« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫پخ!
‫چیکار می‌کنی؟
‫ظاهرا داری خوب می‌نویسی.
‫آره.
‫اگه یکی دیگه بنویسم، ‫بیست‌تا می‌شن.
‫یعنی بعدش چی به ذهنم می‌رسه؟
‫- کیهاچی، یه درخواستی دارم. ‫- چیه؟
‫لطف می‌کنی کاتالوگ برق رو ‫به من قرض بدی؟
‫می‌خوای ببریش جنگ؟
‫ها؟ چی؟
‫آخ.
‫فقط جهت احتیاط اگه مر...
‫ای بابا، ولش کن.
‫کیهاچی،
‫وقتی از جنگ برگشتم،
‫بیا همه چیزهای تو کاتالوگ رو بسازیم.
‫باشه، قول می‌دم.
‫آره، قول می‌دیم.
‫توش چی نوشته؟
‫الکتریسیته...
‫خیلی فراتر از انسان‌هاست.
‫شگفت‌انگیزه.
‫یه رازه.
‫سیروکو...
‫چون من این‌جوری‌ام، ‫خانواده‌ام هنوز بهم اعتماد ندارن.
‫ولی اعتمادشون رو جلب می‌کنم.
‫در حدی که بتونم از قدرت ‫شرکت میزویی استفاده کنم!
‫قول می‌دم!
‫پس بذار کمکت کنم سیروکو.
‫باشه یوسوکه. ‫با همدیگه آینده رو می‌بینیم.
‫آره!
‫بیا قرن بیستم رو ‫عصر برق کنیم.
‫[قسمت سه: رویای آن‌ها]
‫نه! امکان نداره!
‫غیرممکنه!
‫این جعلیه.
‫- ها؟ ‫- از من بشنو، این کاتالوگ جعلیه.
‫اصلش کجاست؟!
‫جعلیه؟ منظورت چیه؟
‫- این کاتالوگ اصلیه! ‫- دروغ نگو!
‫نبوغ سیروکو باید تو این کاتالوگ باشه!
‫سیروکو گفته بود با این کاتالوگ،
‫قرن بیستم به عصر برق تبدیل می‌شه!
‫سیروکو باید اطالاعات مهمی ‫این تو نوشته باشه!
‫این...
‫- این آشغال! ‫- یوسوکه؟
‫اگه من...
‫«ماه کامل الکتریکی» چیه؟
‫چراغ‌ها همین که رشته‌شون بسوزه ‫خاموش می‌شن.
‫نمی‌تونن جای چراغ گازی رو بگیرن، ‫چه برسه که بخوان ماه کامل بسازن!
‫بعدی و بعدی هم همینه!
‫تک‌تکشون خیال‌پردازی کودکانه‌ان!
‫یه مشت خط‌خطیه!
‫این کاتالوگ قرار بود ‫برامون امید بیاره!
‫اشتباه می‌کنی.
‫این چیزیه که من و اون...
‫امکان نداره چنین چیزی بی‌ارزشی ‫رویای سیروکو بوده باشه!
‫خواهش می‌کنم بس کن!
‫ایناگو؟
‫من...
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- من...
‫من کیهاچی رو باور می‌کنم!
‫یه کلمه از حرف‌هات رو هم نمی‌فهمم.
‫کیهاچی استعداد الکتریسیته داره!
‫پروژکتور عکس می‌سازه ‫و حتی تونست پرواز کنه!
‫خب که چی؟
‫خب، یعنی این کاتالوگ اصله!
‫کیهاچی قراره در آینده ‫عصر برق رو به حقیقت بدل کنه!
‫این حرف‌ها بسه.
‫اگه اصله،
‫خودت سعی کن این خط‌خطی‌ها رو ‫به واقعیت بدل کنی.
‫من دیگه بهش نیازی ندارم.
‫می‌تونی بندازیش دور.
‫چقدر خودخواهی!
‫ضمنا، عزیزم،
‫دیگه رفتار امروزت رو تحمل نمی‌کنم.
‫هنوز بهت نیاز دارم.
‫تو چیکار کردی عوضی؟
‫- اون کاری نکرده! ‫- ساکت باش!
‫همین‌جوریش تو دردسر افتادیم.
‫اگه این ازدواج خوب پیش نره، ‫دخترهام تو خیابون آواره می‌شن!
‫جینمون.
‫من به پلیس‌ها تحویلش می‌دم.
‫خواهش می‌کنم باقیش رو به من بسپار.
‫عجب روزی...
‫بلند شو.
‫می‌ذاری برم؟
‫ببین، اصلا شما داداشم سیروکو رو ‫از کجا می‌شناسین...؟
‫اون از کجا می‌شناسدش؟
‫تو جرئت کردی دختر یه صاحب کارگاه رو بدزدی.
‫داستان درست نکن. فقط برو.
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫جعلی نیست.
‫بی‌ارزش نیست.
‫فقط خط‌خطی نیست.
‫کیهاچی ساکاموتو! خونه‌ای؟
‫- خیلی زیادن! ‫- ماهی له‌شده...
‫اون‌ها کی‌ان؟
‫بفرمایین چای.
‫این چای خوشمزه است!
‫عه، تشخیص می‌دی بانوی کوچک؟
‫عجله نکنین.
‫شما دقیقا کی هستین؟
‫ظاهرا واسه تعمیر دستگاه نیومدین.
‫من سوزو هاراشیما هستم.
‫ایشون کیت اوکوراست.
‫ما همکلاسی ایناکو مونوکاوا هستیم.
‫ایناگو...
‫شما دوتا دیروز با یه کایت پرواز کردین!
‫ما رو دیدین؟
‫حالا که داشتی با ایناکو پرواز می‌کردی ‫اومدیم یه چیزی بهت بگیم.
‫سراغ اینجا رو از خواهر بزرگ ایناکو گرفتیم.
‫بلایی سر ایناگو اومده؟
‫ایناکو...
‫بستری شده.
‫بستری؟
‫[پارک میزویی]
‫خارق‌العاده بود یوسوکه.
‫مایه افتخارمه.
‫یوسوکه، بعدی با منه!
‫لطفا همراهیم کن!
‫من کارهای دیگه‌ای دارم.
‫منتظرت می‌مونم.
‫حالم از بوی پودر سفیدکننده به هم می‌خوره.
‫یه جلسه با اداره راه‌آهن دارین، ‫بعدش با استاندار صحبت می‌کنین.
‫خدا جون، یه لحظه استراحت ندارم.
‫بابت نامزدیتون...
‫بزرگ خانواده خیلی خوشحال شده.
‫صرفا نیاز داشتم با یه خانواده محترم...
‫وصلت کنم تا بتونم جایگاهم رو حفظ کنم.
‫به‌خاطر قولمون،
‫تا زمانی که وقتش برسه...
‫مطمئنین کار درستی کردیم ‫که کاتالوگ رو به پسره تحویل دادیم؟
‫من به خط‌خطی‌های الکی علاقه‌ای ندارم.
‫این کاتالوگ قدرت شگرفی داره.
‫قدرت تبدیل قرن بیستم ‫به عصر برق.
‫عمرا اگه بهم دروغ بگی.
‫حتما کاتالوگ اصلی وجود داره.
‫[بیمارستان کاموگاوای کیوتو]
‫شنیدم. متوجه شدم.
‫نباید بابت چنین جراحت جزئی‌ای ‫بستری بشه.
‫بیا ایناری!
‫چرا رفتی اون بالا؟
‫بیا پایین. آخ!
‫ایناگو؟ حالت خوبه؟ اینا...
‫کیهاچی؟ حالت خوبه؟
‫تو بستری نیستی؟
‫فقط قوزکم پیچ خورد،
‫ولی پدرم خیلی نگران بود.
‫تو قراره ازدواج کنی.
‫معلومه که قبل از ازدواجت نگران می‌شه.
‫شما دوتا از کجا خبر دارین؟
‫- همه همسایه‌هاتون داشتن می‌گفتن. ‫- خودت نمی‌خوای؟
‫پدرم تصمیمش رو گرفته.
‫متأسفم.
‫در نهایت بهت آسیب زدم.
‫نه، خواهش می‌کنم نگران نباش.
‫بگذریم، خوشحالم کاتالوگ برق رو پس گرفتی.
‫«کاتالوگ برق»؟
‫اون چیه؟
‫کیهاچی اون رو به داداشش داده بود.
‫آینده‌نگری ارزشمندش از برق ‫در قرن بیستمه!
‫آینده برق چیه؟ نشونم بده!
‫«ماه کامل الکتریکی.»
‫«چراغ‌های الکتریکی شب رو ‫عین ماه کامل روشن می‌کنن.»
‫«همه بدون نگرانی ‫شب تو خیابون قدم می‌زنن.»
‫«برکه الکتریکی.»
‫«الکتریسیته رو ذخیره و حمل می‌کنه.»
‫- «راحت از مغازه الکتریکی تهیه می‌شه...» ‫- به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫یه مشت خط‌خطیه.
‫اون پسر خوشگله راست می‌گفت.
‫داداش من...
‫عمرا اگه این خط‌خطی‌های کودکانه رو ‫جدی می‌گرفت.
‫به درد نمی‌خوره.
‫- ها؟ ‫- ببخشید مزاحمت شدم.
‫- من می‌رم خونه. ‫- کیهاچی!
‫کاتالوگ برق رو جا نذار.
‫سوزو، لطفا جلوی کیهاچی رو بگیر.
‫دیگه چی شده؟
‫کیهاچی!
‫کاتالوگ بوی مادرم رو می‌ده!
‫ها؟
‫بوی مادرم رو روی این کاتالوگ حس می‌کنم.
‫مادرت؟
‫مادر ایناکو...
‫از دنیا رفته.
‫ولی بوی محصولات مادرم ‫تو کارگاه رو می‌ده.
‫لطفا بو کن.
‫آخ.
‫اصلا نمی‌دونم!
‫خفیفه ولی خودشه.
‫بوی نوشیدنی قدیمیه ‫که به خورد کاغذش رفته.
‫خاکستر لازم داریم.
‫اون خاکستره؟
‫چرا همراهته؟
‫کاتالوگم!
‫- آخ! ‫- فقط وایستا.
‫بیا به سوزو اعتماد کنیم.
‫جریان چیه؟
‫حتی توش پر از خاکستر شده.
‫یه چیزی می‌بینم.
‫باورم نمی‌شه.
‫دست‌خط داداشمه.
‫خاکستر چه‌جوری حروف رو نشون داد؟
‫حقه نینجاهاست.
‫نینجا؟
‫اینجا رو ببین. اینجا!
‫«خطاب به کیهاچی.»
‫شکی نیست!
‫حتما داداشت این متون رو ‫برای تو نوشته!
‫حتما همه‌اش راجع به برقه، مگه نه؟
‫این نسخه اصلیه ‫و پر از افکار داداش بزرگته.
‫پس به‌دردنخور نبود.
‫اون...
‫- من گول نمی‌خورم! ‫- ها؟
‫نمی‌تونم به متون کسی ‫که زیر قولش زد اعتماد کنم!
‫منظورت چیه؟
‫چطور می‌تونی هنوز به داداشت شک کنی؟
‫ممکنه فقط چرت و پرت نوشته باشه ‫تا مسخره‌ام کنه!
‫این رو ببین!
‫«رشته چراغ شاهدخت ماهه»؟
‫نمی‌فهمم!
‫مگه بهت نگفتم شک داشتن به بقیه اشتباهه؟
‫باور کردن همه‌چیز هم اشتباهه!
‫اینجا دعوا نکنین.
‫به هر حال، مدرکی در کار نیست.
‫نمی‌دونم واقعا این خط‌خطی‌ها رو ‫قبول داشت یا نه.
‫پس باید ثابت کنی!
‫امکان نداره بتونم ثابت کنم!
‫تو می‌تونی.
‫می‌تونی بسازیشون!
‫چیزهایی که این تو نوشته!
‫اگه این کار رو بکنی، می‌تونی ثابت کنی ‫داداشت جدی گرفته بودشون!
‫بسازمشون؟
‫درسته!
‫[کاتالوگ برق قرن بیستم]
‫برگشتی. ایناکو چطوره...
‫این‌دفعه چی می‌سازی؟
‫ماه کامل الکتریکی.
‫ماه کامل الکتریکی؟
‫این‌ها لامپ‌هایی‌ان ‫که داداشت ساخته بود؟
‫آره.
‫از این‌ها استفاده می‌کنم...
‫و چراغی می‌سازم که روشن‌تر ‫و موندگارتر از گاز یا شمع باشه.
‫یه «ماه کامل الکتریکی.»
‫اون‌جوری تأیید می‌کنیم ‫کاتالوگ واقعیه یا نه.
‫[مغازه هورای بودایی]
‫سلام.
‫عه، خوش اومدین.
‫کیهاچی اون پشته.
‫باشه، مرسی.
‫سلام.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی یاجیرو؟
‫ها؟ کیهاچی طبقه بالاست.
‫خوبه.
‫ولی رشته‌اش هنوز معماست.
‫رشته خوراکی؟
‫به چه دردت می‌خوره؟
‫تویی ایناگو؟
‫خیال کردم شبحی.
‫پات بهتر شده؟
‫نمی‌شه که تا ابد واسه پیچ‌خوردگی قوزک ‫تو بیمارستان بمونم.
‫خب، رشته خوراکی می‌خوای چیکار؟
‫رشته خوراکی نیست.
‫چراغ رو روشن می‌کنه.
‫مهم‌ترین بخششه.
‫ولی خیلی سریع می‌سوزه، ‫واسه همین زیاد روشن نمی‌مونه.
‫مدیر بخش هم همین رو گفته بود؟
‫تو این کاتالوگ نوشته.
‫«رشته‌اش شاهدخت ماهه.»
‫حتما سرنخه، ولی نمی‌فهمم.
‫چنین افسانه‌ای نداشتیم؟
‫شاهدخت کاگویا.
‫شاهدختی که از بامبو به دنیا اومد ‫و به ماه بازگشت.
‫شاهدخت کاگویا... بامبو؟
‫باید رشته‌اش رو با بامبو درست کنیم؟
‫- حلش کردی؟ ‫- آره!
‫کیهاچی؟
‫عین همیشه.
‫هیچ‌وقت همه‌چی رو بهم نمی‌گه.
‫حتی تو صفحاتش هم ‫چیزها رو مخفی می‌کنه.
‫لابد می‌خواد بقیه‌اش رو ‫خودم حل کنم.
‫لطفا بذار کمکت کنم کیهاچی.
‫واسه چی باید کمکم کنی؟
‫می‌خوام کمکت کنم داداشت رو باور کنی.
‫حتما خودت هم می‌خوای ‫داداشت رو باور کنی!
‫من گول نمی‌خورم.
‫به نظرم خوش می‌گذره، ‫پس من هم کمک می‌کنم.
‫کیهاچی، کوره آماده است.
‫حالا چیکار کنم؟
‫آره.
‫آره!
‫پس...
‫ها؟ این دیگه چه وضعشه؟
‫من کمکت می‌کنم.
‫ها؟
‫شما چرا اومدین اینجا؟
‫ایناکو بهمون گفت.
‫من و یوسوکه جفتمون ‫تو شیگا مدرسه می‌رفتیم.
‫سیروکو همکلاسیمون بود.
‫من هم سیروکو رو می‌شناختم.
‫پس واسه همین کاتالوگش دست شما بود؟
‫آره.
‫شنیدم.
‫سیروکو یه چیزی تو کاتالوگ نوشته بود.
‫ایناهاش.
‫این دست‌خط سیروکوئه...
‫نمی‌دونم واقعا دست‌خط خودشه یا نه.
‫تو...
‫خیلی شکاکی، مگه نه؟
‫تو باورت می‌شه؟
‫می‌خوام همین رو بفهمم.
‫شگفت‌انگیزه!
‫تا صبح روشن موند!
‫من گول نمی‌خورم.
‫چیه؟ هنوز به داداشت شک داری؟
‫واقعا هدف چراغ الکتریکی بود؟
‫نمی‌تونیم روشن‌تر و موندگارترش کنیم؟
‫بهتر نیست رشته رو ‫با حرارت بیشتری کربونیزه کنیم...
‫و کیفیت شیشه‌اش رو هم افزایش بدیم؟
‫من واسه شیشه‌اش یه فکری دارم!
‫این کارگاه شیشه با کارگاه ما همکاری می‌کنه.
‫گفتن می‌تونیم از اون کوره کوچک ‫استفاده کنیم.
‫خیلی ممنون.
‫نائکو کلی برامون زحمت کشیده، ‫پس هرچقدر دوست دارین استفاده کنین.
‫نائکو؟
‫مادرم.
‫یوسوکه، از دختر خانواده موموکاوا ‫دعوت‌نامه رسیده.
‫از طرف عزیز دلم؟
‫[خطاب به یوسوکه میزویی]
‫«ماه کامل الکتریکی ساخته شده.»
‫می‌گه «کاتالوگ جعلی نیست»؟
‫امکان نداره حقیقت داشته باشه.
‫غیرممکنه!
‫امکان نداره اون خط‌خطی‌ها ‫نسخه اصلی باشن.
‫اصلا نبوغش رو تو اون کاتالوگ ‫حس نکرده بودم!
‫من با چشم خودم دیدمش.
‫عمرا اگه ردش رو نادیده بگیرم!
‫درسته. فقط خواستن سربه‌سرم بذارن.
‫چه خیالی کردم؟
‫- بریم خونه ایزو! ‫- چشم قربان.
‫ولی چرا حس بدی دارم؟
‫چه نقشه‌ای ریختی عوضی جرقه‌ای؟
‫چراغ الکتریکی؟
‫- چند صد ساعته که روشنه. ‫- چند صد ساعت؟
‫به من دروغ نگو!
‫هیچ رشته‌ای نیست ‫که اون همه مدت بدرخشه!
‫جنس رشته‌اش از بامبوئه!
‫داداش بزرگم سیروکو...
‫تو کاتالوگ برق قرن بیستم ‫برامون سرنخ گذاشته بود!
‫بامبو؟ سیروکو گفته بود؟
‫نه، امکان نداره.
‫قرار بود من و اون با همدیگه ‫این چراغ رو بسازیم.
‫این چراغ کوچولو به چه دردی می‌خوره؟ ‫آینده مد نظر اون...
‫ماه کامل هنوز در نیومده!
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫آها، پس درست می‌گفتم! ‫می‌خوای الان تو تاریکی فرار کنی!
‫می‌دونستم.
‫خیال کردی حتی بخشی ‫از رویاش رو ساختی؟
‫دروغ گفتی، مگه نه؟ ‫همه‌اش بلوف بود!
‫رقت‌انگیزه!
‫چیه؟
‫شب خیلی روشنه.
‫شگفت‌انگیزه کیهاچی.
‫واقعا ماه کامله.
‫من هم...
‫- نگاه کنین! ‫- گل‌ها رو ببینین!
‫آفرین!
‫این چراغ‌های شبانه خیلی قشنگن، مگه نه؟
‫بیا با همدیگه...
‫محتوای این کاتالوگ رو ‫به حقیقت بدل کنیم...
‫کیهاچی.
‫داداش بزرگ...
‫قرار بود من و سیروکو این کار رو بکنیم.
‫یوسوکه، لطفا مواظب خودت باش!
‫آهای!
‫تو و داداش بزرگم...
‫من...
‫ازت متنفرم!
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»