفته.
‫ای کاش جوری رفتار می‌کرد...
‫که محترمانه باشه.
‫من می‌خوام بهش احترام بذارم.
‫همیشه خیلی باهاش همدردی کردم ‫و دلسوزش بودم.
‫می‌تونم بپرسم چرا؟
‫آره، اون خاطرات تاریک و شدیدی رو
‫به عنوان یه بچه‌ی خیلی کوچیک توی ذهنم فرو کرد.
‫سوفیا، با کنار هم گذاشتن همه‌چیزهایی
‫که درباره‌ی پدرت توصیف کردی،
‫و اون بخش‌های تربیتت،
‫حتی چیزهای خوب در کنار چیزهای بد،
‫ من می‌تونم بگم ‫که پدرت تو رو دست‌آموز کرده.
نه برای اهداف بد‏،‏
‫بلکه برای پایبند موندن به داستانی
‫که نقش قربانی بودن اون رو حفظ می‌کنه.
دنیل‏‏:‏ سلام‏،‏ گلم‏.‏
حالت خوبه؟
‫- داشتم توی ال‌سوگوندو دور می‌زدم‏.‏ ‫- از مامانت تشکر کن‏.‏
با سه گوشی مختلف بهت زنگ زدم‏‏،‏ ولی جواب ندادی‏.‏
‫خب، من سرم شلوغه! دارم کار می‌کنم‏.‏ ‫دارم سعی می‌کنم یه پولی دربیارم، باشه؟
کارهای مهم‌تری از‏.‏‏.‏‏.‏
دکتر رفتن تو دارم‏.‏ خب؟
‫اون لحظه‌ی آخری بود، با من هماهنگ نشده بود.
کارت از من مهم‌تره؟
‫پس، داد زدن سر من رو تموم کن ‫وگرنه منم شروع می‌کنم به داد زدن!
تو اول داد زدی‏.‏
همه‌اش رو این‌جا ضبط کردم‏.‏
یا مسیح‏.‏
نوار رو چک کنیم‏،‏ ببینیم کی اول داد زد‏.‏
‫اون همه‌چیز رو توی وجود تو ریخت...
‫تا تو کسی باشی ‫که همیشه قربانی بودنش رو ببینی.
‫این یعنی تو می‌تونی روایت رو کنترل کنی.
‫و یه نفر ‫می‌خواد روایت رو کنترل کنه،
‫و اون شخص یه فرد خودشیفته‌ست.
‫تویی که می‌خوای ‫از همه‌ی مشکلاتت فرار کنی.
‫منم که تحمل کردم، که موندم،
‫که پشتت بودم‏،‏ ‫وقتی زمین می‌خوری بلندت می‌کنم،
‫وقتی آبریزش بینی داری پاکش می‌کنم،
‫وقتی مریضی بهت دارو می‌دم.
‫می‌دونی پذیرش تمام و کمال‏،‏ تنها راهِ‏.‏‏.‏‏.‏
‫برای پیروز شدن در برابر یه خودشیفته‌ست؟
‫و پذیرش تمام و کمال ‫اینه که هرگز پیروز نمی‌شی.
‫آره، کاملاً.
نمی‌خوام سرت داد بزنم‏.‏ تقصیر تو نیست‏.‏ می‌دونم که تقصیر تو نیست‏.‏
پس چرا سرم داد می‌زنی؟
از دستت عصبانی نیستم‏.‏
چی؟
‫من ازت عصبانیم به خاطر...
‫ تو اسکیزوفرنی داری، متأسفم.
‫سر نبش پیاده‌ام کن.
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌خوام باهات حرف بزنم.
‫برام مهم نیست. من از دستت عصبانی نیستم.
‫- برام مهم نیست. ‫- نگه‌دار، همین‌جا!
‫- نه. ‫- آره!
‫- نه. ‫- نگه‌دار، همین الان!
‫این کارو نکن.
‫فکر می‌کنم اون می‌خواد ‫حتی بیشتر از قبل قربانی بودنش رو تغذیه کنه
‫با چنگ زدن به روایت چارلی.
‫می‌خوام مطمئن بشم که دست‌آموز شدنی که ‫توسط پدرت تجربه کردی،
‫که رابطه‌ات با پدربزرگت
‫از اون قضیه سود نمی‌بره.
‫سلام، دکتر شوگ.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- خوبم.
‫ممنون که منو پذیرفتید.
‫- از دیدنتون خوشبختم. بفرمایید داخل. ‫- سوفیا.
‫امروز قراره یه تست لکه‌ی جوهر بدم،
‫یه تست شخصیت‌شناسی.
‫دقیقاً نمی‌دونم ‫چی می‌تونم از این تست به دست بیارم،
‫اما می‌دونم پدربزرگم چند بار این تست رو داده
‫و نتایجش در طول سال‌ها متفاوت بوده ‫و پیشرفت کرده.
‫پس قرار نیست خیلی جدی‌اش بگیرم
‫چون، خب، درباره‌اش حرف زدیم...
‫ دنیای روان‌شناسی،
‫شاید توی بعضی از اون سال‌ها خیلی دقیق نبوده،
‫اما اونا دارن نتایج منو با نتایج اون مقایسه می‌کنن.
‫داده‌های پدربزرگت مربوط می‌شه
‫به یه ارزیابی سال ۱۹۹۷ ‫توی زندان ایالتی پلیکان بی.
‫برای اون، توی این جلسه‌ی پنج‌روزه‌ی خاص،
‫اون توی یه قفس توری سیمی بود و بهش غل‌وزنجیر بسته بودن.
‫مچ دست‌ها و پاهاش غل‌وزنجیر شده بودن.
نتایج اولاً‏.‏‏.‏‏.‏
‫ علائم هیپومانیک رو نشون می‌دادن‏.‏
‫مثل خلق‌وخوی بالا، تحریک‌پذیری، ‫این‌جور چیزها.
‫یه دوره‌ی شیدایی که گاهی با بیماری دوقطبی مرتبطه‏.‏
‫حواس‌پرتی، سرخوشی، ‫خودبزرگ‌بینی، تحریک‌پذیری.
‫آره، درمانگرم بهم گفت که
‫هر وقت پدرم رو توصیف می‌کنم،
‫گفت که، "توصیفاتت از اون
‫یه‌جورایی با توصیفات ‫افراد مبتلا به هیپومانیا مطابقت داره."
‫و من توی گوگل جستجوش کردم، ‫و توی بچگی متوجه این موضوع می‌شدم.
‫با خودم می‌گفتم، "واو، پدرم سر این ‫چیز خیلی کوچیک چقدر خوشحاله."
‫و فکر می‌کردم این چیز جالبیه.
‫- آره. ‫- این،یه‌جورایی جذابه.
‫یه‌جورایی صمیمانه‌ست.
‫انگار که یه برقی توی چشماش داره،
‫اما وقت‌های دیگه، خیلی تحریک‌پذیره.
‫این یه‌جورایی دو روی یه سکه‌ست، مگه نه؟
هم می‌تونه نقطه قوت باشه‏،‏
و هم نقطه ضعف‏.‏
‫پس، در مورد پدربزرگت،
‫اون یه سری اختلالات فکری رو گزارش می‌کرد،
‫یه سری افکار عجیب‌وغریب و هذیان‌های گزند و آسیب.
‫این فکر که آدم‌ها می‌خوان بهش آسیب برسونن، درسته؟
‫پس، نتایجش نشون‌دهنده‌ی یه سری آسیب‌پذیری‌ها بود
‫نسبت به یه بیماری روان‌پریشی ‫یا فروپاشی روانی،
‫یعنی قطع ارتباط با واقعیت.
‫منطقیه که ‫پدربزرگم در برابر سایکوز آسیب‌پذیر باشه.
‫من فکر می‌کنم...
‫ ایده‌هایی دارم از این‌که...
‫کی پدرم دچار فروپاشی روانی شده.
‫- باشه. ‫- یا این‌که کی پدربزرگم
‫دچار فروپاشی روانی شده.
‫و در نهایت، ‫از نظر ویژگی‌های شخصیتی،
‫یه سری ویژگی‌های سایکوپاتیک‏.‏
‫اسکیزوتایپال، و خودشیفتگی
‫که به ‫عمل کردن بدون وجدان مربوط می‌شن.
‫حالا، تو از طرف دیگه، ‫هیچ‌کدوم از این‌ها رو نداشتی.
‫ما بهش می‌گیم "معمولی"‏.‏
‫به این معنا که... ‫هیچ‌چیز واقعاً...
‫- هیچ زنگ خطری نبود، درسته؟ ‫- باشه.
حالا بریم سراغ ‫"آرپس‫"‏.‏
‫سیستم ارزیابی عملکرد رورشاخ.
‫باشه، پس این قراره،
‫نمرات رورشاخ پدربزرگت ‫سمت چپ می‌شه
‫و مال تو سمت راست می‌شه.
‫باشه، پس نمره‌ی اول دادنِ پاسخ‌هاییه
‫که با لکه‌ها هم‌خونی ندارن،
‫که با جوری که بقیه می‌بیننشون هم‌خونی ندارن.
‫- منحصربه‌فرده... ‫- آره.
‫- در مقابل مرسوم؟ ‫- عادی.
‫مال پدربزرگت ‫بالا بود و مال تو هم همین‌طور.
‫در واقع، مال تو از مال اون بالاتر بود.
‫فکر نمی‌کردم بتونم شکستش بدم.
‫تو شکستش دادی. تو بردی، تو بردی.
‫این به‌تنهایی کسی رو دیوونه نمی‌کنه، درسته؟
‫روشیه که اطلاعاتِ‏.‏‏.‏‏.‏
‫واردشده از بیرون رو فیلتر می‌کنن.
‫من خیلی به این موضوع فکر می‌کنم.
‫از نظر تاریخی به هنرمندها نگاه می‌کنی،
‫اون مرز باریک بین نبوغ و دیوانگی، درسته؟
‫یه هنرمند می‌تونه ‫خارج از چارچوب ببینه، درسته؟
‫و خب، می‌تونه یه‌کمی از اون هم باشه.
‫پس، همون‌طور که انتظار می‌رفت،
‫نمره‌ی محتوای پرخاشگرانه‌اش کاملاً بالا بود.
‫- آره. ‫- نگاه کردن به لکه‌ی جوهر
‫و دیدن تصاویر پرخاشگرانه
‫می‌تونه معانی مختلفی داشته باشه.
‫می‌تونه به این معنی باشه که فرد با ‫پرخاشگری و قدرت همذات‌پنداری می‌کنه.
‫می‌تونه به این معنی باشه که ‫اونا به‌طور ویژه‌ای محتاطش هستن.
‫ همواره مراقبشن.
‫- آره. ‫- یا این‌که، شاید،
‫با قربانیِ اون بودن همذات‌پنداری می‌کنن، درسته؟
‫پس لزوماً به این معنی نیست که پرخاشگری.
‫- اون مرتکبه. ‫- درسته، درسته، درسته.
‫و تو، از طرف دیگه، ‫دقیقاً حد وسط بودی.
‫جواب‌های اون کاملاً با تو فرق داشت.
‫و یادمه که جواب‌های تو بیشتر
‫سبک‌بالانه، خیالی ‫و یه‌جورایی خلاقانه بود.
‫حداقلش اینه که نگران‌کننده یا ترسناک ‫و این‌جور چیزها نبودن، درسته؟
‫اما یکی‌شون خیلی توجهم رو جلب کرد، باشه؟
‫این‌که جواب تو تقریباً مشابه بود.
‫توی یکی از کارت‌ها، ‫تو به یه مرد سبیلو اشاره کردی.
‫خب، توی همون کارت،
‫پدربزرگت گفت، "شبیه یه هیپیه
‫که سبیل داره و عینک دودی زده."
‫فکر کنم بخش دوم این جواب‌ها ‫هم خیلی گویاست.
‫"شبیه یه هیپیه که سبیل داره و عینک دودی زده
‫"که برج ایفل روی سرشه
‫و دو تا کرم ابریشم هم کنارش هستن."
‫- پس یه‌جورایی رفت به یه فاز دیگه، درسته؟ ‫- آها‏.‏
‫تو، از طرف دیگه گفتی، ‫"فکر کنم یه موجود عجیب، مرد سبیلو.
‫"چشم‌ها، سبیل.
‫"ابروها رو یه‌جورایی شبیه چیزی می‌بینم ‫که ممکنه روی یه ماسک ببینی،
‫"و نمی‌دونم، من رفتم ژاپن یا اندونزی
‫"و اونا از این نقابهای فرهنگی عجیب‌وغریب دارن.
‫می‌تونه اون باشه."
‫درسته؟ پس تو اونو توی یه ‫بستر کاملاً هنجاری قرار دادی،
‫و اون باهاش رفت تو یه دنیای دیگه.
‫و یه بخش دیگه‌ای هم تو داستان هست
‫تا یه‌جورایی این قضیه رو بیشتر اثبات کنه.
‫می‌تونیم به بخش پاسخ‌های رایج نگاه کنیم.
‫هرچی نمره بالاتر باشه، ‫احتمال این‌که فرد
‫تصاویر معمولی رو توی کارت‌ها ببینه بیشتره.
‫پدربزرگت توی این مورد زیر میانگین بود.
‫تو، از طرف دیگه، خیلی بالاتر از میانگین بودی.
‫تو علائم اختلال فکری نداری،
‫و می‌تونی دنیا رو ‫به روشی معمول و متعارف ببینی.
‫- آره. ‫- اون این‌طور نبود.
‫پس، اگه اومدی این‌جا و نگران بودی ‫که دکتر شوگ بهت بگه
‫تو دقیقاً مثل چارلز منسنی‏.‏‏.‏‏.‏
‫نیستی. این‌ها بعضی از دلایلی هستن ‫که نشون می‌دن نیستی، باشه؟
‫ می‌خواستم ‫یه اشاره‌ی کوچیکی بکنم به این واقعیت
‫که من تا حالا هیچ هیولایی رو ندیدم.
‫من با آدم‌هایی حرف زدم ‫که کارهای وحشتناکی کردن،
‫اما حتی یه بار هم با یه هیولا روبه‌رو نشدم.
‫فکر نمی‌کنم پدربزرگت یه هیولا بوده باشه.
از نظر من‏،‏ اون آدم پیچیده‌ای بود‏.‏
‫می‌دونم مردم همیشه با شک‌وتردید بهم نگاه می‌کنن
‫چون من نواده‌ی ‫بدنام‌ترین جنایتکار آمریکام.
‫و فکر کنم این همون بخشیه که پدرم نمی‌تونه تحمل کنه.
‫این کشف که ‫پدرش چارلز منسنه، یه ترومائه
‫که اونو توی یه موقعیت ‫آسیب‌پذیر ذهنی و عاطفی قرار داد.
‫و اون منو ول کرد.
‫دوباره.
‫با وجود همه‌چیز،
‫می‌دونم که اون منو ‫تا جایی که می‌تونست با خودش بالا کشید.
‫با وجود تمام کارهای اشتباهی که کرده...
‫می‌دونم تمام تلاشش رو کرد تا کار درست رو انجام بده.
‫وقتی فهمیدی منسن پدرت بوده،
‫ هیچ شک و شبهه‌ای برات پیش اومد ‫که ما کی هستیم
که ما بدیم‏،‏ خوبیم‏،‏ گناهکاریم‏.‏‏.‏‏.‏
حتماً حس بدی نسبت بهش پیدا کردی‏.‏
‫واقعاً برای آدم‌هایی که می‌دونن
‫پدر و مادرشون کی هستن سخته ‫با کسی که نمی‌دونه والدینش کی هستن‏.‏‏.‏‏.‏
حتی همذات‌پنداری کنن‏.‏
‫این یه خلأئه که هیچ‌وقت پر نمی‌شه.
‫از درون می‌خورتت.
‫این...
تجربه‌اش برای هر کسی وحشتناکه‏.‏
‫ من نمی‌خواستم تو رو ‫درگیر این تاریکی...
‫این داستان وحشتناک کنم.
‫پس، حدود دو ماه ‫خیلی سنگین‌وسبک کردم،
‫و در نهایت حس کردم ‫بهترین کار اینه که
‫باهات صادق باشم
‫چون این چیزیه که تو لیاقتش رو داری.
‫این چیزی بود که منم لیاقتش رو داشتم، اما هیچ‌وقت بهش نرسیدم.
‫بیا این‌جا.
‫تو دوران کودکی خیلی بهتری به من دادی
‫نسبت به چیزی که پدر و مادر خودت به تو دادن.
‫و در عوض، من اونو به خودم هدیه دادم
‫چون تونستم اونو به تو بدم.
‫تمام زندگی من ‫بازنویسی اون از طریق تو بوده.
‫تو تنها کسی بودی که تا حالا، دستم رو گرفتی
‫و بهم گفتی که دوستم داری.
‫و منم می‌شدم شبیه دوران بچگی تو
اگه بی‌خیال می‌شدی‏.‏
واسه همین ول نکردم‏.‏
‫با تمام وجودم جنگیدم.
‫- تا منو نگه‌داری؟ ‫- تا تو رو نگه‌دارم.
‫هم پدرم و هم چارلز مجبور شدن نام خانوادگی‌هایی رو انتخاب کنن
‫که توی خط خونی‌شون نبود.
‫نام خانوادگی پدرم، آرگویلس،
‫نام خانوادگی ناپدریشه.
‫چارلز منسن از کاتلین مادوکس به دنیا اومد.
‫اما چون پدرش رهاش کرد‏،‏
‫به فامیلی یه مرد نیاز داشت.
‫و منسن از قضا همون مردی بود ‫که کاتلین باهاش نامزد کرد‏.‏
‫احساس می‌کردم هیچ‌وقت نام خانوادگی نداشتم،
‫پس این چشم‌انداز خیلی هیجان‌انگیزیه ‫که نام خانوادگی‌ای پیدا کردم
‫برای خودم که واقعاً ازش لذت می‌برم.
همه‌چیز با نام خانوادگی ‫"منسن‫"‏.‏‏.‏‏.‏
خیلی بد پیش رفت‏.‏ و فقط می‌خوام‏.‏‏.‏‏.‏
به ‫تبار خانوادگیم با این اسم جدید یه فرصت دوباره بدم.
‫مادوکس.
‫مادوکس. سوفیا مادوکس.
‫سلام، من سوفیا مادوکس هستم.
‫من دوربین رو نمیارم تو
‫چون به‌هرحال اجازه‌ی ضبط ندارم‏.‏
‫من پدرم رو دوست دارم.
‫درِ خونه‌ی من همیشه به روش بازه.
‫تنها کاری که می‌تونم بکنم اینه که به کار کردن روی خودم ادامه بدم،
‫مرزبندی ایجاد کنم،
‫و تمرکزم روی خودم باشه
‫به‌جای این‌که سعی کنم اونو ‫یا پدربزرگم رو درست کنم،
خودم رو درست کنم‏.‏
‫پس...
‫و باید بگم، حس‌وحالی که ‫الان از تو ساطع می‌شه خیلی...
‫خیلی روحیه‌بخشه.
‫می‌دونم.
‫یه‌کم به خودت اعتبار بده.
‫سوفیا، تو اولین نفری بودی
‫تو تبارت که آزاد به دنیا اومدی.
‫علاوه بر این، فکر کنم ‫تو به درد رهبری می‌خوری‏،‏ نه پیروی‏.‏
‫این اون روایتی نیست...
‫این اون روایتی نیست که من باهاش بزرگ شدم.
‫خب، آدم‌هایی که احساس کوچیکی می‌کردن
‫می‌خواستن تو رو هم کوچیک نگه‌دارن، پس...
‫می‌تونن قد خودشون رو توجیه کنن.
‫یه جایی اون بیرون، یه جایی،
‫حداقل یه پسر هست که می‌دونیم بچه‌ی توئه.
‫که احتمالاً الان حدود ۲۵ ‫یا ۲۶ سالشه.
‫- درسته؟ ‫- آره.
‫به اون دوربین نگاه کن. ‫به اون بچه چی می‌گی؟
خودت باید یاد بگیری‏،‏ پسر‏.‏
‫تمرین سخته. جاده ناهمواره.
‫- و می‌خوای یه چیزی بشنوی؟ ‫- آره.
‫اون بهتر از من انجامش می‌ده.
‫چی رو؟
‫هر کاری که می‌کنه رو.
‫اونو یه‌کمی بهتر انجام می‌ده.
‫بچه‌ها همین کارو می‌کنن، مگه نه؟
‫- بعضی‌وقتا. ‫- آره.
همین جذابشون می‌کنه‏.‏
‫به نظر می‌رسه که همیشه از پسش برمیان.
‫وقتشه که همه‌ی اینا رو رها کنم...
‫به زندگی خودم برسم،
‫و کار خودمو بکنم، جدا از دوربین‌ها
‫و جدا از چارلی و جدا از پدرم.
‫حالا باید داستان خودمو پیدا کنم...
‫جدا از همه‌ی این‌ها.
و اصلاً نمی‌دونم‏.‏‏.‏‏.‏
‫قراره کجا برم یا چی‌کار کنم.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»