‫پلیس!
‫- دست‌ها روی سر! ‫- یالا!
‫هیچ‌کس تکون نخوره!
‫- پلیس! ‫- سلاح خودکار دارن!
‫- دست‌ها روی سر! ‫- عقب امنه.
‫- بخواب روی زمین! ‫- پلیس!
‫- تأیید شد. ‫- آروم باشید.
‫- پلیس! ‫- پلیس، در رو باز کن!
‫پلیس، باز کن!
‫مواد منفجره کار گذاشته شد.
‫سه.
‫دو.
‫یک.
‫والر توی موقعیته! باشه، من می‌رم.
‫یکی دم در منتظرته.
‫باشه. سدریک، فکر می‌کنی واسه تمرین بعدی بتونم...
‫گوش کن مکس.
‫صادقانه هم‌تیمی خوبی هستی. جدی می‌گم.
‫دو هفته دیگه تکلیفت مشخص می‌شه. ‫هرچی که باشه، توی گروه مداخله ملی ژاندارمری نیست.
‫وظیفه من اینه که بدون تو و دیوید ‫فرمانده بخش باشم، باشه؟
‫دلیلی نداره تو رو هم قاطی کنم.
‫حالا برو یه استراحتی بکن. برو پیش مهمونت.
‫[منطقه‌ی ممنوعه]
‫[اخطار، حصار الکتریکی]
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫با پیغام‌گیر صوتی مانون تماس گرفتید...
‫بهش گفتم گوشیش رو روشن بذاره. نذاشته.
‫توی هنرستانه؟ خونه‌ی نیناست؟ پیش همدیگه‌ان؟
‫- لازمه که... ‫- حواسم به مانون هست.
‫نگران نباش و برو سر کارت.
‫تازه، یه مأموریت مخفی هم دارم.
‫می‌خوام بشم فرمانده بخشِ باباهای خانه‌دار.
‫حالا چه توی پاریس چه هنگ‌کنگ. واسم فرقی نداره.
‫سنگاپور.
‫هنگ‌کنگ، سنگاپور، جفتش یکیه.
‫- پس من برم؟ ‫- آره، برو. از پسش برمیام.
‫- گوشیت. ‫- درسته.
‫- قهوه‌ت. ‫- مرسی. خیلی لطف کردی.
‫دوستت دارم.
‫پدرت تازه با دیوید وارد ژاندارمری شده بود.
‫هنوز با جس آشنا نشده بود.
‫ما بچه بودیم. حتی هم‌سن الان تو هم نبودیم.
‫لوران واسه یه مأموریت چهارماهه رفت نیو کالدونیا.
‫من کار داشتم، نمی‌تونستم باهاش برم.
‫چند روز بعد از اینکه برگشت، دیدم حالت تهوع دارم.
‫تست دادم. تو رو حامله بودم.
‫از خوشحالی گریه کردیم.
‫خانواده‌هامون فکر می‌کردن خیلی جوونیم. ‫ولی واسه ما مهم نبود.
‫روزی که به دنیا اومدی شادترین روز زندگیمون بود.
‫داشتی بزرگ می‌شدی.
‫من و لوران می‌خواستیم ‫یه خواهر یا برادر کوچیکتر داشته باشی.
‫واسه همین دوباره بچه خواستیم. ‫هفته‌ها، ماه‌ها. ولی نشد.
‫رفتیم دکتر و اونجا بود که فهمیدیم.
‫لوران اصلاً نمی‌تونسته بچه‌دار بشه.
‫تا اون موقع، همیشه فکر می‌کردم لوران پدرته.
‫چرا داری اینا رو بهم می‌گی؟
‫که ببخشمت، آره؟
‫که بگم «درک می‌کنم، چیز مهمی نیست»؟
‫نیازی ندارم من رو ببخشی.
‫تو بزرگترین دستاورد منی. ‫پشیمون نیستم.
‫ولی بهم دروغ گفتی.
‫بابام رو از دست دادم. بابای واقعیم دیویده.
‫چرا بعد از مرگش بهم نگفتی؟
‫اگه می‌گفتم دردی ازت دوا می‌شد؟
‫نگفتم تا ازت محافظت کنم.
‫معلومه که می‌شد. من یه بابای زنده دارم!
‫حق داشتم بدونم.
‫من دیوید رو ازت دور نگه داشتم.
‫چی؟
‫پدرت مُرد چون دیوید رفت تا باهاش حرف بزنه.
‫چطور جرئت کرد بعد از اون قضیه بهت نزدیک بشه؟
‫چون ۲۵ سال پیش، یه مدت کوتاه ازدواج کردیم؟
‫تو پدرم رو ازم گرفتی. ‫این رو می‌فهمی؟ چطور جرئت کردی؟
‫لعنتی.
‫مکس.
‫گندش بزنن.
‫بله؟
‫دیوید، منم والر. می‌دونی دخترت کجاست؟
‫چطور مگه؟ چی شده؟
‫توی هنرستانش.
‫گروگان‌گیری شده. نمی‌دونیم کیا اونجان.
‫[ارتش فرانسه]
‫داریم نزدیک می‌شیم. هدف تأیید شد.
‫آقا، لطفاً.
‫باشه، مشکلی نیست.
‫فاکس ۱ توی موقعیته.
‫فاکس ۳ توی موقعیته.
‫دلتا ۵ به مرکز فرماندهی. ورودی‌ها بمب‌گذاری شدن.
‫در حال شناسایی.
‫روی هوا بالای هدف مستقر شدیم.
‫با مرکز فرماندهی حرف بزن. ‫یه لیست از گروگان‌ها تهیه کن.
‫- باشه. ‫- یه گزارش سریع بده.
‫ونِ اون جلو رو چک می‌کنم. ۲۴ ساعته از جاش تکون نخورده.
‫باشه، حتماً. گزارش وضعیت.
‫دیشب رسیدن اینجا.
‫سلاح دارن. نقاب زدن و کاملاً آماده‌ن.
‫ساعت ۹ صبح شروع به تیراندازی کردن. ‫دو نفر زخمی شدن ولی تونستن فرار کنن.
‫از اون موقع خبری از تروریست‌ها نیست.
‫فکر می‌کنیم همون تو سنگر گرفتن.
‫سه تا واحد پشتیبانی دارم. روی پشت‌بومن. باشه؟
‫اسکارها رو شناسایی کردیم؟
‫چیزی نمونده.
‫وضعیت حمله به چه صورته؟
‫هنوز نه، دید کافی ندارم.
‫اطلاعاتی از اهداف داریم؟
‫حداقل باهاشون در ارتباطیم؟
‫جواب نمی‌دن. کاملاً مجهزن.
‫ممنون دیوید، کارم رو بلدم.
‫نگران‌کننده‌ست که گروگان گرفتن ولی هیچ خواسته‌ای ندارن.
‫نقشه‌شون رو نمی‌دونیم ولی می‌دونیم باید چیکار کنیم.
‫آماده حرکت باشید.
‫بریم!
‫بجنبید بچه‌ها، بریم!
‫- من رو به مرکز فرماندهی وصل کن. ‫- بهشون زنگ می‌زنم.
‫بچه‌ها، اون لیست گروگان‌ها رو لازم دارم.
‫صبر کن، اینجاست.
‫لیست رو داریم.
‫لطفاً پرینتش کن.
‫آره، من رسیدم اونجا.
‫نمی‌دونیم اون توئه یا نه.
‫چی می‌دونی؟
‫راستش خیلی چیزی نمی‌دونم، تازه رسیدم.
‫به‌محض اینکه چیزی فهمیدم خبرت می‌کنم.
‫باشه. راستش موضوع اینه که...
‫نمی‌تونم با دوستش نینا هم تماس بگیرم، برای همین...
‫- صبر کن. ‫- اونا...
‫اون توئه.
‫بچه‌ی من نه.
‫جس.
‫از اونجا میارمش بیرون جس. ‫قول می‌دم. صدام رو می‌شنوی؟
‫قول می‌دم. دوباره بهت زنگ می‌زنم.
‫نه، صبر کن.
‫دیوید!
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫می‌خوای تنهایی بری؟
‫بسپارش به ما. ‫می‌دونیم داریم چیکار می‌کنیم.
‫واقعاً؟ اگه کارتون رو بلدید، ‫پس چرا تیم نفوذ تشکیل ندادید؟
‫نمی‌دونیم چند نفرن. ‫ورودی‌ها بمب‌گذاری شدن. نمی‌تونیم بریم تو.
‫نگفتم تیم نفوذ بفرستید تو، گفتم تشکیل بدید!
‫اگه لازمش داشته باشید و تشکیلش نداده باشید، ‫یعنی ۳۰ ثانیه وقت هدر رفته.
‫اصلاً نمی‌دونیم کجان!
‫نه دوربین داریم نه ارتباطی گرفتیم ‫و نمی‌دونیم چی می‌خوان.
‫هی، من احمق نیستم. می‌دونم مانون اون توئه.
‫تو اینجا مسئول نیستی، منم. باشه؟ ‫بذار کارم رو بکنم.
‫نگران نباش سدریک. می‌دونم تو مسئولی.
‫می‌دونی چیه؟ تو تیمت رو مدیریت کن، منم خودم رو.
‫وایسا لعنتی. می‌دونی که نمی‌تونم بذارم بری. وایسا.
‫به من دست نزن!
‫لعنت بهش. ببخشید.
‫ببخشید سدریک.
‫احساساتی شدی.
‫طبیعیه. نمی‌تونی درست فکر کنی.
‫باید بهم اعتماد کنی، باشه؟ نگاهم کن.
‫همه‌ی گروگان‌ها رو میاریم بیرون. سالمِ سالم.
‫- باشه؟ ‫- آره.
‫می‌خوای با ما باشی؟ تمرکز کن.
‫تو تنها کسی هستی که می‌دونه ‫نقشه‌ی اون تو چطوریه. می‌تونی از پسش بربیای؟
‫می‌تونم.
‫باشه، بریم.
‫برگردید سر کارتون. نمایش تموم شد.
‫به گفته‌ی شاهدان، چند مرد نقابدار...
‫که به‌شدت مسلح بودن ‫دانش‌آموزان هنرستان رو حوالی ساعت نه صبح امروز...
‫گروگان گرفتن.
‫یک حلقه‌ی امنیتی ایجاد شده است.
‫اطلاعات بیشتری درباره این عملیات نداریم.
‫منتظریم ببینیم خط ارتباط مستقیمی برقرار کردن
‫یا مذاکره رو با گروگان‌گیرها شروع کردن یا نه.
‫اسامی یا خواسته‌های گروگان‌گیرها رو نمی‌دونیم.
‫- باشه، فهمیدم. ممنون. ‫- بچه‌ها.
‫یه هلیکوپتر اون بالا دارم، ‫ولی نه برای مدت طولانی. باید سریع بجنبیم.
‫یه پهپاد فرستادم.
‫تمام ورودی‌های ساختمون بمب‌گذاری شدن.
‫همه‌ش شیشه‌ست، واسه همین توی دیدیم. به‌جز اینجا.
‫یه نقطه کور هست.
‫و این قسمت سبز تمام خطوط مخابراتیه.
‫اگه بتونیم بهشون وصل بشیم، ‫به تمام دوربین‌های ساختمون دسترسی پیدا می‌کنیم.
‫- این بقیه‌ی شبکه‌ست؟ ‫- آره.
‫از اینجا وصل می‌شیم. تیم نفوذ هم اینجاست.
‫والر، یه تیم از بخش یک بردار. ‫یه تیم نفوذ اونجا مستقر کن.
‫باشه.
‫یکی از افراد کلویی رو هم لازم دارم.
‫حتماً. رافا، می‌تونی با والر بری؟
‫- البته. ‫- هر تجهیزاتی که واسه وصل شدن می‌خوای بردار.
‫باشه.
‫من برمی‌گردم سراغ ردیابی ون.
‫باشه، بریم.
‫سدریک بهم اجازه داد بیام.
‫بابت مانون متأسفم.
‫اون خواهر کوچولوی منه.
‫از اونجا میاریمش بیرون.
‫طاقت بیار.
‫آره، اومدم.
‫من تکون نمی‌خورم آقا.
‫برو عقب. سه بار بهت گفتم.
‫ایشون با منه.
‫باشه.
‫باز کنید بچه‌ها.
‫خب، تمرکز کنید. وقتشه دست‌به‌کار بشیم بچه‌ها.
‫بریم.
‫دختر منه. من می‌مونم.
‫جس، توی ماشین بمون.
‫باشه.
‫برمی‌گردم.
‫با مانون.
‫می‌دونم که برمی‌گردی.
‫بله، اعضای خانواده‌ها کم‌کم دارن به محل می‌رسن.
‫یک واحد حمایت روانی راه‌اندازی شده است.
‫کاملاً مشخصه که بهت‌زدگی و سردرگمی...
‫از در سوم وارد شدیم. پنجاه متری لابی هستیم.
‫اوضاع چطوره سدریک؟
‫هر لحظه ممکنه وصل بشیم. ‫تصاویر زنده رو خواهیم داشت. والر؟
‫- وضعیتتون؟ ‫- داریم وارد لابی می‌شیم.
‫نیروی پشتیبان تو موقعیته.
‫بسیار خب، توی موقعیتیم.
‫باشه.
‫بیاید وصل بشیم.
‫در حال اتصال.
‫ارتباط برقرار شد.
‫- وصل شدیم. ‫- اسکارها و تانگوها توی سالن همایش هستن.
‫سه تا تانگوی مسلح. نُه تا اسکار ‫که سرشون پوشونده شده و یه جا جمع شدن.
‫دوربین‌های دیگه رو چک کن.
‫بهمون تیراندازی شد!
‫- رافا! ‫- دو نفر افتادن. تکرار می‌کنم، دو نفر افتادن.
‫- والر، پناه بگیر! برگردید تو! ‫- دارن شلیک می‌کنن!
‫حالت خوب می‌شه رافا.
‫تک‌تیرانداز!
‫دارن شلیک می‌کنن!
‫رافا، خوبی؟ صدام رو می‌شنوی؟
‫- لعنتی. ‫- باید از ساختمون بغلی باشه. سدریک.
‫داریم می‌کشیم عقب. سریع!
‫برید.
‫بچه‌ها، دو تیم دو نفره با من بیاید!
‫والر، صدام رو می‌شنوی؟
‫- با من بمون. ‫- باید بریم. یالا!
‫حرکت کنید.
‫- داریم عقب‌نشینی می‌کنیم. دو تا زخمی داریم. ‫- لعنتی!
‫تأیید می‌شه، شلیک‌ها از ساختمون بغلی بود.
‫توی ورودی شرقی داره بهمون شلیک می‌شه.
‫دیوید، موقعیت رو گزارش بده. پناه گرفتید؟
‫- ما رفتیم تو. ‫- صبر کن...
‫موقعیت رو حفظ کنید. پشتیبانی می‌فرستم.
‫تغییر موقعیت به‌سمت ورودی شرقی. ‫تکرار می‌کنم، تغییر موقعیت...
‫همین الان صدای چند شلیک پراکنده ‫و بعدش رگبار مسلسل شنیدیم.
‫گروه مداخله ملی ژاندارمری باید وارد محل شده باشه.
‫داره خونریزی می‌کنه، باید فشارش بدیم.
‫- یه متخصص ریه لازم داریم. ‫- الان پیجش می‌کنم.
‫لگنش رو نگه دار.
‫خوبه، الان دارن می‌برنشون.
‫خیلی خب، حله.
‫باشه.
‫قربانی دوم پیش شماست.
‫- می‌شنوم. ‫- بسیار خب.
‫نگاهم کن. حالت خوب می‌شه، باشه؟
‫- رافا! ‫- گرفتمش!
‫خب، خوبی؟
‫بهت نیاز داریم، باشه؟ خوب می‌شی.
‫چشم‌هات رو باز نگه دار. چیزی نیست.
‫به پهلوی راستش شلیک شده.
‫حالت خوب می‌شه رافا.
‫خانم، صدای من رو می‌شنوید؟
‫- پدهای گاز رو بده بهم. ‫- پد گاز.
‫ادامه بده.
‫یالا، چشم‌هاتون رو باز کنید خانم. دستم رو فشار بدید.
‫خانم، چشم‌هاتون رو باز کنید.
‫اگه صدام رو می‌شنوید چشم‌هاتون رو باز کنید.
‫- مراقب باش. ‫- من می‌تونم ادامه بدم.
‫شما پیش اورژانس هستید.
‫با ما بمونید خانم.
‫- خانم، چشم‌هاتون رو باز کنید. ‫- چشم‌هاتون رو باز کنید.
‫درها رو باز کنید! داره می‌ره!
‫امنه!
‫- امنه! ‫- بریم!
‫صبر کن شوئپس. صبر کن.
‫بیاید پشت‌بوم رو چک کنیم.
‫به‌نظر می‌رسد مأموران گروه مداخله ملی ژاندارمری ‫در جریان تبادل آتش در ساختمان مجروح شده‌اند...
‫کلویی، به تصویر این دوربین نگاه کن.
‫دو نفر دیگه هم اون بالان.
‫سدریک، پنج تا تانگو توی سالن همایش هستن.
‫پیداش کردم.
‫ردِ ون رو زدم.
‫دیروز صبح از یه انبار توی «ایوری» راه افتاده.
‫باشه، الان می‌ریم سراغش. ‫ریکو، بیا اینجا جای من بشین.
‫بجنبید، بریم.
‫خفه‌خون بگیر!
‫سدریک.
‫تروریستِ پشت خطه. ‫می‌خواد با دیوید حرف بزنه.
‫- دیوید؟ ‫- آره، می‌شنوم.
‫تروریستِ روی خطه. ‫یه زنه. ما هم گوش می‌دیم.
‫می‌خواد با تو حرف بزنه.
‫باشه، وصلش کن.
‫در حال اتصال.
‫خیلی خوب می‌دونی که این قضیه شخصیه.
‫گروه مداخله ملی ژاندارمری همه‌چیزم رو گرفت.
‫فرانسه همه‌چیزم رو گرفت.
‫ولی تو؟ تو دخترم رو ازم گرفتی.
‫خونه‌م رو، شوهرم رو، خانواده‌م رو.
‫منم یه پدرم. می‌رم دخترت رو میارم.
‫آمال مایارد؟
‫فرمانده برگر.
‫لعنتی.
‫همون‌طور که گفتم، این موضوع بین من و تو شخصیه.
‫من اینجا نیستم که مذاکره کنم دیوید.
‫امروز، می‌خوام همه‌چیزت رو ازت بگیرم.
‫و تمام دنیا اونجا هستن تا ببیننش.
‫لعنتی.
‫توی ارتش، تخصصش تیراندازی از راه دور بود.
‫من حساب آمال رو می‌رسم.
‫بریم بچه‌ها.
‫این یه مأموریت انتحاریه. ‫گروگان‌ها رو اعدام می‌کنه.
‫همین الان باید بریم تو.
‫لعنتی.
‫چیزی نیست.
‫- بازوت رو نشونم بده. ‫- من خوبم!
‫باید معاینه‌ت کنم. کارم اینه.
‫می‌بینی، چیزی نیست. اصلاً چیزی نیست.
‫- حالش خوبه؟ ‫- معلومه.
‫- همه سوار شرپا بشن. ‫- خوبی.
‫بچه‌ها! لطفاً به من گوش کنید.
‫اونا توی ساختمون سی‌اِل-۲۰ دارن.
‫نباید بذاریم چاشنی رو فعال کنن.
‫شعارمون یادتون نره، ‫«تعهد به زندگی، به همه‌ی زندگی‌ها.»
‫ولی توی بعضی شرایط نمی‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫پس، والر، جیبریل، پی‌جی، نیکو، مکس،
‫به مهارت تیراندازیتون نیاز دارم ‫چون برای نجات گروگان‌ها،
‫مجبوریم شلیک کنیم.
‫اما فقط یه فرصت برای شلیک داریم.
‫پس وقتی شلیک می‌کنید، خطا نزنید.
‫این عملیات خیلی حساسیه.
‫لطفاً کاری کنید که همه‌مون امشب زنده برگردیم خونه.
‫خیلی خب، همه سوار شن!
‫بجنبید بچه‌ها! حرکت!
‫- حالت خوبه والر؟ ‫- آره.
‫- خانمِ مواد منفجره؟ ‫- بله.
‫حواست به اون سی‌اِل-۲۰ باشه.
‫حله. من با تیم اطلاعات می‌مونم.
‫خب بچه‌ها، بریم.
‫الو؟
‫کلویی، توی دوربین‌های مداربسته، ‫رفتنِ اهداف به داخل رو می‌بینی؟
‫تایید می‌شه.
‫بیرون اومدنشون رو هم می‌بینی؟
‫منفیه.
‫لعنتی. با این حال تونستن از ساختمون کناری ‫بهمون شلیک کنن.
‫پس باید...
‫نمی‌دونم، همدست داشته باشن؟
‫یه راهروی زیرزمینی.
‫سدریک، ما داریم از هم جدا می‌شیم.
‫خیلی‌خب بچه‌ها. برنامه عوض شد.
‫دنبال یه تونل می‌گردیم. شوئپس، از اون راهرو برو.
‫آخرش همدیگه رو می‌بینیم.
‫سرجیو، شماها برین طبقه سوم.
‫آخرش همدیگه رو می‌بینیم.
‫پونزده دقیقه دیگه می‌رسم. ‫از انبار باهاتون تماس می‌گیرم.
‫مفهومه. شرپا رو می‌فرستم داخل.
‫سدریک؟
‫از رافا خبری نشد؟
‫جاش امنه.
‫اینجا بهت نیاز دارم. خودت قانونش رو می‌دونی.
‫اگه یکی از بچه‌ها رو از دست دادیم، ‫باید به راهت ادامه بدی.
‫اگه نمی‌تونی این کار رو بکنی، از ماشین پیاده شو.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫ما توی ساختمون بی هستیم.
‫یه نفر توی راهروی اس تیر خورده.
‫تیم ۱، همچنان توی راهروی وی. ‫اینجا خبری نیست.
‫تیم ۲، تو راهروی دی هم خبری نیست.
‫داریم می‌ریم سمت ساختمون ای.
‫مرگش تایید می‌شه.
‫ستون‌ها از هم جدا شین.
‫تکون نخور!
‫آروم برگرد.
‫اسلحه‌ت رو بنداز زمین.
‫دست‌ها روی سر.
‫نه!
‫این‌طوری نه.
‫زنده‌ش رو می‌خوام.
‫قراره همه‌چیز رو با چشم‌های خودش ببینه.
‫قراره بفهمه چه حسی داره.
‫محاصره شدی.
‫همه‌ی آدمات یا کشته می‌شن یا دستگیر.
‫کارت تمومه.
‫تا من نگم، هیچی تموم نمی‌شه.
‫ما روی پشت‌بومیم.
‫پنج تا تروریست هنوز اونجان. ‫سه تا پیش گروگان‌ها، دو تا رو پله‌ها.
‫تک‌تیراندازهای پشتیبان توی موقعیتن.
‫خیلی‌خب.
‫بخش یک آماده‌ی ورود به سالنه.
‫دیوید، صدام رو داری؟
‫لعنتی! پیداش کردیم.
‫دیوید!
‫حالت خوبه؟
‫- خوبم. ‫- می‌تونی بلند شی؟
‫آره.
‫داریم برمی‌گردیم به راهروی ان.
‫ممنون. بیا بریم.
‫با فرمان من. سه ثانیه تا شلیک.
‫تک‌تیراندازها، آماده شدین وضعیت رو اعلام کنین.
‫یک آماده‌ست.
‫دو آماده‌ست.
‫سه آماده‌ست.
‫چهار آماده‌ست.
‫پنج دید نداره.
‫خیلی‌خب. همه روی هدفشون بمونن.
‫مکس، هر وقت آماده بودی خبر بده. ‫دستور حمله با توئه.
‫هدفِ پنج اومد توی دید.
‫عملیات رو شروع کنین.
‫یک آماده‌ست.
‫دو آماده‌ست.
‫سه آماده‌ست.
‫چهار آماده‌ست.
‫پنج آماده‌ست.
‫شمارش معکوس. سه ثانیه.
‫سه.
‫برید!
‫پلیس!
‫هیچ‌کس تکون نخوره!
‫خیلی‌خب، امنه!
‫هدفِ یک خنثی شد.
‫هدفِ دو خنثی شد.
‫توجه، هشدار فوری.
‫دو نفر تو راهروی اس تیر خوردن. ‫آمال زخمی شده. دارم تعقیبش می‌کنم.
‫کشته شدن پنج تروریست تایید شد.
‫تانیا، با من بمون. ‫بقیه، گروگان‌ها رو خارج کنین.
‫بقیه محموله سی‌اِل-۲۰ رو پیدا کردیم.
‫داریم گروگان‌ها رو خارج می‌کنیم، ‫صدام رو داری؟
‫هویتشون رو چک کنین و بفرستینشون بیرون.
‫تانیا، اوضاع چطوره؟
‫آخرین اسکار رو به بمب دستبند زدن.
‫همه‌ش به یه تایمر وصله.
‫شمارش معکوس هنوز فعال نشده.
‫ممکنه دستبند تله‌گذاری شده باشه.
‫کاملاً مشخصه که چاشنی کنترل از راه دوره.
‫اسکارِ نُه. خوبه.
‫اسکارِ چهار. خوبه.
‫دیوید، چاشنی باید دست آمال باشه.
‫اسکارِ هفت. خوبه.
‫اسکارِ هشت. خوبه.
‫این کار رو نکن.
‫مانون.
‫منم، سدریک.
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫بندازش زمین.
‫فکر کردی بردی؟
‫تو هم مثل من،
‫همه‌چیزت رو از دست می‌دی.
‫همین الان.
‫نه!
‫لعنتی، سدریک، شمارش معکوس شروع شد.
‫پنج دقیقه وقت داریم. باید همین الان ‫هنرستان رو تخلیه کنیم.
‫همه‌ی بخش‌ها، فوراً تخلیه کنین.
‫اول گروگان‌ها. تکرار می‌کنم، اول گروگان‌ها.
‫مفهومه. داریم از ساختمون بی خارجشون می‌کنیم.
‫هشت نفر شناسایی شدن، هیچ‌کس زخمی نیست.
‫اسکارِ ۳ نیستش.
‫یالا. داریم می‌ریم. ‫پشت‌سر مامورها بیاین، بجنبین.
‫یالا!
‫اسکارِ ۳ کیه؟
‫سدریک، بهش بگو.
‫مانونه.
‫هی، مانون. همه‌چی درست می‌شه.
‫همه‌چی درست می‌شه. ‫خب، با من بمون. نفست رو بده بیرون.
‫نفس بکش.
‫یه جای این سیستم می‌لنگه.
‫- پارازیت‌انداز رو روشن می‌کنم و مانون رو نجات می‌دم. ‫- باشه.
‫بچه‌ها!
‫همه برین بیرون! تعدادمون کافیه. ‫خودمون حلش می‌کنیم!
‫- تانیا، چقدر وقت داریم؟ ‫- چهار دقیقه.
‫تو هیچ‌وقت گوش نمی‌دی، نه؟ یالا، تمرکز کن. ‫حواست به من باشه. با من نفس بکش.
‫یه چیزی پیدا کردم. ‫انباری ۲۳۷ مال آمال مایارده.
‫خیلی‌خب، ما رسیدیم.
‫دارم پارازیت‌انداز رو وصل می‌کنم.
‫مانون، باید بهم اعتماد کنی. ‫همه‌چی درست می‌شه.
‫یالا.
‫- مانون، چیزی بهت وصل کردن؟ ‫- نمی‌دونم.
‫فقط به من نگاه کن.
‫خیلی‌خب، همه‌چی درست می‌شه.
‫- بابا. ‫- جانم.
‫خوبی؟ آره؟
‫- عالیه. چقدر وقت داریم؟ ‫- دو و نیم.
‫دو دقیقه و سی ثانیه.
‫چی شده؟
‫خوشت میاد؟ شبیه خفن‌ها شدم. نگه‌ش دارم؟
‫روی دقیقه آخر، مجبوریم بریم بیرون.
‫منظورش چیه؟
‫منظورش اینه که همه‌مون باید بریم بیرون.
‫- مگه نه؟ ‫- آره.
‫ما با بهترین‌ها اینجاییم. با تانیا هستیم. ‫می‌شناسیش که. کارش حرف نداره. باشه؟
‫می‌دونی اهل کجاست؟ ‫نه؟ کس دیگه‌ای هم نمی‌دونه.
‫سدریک، تو هم نمی‌دونی، مگه نه؟
‫رسیدیم طبقه‌ی دوم.
‫داریم می‌ریم سمت انباری ۲۳۷.
‫مکس، می‌تونی بری.
‫چیزی نیست عزیزم.
‫حرکت کنین. همین الان.
‫من همین‌جا می‌مونم.
‫امنه. کسی اینجا نیست.
‫لعنتی.
‫مانون امنه. آهن‌بُر رو می‌خوام.
‫- باشه. ‫- واسه چی؟
‫- قراره از اینجا بریم. می‌دوئیم. ‫- چی شده؟
‫- نمی‌تونم بدوئم، خیلی خسته‌م. ‫- خودم بغلت می‌کنم.
‫- تانیا، باهام حرف بزن. ‫- پاهام درد می‌کنن.
‫- اصلاً ریسک نمی‌کنیم. ‫- باشه.
‫- زنجیرش رو می‌بُریم و فرار می‌کنیم. باشه؟ ‫- یالا.
‫خیلی‌خب، برو، بدو!
‫لعنتی، این همونیه که کرولر رو کشت.
‫[لینا مایارد: یک عمر کوتاه]
‫بدو!
‫بابا، بذارم زمین، خودم میام.
‫بجنب!
‫لعنتی.
‫دیوید؟
‫جس کجاست؟
‫جسه.
‫صدام رو داری؟
‫دیوید.
‫مسئله جسه. جس هدف اصلیه.
‫دیوید، صدام رو داری؟
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»