‫نظم دادگاه رو رعایت کنین!
‫دادستان، لطفا ادامه بدین.
‫بذارین دوباره بپرسم.
‫در طول ماموریت،
‫شما دیدین متهم افراد عادی رو بکشه یا ندیدین؟
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫جناب، ازتون جواب می‌خوام!
‫چرا جواب نمیدی؟ مامان نیست؟
‫شما؟
‫قربان، جونچول هستم.
‫این شماره رو از کجا گیر آوردی؟
‫این فعلا مهم نیست.
‫باله هنوز زنده‌ست.
‫خیلی نمی‌تونم صحبت کنم.
‫اون داره با لی سونگجو به مراسم ختم مادرت میره.
‫[هوندا، باله زنده‌ست. ‫اون دنبال خانواده‌امه. از جیان محافظت کن.]
‫لطفا گوشیت رو جواب بده! یالا!
‫این چه کوفتیه؟
‫خیلی متاسفم،
‫ولی گوشیم خاموش شده.
‫می‌تونم گوشیت رو قرض بگیرم؟
‫باید زنگ بزنم بیمه.
‫لعنتی!
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫[قسمت چهارم]
‫چراغ‌قوه‌ات رو خاموش کن!
‫لعنتی!
‫هیجان‌انگیز شد.
‫طبقه‌ی دوم، وسط!
‫شلیک نکنین!
‫آقای کیم، اوضاع در چه حاله؟
‫لعنتی.
‫جواب بده. آقای کیم.
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫هی، آقای کیم...
‫یعنی چی؟
‫امروز روز شانست نیست.
‫خدا رحمتت کنه، رفیق.
‫چه خبره؟ همه مُردن؟
‫حتی یه لقمه‌ی حاضر و آماده رو هم نمی‌تونن بخورن.
‫محض رضای خدا.
‫چرا اینقدر دارین لفتش میدین؟ یالا!
‫به سقف شلیک کنین!
‫اول باید توی تاریکی
‫دید کافی به دست می‌آوردی، آقای کیم.
‫دیگه پیر شدی.
‫مینهای.
‫یکی مثل تو
‫ارزش داره که با خودم به جهنم ببرمش.
‫خداحافظ، آقای کیم.
‫سلام، جونگ جیان.
‫من برادر هستم.
‫بردار دستبند بزن.
‫به جونگمین رو دستبند بزن.
‫چی؟
‫منو از کجا می‌شناسی؟
‫چی؟
‫حس می‌کنم می‌تونم کل شب بچرخونمش.
‫این ۶ نفر سواری رو قبضه کردن.
‫همگی حتما پولدار هستین.
‫دختری که چشم‌هاش بسته‌ست ‫و پسری که کاپشن چرم داره. با هم فامیل هستین؟
‫نگران نباش. منو بگیر.
‫چی؟ دست همدیگه رو گرفتین؟
‫اینو ببین.
‫نمی‌تونم بذارم این اتفاق بیفته. حمله!
‫این چیه؟ این درست نیست.
‫نباید اینجا بشینی.
‫- چه توضیحی واسه این داری؟ ‫- جونمیون.
‫تکون نخور.
‫اگه دوباره تکون بخوری میفتی.
‫ممنون.
‫من دیگه میرم.
‫جیان.
‫اینجوری می‌خوای بری؟
‫چی؟
‫قبل رفتن کار دیگه‌ای هم هست که باید بکنم؟
‫اگزوزت سوراخه.
‫پنجاه هزار وون بدی درستش می‌کنم.
‫این عمومه.
‫چی؟
‫سلام.
‫موتورسواری واسه یه نوجوون غیرقانونی نیست؟ ‫کلاه هم که سرت نکردی‌‌.
‫گواهینامه‌ات رو نشونم بده.
‫بی‌خیال، قربان.
‫اینقدر قدیمی‌مسلک نباش.
‫بذار بچه‌ها عشق و حال‌شون رو بکنن.
‫به هر حال باید چک کنم.
‫گواهینامه‌ات رو نشونم بده.
‫امروز همراهم نیاوردم.
‫من باید برم.
‫شب خوش.
‫من باهات میام.
‫- بهت زنگ می‌زنم! ‫- بیا اینجا‌.
‫واسه چی داری سوار میشی؟
‫دم فروشگاه منو پیاده کن.
‫دیدی وقت خداحافظی سر خم نکرد؟
‫یه برگر بولگوگی و دو تا برگر میگو.
‫اون مدتی میشه اینجا کار می‌کنه.
‫نمی‌دونستی؟ اون دو تا شغل داره. ‫توی مغازه‌ی گیمباپ هم کار می‌کنه.
‫هنوز پیش عموشه؟
‫ممکنه عموش، نامزدش، یا صاحبش باشه. ‫کسی چه می‌دونه؟
‫هی، اون عموشه.
‫- خیلی خب. ‫- چه حساس.
‫- من حساس نیستم!
‫- حال آدم رو به هم می‌زنی. ‫- اون همیشه همینجوریه.
‫چرا؟
‫پدر و مادر نداره؟
‫درسته. نمی‌دونی.
‫تو راهنمایی منتقل شدی.
‫گوش کنین.
‫مامان و باباش...
‫بسه. می‌خوای دوباره
‫- با صندلی تو رو بزنه؟ ‫- صبر کن! دچار استرس پس از حادثه شدم!
‫سرم!
‫نوش جان.
‫مینسوک، تو با اون نمی‌گردی؟
‫بریم یه جای دیگه.
‫- چرا؟ ‫- چی؟ چرا؟
‫- بریم یه جای دیگه. ‫- چرا؟
‫- چی؟ ‫- بریم. یالا.
‫- قضیه چیه؟ ‫- فقط...
‫- اونو می‌شناسی؟ ‫- اون آدم خاصی نیست.
‫چهارصد سلاح بدون مجوز، پنج تیروکمان،
‫و ۳۲ شوکر کشف و ضبط شد.
‫اگه سلاح بدون مجوز ازتون بگیرن،
‫ممکنه به مدت ۳ الی ۱۵ سال بیفتین زندان...
‫چرا با مینسوک اونجوری رفتار کردی؟
‫توی راهنمایی،
‫وقتی مینسوک اومد.
‫اومدی اتاقم، ۱۰ دقیقه بهش زل زدی،
‫و فکر کردی اون آدم منحرفیه.
‫تنها دوستم رو از دست دادم.
‫همچنین، معلم خصوصیم، جینکی.
‫اون فقط داشت یه خرده شوخی می‌کرد.
‫تهدیدش کردی کارش رو درست انجام بده
‫و مجبورش کردی روز بعد استعفاء بده.
‫گوش کن، جیان.
‫اولا
‫مینسوک اون روز ساعتم رو دزدید.
‫فقط نگاهش کردم که اینو تایید کنم.
‫اون معذرت‌خواهی کرد و ساعت رو پس داد.
‫ماجرا خاتمه پیدا کرد.
‫دوما
‫معلم خصوصیت، کیم جینکی...
‫خب، اون نهایتا
‫یه هفته بعد به خاطر اذیت و آزار دستگیر شد.
‫به عنوان قیّم قانونیت که باید ازت محافظت کنم،
‫به نظرم به خوبی عمل کردم.
‫خب جونمیون چی؟
‫اون چه کار اشتباهی کرده بود؟
‫دبیرستانی‌ها نباید موتور سوار بشن.
‫اون کلاه هم نذاشته بود.
‫حتی سیگار هم می‌کشه!
‫بوی گند می‌داد.
‫بی‌خیال!
‫عمو.
‫می‌دونی من چرا اینقدر کار می‌کنم؟
‫دارم پس‌انداز می‌کنم که از اینجا برم.
‫به این فکر کردم
‫که چرا اینقدر
‫با بچه‌های دیگه فرق دارم.
‫می‌دونم تو منو بزرگ کردی،
‫ولی...
‫چرا انگار منو حبس کردی؟
‫می‌دونم من دانش‌آموز نمونه‌ای نیستم.
‫ولی بچه‌ی دردسرسازی هم نیستم.
‫چرا توی همه کارها دخالت می‌کنی؟
‫منم می‌خوام مثل بچه‌های دیگه ‫با دوستانم بگردم.
‫منم می‌خوام با کسی قرار بذارم.
‫اجازه ندارم؟
‫خب؟
‫خب یه شرط ببند.
‫صورتم.
‫اگه یه مشت بتونی بزنی ‫میذارم از اینجا بری.
‫من دارم جدی میگم.
‫منم همینطور.
‫غذات تموم شد؟
‫من جمع می‌کنم.
‫چیزی رو از من مخفی می‌کنی؟
‫مامان و بابا...
‫اونا واقعا همونجوری که‌ همه میگن مُردن؟
‫راستش یادم نیست.
‫وقتش نشده بهم بگی؟
‫شرط رو قبول می‌کنی؟
‫خیلی با خودم کلنجار رفتم ‫که این موضوع رو باهات مطرح کنم!
‫تو چه مرگته؟
‫چرا همیشه از این قضیه طفره میری؟
‫اگه نمی‌خوای بری فراموشش کن.
‫لعنتی!
‫خیلی کندی.
‫ظرف‌ها رو بشور.
‫لعنتی!
‫خیلی رو مخی!
‫بپیچ راست.
‫ماشالا.
‫یالا.
‫آفرین، جیان.
‫آروم.
‫بیارش پایین.
‫خیلی خب!
‫ایول، جیان!
‫قبول شدی.
‫استعدادش رو داری.
‫احسنت.
‫لیفتراک رو ببر جایی که بود و بیا غذا بخور.
‫لعنتی.
‫برو کنار!
‫گفتم برو کنار!
‫از سر راه برو کنار!
‫چیکار می‌کنی، جیان؟
‫داری منو می‌ترسونی!
‫مبارزه با خانواده‌ات
‫باعث میشه یه آدم عوضی باشی.
‫تو دخالت نکن! ‫مسئله خانوادگیه، پاسین!
‫الان منو زدی؟
‫تو خیلی کندی. مثل حلزونی.
‫حتی دستت نمی‌تونه بهش بخوره.
‫نمی‌تونی لمسش کنی.
‫تو چرا فضولی می‌کنی؟
‫ولم کن!
‫ول کن!
‫ولم کن!
‫هی! ول کن!
‫ول...
‫اشتباه می‌کنی.
‫چرا هر بار اشتباه می‌کنی؟
‫خیلی رو مخی. نگران خودت باش.
‫من درش آوردم.
‫ببین. دوباره اشتباه کردی.
‫چرا همش اشتباه می‌کنی؟
‫اینقدر غر نزن‌.
‫من...
‫بی‌هوش شدم؟
‫جیان به‌هوش اومد.
‫حتما خسته بودی. خیلی درس نخون.
‫من بی‌هوش شدم؟
‫آره.
‫چطور تونستی
‫برادرزاده‌ی خودت رو بی‌هوش کنی؟
‫- چی؟ ‫- درست میگه.
‫کار من نبود. اون بود.
‫چی؟
‫خجالت نمی‌کشی، جینمان؟ ‫تو بهم گفتی.
‫کِی گفتم؟
‫دروغگو.
‫لعنت بهت... بمیر!
‫تو بهم گفتی این کار رو بکنم.
‫باورنکردنیه. کِی؟
‫هی!
‫لیفتراک رو ببر بذار سر جاش.
‫دستت چیه؟
‫سرت رو بیار.
‫ببازی کتک می‌خوری.
‫اسکل‌ها.
‫اول پول بدین.
‫خیلی خب.
‫پاسین، اون کاری که اون موقع باهام کردی.
‫یادم بده.
‫می‌خوای مویتای یادت بدم ‫تا بتونی جینمان رو بزنی؟
‫آره.
‫نه.
‫آره، استاد.
‫وقتی خوابه برو بالا سرش بزنش.
‫اوه...
‫ولی این تقلب نیست؟
‫خیلی هم ساده به نظر میاد.
‫فکر می‌کنی ساده‌ست؟
‫می‌خوام از خونه‌ی عموم برم.
‫اون کلافه‌ام می‌کنه. نمی‌تونم باهاش زندگی کنم.
‫مویتای من سخته.
‫تو از پسش برنمیای.
‫می‌تونم‌.
‫هر کار بگی می‌کنم.
‫هفته‌ای ۳ جلسه‌. ماهی ۵۰۰ هزار وون.
‫من دبیرستانی هستم. همچین پولی ندارم.
‫جیان.
‫سال دیگه باید پسرم رو ‫به مدرسه‌ی خصوصی بفرستم.
‫پس پول زیادی لازم دارم، ‫ولی الان چیزی ندارم.
‫باید بمیرم.
‫حتی با حقوقی که می‌گیرم،
‫نهایتا هفته‌ای ۵۰ هزار وون بشه.
‫قبوله.
‫دنبالم بیا.
‫وای.
‫درس اول.
‫الان شروع می‌کنیم؟
‫از خودت دفاع کن.
‫یک، دو.
‫- یک، دو. ‫- آرنج‌هات بالا باشه.
‫همیشه این جعبه یادت باشه.
‫تعادلت رو از دست نده‌.
‫چرا با قلبم بازی می‌کنی؟
‫جیان؟
‫با تو...
‫خیلی خشکی.
‫همش حرف می‌زنی.
‫این به زور حسابت رو صاف می‌کنه.
‫یک، دو.
‫تو حلزونی.
‫حلزون، خیلی کندی!
‫پاشو، حلزون.
‫سلام!
‫چیکار می‌کنی؟
‫- منو بذار زمین. ‫- کندی، حلزون.
‫- هی، بجنب... ‫- جیان؟
‫لعنتی!
‫خیلی خوشگلی.
‫اون بچه‌ها کی بودن؟ دوست‌هات؟
‫ما بهتر از اوناییم.
‫ترسوندیمت؟
‫خیلی خوشگلی.
‫- هی، چهره‌ات رو نشون بده. ‫- چا مینسوک؟
‫- هی. ‫- جیان!
‫- هی! ‫- لعنتی.
‫گندش بزنن.
‫- لعنتی. ‫- تو کدوم خری هستی؟
‫همه چی رو نابود کردی!
‫اون چیه؟ پیازچه؟ شوخیت گرفته؟
‫خوبه. گشنه‌ام بود. هوس رامیون کردم.
‫هی.
‫اون فرار کرد، پس تو باید به جاش جبران کنی.
‫می‌تونی؟
‫لعنتی.
‫با کی دارم حرف می‌زنم؟
‫چیه؟ قضیه چیه؟
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫لعنتی. بوکسوری، چیزی هستی؟
‫چیه؟ می‌خوای بازی کنی؟
‫این دیگه...
‫تو اهل این دور و بر نیستی. کافیه.
‫هی!
‫گوش کن، جیان.
‫می‌دونم بعد از اینکه از پاسین ‫مویتای یاد گرفتی قوی‌تر شدی،
‫ولی این واسه کتک زدن
‫کسی که چاقو دستشه کافی نیست.
‫بار بعدی فرار کن.
‫منو جای استاد پاسین پیاده کن.
‫پولم! ۳۵۰ هزار وونم رو واسه دادن اجاره لازم دارم!
‫دو، سه روزی میشه اونو ندیدم.
‫- اون ۵۰۰ هزار وون ازم گرفت. ‫- همه آروم باشین.
‫ما همه چی رو بررسی می‌کنیم.
‫- صبر کنین. ‫- قضیه چیه؟
‫جیان!
‫پاسین، اون عوضی!
‫اون‌ پول قرض گرفت و فرار کرد.
‫- چی؟ ‫- نه فقط از من!
‫همه اینجا بهش پول قرض دادن.
‫چیکار کنیم؟ کارمون تمومه!
‫جونگ جیان اینجا داریم؟
‫منم.
‫جیان، تو دیگه حلزون نیستی.
‫این چیه؟
‫اون مدرسه‌اته؟
‫یه دونه دوربین هم توی دستشوییه.
‫تو روانی هستی!
‫تو کی هستی؟ چند وقته منو زیر نظر داری؟
‫کی این چیزها رو درست کرده؟
‫کار عموم بود؟
‫الان وقت این حرف‌ها نیست، جیان.
‫مینهای گلوله تموم کرده.
‫به زودی یه عده دیگه میان.
‫کار به همینجا ختم نمیشه. رئیس اینو گفت!
‫اگه می‌خوایم اونا رو متوقف کنیم ‫مینهای نباید بمیره.
‫باید بریم بیرون ‫و بهش مهمات و دارو بدیم!
‫چی داری میگی؟
‫صبر کن... خیلی روشن شد!
‫نور زیاده!
‫گزرودرما... پیگمنتوزوم.
‫گزرودرما پیگمنتوزوم!
‫اگه... من...
‫اگه مدت زیادی...
‫در معرض نور قرار بگیرم، دردناکه!
‫چراغ‌ها رو خاموش کن...
‫یالا! چراغ‌ها رو خاموش کن!
‫تو هنوز جواب سوالم رو ندادی!
‫اینا چیه؟
‫چند وقته از اینجا منو زیر نظر داری؟
‫تو ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹
‫به این خونه اومدی.
‫من ۲۰ ژوئن ۲۰۰۹
‫به این خونه اومدم.
‫فقط...
‫باید مراقب باشیم.
‫می‌خواد کاری کنه دل‌مون به رحم بیاد.
‫نمی‌دونم اون چرا اینجاست،
‫ولی اون جاسوسی تو رو می‌کرده.
‫من میرم از سیستم فروشگاه سر دربیارم.
‫می‌تونیم اطلاعات درستی از عموت کسب کنیم.
‫خیلی خب.
‫این چیه؟
‫چرا یه فروشگاه اسلحه‌فروشی
‫چنین اتاق سروری داره؟
‫جونگ... جیان!
‫به اون اعتماد نکن!
‫هی، فورا اینو باز کن!
‫لعنتی!
‫قضیه چیه؟
‫حالا چیکار کنم؟
‫نه.
‫ولم کن.
‫بازم کن، عوضی.
‫جونگ جیان؟
‫کشوی دوم سمت راست رو باز کن.
‫[راهنمای موردهلپ]
‫یک.
‫اگه مالک موردهلپ،
‫جونگ جینمان، بمیره ‫یا به خاطر اتفاقی نباشه،
‫برادرزاده‌ی جینمان، جونگ جیان،
‫موردهلپ رو به ارث می‌بره.
‫دو. بعد از اینکه جیان موردهلپ رو به ارث برد،
‫صادقانه همکاری می‌کنه و به وظایفش نظیر
‫حسابداری، مدیریت و موارد شخصی رسیدگی می‌کنه.
‫سه!
‫در زمان تحویل، جونگ جیان می‌تونه
‫ارثش رو واگذار کنه.
‫بعد از امضای قرارداد مسئولیت به عهده‌ی اونه.
‫شش. برای اینکه تحویل طبق قوانین انجام بشه...
‫تمهیدات لازم باید چیده بشه.
‫ده.
‫به عنوان کارمند موردهلپ،
‫قول میدم از دستورات مالک موردهلپ تبعیت کنم،
‫هر چی که باشه.
‫همچنین قول میدم اگه لازم باشه ‫جونم رو به خطر بندازم.
‫من همش رو خوندم.
‫حالا بگو ریاست موردهلپ رو
‫قبول می‌کنی یا نه.
‫اونجا کاغذ و قلم می‌بینی؟
‫[قبول می‌کنم]
‫[واقعا از دستوراتم تبعیت می‌کنی؟]
‫[فورا منو از اینجا بیار بیرون!]
‫رئیس تمام اینا رو برنامه‌ریزی کرد.
‫اون انتظار داشت
‫بمیره و به موردهلپ حمله بشه.
‫حالا فقط به راهنمایی‌های من گوش کن...
‫جونگمین رو
‫آزاد کن.
‫نه.
‫نمی‌تونم.
‫گفتی جونت رو به خطر میندازی ‫و ازم تبعیت می‌کنی.
‫این چیزی بود که گفتی.
‫یادت نیست؟
‫جونگمین رو آزاد کن!
‫هر چیزی غیر این...
‫این نه...
‫دلیل داره.
‫چیه؟
‫رئیس...
‫به خاطر به جونگمین مُرد.
‫جونگمین!
‫بس کن.
‫داری چیکار می‌کنی، جیان؟
‫واقعا حرف اونو باور کردی؟
‫خفه شو!
‫نه.
‫نه، جیان.
‫جیان.
‫بهش فکر کن.
‫یه ساعت پیش که
‫بالا نزدیک بود بمیریم من کنارت بودم.
‫و یه زن غریبه منو بی‌هوش کرد.
‫یادت نیست؟
‫من توی ساخت وبسایت کمک کردم.
‫توی مراسم ختم عموت کمک کردم!
‫حالا من باعث مرگش شدم؟
‫احتمالا موقع مراسم ختم ‫مدارک رو پاک کردی.
‫چی رو پاک کردم؟
‫من گوشیش رو پیدا کردم و به همین خاطر
‫این اتفاقات افتاد و نزدیک بود بمیرم.
‫جیان.
‫اون چی؟
‫از کجا می‌دونی اون کِی و چرا اومده اینجا؟
‫وقتی شما دو تا بالا زندگی می‌کردین ‫اون تمام مدت این پایین بوده؟
‫این منطقیه؟
‫اون انگله یا چی؟
‫جونگ جیان.
‫فکر نمی‌کنی این عجیبه؟
‫دهنت رو ببند!
‫تو یه منحرفی که جیان رو زیر نظر داشتی!
‫نه!
‫عموت...
‫هرگز خودکشی نمی‌کرد.
‫جیان.
‫- جیان، به حرفش گوش نکن... ‫- صبر کن!
‫می‌خوام حرف‌هاش رو بشنوم.
‫البته. باشه، جیان.
‫ولی خوب فکر کن.
‫این مسخره‌ست و منصفانه نیست.
‫خب؟
‫ادامه بده.
‫اون اومد پیش عموت.
‫بعدش رئیس مُرد.
‫اگه کنجکاوی،
‫فایل ویدئویی که نوشته ۰۴۰۴ رو
‫توی کامپیوتر اصلی باز کن.
‫تو...
‫چه نقشه‌ای داری؟
‫هکری؟
‫نه!
‫نه، کلیک نکن.
‫به محض اینکه کلیک کنی،
‫نمی‌دونیم چه اتفاقی قراره بیفته.
‫ممکنه درهای اینجا باز بشن.
‫و آدمکش‌ها ممکنه بیان تو.
‫تاسیسات اینجا رو ببین، جیان.
‫نه.
‫عجله کن و کلیک کن.
‫مراقب باش.
‫ممکنه همه چیز اینجا رو واسه کشتن ما تنظیم کرده باشه.
‫نه! این حقیقت نداره!
‫اون دروغ میگه!
‫فقط کلیک کن و ویدئو رو تماشا کن!
‫جیان... صبر کن، جیان...
‫یادته؟
‫وقتی توی انبار مدرسه گیر افتاده بودی،
‫من به عموت گفتم...
‫تو اونجایی.
‫اینجاست.
‫اینجا!
‫گوش کن، جیان.
‫[جیان ۱۳ ساله]
‫هر تصمیمی بگیری،
‫با خودته.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوای بزرگش کنی ‫یا اونو به پناهگاه ببری؟
‫می‌خوام بزرگش کنم.
‫یه اسم هم براش گذاشتم.
‫دونی.
‫مطمئن میشم دونی زنده بمونه.
‫خیلی خب. همین کار رو بکن.
‫ولی...
‫گوش کن، جیان.
‫هر تصمیمی بگیری مسئولیت داره.
‫اگه دونی مریض بشه و بمیره،
‫باید مسئولیت غمت هم به عهده بگیری.
‫تو برو.
‫برو
‫و به اون زن دارو و اسلحه بده.
‫خیلی خب‌.
‫این هدیه‌ست.
‫میشه کلاه رو بدی؟
‫اوه، راستی...
‫تحت هیچ شرایطی
‫از فروشگاه
‫بیرون نیا!
‫قول بده!
‫بیرون نیا.
‫تو کی هستی؟
‫مینهای‌.
‫منم.
‫پارسال دوست امسال آشنا.
‫خیلی بزرگ شدی.
‫خوبی؟
‫این چی بود؟
‫یه دوز ازش به منم زد.
‫خیلی خوب جواب میده.
‫دونی...
‫تو...
‫کی هستی؟
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫وای.
‫از این چه جوری میشه استفاده کرد؟
‫دکمه داره؟ اونه؟ یک، دو، سه.
‫این چه کوفتیه؟
‫لعنتی!
‫با اون کامپیوتر کنترلش می‌کنی؟ ‫مثل دسته‌ی بازی می‌مونه.
خدای من
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»