‫من کی‌ام؟ ‫مطمئنید می‌خواید بدونید؟
‫داستان زندگی من به‌درد آدمای ترسو نمی‌خوره.
‫اگه کسی بهتون گفته یه قصۀ خوب و شاده...
‫اگه کسی بهتون گفته من یه آدم معمولی و ساده‌ام ‫که به هیچ چیز توی دنیا اهمیت نمیدم،
‫پس بهتون دروغ گفتن.
‫ولی بذارید خیال‌تون رو راحت کنم،
‫این هم مثل همۀ داستان‌هایی ‫که ارزش تعریف‌کردن دارن...
‫در مورد یه دختره.
‫همین دختره. دختر همسایه بغلی. ‫مری جین واتسون.
‫زنی که حتی قبل از اینکه مفهوم عشق رو بفهمم ‫عاشقش شدم.
‫دوست دارم بگم اونی که بغلش نِشسته منم،
‫حتی حاضر بودم جای این پسره می‌بودم.
‫آهای! اتوبوس رو نگه دار!
‫اون منم.
‫بهش بگید نگه داره! خواهش می‌کنم.
‫نگه دار!
‫آهای! اتوبوس رو نگه دار!
‫اتوبوس رو نگه دار! از بلوار «وودهیون» ‫تا اینجا داشته دنبال‌مون می‌اومده.
‫تاکسی بگیر، پارکر!
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫ممنونم، ببخشید دیر کردم.
‫چقدر بچه‌مثبته!
‫- حتی فکرش رو هم نکن. ‫- خیلی آدم ضایعی هستی، پارکر.
‫حاضری باهاش بری سرِ قرار؟
‫سال‌آخری‌های دبیرستانِ «میدتاون».
‫برای خودتون پرسه نزنید. ‫مستقیم برید... تمومش کن!
‫یادتون باشه؛ حضورمون در اینجا یه امتیاز بزرگه.
‫ما مهمان دانشکدۀ علوم و تحقیقاتِ ‫دانشگاه کلمبیا هستیم.
‫پس رفتارتون در شأن اینجا باشه.
‫دوباره اون ماجراهای ‫سفرمون به رصدخانه رو تکرار نکنید.
‫یالا بچه‌ها. کنار هم بمونید.
‫- برید سمت پله‌ها و وارد ساختمون بشید. ‫- ام‌جی. (مخفف مری جین)
‫- کجا بودین؟ ‫- رفته بودیم کتابخونه‌شون رو چک کنیم.
‫- کتاب‌ها رو می‌دیدیم. ‫- آره حتماً.
‫چارلز، میشه یه کم جلوتر نگه داری لطفاً؟
‫چرا؟
‫ورودی که همینجاست.
‫بابا، اینا بچه‌های مدرسۀ دولتی‌ان. ‫نمی‌خوام ببینن با ماشین «رولز رویس» اومدم اردو.
‫چیه؟ می‌خوای چون از تمام مدارس خصوصی‌ای ‫که فرستادمت اخراج شدی...
‫برم یه ماشین ارزون‌تر بخرم؟
‫- تقصیر من نبود. ‫- معلومه که تقصیر تو بود.
‫هیچ‌وقت از شخصیتی که داری خجالت نکش.
‫از شخصیتم خجالت نمی‌کشم.
‫فقط اینکه...
‫فقط چی هری؟
‫ولش کن.
‫پیت!
‫- سلام هری. ‫- سلام پسر. چه خبرا؟
‫هری.
‫- نیازی به این نداری؟ ‫- ممنون، بابا.
‫پیتر، معرفی می‌کنم: ‫بابام، نورمن آزبورن.
‫خیلی تعریفت رو شنیدم.
‫- خیلی از آشنایی‌تون خوشحال شدم، آقا. ‫- هری میگه اهل علم و دانشی.
‫می‌دونی، منم خودم یه جور دانشمندم.
‫تمام تحقیقات‌تون در رابطه با فناوری نانو رو ‫مطالعه کردم. خیلی معرکه‌ست.
‫- چیزی هم فهمیدی؟ ‫- بله، یه مقاله راجع بهش نوشتم.
‫تحسین‌برانگیزه. ‫حتماً مامان و بابات خیلی بهت افتخار می‌کنن.
‫با عمو و عمه زندگی می‌کنم. ‫بهم افتخار می‌کنن.
‫آهای، شما دوتا! ‫بیاید راه بیفتیم.
‫- خوشحال شدم از آشنایی‌تون. ‫- امیدوارم دوباره ببینمت. - همچنین.
‫- اون‌قدرها هم بد به نظر نمیاد. ‫- اگه نابغه باشی آره.
‫فکر کنم دلش می‌خواد به فرزندخوندگی بگیرتت.
‫دست کم ۳۲ هزار گونۀ عنکبوت در دنیا وجود داره.
‫در راستۀ عنکبوت‌ها سه زیر شاخه هست.
‫فوق‌العاده‌ست!
‫این پیشرفته‌ترین میکروسکوپ الکترونی ‫توی ایالت‌های شرقیِ آمریکاست.
‫باورنکردنیه.
‫که در جست‌وجوی مداوم‌شون ‫برای یافتن غذا کمک‌شون می‌کنه.
‫به طور مثال، عنکبوت «دلنا» ‫از خانوادۀ «تارتنک‌ریختان»...
‫قابلیت اینو داره که بپره ‫تا طعمه‌اش رو بگیره.
‫میشه برای روزنامۀ مدرسه عکس بگیرم؟
‫اوهوم.
‫حالا نوبت به عنکبوت تاردار می‌رسیم، ‫از خانوادۀ «فیلیستاتیده»...
‫سردۀ «کوکولکانیا».
‫یه تارِ قیف‌شکل درست می‌کنه ‫که الیافش قابلیت کشیدگیِ بدونِ پارگی دارن
‫که از نظر مقاومت تقریباً ‫با کابل‌های مقاوم روی پُل‌ها برابری می‌کنه.
‫- دست از سرش بردار. ‫- وگرنه چی میشه؟
‫وگرنه پدرش پدرت رو اخراج می‌کنه.
‫بابایی‌ات می‌خواد چی‌کار کنه؟ ‫ازم شکایت کنه؟
‫چه خبره؟
‫نفر بعدی که حرف بزنه، توی این درس ‫ تجدیدش می‌کنم. شوخی هم ندارم.
‫- این عنکبوت علفی... ‫- بریم.
‫برای شکار کردن، در بررسی سرعت هدایت عصبی ‫اون‌قدر سریع واکنش نشون میده...
‫که بعضی از محققین میگن ‫تقریباً انگار پیش‌آگاهی داره.
‫- قبل از وقوع خطر، ازش مطلع هستند. ‫- اونا خیلی عوضی‌ان.
‫یه حس عنکبوتی.
‫اون عنکبوته رو ببین.
‫بعضی از عنکبوت‌ها رنگ عوض می‌کنن ‫تا با محیط اطراف‌شون هم‌رنگ بشن.
‫یه مکانیزم دفاعیه.
‫پیتر، چرا فکر می‌کنی دلم می‌خواد بدونم؟
‫کیه که نخواد؟
‫در طول پنج سال تحقیقات جامع، ‫ساختمان پژوهش‌های ژنتیکی دانشگاه کلمبیا...
‫- حالا باهاش صحبت می‌کنی؟ ‫- نه. بی‌خیال. خودت باهاش صحبت کن.
‫- ...که طرح اولیۀ دی‌ان‌ای دارند... ‫- باشه.
‫حالا چیزی که زمانی غیرممکن بود رو شروع کردیم.
‫- حال به هم زنه. ‫- آره، موجودات کوچولوی نفرت‌انگیزی‌ان.
‫عاشق‌شونم.
‫آره، منم همین‌طور.
‫می‌دونی، عنکبوت‌ها می‌تونن رنگ عوض کنن...
‫- تا با محیط اطراف‌شون هم‌رنگ بشن. ‫- واقعاً؟
‫- آره، یه مکانیزم دفاعیه. ‫- چه باحال.
‫آره.
‫...از رنای ناقل تلفیقی برای ‫تولید یه ژن کاملاً جدید استفاده می‌کنیم
‫که ترکیبی از اطلاعات ژنتیکیِ هر سه عنکبوته
‫و به این ۱۵ اَبَرعنکبوتی که ‫به صورت ژنتیکی طراحی شدن وارد میشه.
‫۱۴ تا هستن.
‫جانم؟!
‫- یه دونه‌شون نیست. ‫- آره.
‫به گمونم محققین دارن روش کار می‌کنن.
‫می‌دونی این بزرگ‌ترین میکروسکوپ الکترونی
‫توی ایالت‌های شرق آمریکاست؟
‫توی کل سخنرانیِ اون خانمه داشتی صحبت می‌کردی.
‫بیا بریم بهت بگم چطور باید گوش کنی.
‫نمی‌دونم توی اون مدارس خصوصیِ شیک و پیک ‫قانونش چیه...
‫ولی توی دبیرستان میدتاون...
‫ببین...
‫میشه یه عکس ازت بگیرم؟ ‫یه دونه می‌خوام که یه دانش‌آموز توش باشه.
‫- باشه. حتماً. ‫- عالیه.
‫می‌خوای کجا برم؟ اینجا؟
‫آره، آره، عالیه.
‫کاری نکنی زشت بشم.
‫همچین کاری غیرممکنه.
‫عالی شد.
‫- خوبه؟ ‫- عالیه.
‫عالی شد.
‫ام‌جی، بیا بریم.
‫صبر کن. ‫ممنون!
‫پارکر، بریم.
‫[گونه‌ای جدید]
‫[شرکت آزکورپ]
‫مسئله‌ی پرواز افقی و ‫مشکلات تعادلی گرانشی رو حل کردیم.
‫خودم قبلاً گلایدر رو دیدم.
‫برای چیز دیگه‌ای اومدم اینجا.
‫ژنرال اسلوکوم، خوشحالم دوباره می‌بینم‌تون.
‫سلام آقای بالکان، آقای فارگاس.
‫- نورمن. ‫- سلام آقای آزبورن.
‫همیشه از اینکه هیئت مدیره‌مون ‫بهمون سر می‌زنن خوشحال میشم.
‫می‌خوام گزارش پیشرفت ‫روی تقویت‌کننده‌های عملکرد انسانی رو ببینم.
‫استنشاق گاز رو روی جوندگان امتحان کردیم. ‫قدرت‌شون ۸۰۰ درصد بیشتر شد.
‫- عالیه. ‫- اثرات جانبی هم داشت؟
‫توی یکی از آزمایش‌ها، بله.
‫یه مورد اختلال داشتیم. ‫از اون به بعد تمام تست‌ها موفقیت‌آمیز بودن.
‫توی آزمایشی که خوب پیش نرفت چی شد؟ ‫چه آثار جانبی‌ای نشون داد؟
‫خشونت، تهاجم...
‫و جنون.
‫- اون‌وقت چه پیشنهادی دارید؟ ‫- اون فقط یه تست بود.
‫بجز دکتر استرام، تمام کارکنان تأیید می‌کنن ‫که این محصول...
‫- برای آزمایش روی انسان‌ها آماده‌ست. ‫- دکتر استرام؟
‫باید کل پروسه‌مون رو از اول انجام بدیم.
‫- از اول انجام بدیم؟ ‫- دکتر آزبورن.
‫می‌خوام باهات روراست باشم.
‫هیچ‌وقت از طرحت حمایت نکردم.
‫همۀ اینا به خواستِ همتای قبلی‌ام بوده.
‫نورمن، ژنرال به «کوئست ایرواسپیس» چراغ سبز داده
‫که یه نسخۀ اولیه ‫از طرح لباس زرهی‌شون بسازن.
‫- می‌خوان تا دو هفتۀ دیگه تستش کنن. ‫- و اگه به اصطلاح تقویت‌کننده‌های عملکردی‌ات...
‫تا اون تاریخ، آزمایش موفقیت‌آمیز ‫روی انسان‌ها نداشتن...
‫بودجه‌ات رو قطع می‌کنم.
‫بودجه‌ات رو میدم به اونا.
‫خانم‌ها و آقایون، خدانگهدار.
‫و خدا گفت: «نور را عطا می‌کنم.» ‫اینم از این! نوری که خدا بهمون داده.
‫نور چهل واتی که انقدر هم درخشانه.
‫پسر خوب. خدا ازت راضیه. ‫فقط مواظب باش نیفتی زمین.
‫با آدمی که افتاده روی زمین فرقی ندارم، مِی.
‫وقتی برق‌کارِ ارشدِ کارخونه ‫بعد از ۳۵ سال تعدیل نیرو میشه...
‫با افتادن روی زمین چه فرقی داره؟ ‫زمین‌گیر شدم.
‫اون ظرفه رو بهم بده. ‫همون سبزه.
‫شرکت داره کارکنانش رو کم می‌کنه...
‫و سودشون رو بیشتر می‌کنه.
‫بن، یه جای دیگه کار پیدا می‌کنی.
‫خب... خب، بذار ببینم توی روزنامه‌ها چیزی هست.
‫اینم از نیازمندی‌ها. ‫چیا می‌خوان؟
‫کامپیوتر...
‫فروشندۀ کامپیوتر، مهندس کامپیوتر، ‫تحلیل‌گر کامپیوتر.
‫ای خدا، حتی کامپیوترها هم توی این دوره زمونه ‫نیاز به تحلیل‌گر دارن.
‫مِی، من ۶۸ سالَمه. ‫برای کامپیوترها زیادی پیرم.
‫در ضمن، باید خرج خانواده‌ام رو در بیارم.
‫من دوستت دارم. پیتر هم دوستت داره.
‫مسئولیت‌پذیرترین مَردی هستی ‫که توی زندگی‌ام می‌شناختم.
‫قبلاً هم توی شرایطی بودیم که دست‌مون تنگ بوده ‫ولی یه جوری سَر کردیم.
‫آره.
‫عه...
‫سلام عزیزم. ‫دقیقاً... دقیقاً به موقع برای شام رسیدی.
‫سلام. چطوری رفیق؟ ‫اردوی علمی‌تون چطور بود؟
‫حالم خوب نیست. ‫میرم بخوابم.
‫- غذا نمی‌خوری؟ ‫- نه، ممنون. غذا خوردم.
‫عکس هم گرفتی پیتر؟
‫باید برم بخوابم. همه چی روبه‌راهه.
‫قضیه چی بود؟
‫در این آزمایشگاه نوترکیبی...
‫از رنای ناقل تلفیقی ‫برای تولید یه ژن کاملاً جدید استفاده می‌کنیم
‫که ترکیبی از اطلاعات ژنتیکیِ هر سه عنکبوته
‫و به این ۱۵ اَبَرعنکبوتی که ‫به صورت ژنتیکی طراحی شدن وارد میشه.
‫دکتر آزبورن، خواهش می‌کنم! ‫تقویت‌کننده‌های عملکردی آماده نیستن.
‫بر اساس داده‌ها، این تست کار منطقی‌ای نیست.
‫اینو برای آخرین بار بهتون میگم. ‫نباید این کار رو بکنیم.
‫ترسو نباش.
‫ریسک جزوی از علوم آزمایشگاهیه.
‫بذارید بندازیمش برای یه وقت دیگه. ‫تا کارکنان مجرّب و یه داوطلب داشته باشیم.
‫- فقط بهم دو هفته وقت بدید. ‫- دو هفته؟ تا دو هفتۀ دیگه...
‫قراردادمون رو میدن به شرکت «کوئست» ‫و «آزکورپ» نابود میشه.
‫گاهی وقتا خودت باید کارها رو بکنی.
‫- «پروماکلرپرازین» برام بیار. ‫- برای چی؟
‫وقتی گاز به جریان خون می‌رسه ‫به عنوان کاتالیزور عمل می‌کنه.
‫چهل هزار سال تکامل داشتیم...
‫ولی تقریباً هیچ بهره‌ای ‫از ظرفیت‌های گستردۀ انسانی نبردیم.
‫اوه، چقدر سرده.
‫[ضربان قلب]
‫نورمن؟
‫نورمن!
‫[در حال تخلیۀ اتاقک گاز]
‫نورمن!
‫وای خدا.
‫وای خدا! نورمن؟
‫وای خدا! نورمن!
‫نورمن؟
‫از اول انجام بدیم؟
‫چه عجیب.
‫- پیتر؟ ‫- بله؟
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫امروز صبح بهتر نشدی؟ ‫تغییر نکردی؟
‫تغییر؟
‫چرا. حسابی تغییر کردم.
‫- خب، زود باش. دیرت میشه. ‫- باشه.
‫بسیار خب.
‫- یا خدا! ‫- عجب! مگه مریض نبودی؟
‫- بهتر شدم. ‫- دیدی؟
‫- خداحافظ. ‫- چیزی نخوردی. پول ناهار داری؟
‫آره دارم.
‫آهای «میکل‌آنجلو»، یادت نره که بعد از مدرسه ‫می‌خوایم آشپزخونه رو رنگ کنیم. فهمیدی؟
‫حتماً، عمو بن. ‫بدونِ من شروع نکنی ها.
‫منو دست ننداز!
‫امان از نوجوون‌ها. توی سن رشد همیشه سرحالن. ‫هیچ‌وقت عوض نمیشن.
‫خیلی آشغال و به‌درد نخوری! ‫همیشه هم آشغال می‌مونی. دقیقاً مثل مامانت.
‫- باید برم مدرسه. ‫- کی جلوت رو گرفته؟
‫سلام، ام‌جی.
‫نمی‌دونم متوجه شدی یا نه ‫ولی از وقتی ۶ سالَم بود همسایه بودیم.
‫می‌خواستم اگه میشه یه موقعی با هم وقت بگذرونیم.
‫سلام ام‌جی.
‫- ماشین آوردم. سوار شو. ‫- مثلاً یه کار باحال بکنیم. - سلام بچه‌ها.
‫یا چه‌می‌دونم...
‫گفتم شاید وقتش رسیده باشه ‫که با هم آشنا بشیم.
‫یا نشیم.
‫- ببخشید پارکر، اتوبوس پُره! ‫- آهای!
‫آهای!
‫- اتوبوس رو نگه دار! آهای! آهای! ‫- تاکسی بگیر.
‫بهش بگید نگه داره.
‫- نِگاش کنید! ‫- پخمه!
‫بابا!
‫بابا، حالت خوبه؟
‫هری.
‫چرا کف زمینی؟
‫نمی‌دونم.
‫کل شب اینجا بودی؟
‫دیشب من...
‫چیه؟
‫- یادم نمیاد. ‫- آقای آزبورن.
‫آقا، ازشون خواستم توی سالن ورودی منتظر بمونن.
‫- ببخشید، حال بابام خوب نیست. ‫- آقای آزبورن، دکتر استرام مُرده.
‫چی؟
‫جسدش رو امروز صبح توی آزمایشگاه پیدا کردن. ‫به قتل رسیده، آقا.
‫- چی میگی؟ ‫- لباس پرواز و گلایدر هم...
‫- چی شدن؟ ‫- دزدیده شدن، آقا.
‫عجب!
‫چه سرعت عکس‌العملی!
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫چشمات آبی‌رنگن. ‫به‌خاطر عینکت متوجه نشده بودم.
‫لنز می‌ذاری؟
‫خب، فعلاً.
‫- چی شده؟ ‫- اون خیلی عجیب‌وغریبه.
‫صحنه رو داشتید؟
‫همون یارو چِندشه‌ست.
‫پارکر؟
‫- دعوا شده! ‫- فکر می‌کنی خیلی بانمکی، آره خُل و چِل؟
‫- «فلش»، عمدی نبود. ‫- مُشتی که می‌خوام بزنم توی دهنش هم عمدی نیست.
‫- بی‌خیال فلش، بس کن. ‫- نمی‌خوام باهات دعوا کنم، فلش.
‫- منم اگه جات بودم نمی‌خواستم باهام دعوا کنم. ‫- بزن نفله‌اش کن.
‫کمکش کن، هری.
‫چطور این کار رو کرد؟
‫به کدوم‌شون کمک کنم؟
‫مال خودته، پسر.
‫- ایول! ‫- فلش، پاشو.
‫ای خدا، پارکر... واقعاً عجیب‌الخلقه‌ای.
‫پیتر، خیلی محشر بود.
‫ما که رفتیم. بیاید بریم.
‫بریم.
‫پیتر!
‫یوهو!
‫برو، تار!
‫پرواز کن.
‫برو بالا، برو تار!
‫عجی مجی!
‫برو! برو!
‫برو تار، برو!
‫برو بریم!
‫[میکل‌آنجلو! نون و سبزیجات توی اجاقه]
‫- هنوز نوشیدنی‌ها رو نیاورده؟ ‫- چی؟
‫برام نوشیدنی بیار.
‫- خودت از جات بلند شو! ‫- پول نوشیدنی دادم...
‫- انقدر داد نزنید. ‫- بس کن!
‫تو هم مثل مادرت احمقی. ‫برو نبینمت!
‫حالت خوش نیست. می‌دونستی؟
‫داره کجا میره؟ ‫کجا میری؟
‫این ظرف‌ها نشسته‌ان. ‫یکی باید ظرف‌ها رو بشوره.
‫- یه بار هم که شده تو بشورشون. ‫- برگرد اینجا و ظرف‌ها رو بشور.
‫- خودت بشور. اتفاقاً ظرف‌های خودتم هستن. ‫- من که میرم بیرون.
‫- داشتی به دعواهامون گوش می‌دادی؟ ‫- نه.
‫خب، شنیدم ولی می‌خواستم آشغال‌ها رو بذارم بیرون.
‫- به گمونم همیشه می‌تونی صدامون رو بشنوی. ‫- خب...
‫- همه داد می‌زنن. ‫- عمو و عمه ت نمی‌زنن.
‫اونا هم بعضی وقتا خوب داد و بیداد می‌کنن.
‫ببین، م‌اجی، اتفاق امروز توی مدرسه ‫بین من و فلش...
‫حسابی ترسوندی‌مون.
‫شرمنده. حالش خوبه؟
‫همین که برای مراسم دیپلمش ‫یه بادمجون زیر چشمش نکاشتی خوشحاله.
‫بعد از اینکه دیپلم گرفتی کجا میری؟
‫من...
‫می‌خوام برم توی شهر زندگی کنم.
‫امیدم به اینه که یه کار عکاسی پیدا کنم.
‫کم کم خودمو برای دانشگاه آماده کنم.
‫تو چی؟
‫منم میرم شهر.
‫بی‌صبرانه منتظرم از اینجا برم.
‫می‌خوام...
‫چی؟
‫نه، بگو دیگه. حرفتو بزن.
‫می‌خوام...
‫بازیگری کنم...
‫توی تئاتر.
‫واقعاً؟
‫عه، این عالیه.
‫توی نمایش‌های مدرسه که معرکه بودی.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫وقتی نقش سیندرلا رو بازی می‌کردی، ‫مثل بچه‌ها زار زار گریه می‌کردم.
‫پیتر، اون که کلاس اول بود.
‫خب...
‫فرقی نداره.
‫بعضی وقتا...
‫نسبت به آدما شناخت پیدا می‌کنی.
‫میشه آینده‌شون رو دید.
‫چه آینده‌ای برای خودت می‌بینی؟
‫نمی‌دونم.
‫هر چی که هست، ‫چیزیه که تا حالا حسش نکردم.
‫برای من چی؟
‫برای تو؟
‫میری «تئاتر برادوی» رو به وجد میاری.
‫می‌دونی...
‫قدّت بلندتر از اونیه که به نظر میاد.
‫قوز می‌کنم.
‫نکن.
‫آهای، ام‌جی! ‫بیا با کادوی تولدِ جدیدم بریم دور دور.
‫یالا.
‫باید برم.
‫خداحافظ.
‫- وای خدا، چه خوشگله. ‫- آره، می‌بینی؟
‫- عجب چیزیه! ‫- سوار شو.
‫وای خدا! چه ماشین باحالی!
‫خیلی خفنه، نه؟
‫صبر کن تا صدای سیستم صوتی‌اش رو بشنوی. ‫ببین، روی چرمش خط نندازی.
‫ماشین باحالیه.
‫[ماشین‌های دست دوم با قیمت‌های عالی]
‫[حتماً از این ماشین دیدن بفرمایید]
‫[پول نیاز دارید؟ کشتی‌گیرهای آماتور] ‫[جایزۀ ۳۰۰۰ دلاری]
‫[تنها ۳ دقیقه در رینگ دوام بیاورید]
‫[لباس‌های مبدلِ احتمالی]
‫[کمربند حمل ابزار؟]
‫[نماد؟]
‫[باید رنگی‌تر باشه]
‫پیتر؟
‫اونجا چه خبره؟
‫دارم تمرین می‌کنم. ‫لباسی که تنمه خوب نیست، عمه مِی.
‫خب، رفتارت خیلی عجیب شده، پیتر.
‫خیلی‌خب. ممنون.
‫[آزکورپ ممکن است قراردادش را ‫به کوئست از دست بدهد]
‫[آیا این پایان کار نورمن آزبورن است؟]
‫از یه چیزی اذیته. ‫شاید خجالت می‌کشه بهم بگه از چی.
‫شایدم من خجالت می‌کشم ازش بپرسم.
‫نمی‌دونم... دیگه واقعاً نمی‌دونم.
‫- سلام. ‫- میرم کتاب‌خونۀ مرکز شهر. بعداً می‌بینم‌تون.
‫- صبر کن، پیت. تا اونجا می‌رسونمت، رفیق. ‫- با مترو میرم.
‫نه، باید یه کم ورزش کنم. ‫بریم. برو، برو، برو.
‫- ممنون که رسوندی‌ام، عمو بن. ‫- یه لحظه صبر کن. پیتر، باید با هم صحبت کنیم.
‫- بعداً هم می‌تونیم صحبت کنیم. ‫- الانم میشه. البته اگه بذاری.
‫در مورد چی باید صحبت کنیم؟ ‫چرا الان؟
‫چون خیلی وقته که اصلاً صحبت نکردیم.
‫من و عمه مِی دیگه انگار نمی‌شناسیمت.
‫از زیرِ کارهایی که بهت می‌گیم در میری. ‫یه سری آزمایش‌های عجیب توی اتاقت می‌کنی.
‫- توی مدرسه دعوا راه میندازی. ‫- من دعوا راه ننداختم. بهتون گفتم که.
‫- ولی قطعاً خودت مُشت آخر رو زدی. ‫- باید چی‌کار می‌کردم؟ فرار می‌کردم؟
‫نه. نه، نباید فرار می‌کردی ولی...
‫پیت، ببین، داری تغییر می‌کنی. می‌دونم. ‫منم هم‌سن تو بودم دقیقاً همین مرحله رو گذروندم.
‫نه. دقیقاً نه.
‫پیتر...
‫الان توی سنّی هستی که آدم تغییر می‌کنه
‫و تبدیل به کسی میشه ‫که تا آخر عمرش قراره همون بمونه.
‫فقط حواست به کی تبدیل میشی.
‫این یارو «فلش تامپسون»، ‫احتمالاً بلایی که سرش اومده حقش بوده.
‫ولی صرفاً چون می‌تونی بزنیش...
‫حق نداری بزنیش.
‫یادت باشه: قدرت زیاد، مسئولیت زیادی به همراه داره.
‫نگرانی که یه جور خلافکار از آب در بیام؟ ‫انقدر نگرانم نباش. باشه؟
‫یه چیزیم فرق کرده. به مرور زمان می‌فهمم. ‫انقدر برام سخنرانی نکن لطفاً.
‫قصد ندارم پند و موعظه بدم و سخنرانی کنم. ‫می‌دونم هم که بابات نیستم...
‫پس جوری وانمود نکن که انگار هستی.
‫باشه.
‫ساعت ۱۰ میام همینجا دنبالت.
‫استخوون‌شکن! استخوون‌شکن! استخوون‌شکن!
‫[استخوون‌شکن، استاد فاجعه]
‫- یک، دو، سه. تموم! ‫- رئیس کیه؟
‫آره!
‫خانم‌ها و آقایون...
‫مک‌گراو ملقب به «استخوون‌شکن» رو تشویق کنید.
‫برای جایزۀ ۳۰۰۰ دلاری...
‫اینجا کسی هست که اون‌قدر مرد باشه ‫که برای سه دقیقه...
‫توی رینگ، در مقابل این سلطان نرینگی بایسته؟
‫کی؟
‫من می‌دونم کی.
‫«هلندی سرگردان».
‫نفر بعدی.
‫اینجا دستۀ سبک‌وزن نداریم، ریزه‌میزه. ‫نفر بعدی.
‫نه، نه، اسمم رو بنویس.
‫باشه. در جریانی که سازمان «ان.وای.دابلیو.ال» ‫هیچ مسئولیتی...
‫در قبال هر گونه مصدومیتی که احتمالاً ‫در این رویداد مورد نظر برات اتفاق بیفته نداره؟
‫آیا به خواست و ارادۀ خودت داری شرکت می‌کنی؟
‫بله.
‫برو انتهای راهرو تا به سکو برسی. ‫خدا به دادت برسه. بعدی!
‫دیدی گفتم؟ دیدی گفتم؟
‫برنده!
‫قربانیِ بعدی!
‫برای مسابقات بیشتر آماده‌اید؟
‫استخوون‌شکن آماده‌ست.
‫میشه قربانیِ بعدی لطفاً همین الان ‫وارد این میدان مبارزه بشه؟
‫اگه فقط سه دقیقه توی قفس ‫جلوی مک‌گراوِ استخوون‌شکن مقاومت کنه
‫مبلغ ۳۰۰۰ دلار پرداخت میشه به...
‫- اسمت چیه، بچه‌جون؟ ‫- عنکبوتِ انسانی.
‫عنکبوتِ انسانی؟ همین؟ ‫اسم بهتر پیدا نکردی؟
‫- نه. ‫- عه، چه مزخرف.
‫مبلغ ۳۰۰۰ دلار پرداخت میشه به...
‫کسی که وحشتناکه، مرگباره،
‫مرد عنکبوتیِ شگفت‌انگیز!
‫- اسم من عنکبوتِ انسانیه. ‫- برام مهم نیست. برو توی رینگ.
‫- نه، اسمم رو اشتباه گفت. ‫- برو جلو، کودن.
‫- ما می‌شکنیمت! ‫- لِهت می‌کنیم. - می‌خوای بری پیش کی گریه کنی؟
‫وای خدا.
‫وای، پاهام!
‫وای خدا. پاهام رو حس نمی‌کنم.
‫بکُش! بکُش! بکُش!
‫قفس!
‫آهای؟ بچه‌ها؟
‫میشه نگهبان‌ها همین حالا درهای قفس رو قفل کنن؟
‫آهای، گوش کن. یه اشتباهی شده. ‫من برای مبارزۀ توی قفس ثبت نام نکردم.
‫آهای! در رو باز کن. ‫زنجیر رو در بیار.
‫آهای، خُل و چِل.
‫هیچ جا نمی‌ری.
‫سه دقیقه در اختیار منی.
‫سه دقیقه باهات بازی می‌کنم.
‫- اون بالا چی‌کار می‌کنی؟ ‫- از تو دور شدم.
‫چه لباس قشنگی. ‫مامان‌جونت برات دوخته؟
‫لِهش کن!
‫استخوون‌شکن! استخوون‌شکن! استخوون‌شکن!
‫- بزنش! ‫- محکم‌تر!
‫مثل عنکبوت لگدمالش کن.
‫بزنش!
‫یک، دو، سه!
‫تمومه! تمومه! برنده!
‫آقایون و خانم‌ها، قهرمان جدیدمون رو تشویق کنید: ‫مرد عنکبوتی!
‫مرد عنکبوتی! مرد عنکبوتی! مرد عنکبوتی!
‫حالا بزن به چاک.
‫صد دلار؟ ‫توی آگهی نوشته بود ۳۰۰۰.
‫خب، دوباره چک کن، تارمغز!
‫نوشته بود ۳ هزار دلار برای سه دقیقه. ‫ولی تو در عرض ۲ دقیقه زدیش.
‫برای همین، ۱۰۰ دلار بهت دادم. ‫همینم شانس آوردی که گرفتی.
‫به اون پول نیاز دارم.
‫اون‌وقت این کجاش مشکل منه؟
‫- آهای، چه غلطی می‌کنی؟ ‫- پول رو بریز توی کیف.
‫زود باش!
‫آهای! پول‌های مسابقه رو دزدید!
‫جلوی اون یارو رو بگیر!
‫جلوش رو بگیر! پول‌ها رو برداشت!
‫ممنون.
‫آخه چه مرگته؟ گذاشتی بره.
‫توی سالن انتظار جلوش رو بگیرید. ‫زنگ بزنید پلیس.
‫می‌تونستی اون یارو رو نفله کنی. ‫الان با پول من فرار می‌کنه.
‫اون‌وقت این کجاش مشکل منه؟
‫- آقا، باید برگردید. باید برگردید. ‫- هیچی نمی‌بینم. چی شده؟
‫پیرمرده بابا.
‫بی‌خیال دوستان، واینستید. ‫خواهش می‌کنم، برید جلو. متفرق شید.
‫- چی شده؟ ‫- یه نفر آسیب دیده.
‫- چطور؟ ‫- چه اتفاقی افتاده؟
‫- ببخشید، ببخشید، ببخشید. ‫- عقب وایستا.
‫- آهای، عقب وایستا! ‫- اون عموی منه!
‫- چی شد؟ ‫- سارق اتومبیل بهش شلیک کرده.
‫زنگ زدیم اورژانس. تو راهن. ‫عقب وایستید.
‫عمو بن؟
‫پیتر.
‫من همینجام، عمو بن.
‫پیتر.
‫ضارب رو پیدا کردن. ‫داره میره سمت جنوب، خیابون پنجم.
‫سه تا ماشین در تعقیبش هستن. ‫خیلی‌خب، دوستان، همکاری کنید. برید عقب.
‫آهای! آهای! آهای!
‫یه واحد بفرستید اون پشت.
‫من پشت رو پوشش میدم.
‫کی اونجاست؟
‫بلایی سرم نیار. بهم یه فرصت بده. ‫بهم یه فرصت بده.
‫عَموم چطور؟ بهش فرصت دادی؟ دادی؟
‫جوابم رو بده!
‫جلوی اون یارو رو بگیر!
‫ممنون.
‫فعلاً خداحافظ.
‫نه...
‫ایست! ‫ساختمون رو کاملاً محاصره کردیم.
‫وای نه. وای خدا.
‫وای نه. وای خدا. نه!
‫[کوئست ایرواسپیس]
‫- شب خوش. ‫- ژنرال، خوشحالم می‌بینم‌تون.
‫لباس زرهی‌مون، قدرت آتشِ درست و حسابی‌ای داره ‫ژنرال اسلوکوم.
‫اگه همون‌طور که میگی عمل کنه، ‫فردا قرارداد رو می‌فرستم.
‫۱۷، ۱۶...
‫- آماده‌ست، بریم! ‫- نسبت به این تست اطمینان کامل دارید دیگه؟
‫کاملاً. ‫سروان کورتیس از خلبان‌های برترِ ماست.
‫حالا تعهدتون نسبت به آزکورپ چی میشه؟
‫هیچ چیز منو راضی‌تر از این نمی‌کنه ‫که نورمن آزبورن رو از کار بی‌کار کنم.
‫۴، ۳...
‫- فرآیند قبل از پرواز کامل شد. در حال شروع. ‫- ...دو، یک. شروع!
‫رادارمون یه شیء ناشناس رو تشخیص داده ‫که به سرعت داره نزدیک میشه.
‫- اون دیگه چه کوفتیه؟ ‫- چیزی می‌بینی؟
‫وای خدا!
‫[فارغ‌التحصیلی از مقطع دبیرستان]
‫- بگید سیب. ‫- سیب!
‫پیتر!
‫عزیزم، خیلی بهت افتخار می‌کنم. ‫روی صحنه خیلی خوشتیپ بودی.
‫پیت؟ یه خبر خوب. بابام اون خونۀ نیویورک ‫رو گرفت. پس این پاییز می‌تونیم بمونیم.
‫- چه عالی. ‫- می‌بینم که موفق شدی.
‫اولین باری نیست که بهم ثابت شد اشتباه می‌کردم.
‫- تبریک میگم. ‫- ممنون بابا.
‫پیتر، جایزۀ علوم رو برنده شدی. ‫محشره!
‫آره.
‫می‌دونم دورۀ سختی برات بوده...
‫ولی ازت می‌خوام سعی کنی ‫از این روز لذت ببری.
‫جشن فارغ‌التحصیلی:
‫پایان یه چیز، ‫شروع یه چیز جدید.
‫دیگه نمی‌خوام با تو باشم. ‫اینم حلقه‌ات.
‫می‌دونی چیه؟ به جهنم!
‫خودت ضرر می‌کنی.
‫تو برای هری مثل برادری. ‫پس جزو خانواده‌مونی.
‫اگه یه موقع چیزی لازم داشتی، ‫فقط یه زنگ بزن.
‫می‌خوای...
‫می‌خوای چیزی برات بپزم؟
‫نه، ممنون.
‫امروز خیلی دلم براش تنگ شد.
‫می‌دونم.
‫دل منم براش تنگ شده.
‫ولی اونجا حضور داشت.
‫همه‌ش تو فکرِ آخرین حرفی‌ام که بهش زدم.
‫می‌خواست یه درس مهم بهم بده ‫ولی با بی‌ادبی حرفش رو قبول نکردم.
‫تو دوستش داشتی...
‫اونم تو رو دوست داشت.
‫هیچ‌وقت شک نداشت ‫که مرد بزرگی میشی.
‫می‌دونست سرنوشتت اینه که ‫کارهای بزرگ بکنی.
‫روسیاهش نمی‌کنی.
‫قدرت زیاد، مسئولیت زیادی به همراه داره.
‫اینو یادت نره، پیت. ‫یادت باشه.
‫زود باش!
‫[مرد نقاب‌دار جلوی سرقت را گرفت]
‫این یه آدم نیست. برادرم دیده که ‫توی فوارۀ «مرکز لینکلن» داشته لونه می‌ساخته.
‫فکر می‌کنم انسان باشه. فکر می‌کنم مَرده. ‫ممکنه هم زن باشه.
‫[الماس‌هایتان را خریداریم]
‫بابی، اینجا رو داشته باش!
‫دست‌هاش رو میاره جلو، ‫یه سری طناب می‌زنه بیرون
‫و مثل تار عنکبوت، از طناب‌ها میره بالا.
‫وقتی تار رو می‌بینم، برام یه علامته. ‫می‌فهمم که مرد عنکبوتی اینجا بوده.
‫ازمون محافظت می‌کنه. ‫از مردم محافظت می‌کنه.
‫یه جور آدم عجیب‌الخلقه‌ست. ‫عجیب‌وغریب‌ـه.
‫بوی گند میده و ازش خوشم نمیاد.
‫تکون نخور، خانم!
‫[از طرف مرد عنکبوتیِ محلۀ باصفای شما]
‫یارو هشت تا دست داره. ‫به نظر جذاب میاد.
‫لباسش خیلی چسبونه و...
‫♪ مثل عنکبوت لباس می‌پوشه ♪ ‫♪ قیافه‌اش مثل حشره‌ست ♪
‫♪ ولی ما باید محکم بغلش کنیم ♪
‫♪ نگاه کنید، مرد عنکبوتی داره میاد ♪
‫[روزنامۀ دیلی بیوگل]
‫«مرد عنکبوتی کیست؟» ‫خلافکاره، معلومه دیگه.
‫پارتیزانه، تهدیدی برای عُمومه. ‫روی صفحۀ اول روزنامۀ من چی‌کار می‌کنه؟
‫آقای جیمسون، خانم‌تون پشت خطه، ‫می‌خواد بدونه...
‫برای صفحۀ ششم یه مشکلی پیش اومده.
‫ما الان مشکل صفحۀ اول داریم. ‫خفه شو.
‫- خب؟ ‫- خبرساز شده.
‫- مشتری‌های مهمی اومدن. نباید منتظر بمونن. ‫- منتظر می‌مونن.
‫- شش نفر رو از اون واگن مترو کشید بیرون. ‫- آره، احتمالاً خودش باعث اون سانحه شده.
‫تقی به توقی می‌خوره ‫این یارو سر و کله‌اش پیدا میشه.
‫اینجا رو داشته باش. ‫داره از صحنه فرار می‌کنه. یعنی چی؟
‫فرار نمی‌کنه. احتمالاً داره میره ‫یکی دیگه رو نجات بده.
‫اون یه قهرمانه.
‫پس چرا نقاب می‌زنه؟ ‫چی برای پنهون‌کردن داره؟
‫می‌خواد بدونه توی اتاق غذاخوری ‫روزنامه‌دیواریِ چینتز می‌خواید یا شنیل؟
‫- هر کدوم که ارزون‌تره. ‫- آقای جیمسون، قضیه اینه:
‫صفحۀ ششم رو به دو نفر قول دادیم.
‫پس هم رستوران میسیز، هم رستوران کانوویز ‫هر کدوم سه چهارم...
‫- چهار تا تیراژ رو کامل فروختیم. ‫- کامل؟
‫تک‌تک روزنامه‌ها رو.
‫فردا صبح، مرد عنکبوتی، صفحۀ اول، ‫این‌دفعه یه عکس درست بذارید.
‫- کانووی رو بفرست صفحۀ هفتم. ‫- یه مشکلی هست.
‫بندازش صفحۀ هشتم، ۱۰ درصد هم بهش تخفیف بده. ‫پنج درصد.
‫- امکان‌پذیر نیست. ‫- برو بیرون!
‫مشکل اینه که یه عکس درست ازش نداریم.
‫اِدی چند هفته‌ست داره تلاش می‌کنه. ‫فقط میشه یه نگاه اجمال بهش انداخت.
‫چرا؟ نکنه خجالتیه؟
‫اگه می‌تونیم عکس جولیا رابرتس رو بگیریم، ‫عکس این خُل‌وضع رو هم می‌تونیم بگیریم.
‫یه تبلیغ بذارید روی صفحۀ اول: ‫«پول نقد برای عکسی از مرد عنکبوتی.»
‫دلش نمی‌خواد معروف بشه؟ ‫من بدنامش می‌کنم!
‫[غذاخوریِ مون‌دنس]
‫سلام!
‫برو پِی کارِت!
‫- ام‌جی، منم. پیتر. سلام. ‫- سلام.
‫- اینجا چی‌کار می‌کنی؟ ‫- التماس می‌کنم بهم کار بِدن. تو چی؟
‫- دارم میرم تست بازیگری بدم. ‫- تست؟ پس دیگه بازیگر شدی؟
‫آره. شغل ثابت دارم.
‫در واقع، همین الان کارم تموم شد.
‫چه عالی، ام‌جی.
‫- داری درست پیش میری. رؤیایی زندگی می‌کنی. ‫- دختر جذاب!
‫۶ دلار از صندوقت کم بود.
‫اگه باز تکرار بشه، ‫از حقوقت کم می‌کنم.
‫ببخشید، خانم واتسون؟ ‫دارم با شما حرف می‌زنم ها! هوی!
‫باشه انریکه. حله؟ فهمیدم.
‫به نفعته دیگه تکرار نشه. شنیدی؟ ‫برای من چشم غرّه نرو.
‫چقدر هم رؤیایی‌ـه، نه؟
‫اینکه دلیلی برای خجالت‌کشیدن نیست.
‫- به هری نگو. ‫- به هری نگم؟
‫مگه شماها با هم زندگی نمی‌کنید؟ ‫قراره بریم سرِ قرار. بهت نگفته؟
‫آها، آره.
‫فکر کنم اگه بفهمه خدمتکار غذاخوری‌ام ‫اصلاً خوشش نیاد.
‫- به نظرش بی‌کلاس میاد. ‫- بی‌کلاس نیست. کاره دیگه.
‫می‌دونی، انگار هری توی این دنیایی که ‫ما توش زندگی می‌کنیم، زندگی نمی‌کنه.
‫آره به گمونم.
‫ممنون، پیت.
‫بعضی وقتا بیا با هم صحبت کنیم.
‫بیا یه شب بریم با هم شام بخوریم.
‫یه روز میام و ‫ازتون قهوۀ مخصوصِ «مون‌دنس» می‌گیرم.
‫- به هری هم نمی‌گم. ‫- آره، به هری نگو.
‫نمی‌گم.
‫به هری نمی‌گم.
‫خیلی به موقعست. ‫سلام.
‫پنج تا قرارداد جدید. ‫عالی میشه.
‫نورمن اومده اینجا که تفتیشِ هفتگی‌اش رو بکنه.
‫البته نصف این مدت ‫داشت با گوشی حرف می‌زد.
‫ببین پسر. خوشحالم اومدی اینجا. ‫به کمکت نیاز دارم. هر کاری می‌کنم نمی‌فهمم.
‫حالت خوبه؟
‫قیافه‌ات شبیه اینایی شده ‫که توی مسابقات علوم نفر دوم شدن.
‫نه، من...
‫دیر رفتم سرِ کار ‫و دکتر کانرز اخراجم کرد.
‫دوباره دیر کردی؟
‫نمی‌فهمم. ‫هِی کجا میری؟
‫همین دور و بر.
‫پیتر پارکر.
‫- شاید تو بهم بگی اون دختره کیه. ‫- کیو می‌گید؟
‫- دختر اسرارآمیزی که هری باهاش میره سرِ قرار. ‫- بابا.
‫- کِی می‌تونم ببینمش؟ ‫- بابا!
‫خب، ببخشید ولی هری چیزی به منم نگفته.
‫پیت، الان احتمالاً دنبال کار می‌گردی، نه؟
‫بابا، شاید تو بتونی کمکش کنی.
‫- نه، ممنونم، ولی خودم یه کاریش می‌کنم. ‫- موردی نداره. یه چند تا تماس بگیرم حل میشه.
‫نه، نمی‌تونم قبول کنم، آقا.
‫دوست دارم از داشته‌های خودم استفاده کنم. ‫خودم می‌تونم کار پیدا کنم.
‫طرز فکرت برام محترمه.
‫می‌خوای روی پای خودت بایستی.
‫عالیه.
‫چه مهارت‌های دیگه‌ای داری، پارکر؟
‫تو فکرِ یه کاری در زمینۀ عکاسی بودم.
‫[پاداش برای عکس از مرد عنکبوتی]
‫سلام.
‫بریم! راه بیفتید.
‫مواظب خیابون باشید.
‫سیب!
‫آشغالن.
‫آشغال، آشغال. فوقِ آشغال.
‫- برای همه‌شون ۲۰۰ دلار بهت میدم. ‫- به نظر کم میاد.
‫پس ببرشون یه جای دیگه.
‫آقا، همسرتون میگه کاشیِ راهروی ورودی ‫از جاش در اومده.
‫بهش بگو یه قالی می‌ذاریم روش.
‫بشین! بده‌ش من.
‫۳۰۰ دلار بهت میدم. ‫برای شغل‌های پاره‌وقت، استانداردش همینه.
‫- صفحۀ اول رو پاره کن. به‌جاش این عکس رو بذار. ‫- تیترش چی باشه؟
‫«مرد عنکبوتی، قهرمان یا بلای جان؟» ‫«عکس‌های اختصاصی از "دیلی بیوگل"»
‫بلای جان؟ داشت از اون ماشین حملِ پول محافظت...
‫گوش کن، جَوون.
‫تو عکس‌ها رو می‌گیری، ‫من تیترها رو مشخص می‌کنم. باشه؟ مشکلی نداری؟
‫- نه آقا. ‫- خوبه.
‫اینو بده به اون دختره میز جلویی. ‫پیگیری می‌کنه که پولت رو بگیری.
‫- یه شغل ثابت می‌خوام، آقا. ‫- شغل ثابت نداریم. فقط پاره‌وقت!
‫برای بچه‌ای به سن و سال تو ‫بهترین چیز دنیاست.
‫اگه بازم از اون دلقکِ خبرساز عکس بیاری، ‫شاید ازت بخرم‌شون.
‫ولی هیچ‌وقت نگفتم بهت شغل ثابت میدم. ‫گوشت!
‫برات یه جعبۀ خوشگلِ گوشت کریسمس می‌فرستم. ‫بهترین کاری که می‌تونم برات بکنم. دیگه برو.
‫بازم برام عکس بیار.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫آقای جیمسون گفت اینو بدم به شما.
‫- به دیلی بیوگل خوش اومدی. ‫- ممنون.
‫من پیتر پارکر هستم.
‫عکاسم.
‫بله. دارم می‌بینم.
‫[آزکورپ]
‫از امروز...
‫شرکت صنایع آزکورپ، ‫از «کوئست ایرواسپیس» پیشی می‌گیره...
‫و تأمین‌کنندۀ اصلیِ ارتش ایالات متحده میشه.
‫خلاصه بخوام بگم، خانم‌ها و آقایون هیئت مدیره...
‫هزینه‌ها کم شدن، سود رفته بالا
‫و سهام‌مون هیچ‌وقت بالاتر از الان نبوده.
‫خبر فوق‌العاده‌ایه، نورمن. فوق‌العاده‌ست.
‫در واقع برای همینه که می‌خوایم شرکت رو بفروشیم.
‫چی؟
‫شرکت کوئست بعد از بمبارونی که اتفاق افتاد ‫داره سرمایه‌گذاری مجدد می‌کنه. توسعه میده.
‫پیشنهاد خوبی برای خرید سهام‌مون دادن ‫که نمی‌تونیم نادیده بگیریمش.
‫چرا کسی به من نگفت؟
‫اونا اصلاً دنبال این نیستن که ‫با مدیریت پایدار و ریشه‌دار، درگیر بشن.
‫این پیشنهاد به شرط اینه که ‫تو در جایگاهت حفظ نشی.
‫هیئت مدیره انتظار داره که تا ۳۰ روز دیگه ‫استعفا بدی.
‫ولی نمی‌تونید این کار رو باهام بکنید.
‫من این شرکت رو تأسیس کردم.
‫می‌دونید چقدر ازخودگذشتگی کردم؟
‫- مکس، خواهش می‌کنم. ‫- نورمن، تصمیم هیئت مدیره متفق‌القول‌ـه.
‫بعد از جشنوارۀ «اتحاد جهانی» ‫خبر فروش رو اعلام می‌کنیم.
‫شرمنده‌ام.
‫دیگه اینجا جایی نداری، نورمن.
‫مطمئنی؟
‫به جشنوارۀ روز اتحادِ صنایع آزکورپ خوش اومدید.
‫یه کف مرتب برای «میسی گری» بزنید.
‫[نیویورک از نیش عنکبوت هراس دارد]
‫♪ می‌دونم روز بدی رو پشت سر گذاشتیم. ♪
‫♪ خیلی از دستم عصبانی‌ای ♪
‫♪ ولی دلیل نمیشه که ‫با عصبانیت از اینور بریم اونور ♪
‫ام‌جی، چرا اون لباس مشکیه رو نپوشیدی؟
‫آخه می‌خواستم بابام رو تحت تأثیر قرار بدم. ‫عاشق مشکی‌ـه.
‫خب، شاید در هر صورت تحت تأثیر قرار بگیره. ‫تو که فکر می‌کنی خوشگل شدم.
‫به نظرم قشنگی.
‫ام‌جی، یه لطفی در حقم می‌کنی؟ ‫میشه بری نوشیدنی‌ام رو از داخل بیاری؟
‫- عه، سلام آقای فارگاس. ‫- هری.
‫- بابام رو این اطراف ندیدین؟ ‫- خب، فکر نکنم امروز بیاد.
‫- اون چیه؟ ‫- حتماً امسال به جشنواره اضافه شده.
‫- اون چیه؟ ‫- گلایدر ماست!
‫اون دیگه چی بود؟
‫وضعیت اضطراری! وضعیت اضطراری!
‫- وای خدا! هری! ‫- ام‌جی!
‫هری! کمکم کن! هری!
‫دیگه اینجا جایی ندارم، آره؟
‫- مری جین! ‫- هری!
‫سلام، عزیزم.
‫مرد عنکبوتیه!
‫- یالا بچه، برو کنار. ‫- بیا بیلی!
‫یه نفر کمکش کنه!
‫نـــــــه!
‫مامانی!
‫- همونجا وایستا! ‫- من تسلیمم.
‫- وای خدا. ‫- همونجا وایستا!
‫تحسین‌برانگیزه.
‫- مری جین! ‫- کمک! لطفاً یه نفر کمکم کنه!
‫دَووم بیار!
‫مواظب باش!
‫دوباره همدیگه رو می‌بینیم، مرد عنکبوتی!
‫دَووم بیار، مری جین!
‫خب، از مترو سریع‌تره.
‫مزاحم‌تون نمی‌شیم. ‫فقط می‌خواد از آسانسور استفاده کنه.
‫صبر کن.
‫کی هستی؟
‫- خودت می‌دونی کی هستم. ‫- می‌دونم؟
‫مرد عنکبوتیِ محلۀ باصفای شما.
‫فوق‌العاده؟ ‫منظورت چیه که مرد عنکبوتی فوق‌العاده‌ست؟
‫نه. خیلی‌خب. صبر کن. همونجا بمون. میام پیشت.
‫نه، میام پیشت.
‫باشه، حله. ‫فردا صبح بهم زنگ می‌زنی؟
‫می‌ریم با هم صبحونه می‌خوریم و...
‫می‌خوام یه چیزی برات بخرم.
‫چون خودم می‌خوام. ‫حالت رو بهتر می‌کنه.
‫خیلی‌خب. ‫حالا منظورت چی بود که یارو فوق‌العاده‌ست؟
‫خیلی‌خب. ببخشید. خوب بخوابی.
‫خواب‌های خوب ببـ...
‫حالش خوبه. فقط یه کم شوکه شده.
‫خب دیگه.
‫ببین پیت، باید نامزدی‌مون رو بهت می‌گفتم.
‫ولی اینو بدون که می‌میرم براش.
‫آخه می‌دونی، تو هیچ‌وقت حرکتی نزدی.
‫درست میگی.
‫نزدم.
‫میرم یه کم استراحت کنم.
‫یه کم همینجا می‌مونم.
‫اون جونوره دیگه چی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫هر چی که هست، ‫یه نفر باید جلوش رو بگیره.
‫کسی اونجاست؟
‫کسی!
‫کی بود؟
‫برای من ادای بی‌گناه‌ها رو در نیار.
‫کل این مدت در جریان بودی.
‫کجایی؟
‫رعشۀ سردی که ‫توی ستون فقراتت در جریانه رو دنبال کن.
‫من همینجام.
‫نمی‌فهمم.
‫فکر کردی همه‌ش تصادفی بود؟
‫کلی اتفاقات خوب برات افتاد.
‫همه‌ش برای تو. نورمن!
‫چی می‌خوای؟
‫می‌خوام چیزی رو که تو نمیگی بگم.
‫کاری که نمی‌تونی رو بکنم.
‫اونایی که سرِ راهت قرار گرفتن رو حذف کنم.
‫[اعضای هیئت مدیرۀ آزکورپ به قتل رسیدند]
‫اعضای هیئت مدیره.
‫کُشتی‌شون.
‫ما کُشتیم‌شون.
‫ما؟
‫یادت رفته؟
‫اون حادثۀ کوچولوت توی آزمایشگاه.
‫تقویت‌کننده‌های عملکرد.
‫زدی تو خال. ‫من!
‫بزرگ‌ترین چیزی که خلق کردی.
‫به خواسته‌ای که همیشه دنبالش بودی رسوندمت:
‫قدرتی که توی مُخیله‌ات نمی‌گُنجه.
‫تازه این فقط شروع راهه.
‫فقط یه نفر هست که می‌تونه جلومون رو بگیره.
‫یا تصور کن اگه بهمون ملحق می‌شد چی می‌شد!
‫مرد عنکبوتی و گرین گابلین.
‫گرین گابلین. خوشت اومد؟ ‫خودم براش اسم گذاشتم.
‫- حالا دیگه کل اون عجیب‌الخلقه‌ها اسم دارن. ‫- آقای جیمسون، مرد عنکبوتی...
‫- هافمن! ‫- بله؟
‫به ادارۀ ثبت امتیاز بگو اسم «گرین گابلین» رو ‫برای من ثبت کنن.
‫ هر بار کسی اسمش رو گفت پول می‌گیرم.
‫نظرتون با «گرین مینی» چیه؟ ‫(به معنیِ «سبز بدجنس»)
‫مرد عنکبوتی به شهر حمله نمی‌کرد. ‫داشت نجاتش می‌داد. این تهمت‌ـه.
‫نخیر نیست. از تهمت بدم میاد.
‫تهمت یه چیز شفاهیه. ‫وقتی چاپ میشه بهش میگن هجویه.
‫شما به هیچ‌کس اعتماد نداری. ‫مشکلت همینه.
‫به آرایشگرم اعتماد دارم.
‫مگه تو وکیلشی؟ برو پی کارِت.
‫بذار از دستم شکایت کنه، ‫مثل یه آدم معمولی پولدار بشه.
‫همین چیزاست که این کشور رو...
‫جیمسون، مرتیکۀ لجن!
‫عکاسی که از مرد عنکبوتی عکس می‌گیره کیه؟
‫نمی‌دونم. عکس‌هاش رو پُست می‌کنه.
‫- داری دروغ میگی. ‫- قسم می‌خورم.
‫فقط با اون می‌تونم به مرد عنکبوتی برسم.
‫- نمی‌دونم کیه. ‫- به هیچ دردی نمی‌خوری.
‫اونو بذار زمین، زورگو.
‫- حلال‌زاده خودش اومد. ‫- مرد عنکبوتی! می‌دونستم دست‌تون توی یه کاسه‌ست.
‫بچه‌جون، بذار مامان و بابا ‫یه لحظه حرف بزنن. باشه؟
‫بخواب...
‫پاشو، عنکبوت کوچولو. پاشو.
‫نه، هنوز نمُردی.
‫فقط موقتاً فلج شدی.
‫موجود شگفت‌انگیزی هستی، مرد عنکبوتی.
‫من و تو خیلی با هم فرق نداریم.
‫من مثل تو نیستم. ‫تو قاتلی.
‫هر کسی یه نظری داره.
‫من مسیر خودمو انتخاب کردم، ‫تو راه قهرمان‌ها رو انتخاب کردی.
‫تا یه مدت برای مردم شهر سرگرم‌کننده بودی.
‫ولی تنها چیزی که از قهرمان بیشتر دوستش دارن،
‫اینه که ببینن یه قهرمان شکست می‌خوره، ‫سقوط می‌کنه، در حال تلاش می‌میره.
‫فارغ از تمام کارهایی که براشون کردی،
‫در نهایت ازت متنفر میشن.
‫چرا به خودت زحمت میدی؟
‫- چون کار درستیه. ‫- اینی که میگم عین حقیقته.
‫هشت میلیون نفر توی این شهر زندگی می‌کنن.
‫تمام این دستۀ انبوه مردم ‫فقط برای یه هدف وجود دارند:
‫اینکه چند تا آدم استثنایی رو ‫الگوی خودشون قرار بدن.
‫تو، من...
‫ما استثنایی هستیم.
‫الان می‌تونم مثل یه حشره لِهت کنم.
‫ولی بهت یه حق انتخاب میدم. ‫بهم ملحق شو.
‫تصور کن با همدیگه می‌تونیم ‫به چه چیزهایی برسیم.
‫که می‌تونیم چه چیزهایی خلق کنیم.
‫یا اینکه می‌تونیم همه چی رو نابود کنیم.
‫بارها و بارها و بارها ‫با خودخواهیِ تمام با هم درگیر بشیم...
‫و عامل مرگ کلی آدم بی‌گناه بشیم ‫تا آخرش جفت‌مون بمیریم.
‫همینو می‌خوای؟
‫روش فکر کن، قهرمان!
‫[مرد عنکبوتی دیلی بیوگل را وحشت‌زده کرد]
‫فارغ از تمام کارهایی که براشون کردی، ‫در نهایت ازت متنفر میشن.
‫[شهروندان تقاضای دستگیریِ دیوارنورد را کرده‌اند]
‫سلام!
‫- دوباره منم. ‫- سلام!
‫تست بازیگری‌ات چطور بود؟
‫- از کجا فهمیدی؟ ‫- ارتباطات تلفنی! مامانِ تو...
‫به زن عموم گفت، اونم به من گفت.
‫همین‌جوری اومدی بهم سر بزنی؟
‫توی محله بودم. ‫نیاز داشتم یه آدم خوش‌برخورد ببینم.
‫دوتا اتوبوس و یه تاکسی سوار شدم ‫تا بیام توی محله ولی...
‫خب حالا چطور پیش رفت؟
‫گفتن باید کلاس‌های بازیگری برم.
‫سازنده‌های یه سریال آبکی ‫بهم گفتن کلاس بازیگری لازم دارم!
‫بذار یه چیزبرگر برات بخرم.
‫هیچ محدودیتی نداریم. ‫فقط تا سقف ۷.۸۴ دلار.
‫چیز برگر دوست دارم.
‫ولی قراره شام با هری بریم بیرون.
‫تو هم بیا.
‫نه، ممنون. ‫اوضاع با اون چطور پیش میره؟
‫بی‌خیال. ‫ربطی به من نداره.
‫نداره؟
‫چرا این قضیه انقدر برات مهمه؟
‫نیست.
‫نیست؟
‫- خب، چرا باید برام مهم باشه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫چرا باید برات مهم باشه؟
‫من... این...
‫نمی‌دونم.
‫شرمنده که باهامون نمیای.
‫دیگه بهتره برم، قهرمان.
‫اینجا رو داشته باش، پسر.
‫بیا بریم.
‫آهای، کجا میری جیگر؟ بیا!
‫ولم کنید!
‫صبر کن.
‫استعدادِ توی دردسر افتادن داری.
‫تو هم استعداد نجات‌دادنِ جونم رو داری. ‫فکر کنم یه اَبَرقهرمان دارم که تعقیبم می‌کنه.
‫توی محله بودم.
‫واقعاً محشری.
‫بعضی‌ها این‌طور فکر نمی‌کنن.
‫ولی هستی. ‫خوبه که یه طرفدار دارم.
‫این بار می‌ذاری ازت تشکر کنم؟
‫صبر کن.
‫بذارید برم تو! بذارید برم تو! ‫بچه‌ام اونجاست. بچه‌ام اونجاست.
‫- بذارید برم! ‫- سقف داره می‌ریزه!
‫- یه نفر بچه‌ام رو نجات بده! ‫- نمی‌تونم بذارم برید داخل. الان سقف می‌ریزه.
‫اون بالا رو نگاه کنید!
‫لطفاً بچه‌ام رو نجات بده!
‫نه!
‫- چیزی نشده. حال بچه‌تون خوبه. ‫- وای، بچه‌ام.
‫خدا خیرت بده، مرد عنکبوتی. ‫خیرت بده.
‫اوناهاش! نذارید بره!
‫ایست! همونجا وایستا! تو بازداشتی. ‫می‌برم تحویلت بدم.
‫وای خدا، یه نفر هنوز اون بالاست!
‫میرم کمکش.
‫- وقتی برگردی همینجا منتظرتم. ‫- برنمی‌گردم، رئیس.
‫برو! برو!
‫کجایی؟
‫از اینجا می‌برمت بیرون.
‫چیزی نشده.
‫اون‌قدر قابل پیش‌بینی هستی ‫که حال آدم به هم می‌خوره.
‫مثل پروانه جذب شمع میشی.
‫جوابت به پیشنهاد سخاوتمندانه‌ام چیه؟
‫هستی یا نیستی؟
‫تو عقلت رو از دست دادی، گابی. ‫پاک دیوونه شدی.
‫جوابت اشتباه بود.
‫اوه، عالی شد!
‫هیچ‌کس به من نه نمیگه!
‫- ام‌جی، میشه انقدر مسخره‌بازی نکنی؟ ‫- هری، خونسرد باش.
‫اومد.
‫- حاضرید؟ ‫- آره.
‫عمه مِی. ببخشید دیر کردم.
‫کارها ریخته بود سرم. ‫یه کیک میوه‌ای خریدم.
‫ممنون، آقای آزبورن. ‫خوشحال شدیم تشریف آوردین.
‫- خوشگل شدی. ‫- ممنون.
‫این دختر خانم زیبارو کیه؟
‫ام‌جی، معرفی می‌کنم: بابام نورمن آزبورن. ‫بابا، این مری جین واتسون‌ـه.
‫- سلام. ‫- حالت چطوره؟
‫بی‌صبرانه منتظر دیدنت بودم.
‫- عید شکرگزاری مبارک، آقا. ‫- حالا پیتر کجاست؟
‫اگه یادش بره سس کرنبری بخره ‫حسابش رو می‌ذارم کف دستش.
‫چه عجیب. نمی‌دونستم اینجاست.
‫پیتر؟
‫خودتی؟
‫پیت؟
‫چقدر عجیب. ‫کسی اینجا نیست.
‫- یه کم شلخته‌ست، نه؟ ‫- همۀ مَردهای باهوش همین‌طوری‌ان.
‫- سلام به همگی. ‫- عه، پیتر!
‫ببخشید دیر کردم. ‫اون بیرون قانون جنگل حاکم بود.
‫مجبور شدم یه پیرزنه رو با چوب بزنم ‫تا این سُسه رو بگیرم.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫حالا همه بشینید.
‫می‌تونیم دعای قبل از غذا رو بخونیم.
‫سلام پارکر.
‫شروع می‌کنیم. شروع می‌کنیم.
‫- اینم از این. ‫- خوشمزه به نظر میاد.
‫نورمن.
‫افتخار میدی دعا رو بخونی؟
‫عه پیتر. خونریزی داری.
‫عه، آره.
‫تا پام رو گذاشتم توی خیابون، ‫یه دونه از این پیک‌های موتوری دستم رو خراشید.
‫خب، بذار ببینم.
‫وای خدا.
‫- زخم بدی به نظر میاد. ‫- نه، چیزی نیست.
‫میرم جعبۀ کمک‌های اولیه رو بیارم. ‫بعدش دعای قبل از غذا رو می‌خونیم.
‫این اولین عید شکرگزاریِ پسرهاست ‫و همه چی رو طبق اصول پیش می‌بریم.
‫گفتی چطور این اتفاق افتاد؟
‫پیک موتوری.
‫منو انداخت زمین.
‫- با اجازه‌تون باید برم. ‫- چرا؟
‫یهویی یه چیزی یادم افتاد.
‫حالت خوبه؟
‫خوبم. عالی‌ام. ‫ممنون خانم پارکر. از همه ممنونم.
‫- از کیک میوه‌ای لذت ببرید. ‫- بابا!
‫بابا! چی‌کار می‌کنی؟
‫کلی برنامه‌ریزی کردم تا بتونی ام‌جی رو ببینی ‫اون‌وقت ول می‌کنی میری؟
‫باید برم.
‫- این دختره برام مهمه. ‫- هری، بی‌خیال. یه نگاه بهش بنداز.
‫فکر می‌کنی همچین زنی ‫چون از شخصیتت خوشش میاد وارد زندگیت میشه؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- مادرت هم خوشگل بود.
‫همه‌شون خوشگلن.
‫تا اینکه مثل یه دسته گرگ گرسنه ‫برای مال و منالت دندون‌قروچه می‌کنن.
‫در موردش اشتباه می‌کنی، بابا.
‫یه نصیحت در مورد نامزدِ نه چندان عاقلت دارم:
‫یه کم باهاش دردِ دل کن، ‫بعدش سریع ردش کن بره.
‫ممنون که پشتم در اومدی، هری.
‫- شنیدی؟ ‫- همه‌مون حرفای اون مرتیکۀ چِندش رو شنیدیم.
‫اون مرتیکۀ چِندش بابامه ‫اگه شانس بیارم، انگشت کوچیکۀ اون میشم.
‫پس دهنت رو در مورد چیزایی که نمی‌فهمی ببند.
‫هری آزبورن!
‫ببخشید، زن عمو مِی.
‫مرد عنکبوتی شکست‌ناپذیره.
‫ولی پارکر رو می‌تونیم نابود کنیم.
‫نمی‌تونم.
‫به خیانت نباید روی خوش نشون داد.
‫پارکر باید ادب بشه.
‫چی‌کار کنم؟
‫بهش یاد بده داغ‌دیدن و درد کشیدن یعنی چی.
‫کاری کن زجر بکشه. ‫کاری کن آرزوی مرگ کنه.
‫خب؟
‫بعدش آرزوش رو برآورده کن.
‫ولی چطور؟
‫جنگجوی زیرک، نه به بدن حمله می‌کنه نه به ذهن.
‫بگو چطور!
‫قلب، آزبورن.
‫اول از همه به قلبش حمله می‌کنیم.
‫نان امروزمان را بر سرِ سفره‌مان قرار ده ‫و خطاهای‌مان را ببخش،
‫همان‌طور که ما آنان که ‫در حق‌مان خبط و خطا کرده‌اند را می‌بخشیم.
‫ما را به سوی وسوسه‌ها نکِشان، بلکه از شرارت...
‫از شرارت...
‫جمله‌ات رو تکمیل کن.
‫- تکمیلش کن! ‫- از شرارت حفظ بفرما.
‫دو میلی‌گرم سِرُم.
‫فشار خونش رو بگیر.
‫عمه مِی. ‫حالش خوب میشه؟
‫- چی شده؟ چی شده؟ ‫- خوب میشه.
‫ببین، باید همین الان بری.
‫چی شده؟ ‫اون چشم‌ها!
‫اون چشم‌های زردِ وحشتناک!
‫اون می‌دونه کی هستم.
‫شرمنده‌ام.
‫- حالش خوب میشه؟ ‫- چیزیش نمیشه.
‫کل روز خوابیده.
‫- ممنون که اومدی. ‫- کاری نکردم که.
‫حالت چطوره؟ ‫با اتفاق اون شب کنار اومدی؟
‫آره خوبم. فقط عذاب وجدان داشتم ‫که زن عمو مِی رو تنها گذاشتم.
‫- با هری صحبت کردی؟ ‫- بهم زنگ زد.
‫هنوز جوابش رو ندادم.
‫واقعیتش...
‫- عاشق یکی دیگه شدم. ‫- جدی؟
‫حداقل این‌طور فکر می‌کنم.
‫- الان وقتش نیست که حرفش رو بزنیم. ‫- نه، نه. بگو.
‫من این یارو که میگی رو می‌شناسم؟
‫اگه بهت بگم فکر می‌کنی یه دخترکوچولوی احمقم ‫که خاطرخواه یکی شده.
‫بهم اعتماد کن.
‫خنده‌دارـه.
‫تا حالا دو بار جونم رو نجات داده ‫ولی هنوز حتی صورتش رو هم ندیدم.
‫آهان...
‫- اون! ‫- داری بهم می‌خندی.
‫نه، نه، درک می‌کنم. ‫اون به شدت آدم باحالیه.
‫به نظرت اون حرفای وحشتناکی که ‫در موردش می‌زنن، حقیقت داره؟
‫نه، نه. این وصله‌ها به مرد عنکبوتی نمی‌چسبه. ‫به هیچ وجه.
‫یه کم می‌شناسمش.
‫یه جورایی عکاسِ غیررسمی‌اش هستم.
‫- حرفی از من زده؟ ‫- آره.
‫چی گفته؟
‫بهش گفتم...
‫اون... اون نظرم رو دربارۀ تو پرسید.
‫اون‌وقت چی گفتی؟
‫گفتم: «مرد عنکبوتی...
‫بزرگ‌ترین خصوصیت ام‌جی اینه که...
‫وقتی...
‫توی چشم‌هاش نگاه می‌کنی...
‫و اونم هم‌زمان به چشم‌های تو نگاه می‌کنه...
‫همه چی یه حسِ...
‫غیرعادی‌ای میده.
‫چون احساسِ...
‫قدرت...
‫و در عین حال احساس ضعف می‌کنی.
‫احساس هیجان‌زدگی می‌کنی
‫و در عین حال...
‫وحشت‌زده میشی.
‫واقعیتش اینه که ‫نمی‌دونی باید چه حسی داشته باشی،
‫فقط می‌دونی چه‌جور مَردی می‌خوای باشی.
‫عین اینه که...
‫به یه چیز غیرقابل‌دسترسی ‫دسترسی پیدا کرده باشی،
‫ولی آمادگیش رو نداشتی.»
‫تو اینا رو گفتی؟
‫خب، یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫سلام.
‫بابا؟
‫بابا، خودتی؟
‫چی شده؟
‫خب، در مورد ام‌جی حق با تو بود. ‫در مورد همه چی حق با توئه.
‫اون عاشق پیتره.
‫- پارکر؟ ‫- آره.
‫اون‌وقت پیتر چه حسی نسبت به اون داره؟
‫از کلاس چهارم عاشقش بوده.
‫وانمود می‌کنه عاشقش نیست ولی ‫پیتر به هیچ‌کس بیشتر از اون اهمیت نمیده.
‫خیلی متأسفم.
‫خیلی وقتا پیشت نبودم، مگه نه؟
‫سرت شلوغه. شخصیت مهمی هستی. ‫درک می‌کنم.
‫اینکه دلیل نمیشه.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫نمی‌دونم چی شد که ازت غافل شدم ‫ولی برات جبران می‌کنم، هری.
‫یه سری ناعدالتی‌های به‌خصوص رو اصلاح می‌کنم.
‫پاشو، عنکبوت کوچولو.
‫پاشو.
‫برو خونه، عزیزم.
‫سر و وضعت داغونه.
‫- به‌جاش تو خیلی خوشگلی. ‫- خب، ممنون.
‫- دوست ندارم اینجا تنهات بذارم. ‫- ولی اینجا در امانم.
‫- کاری از دستم برمیاد برات بکنم؟ ‫- بیش از حد کار می‌کنی.
‫دانشگاه، شغلت، کل این مدت که پیش منی. ‫سوپرمن نیستی ها! می‌دونی؟
‫بالأخره لبخند زد!
‫از اون‌موقع که مری جین از اینجا رفت ‫خیلی ندیدم لبخند بزنی.
‫شما باید خواب می‌بودی.
‫وقتی خانوادۀ ام‌جی اسباب‌کشی کرد خونۀ بغلی ‫حدود ۶ سالِت بود.
‫وقتی از ماشین اومد بیرون ‫و برای اولین بار دیدیش...
‫منو گرفتی و گفتی: ‫«عمه مِی، زن عمو مِی، اون یه فرشته‌ست؟»
‫- خدا! واقعاً همینو گفتم؟ ‫- آره واقعاً.
‫خب، هری عاشقشه.
‫- هنوز نامزد اونه. ‫- مگه تصمیمش با خود اون دختره نیست؟
‫- درست و حسابی منو نمی‌شناسه. ‫- چون نمی‌ذاری.
‫مدام خیلی مرموز رفتار می‌کنی.
‫یه سؤال: خیلی خطرناکه که...
‫به مری جین بگی چقدر خاطرش برات عزیزه؟
‫بجز خودش، همه می‌دونن.
‫الان برمی‌گردم.
‫ولی...
‫یالا، بردار.
‫- سلام ام‌جی... ‫- سلام، منم. بعد از صدای بوق پیغام بذارید.
‫ام‌جی. پیتر هستم. می‌شنوی؟
‫الو؟ می‌شنوی؟
‫خب، زنگ زدم ببینم در چه حالی هستی. ‫وقتی این پیغام رو دریافت کردی بهم زنگ می‌زنی؟
‫حله، خب...
‫توی...
‫توی کوچه‌های تاریک نرو.
‫الو؟
‫مرد عنکبوتی می‌تونه بیاد بازی کنیم؟
‫اون کجاست؟
‫- اون چیه؟ ‫- خیلی باحاله!
‫♪ عنکبوت ریزه میزه، از لولۀ آب رفت بالا ♪
‫♪ گابلین اومد پایین و عنکبوت رو از بین برد ♪
‫گابلین، چی‌کار کردی؟
‫مرد عنکبوتی! ‫برای همینه که فقط احمق‌ها قهرمانن.
‫چون خدا رو چه دیدی...
‫یه روز ممکنه یه روانی ممکنه سر و کله‌اش ‫پیدا بشه و دوتا گزینۀ سادیستی بهت بده:
‫یا بذار زنی که دوست داری بمیره...
‫یا بذار بچه‌های کوچیک آسیب ببینن.
‫- مرد عنکبوتی! ‫- نجات‌مون بده!
‫نجات‌مون بده!
‫انتخابت رو بکن، مرد عنکبوتی.
‫بعدش ببین پاداش یه قهرمان چیه.
‫این کار رو نکن، گابلین!
‫ما همونی هستیم که خودمون انتخاب می‌کنیم.
‫- حالا انتخاب کن! ‫- نه!
‫همه ثابت وایستید.
‫آهای، اونایی که اون بالایید!
‫کشتی رو دقیقاً میاریم زیرتون.
‫- داره برمی‌گرده! ‫- گوش کن. ازت می‌خوام بری پایین.
‫- نمی‌تونم. ‫- چرا، می‌تونی.
‫ام‌جی، از پسش برمیای. ‫باید بری پایین.
‫بهم اعتماد کن.
‫سفت بچسب و سریع برو.
‫- زود باش! ‫- نمی‌تونم. نمی‌تونم برم.
‫دَووم بیار، مری جین!
‫- اون یارو موفق نمیشه. ‫- موفق میشه.
‫وقت مُردن رسیده.
‫این بالا رو ببین، زورگو! ‫یه چیزی برات دارم.
‫می‌زنیم نفله‌ات می‌کنیم.
‫دست از سر مرد عنکبوتی بردار!
‫گیر دادی به کسی که می‌خواد ‫یه مُشت بچه رو نجات بده؟
‫بیا اینو نوش جان کن!
‫اگه با عنکبوتی در بیفتی، ‫با نیویورک در افتادی!
‫اگه با یکی‌مون در بیفتی، با همه‌مون در افتادی!
‫آره!
‫مرد عنکبوتی، مواظب باش!
‫بدبختی، بدبختی، بدبختی. ‫انتخابی که تو کردی همینه.
‫بهت پیشنهاد دوستی دادم
‫ولی تُف کردی توی صورتم.
‫این آخرین تاری بود که پرت کردی، مرد عنکبوتی.
‫اگه انقدر خودخواه نبودی، ‫مرگ نامزد کوچولوت...
‫سریع و بی‌درد تموم می‌شد.
‫ولی الان که حسابی کُفری‌ام کردی...
‫کارش رو آروم و دردناک...
‫تموم می‌کنم.
‫برای ام‌جی...
‫کلی برنامۀ عذاب‌آور دارم.
‫پیتر، بس کن!
‫بس کن! منم.
‫آقای آزبورن.
‫پیتر، خدا رو شکر رسیدی.
‫اون آدما رو روی اون ایوان کُشتید.
‫گابلین کُشته‌شون. ‫من هیچ کاری نکردم.
‫نذار دوباره منو تحت کنترلش بگیره.
‫التماست می‌کنم. ازم محافظت کن.
‫می‌خواستید عمه مِی رو بکُشید. ‫می‌خواستید مری جین رو بکُشید.
‫ولی تو رو نه.
‫سعی کردم جلوش رو بگیرم. ‫ولی نتونستم جلوش رو بگیرم.
‫هیچ‌وقت حاضر نیستم بلایی سرِ تو بیارم.
‫از همون اولش می‌دونستم...
‫اگه اتفاقی برای من بیفته...
‫می‌تونم روی تو حساب باز کنم.
‫می‌دونستم تو، پیتر پارکر، میای نجاتم میدی ‫و همین کار رو هم کردی.
‫خدا رو شکر که تو رو دارم.
‫دستت رو بده.
‫همون‌طور که من بهت باور داشتم ‫بهم باور داشته باش.
‫برات مثل یه پدر بودم.
‫حالا برام پسری کن.
‫خودم پدر دارم.
‫اسمش بن پارکر بود.
‫خدانگهدار، مرد عنکبوتی.
‫اوه...
‫پیتر.
‫به هری نگو.
‫چی‌کار کردی؟
‫سلام.
‫خیلی متأسفم، هری.
‫می‌دونم ازدست‌دادنِ یه پدر چه حسی داره.
‫از دست ندادمش. ‫ازم دزدیدنش.
‫یه روز مرد عنکبوتی تقاص پس میده.
‫به روح بابام قسم، مرد عنکبوتی تقاصش رو پس میده.
‫خدا رو شکر که تو رو دارم، پیتر.
‫تو تنها خانواده‌ای هستی که دارم.
‫هر کاری که بکنم...
‫هر چقدر هم که تلاش کنم...
‫آسیب جدی رو اون آدمایی می‌بینن ‫که برام از همه عزیزترن.
‫[بن پارکر - عمو و همسری عزیز]
‫حتماً خیلی دلت براش تنگ میشه.
‫این مدت بدونِ اون خیلی سخت بوده.
‫یه موضوعی هست که چند وقتیه می‌خوام بهت بگم.
‫وقتی اون بالا بودم...
‫و فکر می‌کردم قراره بمیرم...
‫فقط یه نفر بود که داشتم بهش فکر می‌کردم.
‫اون کسی که انتظار داشته باشه نبود.
‫تو بودی، پیت.
‫همه‌ش پیش خودم می‌گفتم:
‫«امیدوارم از این قضیه جون سالم به در ببرم...
‫تا بتونم یه بار دیگه صورت پیتر پارکر رو ببینم.»
‫واقعاً؟
‫فقط یه مَرد هست که همیشه هوام رو داشته...
‫و همیشه بهم این حس رو می‌داده...
‫که انگار فراتر از اونی‌ام ‫که همیشه فکرش رو می‌کردم.
‫که من...
‫خودم هستم.
‫و ایرادی نداره خودم باشم.
‫واقعیتش...
‫دوستت دارم.
‫نمی‌تونم.
‫چیو نمی‌تونی؟
‫که بهت...
‫همه چی رو بگم. ‫آخه خیلی حرفای ناگفته هست.
‫آره. خیلی حرفای ناگفته هست.
‫می‌خوام بدونی...
‫که هیچ‌وقت پشتت رو خالی نمی‌کنم.
‫همیشه پشتت می‌مونم تا مراقبت باشم.
‫اینو بهت قول میدم.
‫همیشه دوستت می‌مونم.
‫فقط یه دوست پیتر پارکر؟
‫بجز دوستی‌ام، چیزی برای عرضه ندارم.
‫هر اتفاقی که قرار باشه توی زندگی‌ام بیفته...
‫هیچ‌وقت این جمله رو فراموش نمی‌کنم:
‫«قدرت زیاد، مسئولیت زیادی به همراه داره.»
‫این هم موهبت منه...
‫هم طلسم منه.
‫من کی‌ام؟
‫مرد عنکبوتی‌ام.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»