« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫منم، پیتر پارکر، مرد عنکبوتیِ محلۀ...
‫همون که می‌دونید.
‫دیگه خیلی با اون پسری که ‫عنکبوت نیشش زده بود فاصله گرفتم.
‫اون زمان، انگار هیچی بر وفق مرادم پیش نمی‌رفت.
‫- ولی الان... ‫- وای، ببینید، مرد عنکبوتیه.
‫- خیلی خفنه. ‫- مرد عنکبوتی!
‫مردم واقعاً ازم خوش‌شون میاد.
‫وایستید نرید. دو دقیقۀ دیگه از اول پخش میشه.
‫- نه. ‫- نمی‌خوام.
‫شهر در امن و امانه.
‫[مرد عنکبوتی نجات‌بخش واقع شد]
‫به گمونم یه ربط‌هایی به من داشته باشه.
‫[عجب مَردی!]
‫اگه عمو بن زنده بود بهم افتخار می‌کرد.
‫[چرا نیویورک مرد عنکبوتی را دوست دارد]
‫هنوز میرم دانشگاه. ‫دانشجوی ممتاز کلاس‌مونم.
‫معادلۀ همیلتونی نشون‌مون میده...
‫که میدانِ الکتریکی، ‫سطوح انرژی رو از مدار خارج می‌کنه.
‫از حالت این ماتریکس، چیو می‌تونیم ببینیم؟
‫خانم استیسی؟
‫که فقط حالت کوانتومیِ ‫ m=0 تحت تأثیر قرار می‌گیره.
‫درسته. آفرین، خانم استیسی.
‫پارکر؟ می‌خواستی مطلبی اضافه کنی؟
‫نه استاد.
‫ضمناً عاشق دختر رؤیاهام شدم.
‫[پرداخت قسطی نیز امکان‌پذیر است]
‫[خاطرات منهتن - با بازیِ مری جین واتسون]
‫سلام.
‫خانم واتسون یه بلیت برای من گذاشته. ‫پیتر پارکر هستم.
‫ببخشید. شرمنده.
‫ممنونم. شرمنده.
‫خیلی دلشوره دارم.
‫♪ میگن عاشق‌شدن فوق‌العاده‌ست ♪
‫♪ فوق‌العاده‌ست ♪
‫♪ دیگران که این‌طور میگن ♪
‫اون نامزد منه.
‫♪ اینکه ماه بالای سرمونه، فوق‌العاده‌ست ♪
‫♪ فوق‌العاده‌ست ♪
‫♪ دیگران این‌طور بهم گفتن ♪
‫♪ یادم نمیاد کی گفته ♪
‫♪ می‌دونم اینو از جایی نخوندم ♪
‫♪ فقط می‌دونم دیگران میگن عشق خیلی باشکوهه ♪
‫♪ و... ♪
‫♪ چیزی که به اسم «احساس عاشقانه» شناخته میشه ♪
‫♪ فوق‌العاده‌ست ♪
‫♪ از هر نظر ♪
‫♪ دیگران بهم این‌طور گفتن ♪
‫- به نظرم کارش خوب بود. ‫- آره.
‫هری؟
‫هری!
‫باید باهات صحبت کنم.
‫یه سری چیزا رو توضیح بدم.
‫اینو به بابام بگو.
‫اگه تونستی زنده‌اش کن.
‫من دوستتم، هری. ‫بابات برام عزیز بود.
‫ام‌جی!
‫- تو... ‫- «عالی» رو یه بار گفتی.
‫گل‌هات رو دوست داشتم، خیلی قشنگن. ‫اونا رو هم هری فرستاده.
‫- امشب اینجا بود؟ ‫- آره، بیرون بهش برخوردم.
‫- اصلاً قضیۀ بین شما دوتا چیه؟ ‫- پیچیده‌ست.
‫دوباره بگو. واقعاً خوب بودم؟
‫خیلی دلشوره داشتم. ‫زانوهام داشتن می‌لرزیدن.
‫- زانوهات ایرادی نداشتن. ‫- تشویق حضار خیلی پُرسروصدا نبود.
‫چرا بود. ‫دلیلش یه مبحث توی علم صوت‌شناسیه.
‫به‌خاطر پخش صداست. ‫فضای اینجا امواج صوتی رو پراکنده می‌کنه.
‫ببین، وقتی امواج صوتی منتشر میشن، ‫عین این می‌مونه که...
‫خیلی خرخونی!
‫- وای! ‫- اوه.
‫اون یکی رو دیدی؟
‫- می‌دونی چیه؟ ‫- هوم؟
‫دلم می‌خواد تا آخر عمرم روی صحنه اجرا کنم
‫و تو ردیف اول نِشسته باشی.
‫حتماً میام.
‫بگو دوستم داری.
‫دوستت دارم.
‫خیلی دوستت دارم.
‫همیشه دوستت داشتم.
‫- حاضری؟ ‫- آره.
‫نمیشه اینجا قایم بشی، فلینت.
‫- فقط اومدم دخترم رو ببینم. ‫- تو یه مجرم فراری هستی.
‫پلیس‌ها دارن دنبالت میگردن. ‫حق نداری حتی نزدیکش بشی.
‫چیزی جز یه دزدِ خُرده‌پا نیستی.
‫- حتی میگن یه یارو رو کُشتی، آره؟ ‫- قضیه این‌جوری نبود.
‫نبود.
‫دلیل خوبی برای کارم داشتم.
‫این عین حقیقته.
‫تو و حقیقت، توی زندان با همدیگه ‫روزی سه وعده غذا می‌خوردین.
‫اونی که کنار حقیقتِ اصلی زندگی می‌کنه منم،
‫همون حقیقتی که ولش کردی و رفتی،
‫که الان دقیقاً توی اون اتاقِ خوابه.
‫پنی.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫دل منم برات تنگ شد، بابایی.
‫قول میدم دوباره سالم و سرحالت کنم.
‫به هر قیمتی شده پوله رو جور می‌کنم.
‫همین الان از اینجا برو بیرون.
‫من آدم بدی نیستم.
‫فقط بدشانسی آوردم.
‫پیتر، چی شده؟
‫قضیه مربوط به ام‌جی‌ـه.
‫- می‌خوام بهش پیشنهاد ازدواج بدم. ‫- وای پیتر.
‫روزی که عمو بنِ تو بهم پیشنهاد ازدواج داد، ‫خیلی ترسیده بودیم.
‫هیجان‌زده هم بودیم.
‫خیلی هم جَوون بودیم.
‫منم که به شدت عاشقش بودم.
‫- بعدش «بله» رو گرفتی، آره؟ ‫- نه.
‫می‌خواستم بله رو بگم ولی گفتم نه.
‫آمادگیش رو نداشتم. اونم نداشت.
‫برای همین عجله نکردیم.
‫چشم‌انتظار لحظۀ مناسب شدیم.
‫نمی‌خواستیم عجولانه زندگی‌ای رو شروع کنیم ‫که بجز عشق، روی هیچی نمی‌تونیم حساب کنیم.
‫مَرد باید درکش بالا باشه،
‫و همسرش رو به خودش ارجحیت بده.
‫می‌تونی این کار رو بکنی پیتر؟
‫آره، فکر کنم بتونم.
‫عموت برای همه‌چی برنامه‌ریزی کرده بود.
‫یه روز تعطیل، منو برداشت برد لب ساحل.
‫با اون مایویی که پوشیده بود ‫خیلی جذاب شده بود.
‫منم خودم بدک نبودم.
‫شناگرهای خیلی خوبی بودیم.
‫روز قشنگی بود، اومد بهم گفت:
‫«بیا تا جزیره شنا کنیم.»
‫وقتی به جزیره رسیدیم...
‫یه مکان خیلی خوب ‫کنار یه درخت قدیمی پیدا کردیم...
‫و دراز کشیدیم و به آسمون نگاه کردیم.
‫بعدش گفت: «چشمات رو ببند، مِی.»
‫منم بستم. ‫بعدش گفت: «بازشون کن.»
‫منم باز کردم.
‫دیدم این حلقه رو گرفته دستش.
‫این حلقۀ خیره‌کننده...
‫جلوی روم بود.
‫فکر می‌کردم به‌خاطر آفتاب خوشگل شده.
‫این آگوست، پنجاهمین سالگرد ازدواج‌مون رو...
‫می‌گرفتیم، البته اگه...
‫پس...
‫امیدوارم لحظۀ خیلی خاصی برای مری جین رقم بزنی.
‫یه کاری کن که هیچ‌وقت فراموش نکنه.
‫اینو بده بهش.
‫بیا دیگه. بگیرش.
‫- هری. ‫- می‌دونستی این لحظه در انتظارته، پیت.
‫گوش کن چی میگم. ‫من بابات رو نکُشتم.
‫می‌خواست منو بکُشه که زد خودشو کُشت.
‫خفه شو!
‫من هنوز اینجام، پیتر.
‫از این ماسماسک‌ها متنفرم.
‫هری؟
‫هری.
‫وای خدا.
‫هری!
‫یالا!
‫خدا.
‫- دستگاه شوک! ‫- روی دویست.
‫آماده‌ست.
‫واکنشی نشون نداد.
‫- شارژ مجدد. دوباره می‌زنیم. ‫- بزن.
‫- شارژ شد. ‫- آماده‌ست.
‫واکنشی نشون نداد.
‫یه بار دیگه شارژش کنیم و بزنیم. ‫آماده!
‫سروان استیسی.
‫- این چیه؟ ‫- فلینت مارکو.
‫همون یارو که به پروندۀ قتل بن پارکر ربطش دادیم.
‫- خب چی شده؟ ‫- از زندان رایکرز فرار کرد.
‫- خب؟ ‫- متواری شده.
‫نزدیک باتلاقه. ‫فکر کنم گیرش انداختیم.
‫اوناهاش!
‫[خطر - منطقۀ تستِ ذرات فیزیکی - وارد نشوید]
‫شما دوتا برید بخش غربی. تامی تو رو برو شرق.
‫کجا رفت؟
‫- خازن‌ها شارژ شدن. ‫- باشه.
‫دانی، یه نوسانی روی شمارۀ یک داریم.
‫- توی تودۀ سیلیکونی یه تغییری به وجود اومده. ‫- احتمالاً یه پرنده‌ست. وقتی روشنش کنیم می‌پره.
‫در حال فعال‌سازیِ جداسازیِ مولکولی.
‫- حالش چطوره؟ ‫- خوب میشه.
‫ولی یه آسیبی به حافظه‌اش وارد شده.
‫علی‌الخصوص حافظۀ کوتاه‌مدتش.
‫در حال حاضر تصادف رو یادش نمیاد...
‫یا کلاً هر اتفاقی که اخیراً براش افتاده.
‫دائمیه؟
‫ممکنه. ‫فقط به مرور زمان مشخص میشه.
‫اگه می‌خوای ببینیش به‌هوش اومده.
‫شاید بهتر باشه صبر کنم.
‫نه، اشکالی نداره. فقط مختصر باشه. ‫می‌خوام استراحت کنه.
‫سلام رفیق.
‫سلام.
‫سرم ضربه خورده.
‫آره.
‫دکتر گفت تصادف کردم.
‫زیر گرفتن و فرار کردن.
‫من که چیز خاصی یادم نمیاد.
‫بابام...
‫مُرده، آره؟
‫همه‌چی خیلی عجیبه.
‫سلام.
‫- تا شنیدم سریع اومدم. ‫- این چهره رو می‌شناسم.
‫- حالت چطوره؟ ‫- نمی‌دونم.
‫آخرین چیزی که یادمه حالم خوب بود.
‫نمی‌دونم کجا.
‫هنوزم خوبی.
‫ما دوستت داریم، هری.
‫حس می‌کنم...
‫یه جورایی، مدت زیادیه که رفته بودم.
‫ولی الان برگشتم خونه.
‫خوشحالیم که برگشتی.
‫ببخشید. مجبورم ازتون خواهش کنم که ‫تشریف ببرید. خب؟
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب. ممنون.
‫خب، فردا می‌بینم‌تون.
‫آره. عالیه.
‫یه کم بخواب.
‫- به نظرم خوب میشه. ‫- آره فکر کنم.
‫- رابطه‌تون هم انگار عالی شده. ‫- آره.
‫دوست‌های خیلی خوبی داری.
‫دوست‌های صمیمی‌ام هستن.
‫حاضرم براشون جون بدم.
‫[رزرو شما در رستوران؛ دوشنبه ساعت ۷:۳۰]
‫- بله؟ ‫- منم.
‫سلام.
‫پیتر، می‌دونی که نمی‌تونم در رو باز کنم.
‫دوباره گیر کرده؟
‫بیا کمک کن دیگه.
‫دارم میام.
‫- سلام. ‫- نقد!
‫- از نمایش متنفر بودن. ازم متنفر بودن. ‫- نه بابا، نمی‌تونن ازت متنفر باشن.
‫«خانم واتسونِ جوان، دختر زیبایی است،
‫چشم‌ها از جلوه‌اش لذت می‌برند ‫اما گوش‌ها نه.
‫حجم صدای پایینش ‫تنها به صندلی‌های ردیف اول می‌رسید.»
‫مسخره‌ست. منم اونجا بودم.
‫تو هم ردیف اول بودی.
‫آره، این... ‫ببین، عالی بودی.
‫اینا رو یه منتقد نوشته. ‫باید به این مسائل عادت کنی.
‫باور کن من خوب درک می‌کنم. ‫مرد عنکبوتی مدام زیر حملات منتقدین‌ـه.
‫الان مسئله تو نیستی. مسئله منم. ‫مسئله شغل و حرفه‌ـمه.
‫می‌دونم. حرفم اینه که نباید... ‫نذار این مطالب روحیه‌ات رو خراب کنه.
‫فقط باید به خودت باور داشته باشی ‫و خودتو جمع‌وجور کنی.
‫دوباره برمی‌گردی روی اسب و...
‫برام مثال اسب رو نزن!
‫سعی کن درک کنی که چه حسی دارم.
‫آخه...
‫یه نگاه به این جملات بنداز.
‫عین اینه که بابام نوشته باشتشون.
‫تمامی واحدهای گشت. تمامی واحدهای گشت در محدودۀ ‫تقاطعِ خیابان ۵۴ و خیابان ششم، لطفاً پاسخ بدید.
‫جرثقیل کنترلش رو از دست داده. ‫با احتیاط وارد عمل بشید.
‫«برو موفق باشی، قهرمان»؟
‫ببخشید.
‫وای خدا. ‫از واحد ۷-آدام به مرکز.
‫اون مأموریت جرثقیلی که ما رو فرستادید، ‫بزرگ‌تر از اونیه که فکرش رو می‌کردیم.
‫فوراً همۀ نیروها باید بسیج بشن.
‫ژنراتور رو خاموش کن. همین الان!
‫خیلی‌خب، گوئن، راز اینکه عکس‌هام خوب میشن ‫دستگاه چاپمه.
‫اون چیزه توی پس‌زمینۀ من چی‌کار می‌کنه؟
‫سروان استیسی،
‫یه جور مشکل فنی پیش اومده. ‫نمی‌تونن جرثقیل رو خاموش کنن.
‫به ادیسون زنگ بزن. ‫بگو برق کل محله رو قطع کنن.
‫حالت خوبه؟
‫داره برمی‌گرده.
‫وای نه.
‫- وای خدا. اون گوئن‌ـه. ‫- چی؟
‫اون بالا چی‌کار می‌کنه؟
‫نمی‌دونم. همین دیشب باهاش آشنا شدم. ‫گفت زده توی کارِ مدلینگ.
‫- تو کی هستی؟ ‫- براک هستم، قربان. ادوارد براک جونیور.
‫توی دیلی بیوگل کار می‌کنم.
‫ضمناً با دخترتون میرم سرِ قرار.
‫خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫ممنون.
‫آهای عنکبوتی، صبر کن. ‫بیوگل یه عکس می‌خواد.
‫- خدا رو شکر که حالت خوبه. ‫- بابایی!
‫- سلام، من عکاس جدیدم. ‫- عکاس جدید؟
‫عزیزم.
‫خوبی؟
‫از این به بعد، من عکس‌هات رو برای بیوگل می‌گیرم.
‫پس لبخند بزن. ‫داری لبخند می‌زنی؟ شوخی کردم.
‫- اونا یه عکاس داشتن. ‫- کی؟ پارکر؟
‫خب، بین خودمون بمونه ‫ولی یارو یه جورایی ناشی‌ـه.
‫دقت کردی عکس‌هاش باعث میشه ‫یه کم باد کنی؟
‫فقط... آره، یه کم خپل.
‫حله.
‫ولی دیگه لازم نیست نگران این موضوع باشی، رفیق.
‫تحت تأثیر قرارم بده.
‫[دیلی بیوگل]
‫[خفنه، امروزیه]
‫[انگشت به دهان‌تون می‌ذاره]
‫[اصل جنسه]
‫یه شعاریه که من و بچه‌های تبلیغات ‫بهش رسیدیم.
‫همون‌طور که می‌دونید، ‫تیراژ بیوگل این مدت خیلی خوب بوده.
‫گرچه به اندازۀ «نیویورک تایمز» خوب نبوده.
‫یا «دیلی نیوز» یا «پُست» ‫یا چند تا روزنامۀ کوچیک‌تر که...
‫حرفتو بزن تمومش کن، کودن!
‫- چیه؟ ‫- فشار خون‌تون، آقای جیمسون.
‫- همسرتون گفت بهتون بگم خشم‌تون رو کنترل کنید. ‫- برو به همسرم بگو...
‫ممنونم.
‫خب، این پویش رو من پیشنهاد دادم.
‫«دیلی بیوگل» ‫اینکه بدیهی‌ـه.
‫«خفنه، امروزیه» ‫این ایده به ذهن من رسید.
‫«انگشت به دهان‌تون می‌ذاره» ‫راستش ایدۀ اریکسون‌ـه. یهویی دیوونه میشه.
‫بهش دوتا قهوۀ لاته دادیم، ‫یهویی ایده‌هاش فوران کرد.
‫«اصل جنسه» ‫اینم مجدداً ایدۀ منه.
‫وقتشه قرص‌تون رو بخورید.
‫اون نه.
‫اونم نه.
‫باهاش کلی آب بخورید.
‫ممنونم.
‫ادامه بده.
‫- رئیس سرش شلوغه. ‫- نه، اومدم با تو حرف بزنم، خوشگله.
‫این بوی چیه؟
‫یه ادکلنِ کوچولو به اسم «خوب و قشنگ»ـه. ‫تو چی می‌زنی؟
‫ادکلنِ «برو گمشو».
‫برو بیرون!
‫این احمقانه‌ترین ایده‌ای بود که تا حالا داشتی،
‫- تازه با اینکه ایده‌های فوق عجیبی داشتی. ‫- فشار خون.
‫آهای، کجا میری؟
‫- تو کی هستی؟ ‫- هفتۀ پیش استخدامش کردی. پاره‌وقت.
‫- جدی؟ این بوی چیه؟ ‫- براک هستم، آقا. ادوارد براک جونیور.
‫وای، میشه بگم خیلی از اون پیراهن خوشم میاد؟ ‫بفرمایید. حادثۀ جرثقیل.
‫- منبع نور رو ببینید. ‫- از پیراهنم خوشش میاد.
‫- سلام بتی. ‫- سلام پیت.
‫بهتره بری داخل. ‫یه عکاس جدید اومده.
‫داره سعی می‌کنه ‫چند تا از عکس‌های عنکبوتی رو بفروشه.
‫ممنون.
‫پارکر، دیر کردی، یا میشه گفت زیادی دیر کردی. ‫براکنر زودتر از تو اومد.
‫براک هستم، آقا. ‫ادوارد براک جونیور.
‫- ولی اینو براتون آوردم. ‫- ولی اون اونو برام آورده.
‫ببینم، چطور اونو گرفتی؟ اونجا ندیدمت. ‫چطور اون‌قدر رفتی بالا؟
‫از دیوار رفتم بالا. ‫نزدیک بود از میلۀ پرچم بیفتم.
‫میلۀ پرچم؟
‫- از کدوم استفاده کنیم؟ ‫- از اونی که موطلاییه گرفته خوشم میاد.
‫- بهتره. ‫- ارزون‌تر هم هست.
‫تبریک میگم، پسر. از عکس تو استفاده می‌کنیم ‫و براش پنجاه دلار می‌دیم.
‫خیلی‌خب، جِی‌جِی، داداش خودمی. ‫(مخفف جونا جیمسون)
‫بیشتر از تمام عکاس‌های این شهر ‫از عکسِ خوب سر در میارم.
‫عکاسی فقط به... بهت برنخوره ها ‫... به میله‌های پرچم و این مسخره‌بازی‌ها نیست.
‫مهم نورپردازی و ترکیب عناصر و گیرایی‌ـه.
‫یه شغل تمام‌وقت می‌خوام، آقا.
‫یه دختره هست که قصد دارم باهاش ازدواج کنم...
‫و به گمونم، نمی‌دونم والا، ‫یه آرزوی کوچیکِ احمقانه‌ست...
‫که با یکی از بزرگ‌ترین ‫سردبیرهای روزنامۀ تاریخ کار کنم:
‫جِی. جونا جیمسون.
‫خب، یه جای خالی داریم. ‫جانسون استعفا داد، یادته؟
‫- اخراجش کردی. ‫- حالا هر چی.
‫صبر کنید ببینم. می‌دونم عکس خوب ‫چه‌جوری گرفته میشه و خیلی وقته اینجام.
‫اگه کارمند تمام‌وقت می‌خواید، ‫آقای جیمسون، به نظرم حق منه.
‫راست میگه، جونا. ‫پیتر چند ساله باهامونه. کارش عالی بوده.
‫تو یه شغل تمام‌وقت می‌خوای. ‫تو هم یه شغل تمام‌وقت می‌خوای.
‫- کسی براش مهمه من چی می‌خوام؟ ‫- برای من مهمه!
‫خفه شو. برو بیرون.
‫می‌خوام مردم مرد عنکبوتی رو ‫به چشمِ خلافکارِ بی‌ارزشی که هست ببینن.
‫یه آدم شیاده، پُر از دوز و کلک‌ـه. ‫در حین انجام جرم ازش عکس بگیرید.
‫مرد عنکبوتی در حال دزدی‌کردن.
‫هر کی برام همچین عکسی بیاره ‫کارمند اینجا میشه.
‫منتظر چی هستید؟ سال نوی چینی‌ها؟ ‫برید، برید، برید!
‫میرم تو کارش، رئیس.
‫- هیچ‌وقت همچین عکسی نمی‌گیری. ‫- حالا می‌بینیم.
‫[نیویورک]
‫[مرد عنکبوتی در آستانۀ ‫دریافت جایزۀ افتخاریِ کلیدِ شهر]
‫[او دختر سروان پلیس را نجات داد]
‫می‌دونی، به گمونم یه آدم ‫واقعاً می‌تونه تحول‌آفرین باشه.
‫همین و بس.
‫به خونه خوش اومدی، هری.
‫- خدا رو شکر که حالت خوبه. ‫- ممنون، برنارد.
‫- برنارد. ‫- سلام آقا.
‫یه کادوی کوچیکِ بازگشت به خونه برات گرفتم.
‫[پارکر]
‫ممنون رفیق.
‫توی حیاط پشتی خیلی خوب بازی می‌کردیم، نه؟
‫افتضاح بودیم. ‫تازه برای تیم دانشگاه هم تست داده بودیم.
‫- برای دخترای تشویق‌کننده. ‫- آره.
‫- ببینم، من نامزد دارم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫نمی‌دونی؟
‫آهای برنارد. من نامزد دارم؟
‫تا جایی که اطلاع دارم نه، آقا.
‫خونۀ خیلی باحالیه، نه؟
‫بدک نیست.
‫- ظاهراً از نظر مالی کم و کسری ندارم. ‫- نه نداری.
‫خب، شاید تونستم این وضعیتِ نامزد نداشتن رو ‫تغییر بدم.
‫می‌دونی، اون همیشه قدردانِ این موضوع بود ‫که کمکم کردی دیپلمم رو بگیرم.
‫کاش چیزای بیشتری در موردش یادم می‌اومد.
‫خب، دوستت داشت. ‫مهم‌ترین چیز همینه.
‫ببین، بیا بریم توی آشپزخونه یه بازی ببینیم. ‫یه چیزی بخوریم.
‫باشه.
‫مواظب باش.
‫صحنه رو داشتی؟
‫- هنوز یه حرکاتی یادته. ‫- آره.
‫[نمایش خاطرات منهتن]
‫♪ اینکه ماه بالای سرمونه، فوق‌العاده‌ست ♪
‫♪ فوق‌العاده‌ست ♪
‫♪ دیگران این‌طور بهم گفتن ♪
‫چرا وایستادین؟
‫اون اینجا چی‌کار می‌کنه؟
‫خب، گری قرار بود به مدیر برنامه‌هاش زنگ بزنه.
‫سلام عزیزم. می‌خواستیم بهت زنگ بزنیم.
‫شرمنده.
‫- به‌خاطر یه منتقد؟ ‫- نه، به‌خاطر تمام روزنامه، عزیز.
‫مری جین، عزیزم، بشین. ‫بذار برات توضیح بدیم.
‫ببین، اگه دوست داری ‫می‌تونیم بگیم مریض شدی.
‫خیلی بد مدیریتش کردیم.
‫آره.
‫بیا به تمرین‌مون برسیم.
‫همینه، عنکبوتی!
‫[به‌جای اسم مری جین؛ آندریا روبین]
‫زنده باد، مرد عنکبوتی!
‫ایول!
‫آره، عنکبوتی!
‫[زنده باد، عنکبوتی، زنده باد]
‫عنکبوتی! عنکبوتی! عنکبوتی!
‫عذر می‌خوام، خانم؟ ‫میشه لطفاً اون لبخند نازنین‌تون رو بزنید؟
‫سلام، اِدی.
‫خیلی خوشگلی. ‫از اون عکس‌هاست که میره روی صفحۀ اول.
‫باید برم تمرین کنم. بعداً می‌بینمت. باشه؟
‫- نظرت با امشب چیه؟ ‫- امشب نه.
‫چرا نه؟
‫اون روزِ فوق‌العاده‌ای که با هم گذروندیم چی؟
‫فقط یه قهوه خوردیم، اِدی.
‫سلام، خوشگله!
‫یه دونه دیگه.
‫[عنکبوتیِ کبیر]
‫- همه‌چی روبه‌راهه؟ ‫- آره، خوبم.
‫- هنوز که از دستم عصبانی نیستی؟ ‫- نه پیتر، بهت افتخار می‌کنم.
‫ببین، از اونجا تاب می‌خورم و وارد میشم.
‫- عه جدی؟ ‫- این‌جوری می‌دونی کجا رو نگاه کنی.
‫یه نمایش خوب براشون اجرا کن.
‫نگران اون نقده نباش.
‫فردا شب بهش می‌خندیم. ‫قول میدم.
‫باشه.
‫همون یاروئه که از زندان فرار کرد؟
‫به مشخصاتش می‌خوره.
‫آهای تو! ایست!
‫پشت رو پوشش بده.
‫- عزیزم، مواظب باش. ‫- بیاید بریم.
‫توی کامیونه!
‫برید از جلوش در بیاید!
‫شلیک!
‫مردم شهر نیویورک...
‫من امروز اینجا هستم، ‫چون علی‌رغم اینکه از طبقۀ ۶۹ام سقوط کردم
‫یه نفر نجاتم داد.
‫یه نفر که هیچ‌وقت در ازای زحماتش ‫مُزدی نمی‌خواد.
‫یه نفر که حتی نمی‌خواد بدونیم کیه.
‫سلام ام‌جی.
‫- هری! ‫- سلام.
‫پیت کجاست؟
‫- به گمونم داره از این و اون عکس می‌گیره. ‫- صحیح.
‫خیلی خوشحالم می‌بینمت. ‫خیلی سرحال به نظر میای، هری.
‫هیچ‌وقت حالم بهتر از الان نبوده.
‫حس عجیبیه که ندونی کی هستی.
‫یه ضربه به سرم خورد، ‫تمام غم و غصه‌هام رو فراموش کردم.
‫- یه ضربه هم به سر من می‌زنی؟ ‫- ضربه!
‫پیت گفت توی یه نمایشی.
‫تو هم اومدی. برام گل فرستادی.
‫جدی؟ امشب هم دوباره میام.
‫نمی‌تونی. انداختنم بیرون.
‫چی شد؟
‫خیلی خوب نبودم.
‫می‌دونی، برام خجالت‌آوره ولی...
‫یه بار توی دبیرستان ‫یه نمایش‌نامه برات نوشتم.
‫- برام نمایش‌نامه نوشتی؟ ‫- آره.
‫هری، خیلی کار قشنگی کردی.
‫پس از شما می‌پرسم: ‫وقتی بدونِ چتر نجات در حال سقوط هستید،
‫یا دارن از مغازه‌تون سرقت می‌کنن، ‫یا خونه‌تون آتیش گرفته...
‫کیه که جلوی سقوط‌تون رو می‌گیره،
‫شعله‌ها رو خاموش می‌کنه ‫و بچه‌هاتون رو نجات میده؟
‫مرد عنکبوتی!
‫عاشقمن.
‫سلام. چه خبرا؟ ‫حال‌تون چطوره؟
‫عجی مجی!
‫سلام بچه‌ها.
‫مرد عنکبوتی. مرد عنکبوتی!
‫سلام عرض شد. ‫سلام.
‫- باهاش عکس بگیر. ‫- باهاش عکس بگیر.
‫باهاش عکس بگیر. باهاش عکس بگیر. باهاش عکس بگیر.
‫امیدوارم پیت یه عکس از این صحنه بگیره.
‫هِی، هِی، خوبی؟
‫آره. خوبم.
‫داداش، یه چیزی روی سقفه.
‫بازی تمومه، رفیق.
‫نمی‌خوام بهت آسیب بزنم. همین الان برو.
‫به گمونم نشنیدی. ‫من کلانترِ این منطقه‌ها هستم.
‫خیلی‌خب.
‫اوه اوه!
‫کمک!
‫این آدمای عجیب‌وغریب از کجا میان؟
‫(صحبت به زبان فرانسوی)
‫ببخشید، من زبون‌تون رو نمی‌فـ...
‫ولی اینجا یه رستوران فرانسویه، مگه نه؟
‫بله. ‫(به فرانسوی)
‫- اسم‌تون رو بگید لطفاً. ‫- پارکر. پیتر.
‫ایناهاش.
‫میز برای دو نفر. ‫پکار. (با لهجه‌ی فرانسوی)
‫- پارکر. ‫- منم همینو گفتم:
‫پکار.
‫یه تقاضایی داشتم.
‫نامزدم قراره بیاد و این حلقه رو با خودم آوردم.
‫سلام.
‫عه، پس می‌خوای امشب ازش خواستگاری کنی، آره؟
‫بله، ضمناً می‌خوام لحظات خیلی خاصی بسازم.
‫خوشم اومد. رُمانس!
‫منم که فرانسوی‌ام.
‫وقتی بهتون علامت دادم، ‫اگه میشه با حلقه، نوشیدنی بیارید...
‫- بندازیم تهِ لیوانش؟ ‫- عالیه!
‫معرکه‌ست. ‫(به فرانسوی)
‫ضمناً تو فکرِ این بودم که هم‌زمان...
‫نوازنده‌ها این آهنگ رو بزنن.
‫آهنگ مورد علاقه‌شونه.
‫و اینکه حسابی مراقب حلقه باشید.
‫باشه، با تمام وجود مواظبشم، آقا.
‫بفرمایید. ‫(به فرانسوی)
‫حتماً. ‫(به فرانسوی)
‫ازت خوشم اومد.
‫ممنون.
‫«بون شانس». ‫(به فرانسوی یعنی موفق باشی)
‫«بون شانس».
‫خیلی‌خب، حالا...
‫نوشیدنی میل داری؟
‫اون حلقه چطور میره اونجا؟
‫عه، گریه نکن.
‫سلام.
‫پولِ همچین رستورانی رو داری؟
‫خب، مناسبت خیلی خاصیه.
‫توی تئاتر برادوی بازی می‌کنی.
‫امشب خیلی حس نمی‌کنم ستارۀ هنرپیشگی‌ام.
‫معلومه که ستاره‌ای. ‫براش زحمت کشیدی.
‫پیتر...
‫روحتم خبر نداره الان چه حالی دارم.
‫عه، نه. ‫دقیقاً می‌دونم چه حالی داری.
‫ببین، منم این شرایط رو تجربه کردم.
‫خیلی وقتا برام پیش میاد.
‫پوسترهای مرد عنکبوتی رو ‫روی پنجره‌ها می‌بینم.
‫بچه‌ها با عکسِ من روی گرمکن‌هاشون می‌دوئن.
‫توی هالووین خودشون رو شکل من می‌کنن.
‫چی بگم، ‫به گمونم یه جور اسطوره شدم.
‫مثل دیروز که هِی فریاد می‌زدن: ‫مرد عنکبوتی، مرد عنکبوتی.
‫چی بگم، می‌دونی، آخه پیش خودم فکر می‌کنم:
‫«من صرفاً یه بچۀ خرخون از محلۀ کویینزم. ‫لیاقت این چیزا رو دارم؟»
‫سلام پیت.
‫سلام.
‫سلام، من و پدر و مادرم ‫داریم اینجا شام می‌خوریم.
‫- سلام. من گوئن استیسی هستم. ‫- سلام.
‫ایشون مری جین واتسون هستن.
‫خیلی خوشحالم که بالأخره دیدم‌تون. ‫پیت خیلی ازتون تعریف می‌کنه.
‫عه؟
‫گوئن توی کلاس دکتر کانرز، ‫هم‌تیمیِ آزمایشگاهمه.
‫پیت یه جورایی نابغه‌ست. ‫اگه اون نبود نمی‌دونم باید چی‌کار می‌کردم.
‫راستی خوب شد یادم افتاد...
‫پیت، اگه از من و مرد عنکبوتی کنار هم عکس داری،
‫میشه بیاریش توی کلاس؟
‫اگه داشته باشی خیلی عالی میشه. ‫برای رزومه‌ام می‌خوام.
‫آخه کم پیش میاد که ‫کسی بتونه با مرد عنکبوتی صحبت کنه، مگه نه؟
‫حتی تصورش هم برام سخته.
‫خب، خیلی از آشنایی باهات خوشحال شدم.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫اون توی کلاس فیزیکِ منه.
‫یه مقدار درسش ضعیفه.
‫چیه؟
‫چطوریه که تا حالا حرفی ازش نزدی؟
‫هم‌تیمیِ آزمایشگاهته؟
‫جونش رو نجات دادی؟
‫فکر می‌کنه نابغه‌ای...
‫و تمام لاک‌های ناخن‌هاش رو مالید بهت؟
‫یا نکنه نفهمیدی؟
‫ضمناً کلید شهر رو به مرد عنکبوتی داده.
‫هیچ‌وقت یادم نمی‌ره.
‫صرفاً یکی از دخترهای کلاس‌مونه.
‫بذار یه سؤالی ازت بپرسم.
‫وقتی باهاش عکس می‌گرفتی...
‫کی داشت باهاش عکس می‌گرفت؟
‫مرد عنکبوتی یا پیتر؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- خوب می‌دونی منظورم چیه.
‫من اونجا حضور داشتم.
‫چرا انقدر باهاش گرم گرفتی؟
‫حتماً می‌دونستی چه حسی بهم میده.
‫- می‌خوای منو از خودت برونی؟ ‫- از خودم برونمت؟
‫چرا باید بخوام از خودم برونمت؟ ‫دوستت دارم.
‫تو نامزدمی. ‫اون یکی از دخترهای هم‌کلاسیمه، ام‌جی.
‫حالم خیلی خوب نیست. ‫شرمنده، باید برم.
‫نه...
‫- کجا میری؟ ‫- لطفاً دنبالم نیا.
‫اینم از این.
‫سلام، ام‌جی هستم، ‫با شنیدن صدای بوق پیغام بذارید. بوق!
‫سلام.
‫کاش تلفن رو برمی‌داشتی. ‫نمی‌دونم قضیه چیه یا...
‫نمی‌دونم پیام‌هام رو خوندی یا نه.
‫ولی...
‫می‌خوام باهات صحبت کنم.
‫خیلی‌خب، بهم زنگ بزن. خداحافظ.
‫- الو؟ ‫- آقای پارکر؟
‫بله؟
‫کارآگاه نیل گرت از حوزۀ ۳۲ام هستم.
‫از طرف سروان استیسی تماس گرفتم.
‫اگه میشه بیاید ادارۀ پلیس با هم صحبت کنیم.
‫اولش فکر می‌کردیم این مَرد، دنیس کارادین...
‫قاتل شوهرتون بوده.
‫اشتباه می‌کردیم.
‫چی؟
‫از قرار معلوم، آقای کارادین صرفاً همدست بوده.
‫قاتل اصلی همچنان متواریه.
‫منظورتون چیه؟
‫این مَردیه که شوهرتون رو کُشته.
‫اسمش فلینت مارکوـه.
‫یه خلافکار خُرده‌پاست ‫که چند بار افتاده زندان و آزاد شده.
‫اشتباه می‌کنید.
‫دو روز پیش فرار کرد.
‫ظاهراً به یکی از هم‌سلولی‌هاش اقرار جرم کرده
‫و دو تا شاهد داریم ‫که داستانش رو تأیید می‌کنن.
‫نه، صبر کن پسرم. ‫می‌دونم دلت نمی‌خواد این کار رو بکنی.
‫نـــــه!
‫آهای، سوار شو! چی‌کار می‌کنی؟
‫میشه لطفاً این عکس‌ها رو جمع کنید؟
‫متأسفم، خانم پارکر. ‫می‌دونم براتون سخته...
‫ولی لطفاً صبور باشید.
‫داریم وظیفه‌مون رو انجام می‌دیم. ‫حتماً می‌گیریمش.
‫نه، وظیفه‌تون رو انجام نمی‌دید.
‫مرگ عَموم رو از نزدیک دیدم. ‫بعدش اشتباهی افتادیم دنبال یکی دیگه.
‫الان بهم می‌گید دو ساله شک داشتید؟ ‫شاهد داشتید؟
‫- چرا بهمون چیزی نگفتید؟ ‫- آروم باش، پسر.
‫نه قصد ندارم آروم باشم.
‫این مَرد، عَموم رو کُشت ‫و هنوز برای خودش آزاده.
‫بزرگرا «ال‌۲۰».
‫تمام افسرهای نزدیک به محل ‫لطفاً اعلام آمادگی کنید.
‫یه خودروی رهاشده...
‫و یه پیرمرد وسط خیابون داریم.
‫ببخشید، خیابان واباش.
‫پیتر، ام‌جی هستم.
‫برای اتفاقی که سرِ شام افتاد نیومدم.
‫فقط لطفاً باز کن.
‫زن عمو مِی بهم زنگ زد. ‫گفت چی شده.
‫نگرانته.
‫منم نگرانتم.
‫نگران نباش. ‫حال خوبه.
‫نمی‌خوام یه موقع کارِ احمقانه‌ای بکنی.
‫مثلاً اینکه سعی کنم قاتل عَموم رو پیدا کنم؟
‫که بعدش کاری کنی که ازش پشیمونی بشی.
‫مثل اون یکی یارو.
‫به سمتم تفنگ نشونه گرفته بود. ‫یه حرکت روش زدم و خودش افتاد. بهت گفتم که.
‫- متهم به چیزی نکردمت. ‫- مأموریت قبلی لغو میشه. خودرو در تقاطعِ...
‫- میشه اونو خاموش کنی؟ ‫- ...و از خیابان ۵۶ام و ۵۷ام عبور می‌کنه.
‫بله مرکز،‌ گشتِ ۳۹ صحبت می‌کنه. ‫ما به وضعیت خیابون ششم رسیدگی می‌کنیم.
‫پیتر، چون برام عزیزی اومدم اینجا.
‫می‌دونم اشتباه کردی و الان عذاب وجدان داری...
‫ولی می‌خوام کنارت باشم.
‫باشه. می‌فهمم. ممنون.
‫ولی حالم خوبه.
‫نیازی به کمکت ندارم.
‫همه هر از گاهی نیاز به کمک دارن، پیتر.
‫حتی مرد عنکبوتی.
‫واحد ۹۸، به منطقه اعزام میشه.
‫واحد ۴۲ کینگ، ‫به موردِ دزدی در خیابان مدیسون ۶۴۲ رسیدگی کن.
‫واحد توماس ۱۳، ‫به وضعیت خیابون ۱۰۷ شرقی رسیدگی کن.
‫مَردِ شاکی داخل آپارتمانه. ‫احتمالاً طبقۀ اول.
‫واحد هنری ۱۰۱۱، یه ساکن داریم که...
‫بلایی سرم نیار. بهم یه فرصت بده!
‫عَموم چطور؟ بهش فرصت دادی؟
‫دادی؟
‫اینجا کجاست؟
‫این دیگه چیه؟
‫حسِ...
‫وای!
‫حس خوبی داره.
‫آره!
‫این یه چیز دیگه‌ست.
‫نظرتون چیه؟
‫تا حالا مشابهش رو ندیدم.
‫من یه فیزیک‌دانم، زیست‌شناس که نیستم.
‫ولی بذار صبح بهش نگاه بندازم. ‫یه چند تا آزمایش ازش بگیرم.
‫میشه الان انجامش بدیم؟
‫ظاهراً از تو خوشش میاد.
‫- نذار یه موقع بهت بچسبه. ‫- چرا؟
‫خصوصیاتِ سیمبیوت‌ها رو داره؛ ‫(گونه‌ای شبیه به انگل)
‫که برای بقا باید به یه میزبان پیوند بخوره.
‫بعضی وقتا ماهیت‌شون این‌جوریه که ‫وقتی پیوند می‌خورن...
‫به راحتی نمیشه جداشون کرد.
‫سرقت از بانک در بانک «فرست ایسترن» ‫در بیسمارک ۲۰۲ در حال وقوعه.
‫یه توفان شنِ دیگه در اون محدوده گزارش شده.
‫- همۀ ماشین‌ها با احتیاط نزدیک بشن. ‫- مارکو.
‫[بانک فرست ایسترن]
‫عه!
‫رفیق، عاشق لباس جدیدتم.
‫دقیقاً برای شکست‌دادنِ پارکر همینو لازم دارم.
‫یه کم برام تار پرتاب کن.
‫فعلاً خداحافظ،‌ مَشنگ!
‫این چه وضعشه؟
‫فلینت مارکو.
‫- چی می‌خوای ازم؟ ‫- بن پارکر رو یادته؟
‫پیرمردی که در کمال خونسردی بهش شلیک کردی!
‫حالا چه ربطی به تو داره؟
‫همه ربطی!
‫وقتشه تقاص پس بدی، مارکو!
‫شرّت کم!
‫- اجاره. ‫- الان حوصله ندارم.
‫ببین، درسته مردم حق آزادی دارن، ‫ولی حقِ عدمِ پرداخت اجاره ندارن!
‫- دست از سرم بردار. ‫- اجاره‌ات رو بده.
‫وقتی این درِ لامصب رو درست کردی، ‫اجاره‌ات رو می‌گیری!
‫عکس‌العملش جالب نبود.
‫اون پسر خوبیه.
‫حتماً توی یه جور دردسر افتاده.
‫فلینت مارکو، مَردی که عمو بن رو کُشت...
‫دیشب کُشته شد.
‫وای خدا.
‫چی شد؟
‫مرد عنکبوتی کُشتش.
‫مرد عنکبوتی؟
‫نمی‌فهمم.
‫مرد عنکبوتی که آدمکُش نیست.
‫دقیقاً چه اتفاقی افتاده؟
‫خب...
‫اون...
‫اون یه...
‫فکر می‌کردم خوشحال میشی.
‫حقش بود بمیره، مگه نه؟
‫فکر نمی‌کنم ما در جایگاهی باشیم...
‫که بگیم حق فلانی اینه که بمیره یا زنده بمونه.
‫زن عمو مِی، اون عمو بن رو کُشت.
‫عمو بن برامون یه دنیا ارزش داشت.
‫ولی دلش نمی‌خواست حتی یه ثانیه هم...
‫به فکر انتقام باشیم.
‫مثل یه سم می‌مونه. ‫می‌تونه...
‫می‌تونه آدم رو از پا در بیاره.
‫تا چشم به هم بزنیم...
‫می‌بینیم تبدیل‌مون کرده به یه موجود زشت.
‫[کلوپ جاز و کافه]
‫- گفت فکر خوبیه. ‫- آره.
‫[کافه]
‫[به دنبال یک خدمتکار می‌گردیم]
‫[پیتر پارکر]
‫[هری آزبورن]
‫الو؟
‫سلام هری. ام‌جی هستم.
‫سلام.
‫می‌خوام یه نفر از تنهایی درم بیاره.
‫مشغول کار خاصی هستی؟ ‫میشه یه سر بیام اونجا؟
‫آره حتماً، تشریف بیار.
‫باشه. تعارف که نمی‌کنی؟
‫نه، کار خاصی نمی‌کنم. ‫لطفاً پاشو بیا.
‫- باشه. به زودی می‌بینمت. ‫- عالیه.
‫خداحافظ.
‫- برنارد. ‫- بله آقای آزبورن؟
‫مهمون داریم. ‫میشه غذا تهیه کنی؟
‫- مهمون؟ ‫- آره، مهمون.
‫- مهمونِ واقعی؟ ‫- میشه غذا تهیه کنی و بی‌خیال شی؟
‫همین الان، آقا.
‫سلام، آقای دیکوویچ.
‫- پرتقال می‌خوری؟ ‫- نه، ممنون.
‫ببینید، بابت اتفاقی که اون‌موقع افتاد ‫واقعاً شرمنده‌ام.
‫نباید برای اون درِ خراب داد می‌زدم. ‫چیزی نبود که بخوام سرش عصبانی بشم.
‫نه، اتفاقی نیفتاده.
‫ولی اگه خیلی عذاب‌وجدان داشتی، ‫می‌تونی یه بار پیتزا مهمونم کنی.
‫امروز هم باشه خوبه.
‫باشه.
‫- تلفن مشکل پیدا کرده؟ ‫- نه، نه. فقط...
‫داشتم فکر می‌کردم چی بگم.
‫اگه داری به یه زن زنگ می‌زنی، ‫پس بهش بگو:
‫«تو زن خوبی هستی. من مرد خوبی‌ام.»
‫- سلام پیت. ‫- سلام.
‫داره به یه زن زنگ می‌زنه.
‫داری به مری جین زنگ می‌زنی؟ ‫به نظرم خیلی خوب میشه اگه...
‫ربطی به تو نداره. ‫برو، برو. زنگ بزن!
‫- بهتره زنگ بزنی. ‫- ممنون.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫سلام.
‫- گرسنه‌ـته؟ ‫- آره.
‫بیا.
‫- امیدوارم فلفل دوست داشته باشی. ‫- عاشق فلفلم.
‫قشنگ شد.
‫اینجا رو داشته باش.
‫خب، می‌تونیم از این قسمتش استفاده کنیم.
‫داشتی خواب می‌دیدی.
‫هیچ چیز مناسب‌تر از خودفریبی نیست ‫که بتونی باهاش شب رو سپری کنی.
‫- خیلی‌خب. ‫- کِی این نمایش‌نامه رو نوشتی؟
‫- کلاس دوازدهم. ‫- مهیج‌ـه.
‫- خب، اون نقش رو می‌خوای؟ ‫- از خدامه توی نمایشت باشم.
‫مال خودت.
‫حواست رو از هدف اصلی پرت کردی.
‫هری.
‫چی‌کار کردی؟
‫انتقامم رو بگیر!
‫- بابام مُرده آره؟ ‫- آره.
‫کاش چیزای بیشتری در موردش یادم می‌اومد.
‫خب، دوستت داشت. ‫مهم‌ترین چیز همینه.
‫به روح بابام قسم، مرد عنکبوتی تقاصش رو پس میده.
‫هری.
‫منو یادت میاد؟
‫بله بابا. یادمه.
‫در مورد اون دختره حق با من بود. ‫در مورد پیتر هم همین‌طور.
‫در مورد همه‌چی.
‫می‌دونی باید چی‌کار کنی. ‫عذابش بده.
‫کاری کن آرزوی مرگ کنه.
‫اول از همه، به قلبش حمله می‌کنیم!
‫سلام، منم. ‫با شنیدن صدای بوق، پیغام بذارید.
‫سلام، ام‌جی. ‫پیتر هستم.
‫می‌خواستم دربارۀ دیشب باهات صحبت کنم.
‫نمی‌دونم چه فکری پیش خودم می‌کردم.
‫می‌دونم فقط اومده بودی کمک کنی و...
‫نمی‌دونم والا. ‫دلم می‌خواد ببینمت.
‫اگه می‌خوای پیتر زنده بمونه، ‫یه کاری برام می‌کنی.
‫- بله؟ ‫- اورسولا هستم.
‫بیا تو.
‫- سلام پیت. ‫- سلام.
‫تلفن باهات کار داره.
‫مری جین‌ـه. ‫پیغامت رو شنیده و زنگ زده.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫- تلفن رو گذاشتم بالای خودش. ‫- ممنون. خیلی‌خب.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خیلی خوشحالم زنگ زدی. ‫می‌خواستم...
‫- میشه بیای پیشم؟ ‫- آره حتماً.
‫- الان؟ ‫- باشه. کجا؟
‫پُلِ توی پارک.
‫- الان راه می‌افتم. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب. ‫هِی، دوستت دارم.
‫خوشگل شدی.
‫گل پیونی‌ـه.
‫- خوبی؟ ‫- نه.
‫یه موضوعی هست که باید بهت بگم، پیت.
‫باشه.
‫ما به جایی نمی‌رسیم.
‫من و تو.
‫چی؟
‫دیگه نمی‌خوام ببینمت.
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫نمی‌دونم.
‫خیلی تنهام.
‫تو پشتم رو خالی می‌کنی.
‫دیگه نمی‌تونم.
‫- تمومه. ‫- نه.
‫خواهش می‌کنم. ‫خواهش می‌کنم اینو نگو.
‫می‌دونم این چند وقت خودخواه بودم ‫ولی می‌تونم بهتر عمل کنم. خودمو اصلاح می‌کنم.
‫- به این سادگی نیست. ‫- همدیگه رو دوست داریم. دوستت دارم.
‫یه سری مشکلات داریم. ‫وقتی مردم مشکل دارن...
‫یه جوری حلش می‌کنن. ‫با هم صحبت می‌کنن.
‫بیا، می‌بینی؟
‫می‌دونی این چیه؟
‫- می‌دونی چه خوابی برای خودمون دیدم؟ ‫- یکی دیگه رو می‌خوام.
‫عاشق یکی دیگه شدم.
‫آفرین.
‫میگه احساس تنهایی می‌کنه. ‫میگه پشتش رو خالی می‌کنم.
‫یکی دیگه رو دوست داره.
‫خب، اوضاع روحی‌ات چطوره؟
‫خوب نیست.
‫هری، می‌خواستم ازش خواستگاری کنم.
‫واقعاً؟
‫خب، اخیراً دوران سختی رو پشت سر گذاشت. ‫از نظر کاری.
‫آخه حیف نیست که رفته ‫توی یه کلوپِ جاز، خدمتکار شده؟
‫اون آرزوهایی که برای خودش داشت این نبود.
‫خدمتکار شده؟ چی میگی؟
‫خب، از نمایش اخراج شده.
‫بهت نگفته؟
‫اخراج شده؟
‫اخراج شده و به تو گفته؟
‫ولی به من نگفته؟
‫خب، برای همین گفتم بیای اینجا، پیت.
‫اونی که عاشقش شده منم.
‫چی؟
‫ببین، یه روز بعد از ظهر ‫حالش خوب نبود و اومد پیش من.
‫نیاز به یه نفر داشت، ‫منم پشتش رو خالی نکردم.
‫همیشه دوستش داشتم، پیت. ‫خودتم می‌دونی.
‫همه‌چی...
‫یهویی شد.
‫باور نمی‌کنم. حرفتو باور نمی‌کنم.
‫ببین، واقعاً شرمنده‌ام.
‫گفتم بهتره بدونی.
‫- بریزم گرم بشید؟ ‫- بله لطفاً.
‫کیک‌مون چطوره؟
‫خیلی خوبه.
‫نوشیدنی زهرِماری می‌خوری؟
‫ببخشید. حواسم کجاست؟
‫وجهه‌ات رو خدشه‌دار می‌کنه، ‫مگه نه آقای صاحب‌کلیدِ شهر؟
‫با ام‌جی چی‌کار کردی؟
‫کاری رو کردم که تو نتونستی. ‫پشتش رو خالی نکردم و حمایتش کردم.
‫من و مری جین همدیگه رو درک می‌کنیم.
‫- اون نمی‌دونه چه جونوری هستی. ‫- پیتر، اون خیلی خوب منو می‌شناسه.
‫وقتی دستم رو گرفت، ‫مثل اون قدیما بود که دستم رو می‌گرفت.
‫خوشت اومد، عنکبوتی؟
‫کلاً همینو بلد بودی؟
‫- می‌سوزه، مگه نه؟ ‫- توی دبیرستان هوات رو داشتم.
‫الان می‌زنم نفله‌ات می‌کنم.
‫می‌خوای منم مثل بابام بکُشی؟
‫دیگه سعی نمی‌کنم قانعت کنم.
‫اونو ازم گرفتی.
‫خیلی دوستم داشت.
‫نه.
‫ازت متنفر بود.
‫براش مایۀ آبروریزی بودی.
‫گابلین کوچولو رو ببین. ‫می‌خوای گریه کنی؟
‫[مرد عنکبوتی ذاتِ واقعی‌اش را نشان داد]
‫مرد عنکبوتی قدیما بهم احساس امنیت می‌داد.
‫الان می‌ترسم از خونه پیاده برم سرِ کار.
‫- پسرم خیلی برای این یارو ارزش قائله. ‫- یه دختر ۹ ساله دارم که عاشق مرد عنکبوتیه.
‫[مرد عنکبوتی ذات واقعی‌اش را نشان داد]
‫حالا باید از کی الگو بگیره؟
‫این همونیه که کلید شهر رو بهش دادن؟
‫[عکس از ادی براک]
‫یه آشی برات بپزم یه وجب روغن روش باشه.
‫خیلی برات عالیه.
‫خب، شاید بهتر باشه به جِی‌جِی بگی ‫دیوار برای عکس‌هام کافی نیست.
‫[مرد عنکبوتی ذات واقعی‌اش را نشان داد]
‫به‌به، صبح بخیر. ‫روز قشنگیه، نه؟
‫چی بود می‌گفتی؟ ‫می‌گفتی هیچ‌وقت اون عکسه رو نمی‌گیرم؟
‫اونم از قهرمانت.
‫- هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم این کار رو بکنی. ‫- دیدی؟ مشکلت همینه.
‫نظر شخصی‌ات رو دخیل کردی. ‫باید همون‌طور که هست ببینیش.
‫جالبه که اینو گفتی...
‫چون داشتم یه سری عکس‌های قدیمی رو می‌گشتم ‫و به نظر خیلی...
‫شبیه اومد.
‫خیلی‌خب. من دیگه باید برگردم سراغِ کارم.
‫- خیلی به‌درد نخوری، براک. ‫- جانم؟
‫عکست قلابیه.
‫پارکر، چقدر بچه‌مثبتی.
‫کِی می‌خوای دست از سر ما برداری؟
‫دنبال بخشش می‌گردی؟ ‫اعتقادات مذهبی پیدا کن.
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- مشکلی پیش اومده؟
‫آره. چیزی نیست... ‫داریم شوخی خرکی می‌کنیم.
‫ببین، التماست می‌کنم. ‫اگه این کار رو بکنی، همه‌چی رو از دست میدم.
‫یه دونه روزنامه هم توی شهر نیست ‫که استخدامم کنه.
‫باید قبلش به این چیزا فکر می‌کردی.
‫چی‌کار می‌کنی پیتر؟
‫اینو به سردبیرت نشون بده. ‫بگو دفعۀ بعدی منبعش رو چک کنه.
‫قلابی‌ـه.
‫واحد عکاسیِ ساختمان امپایر استیت ‫تأیید می‌کنه.
‫وسایلت رو جمع کن. ‫از ساختمونم برو بیرون.
‫- فقط می‌خواستم... ‫- اخراجی!
‫حالا مجبوریم خبرمون رو تکذیب کنیم.
‫بیست ساله که خبری رو تکذیب نکردم!
‫[با عرض پوزش از عنکبوتی - ‫بیوگل اتهاماتش را پس می‌گیرد]
‫[جعال اخراج شد]
‫- الو؟ ‫- آقای پارکر، دکتر کانرز هستم.
‫عه، دکتر کانرز.
‫حال‌تون چطوره؟
‫چه نمونۀ آزمایشی‌ای برام گذاشتی، پارکر.
‫ترکیبش شبیه کاندریتِ شهاب‌سنگ‌های ‫دهۀ ۷۰ می‌مونه.
‫ممنون.
‫- خوشمزه‌ست. ‫- می‌دونی چیه پارکر؟
‫- پارکر؟ ‫- یه لیوان شیر بیار.
‫خصوصیاتِ میزبانش رو تقویت می‌کنه.
‫- یه کوکیِ دیگه بهم بده. ‫- علی‌الخصوص، خشونت.
‫ممکنه خطرناک باشه.
‫پیتر، تو که چیزی ازش نگه نداشتی؟
‫- آجیلی‌اش رو دارید؟ ‫- آجیل داریم. می‌تونم درست کنم.
‫- برو کوکی آجیلی درست کن. ‫- پیتر؟
‫نه، نه، نه، به هیچ وجه.
‫پارکر! خانم برنت
‫مرد عنکبوتیِ سیاه‌پوش.
‫پیتر، این فوق‌العاده‌ان.
‫- باید اینا رو چاپ کنیم، جونا. ‫- همون نرخ همیشگی رو بهت میدم.
‫اگه عکس‌ها رو می‌خواید، ‫کارمند تمام‌وقت میشم...
‫و دو برابر دستمزد می‌گیرم.
‫پنی.
‫به نظرت لباسم مناسبه؟
‫زیادی شیک نیست یا...
‫شوخی‌ات گرفته؟ ‫عالی شدی، جیگر.
‫- ممنون. ‫- این خنده‌هات رو دوست دارم.
‫باز نگهش دار، بابابزرگ.
‫وای، خیلی باحاله.
‫تا حالا کلوپ جاز نرفته بودم.
‫امیدوارم بتونیم یه میز بگیریم.
‫برامون یه میز پیدا کن.
‫[رزرو شده]
‫عه، ممنونم.
‫- خیلی دارم لذت می‌برم. ‫- منم همین‌طور.
‫- اون همون نامزد قبلی‌ات نیست؟ ‫- چرا.
‫- می‌خوای بریم یه جای دیگه؟ ‫- نه، نه. مشکلی نیست.
‫- مری جین، نشون بده چی توی چنته داری. ‫- اینو بده من.
‫- الان برمی‌گردم. ‫- باشه.
‫پیتر؟
‫این برای توئه.
‫سرعت موسیقی رو دو برابر کنید.
‫آره، خفنه.
‫همۀ این کارها به‌خاطر اون بود؟
‫واقعاً شرمنده‌ام.
‫- خوبی مری جین؟ ‫- آره خوبم.
‫خیلی‌خب.
‫تو!
‫- کمکی از دستم برمیاد آقا؟ ‫- نه.
‫آره، اینجا همه‌چی روبه‌راهه، پاول؟
‫- ببرش بیرون. ‫- بیا بریم آقا.
‫- دستت رو ازم بکِش. ‫- همین الان.
‫- خیلی‌خب. ‫- هِی، بس کن. ول کن!
‫پیتر، بس کن.
‫کی هستی؟
‫نمی‌دونم.
‫براک هستم، آقا. ‫(خطاب به حضرت عیسی)
‫ادوارد براک جونیور.
‫امروز اومدم در محضرتون...
‫در حالی‌که...
‫سرافکنده و تحقیر شدم...
‫و می‌خوام یه خواهشی ازتون بکنم.
‫می‌خوام پیتر پارکر رو بکُشید.
‫پارکر.
‫- سلام پیتر. ‫- سلام.
‫به نظر نمیاد خیلی اتاق رو ‫تغییر دکوراسیون داده باشی.
‫البته کار خاصی هم نمی‌تونی باهاش بکنی، مگه نه؟
‫تلفنی که صحبت کردیم...
‫حس کردم یه چیزی داره آزارت میده، پس...
‫با خودم گفتم یه سر بیام اینجا.
‫مری جین چطوره؟
‫نمی‌دونم.
‫دیگه ازت خبری نشد.
‫خواستگاری کردی یا نه؟
‫گفتی...
‫شوهر باید زنش رو به خودش ارجحیت بده.
‫آمادگیش رو ندارم.
‫آخه چی شد؟
‫به نظر خیلی مطمئن می‌اومدی.
‫آره.
‫من...
‫دلش رو شکستم، زن عمو مِی.
‫نمی‌دونم چی‌کار کنم.
‫خب، از سخت‌ترین کار ممکن شروع کن:
‫خودتو ببخش.
‫من باورت دارم، پیتر.
‫آدم خوبی هستی.
‫می‌دونم یه راهی پیدا می‌کنی ‫تا این قضیه رو درست کنی.
‫به وقتش.
‫این دیگه آخر خطه، مرد عنکبوتی.
‫منم می‌خوام سر به تنش نباشه، فلینت.
‫برای همین دنبالت می‌گشتم.
‫آره. تمام جیک و پیکت رو می‌دونم.
‫مثلاً اینکه مرد عنکبوتی نمی‌ذاره ‫به دختر بی‌چاره‌ات کمک کنی.
‫آخه... ‫به نظر من کارش اصلاً درست نیست.
‫ببین، من می‌خوام اون عنکبوته رو بکُشم. ‫تو هم می‌خوای اون عنکبوته رو بکُشی.
‫اگه با هم باشیم، هیچ شانسی در برابرمون نداره.
‫مایلی؟
‫آره.
‫خب...
‫کجا بریم؟
‫نفس‌های مردم نیویورک در سینه حبس شده
‫و بحران گروگان‌گیری همچنان در جریان است.
‫[وارد نشوید]
‫تنها ۳۰ دقیقۀ پیش...
‫پلیس با این صحنۀ وحشتناک روبه‌رو شد:
‫زنِ جوانی که گروگان گرفته شده، ‫در تاکسی‌ای قرار دارد...
‫که ۸۰ طبقه بالای زمین، معلق است...
‫و به نظر می‌رسد بر روی رشته‌ای بزرگ از تار است.
‫هر گونه اقدامی توسط پلیس ‫برای نجات گروگان...
‫به وسیلۀ «مرد شِنی» نافرجام مانده.
‫[اقدام برای نجات گروگان]
‫این خطر با حضورِ...
‫فردی عجیب و سیاه‌پوش، تشدید شده.
‫گزارش‌های اولیه حاکی از آن بودند ‫که این فرد، مرد عنکبوتی سیاه‌پوش است...
‫اما اکنون هویت کاملاً متفاوتی ‫برای او شناسایی شده است.
‫هویت گروگان، مری جین واتسون می‌باشد...
‫هنرپیشه‌ای که اخیراً در نمایشی کوتاه ‫در تئاتر برادوی دیده شده.
‫حالا گزارشی زنده از محل واقعه...
‫- از جینفر دوگن داریم. ‫- جنیفر؟
‫الان فقط حدود ۳۰ متر فاصله داریم و...
‫صبر کنید. ظاهراً یه تحرکاتی روی تار دیده میشه.
‫به نظر میاد یه جور نوشتۀ خیلی بزرگه.
‫[مرد عنکبوتی اگه می‌تونی جلومون رو بگیر]
‫از قرار معلوم مرد عنکبوتی ‫به یک نوع رویارویی دعوت شده.
‫و حالا سؤال اساسی‌ای که پیش میاد اینه که...
‫آیا در برابر چنین رقبای قَدَری ‫شانسی برای پیروزی...
‫هری؟
‫به کمکت نیاز دارم.
‫نمی‌تونم از پس جفت‌شون بربیام. ‫تکی نمیشه.
‫لیاقتِ کمکم رو نداری.
‫هری...
‫ام‌جی نیازمون داره.
‫برو بیرون.
‫اجازه هست یه چیزی بگم آقا؟
‫توی این خونه، چیزایی دیدم ‫که تا حالا حرفی ازشون رو نزدم.
‫می‌خوای چی بهم بگی؟
‫شبی که پدرت مُرد...
‫من زخمش رو تمیز کردم.
‫تیغی که بدنش رو جراحت داده بود...
‫از گلایدر خودش اومده بود.
‫می‌دونم قصد داری از شرافت پدرت دفاع کنی
‫ولی بدونِ شک...
‫به دست خودش مُرده.
‫من پدرت رو دوست داشتم،
‫همون‌طور که تو رو دوست دارم، هری.
‫همون‌طور که رفیقت دوستت داره.
‫ببین!
‫مرد عنکبوتی! مرد عنکبوتی! مرد عنکبوتی!
‫معلوم نیست از کجا اومد...
‫ولی اومد تا جواب دعاهای مردم شهر رو بده.
‫اونم وقتی که به نظر می‌اومد دیگه امیدی نیست.
‫پیتر، جفت‌مون رو می‌کُشن.
‫- از اینجا میارمت بیرون. ‫- مواظب باش.
‫سلام پارکر.
‫ای خدا! ادی.
‫حس عنکبوتی‌ام داره یه چیزایی بهم میگه...
‫میگه تو بازندۀ بازیِ عشق و عاشقی شدی!
‫می‌تونیم یه راهی برای حل مشکل‌مون پیدا کنیم.
‫کاملاً درست میگی.
‫من به فکرِ تحقیرم.
‫یه جورایی همون‌جوری که تو تحقیرم کردی.
‫یادت میاد؟
‫یادته باهام چی‌کار کردی؟
‫کاری کردی نامزدم رو از دست بدم. ‫الان یه کاری می‌کنم نامزدت رو از دست بدی.
‫نظرت چیه، قهرمان؟
‫دَووم بیار، مری جین.
‫مری جین!
‫باور کردنِ اتفاقی که داره می‌افته سخته.
‫که چقدر وحشیانه‌ست.
‫نمی‌دونم دیگه چطور می‌تونه تحمل کنه.
‫این می‌تونه روزی غم‌انگیز ‫برای مردم نیویورک باشه.
‫می‌تونه پایانِ کارِ مرد عنکبوتی باشه.
‫- معرکه بود. ‫- خیلی خفن بود.
‫اومدی؟
‫ظاهراً خیلی به موقع اومدم.
‫اگه دو سه دقیقه پیش می‌اومدی هم خیلی بد نبود.
‫می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫اینجا شاید یه کم کمک لازم داشته باشم.
‫خودم الان سرم شلوغه.
‫دستت رو بده من.
‫پارکر! پارکر، کجا...
‫یه عکاس لازم دارم.
‫آهای بچه، کار می‌خوای؟
‫چرا باید کار بخوام؟ ‫هنوز بچه‌ام.
‫- خیلی‌خب، دوربینت رو چند می‌فروشی؟ ‫- صد دلار.
‫صد دلار؟
‫باشه، کلاهبردارِ فسقلی. بیا!
‫این چه‌جورشه؟
‫پول نوار فیلمش جداست.
‫گرفتمت.
‫پیت، اون بالا!
‫مری جین.
‫- این وسیله تندتر هم میره؟ ‫- سفت بچسب.
‫چیو بچسبم؟
‫- برو رفیق! ‫- دارمش!
‫خوبی؟
‫آره.
‫- خوبه. ‫- آهای پیت.
‫مزاحم شدم؟
‫هیچ‌وقت چیزی رو که...
‫نمی‌تونی بکُشی، زخمی نکن.
‫ادی، باید اون لباس رو در بیاری.
‫دیگه فرمایشی نداری؟
‫می‌دونم چه حسی داره.
‫حس خوبی داره.
‫قدرتش. همه چیزش.
‫ولی خودتو گُم می‌کنی.
‫ولش کن.
‫از بد بودن خوشم میاد.
‫شادم می‌کنه.
‫هری!
‫پیتر، چی‌کار می‌کنی؟
‫نه!
‫ادی!
‫- هری. ‫- مری جین.
‫- میرم کمک بیارم. ‫- نه.
‫بمون.
‫نمی‌خواستم این‌جوری بشه.
‫ولی چاره‌ای نداشتم.
‫آدم همیشه حق انتخاب داره.
‫وقتی عَموم رو کُشتی حق انتخاب داشتی.
‫دخترم داشت می‌مرد.
‫پول لازم داشتم.
‫ترسیده بودم.
‫به عموت گفتم فقط ماشین رو می‌خوام.
‫چی شده؟ ‫ماشینت رو می‌خوام.
‫بهم گفت:
‫«چطوره تفنگت رو بذاری زمین و بری خونه؟»
‫الان می‌فهمم فقط قصد داشت کمکم کنه.
‫بعدش دیدم همکارم داره با پول‌ها می‌دوئه میاد.
‫تفنگ هم که تو دستم بود.
‫سوار شو!
‫کارِ خیلی بدی در حقت کردم...
‫و خیلی شب‌ها تا صبح آرزو می‌کردم ‫که ای‌کاش می‌شد به عقب برگردم.
‫ازت نمی‌خوام منو ببخشی.
‫فقط می‌خوام درک کنی.
‫منم کارهای خیلی بد کردم.
‫به خواستِ خودم این‌جوری نشدم.
‫الان تنها چیزی که برام مونده...
‫دخترمه.
‫می‌بخشمت.
‫سلام رفیق، حالت چطوره؟
‫تعریفی نداره.
‫کمکت می‌کنیم خوب شی.
‫نه.
‫نباید بهت آسیب می‌زدم...
‫و اون چیزا رو می‌گفتم.
‫هیچ‌کدوم از اینا مهم نیست، پیتر.
‫تو دوست منی.
‫دوست صمیمی.
‫هری.
‫هر مشکلی که سر راه‌مون قرار بگیره...
‫هر آشفتگی و تنشی که از درون داشته باشیم...
‫همیشه حق انتخاب داریم.
‫اینو دوستم هری بهم یاد داد.
‫اون انتخاب کرد که بهترین حالتِ خودش باشه.
‫انتخاب‌هامونن که شخصیت ما رو شکل میدن
‫و همیشه می‌تونیم انتخاب کنیم ‫که کار درست رو انجام بدیم.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»