‫خدای من.
‫جری، چه مرگته؟
‫مترجم: مریم سهرابی
‫[قسمت اول: تا زمانی که مرگ ما را جدا کند]
‫[دو روز قبل]
‫- آخ، یا خدا، میا! آخ! ‫- جری، چه مرگته؟
‫- داری چی کار می‌کنی؟ ‫- داشتم برات یادداشت می‌ذاشتم.
‫خب یه پیامک می‌دادی، ای بابا!
‫نمی‌خواستم بیدارت کنم.
‫چی شده؟
‫بخونش.
‫داشتم با چند تا مشتری شام می‌خوردم.
‫هی پشت سر هم ‫نوشیدنی سفارش می‌دادن.
‫ناخوش احوال شدم که نتونستم رانندگی کنم، ‫برای همین تو ماشین خوابیدم.
‫ولی فکر کنم ارزشش رو داشت.
‫قرارداد پی‌دبلیوسی رو گرفتی؟
‫بوم! تو هر طبقه فتوکپی‌های نو نو.
‫همه‌ش هم از جی‌بی پرینت.
‫می‌پرسی چند طبقه‌ست؟
‫چهل‌ و یکی.
‫وای. عالیه.
‫ای بابا، میا!
‫دارم پدر خودمو درمیارم.
‫تمام واکنشت همین بود؟
‫نمی‌تونی فقط ‫امروز صبحو مرخصی بگیری؟
‫خداوکیلی، ما که ‫اصلاً تو رو نمی‌بینیم.
‫فکر می‌کنی خودم دوست دارم ‫با این مشتری‌های عوضی سر و کله بزنم؟
‫دارم این کارو می‌کنم ‫که سرمون بالای آب بمونه، میا.
‫دیگه تو هم نمک رو زخمم نپاش.
‫باشه، خب این‌قدر شلوغش نکن.
‫دیگه ازم چی می‌خوای؟
‫باشه...
‫من تو دفتر یه عالمه کار دارم، باشه؟
‫بعدش هم باید رانندگی کنم برم
‫برای کنفرانس امروز بعدازظهر.
‫- آره، گفتی. ‫- گوش کن، گوش کن.
‫می‌دونم،
‫به اندازه کافی کنارتون نبودم.
‫و متاسفم، باشه؟
‫فقط یه دو روز دیگه وقت لازم دارم.
‫فقط دو روز دیگه، ‫بعدش برمی‌گردم، قول می‌دم،
‫و همه این مزخرفاتو تموم می‌کنم،
‫و یه کم وقت درست ‌و حسابی ‫با بچه‌ها می‌گذرونم.
‫درواقع نه. می‌دونی چیه؟
‫نه، وقت باکیفیت برای بچه‌ها نه. من...
‫می‌خوام بچه‌ها رو رد کنم برن.
‫- برای همیشه. ‫- خب، من می‌تونم این کار رو بکنم.
‫مگه می‌خوای نگه‌شون داری؟
‫نه، نه. راستش ‫به اون کوچیکه یه کم وابسته‌م.
‫باشه. منصفانه‌ست.
‫ببین، ببخشید، واقعاً باید برم.
‫ولی فقط دو روزه، باشه؟ ‫بدون من
‫- حالت خوب می‌مونه. ‫- آره.
‫دوستت دارم، عزیزم.
‫نمی‌تونی همین‌جوری ‫بری تو اتاقم و از وسایلم استفاده کنی!
‫مثلاً اگه من برم تو دنیای ماینکرفتت
‫و نصفشو پاک کنم چی؟ ‫منصفانه نیست. به مامان می‌گم.
‫مامان!
‫به مکس بگو ‫باید یه مرطوب‌کننده‌ برام بگیره.
‫نصف شیشه رو حروم کرده.
‫زانوهام خشک شده بود.
‫خدایا، برند کلینیکه، خنگول.
‫می‌دونی یه شیشه از این چقدر می‌ارزه؟
‫از جون تو بیشتره، آشغال.
‫اولیویا! مواظب حرف زدنت باش.
‫اولیویا، این مرطوب‌کننده رو ‫برای چی گرفتی؟
‫- دهنتو ببند. ‫- برای وین بوده؟
‫وین کیه؟
‫الان واقعاً می‌کشمت.
‫وین کیه؟
‫- معلم انگلیسی‌شه. ‫- چی؟
‫ازتون متنفرم.
‫فکر می‌کنی منظورش تویی یا من؟
‫نمی‌دونم.
‫بچه‌ها، من دارم فهرست ‫کارهای بعد از مدرسه خونه رو می‌نویسم.
‫همه باید کمک کنن.
‫وقتی اینو می‌گی ‫عین مامان بزرگ حرف می‌زنی.
‫تولد دیلن فرداست.
‫بابا گفت ‫می‌تونم امشب خونه اونا بمونم.
‫- خب بابات که اینجا نیست، هست؟ ‫- آره. چه چیز تازه‌ایه؟
‫برای چند روز آینده ‫رفته کنفرانس، باشه؟
‫سرش شلوغه.
‫مامان، اون دستگاه کپی می‌فروشه. ‫چقدر دیگه می‌تونه سرش شلوغ باشه؟
‫خفه شو، مکس!
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫گفتم که مامان. ‫من الان وگانم.
‫نمی‌تونم این همه ‫آشغال فرآوری‌شده بخورم.
‫غذای وگان از همه فرآوری‌شده‌تره.
‫باشه، باید یه چیزی بخوری.
‫آره خب، ‫تو مدرسه یه چیزی می‌خورم.
‫ضمناً اگه مکس ‫اجازه داره بره خونه دیلن،
‫منم می‌رم خونه تیلور.
‫می‌خوام با مامانش ‫درباره دانشگاه حرف بزنم.
‫الان نزدیکه شریک شرکت بشه، ‫و منم تو مسیر هد گرلم.
‫از کی تا حالا می‌خوای هد گرل بشی؟
‫و کارت اعتباری ‫فقط برای مواقع اضطراریه!
‫فکر نکن حساب‌ها رو چک نمی‌کنم.
‫مامان، خودمون می‌دونیم ‫تو حساب‌ها رو چک نمی‌کنی.
‫اون چرا این ‌جوریه؟ ‫من کاری کردم؟
‫نه، فقط هول کرده. ‫که درباره آقای امبروز بهت گفتم.
‫- وین؟ ‫- آره.
‫تازه‌وارده. ‫همه دخترها فکر می‌کنن خوش‌تیپه.
‫- خب، هست؟ ‫- کاملاً.
‫وای نه.
‫سلام، دوستان.
‫صبح بخیر، شان!
‫مکس. سلام، میا. ‫مزاحمتون نمی‌شم.
‫فقط یه یادآوری کوچیک ‫برای چهارشنبه‌شبه.
‫کمکی از دست من برمیاد؟
‫- نگهبانی محله. ‫- بله.
‫این دفعه نوبت توئه ‫که میزبانی کنی. کلی موضوع داریم.
‫مطمئنم متوجه ‫این همه مخروط اضافی تو خیابون شدی،
‫که نه‌فقط یه دردسر مسخره‌ست،
‫بلکه هدر دادن کامل منابع هم هست.
‫- و اون بچه‌بزرگ‌ترها ‫- بله، حتماً.
‫که همش دور زمین‌بازی بچه‌های پنج‌ساله پلاسن...
‫خیلی منتظرشم، شان.
‫باید برم.
‫باشه، آره. خیلی خب. ‫خدافظ. راستی، یادت نره.
‫هی، مکس.
‫سلام، میا.
‫- بابای تاد چه عوضیه. ‫- مامان!
‫مامان، حق نداری از صف بزنی جلو.
‫- خداحافظ مامان. ‫- خداحافظ عزیزم.
‫- خداحافظ مامان. ‫- خداحافظ گلم.
‫سلام، فکر می‌کردم ‫پارک کردن روی خط زرد
‫موضوع شماره یک جلسه قبلی ‫انجمن اولیا و مربیان‌مون بود.
‫سلام، بریجت.
‫خیلی متاسفم.
‫نمی‌دونستم حالت خوب نیست.
‫چیزیم نیست.
‫تبریک برای شراکت.
‫آره، ممنون. حالا دیگه هر روز ممکنه.
‫باشه. خب، استراحت کن.
‫- به‌زودی می‌بینمت، میمی. ‫- آره، به‌زودی می‌بینمت.
‫۶۸ دلار و ۲۰ سنت، ممنون.
‫فقط پنیر رو برمی‌دارم.
‫باشه.
‫۲۰ دلار.
‫شاید بهتره بری پاک‌اندسیو.
‫ممنون که منتظر موندید، خانم بنت.
‫مشکل رو پیدا کردم. ‫حساب شما مسدود شده
‫چون به سقف اضافه‌برداشت رسیده.
‫سقف اضافه‌برداشت چقدره؟
‫ببخشید. چون حساب شما ‫به نام همسرتونه،
‫باید به یکی از شعبه‌ها سر بزنید...
‫نه، من فقط دسترسی ‫به حساب بانکی خودمو می‌خوام.
‫اسم من هم باید روش باشه.
‫ببخشید. من فقط...
‫می‌دونی چیه؟ بی‌خیال. ‫خودم ازش می‌پرسم.
‫نه بابا!
‫میا!
‫- سلام، مونیکا. ‫- وای، چه دیوونه‌کننده‌ست.
‫همین الان داشتم بهت فکر می‌کردم!
‫خبر قرارداد پی‌دبیلوسی رو شنیدی؟
‫- آره. ‫- فوق‌العاده‌ست، نه؟
‫امیدوارم جری ‫اعتبارش رو به تو هم بده،
‫چون پشت سر هر مرد موفقی
‫یه زن فوق‌العاده هست.
‫لطف داری. گوش کن، ‫من باید یه چیزی از جری بپرسم.
‫تو دفترشه؟
‫جری؟ نه. رفته. ‫برای کنفرانس.
‫گفته بود تا بعدازظهر نمی‌ره.
‫خب، از توی جاده بهم زنگ زد
‫و گفت همه کارهاشو جمع کرده. تند و سریع.
‫برای همین آره، ‫زود راه افتاد رفت.
‫باشه.
‫میا، وایسا.
‫ببخشید اون تو به هم ریخته‌ست.
‫رفته کنفرانس. ‫دیگه خل نشو.
‫سلام، ببخشید. دارم رانندگی می‌کنم. ‫لعنتی...
‫دیروز بهت زنگ زدم.
‫زنگ نزدی.
‫فکر کردم یه اتفاقی افتاده.
‫نه، نه، هنوز زنده‌م. ‫فقط سرم شلوغه، مامان.
‫خب، می‌دونی کی دیگه زنده نیست؟
‫شوهر کارول.
‫سکته قلبی کرد، ‫هفته پیش هم تشییعش بود،
‫ولی دوباره برگشته سر تنیسش.
‫خوبه براش. ‫بچه‌ها چطورن؟
‫آره، خوبن. ‫جری باز رفته سفر.
‫باز؟ وای خدا. ‫چقدر اینور و اونور میره.
‫خب می‌دونی دیگه، مامان. ‫سرش شلوغه.
‫دخترخاله‌ات ریچل هم ‫برای کارش خیلی سفر می‌رفت.
‫بعدشم ریچارد رو ‫برای همکار کمک‌حقوقیش ول کرد.
‫بیچاره مرد. ‫کاملاً نابود شد.
‫یا خدا، مامان.
‫ته چاهی؟ ‫صدات انگار از ته چاه میاد.
‫باید برم. بعداً زنگ می‌زنم. ‫دوستت دارم مامان.
‫گندش بزنن!
‫لعنتی.
‫لعنت!
‫خیلی خب. ‫محل تصادف ثبت شد،
‫نبش نیوکاسل تراس و خیابان آرتور،
‫و آسیب جدی ‫به پای راست قربانی وارد شده.
‫به نظر می‌رسه درد ‫متمرکز شده روی بخش خارجی درشت‌نی.
‫خیلی خب، و همین‌طور آسیب
‫به سپر ون کلاسیک تازه
‫بازسازی‌شده‌ی قربانی، ‫که درست کردنش گرون درمیاد.
‫ببخشید. سلام.
‫آره، بفرما. ‫خودشه.
‫اینم باعث همین تصادف مذکور.
‫بی‌ملاحظه قانون دو ثانیه رو نادیده گرفته.
‫چی؟ تو زدی بهم.
‫خانم، آروم باش لطفاً. ‫فقط اسمتو می‌خوام، باشه؟
‫برای گزارش پلیس لازمش دارم.
‫- اسکار؟ ‫- آره.
‫یعنی نه، یعنی چی؟ ‫اسم من که این نیست.
‫- اسمت چیه؟ ‫- اسکار کلارک، میاست.
‫- میا! ‫- میا!
‫بعله! میا! کتل؟
‫خدای من، انگار ده سال شده.
‫نه، هجده سال شده. ‫هجده سال شده. وای مرد.
‫عه، لعنتی.
‫میا کتل!
‫البته الان میا بنتم.
‫- ازدواج کردم. پونزده ساله. ‫- نگات کن دختر.
‫آره. اون روزهای پارتی لندن رو ‫پشت سر گذاشتی، درسته؟
‫راستش اون بیشتر ‫کار خواهرم بود تا من.
‫آره. خدا، جولز خیلی می‌ترکوند، نه؟
‫آره.
‫خب، الان چی کار می‌کنی؟ تو...
‫هنوز تو آمبولانس کار می‌کنی؟ ‫جون نجات می‌دی؟
‫وای نه، نه، نه. ‫اونو ول کردم.
‫الان مامان تمام‌وقتم.
‫- دمت گرم. ‫- آره.
‫سخت‌ترین کار دنیاست، مگه نه؟
‫آره. یعنی بهترین چیز برای بچه‌هاست دیگه،
‫- نه؟ آره. ‫- آره.
‫تو چی؟ هان؟ ‫بذار حدس بزنم. تکنولوژی، درسته؟
‫همیشه اون چیزمیزهای کوچیکو می‌ساختی.
‫آره، خب، می‌دونی، یه چندتا
‫ثبت اختراع در دست بررسی دارم.
‫آره. درواقع، راستش الان
‫دارم با همر هاردور ‫صحبت می‌کنم که اینو موجود کنن،
‫یه جور طناب ‫خودسفت‌شونده‌ست که روش کار می‌کنم.
‫- مثلاً کِشیه؟ ‫- آره. یه چیزی تو اون مایه‌ها.
‫آره.
‫ولی آره، ‫الان کلاً کارآگاه خصوصی‌ام.
‫- وای! ‫- یعنی کارآگاه خصوصی.
‫چی؟
‫- فوق‌العاده‌ست. ‫- آره.
‫مثلاً چه چیزایی رو بررسی می‌کنی؟
‫خب، تازه یه جورایی... ‫دارم کم‌کم
‫کارو گسترش می‌دم فعلاً.
‫ولی می‌دونی، یه حس خیلی
‫استارتاپی و ‫حال‌وهوای سیلیکون‌ولی داره.
‫- معلومه. ‫- به هر حال،
‫این خیلی خوب به نظر نمیاد.
‫آره، باید شماره رد و بدل کنیم.
‫آره. ‫راستش درباره‌ی اون...
‫پسرخاله‌م،
‫یه گاراژ داره چون مکانیکه
‫و دقیقاً بغل دفتر منه.
‫و این یارو
‫بهترینه. ‫لعنتی عین چوباکاست.
‫هرچی باشه درست می‌کنه.
‫پس نمی‌خوای از بیمه بری؟
‫نه، نه، نه، اصلاً نمی‌خوام
‫به تخفیف بی‌خسارتیت ‫دست بخوره. اینم شماره‌مه.
‫آره. حالا اینو.
‫این که چیزی نیست، ‫هواتو دارم. فقط...
‫بفرما. و...
‫یا خدا! بفرما.
‫فقط بذار، بذار همین‌جا باشه.
‫بفرما. راحت بود.
‫بوم! ماشینت مشکل دیگه‌ای نداره؟
‫- یه چندتایی داره. ‫- آره. عالیه.
‫باشه، خب، اونو هم درست می‌کنه. ‫مهمون من.
‫- باشه. ‫- آره.
‫باشه. فقط... ‫خیلی خوبه که دیدمت.
‫مثلاً زنگ بزن ‫یا یه کاری بکن.
‫- آره. ‫- و به جرج زنگ بزن.
‫چون واقعاً بهترینه.
‫همه‌چی رو درست می‌کنه. ‫عین چوباکاست.
‫اوررغ!
‫باشه.
‫خیلی خب، این بد به نظر میاد، ‫ولی اون‌قدرها هم نیست.
‫خیلی بد به نظر میاد.
‫نه. خب، برج نشونه‌ی تغییره،
‫پس یه جورایی یعنی ‫ترست داره جلوتو می‌گیره
‫که چیزا رو عوض کنی.
‫باشه، یعنی چی؟ ‫از زندگی مشترک در حال سوختنم بپرم بیرون
‫و بیفتم تو یه مرگ ‫شلخته و میانسال مثل این یارو؟
‫خب، حداقل ‫اون یارو آزاد به نظر میاد.
‫تریس، من خوبم. من آزادم.
‫فقط پول نداریم.
‫و جری هم ‫حلقه ازدواجش رو سر کار نبرده بود.
‫- توی یه فلاسک پیداش کردم. ‫- چی؟
‫واقعاً فکر می‌کنی اون این‌قدر کلیشه‌ایه؟
‫بی‌خیال. با منشیش یه سر و سرّی داره.
‫لعنت، خیلی هم دختر خوبیه.
‫آره، تو این دوره زمونه
‫غیر از این باشه غیرعادیه.
‫هر ازدواجی یه دست‌اندازایی داره، نه؟
‫- آخه من دوستش دارم. ‫- تو فقط بهش عادت کردی.
‫آشنا و راحته.
‫مثل جورابه، می‌فهمی؟
‫من خیلی ضایعم.
‫قبلاً خیلی باحال‌تر بودم.
‫هیچ‌وقت دلت نمی‌خواد ‫برگردی به بیست‌سالگیت؟
‫- وای، نه. ‫- نه؟
‫- کارها رو جور دیگه انجام بدی؟ ‫- عمراً.
‫پولم بدن برنمی‌گردم به بیست‌سالگیم.
‫من عاشق بیست‌سالگیم بودم.
‫رفیق، فقط بوتاکس لازم داری.
‫اینجا، اینجا، اینجا ‫می‌زنی، اگه بخوای.
‫بوم! جوانی ابدی.
‫یا برات چتری می‌زنم. ‫بیا سالن.
‫خدا نه، با این پیشونی گنده؟ عمراً.
‫فقط... نمی‌دونم، یه حسی دارم که
‫انگار تو زندگی خودم ‫نقش فرعی‌ام، می‌فهمی؟
‫می‌خوام... می‌خوام ‫داستان برای تعریف کردن داشته باشم، می‌دونی؟ خوباشو.
‫آره، خب، باید یه کاری برای خودت بکنی.
‫خارج از خانواده.
‫فکر می‌کنی باید شوهرمو ترک کنم؟
‫فکر می‌کنم باید ‫هر غلطی دلت می‌خواد بکنی.
‫فقط برای یه بار.
‫از این شروع کن ‫که یه کم نوشیدنی بخوری.
‫- فقط یه کم بیشتر بخور. ‫- خدایا. حالم بد میشه.
‫...افزایش خشونت بین باندهای رقیب
‫به‌دنبال ورود
‫اخراجی‌های ۵۰۱ از استرالیاست.
‫این اخراجی‌ها که بیشترشان
‫دهه‌هاست در نیوزیلند زندگی نکرده‌اند،
‫گمان می‌رود مسئول ‫افزایش حملات خشونت‌آمیز
‫در خیابان‌های ما باشند.
‫ای عوضی.
‫الو!
‫اسکار؟
‫آره. شما؟
‫سلام، میا!
‫چه شانسی، ها؟ هی، بذار ‫این تماس رو تموم کنم.
‫باشه؟ الان میام پیشت.
‫نه، نه. منم. ‫خودمم که زنگ زدم.
‫- الو؟ آره. ‫- خودمم.
‫وایسا. میا! چی؟
‫این کار رو چطور می‌کنی؟ ‫مغزم سوت کشید.
‫میشه یه حوله بندازی روت لطفاً؟
‫چی؟ آره. ‫آره، آره، آره.
‫خداحافظ.
‫باشه. حل شد.
‫فقط بگو ببینم. ‫چطور از اینجا سر درآوردی؟
‫خب، کارت پسرخاله‌ت رو بهم دادی،
‫که ماشینمو تعمیر کنم.
‫ایول. آره، آره، آره.
‫درسته. ‫جرج کارش حرف نداره.
‫- من فقط... ‫- هی، پسرخاله! باز کن!
‫اینم از این.
‫هی، میشه کار دوستمو راه بندازی؟
‫نه، نه، نه، اشکالی نداره.
‫راستش می‌خواستم ‫یه چیزی ازت بپرسم.
‫باشه...
‫خب آره. پس،
‫بفرما توی دفترم.
‫هی. ‫می‌دونم داری به چی فکر می‌کنی.
‫بزرگ‌ترین دنیاست، ‫ولی نه، واقعیه.
‫درواقع، یعنی از نظر فنی کاملاً درسته.
‫آره. اینجا رو ‫درست قبل از اومدن نتفلیکس خریدم.
‫یعنی،
‫کی می‌تونست ‫چنین چیزی رو پیش‌بینی کنه، نه؟
‫برای همین الان ‫بیشتر دی‌وی‌دی‌ها رو توی تریدمی می‌فروشم.
‫اینجا زندگی هم می‌کنی؟
‫آره. آره. معلومه که آره.
‫فکر کردی می‌تونم هم همچین جایی ‫داشته باشم هم خونه اجاره کنم؟
‫نه بابا!
‫خب، چی می‌خوای؟ ‫چندتا فیلم کرایه‌ای می‌خوای؟
‫احتمالاً بتونم ‫پنج‌تا اجاره هفتگی رو ده دلار حساب کنم.
‫نه، من راستش می‌خواستم
‫باهات در نقش ‫کارآگاه خصوصی حرف بزنم، شاید.
‫باشه. پس یعنی همه‌چی روبراهه؟
‫خب، مربوط به شوهرمه، جری. ‫رفته کنفرانس.
‫- برای دستگاه فتوکپی. ‫- جالبه، جالبه.
‫یه کم از رده خارجه، ‫ولی جالبه.
‫داستانش طولانیه،
‫ولی امروز یه‌ لباس پیدا کردم،
‫و حلقه‌های ازدواجش رو ‫توی فلاسک خونه جا گذاشته بود.
‫آره، آره. ‫دیگه لازم نیست چیزی بگی.
‫می‌تونم ردشو بگیرم.
‫می‌دونی چیه؟ این خیلی ‫عجیب به نظر میاد. نمی‌خواد. ما خوبیم.
‫توی هتل رویاله.
‫چطور این کارو کردی؟
‫گوشیمو ردیابی کردم.
‫اصلاً نمی‌دونستم همچین چیزی ممکنه.
‫آره، آره، آره.
‫عالیه. ‫همینو ازت می‌خواستم.
‫خدای من، چه‌قدر احمقم.
‫فقط چون شوهرم رفته یه هتل.
‫نه، از شهر نرفته بیرون.
‫خب چرا، امروز صبح رفت.
‫نه، نرفته.
‫توی هتل رویاله، توی شهره.
‫- فقط ده دقیقه راهه. ‫- چی؟
‫گندش بزنن.
‫خدای من.
‫- لعنتی. اینه همونه. ‫- چی؟
‫این اولین پرونده‌ی منه.
‫وایسا. فکر کردم قبلاً این کار رو کردی.
‫من جلو می‌شینم، بزن بریم. میا!
‫لعنتی. اسکار!
‫این داره چیکار می‌کنه؟
‫کارتو راه می‌اندازه.
‫هی، پسرخاله؟
‫می‌تونم یه ماشین قرض بگیرم؟ ‫یه پرونده دارم.
‫نمی‌تونم از مال خودم استفاده کنم چون ‫باید جلب توجه نکنه.
‫نه، نه، نه، اشکالی نداره. ‫نمی‌ریم، باشه؟
‫فقط... فقط بهش بگو ‫لاستیک‌ها رو بذاره پایین.
‫نه، نه، باید از روزت استفاده کنی.
‫باید «کاپیتان، کاپیتان من باشی».
‫هی، گوش کن، ‫میایی که من می‌شناسم،
‫این جور گند‌کاری ‫از هیچ‌کس رو تحمل نمی‌کرد.
‫بزن بریم این حرومی رو تعقیب کنیم.
‫- باشه. ‫- یعنی...
‫- من رانندگی نمی‌کنم. ‫- چی؟ باشه.
‫باورم نمی‌شه شوهرم ‫داره بهم خیانت می‌کنه!
‫من می‌خوام... من می‌خوام...
‫شاید بهتره یکم آروم‌تر بری.
‫توی شهره؟
‫سر همین خیابون داره خیانت می‌کنه؟
‫برو کنار!
‫وای!
‫نزدیک بود.
‫شاید یه توضیحی داشته باشه.
‫شاید محل کنفرانس عوض شده.
‫نه. بی‌خیال. ‫از نظر هماهنگی فاجعه می‌شد.
‫خدایا! داره دروغ می‌گه. دروغ‌گوئه. ‫یه کثافت دروغ‌گوی عوضیه.
‫- میا؟ ‫- بله.
‫فقط آروم باش، باشه؟ من هواتو دارم.
‫مرسی.
‫نمی‌خوام حال‌ وهوا رو خراب کنم، ولی
‫میشه چشمت به جاده باشه، لطفاً؟
‫شرمنده.
‫- خب، نقشه‌ای داریم؟ ‫- ما؟ نه، نه.
‫من می‌خوام ‫یه گپ کوچولو باهاش بزنم، باشه؟
‫شاید فقط یکم بترسونمش.
‫باشه. موقع عمل گیرش بنداز.
‫یه ویدیو هم بگیریم که ‫واقعاً از همون‌جایی ضربه بخوره که درد داره.
‫باشه، گوش کن،
‫اینجا گیرش آوردیم،
‫پس لازم دارم تو کشیک بدی.
‫نگران نباش. ‫زیاد این کار رو کردم.
‫الان خودت گفتی بار اولته.
‫پول نقد داری؟
‫فقط خرابش نکن خواهشاً.
‫ردیفه.
‫یا خدا.
‫مرسی. روز خوبی داشته باشید.
‫ببخشید!
‫- هی! ‫- بله؟
‫بله، می‌تونید همین‌جا بذاریدش. ممنون.
‫ببخشید رفیق. همین الان به یارو گفتم
‫خودم تا اتاقش براش می‌برمش.
‫قانون هتله. ببخشید.
‫هی.
‫راستش رو بخوای؟
‫این یارو گفت ‫اگه خودم ببرم توی اتاقش،
‫انعام خوبی می‌ده.
‫آره. نه.
‫بازم نمیشه.
‫باشه، گوش کن. خیلی خیلی جدی میگم.
‫من واقعاً به اون پول احتیاج دارم، رفیق.
‫ببین، من به فرزندی گرفته شدم، خب؟
‫و با گوگل ارث ‫خانواده‌ی اصلی‌مو توی هند پیدا کردم.
‫و معلوم شد که مادرم
‫بیماری لاعلاج داره، پس...
‫دارم سعی می‌کنم ‫هرچقدر می‌تونم پول جمع کنم
‫که بتونم برگردم و می‌دونی، ‫قبل از این‌که...
‫قبل از این‌که بمیره ببینمش.
‫این داستان فیلم لاین نیست؟
‫آره.
‫بترکون، داداش.
‫- عاشق اون فیلمم. ‫- آره!
‫آره لعنتی، داداش.
‫من چیزی سفارش ندادم.
‫توش غذا نیست، نه؟
‫اون فرستادت؟
‫چرا خودش نیومد؟
‫خب،
‫بذار این ‌جوری بگم که من هواشو دارم.
‫اینجا رو ببین. آقای خیلی شیک‌وپیک.
‫- کجاست؟ ‫- پایین.
‫منتظره.
‫- ای وای. ‫- منتظر چی؟
‫منتظره من برگردم و گزارش بدم.
‫این‌ که چی بهش بگم دست خودته.
‫می‌تونم بهترین دوستت باشم.
‫یا می‌تونم بدترین کابوست باشم.
‫از کنترل خارج شده. ‫باشه، می‌دونم.
‫هی، تو به اعتمادش خیانت کردی، جری.
‫این چیزی نیست که بشه ازش گذشت.
‫چرا یه ذره احترام ‫به اون خانم نمی‌ذاری؟
‫هنوزم می‌تونیم یه جوری حلش کنیم.
‫باشه؟
‫ببین، فقط بهش بگو ‫من فقط می‌خواستم جدا شم.
‫ولی نمی‌دونستم چطور بگم، ‫و می‌دونستم عصبانی می‌شه.
‫ولی، می‌دونی، ‫هنوزم می‌تونیم یه راهی پیدا کنیم.
‫بگو متاسفی.
‫چی؟
‫بگو که متاسفی.
‫لازم داره اینو بشنوه.
‫آره، متاسفم، باشه؟ ‫متاسفم.
‫خیلی خیلی لعنتی متاسفم.
‫فقط... باشه.
‫آره. فقط...
‫فقط یه بار دیگه ‫جلوی دوربین بگو، لطفاً.
‫آخ!
‫لعنتی، مرد. منو زدی.
‫گفتی اون پایین منتظره!
‫چی؟ ‫خودش اومد بالا. این که...
‫وای، مرد. حالا دیگه شد مهمونی.
‫گندش بزنن.
‫هی، اون که میا نیست. اون...
‫اونه که باهاش رو هم ریختی؟
‫اون... خیلی مضطرب به نظر میاد.
‫الان چی گفتی؟ ‫میا رو از کجا می‌شناسی؟
‫چی؟ میا منو فرستاد.
‫چی؟ میا فرستادت؟ ‫کجاست؟
‫اصلاً داشتی گوش می‌دادی؟
‫پایینه، داداش.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫اون دیگه کیه؟
‫جری، منم.
‫- لعنتی. باشه، گوش کن. ‫- در رو باز کن.
‫- باید بری. ‫- نه، نه. نه، صبر کن. نه!
‫تو فقط یه حرومی خیانت‌کاری.
‫- یه چیزی داریم... ‫- کارمون اینجا تمومه.
‫باشه، گوش کن.
‫باید بری سراغ میا.
‫باید ببریش خونه، باشه؟
‫بهش بگو امشب میام.
‫باید مراقبش باشی.
‫فهمیدی؟
‫- آخ! وای خدا. ‫- هی.
‫فقط بگو مراقبش هستی.
‫آره فهمیدم. برم دنبال میا، ‫بهش بگم امشب می‌بینتش.
‫ای بابا، باشه! ‫فهمیدم.
‫[خیلی متاسفم که ترکت کردم. ‫خنده در تابوت. سی ۳۶۴]
‫سلام. خوبم، مرسی.
‫دیدیش؟
‫چی شد؟
‫چی شد؟ اونجا بود؟ ‫زنه کیه؟
‫چه شکلیه؟ زشته؟
‫بهم بگو زشته. لعنتی. ‫البته شاید این بدتر باشه.
‫خدای من، داشتم دیوونه می‌شدم.
‫ببین، از یک تا ده، باشه،
‫خیلی خوب پیش رفت.
‫چی؟
‫ازش فیلم گرفتی؟
‫لعنت. یادم رفت ازش فیلم بگیرم. ‫خیلی قلدر به نظر می‌رسید.
‫پس یه زن اونجا بود؟
‫اون حرومی دروغ‌گو.
‫بهت بگم چی بود. ‫یه مرد اونجا بود.
‫یه مرد خیلی هیکل گنده.
‫یا خدا. چه خبر بود؟
‫ببین، اعتراف کرد، باشه؟
‫اعتراف کرد خیانت کرده، ‫ولی تنها بود.
‫اسکار، حرفات اصلاً معنی نمی‌ده.
‫خدای من.
‫یا خدا. داری خون‌ریزی می‌کنی.
‫ها؟ آره. ‫با یه مجسمه‌ی کوچیک زد تو سرم.
‫کی؟ جری این کار رو کرد؟
‫اسکار. اسکار. اسکار. ‫یا خدا.
‫خدای من، چه خبره؟ ‫لعنتی!
‫جرج، داری چی کار می‌کنی؟
‫یه جعبه کمک‌های اولیه می‌خوام.
‫راهو باز کنید! از پله‌ها ‫برید بالا. مواظب پله‌ها باشید.
‫کجایی؟
‫پیشش بمون.
‫باشه. فقط بذارش ‫روی نیمکت، روی نیمکت.
‫این جعبه مال چند سال پیشه؟
‫نه! چرا همه هی این کار رو با من می‌کنن؟
‫زنده می‌مونم؟
‫آره. فقط بی‌حرکت بمون.
‫و ماشینمو هم لازم دارم، باشه؟ ‫دیگه وصله پینه‌ش نکن.
‫دوشنبه باید بچه‌ها رو از مدرسه بردارم، ‫و رنگشم بهتره خشک شده باشه.
‫واقعاً متاسفم.
‫ببین، اونقدرها هم بد نیست. ‫فکر نکنم جاش بمونه.
‫نه، منظورم درباره‌ی جریه. ‫یعنی، واقعاً خیلی آشغال بود.
‫عجیب هم بود. ‫حال ‌و هوای اون اتاق خیلی مشکوک بود.
‫یه جوری بود، یه جوری بود که انگار ‫منتظر من بوده، می‌دونی؟
‫بعدشم گفت مراقبت باشم، که یعنی...
‫من نیازی ندارم کسی مراقبم باشه.
‫آره. هی، اینجا دیگه چه خبره؟
‫فقط یه ترفند قدیمیه، باشه؟
‫- نه. همه‌ چی خوبه. ‫- یه کم می‌سوزه.
‫نه، من معمولاً با این جور چیزا ‫خوب کنار میام،
‫لعنت. بی‌خیال. گندش بزنن.
‫ببخشید، ببخشید، ببخشید.
‫زیر موهاته. ‫اصلاً معلوم نمی‌شه.
‫بابت امروز ممنون.
‫بهت گفتم، هواتو دارم، کتل.
‫روی پیراهنت خون ریخته. ‫باید بذاری خیس بخوره.
‫مثلاً زیر بارون؟
‫خدای من.
‫خیلی طول می‌کشه.
‫سلام؟
‫[باید حرف بزنیم. الان]
‫چه غلطی کردی؟
‫نگاش کن. خفنه، نه؟ ‫گفتم که کارش درسته.
‫نمی‌تونم با این بچه‌ها رو ببرم مدرسه.
‫چی؟ چرا نتونی؟ ‫مامان‌ها از حسودی می‌ترکن.
‫من همون ماشین قبلیمو می‌خوام.
‫چی؟ نمی‌تونم که رنگ رو پاک کنم.
‫خب، می‌شه محض رضای خدا
‫همون لاستیکای معمولی رو بندازی؟
‫باشه، باشه. ‫لازم نیست این‌طوری
‫داد و بیداد راه بندازی.
‫جری دیشب نیومد خونه.
‫نه، این... این دیگه بدجوره.
‫نمی‌دونم کجاست.
‫تلفنشم جواب نمی‌ده.
‫فکر کنم باید برم پلیس.
‫آره، خب، نه. نه، نه. ‫چی؟ چی بگی؟
‫این‌که منو استخدام کردی برم ‫توی اتاق هتل یه بنده خدایی،
‫بعدش من باهاش دعوام شد،
‫و حالا هم نمی‌دونیم کجاست؟
‫نه. من مستند ساختن یک قاتل رو دیدم. ‫می‌دونم تهش چی می‌شه.
‫خب، پس جری کجاست، اسکار؟
‫شاید داره با اون ‫بلوند داف حال می‌کنه.
‫منم بودم همین کارو می‌کردم. مگه نه؟
‫لطفاً برو خونه.
‫- آره، ببخشید. آره، حله. ‫- برو!
‫از همون اول نباید می‌اومدم سراغ تو.
‫اشتباه بزرگی کردم.
‫وقتی جری بیاد خونه، ‫مثل دو تا آدم‌بزرگ
‫درباره‌ی این موضوع حرف می‌زنیم.
‫چون من یه آدم‌بزرگ منطقی‌ام.
‫و آدم‌بزرگ‌های منطقی ‫نمی‌فتن دنبال شوهرشون،
‫و قطعاً سوار ماشین قرمز وامونده
‫با رینگ‌های طلایی نمی‌شن.
‫باشه. آره.
‫می‌شه بعد از این‌که منو رسوندی خونه ‫راهمون از هم جدا شه؟
‫آخه پیاده راهش خیلی طولانیه.
‫باشه.
‫فقط باید لباس عوض کنم.
‫- آره، آره. حله. ‫- باشه.
‫- گور باباش.. ‫- میا؟
‫این چه وضعیه؟
‫تابلوش کو؟
‫مونیکا؟
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫من یه بد‌بخت بیچاره تمام‌عیارم؟
‫نه، تو یه آدم‌بزرگ منطقی هستی.
‫حتماً بدبختم.
‫شوهرم با پیامک ترکم کرده،
‫و حالا هم جوابمو نمی‌ده چون با یه
‫زن یا مرد در رفته.
‫من حتی نمی‌شناسمش.
‫بلوند، فکر کنم، ‫از این بلوندهای جذاب.
‫لعنت ببخشید، باز اون ‌جوری گفتم. ‫همش همینو می‌گم.
‫هی، می‌شه بگم که بیشتر ‫مردایی که به زنشون خیانت می‌کنن،
‫کل دفتر کارشون رو هم غیب نمی‌کنن.
‫می‌شه پیامشو بهم نشون بدی؟
‫راستش، می‌شه یه لحظه؟ ‫ببخشید، می‌شه؟
‫خیلی متاسفم که ترکت کردم. ‫چیزی...
‫خنده در تابوت. سی ۳۶۴.
‫خنده در تابوت؟ یعنی چی؟ ‫وقتی مُردی بخند؟
‫چه بی‌رحمانه.
‫نه. اون چون تند تایپ می‌کنه، ‫کلی غلط املایی داره.
‫آره. ‫احتمالاً اشتباه شده.
‫احتمالاً وقتی داشته کلمات رو می‌کشیده، ‫گوشی خودش تصحیح کرده.
‫صبر کن. یه لحظه.
‫اون کلمه یه چیزی بوده.
‫«یه چیزی برات گذاشتم.»
‫آره. مثلاً یه توضیح
‫درباره‌ی این‌که چرا ‫داره خیانت می‌کنه.
‫آره، و اون خنده ‫می‌تونه «بگرد» باشه، پس...
‫«توی تابوت رو بگرد». پناه بر خدا.
‫این که سریال جنایی نیست.
‫کسی رو می‌شناسی که مرده باشه؟ ‫خب، نه.
‫منظورم اینه که نه، شاید کسی که ‫دم مرگ باشه.
‫می‌شه تمومش کنی؟
‫آره. باشه. حق با توئه،
‫احتمالاً داشته بهت می‌خندیده. ‫آشغال.
‫کسل؟ ‫(قلعه)
‫ما قبلاً توی کسل یه انبار داشتیم.
‫وسایلو توی قلعه نگه می‌دارین؟
‫انبارداری کسل! جاده‌ی وست‌میر.
‫تابوت می‌تونه همون باشه.
‫صبر کن، صبر کن.
‫یه چیزی برات گذاشتم.
‫توی کسل رو بگرد.
‫نه.
‫پسر، عجب کشف باحالی کردی. ‫بی‌خیال سریالای جنایی.
‫- کجا داری می‌ری؟ ‫- داریم می‌ریم سراغ کسل،
‫و منم توی راه تکلیف ‫اون شماره‌ها رو روشن می‌کنم.
‫لعنتی.
‫چطوری قراره بریم تو؟
‫من کارت ورود ندارم.
‫نگهبانم که نداره.
‫یکی داره می‌ره بیرون.
‫بیا دم رو غنیمت بشماریم.
‫باشه. بی خیالش.
‫دروغگوی آشغال!
‫ببین، ببین.
‫ببین!
‫خودشه!
‫سی ۳۶۴!
‫شاید نگهبان باشه.
‫کجا داری می‌ری؟
‫تو همین‌ جا بمون.
‫یا خدا!
‫لعنتی، لعنتی!
‫♪ چقدر عجیب. چقدر عجیب ♪
‫الو.
‫مامان. ملت ریختن اینجا. ‫کجایی؟
‫کی؟
‫شان. نصف اهل محل رو هم ‫با خودش آورده.
‫چا هم بچه‌هاشو آورده و ‫دست از سر اتاق من برنمی‌دارن.
‫باشه... فقط کتری رو بذار، ‫من الان می‌رسم.
‫نمی‌تونم بهشون بگم برن؟
‫نه... نوبت ماست که میزبان باشیم.
‫جری، این دیگه چه غلطیه؟
‫هوی! هیکل‌گنده!
‫هی!
‫ماشین رو روشن کن!
‫- آماده‌ای؟ ‫- برو، برو، برو!
‫وایسا بابا!
‫همون یارو قدبلنده‌ست ‫که توی هتل بود.
‫فکر کنم عضله پام گرفت!
‫یا مریم مقدس!
‫فقط برون. ‫برو، برو، برو، برو!
‫نه، نه، نه، نه!
‫- هی. ‫- لعنتی.
‫باشه، باشه. بریم؟ ‫فقط بریم؟
‫نمی‌تونیم همین ‌جوری ‫ولش کنیم اینجا.
‫نه، نه. باشه، باشه. ‫باشه. باشه. نگام کن.
‫من جمعش می‌کنم، باشه؟ ‫تو برو.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره. برو، هواتو دارم.
‫باشه، به حرفم گوش کن.
‫برگرد خونه‌تون. ‫منم اونجا می‌بینمت.
‫پشت سرت میام.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫- باشه. ‫- باشه.
‫- خدايا. ‫- برو.
‫خدای من.
‫[تاریخچه تماس‌ها]
‫لعنتی!
‫درسته. ‫پس پوسته‌ی تخم‌مرغ.
‫سلام!
‫سلام به همه. سلام. ‫ببخشید دیر کردم. ببخشید، ببخشید.
‫- اینا خل‌وضعن. ‫- بابا خونه‌ست؟
‫ببخشید. یعنی کار مهم‌تری از امنیت
‫محله‌مون پیش اومده، میا؟
‫- نه، نه، معلومه که نه. ‫- ببخشید رفیق.
‫آره. تقصیر من بود، تقصیر من بود.
‫یکم دیر شد کارم تموم بشه
‫چند تا خیابون اون‌ورتر بودم.
‫و شما؟
‫اسکار کلارکم. ‫من مشاور امنیتیم.
‫- مشاور. ‫- مشاور، آره، و میا
‫با من تماس گرفت.
‫خواست یه گپ کوچیک ‫با شماها درباره‌ی
‫ارتقای قفل‌ها و سیستم‌های امنیتی‌تون،
‫و شاید هم چندتا ترفند خونگی
‫برای چفت‌وبست در بزنم
‫که فکر می‌کرد شاید به کارتون میاد.
‫پس آره.
‫ترفند خونگی برای چفت‌وبست در؟
‫سراپا گوشم، اسکار. شروع کن.
‫عالیه. عالیه.
‫بفرمایید.
‫چفت در دیگه. بفرما. ‫داشتی می‌گفتی؟
‫آره. آره. ‫خب، اول از همه...
‫میا بنت؟
‫من کارآگاه موریسون هستم، ‫می‌شه...
‫بیایم داخل ‫چند کلمه باهاتون حرف بزنیم؟
‫ببخشید. مهمون دارم.
‫موضوع چیه؟
‫همسر شما جرمی بنته؟
‫بله.
‫صاحب جی‌بی پرینت؟
‫آره. درسته.
‫آخرین بار کی دیدینش؟
‫رفته کنفرانس.
‫متاسفم که باید اینو بهتون بگم.
‫جسد همسرتون دیروز پیدا شده.
‫چی؟ چـ...؟
‫جری مرده؟ یعنی چی؟
‫جسدش بیرون هتل رویال
‫توی مرکز شهر پیدا شد.
‫مدرک شناسایی همراهش نبود،
‫برای همین ببخشید ‫که دیرتر پیداتون کردیم.
‫می‌دونم شوک بزرگیه، ولی...
‫می‌دونین چرا ممکنه ‫رفته باشه هتل رویال، خانم بنت؟
‫مرده؟ چطوری؟
‫به نظر میاد از پنجره پریده.
‫خیلی متاسفم.
‫مامان، چی شده؟ مامان!
‫می‌خواین جواب بدین؟
‫انگار دهه نود داره زنگ می‌زنه.
‫وای. پلیسه.
‫میا، باید بگم ‫واقعاً تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫اگه لازمه جواب بدین.
‫الو؟
‫جری نیستم.
‫نمی‌دونم کی هستی، عروسک،
‫ولی پیدات می‌کنم،
‫و قلب لعنتیتو از جات در میارم...
‫بازاریاب تلفنی بود.