‫یک، دو، سه، آزمایش می‌کنیم.
‫پیامی به تمام ساکنان.
‫تا ساعت ۱۸ امروز،
‫مانور مسلحانه در پایگاه برگزار میشه.
‫یه خرده گردوخاک و سروصدا میشه.
‫شاید یه خرده موجب ناراحتی ساکنان بشه،
‫ولی این مانور واسه نیروهای مسلحه ‫که باید واسه دفاع از کشور آماده بشن.
‫لطفا اینو در نظر داشته باشین.
‫اگه زمان مانور بدون هماهنگی وارد محدوده بشین،
‫ممکنه جون‌تون به خطر بیفته.
‫کسانی که در مجاورت این محدوده هستن،
‫لطفا بعد از شنیدن این پیام
‫هر چه سریع‌تر
‫به مکانی امن برن.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫الان بهترین آب‌وهوا واسه ماهی‌گیریه، نه؟
‫الان واقعا یه فنجون ماکگولی می‌چسبه.
‫[در دست تعمیر]
‫[منطقه‌ی ممنوعه]
‫گروه ۱، تیم ۱، تیم ۲.
‫شکار خرگوش در حال آغازه.
‫نهصد و پنجاه متر فاصله تا خرگوش.
‫لعنتی، همش فک می‌زنن. ‫حواس آدم پرت میشه.
‫گندش بزنن.
‫جونگ جینمان و عکس ضایع خانوادگیش.
‫به حد کافی خوش گذروندی.
‫دروغگوی عوضی.
‫تمرکز کن.
‫گوش کن، جیان.
‫این مسخره‌ست.
‫از هر دو طرف یه دونه گلوله درست نمی‌خوره؟
‫نه، نه.
‫کاراکتر اصلی
‫از نقاط کور واسه جاخالی دادن خوب استفاده می‌کنه.
‫باشه! اگه کاراکتر اصلی بمیره، فیلم تمومه.
‫جونگ جیان.
‫بگو ببینم.
‫الان
‫فکر می‌کنی همه چی رو خوب می‌بینی؟
‫معلومه‌.
‫همه چی جلو چشمه. چرا که نه؟
‫اوه!
‫گوش کن، جیان‌.
‫تو سنجاقک نیستی.
‫با چشم انسانی نمیشه همه چی رو دید.
‫همیشه نقاط کور هست.
‫اگه از اون نقاط کور به خوبی استفاده کنی،
‫حتی می‌تونی گودال آتشین هم سوپرایز کنی.
‫نقاط کور‌.
‫جیان.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫خب؟
‫این چه کوفتیه؟
‫اوه، دختر.
‫مثکه زیاد فیلم دیدی.
‫ولی بد شد.
‫من خیلی دورم.
‫مگه نه؟
‫الان داری چیکار می‌کنی؟
‫لعنتی.
‫از سمت چپ داره میاد.
‫مسیری مورب؟
‫صدای گلوله از بالا و دوردست اومد.
‫چی؟
‫اون کجا رفت؟
‫- هی، بانگو. ‫- بله؟
‫یه خرده برو جلو.
‫یه خرده میرم جلو.
‫چیه؟
‫می‌خوای از اونجا بپری؟
‫یک.
‫دو.
‫سه‌.
‫لعنتی.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫[قسمت اول]
‫هی، بس کن.
‫- ول کن! ‫- بی‌خیال. آروم باش!
‫- سرکار. ‫- بله؟
‫می‌دونی چه بلایی سر من اومد؟
‫من کتک خوردم. اون منو زد!
‫- چی؟ ‫- من قربانی‌ام!
‫- پاشو! ‫- آروم باش!
‫پاشو همونجوری که قبلا منو زدی، بزن!
‫آقا، زیادی گیج شدی. لطفا آروم باش، خب؟
‫ببخشید، کِی می‌تونم برم؟
‫می‌خوایم فیلم دوربین‌های مداربسته رو ببینیم.
‫بعدش می‌تونی بری.
‫ولی...
‫- واقعا اونجوری زدیش؟ ‫- اون منو زد!
‫- آروم باش تا بشنویم چی میگی. ‫- مشکل چیه؟
‫بذار قانون مجازاتش کنه. مشکل چیه؟
‫- بی‌خیال. ‫- اشتباه میگم؟
‫چی؟
‫این چیه؟
‫حالا می‌تونم برم؟
‫من کار اشتباهی نکردم‌.
‫اون اومد توی دستشویی زنانه.
‫نمیگم کار اشتباهی کردی.
‫ولی نمی‌تونی مردم رو اونجوری بزنی.
‫نباید این کار رو می‌کردی.
‫اگه فقط اونو نگه داشته بودی، ‫مجبور به این کار نبودیم.
‫اون میگه می‌خواد به خاطر ‫ضرب‌وجرح ازت شکایت کنه‌.
‫ولی اون اول سعی کرد مشت بزنه.
‫جیان، تنهایی نمی‌تونی قضیه رو حل کنی.
‫به قیّمت زنگ بزن. ‫باید با اون هماهنگ کنی‌.
‫نمی‌تونی به والدین ‫یا یکی از اعضای خانواده‌ات زنگ بزنی؟
‫[تماس با جونگ جینمان]
‫- سلام، عمو‌. منم. ‫- خانم جونگ جیان؟
‫شما؟
‫من پارک جینوو از پاسگاه یچونگ هستم.
‫الان می‌خواستم باهات تماس بگیرم.
‫ببخشید؟
‫واسه چی پلیس با من تماس بگیره؟
‫خب...
‫لطفا خیلی نگران نباش.
‫آقای جونگ جینمان
‫مُرده.
‫چرا طبقه‌ی پنجم جلو پنجره نرده می‌زنی؟
‫کدوم دزد دیوونه‌ای واسه سرقت ‫پنج طبقه رو میاد بالا؟
‫- من اصلا پولی ندارم. ‫- تموم شد. خلاص.
‫همچنین این کمد.
‫می‌دونم پولش رو دادی،
‫ولی نمی‌خواستی سلیقه‌ام رو بپرسی؟
‫واقعا فکر می‌کنی ‫این مناسب اتاق یه دختر ۲۰ ساله‌ست؟
‫این قدیمیه.
‫شما بچه‌ها چیزهای قدیمی دوست دارین.
‫باورنکردنیه.
‫تازه، یه نگاه به این کمد بنداز.
‫از آهن ساخته شده، خب؟
‫ضد گلوله‌ست.
‫خیلی گرون بود.
‫اگه گلوله بارون بشی چی؟
‫صدام رو می‌شنوی؟ ‫می‌بینی، ضد گلوله‌ست.
‫این تو جات امنه.
‫واسه چی گلوله بارون بشم؟
‫فراموشش کن.
‫بی‌خیال.
‫هی، عمو.
‫صاحب اون سوپر مارکتی ‫که پولم رو خورد یادته؟
‫چند روز قبل تصادف کرد. ‫دست و پاش داغون شده.
‫باید ۶ ماه بیمارستان بستری باشه.
‫نمی‌دونم تصادف چه بلایی سرش آورده،
‫ولی زنگ زد گفت پولم رو پس میده.
‫و نه فقط من، بلکه پول تمام کارگران پاره‌وقت.
‫عجیب نیست؟
‫اون موقع خیلی کفری بودم.
‫[جونگ جیان، دانشگاه کیونگسو]
‫کاری که یادم دادی رو کردم ‫و ۳ بار سمت آسمون اسمت رو داد زدم.
‫- فکر کنم واقعا جواب داد. ‫- آره.
‫اون کار من بود.
‫من دست و پاش رو شکستم.
‫عمو.
‫تو رد زخم‌های زیادی روی صورتت داری،
‫پس قیافه‌ات مثل خلافکارهاست.
‫نباید از اینجور شوخی‌ها بکنی.
‫واسه چی از این عکس می‌گیری؟
‫چرا زیاده‌روی می‌کنی؟
‫وقتی سربازی توی جنگ کشته میشه، ‫پلاکش رو بین دندون‌ها میذارن
‫تا خدمتش به یاد بمونه.
‫شماره ملیت از بچگی تا مرگ باهاته.
‫یعنی شماره‌ای که بهت داده میشه
‫خیلی خیلی مهمه.
‫چی داری میگی؟
‫شماره دانشجوییت هم همینه. ‫هیچ وقت فراموشش نکن.
‫۲۲۰۱۹۰۷۴.
‫یهو عدد حفظ کنم؟
‫۲۲۰۱۹۰۷۴.
‫آخرین چیزی که بهم گفت
‫شماره دانشجوییم بود.
‫می‌خواستم بدونم...
‫شما برادرزاده‌ی جینمانی، نه؟
‫من دوست جینمانم.
‫راهنمایی و دبیرستان با هم بودیم.
‫بچه‌تر که بودی چند باری دیدمت.
‫نمی‌دونم منو یادته یا نه.
‫سلام.
‫سلام به روی ماهت.
‫خیلی بزرگ شدی!
‫شنیدم سئول دانشگاه میری. ‫اومدی دیدن عموت؟
‫خب، جینمان چطوره؟
‫اون مُرده.
‫اینجا مراسم ختم نگیر.
‫اون مرکز مراسمات ترحیم ‫سر اون اون چهارراه بهتره.
‫اینجا بزرگه ولی به درد نمی‌خوره.
‫من به یکی از آشناهام که اونجا کار می‌کنه زنگ می‌زنم.
‫جا رو که رزرو کردی... صبر کن.
‫این کارت منه.
‫به این شماره زنگ بزن.
‫خیلی نگران نباش.
‫ممنون.
‫[بیمارستان هانسارانگ گیونگه]
‫خیلی خب، حالا هویت جنازه رو شناسایی می‌کنیم.
‫این آقای جونگ جینمانه؟
‫ولی برام سوال بود...
‫وقتی آدم‌ها خودکشی می‌کنن، ‫مگه معمولا رگ دست‌شون رو نمی‌زنن؟
‫اون تنها بود.
‫چه جوری گلوی خودش رو اینجوری بریده؟
‫بله، ما به خاطر زخمش
‫اینو به عنوان خودکشی بررسی کردیم،
‫ولی یه هفته‌ست که کسی توی دوربین‌های
‫اطراف خونه‌اش دیده نشده‌.
‫تازه، طبق گزارش کالبدشکافی،
‫باتوجه به زاویه‌ی زخم،
‫ممکن بوده توسط خودش باشه.
‫پس نتیجه گرفتیم خودکشیه.
‫اگه بخوای، می‌تونم ‫گزارش کالبدشکافی رو برات بفرستم.
‫اینجور مردن تخصصشه.
‫ببخشید؟
‫مرگش بهش میاد.
‫نه‌.
‫گزارش کالبدشکافی رو نمی‌خوام.
‫خیلی خب. این هویت جنازه رو تایید می‌کنه.
‫روند تحویل رو شروع می‌کنیم.
‫اینجا رو امضا کن تا تکمیل بشه.
‫خیلی خب، حالا دیگه
‫روند تحویل تکمیله.
‫دو نوع لباس عزا داریم.
‫این مدل رایجه و این یکی مدرنه.
‫هر کدوم رو بخوای می‌تونی انتخاب کنی.
‫عموم همیشه اون تتو رو داشت؟
‫خانم، اینجا نمی‌تونی سیگار بکشی!
‫اوه...
‫متاسفم.
‫بگذریم، بذار دوباره بگم.
‫باید یه لباس عزا انتخاب کنی.
‫- این گیره‌ی موئه... ‫- من صاحب عزا هستم.
‫بازوبند چی؟
‫معمولا مردها بازوبند می‌بندن.
‫فامیل مرد نزدیک داری؟
‫نه، کسی نیست.
‫اوه...
‫خب، مهم‌ترین چیز عکس مرحومه.
‫از مرحوم عکسی داری؟
‫جونگ جیان؟
‫خودتی.
‫منو یادته؟
‫به جونگمین.
‫ها؟
‫خوبی؟
‫آره، یادمه. به جونگمین.
‫می‌تونیم عکس چهره‌ی عموت رو دربیاریم
‫و اینجوری ردیفش کنیم.
‫اوه.
‫من مهندس کامپیوترم.
‫این کار ساده‌ست.
‫آها.
‫من اینجوری واسه کمک به عموت اومدم.
‫بعد از خدمت برگشتم خونه
‫و آگهی عموت واسه کار موقت رو دیدم.
‫اون سعی داشت سایت ‫فروش شلنگ‌های کشاورزیش رو اصلاح کنه.
‫پس من چند روزی روش کار کردم.
‫همون موقع‌ها بود...
‫که عموت فوت شد.
‫واسه همین
‫من آخرین نفر باهاش تماس داشتم.
‫و پلیس اول به من زنگ زد.
‫نمی‌دونم چی بگم...
‫نمی‌دونم چه جوری بهت دلداری بدم.
‫جنازه‌ی عموت توی دستشویی پیدا شد، نه؟
‫اونجا رو تمیز کردی؟
‫نه، هنوز نه.
‫جیان.
‫اگه واست زیادی سخته،
‫می‌خوای من ردیفش کنم؟
‫من و عموت خیلی صمیمی بودیم.
‫به نظرم عیبی نداره من انجامش بدم.
‫من
‫واقعا ازت ممنون میشم.
‫باشه. من دستشویی رو تمیز می‌کنم.
‫نگران نباش و به مراسم ختم برس.
‫من بعد اینکه کارم تموم شد میرم.
‫ممنون، جونگمین.
‫جیان.
‫من دوستان دوران کودکی جینمان رو آوردم.
‫حتما اینا رو یادت باشه. ‫بعدا باید پول‌‌شون رو بدی.
‫باشگاه سر چهارراه یچونگ.
‫صاحبش رئیس بنیاد فارغ‌التحصیلان یچونگه.
‫این از طرف بنیاد فارغ‌التحصیلان راهنمایی یچونگه.
‫اینم از طرف لی یونگهانه.
‫[رفیق لی یونگهان]
‫اینو نمی‌شناسم.
‫مهمون داری!
‫- خانم، بیا اینجا. ‫- خیلی خب.
‫من حواسم به اینجا هست.
‫برو به مهمون‌ها خوشامد بگو.
‫هممم.
‫[رفیق لی یونگهان]
‫خوبی؟
‫خوبم، ولی...
‫جونگ.
‫پس اینجوری رفتی.
‫بعدا توی جهنم می‌بینمت.
‫کم و کسری نیست؟
‫پنکیک هم داریم‌. میل می‌کنین؟
‫خب شما همکاران جینمان بودین، نه؟
‫خیلی خب.
‫عجب.
‫عوضی‌ها.
‫وقتی کسی باهاشون حرف می‌زنه باید جواب بدن.
‫اونا دوقلوهای محله نیستن؟
‫بی‌خیال. من همه رو توی این محله می‌شناسم.
‫اونا غریبه هستن.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫جینمان!
‫اون چه مرگشه؟ ‫جینمان بهش پولی، چیزی بدهکار بود؟
‫یا نکنه داداش جینمان بوده؟
‫دو روزه داره اینجوری گریه می‌کنه.
‫حرف منم همینه.
‫راستی،
‫چرا جینمان خودکشی کرد؟
‫اون توی اینترنت شلنگ می‌فروخت.
‫فکر کنم کاروبارش خوب نبود.
‫کلی بدهی داشت.
‫همیشه مشکل سر پوله.
‫اگه قضیه این بوده، چرا کمکش نکردی؟
‫تو ۷ تا گلخونه داری!
‫واسه چی کمک کنم؟
‫من هیچ وقت از جینمان خوشم نمیومد.
‫به خاطر اینکه وقتی جینمان مچت رو
‫بابت دزدی از بچه‌ها گرفت، یه کتک مفصل زدت.
‫- نه خیر! ‫- چرا!
‫جینمان ۳ تا از دندون‌هات رو شکست. من دیدم!
‫جینمان اون قدیم خیلی محبوب بود.
‫هی! اینو شنیدین؟
‫قبل اینکه جینمان برگرده خونه،
‫رئیس باند زنبور ماکپو بود.
‫چی داری میگی؟
‫جینمان گانگستر نبود.
‫حقیقت داره! باند زنبور!
‫تو اصلا هیچی نمی‌دونی!
‫این رازیه که تعداد کمی می‌دونن.
‫شایعه شده...
‫جینمان جاسوس ضد شمال ‫واسه ان‌آی‌اس بوده.
‫همش چرت‌وچرته.
‫چیزی که گفتی مسخره‌ست.
‫اون نمرات بدی توی مدرسه داشت!
‫عملا تمام نمره‌هاش زیر ۱۰ بود!
‫چپ و راست زیر ۱۰ می‌گرفت!
‫چطور ممکنه با اون نمره‌ها عضو ان‌آی‌اس شده باشه؟
‫استخدام ویژه، مرد!
‫- باند زنبور! ‫- حق با منه!
‫عوضی‌ها!
‫منو ترسوندی. چه مرگته؟
‫- چی؟ ‫- یعنی چی؟
‫آشغال‌ها!
‫نباید اینجوری حرف بزنین!
‫یادتون نیست جینمان واسه ما کی بود؟
‫یادتونه باباهامون تمام پول‌هاشون رو
‫توی قمارخونه‌ی محله از دست دادن؟
‫چرا الان این بحث رو پیش می‌کشی؟
‫بابات ده‌ها میلیون وون از دست داد.
‫بابای من سند خونه رو از دست داد.
‫اون اومد خونه و آتیش روشن کرد.
‫من و داداشم نزدیک بود بمیریم!
‫اون زمان
‫من کلی دود تنفس کردم ‫و نزدیک بود بمیرم!
‫اون قدیم!
‫جینمان؟
‫قطعا اون بود.
‫قطعا جینمان بود که پول رو گذاشت؟
‫جینمان همه‌تون رو نجات داد.
‫جینمان، عوضی.
‫من سال‌ها با اون زندگی کردم‌.
‫ولی هیچی راجع بهش نمی‌دونم.
‫بعد از تموم شدن سیگارت میریم.
‫جیان.
‫من باهات میام قبرستون.
‫اون توی مراسم ختم یه بار هم گریه نکرد.
‫شاید خیلی بهش وابسته نبوده.
‫شاید با هم صمیمی نبودن.
‫بس کن. صدات رو می‌شنوه.
‫واقعا باورنکردنیه.
‫آدم‌ها به طرق مختلفی عزاداری می‌کنن.
‫کارت عالی بود، جیان.
‫من دستشویی رو برات تمیز کردم.
‫خیلی خب.
‫ممنون، جونگمین.
‫خواهش می‌کنم. خوشحالم تونستم کمک کنم.
‫بچگی با هم صمیمی بودیم.
‫خوشحالم
‫راحت‌تر از چیزی که فکر می‌کردم ‫داری با قضیه کنار میای.
‫به نظرت
‫من خودم رو کنترل کردم؟
‫خب...
‫نکردی؟
‫حالم از عموم به هم می‌خوره.
‫به خاطر نحوه‌ی مرگش.
‫شرمنده. نباید اینو می‌گفتم.
‫خیلی ممنون.
‫وقتی خودم رو جمع‌وجور کردم
‫بهت زنگ می‌زنم. بعدا میریم یه غذایی می‌خوریم.
‫حتما.
‫حتما زنگ بزن، جیان.
‫خداحافظ.
‫من چیزی خوردم.
‫یه چیزی واسه خودت درست کن بخور.
‫چی برات خیلی سخت بود؟
‫تو تظاهر می‌کردی قوی هستی.
‫حالا من تنها چیکار کنم؟
‫جیان، یادم رفت اینو...
‫بهت بدم‌...
‫بعدا بیام؟
‫جونگمین.
‫بله؟
‫الان حالم خوب نیست.
‫میشه یه کم پیشم بمونی؟
‫بازم ممنون، جونگمین.
‫نه، خواهش می‌کنم.
‫به هر حال خونه کار خاصی ندارم.
‫می‌تونم بیشتر بمونم.
‫خیلی خب.
‫بسیار خب.
‫اینو توی دستشویی پیدا کردی؟
‫آره، فکر کنم مال عموت بوده.
‫نه.
‫وقتی من رفتم دانشگاه، ‫جفت‌مون جدیدترین مدل رو گرفتیم.
‫اصلا با این میشه تماس گرفت؟
‫یا شاید عموت واسه کار ازش استفاده می‌کرده؟
‫یعنی گوشی اعتباری بوده؟
‫[هفتاد میلیون وون واریز کردم! ‫کِی می‌رسه دستم؟]
‫هفتاد میلیون وون؟
‫مگه چند تا شلنگ خریده ‫که این همه پول واریز کرده؟
‫[هجده میلیارد و هفتصد و پنجاه و سه میلیون وون]
‫جونگمین.
‫این چقدره؟
‫هجده...
‫هجده میلیارد و هفتصد میلیون وون؟
‫به نظرت با فروش شلنگ ‫میشه این همه پول به جیب زد؟
‫نه.
‫سایتی که واسه عموم اصلاحش کردی.
‫میشه نشونم بدی؟
‫هفتاد میلیون وون از این شلنگ؟
‫میشه چیزی بیشتر از ۱۱ کیلومتر.
‫همونطور که تو گفتی،
‫این مقدار سفارش شلنگ منطقی نیست.
‫آره.
‫ولی‌..‌.
‫اگه این سایت به عنوان ‫یه سایت پوششی بوده باشه...
‫[صفحه‌ی مورد نظر یافت نشد]
‫این...
‫[به طور خودکار وارد شدید]
‫- دارک وبه. ‫- چی؟
‫یه وبسایت غیرقانونی.
‫سایت لوازم کشاورزی احتمالا یه پوششه.
‫یه جور دروازه واسه ورود به این سایت.
‫خب این چه جور وبسایتیه؟
‫اینجا قیمت یه سری سلاح نوشته شده.
‫یه جور سایت فروش سلاحه.
‫سلاح؟
‫اون اینجور چیزها می‌فروخته؟
‫عموم؟
‫آره.
‫[پول رو دادم. کِی محموله رو می‌فرستی؟]
‫[متاسفم. مغازه تعطیله...]
‫[اگه شماره حسابت رو بدی ‫پولت رو پس میدم]
‫[پس جونگ جینمان مُرده؟]
‫[پس تو هم می‌میری، جیان]
‫عجب آدم روانی‌ای!
‫جیان، نذار این اذیتت کنه.
‫این یارو خله‌.
‫ولی محض احتیاط،
‫زنگ بزنیم پلیس؟
‫جینمان، مینهای هستم.
‫عموم امروز خونه نیست.
‫لطفا بعدا برگرد.
‫"عمو"؟ تو حتما برادرزاده‌اشی.
‫خیلی تعریفت رو شنیدم.
‫من سو مینهای هستم، ‫معلم خصوصی چینی جینمان.
‫بگذریم، جینمان جایی رفته؟
‫امروز کلاس داریم.
‫بهش زنگ زدم ولی جواب نداد.
‫خودت که می‌دونی،
‫اون آدمی نیست که ‫بدون تماس چیزی رو کنسل کنه.
‫عموم داشته چینی یاد می‌گرفته؟
‫[نذار کس دیگه‌ای تو رو بکشه]
‫[خودم میام می‌کشمت، جیان.]
‫در اصلی باز بود، اومدم تو.
‫اگه عیبی نداره،
‫میشه بیام تو منتظرش باشم؟
‫[جیان در ۷ سالگی]
‫اگه می‌دونستم میای یه چیزی آماده می‌کردم.
‫آماده کردن واسه چی؟ هر چی باشه می‌خوریم.
‫تو هم بیا بشین.
‫بله، بیا بشین.
‫خوبه؟
‫خوشمزه‌ست؟
‫حتما خیلی خوبه.
‫همش رو بلعیدی.
‫قطعا خوب بلدی بلمبونی.
‫- بس کن. ‫- خوبه.
‫می‌دونی که غذامون چقدر خوبه. ‫چرا بیشتر نمیای؟
‫صبر کن ببینم. چند وقت گذشته؟
‫مامان.
‫- پنج، شش سال؟ ‫- هفت سال و ۸ ماه.
‫تقریبا ۸ سال.
‫خدای من، داداش کوچیکه.
‫تو ۸ سال نه به ما زنگ زدی ‫و نه بهمون سر زدی؟
‫چون خبری ازت نداشتم،
‫فکر می‌کردم سوار کشتی شدی ‫و یه جایی در دریا مُردی.
‫- می‌دونی؟ ‫- خدای من.
‫بس کن!
‫عزیزم، کافیه.
‫جینمان، بازم گوشت می‌خوای؟
‫بله لطفا.
‫چه بلایی سر صورتت اومده؟
‫- دعوا کردی؟ ‫- نه، یه خراش کوچیکه.
‫باید بیشتر مراقب باشی.
‫پسرم.
‫- باید ازدواج کنی. ‫- باشه، حتما!!
‫این اسکل رو نگاه کن، مامان!
‫زن‌ها از دستش فرار می‌کنن!
‫- لعنتی. ‫- بس کن، عزیزم.
‫- جونگ جیان. ‫- آفرین دختر.
‫اسم منو می‌دونی؟
‫نه.
‫جونگ جینمان.
‫جونگ جینمانه.
‫یادت باشه.
‫عزیزم.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»