[سی سال بعد]
‫ روبه‌راهی، مل؟
‫ آره.
‫آره، آره، آره.
‫نه، من‏.‏‏.‏‏.‏ من‏.‏‏.‏‏.‏
‫ داری یه لونه پرنده دیگه می‌سازی؟
‫ آره، یه لونه پرنده.
‫ دارم یه لونه پرنده می‌سازم.
‫برای تولد من ‫اومدی این‌جا، جانی؟
‫ نه، آوریله، تولدت سپتامبره‏.‏
‫و من رانم.
‫ران بل.
‫با برادرزاده‌ت، لیدیا ‫ازدواج کردم، یادت میاد؟
‫ آره، آره، آره.
‫لیدیا و ران.
‫وقت شامه؟
لیدیا گفت خبرت کنم‏.‏
‫دکتر اومده می‌خواد ببینتت.
‫ دکتر کوپر.
‫نه، دکتر کوپر مرده، ‫چی، الان ۲۰ سال می‌شه؟
‫دکتر جنینگز اومده ببینتت‏.‏
نمی‌خوام هیچ دکتری رو ببینم، این‌جا سرم شلوغه‏.‏
‫ دکتر ۲۴ کیلومتر راه اومده.
‫بیا دیگه.
‫من دکتر لازم ندارم!
‫من مریض نیستم.
‫ یه معاینه‌ست.
‫زیاد طول نمی‌کشه.
بیا دیگه‏.‏
بیا‏،‏ مل‏.‏
‫ توی ‫بهترین خاطراتم، بابا ‫همیشه بهمون می‌گفت که‏.‏‏.‏‏.‏
‫خانواده همه‌چیزه.
‫تا روزی که گفت ‫می‌ریم کالیفرنیا،
‫جایی که ‫رویاها به حقیقت می‌پیوستن
‫و رودخونه‌ها ‫پر از طلا بودن.
‫بابا نجیب‌ترین ‫مردی بود که می‌شناختم.
‫ خانم.
‫ اما عمراً نمی‌دونست ‫که لقمه بزرگ‌تر از دهنش برداشته.
‫عذر می‌خوام.
‫ جینی، واگن‌ها حرکت‏.‏
‫کوچولو.
‫ بابا، تو گفتی واگن‌ها حرکت، اما ‫ما همین یه واگن رو داریم.
‫ این یه ‫اصطلاحه، پسرم.
واگن حرکت بهتر نیست؟
‫ باشه، پسرم. واگن حرکت.
‫جینی، سوار واگن شو.
‫ویرجینیا.
‫یالا.
‫خدایا.
‫صدا زدن بهشت.
‫همون چرت‌وپرت همیشگی.
‫ خب، دکتر جنینگز، اون ‫پسرت بالاخره ازدواج کرد
‫با اون دختر پرشور جنوبی؟
‫ خب، راستش ‫ماه دیگه دارن ازدواج می‌کنن.
خوب شد پرسیدی‏.‏
‫خب، سروان‏،‏ ‫دفعه قبلی که این‌جا بودم،
‫من رو دکتر کوپر صدا زدی و ‫درباره جراحت جنگیم پرسیدی.
‫ دکتر، من ‫بعضی وقتا فراموشی می‌گیرم.
‫ من فکر می‌کنم نتیجه ‫یه عمر طولانی پر از هرج‌ومرجه.
‫ دستاتون زیاد می‌لرزه؟
‫ خب، وقتی ‫که بهم سیخونک می‌زنن
‫و مثل یه گاو لعنتی هولم می‌دن.
‫دکتر، حالم خوبه.
‫ یه کم ‫نگرانتونم.
‫منظورم اینه که، باید وعده‌های ‫غذاییت رو منظم بخوری، باشه؟
‫و اگه برای حافظه‌ت کمک ‫می‌خوای، باید
سبزیجات زیاد ‫و کمی سوپ آب‌قلم بخوری.
‫ ببین، من می‌تونم ‫یه مقدار،
‫گوجه‌فرنگی و سیب‌زمینی بخورم، اما ‫فکر خوردن آب‌قلم،
‫خب، واقعاً ‫حالم رو به هم می‌زنه.
‫ تغذیه خوب باعث ‫می‌شه مغز بهتر کار کنه.
‫امیدوارم تو این مورد زیاد ‫لجبازی نکنی، سروان.
‫ سرگردم، نه سروان!
‫-‫ مل! ‫‫- ملکوم!
‫ حرفم رو می‌فهمی؟
‫ می‌فهمم‏.‏ سرگرد‏،‏ نظر من اینه که‏.‏‏.‏‏.‏
‫ آب‌قلم ‫برای حافظه خوبه.
این ‫یه پیشنهاد عالیه، دکتر.
و ‫فکر کنم بتونم عادت کنم
‫به یه کم آب‌قلم اگه‏.‏‏.‏‏.‏
‫اگه با یه کم ‫نمک و فلفل همراه باشه شاید.
‫ حالا، مشکلی نداره ‫من‏.‏‏.‏‏.‏
‫چند کلمه با خانواده بل صحبت کنم؟
نه‏،‏ نه‏.‏ مشکلی نیست‏،‏‌دکتر‏.‏
‫چون به‌هرحال توی طویله‌ام
چون من‏.‏‏.‏‏.‏ من‏.‏‏.‏‏.‏ من‏.‏‏.‏‏.‏
‫ عمو ملکوم داره ‫یه لونه پرنده می‌سازه.
‫ یه لونه پرنده. ‫آره، درسته.
‫این یه کادوی عروسی ‫برای اون پسرت
‫و اون دختر پرشور ‫جنوبیته، دکتر جنینگز.
‫ سرگرد.
‫ ممنونم.
‫ ممنون خانم بل.
‫ لیدیا کافیه، دکتر.
‫ خب، باید ‫بگم امیدوار بودم که
‫ملکوم رو خیلی بهتر ببینم، ‫اما داره سریع افت می‌کنه.
‫ باز هم، خیلی متأسفم.
‫مشکلی نیست.
‫این بخشی از شغله.
‫دفعه اول نیست، ‫دفعه آخر هم نیست.
‫ ما بچه‌ای نداریم، دکتر،
‫و پولی هم برای ‫استخدام کارگر نداریم.
‫بنابراین، وقتی عمو ملکوم ‫اومد تا با ما زندگی کنه،
‫یه موهبت بود.
‫خیلی سخت کار کرد تا ‫ما رو سرپا نگه داره.
‫اما حالا زمانی که باید ‫به مراقبت ازش اختصاص بدیم‏.‏‏.‏‏.‏
‫ هفته پیش نزدیک بود ‫انبار کاه رو آتیش بزنه.
‫ممکن بود اون علوفه رو از دست بدیم.
‫دام‌ها تا زمستون ‫از گشنگی می‌مردن.
‫ بعضی وقتا ‫مثل یه بچه کوچیک رفتار می‌کنه.
‫ دنبال مرغ‌ها می‌دوه، توی ‫جیب‌هاش تیله نگه می‌داره،
‫اغلب زود از کوره در می‌ره.
‫ همین دو روز پیش، با یه ‫آهن داغ‌زن افتاد دنبال ران.
‫ما خیلی دوستش داریم، اما ‫هیچ راهی پیدا نمی‌کنیم
‫تا بهش کمک کنیم مشکلاتش کم بشه.
‫ همه ما می‌دونیم که
‫شجاعت ملکوم هانتر توی جنگ چقدر بی‌نظیر بود.
‫از دست دادن غرور یکی
‫از وحشت‌های ‫زوال عقله.
‫مطمئنم که سرگرد هانتر ‫بیشتر از هر کسی اینو حس می‌کنه.
‫ متأسفم.
‫ خیلی می‌ترسم که
یه بلایی سر خودش بیاره‏.‏
‫ حالا، دکتری هست ‫که باهاش پزشکی می‌خوندم
‫که یه آسایشگاه ‫توی فیلادلفیا داره.
‫ فیلادلفیا؟
‫دیگه نمی‌تونیم بهش سر بزنیم.
‫کاملاً تنها می‌شه.
مل قبول نمی‌کنه‏.‏
‫ نه.
‫عمو ملکوم، کمی ‫بیشتر لوبیاسبز بخور.
‫لیدیا، همین الان هم بشقابم پره‏.‏
خواهش می‌کنم‏.‏
بی‌خیال‏.‏
لیدیا‏،‏ باید اعتراف کنم‏.‏‏.‏‏.‏
‫که این یه غذای فوق‌العاده‌ست.
جدی میگم‏.‏
‫ قسم می‌خورم تو تمام عمرم ‫فکر نکنم تا حالا
‫غذای تولدی بهتر ‫از این خورده باشم.
‫خب، حداقل از ‫آب‌قلم بهتره.
بی‌خیال‏.‏
‫ اگه مراقب نباشی، ‫آب‌قلم تنها چیزیه که
‫قراره برای مدت طولانی بخوری،
شیطون‫!
‫تو هم باید باهام بخوری، درسته؟
‫ اگه خنده‌داره، چرا ‫مال من رو نمی‌خوری؟
‫ نه نه!
‫ می‌دونی چیه، پل؟
‫برای یه ماجراجویی ‫دیگه آماده‌ای؟
‫بیا.
‫ قسم می‌خورم این بهترین ‫ قهوه‌ایه که تا حالا خوردم.
‫ تو هر شب اینو می‌گی، بابا.
‫ خب، چون ‫هر شب واقعیت داره.
‫ این همون عروسکیه که مامان بهت داد؟
‫ حالا یه یادگاریه.
‫ من رو یاد اون می‌ندازه.
‫ جینی، وقتی ‫برسیم کالیفرنیا،
‫مردای پولدار زیادی ‫اون‌جا هستن که دنبال ازدواج
‫با یه خانم خوب و ‫خوشگلی مثل تو می‌گردن.
‫یه صف ۱۶ کیلومتری ‫ازشون تشکیل می‌شه،
‫با این امید که اون‌قدر خوش‌شانس باشن که ‫زندگی خوبی رو با تو بسازن.
‫ فکر کنم بهتره ‫خوش‌شانس باشن اگه من رو می‌خوان.
‫قصد ندارم ‫با هیچ‌کس ازدواج کنم،
‫نه کالیفرنیا نه هیچ جای دیگه.
‫ می‌دونم زندگی به ‫هر دوی شما سخت گرفته.
‫یه شروع تازه چیزیه ‫که همه‌مون بهش نیاز داریم.
‫خواهیم دید که حق با منه، جینی.
‫قایم شید‏.‏
‫ بابا.
‫ جینی، با برادرت قایم شو‏.‏‏.‏‏.‏
‫توی اون بوته‌ها‏.‏
‫ سلام به جمعتون‏.‏
‫ سلام به شما.
‫کارت چیه؟
‫ بوی قهوه‌ت رو حس کردم، ‫گفتم شاید یه کم به من هم بدی.
‫منظور بدی ندارم، آقا.
‫ چند ساعت پیش توی ‫شهر دیدمت، نه؟
‫اون‌جا کلی قهوه هست.
‫ راستش، اسبم، من رو انداخت زمین.
‫همیشه غیرقابل پیش‌بینیه.
اومدم یه ذره بهم لطف کنی‏.‏
‫ بیا‏.‏ ‫اون اسلحه رو بنداز.
آروم‏.‏
‫ مشکلی نیست، مشکلی نیست.
‫پسر، این‌جا واقعاً خوبه.
‫خدایا‏،‏ همه‌جام کبود شده‏.‏
‫خب، اسم من چنسه.
‫اسم تو چیه، رفیق؟
‫ من فرانک هیز هستم.
‫برش دار.
‫بهت شلیک نمی‌کنم.
‫ قهوه خیلی خوبیه.
‫ نوش جونت، اما ‫فردا مسیر طولانی در پیش دارم،
‫پس هر وقت که حالت ‫بهتر شد، بهتره به راهت ادامه بدی.
‫ کاملاً ‫حق با توئه، نه؟
‫ یعنی چی؟
‫ خب، منظورم اینه که، تو اردوگاه ‫خیلی خوبی این‌جا داری، دوست من.
‫لعنتی، وقتی اومدم بالا، فکر کردم ‫یکشنبه بعد از کلیساست.
‫تو دو نفر دیگه رو هم توی ‫شهر با خودت داشتی، مگه نه؟
یه پسر و دختر کوچولو؟
بچه‌های من نبودن‏.‏ بچه‌های خواهرم هستن
‫من تنها سفر می‌کنم.
‫ باشه، خب...
‫یک، دو، سه.
‫تو امشب این‌جا سه تا بشقاب ‫چیدی، فرانک.
‫منظورم اینه که، ‫اشتهای خیلی زیادی داری.
‫ این‌طور بهم گفتن.
‫ خب، من می‌گم ‫اون‌قدرها هم گرسنه نیستی.
‫هی، هی، هی، هی.
‫ آروم باش.
‫بهتره اونو بذاری زمین.
‫اونا قرار نیست با این شوخی کنن.
‫اون چیز رو سمت من نشونه نگیر.
‫همین الان بیارش پایین. ‫یالا، یالا.
‫آروم باش.
‫همه‌چیز مرتبه.
‫کاری که باید بکنی اینه که، ‫پولا رو بدی به من.
‫هر چی داری رو بده به من‏.‏ که من برم رد کارم‏.‏
اونا هم زنده می‌مونن‏.‏
‫ این تمام پولی‌ه که ‫توی کل زندگیم درآوردم.
‫قصد ندارم همین‌طوری بذارم ‫باهاش از این‌جا بری بیرون.
‫ همه همیشه ‫هر دفعه همین رو می‌گن.
‫این پس‌انداز زندگیمه.
‫چرا، چرا، چرا؟
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫من هر دفعه هر چی که ‫بخوام رو به دست میارم، باشه؟
‫برو اون‌جا و پول رو ‫بده به من‏.‏ که برم رد کارم‏.‏
‫ این پس‌انداز زندگیمه.
‫ گوش کن، پول رو بده به‏.‏‏.‏‏.‏
‫من و پسرا از ‫این‌جا می‌ریم بیرون
‫و می‌ریم برای آدمایی که توی ‫جنگل وجود ندارن فریاد می‌کشیم.
‫تو هم به راه خودت می‌ری.
‫اگه حرف اشتباهی بزنم، ‫اون پسرا روی تو رگبار می‌بندن
‏و تو رو غرق خون می‌کنن‏.‏
‫پس، اسلحه رو بذار ‫کنار و برو پول رو بیار.
‫ این برای یه شروع دوباره‌ست.
‫ اصلاً هیچ جایی ‫برای شروع نخواهی داشت،
دوست من‏،‏‌ اگه این کارو نکنی‏.‏
‫همین الان پول رو بده به من.
‫ دوستتون دارم.
‫فرار کنین!
‫ نه.
بریم‏.‏
‫ ایناهاش.
من و تو قراره دوستان خوبی برای هم باشیم‏.‏
‫عزیزم، تو قرار نیست ‫اونو سمت من شلیک کنی.
هم تو می‌دونی‏،‏‌ هم من‏.‏
این چه کاری بود؟
‫داری منو می‌کشی، دختر.
‫ جینی!
‫ پل؟
‫ران!
‫لیدیا!
‫پل؟
‫ران!
‫لیدیا!
‫پل؟
‫ هی!
‫هی، هی! وایسا‫!
‫هی پسر، وایسا!
‫ کالیبر ۱۲!
‫ می‌دونم.
‫ با ‫شنیدن صداش می‌تونی تشخیص بدی؟
‫ بارها شنیدمش.
‫ پس می‌دونی ‫باهات چی‌کار می‌کنه.
‫ آره، از نزدیک دیدمش.
بهت می‌خوره‏.‏‏.‏‏.‏
نتونی شلوارت رو بالا بکشی‏.‏
اعتراف می‌کنم که خیلی وقت گذشته‏.‏
‫ اون تپانچه ‫توی کمربندت رو بنداز زمین.
‫آروم.
‫بابام و عموهام هر ‫لحظه ممکنه برگردن.
‫بهتره سریع از ‫این‌جا جیم بشی، پیرمرد.
‫ اونا چیز ‫زیادی براتون نذاشتن.
‫ اونا زیاد دور نمی‌مونن.
به عنوان یه مشت مسافر‏،‏ وسیله زیاد ندارید‏.‏
‫ وسایل ما توی واگنه.
‫حالا راه بیفت، آقا، ‫دیگه بهت نمی‌گم!
‫ من حس ‫فرار کردن توی جنگل رو ندارم.
‫ می‌کُشمت، آقا!
‫قبلاً این کار رو کردم!
آروم آروم برمی‌گردم‏،‏
‫و تو می‌تونی اگه حس ‫می‌کنی مجبوری، بهم شلیک کنی.
‫سلام، من ملکومم.
‫ برام مهم نیست.
‫ اسمت چیه؟
‫ خفه شو.
‫این اسم کوچیکته؟
‫ دیگه بهت هشدار نمی‌دم.
تو بهم شلیک نمی‌کنی‏.‏
‫و خب، راستش رو بخوای، ‫به کمکت نیاز دارم‏.‏
غذایی نداریم بهت بدیم‏.‏
‫ سلام، من ملکومم.
‫برای تولد من اومدی این‌جا؟
‫ به نظر میاد دیشب ‫دیروقت به سمت جنوب رونده.
‫دفعه قبلی ‫که گم شد
‫به سمت ‫"بلک ریج" می‌رفت.
‫اون‌جا دوستایی داشت.
‫ دفعه قبل ‫اسب نداشت.
‫ شاید باید ‫شبا ببندیمش.
‫ اسب رو یا ملکوم رو؟
‫ برای وقتی که ‫یه مار یا یه چیزی ببینم.
‫تفنگ رو برات گذاشتم.
‫حواست باشه اون گوساله‌های ‫جدید رو توی آغل نگه‌داری.
‫جونورهای زیادی هستن که ‫دنبال اینن
‫تا اونا رو برای شام بخورن.
‫ من باید باهات بیام.
‫ این قاطر پیر لعنتی احتمالاً ‫نمی‌تونه دو تا سوار رو بکشه.
‫لعنتی، حتی ممکنه احتمال داشته باشه
‫اگه فرصت گیر بیاره من رو ‫بندازه توی یه خندق.
‫اینم یه دلیل دیگه که ‫باید باهات بیام.
‫ شک دارم خیلی دور شده باشه،
بعید می‌دونم بیشتر از یه روز دو روز راه باشه‏.‏
‫ من این منطقه رو ‫بهتر از هر مرد زنده‌ای می‌شناسم.
‫سریع راه می‌رم و ‫تیراندازی‌ام هم از تو بهتره‏.‏
‫ حرفی راست‌تر از این تا حالا گفته نشده.
‫ اون عموی منه، ران.
‫ خب، برای همینه ‫که باید همین نزدیکی بمونی،
چون ممکنه برگرده خونه‏.‏
‫ من می‌تونم از پس خودم بربیام.
‫ قضیه این نیست، لیدیا.
‫بین این‌جا و ‫بلک ریج هیچ چیزی نیست.
‫اگه دردسری پیش بیاد، نمی‌تونم ‫مراقبت باشم.
‫ مراقب من باشی؟
خودت می‌دونی منظورم چی بود‏.‏
‫ آره، می‌دونم منظورت چی بود‏.‏
‫ تا چند روز دیگه برمی‌گردم.
‫ من این‌جا می‌مونم و مراقب
‫گوساله‌ها هستم و ‫به باغچه می‌رسم.
‫ دوستت دارم.
‫ مراقب قاطرم باش.
‫ حالا، حالا، حالا.
‫من چیزی ندزدیدم، من ‫ داشتم نگاه می‌کردم ببینم
‫شما کبریت دارین یا نه.
‫ با دو تا ‫بیسکویت زیاد دور نمی‌شی.
‫ خب، این تمام چیزیه که داریم.
‫ می‌دونم.
‫و وقتی در حال فراری، ‫بهتره آتیش رو کم نگه‌داری.
‫یه رد دود قطعاً ‫جاتون رو لو می‌ده.
‫ کی گفته ما در حال فراریم؟
شاید یادم نیاد در مورد چی داشتیم حرف می‌زدیم‏،‏
‫یا حتی امروز چندمه، اما وقتی یه نفر‏.‏‏.‏‏.‏
در حال فراره‏،‏ خیلی زود می‌فهمم‏.‏
‫ آدمای بد.
‫ قطعاً خیلی ازشون ‫این اطراف هستن.
‫ وقتی که می‌خوای ‫آتیش درست کنی، کاری که باید بکنی اینه که
‫اولین گودالت رو به ‫شکل یه مستطیل درمیاری
‫و بعد حدود ۳۰ سانتی‌متر اون‌طرف‌تر، ‫یه مستطیل کوچیک‌تر درست می‌کنی
‫با یه خندق ‫کوچیک بینشون
‫و اون مستطیل بزرگ‌تر رو ‫تغذیه می‌کنه.
‫اون‌طوری تمام روز ‫و تمام شب گرم می‌مونه.
‫اما بهترین چیز اینه که هیچ دودی نداره.
‫ اینو همون جایی یاد گرفتی که
‫صدای مسلح شدن ‫یه تفنگ ساچمه‌ای رو شناختی؟
‫ دقیقاً همون‌جا.
توی ارتش‏،‏ سرگرد بودم‏.‏
‫توی طول جنگ تحت ‫فرمان ژنرال گرانت خدمت می‌کردم.
‫اون یه مرد جنگجوی عالی بود‏.‏
‫ خب، صداقتم رو ببخش،
اما بهت نمی‌خوره سرباز باشی‏.‏
خیلی وقت پیش بود‏.‏
‫اما صادق بودن چیزی ‫نیست که بخوای براش عذرخواهی کنی.
‫اون برادر کوچیکته؟
‫ آره، اسمش بیلی‌ه، اما ‫همه بهش می‌گن بیت کوچولو. ‫‫(کوچولو‫)
‫ بیت کوچولو؟
‫ مامان همیشه می‌گفت اون ‫از بقیه ریزه‌تره،
‫مثل یه ذره نور خورشید.
‫برای همین این اسم روش موند، فکر کنم.
‫ و اسم تو چیه؟
‫ جینی، ویرجینیا.
‫جینی.
‫ از آشناییت خوشوقتم، ‫دوشیزه جینی.
‫اسم من ملکومه.
‫می‌دونم.
‫چند بار بهمون گفتی.
آره‏ فکر کنم‏.‏
‫اما می‌تونی مل صدام کنی.
‫حداقل دوستام ‫این‌طوری صدام می‌کنن.
‫ چرا داری توی جنگل ‫بدون اسب پرسه می‌زنی؟
‫ نمی‌تونم بهت بگم.
‫ نمی‌تونی بگی؟
کاش می‌تونستم‏،‏ ولی یادم نمیاد‏.‏
‫من یه اسب داشتم، تقریباً مطمئنم،
‫اما بعضی وقتا فراموشی می‌گیرم.
‫ اما ژنرال گرانت و ‫نحوه روشن کردن آتیش رو یادت میاد.
‫ آره، بعضی وقتا.
‫به نظر میاد حافظم میاد و می‌ره،
‫توضیح دادنش یه کم سخته.
‫اون آدمای بدی ‫که داشتی در موردشون حرف می‌زدی،
هنوز دنبالتن؟
آره‏،‏ فکر کنم‏.‏
‫ به یکیشون شلیک کردم.
‫اونا بابامون رو کشتن.
‫خیلی متأسفم، جینی.
‫اما اگه با اون بهش شلیک کردی،
پس اون بی‌شرف‏.‏‏.‏‏.‏
الان داره توی جهنم می‌سوزه‏.‏ جایی که بهش تعلق داره‏.‏
‫ اونا بیشتر بودن.
‫ همیشه تعدادشون بیشتره.
‫ و من دیگه فشنگی ندارم.
‫ می‌دونم.
‫ صدای اونم شنیدی؟
‫ وقتی خواب بودی خشاب رو چک کردم.
‫حالا، یه شهری هست.
‫بلک...
‫بلک یه چیزیه، اما پایین رودخونه‌ست
‫و کلانتر اون‌جا رو می‌شناسم.
صبح که شد‏،‏ ‫هر سه‌تامون می‌ریم پایین رودخونه،
‫اون شهر رو پیدا می‌کنیم و خودمون رو‏.‏‏.‏‏.‏
‫از این مخمصه‌ای که توش ‫افتادیم نجات می‌دیم.
‫ قبوله، آقا.
‫اما بدون که هنوز اون ‫تپانچه‌ت رو قایم کردم
‫و بلدم چطوری ازش استفاده کنم.
حرفت رو باور می‌کنم‏.‏
‫و من ملم، نه آقا.
‫ مل.
نظرت چیه یه‌کم بخوابی‏.‏‏.‏‏.‏
که من کشیک بدم؟
صبح زود راه می‌افتیم‏.‏
‫ اون همون عروسکیه که مامان بهت داد؟
‫ الان یه یادگاریه.
منو یادش می‌اندازه‏.‏
‫ پول رو بده به من‏.‏
‫من و پسرا از این‌جا می‌ریم.
‫برو برای آدمایی که توی ‫جنگل وجود ندارن فریاد بکش.
‫ بابا.
‫ جینی.
‫ همین الان پول رو بده به من.
‫ فرار کن!
این چه کاری بود؟
‫داری منو می‌کشی، دختر.
‫ رئیس حتماً دیشب ‫حسابی قاطی کرده بود‏.‏
تا حالا این‌طوری ندیده بودمش‏.‏
‫ انتظارش رو نداشتم.
‫ اصلاً.
یکیمون باید باهاش حرف بزنه‏.‏
‫ به من نگاه نکن، از من متنفره.
‫ ازت متنفر نیست، بچه، رئیس ‫ دوست داره سر به سرت بذاره.
‫ نه، ازش متنفره.
‫ لعنتی، اسلیک.
نیازی نبود اینو بفهمه‏.‏
‫ من می‌گم یکی‌مون باید ‫بره باهاش حرف بزنه،
بچه نباشه‏،‏ بهتره‏.‏
قطعاً بچه نباشه‏،‏ بهتره‏.‏
‫با شناختی که از چنس دارم، ممکنه ‫اون بی‌پدرومادر رو بکشه‏،‏
‫اگه بهش نگاه کنه.
‫ فکر می‌کنی بهم شلیک می‌کنه؟
‫ نه، بهت شلیک نمی‌کنه.
تو دخالت نکن‏،‏ بچه‏.‏
‫ اگه قراره بهم شلیک کنه ‫باهاش حرف نمی‌زنم.
‫ بهت شلیک نمی‌کنه، ‫توله‌سگ لعنتی.
‫ داشتم شوخی می‌کردم.
‫ فکر نمی‌کنم خیلی خنده‌دار باشه.
‫ اگه شما دو تا خفه نشین احتمالاً
‫به هر سه‌تامون شلیک می‌کنه.
‫ من برادرش رو نکشتم.
‫نمی‌دونم چرا باید بهم شلیک کنه.
‫ چون رئیس ازت متنفره.
‫اینو که روشن کردیم.
‫ این اصلاً کمکی نمی‌کنه، جین.
‫گفتن این حرفای بدبینانه ‫ اوضاع رو بدتر می‌کنه.
شما دو تا به‌درد مفت هم نمی‌خورید‏.‏
من باهاش حرف می‌زنم‏.‏
خب‏،‏ بچه‏.‏‏.‏‏.‏ به نظر من که این به صلاحه‏.‏
منم فکر می‌کنم این به صلاحه‏.‏
‫ هی، رئیس.
‫خب، من و پسرا،
خیلی به خاطر اتفاقی که برای اِد رخ داد متأسفیم‏.‏
‫ما همه اد رو دوست داریم.
‫منظورم اینه که دوست داشتیم، ‫و متأسفیم‏.‏
‫و برامون سؤال بود که کاری‏.‏‏.‏‏.‏
هست برات بکنیم یا نه؟
کاری برام بکنید؟
می‌تونیم برات نوشیدنی چیزی بیاریم‏.‏
‫اگه گرسنه‌ای، یه کم ‫گوشت خشک‌شده داریم.
بالا سرش دعا بخونیم؟
پاول‏.‏
‫پس پسره فکر می‌کنه می‌خوام بهش شلیک کنم؟
‫فرض کنین امروز این کار رو نمی‌کنم،
‫اما می‌خوام یه چیزی بهتون بگم.
‫یه چیزی بهتون می‌گم، ‫و خوب هم می‌گم.
‫من اون بچه‌ها رو می‌کشم.
‫اگه قراره کسی طفره بره یا ناله کنه،
‫بهتره همین الان خودتون رو بکشین کنار
‫و سعی کنین فرار کنین و خدا خدا کنید ‫از پشت بهتون شلیک نکنم‏.‏
‫برام یه نوشیدنی بیار.
‫ بله، رئیس.
‫ فکر می‌کردم ما بانک می‌زنیم.
‫من برای کشتن بچه‌ها داوطلب نشدم.
‫ می‌خوای اینو به خودش بگی؟
‫ فکر نکنم.
پس خفه شو و نوشیدنی براش ببر‏.‏
‫ قول می‌دم کاری کنم تاوان بلایی ‫که اون دختر سرت آورد رو پس بدن.
‫اینو بهت قول می‌دم.
شد سه بار پشت سر هم‏.‏
‫ داری تقلب می‌کنی.
‫ توی تیله‌بازی نمی‌شه تقلب کرد‏.‏
چی میگی تو؟
‫ هی.
‫ جینی، اون خیلی ماهره.
بیا باهامون بازی کن‏.‏
‫ شاید یه وقت دیگه، باشه؟
‫یالا دیگه باید بریم.
‫ کجا می‌ری؟
‫ اون طرف.
میشه منم بیام؟
‫ آره، همین الانشم دارم ‫از این کار پشیمون می‌شم.
‫ صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫فکر کنم یکی از تیله‌هام رو گم کردم.
‫ آره، من می‌گم بیشتر از یکی گم کردی، آقا.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
پل‏.‏
حالت خوبه‏.‏
‫حالت خوبه‏،‏ دوست قدیمی‏.‏
‫مل کجاست؟
‫کجا رفت؟
‫ سلام، خانم.
‫ داشتیم رد می‌شدیم. ‫قصد بدی نداریم.
‫ پس به رفتنتون ادامه بدین. ‫کسی جلوتون رو نگرفته.
‫ خب، ما هم کاملاً همین قصد رو داریم.
‫قطعاً، قطعاً.
‫فکر کردم شاید اول چند ‫تا سؤال ازتون بپرسم.
‫ شوهرم و کارگرای مزرعه‌مون
‫هر لحظه ممکنه برگردن.
‫وقتی رسیدن می‌تونی از اونا بپرسی.
‫ کارگرای مزرعه؟
‫تشکیلات حسابی‌ای این‌جا دارین.
‫ به شما ربطی نداره، غریبه.
‫ باید بهتون بگم جایی ‫که من ازش میام،
‫آدما خیلی مؤدب‌ترن.
‫ منو ببخشید آقا، اما عادت ندارم ‫چند تا غریبه مسلح‏.‏‏.‏‏.‏
سوار بر اسب جلوی خونه‌ام بشینن‏.‏
‫کارتون رو بگین.
‫ خب، در مورد چند تا بچه گمشده‌ست.
‫طفلکیا غیبشون زده.
‫ بچه‌های گمشده.
‫ باباشون.
‫گلوله خورد.
‫ می‌گم که امشب قراره سردتر بشه.
می‌خوام قبل از اینکه اون طفلک‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
از سرما یخ بزنن‏،‏ پیداشون کنم‏.‏
‫ ما ندیدیمشون، اما حتماً به شوهرم
‫و مردا می‌گم که حواسشون بهشون باشه.
‫ گمونم پس ما دیگه رفع زحمت می‌کنیم.
‫و لطفاً، لطفاً حتماً به شوهرتون
‫و اون مردای زحمت‌کش ‫سلام ما رو برسونین.
‫ حتماً این کار رو می‌کنم.
‫ یالا، پسرا.
‫بریم.
‫هنوز حس می‌کنم هر لحظه ممکنه ‫یه گلوله بخوره تو کمرم.
‫ آره، قیافه بدجنسی داره، رئیس.
‫ خب، بدجنس باشه یا ‫نه، بعداً برمی‌گردیم
‫و پاش رو می‌ذاریم روی آتیش
‫و می‌بینیم اون موقع ‫چی برای گفتن داره.
‫ آره، می‌تونیم از اون گاوچرون‌ها هم بپرسیم.
‫ هیچ گاوچرونی در ‫کار نیست، احمق خنگ.
‫خدای من.
‫ بلک ریج.
‫ چی؟
‫ بلک ریج، اسم شهر اینه.
‫تازه یادم اومد.
‫ خب، خیالم راحت شد.
‫احیاناً یادت نمیاد ‫چقدر از این‌جا فاصله داره؟
نه‏،‏ ولی‏.‏‏.‏‏.‏
‫مطمئنم داریم ‫مسیر درستی رو می‌ریم.
‫ کاملاً مطمئنی؟
‫ آره، آره، آره، یکم پایین رودخونه‌ست.
‫ آره، دیشب هم همینو گفتی،
‫برای همینه که ‫داریم می‌ریم پایین رودخونه.
‫ درسته.
‫ آره.
‫خب، صبر کن تا ببینیش.
‫یه شهر نقره پررونقه.
‫خب، چهار تا کافه و دو تا غذاخوری
‫و یه فروشگاه عمومی داره.
‫و رفیق قدیمی زمان جنگم، جان.
اون کلانتره‏.‏
اون هر چی بخوایم بهمون می‌ده‏.‏
‫ و بعدش می‌تونی تمام شبانه‌روز ‫تیله‌بازی کنی.
‫ دوباره بگو؟
‫ فراموشش کن.
‫ جینی، من گرسنه‌مه.
‫ آره، می‌دونم ‫گرسنه‌ای. منم گرسنه‌مه.
میشه وایسیم؟
‫ نه، باید به راهمون ‫ادامه بدیم، سرباز.
‫ ما ساعت‌هاست داریم راه می‌ریم،
‫شاید باید یه مدت کوتاهی توقف کنیم.
‫نه، نه.
‫ یه سری ‫آدمای خیلی بد دنبالتن.
‫باید سرعتمون رو دو برابر کنیم.
‫بریم!
‫تو حتی نمی‌دونی داریم راه درستی می‌ریم یا نه.
بیت کوچولو می‌خواد استراحت کنه‏.‏
‫ عمراً توقف کنیم، و این یه دستوره!
‫خوبه؟
‫آره، خب، بهتره که باشه.
‫این نصف جیره‌مونه.
می‌دونی اون بچه‌ست؟
‫ حالا، چرا اینو ازم می‌پرسی؟
‫ خب، هی از جیره حرف می‌زنی،
‫راهپیمایی با سرعت دو برابر‏.‏ ‫اون که سرباز نیست.
‫ لعنتی، من داشتم پهن اسب پارو می‌کردم
‫برای ارتش، وقتی هفت سالم بود.
‫ خب، شکی توش ندارم.
صد سال پیش بود یا امروز صبح؟
‫چون مطمئن نیستم تفاوتش رو بدونی.
‫تیله‌بازی، خندیدن و نیشخند ‫زدن مثل یه احمق.
‫ آره، اونو یادم نمیاد.
این کارها رو می‌کردی‏.‏
‫ گمونم همین‌طور باشه.
‫خب...
‫من...
‫قبلاً این صدا رو توی سرم می‌شنیدم‏.‏
‫حتی خیلی وقتا باهاش مخالف بودم،
‫اما وقتی با هم کار می‌کردیم، ‫وقتی یه تیم بودیم،
‫اون موقع بود که هر چیزی ممکن می‌شد.
‫اون موقع بود که...
‫اون موقع بود که آدما بهم می‌گفتن قهرمان.
‫آره، اما الان؟
‫الان هیچی نیست.
‫اصلاً هیچ صدایی نیست.
‫مثل یه سوراخ بزرگ و عمیق ‫و تاریک توی یه قبرستونه
‫که منتظره پر بشه.
‫و لعنتی، حتی بیشتر وقتا ‫اسمم رو هم یادم نمیاد.
‫و می‌ترسم.
‫می‌ترسم.
‫اما...
‫خدایا، کاش می‌تونستم اون آدم رو پیدا کنم،
‫اون صدا رو، اون قهرمان‌ساز رو.
‫اما نمی‌تونم، اون گم شده.
‫دیگه اصلاً نمی‌تونم پیداش کنم.
صدای من که ول‌کنم نیست‏.‏
‫بهم می‌گه آدم بدی‌ام
‫و می‌رم جهنم.
‫من به اون مرد شلیک کردم.
‫من کشتمش.
‫جسد پدرمون رو رها کردم.
‫و حالا اون، اون صدا
‫بهم می‌گه دیگه عمراً مثل قبل نمی‌شم.
‫اگه بین خودمون دو تا باشه،
‫کدومش بدتره؟
‫ کشتن همیشه به معنی قتل نیست، بچه.
‫آره، می‌کشی تا از خودت محافظت ‫کنی، از کسی که دوستش داری،
‫و گاهی حتی برای محافظت از ‫چیزی که واقعاً بهش باور داری.
‫اما کشتن اون مرد از تو یه قاتل نساخت.
‫تو یه سرباز خوبی، ‫ بهش زمان بده.
‫تو دوباره اون صدای واقعی رو می‌شنوی.
‫باور کن، تو جوونی.
‫تو، تو دوباره می‌شنویش.
‫ خب، ما زوج عجیبی نیستیم؟
‫ منم می‌گم دقیقاً همینیم.
‫ تو چی می‌گی، سرباز کوچولو؟
‫آماده‌ای به راهپیمایی ادامه بدی؟
‫ آماده‌ام!
‫ هنوز بهت امیدی هست، سرباز.
‫ می‌تونیم ادامه بدیم، سرگرد؟
‫ قطعاً همینطوره، گروهبان.
‫ همین‌جا بمون و همراهم باش.
‫ واقعاً فکر می‌کنی چیزی می‌دونه؟
‫ فکر می‌کنی اگه نمی‌دونست، ‫این‌جا بیرون منتظر می‌موندم،
‫و روی خاک زانو می‌زدم؟
فکر نکنم‏.‏
یه لطفی کن‏:‏ فکر کردن رو بی‌خیال شو‏.‏‏.‏‏.‏
و بسپارش به من‏.‏
‫ کسی این‌جا نیست، رئیس.
‫ درسته، خونه متروکه‌ست.
‫ بی‌شرف.
‫حتماً دور زده.
‫نمی‌تونه دور رفته باشه.
‫یالا، پسرا. یالا.
‫ طفلکیا.
‫این ناامیدکننده‌ست.
‫ تا همه‌شون رو نگشتیم نباید ‫امیدمون رو از دست بدیم.
‫به گشتن ادامه بده.
‫باشه.
‫ سرگرد، سرگرد.
زنده‌ای؟
‫ من کجام؟
‫من کجام؟
‫ ای کاش می‌تونستم بهت بگم.
‫ من ملکوم هستم.
‫ خب، می‌دونم، من ‫جینی‌ام، اینم بیت کوچولوه.
‫ خب، من کجام؟
‫افراد من کجان؟
‫اونا تو خطرن.
‫اونا تو خطرن. نمی‌دونن ‫چی در انتظارشونه!
‫ صبر کن، افرادت تو خطرن؟
‫ اونا سربازن، شجاعن، اما مشکل اون بچه‌هاست.
‫اونا تو خطرن.
‫ صبر کن، کی تو خطره، سرگرد؟
‫ سرگرد؟
‫ آره، تو یه سرگردی.
‫تو تحت فرماندهی ژنرال گرانت خدمت کردی.
‫ آره.
‫آره، آره، آره.
‫می‌شناسمت.
‫ خب، آره.
‫من جینی‌ام. این بیت کوچولوه.
‫ما داریم با تو میایم بلک ریج، باشه؟
‫تو کلانتر اون‌جا رو می‌شناسی.
‫ آره، آره. بلک ریج.
‫آره، جان.
‫آره، جان، جان.
‫جان کلانتر اون‌جاست.
‫ آره، آره.
‫قراره کمکمون کنه، خودت اینو گفتی.
‫آره.
‫آره، جان، اون کمکمون می‌کنه.
‫آره، جان. جان رفیقمه‏.‏
‫اون کمکمون می‌کنه.
‫آره، این کار رو می‌کنه. اون رفیقمه‏.‏
‫جان.
‫ همین‌جا وایسین.
‫خب پس پیش به سوی بلک ریج، مل؟
‫ همون‌جا وایسا.
تکون نخور‏.‏
‫حتی دستت هم نلرزه.
‫اگه این کار رو بکنی، با گلوله قطعش می‌کنیم.
‫ نیازی به این کار نیست رفقا.
‫ می‌خواستم برای خودم ‫یه چیزی درست کنم بخورم.
‫ تو همون مزرعه‌دار اطراف ‫برکه ریدی هستی، نه؟
‫یه زن خوشگل داری، یه زن قوی.
‫گاوچرونات کجان، آقا؟
‫ من گاوچرونی ندارم، تنها سفر می‌کنم.
‫ پس عادت داری وقتی تنها سفر می‌کنی ‫هر دو حیوونت رو زین کنی، آره؟
‫ خب، تند سفر می‌کنم.
‫ خب، منم همین کار رو می‌کردم ‫اگه زنم رو تنها می‌ذاشتم توی یه همچین سرزمینی.
‫آدمای خطرناکی این اطرافن.
‫ باهاش چیکار کردین؟
‫ یه کم حرف زدیم.
‫باید بگم اون یکی از بی‌ادب‌ترین ‫آدماییه که تا حالا دیدم.
‫ آقا، قسم می‌خورم که‏.‏‏.‏‏.‏
اگه دستت بهش خورده باشه‏،‏
‫بهت قول می‌دم تک‌تکتون رو می‌کشم.
‫ شنیدین پسرا؟
‫می‌خواد ما رو بکشه!
‫یه چیزی بهت می‌گم و خوب هم می‌گم.
‫اگه بهم نگی اون بچه‌ها کجان،
‫همون بلایی رو سرت میارم ‫که سر بابای بدبختشون آوردم.
من بچه‌ای نمی‌شناسم‏.‏
‫ من می‌گم داری به ما دروغ می‌گی.
‫من از دروغ‌گوها خوشم نمیاد.
‫ بابام یه بار بهم دروغ گفت.
‫زل زد تو چشام و بهم دروغ گفت.
‫همون شب خاکش کردم.
‫سال‌هاست که مثل یه توده خاک برادر ‫کوچیکم رو به دوش می‌کشم‏.‏
اینو تا حالا به کسی نگفته بودم‏.‏
‫اجازه بدین، آقا، ‫اگه مایلین،
‫یه داستان در مورد بابام ‫براتون تعریف کنم.
‫پاش توی جنگ قطع شد.
قسم می‌خورم اون مرد‏،‏ همیشه‏.‏‏.‏‏.‏
‫روحیه‌ش رو حفظ می‌کرد.
بی‌شرف احمق‏ بی‌کله‏.‏
‫حالا کجا بریم، رئیس؟
‫گمونم هر جا که اون می‌رفت.
‫سؤال اینه که، اون کیه؟
‫فکر کنم اون بچه‌ها برای خودشون ‫یه دایه جدید پیدا کردن.
‫پل‏.‏
‫همه‌چی مرتبه، همه‌چی مرتبه.
‫ منم.
‫همه‌چی مرتبه، پل.
‫ منم.
‫ران!
‫رانی.
طوری نیست‏.‏ چیزی‏ نیست‏،‏‌ چیزی نیست‏.‏
‫من این‌جام.
‫متأسفم، متأسفم.
‫نه، رانی، من متأسفم.
من متأسفم‏.‏
‫ ساکت باش، بی‌حرکت بمون.
‫اونا شلیک کردن...
‫اونا به قاطرت شلیک کردن.
‫می‌دونم، طوری نیست.
‫ تو خیلی آسیب دیدی و باید ‫برات کمک بیاریم.
‫اونا اون یکی رو هم داشتن.
‫اگه بخوایم ادامه بدیم بهش ‫نیاز پیدا می‌کنی.
‫تا داریم راه می‌ریم بخورش.
خسته شدم‏.‏‏.‏‏.‏
از بس در مورد راهپیمایی حرف زدی‏.‏
می‌خوام سر پا نگهتون دارم‏.‏
که چی بشه؟
‫ساعت‌هاست داریم راه می‌ریم، ‫این‌جا هیچی نیست.
‫ما این‌جا می‌میریم، سرگرد.
‫ما الان قرار نیست بمیریم،
غذا نیاز داری‏.‏ همین‏.‏
‫باشه، و بعدش چی؟
‫بعدش ۵۰ یا ۱۰۰ مایل ‫دیگه راه می‌ریم؟
‫داریم می‌ریم توی دل هیچی و خودت ‫هم اینو می‌دونی.
‫نه، کمک پیدا می‌کنیم.
‫ باید شجاع باشی، ایمان داشته باشی و ‫با قدرت ادامه بدی، سرباز.
‫بهت گفتم که من سرباز نیستم، ‫ای پیرمرد احمق لعنتی!
‫قرار بود کمکمون کنی.
تو به خودت هم نمی‌تونی کمک کنی‏.‏ تو یه پیرمرد بی‌مصرفی‏.‏
همه‌مون می‌میریم‏.‏
‫می‌دونم که می‌میرم.
می‌دونم‏.‏
‫ من قبلاً...
‫برام مهم نیست قبلاً ‫کی بودی.
‫خدایا، متأسفم.
‫متأسفم جینی. خیلی متأسفم.
‫متأسفی؟
‫خب، همه همیشه متأسفن.
‫مامانم وقتی مریض ‫شد متأسف بود.
‫بابام متأسف بود که ما ‫رو کشوند این‌جا.
‫من متأسفم که مجبور شدم ‫بذارم برادرم بمیره
‫به‌خاطر پیروی از ‫یه مرد دیوونه.
‫متأسفم! متأسفم.
‫خیلی متأسفم، جینی.
‫خب، من ازت متنفرم.
‫منم از خودم متنفرم.
‫زود باش!
‫زود باش، ‫برو پشت اون صخره‌ها!
‫یالا، یالا!
‫یالا، برو پشت اون درخت.
‫برو دیگه!
‫ایناهاش، پسرا.
‫سرتونو پایین نگه‌دارین، ‫مردا!
‫پناه بگیرین.
‫پناه بگیرین، بخوابین روی زمین، ‫بخوابین.
‫پیرمرده هم همراهشه.
‫می‌بینمت، پیرمرد.
‫اون‌جاست، پسرا.
‫اون‌جاست.
‫نه. جینی، نه!
‫جینی، چیکار می‌کنی؟
‫بخواب روی زمین. ‫برگرد این‌جا.
‫بعد تو فکر می‌کنی ‫من دیوونه‌ام؟
‫داشتی چیکار می‌کردی؟
‫افراد من!
‫بگیرینش.
‫بخوابونینش روی زمین.
‫افرادم!
‫آروم باش، حالت خوبه.
‫افرادم.
‫حالت خوبه.
‫اسمت چیه، سرباز؟
‫هانتر.
‫ملکوم هانتر. سرگرد.
‫می‌دونین چه بلایی سر هنگ ‫من اومده، خانم؟
متأسفم‏.‏ وقتی پیداتون کردیم‏،‏ نیمه‌جون بودید‏.‏
‫اما، ما کلی آدم دیگه داریم که ‫به کمک نیاز دارن.
‫برگرد سر پستت.
‫خانم، ‫چه بلایی سر افرادم اومد؟
‫متأسفم، سرگرد. ‫اونا از دست رفتن.
‫سرگرد!
‫جینی؟
‫جینی، بیت کوچولو؟
‫بیت کوچولو؟
‫نه.
‫نه، نه، نه، فکر کن.
‫فکر کن. فکر کن، لعنتی.
‫خدایا، الان نه.
‫الان نه، نه، خواهش می‌کنم پروردگارا، ‫الان نه.
‫نه، کمکم کن فکر کنم.
‫اونا کجان؟
‫جینی! بیت کوچولو!
‫خدایا نه، خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم نه. خدایا، ‫خواهش می‌کنم.
‫ببین، می‌دونم...
‫می‌دونم که یه پیرمرد داغونم،
‫و احتمالاً لیاقتم بیشتر ‫از چیزی نیست
‫که تا الان بهم دادی، ‫اما من تنها شانس
‫اون بچه‌هام.
‫پروردگارا، لطفاً کمکم کن فکر کنم. ‫کمکم کن فکر کنم، پروردگارا.
‫خدایا، اونا کجان؟
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، ‫این اتفاق نمی‌افته.
‫نه، پروردگارا. ‫خواهش می‌کنم، کمکم کن.
‫یکی کمکم کنه.
‫جینی!
‫بیت کوچولو!
‫گیج ۱۲.
‫از کجا فهمیدی؟
‫بارها صداش رو شنیدم.
‫پس می‌دونی باهات ‫چیکار می‌کنه.
‫از نزدیک دیدمش.
‫ریختت خیلی داغونه، مل.
تو منو می‌شناسی؟
بله که می‌شناسمت‏.‏
‫شنیدم که ممکنه یادت نیاد،
گمونم امید الکی بهت داشتم‏.‏
‫اما واقعیت داره.
‫مغزت زودتر از خودت ‫پیر شده، نه؟
‫گمونم همین‌طور باشه، خانم.
‫خانم.
‫میلی‏.‏
‫میلی پرکینز؟
‫پرنده‌ی آوازخوان سو سیتی.
ای وای‏،‏ مل‏.‏
‫پس گمونم تو آدم خوش‌شانسه‌ای.
‫اگه می‌تونستم، منم همه‌چیز رو در مورد ‫سو سیتی فراموش می‌کردم.
‫دنبال کلانتر جان ‫کرافورد می‌گردم.
‫هنوزم این‌وراست؟
‫آره، این‌وراست.
‫ توی قبرستون بلک ریج.
‫حدود ۱۰ ساله که مرده.
‫درست مثل همین شهر.
‫نقره‌اش خشک شد؟
‫آره، خیلی وقت پیش.
‫الان من موندم که ‫منتظر قیامتم.
نظرت چیه بریم تو؟
‫یه چیز خوشمزه برات درست می‌کنم بخوری
‫و شاید حتی چند تا داستان قدیمی و ‫خوب برات تعریف کنم
‫درباره‌ی سال‌های جوونی ‫و سرزندگیت.
‫نه، نه. ‫یه کاری هست که باید انجام بدم.
یه کاری دارم‏.‏‏.‏‏.‏
‫قبل از این‌که فرار ‫کنی و بری،
‫فکر کنم یه چیزی هست که ‫باید ببینی.
بیا‏.‏
بریم تو خونه‏.‏
بریم‏.‏
مراقب باش‏.‏
‫یالا. همینه.
‫عمو ملکوم.
‫لیدیا؟ این چه...
‫تو این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم دنبالت بگردم.
‫ران تیر خورد، اون تیر خورد.
‫تیر خورد؟
‫حالش خوبه؟
‫خب، خون زیادی از دست داد‏،‏‌ ولی‏.‏‏.‏‏.‏
‫اون گلوله‌ها رو از توی ‫بدنش درآوردم.
‫اون، اون ممکنه جون ‫سالم به در ببره.
‫مردایی رو دیدم که تو شرایط بدتر ‫از این هم زنده موندن.
‫همه‌ی اینا تقصیر منه.
‫این تقصیر منه.
‫همه‌ی اینا تقصیر منه!
‫خدایا. بشین این‌جا.
‫تو تمام عمر لعنتیم ‫هیچ‌کاری جز‏.‏‏.‏‏.‏
‫صدمه زدن و نابود کردن ‫آدما نکردم!
‫نه، تقصیر تو نیست.
‫- کار مردایی‌ایه که این کارو کردن‏.‏ ‫- تقصیر منه‏.‏
‫دیگه کافیه، فهمیدی؟
‫- هیچ کاری بلد نیستم‏.‏ ‫- اگه می‌خوای از این کارها بکنی‏،‏
می‌ری بیرون‏.‏ چون حوصله این‏.‏‏.‏‏.‏
کارها رو ندارم‏.‏
‫تو نمی‌فهمی.
‫تو نمی‌فهمی، اون بچه‌ها.
اونا اون بیرونن‏.‏ چشم امیدشون به من بود‏.‏
اون از من کمک می‌خواستن‏.‏
‫خب، راجع به اون...
‫سرگرد!
‫جینی؟
‫خدایا، جینی.
‫خدایا، تو سالمی‏.‏
خدایا‏،‏ تو سالمی‏.‏
‫فکر کردم اون مردا کشتنت.
‫منو؟
‫چی؟ چی؟
‫چی شد؟
‫ خواهش می‌کنم بهم ‫بگو چی شد.
‫بیت کوچولو.
‫بیت کوچولو، بیت کوچولو کجاست؟
‫بیت کوچولو!
‫بیت کوچولو کجاست؟
بردنش‏.‏
‫سرگرد! سرگرد!
واسه تولدم اومدی؟
‫خدایا!
‫بیلی، بیلی، ‫حالا به من گوش کن.
‫باید فرار کنی.
‫فرار کن و برو قایم شو.
‫نمی‌تونم.
‫خیلی می‌ترسم.
‫می‌دونم می‌ترسی، منم می‌ترسم،
اما مثل گذشته‏،‏ می‌تونیم این مردها رو شکست بدیم‏.‏ خب؟
‫می‌تونیم قایم‌موشک بازی کنیم، ‫باشه؟
‫یادت میاد؟ ‫تو همیشه تو این کار بهترین بودی.
‫می‌تونی از لای اون صخره‌ها ‫رد بشی؟
‫دوستت دارم، حالا برو.
‫ مراقب باش، اونا هم شلیک می‌کنن.
‫وایسا، این‌جاست! این‌جاست!
‫مراقب خودت باش.
‫ سرگرد، سرگرد، من باید فرار کنم.
‫اگه برم اون مردا دنبالم میان.
‫تو هم با من بیا.
‫ سلام، من ملکومم.
تو اسمت چیه؟
‫ پولو می‌خوای؟
‫بگیرش!
هوامو داشته باش که پولو بیارم‏.‏
‫ نه!
پوتین‌هاشو در بیار‏،‏ بچه‏.‏
پوتین‌هاش‏.‏
‫لعنت بهت، اسلیک.
آهای‏.‏
‫شلیک نکن عزیزم.
‫شلیک نکن.
من میارمش‏.‏
‫- اون تفنگ رو بده من! ‫- ‫ عمو ملکوم،
‫دو قدم هم نمی‌تونی راه بری‏.‏
‫به غذا و استراحت نیاز داری.
و حموم‏.‏ بوی گند می‌دی‏.‏
نه‏،‏ شما نمی‌فهمید‏.‏
‫این مردا قاتلن.
این مردها قاتلن‏.‏
ده دقیقه هم جلوشون دووم نمیاری‏.‏
‫ وقت این کارا رو ندارم، ‫اون تفنگ لعنتی رو بده به من!
‫ ملکوم!
‫نه!
‫ یه بار بهم تیر زدن.
سوراخش رو ندوختم‏.‏
‫برام عجیبه که یه سرباز ‫اصلاً سوراخ گلوله رو می‌دوزه یا نه.
‫ شاید آره، شاید نه.
‫اما سوراخ روی کت مهم نیست،
‫سوراخ توی روحه که مهمه.
‫و بعضی وقتا خونریزی‌اش بند نمیاد.
‫ سرگرد هانتر، چرا بلند شدی؟
‫باید استراحت کنی.
لطفاً ملکوم صدام کن‏.‏
دراز کشیدن به من نمیاد‏.‏
با اجازه میخوام کمکتون کنم‏.‏
‫ فکر می‌کنی بتونی ‫اون کپه رو برداری
‫و بانداژها رو از کهنه‌ها جدا کنی؟
‫ بله خانم. فکر کنم بتونم.
‫ پس دست به کار شو، سرباز.
‫قبلاً اینو دیدم.
‫خیلی راحته که وقتی بی‌دفاع هستن التماست کنن
‫و بعد که خوب می‌شن ‫کلاً فراموشت می‌کنن.
‫ آره، بدن خوب می‌شه، اما ذهن،
‫اون کاملاً یه مسئله‌ی دیگه‌ست.
‫ منصفانه نیست.
‫ چی منصفانه نیست عزیزم؟
‫ کاری که باهاش کردن.
کاری که بابام کردن‏.‏
‫ نه، منصفانه نیست.
‫ بابام می‌خواست کار درست رو‏.‏‏.‏‏.‏
‫برای من و برادرم انجام بده.
‫ البته که همین‌طور بود، عزیزم.
‫ و شوهرت‏.‏ اون هم فقط می‌خواست‏.‏‏.‏‏.‏
‫از سرگرد محافظت کنه.
‫کاری که کردن منصفانه نیست.
‫ زندگی منصفانه نیست.
‫تنها کاری که می‌تونیم بکنیم اینه که به تلاش کردن ادامه بدیم،
‫درست مثل ران من و بابای تو.
‫و تو.
‫ ران هم ‫پدر و مادرش رو از دست داد.
‫وقتی بچه‌ی کوچیکی بود کشته شدن.
‫اون زندگی خیلی سختی داشت.
‫بعد ما با هم آشنا شدیم و ازدواج کردیم
‫و امیدوار بودیم ‫خونواده‌ی خودمون رو داشته باشیم.
‫اما دکتر بهمون گفت که
رویای تشکیل خانواده‌‫مون هرگز محقق نمی‌شه‏.‏
‫اما ما به تلاش کردن ادامه می‌دیم.
‫لیدیا.
‫رانی، ‫همه‌چیز مرتبه، من این‌جام.
‫من این‌جام.
‫ به قاطرت شلیک کردن.
‫ می‌دونم.
‫طوری نیست.
‫به هر حال حیوون رو اعصابی بود.
‫ گمونم درست مثل من.
‫درست مثل تو.
‫ هی، صدای ملکومه‏.‏
‫داشته چیکار می‌کرده؟
‫ در عجبم.
‫رانی.
‫نق زدن رو تموم کن.
‫اون بانداژها باید عوض بشن
‫وگرنه کپک می‌زنی.
‫ عجله کن، باشه؟
‫ رونالد بل، مؤدب باش.
‫خدایا، کاش عجله می‌کردی
‫تا می‌تونستم توی آرامش ‫به درد کشیدنم ادامه بدم.
‫ کی قراره ‫اون پسر رو پیدا کنیم؟
میگی چی‌کار کنیم؟
ما که ارتش آمریکا نیستیم‏.‏
‫ نه، نیستیم.
‫باید بیت کوچولو ‫و اون قاتلا رو پیدا کنیم.
‫ مجبور نیستیم پیداشون کنیم.
‫اونا ما رو پیدا می‌کنن.
عزیزم‏،‏ چی میگی؟
‫ لعنت بر من.
یعنی‏.‏‏.‏‏.‏
‫تمام این مدت اینو توی لباست قایم کرده بودی؟
‫ همون‌جایی که پیدامون کرد،
‫با تپانچه‌اش زیر یه کنده قایمش کرده بودم.
دنبال همینن‏.‏
‫ اونا می‌خوان ‫برای اون پسر معامله کنن
و شک نکن‏.‏‏.‏‏.‏
‫بهمون رودست می‌زنن.
‫ آره، این کار رو می‌کنن، ‫اما ما منتظرشون می‌مونیم.
‫ آهای توی کافه!
‫می‌دونم اون‌تویین.
‫تمام شب از بالای اون تپه می‌دیدم که چراغتون روشنه!
اومدم دنبال اون دختر کوچولویی که گم شده بود‏.‏
به‌به‏.‏ ببین کی این‌جاست‏.‏
‫پسرا از دیدنت حسابی ذوق‌مرگ می‌شن.
‫ آره، من ‫پر از غافلگیری‌ام.
صد در صد‏.‏
‫لباست رو دوست دارم.
‫فرض رو بر این می‌ذارم که کلانتر جدید این خراب‌شده‌ای.
‫ همین امروز صبح توسط شهروندای
‫بلک ریج ‫رسماً سوگند یاد کردم.
‫ خب، گمونم ‫هرچقدر پول بدی همون‌قدر آش می‌خوری.
‫ منم همین‌طور فکر می‌کنم.
این پول مال توئه‏.‏
به محض اینکه بچه رو دادی‏،‏ برش دار‏.‏
‫ حالا گوش کن ببین چی می‌گم.
‫من با خواهرش کار دارم.
‫اون برادرم رو کشت.
‫ اون زن جوون داشت از خودش در برابر یه بزدل
‫که قصد داشت بهش ‫آسیب جدی بزنه دفاع می‌کرد.
‫هیچ قانونی علیه این کار وجود نداره.
‫ برادرم یه بزدل دروغگو، متقلب، کثیف،
‫و بی‌شرف بود، اما دوستش داشتم و برادرم بود.
‫ پسر رو به من پس بده، ‫اون پول رو بردار
‫و از این‌جا برو.
‫من این موضوع رو مختومه در نظر می‌گیرم.
‫ یه زمانی یه سگ داشتم، هر روز وقتی می‌تونستم
‫چیزی برای دادن بهش پیدا کنم، بهش غذا می‌دادم.
‫یه روز بهش چند تا استخون دادم و اون‌قدر گرسنه بود
‫که وقتی خم شدم نازش کنم، گازم گرفت.
‫من اون سگ رو کشتم.
‫من اون سگ رو دوست داشتم، اما کشتنش رو بیشتر دوست داشتم.
‫ ولش کن!
‫ سرگرد!
‫ طوری نیست ‫پسرم، حالا برو تو.
‫حالا برو، اون پول رو ‫بردار و بزن به چاک.
‫دیگه تکرارش نمی‌کنم.
من که بالاخره اون دختر رو به دست میارم‏.‏
به چی می‌خندی؟
‫ یه چیزی هست که ‫در مورد شما قانون‌شکنا می‌دونم.
‫شما مثل طلوع خورشید ‫قابل‌پیش‌بینی هستین.
‫ بهش شلیک کنین!
‫ گیج ۱۲.
‫ از اعدام جلوگیری می‌کنه، ‫و من از سیگار برگ متنفرم!
اون خانمه کیه؟
پیرمرد رو کشتی؟
‫ آره، مرده.
‫ لعنت بهت مرد، ‫کاری می‌کنم زجر بکشی!
کاری می‌کنم عین خوک شکم‌پر جیغ بزنی‏.‏
بیا مار زنگی‏،‏ صبحانه‌ام دیر شده‏.‏
‫ تیر خوردی، مل؟
‫ یه تیر شانسی خورد به پام.
‫ حیف شد، داشتم فکر می‌کردم
‫شاید امشب بتونیم یه کم برقصیم.
زدمش‏،‏ رئیس‏.‏
‫ کار پیرمرده دیگه تمومه.
‫برو دختره رو بیار ‫تا من کار اینو تموم کنم!
‫ ببین کی این‌جاست.
‫ تو یکی از اون مردایی هستی که بابای اون بچه‌ها رو کشتن.
‫ به تو چه ربطی داره؟
‫ این یه دلیل دیگه است تا به قولم عمل کنم.
‫ چه قولی؟
‫ بهت گفتم که ‫می‌کشمت.
‫ حالا می‌خوای منو بکشی؟
‫ من نه، اون می‌کشه.
‫ تو به قاطرم شلیک کردی!
در جریانی که به منم شلیک کرد؟
‫ آره، ‫می‌خواستم بعدش همینو بگم.
‫برگرد و با خواهرت قایم شو، این‌جا امن نیست.
‫ اون رفت.
‫ بعد از اون ضربه ‫دندونات درد می‌کنه؟
‫- بکشش‏.‏ ‫‫- اون خودش بی‌هوش شده، رئیس.
‫ همین الان بکشش!
‫بکشش!
‫ گمون نکنم این کار رو بکنم.
‫ به نظر من که شبیه شورشه.
همین الان راهتو بکش‏،‏ برو‏.‏
‫ بهم شلیک کردی.
‫ دارم میام سراغت، پیرمرد.
سلام‏.‏
‫ما نمی‌خوایم به کسی صدمه بزنیم.
تو شرافت نداری‏،‏ سرباز؟
این‌جا ناسلامتی مردی‏.‏
‫ما این‌جا بین مردا هیچ خشونتی نداریم.
‫ ما دیگه سرباز نیستیم.
‫بعد از شایلو چیزی جز مرگ و ارواح نمونده.
کورینت بمونه واسه شما یانکی‌ها‏.‏ ما نمی‌مونیم‏.‏
‫ ساکت باش، پسر.
‫حالا برو توی اون چادر
‫و هرچی غذا می‌تونیم حمل کنیم
‫و هر چیز باارزش دیگه‌ای که دارین رو برامون بیار.
‫ما هم می‌ریم سی خودمون.
اینه مرام مردان تنسی؟
‫دزدی از پرستارا و دزدی از مردان مجروح؟
دفعه آخره میگم‏.‏
‫ سلاحت رو بنداز! همین الان!
‫ نه. ملکوم، نه، لطفاً.
نه‏،‏ اون بچه‌ست‏.‏
می‌خوام برم خونه‏.‏
بدو‏.‏
بدو‏،‏ بی‌شرف تا نظرم عوض نشده‏.‏
‫ تموم شد.
‫ نه!
‫نه.
‫ کافی بود، پیرمرد؟
‫ این مبارزه چه سودی برات داره؟
‫ اون بچه‌ها دوستای منن!
‫شما اونا رو یتیم کردین،
‫نزدیک بود برادرزاده‌ام رو بکشین!
سرم رو به درد آوردید و قاطرمون رو کشتید‏.‏
‫ اون یه اشتباه بود!
‫ آره، بود.
بذار بلند شم‏.‏‏.‏‏.‏
و از این‌جا فرار کنم و برم‏.‏
امثال تو رو زیاد دیدم‏.‏
برمی‌گردید‏،‏ بچه‌ها رو می‌کشید‏،‏ ّبه زن‌ها تعرض می‌کنید‏.‏‏.‏‏.‏
و دنیا رو به گند می‌کشید‏.‏
‫ نه، نه، نه.
‫بذار از این‌جا برم،
‫دیگه عمراً ‫منو نمی‌بینی، قسم می‌خورم.
‫ درسته، نمی‌بینی!
‫ نه، جینی، نه!
‫ تو بابامو کشتی!
‫ لطفاً بهم شلیک نکن، من سلاح ندارم.
‫ نه، جینی، این کار رو نکن.
‫ تو یه قاتلی!
‫ خواهش می‌کنم.
‫ گروهبان!
‫اگه الان اون ماشه رو بکشی، یه قاتل می‌شی،
‫و دیگه عمراً اون ‫صدای واقعی درونت رو پیدا نمی‌کنی.
‫دختر خوب من.
‫همینه.
‫آفرین، دختر خوب من.
‫ تو کی هستی؟
‫ من سرگرد ملکوم یولیسیز هانتر هستم.
توی جهنم‏،‏ سلامم رو به برادرت برسون‏.‏
‫تو سرباز خوبی هستی.
‫شجاع‌ترین سربازی که تا حالا دیدم.
‫ اما من کسی رو نکشتم.
‫ دقیقاً به همین خاطره‏.‏
‫به همین خاطره‏.‏
خوشحالم که دوستی مثل تو دارم‏.‏
‫و اینو محکم نگه‌دار، و این یه دستوره، گروهبان.
‫حالا، حالا برو.
‫برو.
‫حالا برو، من حالم خوبه‏.‏
‫حقیقت نداره.
‫ چی حقیقت نداره؟
‫ مردن.
‫اصلاً درد نداره.
‫ تو نمی‌میری، سرباز،
‫فقط باید استراحت کنی، همین.
‫ باور کن ‫عزیزم، دارم همین کار رو می‌کنم.
‫اون آهنگی که توی سو سیتی برام می‌خوندی چی بود؟
♪ ‫ اون گفت تا جایی که چشم کار می‌کرد فرشته و بوفالو ♪
♪ ‫و اسب بود ♪
♪ ‫بعد شنید که یه نفر ‫اسمش رو صدا می‌زنه ♪
‫ خونواده چیه؟
‫چیزیه که ‫توی خونت جریان داره؟
‫یا یه چیز دیگه‌ست؟
‫شاید آدمایی باشن ‫که توی مسیر پیداشون می‌کنی.
‫همونایی که بهت نشون می‌دن ‫چطوری به مسیرت ادامه بدی.
‫تا صدای درونت رو پیدا کنی.
‫تا به تلاش کردن ادامه بدی.
[سی سال بعد]
‫ روبه‌راهی، مل؟
‫ آره.
‫آره، آره، آره.
‫نه، من‏.‏‏.‏‏.‏ من‏.‏‏.‏‏.‏
‫ داری یه لونه پرنده دیگه می‌سازی؟
‫ آره، یه لونه پرنده.
‫ دارم یه لونه پرنده می‌سازم.
‫برای تولد من ‫اومدی این‌جا، جانی؟
‫ نه، آوریله، تولدت سپتامبره‏.‏
‫و من رانم.
‫ران بل.
‫با برادرزاده‌ت، لیدیا ‫ازدواج کردم، یادت میاد؟
‫ آره، آره، آره.
‫لیدیا و ران.
‫وقت شامه؟
لیدیا گفت خبرت کنم‏.‏
‫دکتر اومده می‌خواد ببینتت.
‫ دکتر کوپر.
‫نه، دکتر کوپر مرده، ‫چی، الان ۲۰ سال می‌شه؟
‫دکتر جنینگز اومده ببینتت‏.‏
نمی‌خوام هیچ دکتری رو ببینم، این‌جا سرم شلوغه‏.‏
‫ دکتر ۲۴ کیلومتر راه اومده.
‫بیا دیگه.
‫من دکتر لازم ندارم!
‫من مریض نیستم.
‫ یه معاینه‌ست.
‫زیاد طول نمی‌کشه.
بیا دیگه‏.‏
بیا‏،‏ مل‏.‏
‫ توی ‫بهترین خاطراتم، بابا ‫همیشه بهمون می‌گفت که‏.‏‏.‏‏.‏
‫خانواده همه‌چیزه.
‫تا روزی که گفت ‫می‌ریم کالیفرنیا،
‫جایی که ‫رویاها به حقیقت می‌پیوستن
‫و رودخونه‌ها ‫پر از طلا بودن.
‫بابا نجیب‌ترین ‫مردی بود که می‌شناختم.
‫ خانم.
‫ اما عمراً نمی‌دونست ‫که لقمه بزرگ‌تر از دهنش برداشته.
‫عذر می‌خوام.
‫ جینی، واگن‌ها حرکت‏.‏
‫کوچولو.
‫ بابا، تو گفتی واگن‌ها حرکت، اما ‫ما همین یه واگن رو داریم.
‫ این یه ‫اصطلاحه، پسرم.
واگن حرکت بهتر نیست؟
‫ باشه، پسرم. واگن حرکت.
‫جینی، سوار واگن شو.
‫ویرجینیا.
‫یالا.
‫خدایا.
‫صدا زدن بهشت.
‫همون چرت‌وپرت همیشگی.
‫ خب، دکتر جنینگز، اون ‫پسرت بالاخره ازدواج کرد
‫با اون دختر پرشور جنوبی؟
‫ خب، راستش ‫ماه دیگه دارن ازدواج می‌کنن.
خوب شد پرسیدی‏.‏
‫خب، سروان‏،‏ ‫دفعه قبلی که این‌جا بودم،
‫من رو دکتر کوپر صدا زدی و ‫درباره جراحت جنگیم پرسیدی.
‫ دکتر، من ‫بعضی وقتا فراموشی می‌گیرم.
‫ من فکر می‌کنم نتیجه ‫یه عمر طولانی پر از هرج‌ومرجه.
‫ دستاتون زیاد می‌لرزه؟
‫ خب، وقتی ‫که بهم سیخونک می‌زنن
‫و مثل یه گاو لعنتی هولم می‌دن.
‫دکتر، حالم خوبه.
‫ یه کم ‫نگرانتونم.
‫منظورم اینه که، باید وعده‌های ‫غذاییت رو منظم بخوری، باشه؟
‫و اگه برای حافظه‌ت کمک ‫می‌خوای، باید
سبزیجات زیاد ‫و کمی سوپ آب‌قلم بخوری.
‫ ببین، من می‌تونم ‫یه مقدار،
‫گوجه‌فرنگی و سیب‌زمینی بخورم، اما ‫فکر خوردن آب‌قلم،
‫خب، واقعاً ‫حالم رو به هم می‌زنه.
‫ تغذیه خوب باعث ‫می‌شه مغز بهتر کار کنه.
‫امیدوارم تو این مورد زیاد ‫لجبازی نکنی، سروان.
‫ سرگردم، نه سروان!
‫-‫ مل! ‫‫- ملکوم!
‫ حرفم رو می‌فهمی؟
‫ می‌فهمم‏.‏ سرگرد‏،‏ نظر من اینه که‏.‏‏.‏‏.‏
‫ آب‌قلم ‫برای حافظه خوبه.
این ‫یه پیشنهاد عالیه، دکتر.
و ‫فکر کنم بتونم عادت کنم
‫به یه کم آب‌قلم اگه‏.‏‏.‏‏.‏
‫اگه با یه کم ‫نمک و فلفل همراه باشه شاید.
‫ حالا، مشکلی نداره ‫من‏.‏‏.‏‏.‏
‫چند کلمه با خانواده بل صحبت کنم؟
نه‏،‏ نه‏.‏ مشکلی نیست‏،‏‌دکتر‏.‏
‫چون به‌هرحال توی طویله‌ام
چون من‏.‏‏.‏‏.‏ من‏.‏‏.‏‏.‏ من‏.‏‏.‏‏.‏
‫ عمو ملکوم داره ‫یه لونه پرنده می‌سازه.
‫ یه لونه پرنده. ‫آره، درسته.
‫این یه کادوی عروسی ‫برای اون پسرت
‫و اون دختر پرشور ‫جنوبیته، دکتر جنینگز.
‫ سرگرد.
‫ ممنونم.
‫ ممنون خانم بل.
‫ لیدیا کافیه، دکتر.
‫ خب، باید ‫بگم امیدوار بودم که
‫ملکوم رو خیلی بهتر ببینم، ‫اما داره سریع افت می‌کنه.
‫ باز هم، خیلی متأسفم.
‫مشکلی نیست.
‫این بخشی از شغله.
‫دفعه اول نیست، ‫دفعه آخر هم نیست.
‫ ما بچه‌ای نداریم، دکتر،
‫و پولی هم برای ‫استخدام کارگر نداریم.
‫بنابراین، وقتی عمو ملکوم ‫اومد تا با ما زندگی کنه،
‫یه موهبت بود.
‫خیلی سخت کار کرد تا ‫ما رو سرپا نگه داره.
‫اما حالا زمانی که باید ‫به مراقبت ازش اختصاص بدیم‏.‏‏.‏‏.‏
‫ هفته پیش نزدیک بود ‫انبار کاه رو آتیش بزنه.
‫ممکن بود اون علوفه رو از دست بدیم.
‫دام‌ها تا زمستون ‫از گشنگی می‌مردن.
‫ بعضی وقتا ‫مثل یه بچه کوچیک رفتار می‌کنه.
‫ دنبال مرغ‌ها می‌دوه، توی ‫جیب‌هاش تیله نگه می‌داره،
‫اغلب زود از کوره در می‌ره.
‫ همین دو روز پیش، با یه ‫آهن داغ‌زن افتاد دنبال ران.
‫ما خیلی دوستش داریم، اما ‫هیچ راهی پیدا نمی‌کنیم
‫تا بهش کمک کنیم مشکلاتش کم بشه.
‫ همه ما می‌دونیم که
‫شجاعت ملکوم هانتر توی جنگ چقدر بی‌نظیر بود.
‫از دست دادن غرور یکی
‫از وحشت‌های ‫زوال عقله.
‫مطمئنم که سرگرد هانتر ‫بیشتر از هر کسی اینو حس می‌کنه.
‫ متأسفم.
‫ خیلی می‌ترسم که
یه بلایی سر خودش بیاره‏.‏
‫ حالا، دکتری هست ‫که باهاش پزشکی می‌خوندم
‫که یه آسایشگاه ‫توی فیلادلفیا داره.
‫ فیلادلفیا؟
‫دیگه نمی‌تونیم بهش سر بزنیم.
‫کاملاً تنها می‌شه.
مل قبول نمی‌کنه‏.‏
‫ نه.
‫عمو ملکوم، کمی ‫بیشتر لوبیاسبز بخور.
‫لیدیا، همین الان هم بشقابم پره‏.‏
خواهش می‌کنم‏.‏
بی‌خیال‏.‏
لیدیا‏،‏ باید اعتراف کنم‏.‏‏.‏‏.‏
‫که این یه غذای فوق‌العاده‌ست.
جدی میگم‏.‏
‫ قسم می‌خورم تو تمام عمرم ‫فکر نکنم تا حالا
‫غذای تولدی بهتر ‫از این خورده باشم.
‫خب، حداقل از ‫آب‌قلم بهتره.
بی‌خیال‏.‏
‫ اگه مراقب نباشی، ‫آب‌قلم تنها چیزیه که
‫قراره برای مدت طولانی بخوری،
شیطون‫!
‫تو هم باید باهام بخوری، درسته؟
‫ اگه خنده‌داره، چرا ‫مال من رو نمی‌خوری؟
‫ نه نه!
‫ می‌دونی چیه، پل؟
‫برای یه ماجراجویی ‫دیگه آماده‌ای؟
‫بیا.
‫ قسم می‌خورم این بهترین ‫ قهوه‌ایه که تا حالا خوردم.
‫ تو هر شب اینو می‌گی، بابا.
‫ خب، چون ‫هر شب واقعیت داره.
‫ این همون عروسکیه که مامان بهت داد؟
‫ حالا یه یادگاریه.
‫ من رو یاد اون می‌ندازه.
‫ جینی، وقتی ‫برسیم کالیفرنیا،
‫مردای پولدار زیادی ‫اون‌جا هستن که دنبال ازدواج
‫با یه خانم خوب و ‫خوشگلی مثل تو می‌گردن.
‫یه صف ۱۶ کیلومتری ‫ازشون تشکیل می‌شه،
‫با این امید که اون‌قدر خوش‌شانس باشن که ‫زندگی خوبی رو با تو بسازن.
‫ فکر کنم بهتره ‫خوش‌شانس باشن اگه من رو می‌خوان.
‫قصد ندارم ‫با هیچ‌کس ازدواج کنم،
‫نه کالیفرنیا نه هیچ جای دیگه.
‫ می‌دونم زندگی به ‫هر دوی شما سخت گرفته.
‫یه شروع تازه چیزیه ‫که همه‌مون بهش نیاز داریم.
‫خواهیم دید که حق با منه، جینی.
‫قایم شید‏.‏
‫ بابا.
‫ جینی، با برادرت قایم شو‏.‏‏.‏‏.‏
‫توی اون بوته‌ها‏.‏
‫ سلام به جمعتون‏.‏
‫ سلام به شما.
‫کارت چیه؟
‫ بوی قهوه‌ت رو حس کردم، ‫گفتم شاید یه کم به من هم بدی.
‫منظور بدی ندارم، آقا.
‫ چند ساعت پیش توی ‫شهر دیدمت، نه؟
‫اون‌جا کلی قهوه هست.
‫ راستش، اسبم، من رو انداخت زمین.
‫همیشه غیرقابل پیش‌بینیه.
اومدم یه ذره بهم لطف کنی‏.‏
‫ بیا‏.‏ ‫اون اسلحه رو بنداز.
آروم‏.‏
‫ مشکلی نیست، مشکلی نیست.
‫پسر، این‌جا واقعاً خوبه.
‫خدایا‏،‏ همه‌جام کبود شده‏.‏
‫خب، اسم من چنسه.
‫اسم تو چیه، رفیق؟
‫ من فرانک هیز هستم.
‫برش دار.
‫بهت شلیک نمی‌کنم.
‫ قهوه خیلی خوبیه.
‫ نوش جونت، اما ‫فردا مسیر طولانی در پیش دارم،
‫پس هر وقت که حالت ‫بهتر شد، بهتره به راهت ادامه بدی.
‫ کاملاً ‫حق با توئه، نه؟
‫ یعنی چی؟
‫ خب، منظورم اینه که، تو اردوگاه ‫خیلی خوبی این‌جا داری، دوست من.
‫لعنتی، وقتی اومدم بالا، فکر کردم ‫یکشنبه بعد از کلیساست.
‫تو دو نفر دیگه رو هم توی ‫شهر با خودت داشتی، مگه نه؟
یه پسر و دختر کوچولو؟
بچه‌های من نبودن‏.‏ بچه‌های خواهرم هستن
‫من تنها سفر می‌کنم.
‫ باشه، خب...
‫یک، دو، سه.
‫تو امشب این‌جا سه تا بشقاب ‫چیدی، فرانک.
‫منظورم اینه که، ‫اشتهای خیلی زیادی داری.
‫ این‌طور بهم گفتن.
‫ خب، من می‌گم ‫اون‌قدرها هم گرسنه نیستی.
‫هی، هی، هی، هی.
‫ آروم باش.
‫بهتره اونو بذاری زمین.
‫اونا قرار نیست با این شوخی کنن.
‫اون چیز رو سمت من نشونه نگیر.
‫همین الان بیارش پایین. ‫یالا، یالا.
‫آروم باش.
‫همه‌چیز مرتبه.
‫کاری که باید بکنی اینه که، ‫پولا رو بدی به من.
‫هر چی داری رو بده به من‏.‏ که من برم رد کارم‏.‏
اونا هم زنده می‌مونن‏.‏
‫ این تمام پولی‌ه که ‫توی کل زندگیم درآوردم.
‫قصد ندارم همین‌طوری بذارم ‫باهاش از این‌جا بری بیرون.
‫ همه همیشه ‫هر دفعه همین رو می‌گن.
‫این پس‌انداز زندگیمه.
‫چرا، چرا، چرا؟
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫من هر دفعه هر چی که ‫بخوام رو به دست میارم، باشه؟
‫برو اون‌جا و پول رو ‫بده به من‏.‏ که برم رد کارم‏.‏
‫ این پس‌انداز زندگیمه.
‫ گوش کن، پول رو بده به‏.‏‏.‏‏.‏
‫من و پسرا از ‫این‌جا می‌ریم بیرون
‫و می‌ریم برای آدمایی که توی ‫جنگل وجود ندارن فریاد می‌کشیم.
‫تو هم به راه خودت می‌ری.
‫اگه حرف اشتباهی بزنم، ‫اون پسرا روی تو رگبار می‌بندن
‏و تو رو غرق خون می‌کنن‏.‏
‫پس، اسلحه رو بذار ‫کنار و برو پول رو بیار.
‫ این برای یه شروع دوباره‌ست.
‫ اصلاً هیچ جایی ‫برای شروع نخواهی داشت،
دوست من‏،‏‌ اگه این کارو نکنی‏.‏
‫همین الان پول رو بده به من.
‫ دوستتون دارم.
‫فرار کنین!
‫ نه.
بریم‏.‏
‫ ایناهاش.
من و تو قراره دوستان خوبی برای هم باشیم‏.‏
‫عزیزم، تو قرار نیست ‫اونو سمت من شلیک کنی.
هم تو می‌دونی‏،‏‌ هم من‏.‏
این چه کاری بود؟
‫داری منو می‌کشی، دختر.
‫ جینی!
‫ پل؟
‫ران!
‫لیدیا!
‫پل؟
‫ران!
‫لیدیا!
‫پل؟
‫ هی!
‫هی، هی! وایسا‫!
‫هی پسر، وایسا!
‫ کالیبر ۱۲!
‫ می‌دونم.
‫ با ‫شنیدن صداش می‌تونی تشخیص بدی؟
‫ بارها شنیدمش.
‫ پس می‌دونی ‫باهات چی‌کار می‌کنه.
‫ آره، از نزدیک دیدمش.
بهت می‌خوره‏.‏‏.‏‏.‏
نتونی شلوارت رو بالا بکشی‏.‏
اعتراف می‌کنم که خیلی وقت گذشته‏.‏
‫ اون تپانچه ‫توی کمربندت رو بنداز زمین.
‫آروم.
‫بابام و عموهام هر ‫لحظه ممکنه برگردن.
‫بهتره سریع از ‫این‌جا جیم بشی، پیرمرد.
‫ اونا چیز ‫زیادی براتون نذاشتن.
‫ اونا زیاد دور نمی‌مونن.
به عنوان یه مشت مسافر‏،‏ وسیله زیاد ندارید‏.‏
‫ وسایل ما توی واگنه.
‫حالا راه بیفت، آقا، ‫دیگه بهت نمی‌گم!
‫ من حس ‫فرار کردن توی جنگل رو ندارم.
‫ می‌کُشمت، آقا!
‫قبلاً این کار رو کردم!
آروم آروم برمی‌گردم‏،‏
‫و تو می‌تونی اگه حس ‫می‌کنی مجبوری، بهم شلیک کنی.
‫سلام، من ملکومم.
‫ برام مهم نیست.
‫ اسمت چیه؟
‫ خفه شو.
‫این اسم کوچیکته؟
‫ دیگه بهت هشدار نمی‌دم.
تو بهم شلیک نمی‌کنی‏.‏
‫و خب، راستش رو بخوای، ‫به کمکت نیاز دارم‏.‏
غذایی نداریم بهت بدیم‏.‏
‫ سلام، من ملکومم.
‫برای تولد من اومدی این‌جا؟
‫ به نظر میاد دیشب ‫دیروقت به سمت جنوب رونده.
‫دفعه قبلی ‫که گم شد
‫به سمت ‫"بلک ریج" می‌رفت.
‫اون‌جا دوستایی داشت.
‫ دفعه قبل ‫اسب نداشت.
‫ شاید باید ‫شبا ببندیمش.
‫ اسب رو یا ملکوم رو؟
‫ برای وقتی که ‫یه مار یا یه چیزی ببینم.
‫تفنگ رو برات گذاشتم.
‫حواست باشه اون گوساله‌های ‫جدید رو توی آغل نگه‌داری.
‫جونورهای زیادی هستن که ‫دنبال اینن
‫تا اونا رو برای شام بخورن.
‫ من باید باهات بیام.
‫ این قاطر پیر لعنتی احتمالاً ‫نمی‌تونه دو تا سوار رو بکشه.
‫لعنتی، حتی ممکنه احتمال داشته باشه
‫اگه فرصت گیر بیاره من رو ‫بندازه توی یه خندق.
‫اینم یه دلیل دیگه که ‫باید باهات بیام.
‫ شک دارم خیلی دور شده باشه،
بعید می‌دونم بیشتر از یه روز دو روز راه باشه‏.‏
‫ من این منطقه رو ‫بهتر از هر مرد زنده‌ای می‌شناسم.
‫سریع راه می‌رم و ‫تیراندازی‌ام هم از تو بهتره‏.‏
‫ حرفی راست‌تر از این تا حالا گفته نشده.
‫ اون عموی منه، ران.
‫ خب، برای همینه ‫که باید همین نزدیکی بمونی،
چون ممکنه برگرده خونه‏.‏
‫ من می‌تونم از پس خودم بربیام.
‫ قضیه این نیست، لیدیا.
‫بین این‌جا و ‫بلک ریج هیچ چیزی نیست.
‫اگه دردسری پیش بیاد، نمی‌تونم ‫مراقبت باشم.
‫ مراقب من باشی؟
خودت می‌دونی منظورم چی بود‏.‏
‫ آره، می‌دونم منظورت چی بود‏.‏
‫ تا چند روز دیگه برمی‌گردم.
‫ من این‌جا می‌مونم و مراقب
‫گوساله‌ها هستم و ‫به باغچه می‌رسم.
‫ دوستت دارم.
‫ مراقب قاطرم باش.
‫ حالا، حالا، حالا.
‫من چیزی ندزدیدم، من ‫ داشتم نگاه می‌کردم ببینم
‫شما کبریت دارین یا نه.
‫ با دو تا ‫بیسکویت زیاد دور نمی‌شی.
‫ خب، این تمام چیزیه که داریم.
‫ می‌دونم.
‫و وقتی در حال فراری، ‫بهتره آتیش رو کم نگه‌داری.
‫یه رد دود قطعاً ‫جاتون رو لو می‌ده.
‫ کی گفته ما در حال فراریم؟
شاید یادم نیاد در مورد چی داشتیم حرف می‌زدیم‏،‏
‫یا حتی امروز چندمه، اما وقتی یه نفر‏.‏‏.‏‏.‏
در حال فراره‏،‏ خیلی زود می‌فهمم‏.‏
‫ آدمای بد.
‫ قطعاً خیلی ازشون ‫این اطراف هستن.
‫ وقتی که می‌خوای ‫آتیش درست کنی، کاری که باید بکنی اینه که
‫اولین گودالت رو به ‫شکل یه مستطیل درمیاری
‫و بعد حدود ۳۰ سانتی‌متر اون‌طرف‌تر، ‫یه مستطیل کوچیک‌تر درست می‌کنی
‫با یه خندق ‫کوچیک بینشون
‫و اون مستطیل بزرگ‌تر رو ‫تغذیه می‌کنه.
‫اون‌طوری تمام روز ‫و تمام شب گرم می‌مونه.
‫اما بهترین چیز اینه که هیچ دودی نداره.
‫ اینو همون جایی یاد گرفتی که
‫صدای مسلح شدن ‫یه تفنگ ساچمه‌ای رو شناختی؟
‫ دقیقاً همون‌جا.
توی ارتش‏،‏ سرگرد بودم‏.‏
‫توی طول جنگ تحت ‫فرمان ژنرال گرانت خدمت می‌کردم.
‫اون یه مرد جنگجوی عالی بود‏.‏
‫ خب، صداقتم رو ببخش،
اما بهت نمی‌خوره سرباز باشی‏.‏
خیلی وقت پیش بود‏.‏
‫اما صادق بودن چیزی ‫نیست که بخوای براش عذرخواهی کنی.
‫اون برادر کوچیکته؟
‫ آره، اسمش بیلی‌ه، اما ‫همه بهش می‌گن بیت کوچولو. ‫‫(کوچولو‫)
‫ بیت کوچولو؟
‫ مامان همیشه می‌گفت اون ‫از بقیه ریزه‌تره،
‫مثل یه ذره نور خورشید.
‫برای همین این اسم روش موند، فکر کنم.
‫ و اسم تو چیه؟
‫ جینی، ویرجینیا.
‫جینی.
‫ از آشناییت خوشوقتم، ‫دوشیزه جینی.
‫اسم من ملکومه.
‫می‌دونم.
‫چند بار بهمون گفتی.
آره‏ فکر کنم‏.‏
‫اما می‌تونی مل صدام کنی.
‫حداقل دوستام ‫این‌طوری صدام می‌کنن.
‫ چرا داری توی جنگل ‫بدون اسب پرسه می‌زنی؟
‫ نمی‌تونم بهت بگم.
‫ نمی‌تونی بگی؟
کاش می‌تونستم‏،‏ ولی یادم نمیاد‏.‏
‫من یه اسب داشتم، تقریباً مطمئنم،
‫اما بعضی وقتا فراموشی می‌گیرم.
‫ اما ژنرال گرانت و ‫نحوه روشن کردن آتیش رو یادت میاد.
‫ آره، بعضی وقتا.
‫به نظر میاد حافظم میاد و می‌ره،
‫توضیح دادنش یه کم سخته.
‫اون آدمای بدی ‫که داشتی در موردشون حرف می‌زدی،
هنوز دنبالتن؟
آره‏،‏ فکر کنم‏.‏
‫ به یکیشون شلیک کردم.
‫اونا بابامون رو کشتن.
‫خیلی متأسفم، جینی.
‫اما اگه با اون بهش شلیک کردی،
پس اون بی‌شرف‏.‏‏.‏‏.‏
الان داره توی جهنم می‌سوزه‏.‏ جایی که بهش تعلق داره‏.‏
‫ اونا بیشتر بودن.
‫ همیشه تعدادشون بیشتره.
‫ و من دیگه فشنگی ندارم.
‫ می‌دونم.
‫ صدای اونم شنیدی؟
‫ وقتی خواب بودی خشاب رو چک کردم.
‫حالا، یه شهری هست.
‫بلک...
‫بلک یه چیزیه، اما پایین رودخونه‌ست
‫و کلانتر اون‌جا رو می‌شناسم.
صبح که شد‏،‏ ‫هر سه‌تامون می‌ریم پایین رودخونه،
‫اون شهر رو پیدا می‌کنیم و خودمون رو‏.‏‏.‏‏.‏
‫از این مخمصه‌ای که توش ‫افتادیم نجات می‌دیم.
‫ قبوله، آقا.
‫اما بدون که هنوز اون ‫تپانچه‌ت رو قایم کردم
‫و بلدم چطوری ازش استفاده کنم.
حرفت رو باور می‌کنم‏.‏
‫و من ملم، نه آقا.
‫ مل.
نظرت چیه یه‌کم بخوابی‏.‏‏.‏‏.‏
که من کشیک بدم؟
صبح زود راه می‌افتیم‏.‏
‫ اون همون عروسکیه که مامان بهت داد؟
‫ الان یه یادگاریه.
منو یادش می‌اندازه‏.‏
‫ پول رو بده به من‏.‏
‫من و پسرا از این‌جا می‌ریم.
‫برو برای آدمایی که توی ‫جنگل وجود ندارن فریاد بکش.
‫ بابا.
‫ جینی.
‫ همین الان پول رو بده به من.
‫ فرار کن!
این چه کاری بود؟
‫داری منو می‌کشی، دختر.
‫ رئیس حتماً دیشب ‫حسابی قاطی کرده بود‏.‏
تا حالا این‌طوری ندیده بودمش‏.‏
‫ انتظارش رو نداشتم.
‫ اصلاً.
یکیمون باید باهاش حرف بزنه‏.‏
‫ به من نگاه نکن، از من متنفره.
‫ ازت متنفر نیست، بچه، رئیس ‫ دوست داره سر به سرت بذاره.
‫ نه، ازش متنفره.
‫ لعنتی، اسلیک.
نیازی نبود اینو بفهمه‏.‏
‫ من می‌گم یکی‌مون باید ‫بره باهاش حرف بزنه،
بچه نباشه‏،‏ بهتره‏.‏
قطعاً بچه نباشه‏،‏ بهتره‏.‏
‫با شناختی که از چنس دارم، ممکنه ‫اون بی‌پدرومادر رو بکشه‏،‏
‫اگه بهش نگاه کنه.
‫ فکر می‌کنی بهم شلیک می‌کنه؟
‫ نه، بهت شلیک نمی‌کنه.
تو دخالت نکن‏،‏ بچه‏.‏
‫ اگه قراره بهم شلیک کنه ‫باهاش حرف نمی‌زنم.
‫ بهت شلیک نمی‌کنه، ‫توله‌سگ لعنتی.
‫ داشتم شوخی می‌کردم.
‫ فکر نمی‌کنم خیلی خنده‌دار باشه.
‫ اگه شما دو تا خفه نشین احتمالاً
‫به هر سه‌تامون شلیک می‌کنه.
‫ من برادرش رو نکشتم.
‫نمی‌دونم چرا باید بهم شلیک کنه.
‫ چون رئیس ازت متنفره.
‫اینو که روشن کردیم.
‫ این اصلاً کمکی نمی‌کنه، جین.
‫گفتن این حرفای بدبینانه ‫ اوضاع رو بدتر می‌کنه.
شما دو تا به‌درد مفت هم نمی‌خورید‏.‏
من باهاش حرف می‌زنم‏.‏
خب‏،‏ بچه‏.‏‏.‏‏.‏ به نظر من که این به صلاحه‏.‏
منم فکر می‌کنم این به صلاحه‏.‏
‫ هی، رئیس.
‫خب، من و پسرا،
خیلی به خاطر اتفاقی که برای اِد رخ داد متأسفیم‏.‏
‫ما همه اد رو دوست داریم.
‫منظورم اینه که دوست داشتیم، ‫و متأسفیم‏.‏
‫و برامون سؤال بود که کاری‏.‏‏.‏‏.‏
هست برات بکنیم یا نه؟
کاری برام بکنید؟
می‌تونیم برات نوشیدنی چیزی بیاریم‏.‏
‫اگه گرسنه‌ای، یه کم ‫گوشت خشک‌شده داریم.
بالا سرش دعا بخونیم؟
پاول‏.‏
‫پس پسره فکر می‌کنه می‌خوام بهش شلیک کنم؟
‫فرض کنین امروز این کار رو نمی‌کنم،
‫اما می‌خوام یه چیزی بهتون بگم.
‫یه چیزی بهتون می‌گم، ‫و خوب هم می‌گم.
‫من اون بچه‌ها رو می‌کشم.
‫اگه قراره کسی طفره بره یا ناله کنه،
‫بهتره همین الان خودتون رو بکشین کنار
‫و سعی کنین فرار کنین و خدا خدا کنید ‫از پشت بهتون شلیک نکنم‏.‏
‫برام یه نوشیدنی بیار.
‫ بله، رئیس.
‫ فکر می‌کردم ما بانک می‌زنیم.
‫من برای کشتن بچه‌ها داوطلب نشدم.
‫ می‌خوای اینو به خودش بگی؟
‫ فکر نکنم.
پس خفه شو و نوشیدنی براش ببر‏.‏
‫ قول می‌دم کاری کنم تاوان بلایی ‫که اون دختر سرت آورد رو پس بدن.
‫اینو بهت قول می‌دم.
شد سه بار پشت سر هم‏.‏
‫ داری تقلب می‌کنی.
‫ توی تیله‌بازی نمی‌شه تقلب کرد‏.‏
چی میگی تو؟
‫ هی.
‫ جینی، اون خیلی ماهره.
بیا باهامون بازی کن‏.‏
‫ شاید یه وقت دیگه، باشه؟
‫یالا دیگه باید بریم.
‫ کجا می‌ری؟
‫ اون طرف.
میشه منم بیام؟
‫ آره، همین الانشم دارم ‫از این کار پشیمون می‌شم.
‫ صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫فکر کنم یکی از تیله‌هام رو گم کردم.
‫ آره، من می‌گم بیشتر از یکی گم کردی، آقا.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
پل‏.‏
حالت خوبه‏.‏
‫حالت خوبه‏،‏ دوست قدیمی‏.‏
‫مل کجاست؟
‫کجا رفت؟
‫ سلام، خانم.
‫ داشتیم رد می‌شدیم. ‫قصد بدی نداریم.
‫ پس به رفتنتون ادامه بدین. ‫کسی جلوتون رو نگرفته.
‫ خب، ما هم کاملاً همین قصد رو داریم.
‫قطعاً، قطعاً.
‫فکر کردم شاید اول چند ‫تا سؤال ازتون بپرسم.
‫ شوهرم و کارگرای مزرعه‌مون
‫هر لحظه ممکنه برگردن.
‫وقتی رسیدن می‌تونی از اونا بپرسی.
‫ کارگرای مزرعه؟
‫تشکیلات حسابی‌ای این‌جا دارین.
‫ به شما ربطی نداره، غریبه.
‫ باید بهتون بگم جایی ‫که من ازش میام،
‫آدما خیلی مؤدب‌ترن.
‫ منو ببخشید آقا، اما عادت ندارم ‫چند تا غریبه مسلح‏.‏‏.‏‏.‏
سوار بر اسب جلوی خونه‌ام بشینن‏.‏
‫کارتون رو بگین.
‫ خب، در مورد چند تا بچه گمشده‌ست.
‫طفلکیا غیبشون زده.
‫ بچه‌های گمشده.
‫ باباشون.
‫گلوله خورد.
‫ می‌گم که امشب قراره سردتر بشه.
می‌خوام قبل از اینکه اون طفلک‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
از سرما یخ بزنن‏،‏ پیداشون کنم‏.‏
‫ ما ندیدیمشون، اما حتماً به شوهرم
‫و مردا می‌گم که حواسشون بهشون باشه.
‫ گمونم پس ما دیگه رفع زحمت می‌کنیم.
‫و لطفاً، لطفاً حتماً به شوهرتون
‫و اون مردای زحمت‌کش ‫سلام ما رو برسونین.
‫ حتماً این کار رو می‌کنم.
‫ یالا، پسرا.
‫بریم.
‫هنوز حس می‌کنم هر لحظه ممکنه ‫یه گلوله بخوره تو کمرم.
‫ آره، قیافه بدجنسی داره، رئیس.
‫ خب، بدجنس باشه یا ‫نه، بعداً برمی‌گردیم
‫و پاش رو می‌ذاریم روی آتیش
‫و می‌بینیم اون موقع ‫چی برای گفتن داره.
‫ آره، می‌تونیم از اون گاوچرون‌ها هم بپرسیم.
‫ هیچ گاوچرونی در ‫کار نیست، احمق خنگ.
‫خدای من.
‫ بلک ریج.
‫ چی؟
‫ بلک ریج، اسم شهر اینه.
‫تازه یادم اومد.
‫ خب، خیالم راحت شد.
‫احیاناً یادت نمیاد ‫چقدر از این‌جا فاصله داره؟
نه‏،‏ ولی‏.‏‏.‏‏.‏
‫مطمئنم داریم ‫مسیر درستی رو می‌ریم.
‫ کاملاً مطمئنی؟
‫ آره، آره، آره، یکم پایین رودخونه‌ست.
‫ آره، دیشب هم همینو گفتی،
‫برای همینه که ‫داریم می‌ریم پایین رودخونه.
‫ درسته.
‫ آره.
‫خب، صبر کن تا ببینیش.
‫یه شهر نقره پررونقه.
‫خب، چهار تا کافه و دو تا غذاخوری
‫و یه فروشگاه عمومی داره.
‫و رفیق قدیمی زمان جنگم، جان.
اون کلانتره‏.‏
اون هر چی بخوایم بهمون می‌ده‏.‏
‫ و بعدش می‌تونی تمام شبانه‌روز ‫تیله‌بازی کنی.
‫ دوباره بگو؟
‫ فراموشش کن.
‫ جینی، من گرسنه‌مه.
‫ آره، می‌دونم ‫گرسنه‌ای. منم گرسنه‌مه.
میشه وایسیم؟
‫ نه، باید به راهمون ‫ادامه بدیم، سرباز.
‫ ما ساعت‌هاست داریم راه می‌ریم،
‫شاید باید یه مدت کوتاهی توقف کنیم.
‫نه، نه.
‫ یه سری ‫آدمای خیلی بد دنبالتن.
‫باید سرعتمون رو دو برابر کنیم.
‫بریم!
‫تو حتی نمی‌دونی داریم راه درستی می‌ریم یا نه.
بیت کوچولو می‌خواد استراحت کنه‏.‏
‫ عمراً توقف کنیم، و این یه دستوره!
‫خوبه؟
‫آره، خب، بهتره که باشه.
‫این نصف جیره‌مونه.
می‌دونی اون بچه‌ست؟
‫ حالا، چرا اینو ازم می‌پرسی؟
‫ خب، هی از جیره حرف می‌زنی،
‫راهپیمایی با سرعت دو برابر‏.‏ ‫اون که سرباز نیست.
‫ لعنتی، من داشتم پهن اسب پارو می‌کردم
‫برای ارتش، وقتی هفت سالم بود.
‫ خب، شکی توش ندارم.
صد سال پیش بود یا امروز صبح؟
‫چون مطمئن نیستم تفاوتش رو بدونی.
‫تیله‌بازی، خندیدن و نیشخند ‫زدن مثل یه احمق.
‫ آره، اونو یادم نمیاد.
این کارها رو می‌کردی‏.‏
‫ گمونم همین‌طور باشه.
‫خب...
‫من...
‫قبلاً این صدا رو توی سرم می‌شنیدم‏.‏
‫حتی خیلی وقتا باهاش مخالف بودم،
‫اما وقتی با هم کار می‌کردیم، ‫وقتی یه تیم بودیم،
‫اون موقع بود که هر چیزی ممکن می‌شد.
‫اون موقع بود که...
‫اون موقع بود که آدما بهم می‌گفتن قهرمان.
‫آره، اما الان؟
‫الان هیچی نیست.
‫اصلاً هیچ صدایی نیست.
‫مثل یه سوراخ بزرگ و عمیق ‫و تاریک توی یه قبرستونه
‫که منتظره پر بشه.
‫و لعنتی، حتی بیشتر وقتا ‫اسمم رو هم یادم نمیاد.
‫و می‌ترسم.
‫می‌ترسم.
‫اما...
‫خدایا، کاش می‌تونستم اون آدم رو پیدا کنم،
‫اون صدا رو، اون قهرمان‌ساز رو.
‫اما نمی‌تونم، اون گم شده.
‫دیگه اصلاً نمی‌تونم پیداش کنم.
صدای من که ول‌کنم نیست‏.‏
‫بهم می‌گه آدم بدی‌ام
‫و می‌رم جهنم.
‫من به اون مرد شلیک کردم.
‫من کشتمش.
‫جسد پدرمون رو رها کردم.
‫و حالا اون، اون صدا
‫بهم می‌گه دیگه عمراً مثل قبل نمی‌شم.
‫اگه بین خودمون دو تا باشه،
‫کدومش بدتره؟
‫ کشتن همیشه به معنی قتل نیست، بچه.
‫آره، می‌کشی تا از خودت محافظت ‫کنی، از کسی که دوستش داری،
‫و گاهی حتی برای محافظت از ‫چیزی که واقعاً بهش باور داری.
‫اما کشتن اون مرد از تو یه قاتل نساخت.
‫تو یه سرباز خوبی، ‫ بهش زمان بده.
‫تو دوباره اون صدای واقعی رو می‌شنوی.
‫باور کن، تو جوونی.
‫تو، تو دوباره می‌شنویش.
‫ خب، ما زوج عجیبی نیستیم؟
‫ منم می‌گم دقیقاً همینیم.
‫ تو چی می‌گی، سرباز کوچولو؟
‫آماده‌ای به راهپیمایی ادامه بدی؟
‫ آماده‌ام!
‫ هنوز بهت امیدی هست، سرباز.
‫ می‌تونیم ادامه بدیم، سرگرد؟
‫ قطعاً همینطوره، گروهبان.
‫ همین‌جا بمون و همراهم باش.
‫ واقعاً فکر می‌کنی چیزی می‌دونه؟
‫ فکر می‌کنی اگه نمی‌دونست، ‫این‌جا بیرون منتظر می‌موندم،
‫و روی خاک زانو می‌زدم؟
فکر نکنم‏.‏
یه لطفی کن‏:‏ فکر کردن رو بی‌خیال شو‏.‏‏.‏‏.‏
و بسپارش به من‏.‏
‫ کسی این‌جا نیست، رئیس.
‫ درسته، خونه متروکه‌ست.
‫ بی‌شرف.
‫حتماً دور زده.
‫نمی‌تونه دور رفته باشه.
‫یالا، پسرا. یالا.
‫ طفلکیا.
‫این ناامیدکننده‌ست.
‫ تا همه‌شون رو نگشتیم نباید ‫امیدمون رو از دست بدیم.
‫به گشتن ادامه بده.
‫باشه.
‫ سرگرد، سرگرد.
زنده‌ای؟
‫ من کجام؟
‫من کجام؟
‫ ای کاش می‌تونستم بهت بگم.
‫ من ملکوم هستم.
‫ خب، می‌دونم، من ‫جینی‌ام، اینم بیت کوچولوه.
‫ خب، من کجام؟
‫افراد من کجان؟
‫اونا تو خطرن.
‫اونا تو خطرن. نمی‌دونن ‫چی در انتظارشونه!
‫ صبر کن، افرادت تو خطرن؟
‫ اونا سربازن، شجاعن، اما مشکل اون بچه‌هاست.
‫اونا تو خطرن.
‫ صبر کن، کی تو خطره، سرگرد؟
‫ سرگرد؟
‫ آره، تو یه سرگردی.
‫تو تحت فرماندهی ژنرال گرانت خدمت کردی.
‫ آره.
‫آره، آره، آره.
‫می‌شناسمت.
‫ خب، آره.
‫من جینی‌ام. این بیت کوچولوه.
‫ما داریم با تو میایم بلک ریج، باشه؟
‫تو کلانتر اون‌جا رو می‌شناسی.
‫ آره، آره. بلک ریج.
‫آره، جان.
‫آره، جان، جان.
‫جان کلانتر اون‌جاست.
‫ آره، آره.
‫قراره کمکمون کنه، خودت اینو گفتی.
‫آره.
‫آره، جان، اون کمکمون می‌کنه.
‫آره، جان. جان رفیقمه‏.‏
‫اون کمکمون می‌کنه.
‫آره، این کار رو می‌کنه. اون رفیقمه‏.‏
‫جان.
‫ همین‌جا وایسین.
‫خب پس پیش به سوی بلک ریج، مل؟
‫ همون‌جا وایسا.
تکون نخور‏.‏
‫حتی دستت هم نلرزه.
‫اگه این کار رو بکنی، با گلوله قطعش می‌کنیم.
‫ نیازی به این کار نیست رفقا.
‫ می‌خواستم برای خودم ‫یه چیزی درست کنم بخورم.
‫ تو همون مزرعه‌دار اطراف ‫برکه ریدی هستی، نه؟
‫یه زن خوشگل داری، یه زن قوی.
‫گاوچرونات کجان، آقا؟
‫ من گاوچرونی ندارم، تنها سفر می‌کنم.
‫ پس عادت داری وقتی تنها سفر می‌کنی ‫هر دو حیوونت رو زین کنی، آره؟
‫ خب، تند سفر می‌کنم.
‫ خب، منم همین کار رو می‌کردم ‫اگه زنم رو تنها می‌ذاشتم توی یه همچین سرزمینی.
‫آدمای خطرناکی این اطرافن.
‫ باهاش چیکار کردین؟
‫ یه کم حرف زدیم.
‫باید بگم اون یکی از بی‌ادب‌ترین ‫آدماییه که تا حالا دیدم.
‫ آقا، قسم می‌خورم که‏.‏‏.‏‏.‏
اگه دستت بهش خورده باشه‏،‏
‫بهت قول می‌دم تک‌تکتون رو می‌کشم.
‫ شنیدین پسرا؟
‫می‌خواد ما رو بکشه!
‫یه چیزی بهت می‌گم و خوب هم می‌گم.
‫اگه بهم نگی اون بچه‌ها کجان،
‫همون بلایی رو سرت میارم ‫که سر بابای بدبختشون آوردم.
من بچه‌ای نمی‌شناسم‏.‏
‫ من می‌گم داری به ما دروغ می‌گی.
‫من از دروغ‌گوها خوشم نمیاد.
‫ بابام یه بار بهم دروغ گفت.
‫زل زد تو چشام و بهم دروغ گفت.
‫همون شب خاکش کردم.
‫سال‌هاست که مثل یه توده خاک برادر ‫کوچیکم رو به دوش می‌کشم‏.‏
اینو تا حالا به کسی نگفته بودم‏.‏
‫اجازه بدین، آقا، ‫اگه مایلین،
‫یه داستان در مورد بابام ‫براتون تعریف کنم.
‫پاش توی جنگ قطع شد.
قسم می‌خورم اون مرد‏،‏ همیشه‏.‏‏.‏‏.‏
‫روحیه‌ش رو حفظ می‌کرد.
بی‌شرف احمق‏ بی‌کله‏.‏
‫حالا کجا بریم، رئیس؟
‫گمونم هر جا که اون می‌رفت.
‫سؤال اینه که، اون کیه؟
‫فکر کنم اون بچه‌ها برای خودشون ‫یه دایه جدید پیدا کردن.
‫پل‏.‏
‫همه‌چی مرتبه، همه‌چی مرتبه.
‫ منم.
‫همه‌چی مرتبه، پل.
‫ منم.
‫ران!
‫رانی.
طوری نیست‏.‏ چیزی‏ نیست‏،‏‌ چیزی نیست‏.‏
‫من این‌جام.
‫متأسفم، متأسفم.
‫نه، رانی، من متأسفم.
من متأسفم‏.‏
‫ ساکت باش، بی‌حرکت بمون.
‫اونا شلیک کردن...
‫اونا به قاطرت شلیک کردن.
‫می‌دونم، طوری نیست.
‫ تو خیلی آسیب دیدی و باید ‫برات کمک بیاریم.
‫اونا اون یکی رو هم داشتن.
‫اگه بخوایم ادامه بدیم بهش ‫نیاز پیدا می‌کنی.
‫تا داریم راه می‌ریم بخورش.
خسته شدم‏.‏‏.‏‏.‏
از بس در مورد راهپیمایی حرف زدی‏.‏
می‌خوام سر پا نگهتون دارم‏.‏
که چی بشه؟
‫ساعت‌هاست داریم راه می‌ریم، ‫این‌جا هیچی نیست.
‫ما این‌جا می‌میریم، سرگرد.
‫ما الان قرار نیست بمیریم،
غذا نیاز داری‏.‏ همین‏.‏
‫باشه، و بعدش چی؟
‫بعدش ۵۰ یا ۱۰۰ مایل ‫دیگه راه می‌ریم؟
‫داریم می‌ریم توی دل هیچی و خودت ‫هم اینو می‌دونی.
‫نه، کمک پیدا می‌کنیم.
‫ باید شجاع باشی، ایمان داشته باشی و ‫با قدرت ادامه بدی، سرباز.
‫بهت گفتم که من سرباز نیستم، ‫ای پیرمرد احمق لعنتی!
‫قرار بود کمکمون کنی.
تو به خودت هم نمی‌تونی کمک کنی‏.‏ تو یه پیرمرد بی‌مصرفی‏.‏
همه‌مون می‌میریم‏.‏
‫می‌دونم که می‌میرم.
می‌دونم‏.‏
‫ من قبلاً...
‫برام مهم نیست قبلاً ‫کی بودی.
‫خدایا، متأسفم.
‫متأسفم جینی. خیلی متأسفم.
‫متأسفی؟
‫خب، همه همیشه متأسفن.
‫مامانم وقتی مریض ‫شد متأسف بود.
‫بابام متأسف بود که ما ‫رو کشوند این‌جا.
‫من متأسفم که مجبور شدم ‫بذارم برادرم بمیره
‫به‌خاطر پیروی از ‫یه مرد دیوونه.
‫متأسفم! متأسفم.
‫خیلی متأسفم، جینی.
‫خب، من ازت متنفرم.
‫منم از خودم متنفرم.
‫زود باش!
‫زود باش، ‫برو پشت اون صخره‌ها!
‫یالا، یالا!
‫یالا، برو پشت اون درخت.
‫برو دیگه!
‫ایناهاش، پسرا.
‫سرتونو پایین نگه‌دارین، ‫مردا!
‫پناه بگیرین.
‫پناه بگیرین، بخوابین روی زمین، ‫بخوابین.
‫پیرمرده هم همراهشه.
‫می‌بینمت، پیرمرد.
‫اون‌جاست، پسرا.
‫اون‌جاست.
‫نه. جینی، نه!
‫جینی، چیکار می‌کنی؟
‫بخواب روی زمین. ‫برگرد این‌جا.
‫بعد تو فکر می‌کنی ‫من دیوونه‌ام؟
‫داشتی چیکار می‌کردی؟
‫افراد من!
‫بگیرینش.
‫بخوابونینش روی زمین.
‫افرادم!
‫آروم باش، حالت خوبه.
‫افرادم.
‫حالت خوبه.
‫اسمت چیه، سرباز؟
‫هانتر.
‫ملکوم هانتر. سرگرد.
‫می‌دونین چه بلایی سر هنگ ‫من اومده، خانم؟
متأسفم‏.‏ وقتی پیداتون کردیم‏،‏ نیمه‌جون بودید‏.‏
‫اما، ما کلی آدم دیگه داریم که ‫به کمک نیاز دارن.
‫برگرد سر پستت.
‫خانم، ‫چه بلایی سر افرادم اومد؟
‫متأسفم، سرگرد. ‫اونا از دست رفتن.
‫سرگرد!
‫جینی؟
‫جینی، بیت کوچولو؟
‫بیت کوچولو؟
‫نه.
‫نه، نه، نه، فکر کن.
‫فکر کن. فکر کن، لعنتی.
‫خدایا، الان نه.
‫الان نه، نه، خواهش می‌کنم پروردگارا، ‫الان نه.
‫نه، کمکم کن فکر کنم.
‫اونا کجان؟
‫جینی! بیت کوچولو!
‫خدایا نه، خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم نه. خدایا، ‫خواهش می‌کنم.
‫ببین، می‌دونم...
‫می‌دونم که یه پیرمرد داغونم،
‫و احتمالاً لیاقتم بیشتر ‫از چیزی نیست
‫که تا الان بهم دادی، ‫اما من تنها شانس
‫اون بچه‌هام.
‫پروردگارا، لطفاً کمکم کن فکر کنم. ‫کمکم کن فکر کنم، پروردگارا.
‫خدایا، اونا کجان؟
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، ‫این اتفاق نمی‌افته.
‫نه، پروردگارا. ‫خواهش می‌کنم، کمکم کن.
‫یکی کمکم کنه.
‫جینی!
‫بیت کوچولو!
‫گیج ۱۲.
‫از کجا فهمیدی؟
‫بارها صداش رو شنیدم.
‫پس می‌دونی باهات ‫چیکار می‌کنه.
‫از نزدیک دیدمش.
‫ریختت خیلی داغونه، مل.
تو منو می‌شناسی؟
بله که می‌شناسمت‏.‏
‫شنیدم که ممکنه یادت نیاد،
گمونم امید الکی بهت داشتم‏.‏
‫اما واقعیت داره.
‫مغزت زودتر از خودت ‫پیر شده، نه؟
‫گمونم همین‌طور باشه، خانم.
‫خانم.
‫میلی‏.‏
‫میلی پرکینز؟
‫پرنده‌ی آوازخوان سو سیتی.
ای وای‏،‏ مل‏.‏
‫پس گمونم تو آدم خوش‌شانسه‌ای.
‫اگه می‌تونستم، منم همه‌چیز رو در مورد ‫سو سیتی فراموش می‌کردم.
‫دنبال کلانتر جان ‫کرافورد می‌گردم.
‫هنوزم این‌وراست؟
‫آره، این‌وراست.
‫ توی قبرستون بلک ریج.
‫حدود ۱۰ ساله که مرده.
‫درست مثل همین شهر.
‫نقره‌اش خشک شد؟
‫آره، خیلی وقت پیش.
‫الان من موندم که ‫منتظر قیامتم.
نظرت چیه بریم تو؟
‫یه چیز خوشمزه برات درست می‌کنم بخوری
‫و شاید حتی چند تا داستان قدیمی و ‫خوب برات تعریف کنم
‫درباره‌ی سال‌های جوونی ‫و سرزندگیت.
‫نه، نه. ‫یه کاری هست که باید انجام بدم.
یه کاری دارم‏.‏‏.‏‏.‏
‫قبل از این‌که فرار ‫کنی و بری،
‫فکر کنم یه چیزی هست که ‫باید ببینی.
بیا‏.‏
بریم تو خونه‏.‏
بریم‏.‏
مراقب باش‏.‏
‫یالا. همینه.
‫عمو ملکوم.
‫لیدیا؟ این چه...
‫تو این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم دنبالت بگردم.
‫ران تیر خورد، اون تیر خورد.
‫تیر خورد؟
‫حالش خوبه؟
‫خب، خون زیادی از دست داد‏،‏‌ ولی‏.‏‏.‏‏.‏
‫اون گلوله‌ها رو از توی ‫بدنش درآوردم.
‫اون، اون ممکنه جون ‫سالم به در ببره.
‫مردایی رو دیدم که تو شرایط بدتر ‫از این هم زنده موندن.
‫همه‌ی اینا تقصیر منه.
‫این تقصیر منه.
‫همه‌ی اینا تقصیر منه!
‫خدایا. بشین این‌جا.
‫تو تمام عمر لعنتیم ‫هیچ‌کاری جز‏.‏‏.‏‏.‏
‫صدمه زدن و نابود کردن ‫آدما نکردم!
‫نه، تقصیر تو نیست.
‫- کار مردایی‌ایه که این کارو کردن‏.‏ ‫- تقصیر منه‏.‏
‫دیگه کافیه، فهمیدی؟
‫- هیچ کاری بلد نیستم‏.‏ ‫- اگه می‌خوای از این کارها بکنی‏،‏
می‌ری بیرون‏.‏ چون حوصله این‏.‏‏.‏‏.‏
کارها رو ندارم‏.‏
‫تو نمی‌فهمی.
‫تو نمی‌فهمی، اون بچه‌ها.
اونا اون بیرونن‏.‏ چشم امیدشون به من بود‏.‏
اون از من کمک می‌خواستن‏.‏
‫خب، راجع به اون...
‫سرگرد!
‫جینی؟
‫خدایا، جینی.
‫خدایا، تو سالمی‏.‏
خدایا‏،‏ تو سالمی‏.‏
‫فکر کردم اون مردا کشتنت.
‫منو؟
‫چی؟ چی؟
‫چی شد؟
‫ خواهش می‌کنم بهم ‫بگو چی شد.
‫بیت کوچولو.
‫بیت کوچولو، بیت کوچولو کجاست؟
‫بیت کوچولو!
‫بیت کوچولو کجاست؟
بردنش‏.‏
‫سرگرد! سرگرد!
واسه تولدم اومدی؟
‫خدایا!
‫بیلی، بیلی، ‫حالا به من گوش کن.
‫باید فرار کنی.
‫فرار کن و برو قایم شو.
‫نمی‌تونم.
‫خیلی می‌ترسم.
‫می‌دونم می‌ترسی، منم می‌ترسم،
اما مثل گذشته‏،‏ می‌تونیم این مردها رو شکست بدیم‏.‏ خب؟
‫می‌تونیم قایم‌موشک بازی کنیم، ‫باشه؟
‫یادت میاد؟ ‫تو همیشه تو این کار بهترین بودی.
‫می‌تونی از لای اون صخره‌ها ‫رد بشی؟
‫دوستت دارم، حالا برو.
‫ مراقب باش، اونا هم شلیک می‌کنن.
‫وایسا، این‌جاست! این‌جاست!
‫مراقب خودت باش.
‫ سرگرد، سرگرد، من باید فرار کنم.
‫اگه برم اون مردا دنبالم میان.
‫تو هم با من بیا.
‫ سلام، من ملکومم.
تو اسمت چیه؟
‫ پولو می‌خوای؟
‫بگیرش!
هوامو داشته باش که پولو بیارم‏.‏
‫ نه!
پوتین‌هاشو در بیار‏،‏ بچه‏.‏
پوتین‌هاش‏.‏
‫لعنت بهت، اسلیک.
آهای‏.‏
‫شلیک نکن عزیزم.
‫شلیک نکن.
من میارمش‏.‏
‫- اون تفنگ رو بده من! ‫- ‫ عمو ملکوم،
‫دو قدم هم نمی‌تونی راه بری‏.‏
‫به غذا و استراحت نیاز داری.
و حموم‏.‏ بوی گند می‌دی‏.‏
نه‏،‏ شما نمی‌فهمید‏.‏
‫این مردا قاتلن.
این مردها قاتلن‏.‏
ده دقیقه هم جلوشون دووم نمیاری‏.‏
‫ وقت این کارا رو ندارم، ‫اون تفنگ لعنتی رو بده به من!
‫ ملکوم!
‫نه!
‫ یه بار بهم تیر زدن.
سوراخش رو ندوختم‏.‏
‫برام عجیبه که یه سرباز ‫اصلاً سوراخ گلوله رو می‌دوزه یا نه.
‫ شاید آره، شاید نه.
‫اما سوراخ روی کت مهم نیست،
‫سوراخ توی روحه که مهمه.
‫و بعضی وقتا خونریزی‌اش بند نمیاد.
‫ سرگرد هانتر، چرا بلند شدی؟
‫باید استراحت کنی.
لطفاً ملکوم صدام کن‏.‏
دراز کشیدن به من نمیاد‏.‏
با اجازه میخوام کمکتون کنم‏.‏
‫ فکر می‌کنی بتونی ‫اون کپه رو برداری
‫و بانداژها رو از کهنه‌ها جدا کنی؟
‫ بله خانم. فکر کنم بتونم.
‫ پس دست به کار شو، سرباز.
‫قبلاً اینو دیدم.
‫خیلی راحته که وقتی بی‌دفاع هستن التماست کنن
‫و بعد که خوب می‌شن ‫کلاً فراموشت می‌کنن.
‫ آره، بدن خوب می‌شه، اما ذهن،
‫اون کاملاً یه مسئله‌ی دیگه‌ست.
‫ منصفانه نیست.
‫ چی منصفانه نیست عزیزم؟
‫ کاری که باهاش کردن.
کاری که بابام کردن‏.‏
‫ نه، منصفانه نیست.
‫ بابام می‌خواست کار درست رو‏.‏‏.‏‏.‏
‫برای من و برادرم انجام بده.
‫ البته که همین‌طور بود، عزیزم.
‫ و شوهرت‏.‏ اون هم فقط می‌خواست‏.‏‏.‏‏.‏
‫از سرگرد محافظت کنه.
‫کاری که کردن منصفانه نیست.
‫ زندگی منصفانه نیست.
‫تنها کاری که می‌تونیم بکنیم اینه که به تلاش کردن ادامه بدیم،
‫درست مثل ران من و بابای تو.
‫و تو.
‫ ران هم ‫پدر و مادرش رو از دست داد.
‫وقتی بچه‌ی کوچیکی بود کشته شدن.
‫اون زندگی خیلی سختی داشت.
‫بعد ما با هم آشنا شدیم و ازدواج کردیم
‫و امیدوار بودیم ‫خونواده‌ی خودمون رو داشته باشیم.
‫اما دکتر بهمون گفت که
رویای تشکیل خانواده‌‫مون هرگز محقق نمی‌شه‏.‏
‫اما ما به تلاش کردن ادامه می‌دیم.
‫لیدیا.
‫رانی، ‫همه‌چیز مرتبه، من این‌جام.
‫من این‌جام.
‫ به قاطرت شلیک کردن.
‫ می‌دونم.
‫طوری نیست.
‫به هر حال حیوون رو اعصابی بود.
‫ گمونم درست مثل من.
‫درست مثل تو.
‫ هی، صدای ملکومه‏.‏
‫داشته چیکار می‌کرده؟
‫ در عجبم.
‫رانی.
‫نق زدن رو تموم کن.
‫اون بانداژها باید عوض بشن
‫وگرنه کپک می‌زنی.
‫ عجله کن، باشه؟
‫ رونالد بل، مؤدب باش.
‫خدایا، کاش عجله می‌کردی
‫تا می‌تونستم توی آرامش ‫به درد کشیدنم ادامه بدم.
‫ کی قراره ‫اون پسر رو پیدا کنیم؟
میگی چی‌کار کنیم؟
ما که ارتش آمریکا نیستیم‏.‏
‫ نه، نیستیم.
‫باید بیت کوچولو ‫و اون قاتلا رو پیدا کنیم.
‫ مجبور نیستیم پیداشون کنیم.
‫اونا ما رو پیدا می‌کنن.
عزیزم‏،‏ چی میگی؟
‫ لعنت بر من.
یعنی‏.‏‏.‏‏.‏
‫تمام این مدت اینو توی لباست قایم کرده بودی؟
‫ همون‌جایی که پیدامون کرد،
‫با تپانچه‌اش زیر یه کنده قایمش کرده بودم.
دنبال همینن‏.‏
‫ اونا می‌خوان ‫برای اون پسر معامله کنن
و شک نکن‏.‏‏.‏‏.‏
‫بهمون رودست می‌زنن.
‫ آره، این کار رو می‌کنن، ‫اما ما منتظرشون می‌مونیم.
‫ آهای توی کافه!
‫می‌دونم اون‌تویین.
‫تمام شب از بالای اون تپه می‌دیدم که چراغتون روشنه!
اومدم دنبال اون دختر کوچولویی که گم شده بود‏.‏
به‌به‏.‏ ببین کی این‌جاست‏.‏
‫پسرا از دیدنت حسابی ذوق‌مرگ می‌شن.
‫ آره، من ‫پر از غافلگیری‌ام.
صد در صد‏.‏
‫لباست رو دوست دارم.
‫فرض رو بر این می‌ذارم که کلانتر جدید این خراب‌شده‌ای.
‫ همین امروز صبح توسط شهروندای
‫بلک ریج ‫رسماً سوگند یاد کردم.
‫ خب، گمونم ‫هرچقدر پول بدی همون‌قدر آش می‌خوری.
‫ منم همین‌طور فکر می‌کنم.
این پول مال توئه‏.‏
به محض اینکه بچه رو دادی‏،‏ برش دار‏.‏
‫ حالا گوش کن ببین چی می‌گم.
‫من با خواهرش کار دارم.
‫اون برادرم رو کشت.
‫ اون زن جوون داشت از خودش در برابر یه بزدل
‫که قصد داشت بهش ‫آسیب جدی بزنه دفاع می‌کرد.
‫هیچ قانونی علیه این کار وجود نداره.
‫ برادرم یه بزدل دروغگو، متقلب، کثیف،
‫و بی‌شرف بود، اما دوستش داشتم و برادرم بود.
‫ پسر رو به من پس بده، ‫اون پول رو بردار
‫و از این‌جا برو.
‫من این موضوع رو مختومه در نظر می‌گیرم.
‫ یه زمانی یه سگ داشتم، هر روز وقتی می‌تونستم
‫چیزی برای دادن بهش پیدا کنم، بهش غذا می‌دادم.
‫یه روز بهش چند تا استخون دادم و اون‌قدر گرسنه بود
‫که وقتی خم شدم نازش کنم، گازم گرفت.
‫من اون سگ رو کشتم.
‫من اون سگ رو دوست داشتم، اما کشتنش رو بیشتر دوست داشتم.
‫ ولش کن!
‫ سرگرد!
‫ طوری نیست ‫پسرم، حالا برو تو.
‫حالا برو، اون پول رو ‫بردار و بزن به چاک.
‫دیگه تکرارش نمی‌کنم.
من که بالاخره اون دختر رو به دست میارم‏.‏
به چی می‌خندی؟
‫ یه چیزی هست که ‫در مورد شما قانون‌شکنا می‌دونم.
‫شما مثل طلوع خورشید ‫قابل‌پیش‌بینی هستین.
‫ بهش شلیک کنین!
‫ گیج ۱۲.
‫ از اعدام جلوگیری می‌کنه، ‫و من از سیگار برگ متنفرم!
اون خانمه کیه؟
پیرمرد رو کشتی؟
‫ آره، مرده.
‫ لعنت بهت مرد، ‫کاری می‌کنم زجر بکشی!
کاری می‌کنم عین خوک شکم‌پر جیغ بزنی‏.‏
بیا مار زنگی‏،‏ صبحانه‌ام دیر شده‏.‏
‫ تیر خوردی، مل؟
‫ یه تیر شانسی خورد به پام.
‫ حیف شد، داشتم فکر می‌کردم
‫شاید امشب بتونیم یه کم برقصیم.
زدمش‏،‏ رئیس‏.‏
‫ کار پیرمرده دیگه تمومه.
‫برو دختره رو بیار ‫تا من کار اینو تموم کنم!
‫ ببین کی این‌جاست.
‫ تو یکی از اون مردایی هستی که بابای اون بچه‌ها رو کشتن.
‫ به تو چه ربطی داره؟
‫ این یه دلیل دیگه است تا به قولم عمل کنم.
‫ چه قولی؟
‫ بهت گفتم که ‫می‌کشمت.
‫ حالا می‌خوای منو بکشی؟
‫ من نه، اون می‌کشه.
‫ تو به قاطرم شلیک کردی!
در جریانی که به منم شلیک کرد؟
‫ آره، ‫می‌خواستم بعدش همینو بگم.
‫برگرد و با خواهرت قایم شو، این‌جا امن نیست.
‫ اون رفت.
‫ بعد از اون ضربه ‫دندونات درد می‌کنه؟
‫- بکشش‏.‏ ‫‫- اون خودش بی‌هوش شده، رئیس.
‫ همین الان بکشش!
‫بکشش!
‫ گمون نکنم این کار رو بکنم.
‫ به نظر من که شبیه شورشه.
همین الان راهتو بکش‏،‏ برو‏.‏
‫ بهم شلیک کردی.
‫ دارم میام سراغت، پیرمرد.
سلام‏.‏
‫ما نمی‌خوایم به کسی صدمه بزنیم.
تو شرافت نداری‏،‏ سرباز؟
این‌جا ناسلامتی مردی‏.‏
‫ما این‌جا بین مردا هیچ خشونتی نداریم.
‫ ما دیگه سرباز نیستیم.
‫بعد از شایلو چیزی جز مرگ و ارواح نمونده.
کورینت بمونه واسه شما یانکی‌ها‏.‏ ما نمی‌مونیم‏.‏
‫ ساکت باش، پسر.
‫حالا برو توی اون چادر
‫و هرچی غذا می‌تونیم حمل کنیم
‫و هر چیز باارزش دیگه‌ای که دارین رو برامون بیار.
‫ما هم می‌ریم سی خودمون.
اینه مرام مردان تنسی؟
‫دزدی از پرستارا و دزدی از مردان مجروح؟
دفعه آخره میگم‏.‏
‫ سلاحت رو بنداز! همین الان!
‫ نه. ملکوم، نه، لطفاً.
نه‏،‏ اون بچه‌ست‏.‏
می‌خوام برم خونه‏.‏
بدو‏.‏
بدو‏،‏ بی‌شرف تا نظرم عوض نشده‏.‏
‫ تموم شد.
‫ نه!
‫نه.
‫ کافی بود، پیرمرد؟
‫ این مبارزه چه سودی برات داره؟
‫ اون بچه‌ها دوستای منن!
‫شما اونا رو یتیم کردین،
‫نزدیک بود برادرزاده‌ام رو بکشین!
سرم رو به درد آوردید و قاطرمون رو کشتید‏.‏
‫ اون یه اشتباه بود!
‫ آره، بود.
بذار بلند شم‏.‏‏.‏‏.‏
و از این‌جا فرار کنم و برم‏.‏
امثال تو رو زیاد دیدم‏.‏
برمی‌گردید‏،‏ بچه‌ها رو می‌کشید‏،‏ ّبه زن‌ها تعرض می‌کنید‏.‏‏.‏‏.‏
و دنیا رو به گند می‌کشید‏.‏
‫ نه، نه، نه.
‫بذار از این‌جا برم،
‫دیگه عمراً ‫منو نمی‌بینی، قسم می‌خورم.
‫ درسته، نمی‌بینی!
‫ نه، جینی، نه!
‫ تو بابامو کشتی!
‫ لطفاً بهم شلیک نکن، من سلاح ندارم.
‫ نه، جینی، این کار رو نکن.
‫ تو یه قاتلی!
‫ خواهش می‌کنم.
‫ گروهبان!
‫اگه الان اون ماشه رو بکشی، یه قاتل می‌شی،
‫و دیگه عمراً اون ‫صدای واقعی درونت رو پیدا نمی‌کنی.
‫دختر خوب من.
‫همینه.
‫آفرین، دختر خوب من.
‫ تو کی هستی؟
‫ من سرگرد ملکوم یولیسیز هانتر هستم.
توی جهنم‏،‏ سلامم رو به برادرت برسون‏.‏
‫تو سرباز خوبی هستی.
‫شجاع‌ترین سربازی که تا حالا دیدم.
‫ اما من کسی رو نکشتم.
‫ دقیقاً به همین خاطره‏.‏
‫به همین خاطره‏.‏
خوشحالم که دوستی مثل تو دارم‏.‏
‫و اینو محکم نگه‌دار، و این یه دستوره، گروهبان.
‫حالا، حالا برو.
‫برو.
‫حالا برو، من حالم خوبه‏.‏
‫حقیقت نداره.
‫ چی حقیقت نداره؟
‫ مردن.
‫اصلاً درد نداره.
‫ تو نمی‌میری، سرباز،
‫فقط باید استراحت کنی، همین.
‫ باور کن ‫عزیزم، دارم همین کار رو می‌کنم.
‫اون آهنگی که توی سو سیتی برام می‌خوندی چی بود؟
♪ ‫ اون گفت تا جایی که چشم کار می‌کرد فرشته و بوفالو ♪
♪ ‫و اسب بود ♪
♪ ‫بعد شنید که یه نفر ‫اسمش رو صدا می‌زنه ♪
‫ خونواده چیه؟
‫چیزیه که ‫توی خونت جریان داره؟
‫یا یه چیز دیگه‌ست؟
‫شاید آدمایی باشن ‫که توی مسیر پیداشون می‌کنی.
‫همونایی که بهت نشون می‌دن ‫چطوری به مسیرت ادامه بدی.
‫تا صدای درونت رو پیدا کنی.
‫تا به تلاش کردن ادامه بدی.
‫‫«مترجم‏:‏ سمیر نعمتی نژاد‫»