‫سلام، رفیق.
‫یکی کمکم کنه!
‫سلام، آقای ماس.
‫تقریبا آماده‌ای؟
‫بله، قربان، فقط بذار این
‫سیگار کوچولو رو تموم کنم، ‫الان میام پیشت.
‫فقط می‌خواستم ببینم ‫می‌تونی یه لطفی در حقم کنی؟
‫می‌شه بری سراغ اون
‫وانت عجیب‌غریب و بوم‌های منو بیاری؟
‫چشم، آقای ماس.
‫آقای ماس، اینم اون بوم‌هایی ‫که می‌خواستی.
‫سلام، شین.
‫همون‌جا یه جایی بذارشون.
‫ای وای من.
‫انگار یه ذره رنگی شدی.
‫نه نه، بذار اینو تموم کنم. خب، چطور شده؟
‫عالی شدی، آقای ماس.
‫خیلی خب، بریم.
‫بریم به اونم برسیم.
‫بیا. بیا بریم.
‫بفرما، پسر جان.
‫- ممنون، آقای ماس. ‫- خواهش می‌کنم.
‫زوم حداکثری؟
‫می‌خوایم با دوربین شماره یک شروع کنیم.
‫همه چی درسته.
‫اون عوضی،
‫بازم شین داره با لیلاند مسخره‌بازی می‌کنه؟
‫شین؟
‫بله، قربان.
‫پسر، چطوری می‌خوایم برنامه اجرا کنیم
‫وقتی تو همش تو دست و پای لیلاند هستی؟
‫که چی؟ تو یکی از اون بدل‌کارهایی؟
‫تیپت چه خوبه. بابات کجاست؟
‫ها ها. خیلی بامزه‌ای.
‫رنگ پاشیده رو لباسم.
‫آره تو همین‌طوری به خودت تلقین کن.
‫عوضی.
‫واقعاً می‌گم،
‫هیچی مثل بوی یه بوم نقاشی تازه نیست.
‫اصلاً هیچی.
‫آماده‌ای؟
‫بریم برای فیلم‌برداری.
‫ما هر وقت شما آماده باشید آماده‌ایم، ‫رفیق کوچولوی شاد من.
‫ضبط رو شروع کن.
‫سلام، به قسمت ۲۳۵
‫از برنامه «نقاشی با دوستان» خوش اومدید.
‫من لیلاند ماس هستم و خیلی خوشحالم
‫که دوباره منو همراهی می‌کنید.
‫پس رنگ‌هاتون رو بردارید، ‫قلم‌موهاتون رو بردارید،
‫و به این ماجراجویی با من ملحق بشید، ‫موافقید؟
‫و برای شما دوستان قشنگی ‫که تو خونه همراهمون هستید،
‫یه تایتل خیلی ‫بامزه و کوچولو دارم
‫که قراره همه رنگ‌هایی که
‫امروز باهاش نقاشی می‌کنم رو ‫بهتون نشون بده.
‫خیلی خب، بیاید شروع کنیم.
‫اول، قراره از شر این فضای مرده خلاص بشیم.
‫یه کم شُل و ول شد،
‫شاید مجبور بشم یه کم سفت‌ترش کنم.
‫حالا، باید خیلی ‫ملایم روی بوم کار کنید، باشه؟
‫ضربه‌ی محکم نزنید.
‫قراره اینو زنده کنیم، باشه؟
‫پس بزنید بریم.
‫♪ تازگی‌ها سعی می‌کنم قوی باشم ♪
‫♪ ولی دارم کم میارم ♪
‫♪ پسر تو منو عصبی می‌کنی ♪
‫سلام، خوشگله.
‫زهره ترکم کردی!
‫آره، خب باید برسونیم. ‫مامان دوباره سیگار می‌خواد.
‫همین امروز صبح دو پاکت براش خریدم.
‫می‌دونی وقتی اون برنامه ‫نقاشی مسخره رو می‌بینه
‫چطوری پشت سر هم سیگار می‌کشه.
‫نمی‌تونم باور کنم اون احمق
‫متقاعدش کرده که ‫استعدادی چیزی داره.
‫خب، حداقل سرگرمش می‌کنه.
‫یعنی، دیگه چی کار می‌خواد بکنه؟ ‫بیخیال.
‫و منم راننده تاکسی کسی نیستم.
‫و تو هم باید ماشین خودتو داشته باشی.
‫♪ ما با دوستان نقاشی می‌کنیم تا تهش ♪
‫سلام، رفقا.
‫♪ خیلی خوشحالم که دوباره می‌بینمت، رفیق ♪
‫♪ نقاشی تو رو... ♪
‫سر راهتون یه سطل مرغ سوخاری هم برام بگیرید.
‫من رانندگی می‌کنم و ‫تراویس میره می‌گیره.
‫فکر کنم این بهترین کار منه تا الان.
‫واقعاً عالیه، مامان.
‫تو چی فکر می‌کنی، تراویس؟
‫افتضاحه که خونه‌مون جا نداریم
‫که آویزونش کنیم.
‫دیگه برید.
‫سیگارهای مامان رو بگیرید.
‫می‌دونید که به خلاقیت مامان کمک می‌کنه.
‫خب، حالا دیگه امضامون هم ‫پای کار هست.
‫واقعاً کار باحالی بود.
‫خیلی خب، رفقا، یادتون باشه، زندگی یه بومه
‫و شما خودِ شاهکارید.
‫پس تا دفعه بعد، من لیلاند ماس هستم. ‫روز خوبی داشته باشید.
‫خداحافظتون.
‫لیلاند.
‫عالی بودی، رفیق.
‫یعنی فکر کنم این ‫بهترین قسمت بود، مثل همیشه.
‫آره، چون ما یه تیم عالی داریم
‫که منو این‌قدر خوب نشون می‌دن.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫- آره. ‫- آره، باعث دردسر منن.
‫نظر تو چیه، کلی؟
‫نظر صادقانه‌ام رو می‌خوای؟
‫حتماً، بفرما.
‫به نظرم یه کم بی‌روح بود.
‫فکر کنم باید یه برداشت ‫دوباره داشته باشیم،
‫یه کم کمتر عجله‌ای و کتابی.
‫لیلاند؟
‫لیلاند، از زمین به لیلاند.
‫هی، صدامو می‌شنوی، رفیق؟
‫ببین، من فقط چیزی رو می‌خوام ‫که به نفع استودیو باشه، می‌فهمی؟
‫یعنی یه روزی قراره اینجا کارگردان بشم و
‫این ممکنه برای من بد تموم بشه.
‫۱۶ ماه نرفتم دانشگاه که بیام ‫کار معمولی تحویل بدم.
‫هی، کجا داری میری؟
‫لیلاند؟ چرا داری، ‫سرتو ننداز زیر برو.
‫تو نظر منو خواستی و منم بهت دادم.
‫اگه نمی‌خواستیش، نباید می‌پرسیدی.
‫و من قدردان نظرت هستم.
‫فکر کنم باید یه برداشت دوباره بگیریم.
‫نیازی به این کار نیست.
‫ما انتظارات خاصی داریم، این برنامه،
‫و حس می‌کنم این قسمت اون ‫انتظارات رو برآورده نکرد.
‫اسم من پای این برنامه‌ست.
‫نمی‌خوام همین ‌جوری پخش بشه.
‫مجبورم درخواست برداشت دوباره بدم.
‫خب برداشت دوباره‌ای در کار نیست ‫و همینه که هست.
‫این مزخرفه. من نیومدم که ‫کار آماتور انجام بدم.
‫خب دیگه نیازی به حرف‌های زشت نیست.
‫تو استخدام شدی که کار کنی و ‫کار فوق‌العاده‌ای هم انجام دادی،
‫و باید بهش افتخار کنی، رفیق.
‫من رفیق تو نیستم. بهم نگو رفیق.
‫آروم باش.
‫از بالا به من نگاه نکن. ‫این مزخرفه.
‫چیکار کردی، پیر خرفت.
‫تمرین‌های صبحم رو دارم انجام می‌دم، ‫یک، دو، سه.
‫شامراک.
‫مورد علاقه‌ام.
‫خدایی؟
‫مگه توالت‌شوری چیزی نیستی؟
‫اومدم یه ذره انگیزه بگیرم، می‌فهمی؟
‫وای، آروم برو بالا، رئیس.
‫ای جان!
‫لعنتی خوبه، پسر.
‫اون منو می‌بره به گذشته، پسر.
‫باید هنوز می‌بودم و تور می‌رفتم، پسر.
‫هنوز باید می‌بودم.
‫می‌دونی، موادی که اون موقع‌ها بود
‫وقتی اجرا می‌کردم حتی خوب هم نبود.
‫فقط رو زمین بودم.
‫تنها چیزی که بود یه کم علف بود
‫و شاید یه خط کوکائین.
‫فقط یه جنس اون ‌طوری.
‫الان همه کوفتی‌ پیدا می‌شه.
‫همه چی متفاوت می‌بود اگه من فقط...
‫سال ۸۲، درسته؟ ‫فستیوال ۸۲.
‫- آره. ‫- آره.
‫صبر کن، چیتا ویسکرز هم اونجا بود،
‫دانی درازپا و کلت پالتس،
‫ترزا کوچولو و لری گنده‌بک.
‫باورت می‌شه؟
‫محشر می‌شد، پسر.
‫آره، تو الان یه ستاره بزرگ بودی، نه؟
‫نه، خودم می‌دونم.
‫شاید مجبور بشم یه کم سفت‌ترش کنم.
‫حالا باید خیلی ملایم روی بوم کار کنید.
‫پسر، من اصلاً نمی‌فهمم.
‫چرا این یارو با کله کلاه‌خودیش اینقدر محبوبه؟
‫آخه دخترا عاشقشن. نگاش کن.
‫می‌دونی، ما همگی خیلی با دوستامون مهربونیم
‫پس خیلی ملایم باهاش رفتار کنید.
‫شنیدم یارو خیلی
‫بیا و برو داره.
‫و برای همه‌ی شما دوستان قشنگی...
‫- لعنتی. ‫- که تو خونه همراهمون هستید.
‫خب می‌تونی از پالی در موردش بپرسی ‫چون باهاش رفیقه.
‫که قراره بهتون همه رنگ‌هایی که...
‫اون با همه تو این خراب‌شده رفیقه غیر از من.
‫منم تلاش کردم، پسر.
‫یک دقیقه تا اینکه بریم رو آنتن، ویلی.
‫پرتقال، لیمو و انگور.
‫میوه‌ها رو می‌بینم.
‫منو نگاه کرد.
‫خرگوش احمق.
‫اون پشت داری چی کار می‌کنی، بابی؟
‫باید این دکور رو جمع کنیم ‫و واسه برنامه بعد آماده بشیم.
‫هنر.
‫داری جواب سوالی می‌کنی، پسر؟
‫به نمایش بزرگ و باحال ویلی وانکر خوش اومدید.
‫اینم از ویلی وانکر!
‫گفتم، اینم از ویلی وانکر.
‫نه، بچه‌ها. یعنی کجاست؟
‫ویلی.
‫سلام بچه‌ها، آماده‌اید؟
‫آره.
‫رفیق خوبمون وانکر کوچولو رو یادتونه؟
‫آره.
‫سلام ویلی کوچولو. چطوریا بودی؟
‫عالی‌ام.
‫تازه از یه مراسم ختم قشنگ برگشتم.
‫نه.
‫چی شده؟
‫خب، مامانم رو با بالش خفه کردم.
‫فکر کنم زیادی رو صورتش نگهش داشتم.
‫خب این که اصلاً کار قشنگی نبود.
‫نباید موزهامو ازم می‌گرفتی.
‫ویلی، امروز باید به بچه‌ها چی یاد بدیم؟
‫امروز بچه‌ها یاد می‌گیریم چی می‌شه
‫وقتی یه زن و شوهر از هم جدا می‌شن ‫و باید برن جلوی قاضی.
‫اون چیه؟
‫می‌تونید بگید نفقه؟
‫نقفه؟
‫نه نه، بچه‌ها. نفقه.
‫نفقه یعنی یه مبلغ مالی
‫که مرد باید به زن بده
‫بعد از اینکه طلاق گرفتن، برای سال‌های متمادی.
‫خب بچه‌ها، امروز چی یاد گرفتیم؟
‫هیچ‌وقت ازدواج نکنید.
‫درسته، بچه‌ها.
‫هیچ‌وقت ازدواج نکنید،
‫مگه اینکه بخواید سال‌ها و سال‌ها به طرف پول بدید.
‫حرومی، من خوب می‌دونم اینجا چه خبره.
‫حرومی کله‌فرفری.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫بزرگ‌ترین طرفدار
‫برنامه نقاشی با دوستان هستی؟
‫حالا وقتشه ثابتش کنی.
‫یه نامه کوتاه بفرست و به لیلاند بگو
‫که ماس رئیسه.
‫چرا هیشکی درباره این مسابقه بهم نگفت؟
‫برنده شدن یه بلیط رایگان...
‫وقتی برگردم استودیو، به خدا قسم
‫که یه نفر رو می‌کشم.
‫الان زنگ بزنید، با لیلاند.
‫سلام، رفیق.
‫ای عوضی.
‫خون خیلی سرزنده‌ای داری، رفیق.
‫بفرما.
‫من ادی چاقه هستم ‫و فقط می‌خواستم یادتون بندازم
‫که الان بهترین موقع‌ست برای زنگ زدن ‫و بردن چهار تا بلیط
‫برای برنامه نقاشی با دوستان.
‫رادیو ۱۰۴.۴۵، خروس راک‌باز ـه. ‫کی رو خطه؟
‫الا، الا لوئیس.
‫الا لوئیس. خیلی خب.
‫انگار سیزدهمین نفری هستی که زنگ زدی.
‫چه خبره؟
‫الا واسمون مجوز گرفت
‫که بریم هنرمندم رو زنده و حضوری ببینیم.
‫این قلب پیر دیگه نمی‌کشه.
‫آره.
‫آره، و داشتم فکر می‌کردم ‫که چون پنج تا کارت عبور گرفتم،
‫من، مامان، تو، به همراه لیندزی و استار،
‫واقعاً می‌تونیم یه روز عالی واسه خودمون بسازیم.
‫برو دلت خوشه.
‫زیاد هیجان‌زده نشو، این موقعیت دیگه پیش نمیاد.
‫و خودت می‌دونی مامانت چقدر لیلاند رو دوست داره.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫من می‌رم بخوابم.
‫سلام، لیسا.
‫گوش کن، رفیقم اینجاست
‫و حتی پول نداره کفش اسکیت بخره.
‫نمی‌دونم اصلاً اجازه دارم این کارو بکنم یا نه.
‫چارلز، بی‌خیال، این یه کارو برام بکن.
‫همینه.
‫هی، مطمئنی استار هم اینجاست؟
‫داداش، من قبلاً دیدمش، خب؟
‫چرا باید تو دستشویی باشیم آخه؟
‫چون نمی‌خوام زنمو ببینم
‫وقتی دستشویی دارم، می‌فهمی؟
‫حالا که تو متخصصی پسر
‫خودت رو مفید نشون بده و این یه بار کمکم کن.
‫خدای من. برای دیدن راجر لحظه‌شماری می‌کنم.
‫قراره یه دورهمی خودمونی راه بندازیم.
‫فکر می‌کردم این دورهمی دخترونه‌ست.
‫چرا همش تو جمع ماست؟
‫امیدوارم بیلی هم بیاد.
‫واقعاً باید یکی رو پیدا کنی، الا.
‫مردای خیلی خوبین.
‫به هر حال،
‫داشتم می‌گفتم بلیط رایگان
‫برای برنامه لیلاند رو بردم، و چهار تا بلیط دیگه هم دارم.
‫البته مامانم، برادرم،
‫و شماها، اگه مایل باشید.
‫وایسا، صبر کن، صبر کن.
‫این همون یاروی جذاب نیست که نقاشی می‌کشه؟
‫آره، خودشه.
‫خدای من. هر روز حاضرم نقاشی کردنش رو ببینم.
‫شرط می‌بندم بهمون کلی خوش بگذره.
‫قطعاً.
‫وای، شماها که فقط به فکر مخ زدن هستید.
‫خب به هر حال، پایه‌اید یا نه؟
‫و بلیط‌های پشت‌صحنه هم هستن.
‫من که کاملاً پایه‌ام.
‫آره، منم همین‌طور. ‫به نظر خیلی باحاله.
‫چطورید، دلبرهای جذاب؟
‫خب، الا ما رو دعوت کرده برنامه لیلاند.
‫حتی بلیط‌های پشت‌صحنه هم داره.
‫ببین، می‌تونیم از در پشتی یواشکی ببریمشون داخل.
‫بی‌خیال. همه‌ چی خوب پیش می‌ره.
‫باشه، حتماً. خیلی باحاله.
‫خیلی خب، یه شب ماجراجویی.
‫به چی می‌خندید، نزدیک بود گردن لعنتیم بشکنه.
‫هی عوضی، گفتم حرکت کن.
‫ابو قراضه رو تکون بده.
‫وای خدای من.
‫چه بلایی سرت اومده.
‫ای دزدها.
‫عجب چیزیه، پسر. اِند شوخی خرکیه.
‫چی بگم، پسر.
‫ممکنه واسه این کار حسابی به دردسر بیفتیم.
‫این‌قدر بزدل نباش.
‫کسی که نمی‌فهمه ما اینجاییم.
‫بی‌خیال پسر، یه کم زندگی کن.
‫لعنتی، ما دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونیم ‫با این چیزا بازی کنیم.
‫- این دیگه چیه؟ ‫- وای!
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫از این دستای پلاستیکیه.
‫اصلاً باحال نیست، مرد.
‫تمام این مدت فکر می‌کردم بچه ننه‌ای.
‫هنوزم هستی.
‫می‌دونم با این یکی باید چی کار کنم.
‫این باید بشه بزرگ‌ترین شاهکار تمام این سرزمین.
‫پسر، اون خرگوش کوچولوی قشنگ رو ببین.
‫آره، خیلی هم قشنگه.
‫می‌دونی که فقط بهم حسودی می‌کنی.
‫هیچ‌ کی از خرابکارها خوشش نمیاد.
‫اخبار زندانی فراری که
‫جوزف ویلیامز جوان را دزدیده،
‫فردا صبح ساعت هفت در اخبار سانرایز.
‫خب، سلام، دلبرم.
‫واقعاً خوشحالم که امروز ‫سعادت هم‌نشینی باهات نصیبم شد.
‫و اینو ببین، با رفقا نقاشی می‌کشیم.
‫کمک.
‫کمکم کنید!
‫اون واقعاً یه...
‫کمک!
‫چنان هنر زیبایی خلق می‌کنیم که اشکم درمیاد.
‫تو هم همین فکر رو می‌کنی؟
‫مامان، بلند شو.
‫امروز روز بزرگیه. بلند شو.
‫برات قهوه میارم.
‫دارم بلند می‌شم.
‫♪ گاز رو تا ته فشار می‌دم تو خیابون خلوت ♪
‫♪ پشت سر گذاشتم هر چی واسه خودم ساختم ♪
‫♪ پوتین‌هات دم در پشتی ♪
‫♪ هنوز انگار منتظر یه چیزی بودن ♪
‫♪ جایی هست که آسفالت جاده شکافته ♪
‫باورم نمی‌شه واقعاً داره اتفاق می‌افته.
‫حالا فقط باید ببینم چی بپوشم.
‫خب، من واقعاً یه سورپرایز کوچیک دارم.
‫الا. تو بهترین دختر دنیایی.
‫الا!
‫خیلی دوستش دارم.
‫دیگه هیچ سوالی باقی نمی‌مونه ‫که طرفدار شماره یک اون کیه.
‫اصلاً شک نکن، عزیزم.
‫خیلی ممنونم، عروسک من.
‫حالا باید یه نقاشی انتخاب کنم.
‫رسوندمش به دو تا.
‫میای کمکم کنی ببینم کدومشو ببرم؟
‫لعنتی.
‫برق ولتاژ.
‫سلام، آره، من لیلاند ماس هستم، دوباره.
‫تلویزیونم ترکید
‫و داشتم فکر می‌کردم که می‌تونی
‫خیلی سریع بیای اینجا
‫و شاید یه ذره، یه ذره‌ هم درستش کنی.
‫عمو کل.
‫خوشمزه‌س.
‫لعنتی، مامان.
‫داری با اون کثافت کل خونه رو به گند می‌کشی.
‫حرف دهنتو بفهم، پسر. یه کم ازش بردار.
‫نه، نمی‌خوام.
‫دخترا، بیاید تو.
‫یه بشقاب بردارید، یه کم مونده.
‫بیاید دخترا.
‫نمی‌خواید یه کم از ‌پنیر معروف
‫عمو کل امتحان کنید؟
‫عوضی.
‫همه‌تون خفه شید دیگه.
‫می‌دونید اعصابم داغونه
‫و امروز واسه من یه روز مهمه.
‫خداوکیلی، همیشه دارید بحث و دعوا می‌کنید.
‫بذار ببینم می‌تونم کمکت کنم.
‫یه سوال ازت بپرسم، ‫می‌تونم برای برنامه‌ت بلیط بگیرم؟
‫چون زن سابق عوضیم می‌خواد.
‫داره کار می‌کنه.
‫باشه، بفرما.
‫واقعاً واسه بدن خوبه.
‫چیز خوبیه.
‫خب، مکالمه‌ی جالبی بود.
‫هی، عزیزم؟
‫بله، مامان؟
‫الا عزیزم، می‌تونی یه ثانیه بیای اینجا؟
‫اومدم، مامان.
‫به نام رادو بهت دستور می‌دم.
‫سلام، رفیق.
‫شین، بیا اینجا ببینم.
‫اون کار بابی‌ ـه.
‫بله، قربان.
‫لیلاند کجاست؟
‫دو ساعت از برنامه عقبیم. برو بیارش.
‫آقای ماس واقعاً دوست نداره بهش فشار بیاریم.
‫همین الان برو دنبالش.
‫دارم می‌رم.
‫بیا.
‫ای بابا.
‫اینجا واقعاً گرمه.
‫نمی‌تونن کولر رو روشن کنن یا یه کاری کنن؟
‫می‌دونم.
‫خانم لوئیس، نقاشیت چطور پیش می‌ره؟
‫خیلی خوب پیش می‌ره.
‫می‌دونی، شاید چند سال دیگه حتی بتونم
‫برنامه‌ی خودم رو اجرا کنم.
‫شاید من و لیلاند بتونیم با هم یه برنامه داشته باشیم.
‫چیزای عجیب‌تری هم اتفاق افتاده.
‫این یعنی چی؟
‫خداوند رحم کنه.
‫عروسک من.
‫کمکم کن بلند شم.
‫امیدوارم خیلی منتظر نمونده باشید.
‫خدا نکنه. هر موقعی برای تو صبر می‌کنم.
‫تو چقدر خانوم مهربونی هستی.
‫الا عزیزم، نقاشیم رو بیار.
‫تمرین کردم. چی فکر می‌کنی؟
‫بهش نگاه کن.
‫جداسازی عالی. خیلی خوبه.
‫خب، خیلی ممنونم. روزمو ساختی.
‫خواهش می‌کنم، رفیق.
‫باشه، فقط می‌خوام...
‫صبر کن، برات یه چیزی درست کردم.
‫عزیزم.
‫گرسنته؟
‫- گرسنه‌مه. ‫- خوبه.
‫به‌به.
‫بوی خیلی خوبی می‌ده. ‫خودت درستش کردی؟
‫آره. دستورپخت مخصوص خودمه.
‫بده یه لقمه‌ی حسابی امتحان کنم.
‫خدا، دقیقاً مزه همونی رو می‌ده ‫که مامان‌بزرگم درست می‌کرد.
‫می‌دونی چیه، بانوی مهربون؟
‫می‌دونی می‌خوام چیکار کنم؟
‫امروز تو رو می‌ذارم ردیف اول.
‫تو قلب این خانوم رو گرم کردی.
‫کمترین کاریه که می‌تونم بکنم. شین؟
‫هی،
‫پسر خوبیه.
‫می‌تونی اینو بذاری توی یخچال؟
‫- حله، آقای ماس. ‫- ممنون.
‫خب، حالا از برنامه لذت ببر. باشه؟
‫حتماً همین کار رو می‌کنیم.
‫باشه، خداحافظ.
‫اون تو می‌بینمت.
‫سلام، کوچولو. گم شدی؟
‫سلام، لیلاند.
‫آره، مامانم اون مسابقه احمقانه رادیویی رو برد
‫و مجبور شد بره دستشویی و...
‫نگران نباش.
‫لیلاند پیر هواتو داره. بیا.
‫همراهم بیا.
‫پاک کردن قرمز واقعاً سخته.
‫پسر، چه بلایی سرت اومده؟
‫نمی‌خوام فعلاً راجبش حرف بزنم.
‫تیپت باحاله، داداش.
‫جذابه. از مردای صورتی‌پوش خوشم میاد.
‫خداوند رحم کنه،
‫عجب تماشاگرای فوق‌العاده‌ی تو استودیو هستن.
‫و خیلی خوشحالم که امروز
‫توی این قسمت خیلی خیلی ویژه
‫از نقاشی با دوستان کنار ما هستید،
‫و می‌خوام از این فرصت استفاده کنم
‫که به مهمون خیلی ویژه‌م خوش‌آمد بگم، ‫یه خانوم خیلی مهربون،
‫خانم دارلین و خانواده و دوستای قشنگش.
‫و خیلی ممنونم که همه‌تون امروز اینجا هستید
‫تا توی این قسمت کنار ما باشید،
‫امیدوارم از برنامه لذت ببرید.
‫و به یه قسمت دیگه از نقاشی با دوستان ‫خوش ‌آمدید.
‫من لیلاند ماس هستم،
‫و امروز قراره کوه‌های راکی باشکوه رو نقاشی کنیم،
‫که با لذت از دوران کودکیم به یاد میارمش،
‫خاطرات خیلی خوبی اونجا داشتم.
‫پس امروز از پای‌کوه شروع می‌کنیم
‫و یه تیکه آب قشنگ اونجا می‌کشیم.
‫کمی از آبی‌های روشن‌مون رو اینجا قاطی می‌کنیم و
‫کاری که باید بکنید اینه که صاف ‫رو به پایین نقاشی کنید،
‫خیلی قشنگ و درست،
‫با رنگ‌های زنده و پرشور.
‫اگه آب نمی‌خواید، می‌تونید یه تیکه
‫چمن قشنگ بکشید.
‫روزهایی که کنار خانواده‌م
‫توی این آب‌ها می‌گذروندم رو یادم میاد.
‫خیلی خوش می‌گذشت،
‫ماهی‌گیری و شنا، لاک‌پشت و قورباغه می‌گرفتیم.
‫باشه، حالا که تکلیف اون تیکه آب معلوم شد،
‫بیاید بریم سراغ این فلات کوچیک اینجا
‫و بالاخره کوه‌هامون رو شروع کنیم.
‫مامان، حالت خوبه؟
‫سایه‌ها رو برجسته کنید، فهمیدید؟
‫فقط می‌خوایم اینو ببینیم و خیره بشیم
‫به تمام جلال و شکوهش.
‫خب، پس یه کم قهوه‌ای
‫و یه کم سیاه قاطی می‌کنیم.
‫قشنگ بزنید توش.
‫دقیقاً بزنید اون وسط،
‫و یه جورایی بکوبید توش،
‫- سایه درست کنید. ‫- مامان، حالت
‫خوبه؟
‫- بزارید جون بگیره. ‫- خوبم. هیس.
‫بذار ببینم.
‫قهوه‌ای خوش‌رنگ.
‫- باشه بابا. ‫- حالا می‌خوایم
‫کمی بیشتر قهوه‌ای برداریم،
‫خوب همش بزنیم.
‫خانم هریس، اصلاً سر حال به نظر نمی‌رسی.
‫مطمئنی خوبی؟
‫ولم کن، ولم کن.
‫لعنت بهش، کات.
‫همینه.
‫مال منه.
‫بسه، بسه. دست‌کجی نکن.
‫خب، آبرومون رفت.
‫آره. باید می‌دونستم که نباید بذارم
‫اون گوشت لعنتی رو بخوره.
‫هر دفعه همینه.
‫آره، فکر کنم باید برای همیشه از خوردنش ‫منع بشه.
‫این اصلاً خنده‌دار نیست، بچه‌ها.
‫خنده‌دار نیست؟
‫بی‌خیال، الان شدیم مضحکه‌ی عام و خاص.
‫منظورم اینه که ندیدید همه‌
‫دارن با انگشت نشونمون می‌دن و می‌خندن؟
‫متاسفم بچه‌ها.
‫دیگه جایی که مامان اونجا باشه دعوتتون نمی‌کنم.
‫عالی شد. می‌دونی چیه، ببخشید.
‫فقط باید برم یه کم
‫هوا بخورم. بچه‌ها شما هم میاید؟
‫نه، من منتظر مامانم می‌مونم.
‫هی، عالیه. تو چطور، استار؟
‫اگه بخوای می‌تونم پیشت بمونم.
‫نه، مشکلی نیست.
‫یه کم دیگه میام پیشتون.
‫تقریباً کارت تمومه؟ ‫فکر کنم دخترا آماده‌ن برن خونه.
‫واقعاً متاسفم که سورپرایزت رو خراب کردم.
‫این چیزا پیش میاد.
‫همین که حالت خوبه کافیه.
‫برو پیش دوستات،
‫ببین می‌تونی برادرت رو پیدا کنی.
‫سلام، دست‌کج.
‫لیلاند، لیلاند، داری چیکار می‌کنی؟
‫من بزرگ‌ترین طرفدارتم.
‫واقعاً قدردانش هستم.
‫اما...
‫لیلاند نه، داری شوخی می‌کنی، لعنتی.
‫ای جان!
‫به باشگاه هواداران خوش‌ آمدی، رفیق.
‫هی، چه خبر داداش؟
‫اون بهم گفت که تو این گندکاری رو تمیز کنی.
‫من تمیز کنم؟ کجا رو؟
‫هی، هی لستر. هی مرد.
‫می‌خواستن که تو همه‌ی این گندکاری رو تمیز کنی، مرد.
‫گفتن خیلی سریع انجامش بده، باید از اینجا بریم.
‫به من گوش کن، حرومی ریش گنده.
‫من حدود ۳۰ ساله که توی این کارم.
‫آره، ۳۰ سال.
‫و اجازه نمی‌دم یه عوضی
‫بهم امر و نهی کنه.
‫بی‌خیال مرد. معده‌م خیلی حساسه.
‫این چیز حساس و بده؟ نه.
‫خب وقتی داشتی اون‌ همه
‫هات‌داگ فلفلی رو ‫برای ناهار می‌بلعیدی حساس نبود.
‫مرد، اولاً،
‫هات‌داگ وگان بود، چیلی وگان بود.
‫بی‌خیال، خونه می‌بینمت.
‫♪ آب‌ معدنی کوهی، آب معدنی کوهی ♪
‫♪ می‌دونی عشقم آب معدنی دوست داره ♪
‫♪ عشقم، اون عاشق آب معدنیه ♪
‫♪ آره، عشقم، عشقم، اون عاشق آب معدنیه ♪
‫و می‌دونی، اگه اون سال ۸۲ توی اون
‫نمایشگاه اجرا می‌کردم، مرد،
‫اصلاً اینجا نبودم.
‫اون بیرون داشتم با جفت روحیم زندگی می‌کردم،
‫با همه چی.
‫فقط به جای اینکه به این همه کثافت نگاه کنم.
‫تحملش کن، عزیز من.
‫می‌تونی؟
‫آره، مرد.
‫دوستش ندارم، ولی تحمل می‌کنم.
‫♪ آب‌ معدنی، آب معدنی ♪
‫♪ آره ♪
‫چطور می‌شه تا اون بالا مدفوع کرد؟
‫هی لیلاند، مرد.
‫هی، پدرجان.
‫داداش، فکر می‌کنی راهی هست
‫که بتونیم چیزیو ‫از این گندکاری نمایش نجات بدیم؟
‫منظورم اینه که هیچ‌وقت تو تمام عمرم
‫گندی به این بزرگی ندیده بودم.
‫دارلین و بچه‌های مهربونش رو ندیدی؟
‫چون واقعاً می‌خوام ازش
‫برای اون پای خوشمزه‌ای که برام درست کرد ‫تشکر کنم.
‫رفیق کوچولو، نگران اونا نباش
‫چون جیم شدن رفتن.
‫- خیلی ضایع شد. ‫- آره، یه گندکاری واقعی شد.
‫خب، فکر کنم برم این گندکاری لعنتی رو تمیز کنم.
‫فعلاً، رفیق.
‫لعنتی.
‫- هی، همکار. ‫- لیلاند؟
‫داری چیکار می‌کنی، مرد؟
‫خب،
‫می‌دونی رفیق، ‫فکر کنم وقتشه که لباسات رو در بیارم
‫و ازت یه بوم نقاشی تازه بسازم.
‫بچه‌هام برنامه‌ت رو می‌بینن. ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫لیلاند چرا!
‫لیلاند خواهش می‌کنم نه!
‫خب سلام، خوابالو.
‫یادت باشه رفیق، زندگی یه بومه
‫و تو خودت یه شاهکاری.
‫تو هیچ‌وقت نمی‌تونی یه تاثیر اولیه دیگه بسازی.
‫اونو ببین، دقیقاً همون طیف قرمز.
‫ون‌گوگ هم حتی به گرد پای منم نمی‌رسه.
‫آره،
‫داری کار فوق‌العاده‌ای انجام می‌دی، رفیق.
‫لیلاند، هنوز اونجایی؟
‫کسی هنوز اینجا هست؟
‫لیلاند، تویی؟
‫لیلاند عزیزم، صداتو می‌شنوم، ولی نمی‌بینمت.
‫به‌به!
‫این بافت خیلی فوق‌العاده‌ست.
‫کاش می‌تونستم مثل تو نقاشی کنم.
‫لیلاند، صداتو می‌شنوم، ولی نمی‌بینمت.
‫اون پسرم کجاست؟
‫توی دنیای آینده‌نگرانه‌ی ۲۰۲۲،
‫خیابون‌ها پر از هرج‌ و مرج‌ـه.
‫یه مرد خودسر با هیچ‌چی...
‫هیچی. به خاله لیندا و میلدرد زنگ زدم.
‫نمی‌دونم دیگه به کی زنگ بزنم.
‫فکر کنم با لیلاند رفته خونه.
‫به نظر می‌رسید با مامانت خیلی مهربون رفتار می‌کرد.
‫فکر کنم داشت مخش رو می‌زد.
‫خدای من، منم دقیقاً حسش کردم.
‫بی‌خیال بابا. لیلاند آخه چی تو مامان می‌بینه؟
‫می‌فهمم مامانمونه و اینا، ‫ولی خدایی بی‌خیال بچه‌ها.
‫مامان همین‌جوری بی‌خبر ما رو نمی‌پیچوند
‫بدون اینکه چیزی بگه، اصلاً همچین آدمی نیست.
‫شاید بتونیم بفهمیم لیلاند کجا زندگی می‌کنه،
‫ببینیم با هم جیم شدن رفتن یا چی.
‫می‌تونی دفتر تلفن رو چک کنی.
‫حتماً شماره‌ش ثبت نشده.
‫توی اتاق مامان،
‫بریده‌ مقاله‌هایی که از لیلاند جمع کرده رو داره.
‫چرا اونجا رو چک نکنیم؟
‫برای کسی مثل تو،
‫واقعاً فکر خوبیه.
‫آره، منظورت اینه که توی اون کله‌ت
‫غیر از تار عنکبوت و فکرهای پلید، ‫چیز دیگه‌ای هم هست؟
‫لیلاند، تویی؟
‫من کجام؟
‫داری چی کارم می‌کنی؟
‫خب، سلام بانوی شیرینم.
‫خوابت چسبید؟
‫الا و تراویس کجان؟
‫من بیشتر مشتاق وقتی بودم که با تو بگذرونم.
‫ولی چرا؟ ‫چرا این‌قدر باهام بدرفتاری می‌کنی؟
‫من بزرگ‌ترین طرفدارتم، تازه می‌خوام برات آشپزی کنم.
‫واقعاً قدردان تو و همه‌ی طرفدارام هستم،
‫ولی یه سری کارها رو نمی‌شه انجام داد ‫و عواقب نداشته باشه.
‫منظورت چیه؟
‫نفخ معده‌ت، دارلین.
‫یه چیز شیطانی از اون پشت‌مشتا ‫توی استودیوی من در رفت،
‫و می‌دونم کار تو بود.
‫ببخشید.
‫به‌خاطر سُس بود.
‫واقعاً تمرکزم رو به هم ریخت.
‫اون نقاشی قرار بود بهترین نقاشی عمرم بشه،
‫و تنها چیزی که می‌تونستم بهش فکر کنم،
‫خلاص شدن از اون بوی تعفن توی بینیم بود.
‫می‌دونم بد بود، ‫ولی این ‌همه کار ارزشش رو داشت؟
‫خب، شیرین‌عسلم، هنر من همه‌ چیز منه.
‫دلیل نفس کشیدنم، بدون اون هیچم.
‫خواهش می‌کنم.
‫می‌دونی من بچه تنهایی بودم، دارلین.
‫پدر و مادرم ازم خجالت می‌کشیدن.
‫بابام می‌خواست توپ ‌بازی کنم،
‫ولی من خیلی کوچولو و لاغرمردنی بودم
‫و اصلاً به هیچ ‌چی علاقه نداشتم.
‫بچه‌های مدرسه به خاطر موهام مسخره‌م می‌کردن.
‫خواهش می‌کنم.
‫تا کلاس سوم،
‫کلاس هنر که یه دفعه همه‌ چی تغییر کرد.
‫هنر راه فرارم بود.
‫بعد توی دانشگاه یه کتاب پیدا کردم که
‫هنرم رو برد به سطح بعدی
‫و در یه دنیای جدید برام باز کرد، دارلین.
‫و حالا تو قراره برای همیشه ‫بخشی از اون دنیا باشی.
‫می‌فهمی دارم چی می‌گم، دارلین؟
‫چرا اینا رو به من ربط می‌دی؟
‫من فقط می‌خوام برم خونه.
‫می‌خوای با اون چی کار کنی؟
‫خواهش می‌کنم بذار برم.
‫فقط اومدیم بهت یه ذره احترام یاد بدیم، دارلین.
‫می‌دونی؟
‫می‌دونی چی می‌گن؟
‫اولین زخم، عمیق‌ترینه.
‫دارلین، نگاه کن.
‫تو همه‌ی رنگ‌های یه رنگین‌کمان کوچولو و شاد رو داری.
‫قراره با هم هنر زیبایی خلق کنیم.
‫این مقاله رو ببینید.
‫درباره زمانی نوشته ‫که تازه اومده بود اینجا تا برنامه رو بسازه.
‫توی این عکس جلوی خونه‌ش ایستاده.
‫من این خونه رو می‌شناسم، توی خیابون هنریه.
‫تقریباً هر روز از جلوش رد می‌شم.
‫یعنی ارزش امتحان کردن رو داره.
‫تنها سرنخیه که داریم، بریم.
‫هی، صندلی جلو مال منه.
‫صدا رو شنیدید؟
‫قسم می‌خورم صدای جیغ شنیدم.
‫احتمالاً فقط یه گربه‌ست ‫یا چیزی شبیه اون. بی‌خیال، راه بیفتید.
‫اینجا خیلی ساکت و مرده به‌نظر می‌رسه.
‫نه، فکر کنم حق با توئه.
‫قطعاً صدای جیغ بود.
‫می‌رم پشت خونه.
‫منم باهات میام.
‫باشه.
‫شاید اونجا یه پنجره پیدا کنیم.
‫یه جای کار می‌لنگه، باید بریم تو.
‫اطراف رو بگرد،
‫باید یه چیزی پیدا کنیم که باهاش شیشه رو بشکنیم.
‫وایسا، صبر کن. یه فکری دارم.
‫می‌خوای با اون چیکار کنی؟
‫فکر نکنم اون شیشه رو بشکنه.
‫تا حالا مک‌گایور دیدی؟
‫نه.
‫خب، خوش‌شانسی که من همه‌ی فصل‌هاش رو دیدم.
‫باشه.
‫یه ذره اعتماد داشته باش.
‫خدای من.
‫بیا، قلاب بگیر.
‫هی، این یکی بازه.
‫مامانت رو اون تو می‌بینی؟
‫مامان؟ اینجایی؟
‫پدرسگ!
‫آروم باش، رفیق، دید نزن.
‫تراویس، ولش کن!
‫تراویس، ولش کن. چه غلطی می‌کنی؟
‫اینم تاوان اون شیشه‌ست.
‫خدای من. این چه بوییه؟
‫بوی مرگ می‌ده.
‫اوضاع داره بیخ پیدا می‌کنه.
‫حرف آخری نداری؟
‫برو گمشو، عوضی فرفری.
‫این اصلاً مودبانه نبود.
‫دیگه داری می‌ری که با خدا ملاقات کنی.
‫کارت تمومه.
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫این روانی این پایین چه کوفتی رو نگه می‌داره؟
‫می‌تونیم از فندکت استفاده کنیم؟
‫آره.
‫مامان؟ این پایین هستی؟
‫ببین، فکر نکنم اینجا باشه. بریم.
‫باید اتاق اون‌وری رو هم چک کنم.
‫خب، من دیگه باید برگردم خونه.
‫ببین، منم مامانت رو دوست دارم،
‫ولی اگه خودمون اینجا گیر بیفتیم ‫که نمی‌تونیم کمکش کنیم.
‫- خدای من. ‫- این چه بوییه؟
‫نمی‌دونم و اصلاً هم نمی‌خوام بفهمم چیه.
‫مامان!
‫باید بریم، الا.
‫الا، زود باش. ‫می‌دونی که باید از اینجا بریم.
‫دیگه بیاید بیرون، بازی تموم شد.
‫بانوی کوچولو.
‫تقلا نکن. نه، نه.
‫لالا، لالا، لالا.
‫دختر خوب.
‫تو هم همین‌طور فکر می‌کنی؟
‫لیلاند پیر برات یه کم گوشت شیرین آورده.
‫لیندزی!
‫عوضیای شیطون.
‫دیگه گند زدید.
‫می‌دونی مثل وقتی که دیدمت.
‫عوضیا.
‫نه.
‫بیاید پیشم رفقا.
‫برو به جهنم، عوضی فرفری.
‫تموم شد.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»