‫آقای پارک، متاسفم، ولی دیگه نمی‌تونم ‫اینجا کار کنم.
‫نمیشه که همینطوری بری.
‫خودت یهویی منو اخراج کردی.
‫تو قبلا هزینه کارت رو گرفتی. ‫باید کارتو انجام بدی.
‫چه فایده داره که دو هفته‌ی دیگه ‫نقش همسرت رو بازی کنم؟
‫همین الانشم اون سمتی که ‫بدجور خواهانش بودی رو بدست آوردی.
‫خانم کانگ، خانواده‌مون هنوزم بهت نیاز داره.
‫آقای پارک، بهرحال این خانواده‌ی که ‫ازش حرف می‌زنی که قلابیه.
‫چی؟
‫قلابی؟
‫خدای من. ‫شماها...
‫خانواده قلابی بودید؟
‫فهمیدم.
‫خدای من. الان متوجه میشم.
‫فکر کردم که یکم عجیبه.
‫اون پسرا به پدرشون می‌گفتن ‫که دستاشو قطع می‌کنن
‫و تو هم به پسرت گفتی که ‫هاری صدات بزنه.
‫با خودم فکر می‌کردم شما دیگه ‫چه خانواده درب و داغونی هستین.
‫پس دلیلش اینه.
‫همه‌چی قلابی بود.
‫قلابی؟
‫اشتباه شنیدید.
‫گفتم «قابل‌پیگیریه».
‫بهش گفتم مشکلی که براش پیش اومده ‫کاملا قابل‌پیگیره.
‫درسته، عزیزم.
‫کیمچی که سفارش دادی خیلی شور بود.
‫- خیلی شور بود. ‫- آره، بدجور.
‫سفارشمون شور بود.
‫با این چیزا خر نمیشم.
‫با گوش‌های خودم واضح و کامل شنیدم.
‫«این خانواده‌ی که ازش حرف می‌زنی، قلابیه.»
‫خب، اشتباه شنیدید.
‫این که مسخره‌س.
‫- چرا آخه باید خانواده قلابی تشکیل بدیم؟ ‫- آره.
‫چرا باید چنین کاری بکنی؟
‫ولی بهتره بدونی که این موضوع ‫خیلی مهمی هست.
‫شما کل خانواده‌های مجتمع رو فریب دادید،
‫متوجه هستین؟
‫خانم جانگ، اینطور نیست...
‫ولی...
‫چرا تا این حد پیش رفتی
‫تا رئیس انجمن بشی؟
‫نقشه‌تون چیه؟
‫قصدتون از این کار چیه؟
‫- نه، وایسا، فراموشش کن. ‫- خانم جانگ...
‫رئیس پارک...منظورم آقای پارکه...
‫شما...
‫فورا باید از سمت خودتون کنار بکشید.
‫نمی‌تونم راحت از این موضوع بگذرم.
‫من اینو در فروم آنلاین مجتمع می‌نویسم.
‫- برید کنار. ‫- در دست تعمیره.
‫لعنتی. این آسانسور هم که همیشه خرابه.
‫ای شیادها.
‫خانم جانگ...
‫وضعیت اضطراری داریم.
‫خانم جانگ فهمید که خانواده‌مون قلابیه.
‫چی؟
‫گفت می‌خواد این موضوع رو توی ‫انجمن بنویسه.
‫باید جلوش رو بگیریم.
‫چی شده؟
‫پس چرا اینترنت ندارم؟
‫این آپارتمان چشه؟
‫چرا آسانسور توی
‫طبقه 29 گیر کرده؟
‫دیگه نمی‌تونم نگه‌ش دارم.
‫خدایا.
‫چی؟
‫متاسفم، خانم.
‫باز نمیشه.
‫اینجا چه خبر شده؟
‫لعنتی!
‫آپارتمان کوفتی!
‫دیگه از اینجا خسته شدم!
‫حتما باید بوی خوبی بده، چون از فرانسه اومده.
‫این اولین باره که از کِرم دست استفاده می‌کنم.
‫لازم نبود زحمت بکشی و برام هدیه بیاری.
‫آقای چوی، هدیه خداحافظیه.
‫هربار که اینو میگی، تن و بدنم می‌لرزه.
‫چندین بار بهتون گفتم.
‫رئیس سو هم بهم گفت
‫تا زمانی که دوره ایشون تموم میشه، ‫سر کارم بمونم.
‫پس تا شنیدی که رئیس عوض شده، ‫فورا برگشتی؟
‫بله.
‫رئیس سو
‫بخاطر باخت در انتخابات، ‫در شرایط سختیه.
‫هیچکدوم‌مون انتظار نداشتیم ‫که از سمت خودشون برکنار بشن.
‫وقتی زمان درست بیاد،
‫خودم باهاش حرف می‌زنم،
‫پس لطفا تا اون موقع بمونین.
‫بدون شما، مجتمع ما توی دردسر بزرگی می‌افته.
‫هاجونگ.
‫صبح یکم سوءتفاهم پیش اومد.
‫مشتری شرکت‌مون ازم خواست ‫که مراقب پسرشون باشم.
‫چرا یک وکیل باید برای انجام همچین کاری ‫به خونه‌ی موکلش بره؟
‫و چرا بهت گفت «مامان»؟
‫چاره‌ای نداشتم. ‫تازه دارم سر کار میرم.
‫باید هر کاری میگن رو انجام بدم.
‫و تازه منو بیشتر از مامانش دوست داره.
‫هرزگاهی منو مامان صدا می‌زنه.
‫تو برای وکیل شدن کلی درس خوندی.
‫دیدن اینکه داری این‌طوری دنبال ‫کارهای متفرقه می‌دوی، ناراحتم می‌کنه.
‫خب، بهشون گفتم که دیگه نمی‌تونم ‫اینکارو بکنم.
‫ولی چرا اینقدر زود برگشتی؟ ‫سفرت قرار بود بیشتر از اینا طول بکشه.
‫یه مشکلی سر کار پیش اومد.
‫باید بهم می‌گفتی تا آماده باشم.
‫آماده برای چی؟
‫منظورم اینکه می‌اومدم توی فرودگاه دنبالت.
‫بدش من. ‫حتما سنگینه.
‫فرانسه چطور بود؟
‫خوب بود، ولی دلم برای غذای تند تنگ شده بود.
‫این چه مدل پز دادنه که خارج بودی؟
‫یادته دیگه، درسته؟
‫اولین دیدارمون در کتابخونه بود. ‫اولین قرارمون در کافه محل،
‫آشنایی سرنوشت‌ساز، ‫بعد از دورهمی کلوب کتاب‌خوانی.
‫بررسی کردیم که خانم جانگ بعد از اینکه ‫دیشب با در مشکل داشت، به خونه برگشته.
‫بزودی برای ورزش صبحگاهی بیرون میاد.
‫باشه، فهمیدم.
‫چون شرایط اورژانسیه، ‫اجازه میدم هر طور راحتی پیش بری.
‫داره میاد.
‫عزیزم، زودباش.
‫عسلم، مراقب باش صدمه نبینی.
‫تو مراقبمی دیگه.
‫من مراقبتم همیشه، نه؟
‫- بریم؟ ‫- آره.
‫خدایا.
‫از روی رفتارت معلومه که داری نقش بازی می‌کنی.
‫کاملا واضحه.
‫آدمای متاهل اصلا اینطوری باهم نمی‌دون.
‫خدایا.
‫ما از کلوب کتاب‌خوانی این عادت رو داریم.
‫با اولین نگاه در کتاب‌خونه عاشقش شدم.
‫بعدش اولین قرارمون رو ‫توی کافه محل گذاشتیم.
‫اولین قرارمون...
‫نمی‌خوام چیزی بدونم. ‫اصلا کنجکاو نیستم.
‫نمی‌خوام چیزی بشنوم.
‫- خانم جانگ! ‫- خانم جانگ!
‫یک هفته.
‫نمیشه یه هفته صبر کنین؟
‫یک هفته؟
‫می‌خوای توی این یک هفته چیکار کنی؟
‫نمیشه فرصت بدی تا دوباره ‫اعتمادت رو بدست بیارم؟
‫اینجا رو یادت نیست؟
‫کات!
‫خیلی بی‌روح بود.
‫چرا اینقدر لحنت سرده؟
‫باید از ته دل حرفاتو بزنی. ‫دوباره.
‫از ته دل.
‫اینجا رو یادت نیست؟
‫من و شما باهم ایستادیم
‫و برای یک هدف مشترک، ‫تا حد گرفتگی صدا فریاد زدیم.
‫آن خاطره‌ی باشکوه از به ثمر رسیدن تلاش‌هامون،
‫هنوز عمیقا در قلبم حک شده.
‫بسیارخب، باشه.
‫اون خاطره برای منم شیرین بود.
‫به لطف اون حرکت، ‫قیمت خونه‌هامون بالا رفت.
‫بخاطر اون کار ازت ممنونم.
‫ولی باید یه دلیلی
‫داشته باشی که خانواده قلابی سرهم کردی
‫تا بتونی رئیس...
‫...رئیس انجمن ساکنان بشی.
‫بهت که گفتم، خانواده‌مون قلابی نیست.
‫من واقعا...
‫عاشق همسرم هستم.
‫البته که هستی.
‫وقتی میگی عاشق همسرم هستم
‫باید این حرف از ته دل بیاد. ‫دوباره تکرار کن.
‫درسته.
‫عاشق همسرم هستم.
‫عاشقشم! با حرکت دست!
‫- عاشقشم! ‫- عاشقشم!
‫با حرکت دست، عاشقشم!
‫عاشقشم!
‫عاشق همسرم هستم.
‫من بخاطر عشقی که بهش دارم باهاش ازدواج کردم ‫و یه بچه هم داریم.
‫نمی‌خواستم اینو بهتون بگم،
‫ولی اونا برادرهای ناتنی من هستن.
‫خدای من. همه‌شون؟
‫پدرم در جوانی زندگی چندان بی‌حاشیه‌ای نداشت.
‫آره. منم فکر کردم که کمی عجیبه.
‫تو اصلا شبیه اونا نیستی.
‫تازه...
‫پدرم شروع به قمار کرد...
‫ای بابا.
‫بخاطر کارهاش خیلی می‌ترسیدیم،
‫اما ما با هم زندگی می‌کردیم ‫تا رابطه‌مون رو بهتر کنیم.
‫درسته. فهمیدم.
‫عالیه.
‫باشه، فرض بگیریم حرفات درسته.
‫بااینحال...
‫با اون اطلاعاتی که تابحال جمع کردم،
‫شماها خیلی مشکوک می‌زنین.
‫یه حس بدی نسبت به تو دارم.
‫برای همینم ازت می‌خوام که قضاوتت رو ‫بذاری یه هفته بعد.
‫اون موقع هم می‌تونین قضاوت کنی.
‫نمی‌خواستم اینم پیش بکشم،
‫ولی این هزینه‌های نگهداری که ‫همیشه ازش غر می‌زنی...
‫چی؟
‫هزینه‌های نگهداری چی شده؟
‫فکر کنم یه مشکلی دارن.
‫راستشو بگم، داشتم درباره‌ش تحقیق می‌کردم.
‫داشتی درباره این موضوع تحقیق می‌کردی؟
‫باید بهم می‌گفتی.
‫پس داشتی اینکارو می‌کردی.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫پس بهت یه هفته فرصت میدم. ‫همین و بس.
‫یک هفته.
‫»» ترجمه از سیروس فخری ««
‫رئیس.
‫چطور پیش رفت؟
‫یه هفته‌ی دیگه فرصت خریدم.
‫باید در عرض یک هفته صندوق رو پیدا ‫و بعدش جیم بزنیم.
‫مارمولک رو بیارید اینجا.
‫- باشه. ‫- مارمولک.
‫داشتم درباره‌ش فکر می‌کردم.
‫خب؟
‫خیلی فکر کردم،
‫اما فرض کنیم مدیر تأسیسات، ‫مدیر حسابداری،
‫و رئیس انجمن با هم دست به یکی کرده باشن ‫و پول صندوق رو بالا کشیده باشن.
‫ولی بازم،
‫نباید اینطوری کل حساب رو خالی می‌کردن.
‫تو فقط چند روزه رئیس شدی و ‫فورا این موضوع رو فهمیدی.
‫مجتمع‌های مسکونی ‫هزینه‌های ثابت ماهانه دارن،
‫و مدام هم هزینه‌های اضطراری ‫و پیش‌بینی‌نشده پیش میاد.
‫خالی کردن کامل حساب...
‫اصلا منطقی پشتش نیست.
‫می‌خوای چی بگی؟
‫باید یکی پشت این قضیه باشه.
‫چی؟
‫سه روش اصلی برای بالا کشیدن پول صندوق وجود داره.
‫اول اینکه حساب‌وکتاب‌ها رو دستکاری کنن
‫و کم‌کم یه مقدار از پول رو بردارن.
‫دوم اینکه هزینه‌های ساخت‌وساز رو ‫بیشتر از مقدار واقعی اعلام کنن،
‫پول اضافی رو پرداخت کنن ‫و بعد از پیمانکار پورسانت بگیرن.
‫سوم هم اینکه کلا بگن «به درک» ‫و پول رو خرج کنن.
‫تو از کدوم روش استفاده کردی؟
‫من مشخصا هر سه رو باهم ترکیب کردم.
‫بهرحال هیچکدوم از این روش‌ها
‫باعث نمیشه که حساب بانکی ‫کاملا خالی بشه.
‫چرا؟ برای اینکه پول رو بدون اینکه ‫گیر بیفتی بالا بکشی،
‫هزینه‌های اضطراری بهترین راهه، ‫چون کسی بهش شک نمی‌کنه.
‫این یعنی یه شخص خیلی قدرتمند ‫پشت اوناست.
‫پس یه نفر از پشت‌صحنه ‫داره صندوق ذخیره تعمیرات رو کنترل می‌کنه؟
‫کی؟
‫من از کجا بدونم؟
‫- کیف رو بیار. ‫- توی کمده.
‫- بازم دلت می‌خواد بریم پشت‌بام؟ ‫- صبر کن.
‫باعث میشه فکرت بهتر کار کنه.
‫یه راهی برای فهمیدنش هست.
‫با اختیاری که داری، از صندوق برداشت کن.
‫ساخت‌و‌ساز باشه یا هرچیز دیگه‌ای،
‫یه کاری درست کن که مجبور بشی ‫از صندوق ذخیره استفاده کنی.
‫اما اگر ساخت‌وساز ادامه پیدا کنه
‫در حالی که حساب خالیه،
‫یعنی پول پرداخت شده
‫و یک نفر هزینه‌ی پیمانکار رو داده.
‫تعمیر آسانسور هزینه زیادی داره. ‫استفاده از این صندوق مشکلی ایجاد نمی‌کنه؟
‫اصلا و ابدا.
‫صندوق ذخیره تعمیرات دقیقا برای چنین مواقعی هست.
‫وقت نداریم.
‫هر چیزی که بشه هزینه‌ش رو ‫از صندوق ذخیره پرداخت کرد، پیدا کنید.
‫- چشم. ‫- باشه.
‫حتی یک کاشی یا میخ هم نباید از زیر چشممون دور بمونه.
‫چیزهایی که سالم به نظر می‌رسن رو هم بررسی کنید.
‫از فردا،
‫کاری می‌کنیم که اینجا همیشه ‫در حال تعمیر و ساخت‌وساز باشه.
‫- بیاید پیدا کنیم... ‫- ایرادهای ساختمانی!
‫بیاین یه چیزی پیدا کنیم...
‫دهانه‌ی فاضلاب‌ها خیلی بازه.
‫باید درست بشن.
‫بیاین اینجا.
‫می‌تونیم ترک‌های اینجا رو تعمیر کنیم.
‫دیدی؟ ‫گفتم که کلی چیز پیدا میشه.
‫- یکی دیگه‌ام اینجاست. ‫- یکی هم اینجاست.
‫منم یکی اینجا پیدا کردم.
‫اون سلفیه.
‫داره نشت می‎کنه.
‫رفع نشتی.
‫مارمولک، رنگ این با بقیه فرق داره. ‫قضیه‌ش چیه؟
‫طرحش اینطوریه بابا.
‫- چیه؟ ‫- اینجا پام به یه چیزی گیر کرد.
‫سلام.
‫رئیس جدید خیلی سخت داره کار می‌کنه.
‫آره، خوشحالم اون رئیس شد.
‫- آره، کارش رو عالی انجام میده. ‫- آره، همینطوره.
‫چرا داره خودشو به آب و آتش می‌زنه؟
‫کار همگی عالی بود.
‫بیاین از ناهارمون لذت ببریم.
‫- بله. ‫- آره.
‫از همه‌شون گذاشتین؟
‫سودتون از کجاست؟
‫من یه ساندویچ ایتالیایی ‫با نون غلات می‌خوام،
‫سالاد تخم‌مرغ خامه‌ای با آووکادوی اضافه،
‫گوشت، پپرونی و پنیر هم داشته باشه.
‫برای سس هم پیاز شیرین کم‌شکر،
‫سرکه‌ی قرمز تند و کمی نمک می‌خوام.
‫- شما چی می‌خورین؟ ‫- یکیشو می‌تونی بخوری.
‫کلا یه ساندویچه.
‫واقعا؟
‫من یه ساندویچ گوشت می‌خوام.
‫بس کنین. ‫همه یه چیز سفارش میدیم.
‫لطفا ساندویچ استیک پنیری.
‫جدا خوشمزه‌س.
‫چیه؟ خیلی خوشمزه‌س.
‫همین منو تا شام سیر نگه می‌داره.
‫این واسه مَردی به سن من هم مناسبه.
‫ما برای خرج کردن صندوق ذخیره، ‫یه‌سری موارد پیدا کردیم،
‫اما حالا باید چیکار کنیم، آقای پارک؟
‫باید نقشه رو جلو ببریم.
‫[مدیر تاسیسات]
‫آقای چوی، امروز باید یه جلسه فوری ‫نمایندگان ساختمان برگزار کنیم.
‫مجتمع ما وضعش خرابه.
‫بیاین مشکلات رو یکی یکی حل کنیم.
‫[جلسه فوری ‫برگزارکننده: پاره هه‌کانگ]
‫بسیارخب.
‫سلام.
‫من پارک هه‌کانگ، رئیس ترو ولیو هستم.
‫امروز این جلسه فوری رو تشکیل دادم
‫چون چندین مشکل داریم که ‫فورا باید بهشون رسیدگی بشه.
‫حدود شش سال از سکونت ساکنان گذشته،
‫برای همین کم‌کم داریم ‫مشکلاتی رو اینجا و اونجا می‌بینیم.
‫پس اول،
‫می‌خوام ترک‌های کاشی پارکینگ رو تعمیر کنم.
‫این باید با صندوق ذخیره تعمیرات بلندمدت حل بشه.
‫عذر می‌خوام.
‫کف پارگینگ کاملا بدون مشکله.
‫چون تازه به این سمت رسیدین، ‫احتمالا اینو نمی‌دونین،
‫ولی نمی‌تونین همینطور بی‌محابا ‫از صندوق استفاده کنین.
‫منم نگفتم بی‌محابا استفاده کنیم.
‫گفتن برای این مورد می‌شه ‫از صندوق ذخیره استفاده کرد،
‫چون برای تعویض و تعمیر تأسیسات ساختمانه.
‫فقط چون امکان استفاده ازش هست،
‫دلیل نمی‌شه این تعمیر واقعا ضروری باشه.
‫شما دارین میگین
‫که چون هزینه‌اش از صندوق تامین می‌شه، ‫می‌تونیم هر چیزی رو که
‫سالمه خراب کنیم یا عوض کنیم؟
‫من اطراف مجتمع رو بررسی کردم
‫و اصلا هم بدون مشکل نبود.
‫همه‌جا لب‌پریدگی و خط‌ و خش هست.
‫تعمیرات کاملا ضروریه.
‫باید تا وقتی می‌شه دست نگه داریم.
‫نباید پول صندوق رو همینطوری هدر بدیم.
‫هدر بدیم؟
‫بار اولشونه که رئیس میشن.
‫یکم از این کار بی‌اطلاع هست.
‫پس بیاین به رای بذاریم.
‫اینجا کی موافقه که باید ترک‌های پارکینگ رو
‫الان تعمیر کنیم؟
‫خیلی‌خب، کی مخالفه؟
‫مورد دوم در دستور جلسه،
‫تعمیر نشتی در اتاق ماشین‌آلاته.
‫کی مایله از صندوق دخیره استفاده کنیم؟
‫کی مخالفه؟
‫چی؟ همه مخالف هستن.
‫و تعویض سنگ‌فرش‌ها.
‫کی مخالفه؟
‫چرا داره سوال می‌پرسه؟
‫مشخصه دیگه.
‫من می‌دونستم. ‫گفتم که اینطوری میشه.
‫چهارمین دستور جلسه،
‫چه کسی اینجا با رنگ‌آمیزی نمای ساختمان‌ها مخالفه؟
‫مورد بعدی، تعویض کاشی‌ها و تعمیر کف سالن اجتماعاته.
‫کی مخالفه؟
‫تعویض سامانه‌ی تشخیص خودکار آتش‌سوزی.
‫کی مخالفه؟
‫بسیارخب، از همگی ممنونم.
‫چرا همه با حرفای عمو مخالف هستن؟
‫عمو هه‌کانگ هنوز رابط‌های خودش رو نداره.
‫دنیا همینقدر ظالمه.
‫آدم‌ها طرف یکی رو می‌گیرن
‫و می‌خوان تیم خودشون برنده بشه ‫و طرف مقابل ببازه.
‫این حرفا واسه تربیتت درست نیست.
‫پس جلسه نمایندگان ساختمان رو ‫همینجا تمام می‌کنیم.
‫ممنونم.
‫سو گانگ‌وون داره کارشو خوب انجام میده.
‫همه مخالفت کردن.
‫رئیس جدیدمون اونقدری جسور هست ‫که عتیقه رو جاسازی می‌کنه.
‫حالا چیکار می‌کنه؟
‫مطمئنم که همینطوری دست‌روی‌دست نمی‌ذاره.
‫قربان.
‫از شعبه مرکزی بانک هانسو تماس داشتیم.
‫چرا؟
‫رئیس انجمن ساکنان ترو ولیو
‫برای برداشت کامل صندوق ذخیره رفته بود.
‫چی؟
‫اون فهمیده که حساب خالیه.
‫آقای کیم.
‫الان می‌گیرم چی شده.
‫الان می‌فهمم چرا پارک هه‌کانگ خودشو ‫به آب و آتش زد که رئیس بشه.
‫دلیلش چیه؟
‫صندوق ذخیره.
‫رئیس شد تا صندوق ذخیره رو بالا بکشه.
‫اصلا فکرشم نمی‌کردم که دلیلش این باشه.
‫حالا که فهمیده حساب خالیه، ‫می‌خواد ازش استفاده کنه.
‫چقدر هیجان‌زده شدم.
‫الان عقل از سرم می‌پره.
‫یه حس لذت شدید بهم دست داده!
‫این نماینده‌ها چشونه؟
‫چرا دارن با همه‌چی مخالفت می‌کنن؟
‫حس می‌کنم اصلا توی کارهای انجمن کمک نمی‌کنن.
‫اجازه برکنار کردن اونا رو دارم؟
‫نمایندگان ساختمان توسط ساکنین انتخاب شدن،
‫پس اگه اونا تهمت فساد نزنن، ‫نمی‌تونین برکنارشون کنین.
‫دارن سر راه بهبود این مجتمع قرار می‌گیرن.
‫این خودش فساده دیگه.
‫قربان.
‫اونجاس.
‫ایشون مدیر حسابداری ماست.
‫اما فرض کنیم مدیر تأسیسات، ‫مدیر حسابداری،
‫و رئیس انجمن با هم دست به یکی کرده باشن ‫و پول صندوق رو بالا کشیده باشن.
‫ولی بازم،
‫نباید اینطوری کل حساب رو خالی می‌کردن.
‫مدیر حسابداری.
‫چون تعطیلات رفته بودن، ‫قسمت نشد ایشون رو ببینید.
‫هاجونگ، ایشون رئیس هستن.
‫مشتاق دیدار شما بودم.
‫سلام. من کانگ هاجونگ هستم.
‫منم پارک هه‌کانک هستم. ‫خوشوقتم.
‫همچنین.
‫از الان به بعد، کلی حرف باهم داریم.
‫واقعا؟
‫دفعه‌ی بعد حرف می‌زنیم.
‫الان دارم میرم.
‫گمونم مجتمع ما داره عوض میشه.
‫مَردی که تنها زندگی می‌کرد، شده رئیس.
‫اون تنها زندگی نمی‌کنه.
‫اتفاقا خانواده بزرگی داره.
‫تنها زندگی می‌کنین؟
‫چطور؟ ‫مشکلی هست؟
‫یعنی اون یه نفر دیگه بود؟
‫پارک هه‌کانگ چاره‌ای جز عقب‌نشینی نداره.
‫امروز می‌فهمید
‫- که نمی‌تونه هر کاری دلش خواست انجام بده. ‫- دقیقا.
‫حتما بعد از رئیس شدن، ‫خیلی خودش رو بالا می‌گرفته.
‫- چقدر حال کردم. ‫- بدجور.
‫می‌فهمه که محبوب بودن همیشه به درد نمی‌خوره.
‫وقتی پارک هه‌کانگ از سمت خودش کنار بره، ‫شما باید برگردید سر جایگاه‌تون.
‫حتما.
‫فکر کنم این خاصیت دنیاست.
‫چه خوشمزه و شیرینه.
‫همه‌چیز روند طبیعی خودش رو
‫دنبال می‌کنه.
‫البته.
‫چرا همه‌شون مخالف استفاده از ‫صندوق ذخیره هستن؟
‫آقای پارک، آروم باش.
‫باید دیوونه باشم که در چنین زمانی ‫بخوام دروغ بگم.
‫الان شما دارین غذا، پناهگاه و لباس منو تهیه می‌کنین.
‫- خب؟ ‫- خدای من.
‫دیدی قبل‌تر،
‫حامی‌های رئیس سو هنوز دارن ‫خودشون رو خوار و خفیف می‌کنن.
‫یعنی رئیس سو هنوز هم داره ‫رشوه و پورسانت می‌ده.
‫- رشوه؟ ‫- آره.
‫حتی بعد از اینکه آقای پارک رئیس شد،
‫اون عوضی‌ها هنوز هم به رئیس سو چسبیدن
‫و دارن ازش دستور می‌گیرن.
‫چرا دارن اینکارو می‌کنن؟
‫چون هنوزم یه منفعتی براشون داره.
‫اگه ازت بپرسم چه منفتی،
‫میگی خودم باید بفهمم؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫باز می‌خوای بری داخل کیف؟
‫تا کی می‌خوای با این منو تهدید کنی؟
‫چیز تازه‌ای ندارین؟
‫چرا عصبانیتت رو سر من خالی می‌کنی.
‫باید به حساب چاپلوس‌های رئیس سو برسی.
‫شماها طرفدارهای رئیس سو ‫بین نماینده‌های ساختمان رو بررسی کنید.
‫وقت زیادی برامون نمونده.
‫باید هر چیزی که می‌تونیم پیدا کنیم ‫و برای استفاده از صندوق، از شرشون خلاص بشیم،
‫تا بفهمیم پول کجا رفته.
‫رئیس سو و اون چاپلوس‌ها رو...
‫خودم تکه تکه می‌کنم.
‫اصول اولیه‌ی تحقیق درباره‌ی آدم‌ها رو یادت رفته؟
‫آره، دارم میرم بیرون.
‫چقدر ریز نوشتن.
‫هی، باید قبض‌ها رو نگاه کنی. ‫چرا داری غذاها رو نگاه می‌کنی؟
‫اصلا چیز بدردبخوری پیدا نمی‌کنم.
‫شاید دیگه قلق کار از دستمون رفته.
‫من دوباره بررسی‌شون می‌کنم.
‫تا وقتی رئیس سو هنوزم قدرت رو در دست داره، ‫نمی‌تونیم از صندوق استفاده کنیم.
‫اول باید از شر اونا خلاص بشیم.
‫من اومدم.
‫اینا چیه؟
‫چرا قبض بقیه ساکنین دست ایناست؟
‫چرا قبض گرمایش اونا صفره؟
‫اینم صفره.
‫اینم همینطور؟
‫صبر کن. چطور ممکنه همه‌شون صفر باشه؟
‫چی شده؟
‫این خونه‌ها چشونه؟
‫- قبض گرمایش اونا صفره. ‫- چی؟
‫چیه؟ ‫بذار منم ببینم.
‫امکان نداره.
‫این اصلا منطقیه؟
‫بیش از صد خانوار؟
‫دقیقا 123 واحد مسکونی، ‫قبض گرمایش‌شون صفر شده.
‫بررسی کردیم که هزینه‌ی آب و ‫پارکینگشون رو پرداخت می‌کنن،
‫اما فقط قبض گرمایش‌شونه که صفره.
‫این‌ها همون واحدهایی هستن که ‫قبض گرمایش‌شون صفره.
‫اون‌ها نماینده‌های ساختمان هستن،
‫از جمله نزدیک‌ترین حامیان رئیس سو.
‫حتی نماینده‌های سابق هم هستن.
‫از وقتی رئیس سو انجمن رو تشکیل داد،
‫تمام این سال‌ها خودش رئیس بوده.
‫پس قبض گرمایش تمام حامیانش صفره.
‫درسته.
‫اکانت‌هایی که درباره‌ی شما ‫نظرهای منفی می‌نوشتن،
‫همون‌هایی هستن که ‫قبض گرمایش‌شون صفر ثبت شده.
‫پس حتی یه تیم برای ترول کردن هم راه انداخته بوده.
‫مشخصه این آدما خیلی وقته کارشون اینه.
‫اون شش سال پیش انجمن رو راه انداخت، درسته؟
‫پس یعنی شش ساله که قبض گرمایش پرداخت نکردن.
‫پس اینطوری بهشون رشوه میده.
‫اما اگر 123 واحد هزینه‌ی گرمایش‌شون رو ‫پرداخت نمی‌کردن،
‫پس چه کسی هزینه‌ی اون‌ها رو می‌داده؟
‫بقیه 9000...
‫پس 9.677 خانوار دیگه ‫هزینه‌ی اونا رو پرداخت می‌کردن.
‫درسته.
‫ولی حتی نمی‌دونن که داشتن اینکارو می‌کردن.
‫خیلی مسخره‎س.
‫یعنی هیشکی توی شش سال اینو نفهمیده؟
‫نباید اینو به رسانه‌ها گزارش بدیم؟
‫گزارش بدیم؟
‫آره، درسته.
‫اگه اینو عمومی کنیم، مجبور میشن از سمت خودشون
‫بعنوان نماینده ساختمان کنار برن.
‫آره! توی چنین مواقعی، ‫مغزت خوب کار می‌کنه.
‫اینطوری می‌تونی تمام کسانی که ‫علیه‌ت هستن رو یکجا حذف کنی.
‫آره.
‫پس می‌خوای دوباره بخاطر ‫قبض گرمایش خودتو شهید کنی؟
‫چی؟
‫مگه «شهید قبض گرمایش» رو نمی‌شناسی؟
‫مشهورترین شهید بعد از مبارزان استقلال،
‫همین شهید قبض گرمایشه.
‫شهید قبض گرمایش...
‫[پارک هه‌کانگ اینجاست ‫تا از قبض گرمایش شما محافظت کنه!]
‫[در برابر فساد قبض‌های گرمایش پاسخگو باشید!]
‫دیگه دارن شورش رو درمیارن.
‫ما چه جور انسانی هستیم؟
‫ما مردمی مقاوم هستیم که ‫در دشت‌های منچوری قدم گذاشتیم،
‫دلاوری‌مان را به سراسر جهان نشان دادیم،
‫و در برابر تهاجم بیگانگان ‫و بحران‌ها متحد ایستادیم.
‫امروز با روحیه‌ی مبارزان استقلال ‫که در بزرگ‌ترین بحران میهن‌مان
‫همه‌ی هستی خود را برای ایستادگی فدا کردند، ‫اینجا ایستاده‌ام.
‫دوستان،
‫در مجموع 123 خانوار
‫در طول این شش سال، ‫هیچ قبل گرمایشی پرداخت نکردن.
‫من به این حقیقت پی بردم.
‫اون 123 خانوار به لطف کسی ‫که از قدرت سوءاستفاده می‌کنه
‫دارن از گرمایش مفت و مجانی لذت می‌برن.
‫قبض گرمایش صفر؟
‫بله، خانم دبیر ارشد.
‫من نتونستم در برابر همچین ‫سوءاستفاده ‌ای از قدرت ساکت بمونم.
‫قول می‌دهم تمام فسادهای پنهان
‫در این مجتمع مسکونی را افشا کنم
‫و با این اقدامات غیرقانونی
‫مبارزه کنم!
‫دوستان!
‫شهید قبض گرمایش!
‫من پارک هه‌کانگ، مشکل‌گشای شمام.
‫شهید قبض گرمایش!
‫پارک هه‌کانگ، مشکل‌گشا!
‫قبض گرمایش خودتون رو پرداخت کنید!
‫همه باید قبض گرمایش‌شون رو پرداخت کنن.
‫من این مشکل رو حل می‎کنم.
‫رئیس سابق و نمایندگان هیچ قبض گرمایشی ‫پرداخت نمی‌کردن.
‫نباید اول اون دزدها رو بگیریم؟
‫اون عوضی‌ها پول ما رو خوردن.
‫بقیه خانوارها داشتن پول قبض اونا رو پرداخت می‌کردن.
‫این منصفانه نیست.
‫این سوءمدیریت نیست. ‫این کلاهبرداریه.
‫ما این افراد رو به عنوان نماینده انتخاب کردیم
‫که فقط سرمون کلاه بذارن؟
‫بهانه نیارید. مسئولیتش رو بپذیرید.
‫ما از این قضیه ساده نمی‌گذریم.
‫صبر کن.
‫من ریاضی خوندم.
‫فرض کنیم میانگین قبض گرمایش ‫یک واحد 112 متری در زمستان،
‫حدود 200 هزار وون باشه.
‫پس طی پنج ماه می‌شه یک میلیون وون،
‫و طی شش سال می‌شه شش میلیون وون.
‫مصرف آب گرم در فصل‌های بهار، ‫تابستون و پاییز هم هست.
‫پس فرض کنیم در مجموع حدود 10 میلیون وون بشه.
‫اما 123 واحد وجود داره،
‫پس می‌شه یک میلیارد و 230 میلیون وون.
‫1.23 میلیارد؟
‫این ماجرا از این به بعد ‫به نام «حادثه 123» شناخته خواهد شد.
‫ما از این قضیه خبر نداشتیم.
‫ما تمام 123 خانوار رو بررسی می‌کنیم.
‫ما نمی‌تونیم تمام قبض‌های خانوارها رو ‫هر ماه بررسی کنیم.
‫نگران نباشید. ‫لطفا فقط...
‫بله، متاسفم.
‫صمیمانه عذر می‌خوایم.
‫بسیارخب.
‫اطلاعی نداشتیم.
‫هرچی بشه، باید خودتو به اون راه بزنی.
‫بله، دفتر مدیریت.
‫ما چی می‌دونیم؟
‫پارک هه‌کانگ باز هم نتونست خودش رو قاطی نکنه.
‫انگار هر کاری می‌کنه ‫فقط برای اینه که روی اعصابمون بره.
‫باید همون اول به هر دری می‌زدیم ‫تا جلوی انتخاب شدنش رو بگیریم.
‫درست میگی.
‫چیکار کنیم؟ ‫توی فروم آنلاین جنجال بپا شده.
‫قربان، لطفا یه چیزی بگین.
‫خب...
‫فقط محکم بگین که ما اطلاع نداشتیم...
‫بگین کنتور گاز خراب شده بود.
‫اگه بگیم اطلاع نداشتیم، ‫چیکار می‌تونن بکنن؟
‫ولی آخه اینطوری تاثیری داره؟
‫پس باید قبول کنیم که نماینده‌های ساختمان
‫و بعضی از ساکنانی که برای ما نظر مثبت می‌نوشتن،
‫تا الان قبض گرمایش صفر دریافت می‌کردن؟
‫یعنی باید حقیقت رو بگم؟
‫باهمدیگه پایین کشیده بشیم؟
‫مدت زیادیه که از مزایای کار سود بردین.
‫یکم از مغزتون استفاده کنین...
‫تا فکری به ذهنتون بیاد، باشه؟
‫فقط یکم به اون مغزتون فشار بیارید.
‫نمی‌تونین فکر کنین؟
‫پنت‌هاوس شما هم شش ساله ‫که هیچ قبض گرمایشی نداشته.
‫به نظر میاد رئیس سو ‫بیش از حد به شما وفادار بوده.
‫ظاهرا سو گانگ‌وون هم مشغول کار جالبی بوده.
‫اون 122 واحد باقی‌مونده،
‫یا به رئیس سو نزدیک بودن
‫یا یه جور ارتباطی باهاش داشتن.
‫گانگ‌وون هم آدم جسوریه، نه؟
‫دست به کاری زد که حتی من ازش نخواسته بودم.
‫با خودش چه فکری کرده بود؟
‫عذر می‌خوام، قربان.
‫[لی سانگ‌گیو، مدیر روزنامه گونگ‌یونگ دیلی]
‫- قربان، فکر کنم بهتره جواب اینو بدید. ‫- بسیارخب.
‫الو. حالتون چطوره؟
‫می‌خواستم باهاتون تماس بگیرم.
‫بنزینت داره تموم می‌شه، نه؟
‫چطوره پُرش کنیم؟
‫آقای کیم.
‫از صندوق ذخیره استفاده کنیم.
‫«آثار کشف‌شده در محل شهرک جدید اوما...
‫جعلی از آب درآمدند.»
‫«توسط گروهی مخالف پروژه‌ی ‫شهرک جدید برنامه‌ریزی شده بود.»
‫سناریوی قشنگی نیست؟
‫کل باک رو بهش بده.
‫یک خودرو برای رئیس روزنامه گونگ‌یونگ دیلی...
‫و یک جعبه میوه برای رسانه‌های آنلاین.
‫رویای خانه‌دار شدن باز هم به تعویق افتاد.
‫این روزها یوتیوبرها تأثیر زیادی ‫روی افکار عمومی دارن،
‫پس اونجا هم چند نفری رو نمک‌گیر کنیم.
‫چطور می‌خوان هدف تأمین 70 هزار ‫واحد مسکونی رو محقق کنن؟
‫یه چیز قشنگ بفرست.
‫پس چرا؟ ‫کی می‌خوای جلوی شهرک جدید رو بگیره؟
‫کی عتیقه‌ها رو اونجا دفن کرده؟
‫آقای کیم.
‫امروز مبلغ هنگفتی هزینه کردیم، مگه نه؟
‫مطمئنم رسانه‌ها بعد از اینکه ‫این همه پول گرفتند، کوتاه میان.
‫و پارسال هم سه میلیارد ‫برای آپارتمان هیونپو خرج کردی،
‫اما به‌زودی حسابرسی انجام می‌شه.
‫چیکار می‌کنین؟
‫مجتمع آپارتمانی سویونگ‌دونگ.
‫چقدر از صندوق ذخیره‌شون باقی مونده؟
‫داریم از صندوق ذخیره اونم استفاده می‌کنیم،
‫پس چیزی یکم بیشتر از شش میلیارد مونده.
‫پس بهتره از اون استفاده کنم.
‫می‌دونی،
‫هروقت که از صندوق ذخیره یه مجتمع استفاده می‌کنم،
‫حس می‌کنم مثل بچه‌ای هستم که ‫بدون اجازه‌ی بابا قلکش رو خالی می‌کنه.
‫ولی بابا اصلا هیچی نمی‌دونه.
‫درست مثل ساکنین.
‫واسه عدم پرداخت قبض گرمایشه ‫چه بهونه‌ای می‌خوان بیارن؟
‫واضحه.
‫میگن کنتور گاز خراب بوده،
‫ولی اونا اطلاع نداشتن.
‫همیشه همین بهونه رو میارن.
‫مهم نیست چی رو بهونه کنن.
‫فقط باید بررسی کنیم که آیا از ‫صندوق ذخیره پولی پرداخت می‌شه یا نه.
‫مطمئنی تعویض کنتورهای گاز ‫از محل صندوق ذخیره انجام می‌شه؟
‫آره. برای هر متجمع قضیه فرق داره،
‫ولی خوشبختانه، این موضوع در آیین‌نامه ذکر شده.
‫- بهتره که از حرفت مطمئن باشی. ‫- مطمئنم.
‫و می‌تونیم از این فرصت استفاده کنیم
‫و جناح رئیس سو رو یک‌جا از بین ببریم.
‫[جلسه دفاع حادثه 123 ترو ولیو استیت]
‫فکر کردین ما خیریه داریم؟
‫اینو باید توی صفحه اول روزنامه‌ها چاپ کنن!
‫من که باورم نمیشه.
‫چطور تونستین اینکارو باهامون بکنین؟
‫من از سمت خودم کنار می‌کشم
‫و دوباره تبدیل میشم به یکی از ساکنان عادی...
‫مجتمع ترو ولیو...
‫شوخیت گرفته؟
‫کنار کشیدن چیزی رو حل نمی‌کنه!
‫فکر کردی با این کار مشکل حل میشه؟
‫باید اینو به پلیس گزارش بدیم.
‫باید تقاضای حسابرسی کنیم
‫و مو به مو مشخص کنیم چه اتفاقی افتاده،
‫با تمام جزئیات.
‫موافق نیستین؟
‫- راست میگی. ‫- آره.
‫یعنی میگم...
‫راستش من متوجه نمیشم که چرا ‫همه‌چیزو گردن ما می‌اندازین.
‫کنتور گاز ما خراب بود.
‫می‌خواستی چیکار کنیم؟
‫خود شماها هر روز به کنتور گازتون زل می‌زنین؟
‫حتی اگه کنتور گاز رو ندیده باشی،
‫قبض گاز رو که دیدی.
‫چله‌ی زمستون قبض گازت صفر اومده.
‫چطور ممکنه توی شش سال اینو متوجه نشده باشی؟
‫شش سال!
‫می‌شنوین چی میگه؟ ‫ناسلامتی این نماینده ساختمان بوده!
‫- مسخره‌س! ‫- نماینده‌هام آدم هستن.
‫بعضی وقتا سرمون شلوغه ‫و نمی‌رسیم قبض رو بررسی کنیم.
‫قبض‌های من اتوماتیک پرداخت میشن، ‫برای همین بررسی‌شون نمی‌کنم.
‫پرداخت اتوماتیک؟
‫یعنی ما آدم نیستیم؟
‫شوخیت گرفته؟ ‫پرداخت اتوماتیک؟
‫اینا یه مشت چرندیاته. ‫هی.
‫بازم یکم عجیبه.
‫چرا این اتفاق فقط برای نماینده‌های ساختمان افتاده؟
‫منظورم دقیقا همینه.
‫و ما مادرها واقعا نمی‌فهمیم چطور مدیر تأسیسات
‫شش سال از این موضوع خبر نداشته.
‫آقای چوی، نظارت بر این چیزا وظیفه‌ی شماست.
‫آقای چوی، بیا اینجا.
‫یه چیزی بگو. ‫بیا اینجا.
‫- بهمون بگو. ‫- همه‌چیو بهمون بگو.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫به همه توضیح بده.
‫من...
‫خب...
‫واقعا حرص آدمو درمیاره.
‫حرفی ندارم.
‫واقعا متاسفم.
‫آقای چوی، ازت مایوس شدم.
‫اصلا نمی‌دونستم همچین آدمیه.
‫باورنکردنیه.
‫همگی آروم باشید!
‫درک می‌کنم چه حسی دارین،
‫ولی این اتفاق دیگه افتاده، ‫و الان باید براش راه‌حل ارائه بدیم.
‫اصلی‌ترین موضوع اینکه
‫باید کنتورهای خراب رو جایگزین کنیم.
‫- با صندوق ذخیره... ‫- ولی...
‫بله؟
‫چرا برای این از صندوق ذخیره استفاده می‌کنین؟
‫در آیین‌نامه‌ی مدیریت ذکر شده
‫که تعویض کنتورهای گاز باید از ‫محل صندوق ذخیره انجام شود.
‫پس من طبق آیین‌نامه این مشکل رو حل می‌کنم.
‫چیزی می‌خواین بگیین؟
‫من طبقه‌ی بالای ساختمان 123 زندگی می‌کنم.
‫مشخص شد که قبض منم صفر بوده.
‫ازش اطلاعی نداشتم.
‫من کنتور گاز یا قبض‌هام رو بررسی نمی‌کنم.
‫می‌دونم گفتنِ «نمی‌دونستم» ممکنه ‫بی‌مسئولیتی به نظر برسه،
‫اما من با حرف‌های نماینده‌های ساختمان موافقم.
‫کارهای اونم یکم مشکوک بود.
‫برای همین،
‫من هزینه‌ی تمام قبض‌هایی
‫که تابحال پرداخت نکردم رو میدم.
‫پس بهتر نیست همه‌ی نماینده‌های ساختمان هم،
‫همین کار رو بکنن؟
‫صبر کنین.
‫این که تقصیر ما نبود.
‫چرا ما باید هزینه‌ی...
‫خب، الان که متوجه شدید، ‫پس باید پرداخت‌شون کنین.
‫قبض‌های گرمایشی که شما پرداخت نکردید،
‫تا الان توسط بقیه‌ی ساکنان پرداخت شده.
‫لااقل باید از این بابت شرمنده باشید.
‫ما همه همسایه هستیم.
‫- درست میگه. ‫- آره.
‫همگی...
‫مردی که در پنت‌هاوس زندگی می‌کنه واقعا فرق داره.
‫می‌گن آدم وقتی پول داشته باشه، ‫دست‌ودلباز می‌شه،
‫ولی به نظر میاد اون علاوه بر پول، وجدان هم داره.
‫این واقعا تحسین‌برانگیزه.
‫کارتون درسته.
‫- ایول! ‫- تحسین‌برانگیزه.
‫آقای سو.
‫نظر شما چیه؟
‫من؟ من...
‫آقای سو.
‫خب، من...
‫حالا که نظر منم پرسیدید،
‫منم میگم باید قبوض خودمون رو پرداخت کنیم.
‫- رئیس سو. ‫- رئیس سو.
‫چی دارین میگین؟
‫البته.
‫معلومه که باید هزینه‌ش رو بدن.
‫خیلی‌خب. این عالیه.
‫پس حالا،
‫دوباره همه‌ی واحدهایی که قبض گرمایش‌شون ‫صفر بوده رو بررسی می‌کنم
‫و تمام هزینه‌هایی که پرداخت نکردن رو ازشون می‌گیرم.
‫و مطمئن میشم که...
‫تا هزینه‌های جمع‌آوری‌شده رو ‫بین 9677 واحد باقی‌مونده تقسیم کنیم،
‫واحدهایی که تا الان مجبور بودن ‫مبلغ اضافی پرداخت کنن.
‫شما بی‌نظیرید.
‫دوستت داریم!
‫رئیس پارک.
‫امروز انگار خودِ پادشاه سلیمان بودی.
‫«پول‌هایی که ناعادلانه به دست آمده رو پس بگیرید
‫و عادلانه بین مردم تقسیم کنید.»
‫این خیلی عالی بود.
‫بیشتر من با حرفاتون تحت‌تاثیر قرار گرفتم.
‫درهرصورت ازتون متشکرم.
‫رئیس پارک، به کار خوب‌تون ادامه بدید.
‫خدانگه‌دار.
‫- خدانگه‌دار. ‫- خداحافظ.
‫برام جالب بود بدونم چه آدم‌هایی ‫توی پنت‌هاوس‌ها زندگی می‌کنن.
‫آقای لی؟
‫برخلاف اکثر آدم پولدارها، ‫اون خیلی خاگی و خفنه.
‫- می‌شناسیش؟ ‫- از کی این‌قدر تحسینش می‌کنی؟
‫از همون لحظه که دیدمش.
‫هر آدم پولداری قابل ‌تحسینه.
‫کارتون عالی بود، رئیس پارک.
‫- ممنونم. ‫- ما پشتت هستیم.
‫مرسی.
‫خداحافظ.
‫امروز کارت خوب بود.
‫ولی...
‫بپا خطایی ازت سر نزنه.
‫چهارچشمی مراقبت هستم.
‫بچه‌ها، کارتون امروز خوب بود. ‫بعدا می‌بینم‌تون.
‫- خداحافظ. ‫- خدانگه‌دار، خانم دبیر ارشد.
‫به سلامت، خانم.
‫بهتره یکم وزن کم کنی.
‫آقای کیم.
‫فیلم مرد عنکبوتی رو دیدی؟
‫بله، خیلی‌وقت پیش دیدم.
‫«قدرت بیشتر یعنی مسئولیت بیشتر.»
‫همون جمله‌ی معروفه؟
‫آره.
‫دیگه وقتشه سئو گانگ‌وون
‫پاسخگوی کارهاش باشه.
‫من بهش قدرت 9800خانوار رو دادم،
‫اما از دلش یک «شهید قبض گرمایش» بیرون اومد.
‫میشه گانگ‌وون رو به یک دیدار باهام دعوت کنی؟
‫چشم، قربان.
‫همه‌تون در جریان قرار گرفتید؟
‫- درباره حادثه قبض گرمایش حادثه 123؟ ‫- آره.
‫هر کدوم از ما سهم برابری از هزینه‌هایی که ‫اون 123 واحد پرداخت کردن دریافت می‌کنیم.
‫شنیدم قراره این مبلغ رو از شارژ این ماه کم کنن.
‫از این به بعد باید بیشتر حواسم به قبض شارژم باشه.
‫منم همینطور.
‫چون همیشه از حساب شوهرم پرداخت میشد، ‫تا حالا توجه نکرده بودم.
‫درهرصورت،
‫رئیس‌مون واقعا کارش درست نیست؟
‫هم خوشتیپه، هم مرد عمل.
‫همینو بگو.
‫این روزها دارم همه‌ی ‫جلسات انجمن ساکنان رو تماشا می‌کنم.
‫مثل تماشای سلبیریتی هست.
‫یکم با سلبریتی‌ها فرق داره.
‫اشتیاقش رو می‌فهمم.
‫کاری که درباره‌ی قبض‌های گرمایش انجام داد ‫واقعا تأثیرگذار بود.
‫اینکه ماجرای «حادثه‌ی 123» رو افشا کرد ‫و حتی مشکل رو حل کرد...
‫خیلی خیالم راحت شده که رئیس انجمن ما،
‫آدمی مثل اونه.
‫- درسته. ‫- گل گفتی.
‫دقیقا. منم خیلی خوشحالم.
‫بخورین تا سرد نشده.
‫نظرتون چیه یه چیز دیگه سفارش بدیم؟
‫[رئیس پارک هه‌کانگ]
‫بله؟
‫خانم دبیر ارشد، شما هستین؟
‫بیا بشین.
‫گفتی یه هفته وقت می‌خوای.
‫برای این بود...
‫که مشکل حادثه 123 رو حل و فصل کنی؟
‫این یه مشکل فوری بود.
‫الانم کلی کار انجام دادم.
‫این که وظیفه‌ت هست.
‫ولی...
‫رئیس پارک، یه هفته برات کافیه؟
‫چی؟
‫خداحافظ، خانم دبیر ارشد.
‫«قدرت بیشتر یعنی مسئولیت بیشتر.»
‫رئیس.
‫بله؟
‫منم، قربان.
‫می‌دونم که سرتون شلوغه،
‫ولی خواستم بپرسم برای تحویل گرفتن ‫اون پول کی مزاحم بشم؟
‫دو ساعت دیگه بیا.
‫بسیارخب.
‫این کف‌پوش چوبیِ مرغوب ایتالیاییه.
‫گفته بودن در برابر ترک خوردن مقاومه.
‫آقای کیم، فکر کنم ترک برداشته.
‫انگار با چوب گلف یکم محکم‌تر به زمین ضربه زدید.
‫ولی خیلی مشخص نیست.
‫واقعا؟
‫لعنتی.
‫کف 300 میلیون وونی من بخاطر تو خراب شد.
‫صدامو نمی‌شنوی؟
‫سو گانگ‌وون.
‫بیدار شو، سو گانگ‌وون.
‫سو گانگ‌وون!
‫نمیشه همینطوری بمیری!
‫مگه نمی‌دونی چقدر پول ازدست دادم؟
‫باید تا آخر وظیفه‌ات رو انجام می‌دادی.
‫- آقای کیم. ‫- بله، قربان.
‫باید منتقلش کنیم
‫به ته‌گووون.
‫مراقب باش.
‫[ته‌گووون]
‫خیلی‌خب.
‫حالا که بهش فکر می‌کنم،
‫واقعا چیزی برای ارائه نداشتی.
‫نه از پس کاری برمی‌اومدی، ‫نه حتی می‌تونستی کسی رو بخندونی.
‫پس چرا تبدیل نمی‌شی
‫به کودِ این کوه...
‫و از حالا به بعد خوب مراقب...
‫نهال‌های کوچولوی ما نباشی؟
‫خوب مراقب‌شون باش.
‫داره کجا میره؟
‫یه چیزی مشکوکه.
‫داره میره داخل.
‫عکس گرفتی؟ ‫- آره.
‫ته‌...چیه؟
‫ته‌گووون.
‫- ته‌گووون؟ ‫- آره.
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫سو گانگ‌وون.
‫سلام.
‫درست به موقع اومدی.
‫بله.
‫- آقای کیم، پول رو بهشون بده. ‫- چشم.
‫اصلا متوجه نمیشم
‫چطور پارک هه‌کانگ این قضیه رو فهمید.
‫- خیلی متاسفم، قربان. ‫- نه، مشکلی نیست.
‫خیلی سرگرم شدم.
‫قسم می‌خورم نمی‌ذارم دوباره اتفاق...
‫نکن.
‫عذر می‌خوام.
‫دارم از این وضعیت لذت می‌برم،
‫بذار پارک هه‌کانگ هر کاری دلش می‌خواد بکنه.
‫چشم.
‫حالا که اینجایی، باید ادای احترام کنی.
‫بسیارخب.
‫اینجا.
‫رئیس سابق، سو گانگ‌وون...
‫درختشه.
‫این درختیه که با گوشت و خون ‫سو گانگ‌وون رشد می‌کنه.
‫بیا بهش ادای احترام کنیم.
‫باشد که زندگی طولانی داشته باشی.
‫برگشت.
‫عکس بگیر.
‫کیسه پوله.
‫نقد؟
‫ته‌گووون؟
‫مدیر تأسیسات زمین خورد،
‫و دیدیم اون کیسه پر از اسکناس‌های 50 هزار وونی بود.
‫کارمند دیگه‌ای هم کار مشکوکی انجام داده؟
‫به‌جز مدیر تأسیسات، بقیه دارن اضافه‌کاری می‌کنن.
‫و فردا قراره کنتورهای گاز رو تعویض کنن؟
‫بله.
‫پس لابد پولش به دست مدیر تأسیسات رسیده.
‫من یه بررسی کردم. ‫ته‌گووون یه مزرعه کاشت نهاله.
‫کار اصلی‌شون فروش درخت‌ ‫برای فضای سبز مجتمع‌های مسکونیه.
‫مزرعه درخت؟
‫[پارک ته‌سان ‫ساخت‌وساز ته‌سان، نهالستان ته‌سان...]
‫[شبکه‌های تی‌اِس]
‫ ته‌گووون متعلق به شبکه‌های تی‌اِس هست.
‫این یک شرکت توسعه‌ی املاک هست،
‫یکی از شرکت‌های وابسته به ساخت‌وساز ته‌سان.
‫و شبکه‌های تی‌اِس،
‫توسعه‌دهنده‌ی ترو ولیو هستن،
‫در حالی که ساخت‌وساز ته‌سان ‫شرکت سازنده‌ی اونه.
‫[ساخت‌وساز ته‌سان]
‫پس یعنی ته‌سان پشت تمام این اتفاقاته.
‫مگه اصلا ما رو می‌بینن؟
‫رئیس.
‫هان؟
‫توی چنین جاهایی، بدون قرار قبلی کسی رو قبول نمی‌کنن.
‫بذار یه امتحانی بکنم.
‫سلام عرض شد.
‫لطفا به رئیس‌تون بگین که
‫رئیس انجمن ساکنان ترو ولیو به دیدن‌شون اومده.
‫منتظر شمان، آقا.
‫- چی؟ ‫- دنبالم بیاین.
‫من قراری نذاشتم.
‫…46. 47. 48. 49. 50. 51. 52.
‫52 امتیاز.
‫با پی‌بک، گوانگ‌بک، مئونگ‌تا،
‫یک «شِیک»، یک «سه‌گو» و یک «چهارگو»،
‫مجموعش می‌شه 342،800 وون.
‫اگر کسی در بازی‌ای که هر امتیازش 100 وونه، ‫بیش از 300 هزار وون برنده بشه،
‫دیگه فقط بازی نیست. ‫این قمار محسوب می‌شه.
‫نکنه تو هم قمار می‌کردی؟
‫تو بازی گُو-استاپ، مهم اینه که جریان بازی دستت باشه.
‫جریان بازی.
‫رد کن بیاد.
‫درسته که خانواده قلابی هستیم، ‫ولی بازم پدرشوهرتم.
‫هاری.
‫حداقل یه تخفیف بده.
‫وایسا. الو؟
‫سلام، من معلم گیونگ‎بوک از کلاس استنفورد هستم.
‫انگار گیونگ‌بوک کمی تب داره.
‫چی؟ ‫گیونگ‌بوک تب داره؟
‫لطفا حواست باشه همه‌چیز ‫درست و بدون مشکل پیش بره.
‫بسیارخب.
‫تعویض کنتورهای گاز امروز تموم میشه.
‫کار همگی عالی بود.
‫دیگه تماسی از ساکنین نداریم.
‫بالاخره می‌تونیم کمی استراحت کنیم.
‫همه خوشحالن که شارژ ساختمان‌شون
‫با هزینه‌های گرمایشیِ پس‌گرفته‌شده کمتر می‌شه.
‫چطوره برای جشن گرفتن، باهم ناهار بخوریم؟
‫آره!
‫می‌تونیم یه تجدید قوا کنیم و دوباره سرحال بشیم.
‫حتما. همگی سخت کار کردید.
‫وقت ناهاره. ‫بریم.
‫- بله، رئیس. ‫- ایول.
‫خانم کانگ، شما به ما ملحق نمیشین؟
‫من حالم خوب نیست.
‫هاجونگ، باهامون بیا.
‫تو بیشتر از همه کار کردی.
‫زودباش.
‫- ای بابا، منو ترسوندی. ‫- هی.
‫- اونو نخور. ‫- متاسفم.
‫رئیس، گفت که رئیس‌شون منتظر ماست.
‫این عجیب نیست؟
‫شاید مارو تعقیب کردن.
‫انگار می‌دونستن ما میایم، ‫و برامون تله پهن کردن.
‫رئیس پارک، چرا اینقدر طولش دادین؟
‫کلی منتظر شما بودم.
‫بیاین داخل.
‫بیا مثل دو تا رئیس با هم حرف بزنیم.
‫زودباش. ‫مراقب جلوت باش.
‫رئیس...
‫[داروخانه]
‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫بله.
‫بریم.
‫این چیزی نیست که بشه ‫به یک بچه‌ی مهدکودکی گفت،
‫اما باید خودت مراقب بدنت باشی.
‫مریض شدن فقط به خودت آسیب می‌زنه.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه درد و رنج تو رو به دوش بکشه. ‫نه پدرت، نه عموهات.
‫باشه.
‫مامان...
‫یعنی، هاری...
‫میشه امروز کیفم رو تو ببری؟
‫نه.
‫هر آدمی باید بارِ خودش رو به دوش بشکه.
‫همه‌ی ما باید بارِ خودمان را به دوش بکشیم.
‫این سنگینیِ زندگیه.
‫مامانهای دوستام
‫به محض اینکه دنبالشون میان، ‫کیف‌ اونا رو می‌گیرن.
‫بیا. خوشحال شدی؟
‫خانم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫کسی مریض شده؟
‫اه، پسرتون مریضه.
‫- وای، پسر. ‫- سلام.
‫تب داری؟ ‫اُمیدوارم زودتر خوب بشی.
‫خانم، رئیس پارک امروز سر کار نیومدن.
‫می‌دونین کجا رفتن؟
‫- خب... ‫- سلام، خانم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- ما بریم. ‫- باشه.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫- زودتر خوب بشو. ‫- خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫هاجونگ.
‫اینجا دفترمه. ‫بیا بشین.
‫می‌دونی،
‫از عملکردت واقعا شوکه شدم.
‫کلی سوال دارم.
‫چطور درباره قبض گرمایش خبردار شدی؟
‫درسته. عتیقه‌ها رو هم شما پیدا کردی.
‫کارت توی پیدا کردن چیز میز خوبه؟
‫ولی اون عتیقه‌ها واقعی بودن.
‫اونا رو از کجا آوردی؟
‫حتما کلی برات خرج برداشته.
‫آره.
‫آقای پارک، یه چیزی برات آماده کردم.
‫می‌خوای ببینیش؟ ‫زودباش.
‫بیا.
‫زودباش.
‫تادا.
‫انتخاب چارچوب قشنگ برام سخت بود،
‫چون توی تمام این عکسا خیلی خوب افتادی.
‫خوشت اومد؟
‫ولی من خوشم نیومد.
‫باید وقتی موجودی حساب رو شنیدی، ‫یه عکس خوب از
‫اون چهره مایوست می‌گرفتم.
‫همه‌چیو می‌دونه.
‫شما واقعا...
‫رئیس ساخت و ساز ته‌سان هستین؟
‫آره.
‫خودم رو درست‌حسابی معرفی نکردم.
‫من رئیس شرکت ساخت و ساز ته‌سان،
‫لی چانگ‌وون هستم.
‫من لی چانگ‌وون از ساختمان 123 هستم.
‫خب...
‫دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
‫انگار خوب بلدی یه سری چیزا رو پیدا کنی،
‫پس باید بپرسم توی گروه ته‌سان دنبال چی می‌گردی؟
‫متاسفانه دنبال هرچی که هستی، ‫اینجا پیداش نمی‌کنی.
‫دلم برات می‌سوزه.
‫نه، از قبل پیداش کردم.
‫چطوره که شما...
‫بذارید من دست‌راست‌تون بشم؟
‫»» ترجمه از سیروس فخری ««
‫هر کاری از دستم بربیاد انجام می‌دم تا ازت حمایت کنم.
‫هاجونگ، فقط برو و زندگی خودتو بکن.
‫خانم کانگ، داشتی گریه می‌کردی؟
‫آقای پارک، لطفا اجازه بدید امشب اینجا بمونم.
‫داستان عاشقانه؟
‫رئیس سو خزانه‌دار من بود.
‫من قراره خزانه‌دار لی چانگ‌وون بشم.
‫- اول بریم رئیس سو رو ببینیم. ‫- رئیس سو؟
‫- رفته سفر خارجی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫بهمون خیانت کرد.
‫اول یونگ‌مان رو با قرار وثیقه‌ی پزشکی آزاد کنید.
‫پول نقد رو بیار، بعد حرف می‌زنیم.
‫به نظر میاد رئیس سون، پارک یونگ‌مان رو گروگان گرفته.
‫پس برای همین پارک هه‌کانگ به پول نیاز داشت.
‫رئیس، تبدیل شدن به خزانه‌دار لی چانگ‌وون خطرناکه.
‫به پارک هه‌کانگ اعتماد داری؟
‫می‌خوام امتحانش کنم.