« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫ایناکو، بیا بو کن.
‫بوش عین پارساله!
‫بوی سیب می‌ده، ‫ولی یه‌کم ترش و شیرین‌تره.
‫عاشق این بوئم!
‫غافل‌گیرم کردی.
‫تو استاد کارگاهمون می‌شی.
‫آره. می‌خوام استاد کارگاهمون بشم!
‫در این صورت، بهتره به درگاه ایزدان ‫دعا کنی.
‫ایزدان؟
‫اگه ایزدان محصولمون رو متبرک نکنن، ‫اصلا به درد نمی‌خوره.
‫دل آدم رو عین ماه کامل روشن نمی‌کنه.
‫دل باایمان مهمه.
‫خودت رو وقفش کن، تلاش کن...
‫و در نهایت، در حین عبادت ‫به ایزدان اعتماد کن.
‫راز تولید نوشیدنی خوب همینه.
‫درسته!
‫مادر، حالت خوبه؟
‫آره، چیزیم نیست.
‫- حالا بیا دستم رو بگیر. ‫- باشه.
‫جریان چیه؟ چرا تو تاریکی نشستی؟
‫می‌خواستم ببینم اسناد ‫تولید نوشیدنی مامان کجاست.
‫آها، آره. کجا گذاشتیشون؟
‫این هم نیست.
‫ایناکو، تو می‌خوای استاد کارگاه بشی؟
‫آره.
‫مطمئنم می‌تونی.
‫آره!
‫چیکار می‌کنین؟
‫دنبال یادداشت‌های مامان می‌گشتم...
‫به چه دردی می‌خوره؟
‫ازدواجت با خانواده میزویی هماهنگ شده!
‫پدر!
‫امان از دستت.
‫نائکو.
‫کاش اینجا بودی...
‫[قسمت چهار: دختر پر اراده]
‫ما قرن بیستم رو ‫به عصر برق تبدیل می‌کنیم.
‫برق اینه؟
‫رویای سیروکو اینه؟
‫الان مال منه!
‫اون پسرک عوضی چه مرگشه؟!
‫یه مشت خط‌خطی بیش نبود.
‫خودم دیدم!
‫ولی اون پسرک عوضی ‫یه ماه کامل ساخت...
‫وایستا ببینم. اون کاتالوگ جعلی بود، مگه نه؟
‫باید باشه.
‫باید یه نسخه اصلی هم باشه.
‫وگرنه اون پسرک...
‫برام لباس بیار! ‫می‌ریم پیش اون پسرک!
‫دو هیاشی‌آمه!
‫ممنون!
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫خیلی خوشمزه است.
‫پس نوشیدنی مشهور ‫خنک‌شده با بخار هیاشی‌آمه همینه!
‫خوب شد از اون دکه رد شدیم.
‫این سوروگایا یوکان هم خوشمزه است.
‫با خودش برد جنگ ‫تا بتونه این رو بنویسه.
‫من بقیه ایده‌های تو کاتالوگ رو هم می‌سازم.
‫بعدش عصر برق...
‫کیهاچی!
‫بیا موفقیت ماه کامل برقی رو ‫جشن بگیریم.
‫الان وقتش نیست.
‫نباید بذاریم هیاشی‌آمه گرم بشه ‫و به ایزدان غذا توهین کنیم.
‫شیرین، تازه و خوشمزه است، مگه نه؟
‫لابد دیگه.
‫کاتالوگ اصلی کجاست پسرک جرقه‌ای؟
‫- میزویی؟ ‫- تو چرا اومدی اینجا پسر خوشگله؟
‫- اصلیه رو بده من! ‫- ها؟!
‫پیداش کن ایزو!
‫- چشم آقا. ‫- آهای!
‫کم نذار!
‫- یوسوکه؟ ‫- این دیگه چه...
‫یوسوکه!
‫ولم کنین عوضی‌ها!
‫- خروجی از اون طرفه! ‫- خروجی از اون طرفه!
‫به من دستور ندین!
‫یوسوکه، این‌ها احتمالا ‫قبلا ارتشی بودن.
‫من تنهایی نمی‌تونم ازت دفاع کنم.
‫- لعنت بهت! ‫- اون چشه؟
‫- مامان! ‫- وای.
‫وای نه!
‫خطرناکه!
‫- ای وای... ‫- آهای...
‫حالت خوبه؟
‫عه، همون آقائه است!
‫ارباب جوان نیشیکیاست!
‫تو اون خلافکارهای خیابونی رو ‫با ما دشمن کردی!
‫تو جنگ تحت فرمان من بودن.
‫گفتن دنبال کار می‌گردن، ‫من هم براشون پیدا کردم.
‫خودت رو به اون راه نزن! ‫چرا سد راه من شدی؟
‫یوسوکه، تو ماه کامل رو دیدی، مگه نه؟
‫چطوره یه مدت ببینی ‫اوضاع چطور پیش می‌ره؟
‫ولش کن!
‫رئیس! ارباب جوان...
‫اینجا خیلی تاریکه.
‫- این مغازه می‌ره... ‫- کیهاچی!
‫نیشیکیا مغازه‌ایه ‫که از قدیم تو کار بافت نیشیجین بوده!
‫ارباب جوان!
‫خیلی ممنون.
‫تصور این که کارگاه موموکاوا ‫به دردسر افتاده...
‫چی به سر مالک جوان اومده؟
‫- حتی تو راه اینجا... ‫- مامان.
‫فقط همین رو می‌گه.
‫مسئله شرم‌آوریه.
‫خانم رئیسمون که معمولا ‫کار رو اداره می‌کنه...
‫اخیرا خودش رو تو اتاقش حبس کرده.
‫اتفاقی افتاده؟
‫راستش، وقتی خانم رئیس ‫واسه بحث کاری رفته بود بیرون،
‫شوهرش قبل از این که برگرده ‫سکته کرد و از دنیا رفت.
‫تقصیر اون که نبود.
‫با این حال، از اون به بعد ‫روحیه‌اش خراب شده.
‫ایناگو؟
‫نتونست موقع مرگ عزیزش ‫کنارش باشه.
‫وای مامان...
‫حالش رو درک می‌کنم!
‫- نمی‌تونین بیاین تو! ‫- نیشیکیا!
‫وقتش نرسیده اون کارگرهای قدیمی رو ‫اخراج کنی...
‫و دستگاه‌های بافندگی بخار ما رو نصب کنی؟
‫اگه نصب کنی، دیگه بدهی نداری!
‫اون‌جوری مجبور نیستی مغازه‌ات رو تعطیل کنی.
‫من هم وقت ندارم که واسه این مسائل ‫تلف کنم!
‫مدیر بخش میزویی.
‫- بچه پولدار! ‫- پسرک جرقه‌ای!
‫کاتالوگ اصلی کجاست؟
‫امکان نداره با خط‌خطی ‫ماه کامل ساخته باشی.
‫تو استعداد اون رو نداری!
‫خواهش می‌کنم بس کن!
‫گمون کنم بهت گفته بودم ‫عین عروس خانواده میزویی رفتار کن.
‫اشتباه می‌کنی که می‌گی ‫کیهاچی استعداد نداره!
‫سازه‌های برقیش حرف ندارن!
‫من به لطف کیهاچی، ‫مادرم رو تو بهشت دیدم!
‫چی؟
‫راست می‌گه؟
‫مطمئنم اگه خانم رئیس ‫بتونه شوهرش رو...
‫واقعا ببینه، حالش بهتر می‌شه!
‫آره! بدون شک!
‫اون‌جوری دستگاه بافندگی بخار ‫لازم نداریم.
‫- مگه نه ارباب جوان؟ ‫- بابا!
‫خواهش می‌کنم! ‫بذار رئیسمون رو ببینه!
‫- خواهش می‌کنم! ‫- خواهش می‌کنم!
‫- مامان! ‫- خواهش می‌کنم!
‫ها؟
‫می‌گه با مرده‌ها دیدار کرده؟
‫درست حدس زده بودم، کاتالوگ اصلی...
‫ولی اگه اون پسرک ماه کامل رو ‫با برق پیشرفته ساخته...
‫امکان نداره.
‫- به یکی بگو پسره رو تحت‌نظر بگیره! ‫- چشم!
‫وان؟
‫شماره نه، چشمه آب‌گرم برقی.
‫جاری شدن الکتریسیته تو آب ‫بدن رو سالم‌تر می‌کنه.
‫شگفت‌انگیزه.
‫آره. خیلی مشتاقم با مرده‌ها دیدار کنم، ‫ولی شاید خانم رئیس با این خوشحال بشه.
‫عین رویا می‌مونه!
‫کیهاچی؟
‫هنوز می‌سوزه.
‫من رو ببخش کیهاچی. ‫همه‌اش به‌خاطر حرف منه.
‫شاید این سه باشه و هشت نباشه.
‫- بده ببینم. ‫- آره.
‫کدومشونه؟
‫به درد نمی‌خوره.
‫جوهرش خیلی پخش شده ‫و نمی‌شه درست خوندش.
‫ها؟ چشمه آب‌گرم برقی چی می‌شه؟
‫نباید آدم مسن رو به خطر بندازم.
‫ولی در اون صورت خانم رئیس ‫همین‌جوری می‌مونه.
‫شاید گزینه‌های دیگه‌ای باشه، ولی...
‫ما هم داشتیم گریه می‌کردیم.
‫من می‌دونم از دست دادن عزیز چه حسی داره.
‫- کیهاچی... ‫- ها؟ آها...
‫مامانت چه‌جور آدمی بود ایناگو؟
‫مادر من...
‫وقتی پای تولید نوشیدنی وسط بود ‫خیلی سخت‌گیر بود.
‫ولی بیرون کارگاه، مهربون بود...
‫و من و خواهرم رو زیاد بغل می‌کرد.
‫نوشیدنی مامانم خیلی محبوب بود...
‫و پدرم همیشه مشغول تحویل دادنش بود.
‫کارگاهمون هم اون موقع ‫سرزنده‌تر از الان بود.
‫ولی بعدش، مامانم با دود و غبار مریض شد...
‫و زمستون اون سال...
‫حتی هنوز هم بهش فکر می‌کنم.
‫می‌خواستم بیشتر باهاش حرف بزنم،
‫از تولید نوشیدنی بگم، ‫بگم کجا سفر کنم یا...
‫می‌خواستم راجع به خیلی چیزها ‫باهاش صحبت کنم.
‫واسه همین می‌خوام خانم رئیس ‫خوب بشه...
‫و هرچقدر می‌تونه با رئیس جوان ‫و بقیه صحبت کنه!
‫ایناگو...
‫تو ماه کامل رو ساختی!
‫باید به خانم رئیس کمک کنی ‫با رئیس دیدار کنه!
‫من بهت باور دارم کیهاچی!
‫[کاتالوگ برق قرن بیستم]
‫همون‌طور که گفتم، دیدار با کسی ‫که از دنیا رفته غیرممکنه.
‫ولی...
‫وقتی چیزی جز غم در انتظارش نیست ‫نمی‌تونم دست رو دست بذارم.
‫کیهاچی!
‫خیلی‌خب.
‫هماهنگ می‌کنن برن پیش خانم رئیس ‫و خوشحالش کنن!
‫دیروز گفتی از پسش بر نمیای.
‫بر نمیام!
‫- چی؟ ‫- ولی بر میام!
‫- عه، واقعا؟ ‫- عمرا. چه‌جوری؟
‫- می‌خوای بشنوی؟ ‫- من می‌خوام بشنوم!
‫طبق کاتالوگ برق، ‫با تبدیل الکتریسیته...
‫من هم تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫تسلیم نمی‌شم!
‫- تو راه خونه غذا بخوریم؟ ‫- من یه چیز کبابی با بخار می‌خوام.
‫من باید برم نیشیکیا.
‫«نامو آمیدا بوتسو»
‫خانم، لطفا به حرف من گوش بدین.
‫«نامو آمیدا بوتسو»
‫لعنتی!
‫چه‌جوری می‌خوام ارتعاشات صوتی رو ‫به الکتریسیته تبدیل کنم؟
‫اگه بتونم با ارتعاشات ‫یه دکمه درست کنم...
‫خواهش می‌کنم خانم!
‫لطفا بذار به حال خودم باشم.
‫صدام رو منتقل نمی‌کنه.
‫کار نمی‌کنه.
‫خواهش می‌کنم نگران من نباش.
‫ببخشید مزاحمتون شدم.
‫- ها؟ ‫- ها؟
‫کربن مقاومت الکتریسیتی رو ‫تغییر می‌ده...
‫خیلی‌خب.
‫حالا می‌تونم به کار بندازمش.
‫لطفا از اتاقتون بیاین بیرون خانم.
‫خواهش می‌کنم اگه می‌شه بیاین بیرون!
‫همه‌چی آماده است؟
‫آره.
‫فقط باید منتظر بمونیم ‫تا ایناگو بیاردش اینجا.
‫باز اومدی اینجا؟
‫من می‌خوام همین‌جا بمونم ‫و واسه عزیز از دست رفته‌ام دعا کنم.
‫همه منتظر شمان خانم.
‫تو چرا نگران منی؟
‫به تو چه ربطی داره؟
‫من نمی‌خوام پیشمونی داشته باشین!
‫همین‌جوریش هر روز پشیمونم!
‫من سه سال پیش مادرم رو از دست دادم!
‫خیلی چیزها بود که می‌خواستم ‫راجع بهشون باهاش حرف بزنم.
‫ولی هنوز بچه بودم ‫و هیچی سرم نمی‌شد.
‫تا بخواد بالاخره سرم بشه، ‫دیگه نتونستم ببینمش.
‫خانم!
‫خواهش می‌کنم بیاین بیرون ‫و کلی با رئیس جوان و بقیه حرف بزنین!
‫نمی‌خوام شما یا رئیس جوان ‫از چیزی پشیمون بشین!
‫حتی یه کوچولو هم خوبه!
‫خواهش می‌کنم!
‫منظورت چیه؟
‫خانم!
‫گمون کنم نمی‌خوای بیشتر پشیمون بشی.
‫خیلی ممنون.
‫پس هنوز آدم‌های راسخی چون تو هستن.
‫من رو ببخشین.
‫عیبی نداره.
‫به لطف تو، می‌تونم بعد از یه مدت ‫واسه اولین بار از اتاقم بیام بیرون.
‫خوشحالم.
‫حالا می‌تونین رئیس رو ببینین.
‫چی گفتی؟
‫یه دستگاهی هست ‫که مایلم نشونتون بدم.
‫منظورت این نیست که می‌تونم باهاش...
‫آره! می‌تونین با رئیس صحبت کنین.
‫با خودش؟ چنین چیزی وجود داره؟
‫آره. بیاین بریم!
‫آره. بیا زود بریم.
‫- آخ! ‫- خانم!
‫از بس نشسته بودم ‫بدنم خشک شده.
‫نگران نباشین. من کمکتون می‌کنم.
‫خانم، یه‌کم آروم‌تر!
‫خانم!
‫آخ! پام گرفته.
‫ایناکو!
‫چشم خانم...
‫وای!
‫لطفا اینجا بشینین.
‫گوشتون رو بذارین اینجا.
‫هر وقت آماده بودین این تو صحبت کنین.
‫چیو.
‫خودتی عزیزم؟
‫تو خیلی ناگهانی از دنیا رفتی و من...
‫من خیلی زحمت کشیدم...
‫آخه قول داده بودیم این مغازه ‫بهترین مغازه کیوتو بشه.
‫آره.
‫تنهایی از پسش بر نمیام.
‫خودم رو خسته کردم.
‫تا به خودم بیام، ‫مغازه داشت از هم می‌پاشید.
‫شرمنده‌ام.
‫لازم نیست به خودت فشار بیاری.
‫وقتی نیستی همه غمگینن.
‫عزیزم...
‫مهم نیست. به هر حال باز هم تلاش می‌کنم.
‫مغازه‌مون مملو از خاطرات ارزشمند با توئه.
‫ممنون.
‫ممنون عزیزم.
‫آقا!
‫خدا جون.
‫وضع این مغازه رو ببین.
‫ظاهرا بدون من از پس کاری بر نمیاین.
‫آکیرا! آکیرا کجاست؟
‫مادر!
‫همگی زود باشین ‫مغازه رو باز کنین.
‫- چشم! ‫- چشم!
‫ممنون ایناکو.
‫خواهش می‌کنم.
‫زود باشین، برین سر کارتون!
‫دیدی چی شد ایناگو؟
‫آره. صحبت با کسی که فوت شده ‫عین رویا می‌مونه!
‫- ها؟ ‫- من هم می‌خوام با مامانم صحبت کنم.
‫غیرممکنه.
‫ها؟ چرا؟
‫رئیس جوان داشت صحبت می‌کرد.
‫«دورآگاهی برقی»!
‫می‌شه از راه دور هم ‫با بقیه صحبت کرد.
‫ها؟ یعنی تو روح رئیس رو احضار نکردی؟
‫جدی می‌پرسی؟
‫اذیت نکن، من که توضیح داده بودم!
‫ای بابا!
‫به هر حال،
‫حال خانم رئیس بهتر شده.
‫همه‌اش به لطف کمک توئه کیهاچی.
‫خیلی ازت ممنونم!
‫چیزی نبود. خیلی شگفت‌انگیزه که...
‫بسه!
‫یادداشت‌های داداش بزرگم سیروکو...
‫یوسوکه.
‫گزارش نظارتی رو آوردم.
‫شبح رئیس سابق نیشیکیا پدیدار شد...
‫و با دستگاهی شبیه گرامافون ‫چند دقیقه صحبت کرد.
‫اشتباهی نشده.
‫کاتالوگ اصلی دست اون پسرک عوضیه.
‫داداش کوچکت دوباره کاتالوگ برق رو ‫به واقعیت تبدیل کرده.
‫فقط من و تو باید رازهای حقیقی ‫اون کاتالوگ رو بدونیم.
‫مگه نه؟
‫سیروکو.
‫من کاتالوگ اصلی رو به دست میارم.
‫قول بعدش دوباره با همدیگه ‫رویاهامون رو دنبال کنیم.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»