« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫پوف.
‫بچه باید استراحت کنه؟
‫- خب، یه نوشیدنی. ‫- ممنون.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- نوشیدنی تولیدی خودمونه.
‫به جمع اساتید ما خوش اومدی استاد وانگ.
‫ممنون.
‫- نوش جان! ‫- نوش جان!
‫خب، سفرت چطور بود؟
‫پرواز خسته‌ات نکرد؟
‫بدک نیست.
‫خارق‌العاده است.
‫سلام.
‫ببخشید دیر کردم. ‫اسم رستوران رو قاطی کرده بودم.
‫سلام. من یول هستم.
‫من دستیارتونم و اگه لازم شد ‫مترجمتون می‌شم.
‫دانشجوی دکترای عصب‌شناسی‌ام.
‫رشته‌ام تخصص شماست.
‫بهتر نیست به‌جاش انگلیسی صحبت کنیم؟
‫زبان کانتونیم این‌قدر بده؟
‫خیلی شرمنده‌ام.
‫چون گفتم زبانتون رو بلدم ‫این کار رو بهم دادن.
‫ولی فقط با مامان‌بزرگم ‫به این زبان صحبت می‌کنم.
‫زبان کانتونیت مشکلی نداره.
‫من بدجوری طرفدار تحقیقاتتونم.
‫تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫عذر می‌خوام.
‫عه، ممنون.
‫وای.
‫غذای مخصوص اینجاست.
‫الو؟
‫آها، چیزی ننوشته بودم...
‫حتما.
‫خوبم.
‫خب، یه پروژکتور...
‫ولی من با ایمیل درخواست داده بودم.
‫ها؟
‫نه، نه، ممنون. ‫می‌تونم راهم رو پیدا کنم.
‫خیلی لطف داری.
‫ولی لازم نیست.
‫فردا می‌بینمت.
‫صبح به خیر.
‫احتمالا این ماکت رو بارها دیدین.
‫نمایانگر هدف اصلی تحصیلتونه.
‫این کنجکاوی تا آخر عمرتون ‫با بعضی‌هاتون می‌مونه.
‫حالا بگین ببینم، این چیه؟
‫مغز انسانه.
‫در واقع، یه تکه پلاستیکه ‫که با رنگ‌های روشن و قشنگ رنگ‌آمیزی شده.
‫هر چیزی که بررسی می‌کنیم رو ‫باید با روش مشابهی بسنجیم.
‫تحقیقات صرفا مجموعه‌ای از اقدامات...
‫در راستای یافتن استعاره‌هایی ‫برای پدیده‌های دنیاست.
‫لطفا دستگاه‌های الکترونیکیتون رو ‫خاموش کنین.
‫می‌خوام یه چیزی نشونتون بدم.
‫گمون کنم تمرکز همه‌تون ‫الان روی همینه.
‫نور شدیده و باقی ورودی‌های بصری ‫از بین رفتن.
‫حالت عادی ذهن بالغ همینه.
‫بهش می‌گیم «آگاهی کانون توجه.»
‫درک ما از دنیای اطرافمون سلسله‌ای...
‫از لحظات متمرکز و سریعه.
‫تا همین اواخر فرض می‌کردیم ‫نوزاد هم همین کار رو می‌کنه،
‫فقط در سطح خیلی بدوی‌تر.
‫اما تحقیقاتمون ثابت کرده این‌طور نیست.
‫هر وقت خواستی پاسش بده.
‫راحت باش.
‫دیدین؟
‫در این ابهام که به آرومی حرکت می‌کنه،
‫مرز بین دیده‌ها و دیده‌نشده‌ها،
‫مشاهدات و مشاهده‌نشده‌ها...
‫متغیره.
‫بحث محدودیت مطرح نیست.
‫بحث جدایی مطرح نیست.
‫بخشی از یه موجودیت مداومه.
‫این، همین تجربه الانتون، ‫طریقه‌ایه که ما...
‫من و برخی از همکاران محقق،
‫فرض می‌کنیم نوزادها ‫دنیا رو درک می‌کنن.
‫بهش می‌گیم «آگاهی فانوس‌مانند.»
‫وقتی ما بالغ‌ها روی چیزی تمرکز می‌کنیم،
‫بخش‌هایی از مغزمون ‫پک دخالت مستقیم ندارن خاموش می‌شن.
‫پس تمرکز برای ما ‫به معنای حذفه.
‫نوزادها وقتی با چیز جدید و جالبی ‫مواجه می‌شن،
‫دقیقا برعکسش رو انجام می‌دن.
‫خاموش نمی‌شن.
‫در اکثر بخش‌های مغزشون ‫فعالیت واضحی دارن.
‫پدیده جدید رو کاملا مشاهده می‌کنن...
‫و تمام مفاهیم قابل‌تصور رو ‫در نظر می‌گیرن.
‫بیاین نگاهی به این مثال بندازیم.
‫فردی شصت‌ساله و بچه‌ای شش‌ماهه.
‫به جفتشون کاری دادیم ‫که کاملا براشون جدید بود...
‫و نیازمند توجه کاملشون بود.
‫فعالیت مغزشون رو قبل و در حین ‫انجام اون کار مقایسه کردیم...
‫و انتظار تغییرات مشابهی داشتیم.
‫ولی خیلی اشتباه می‌کردیم.
‫می‌بینین؟
‫تفاوت فاحشیه، مگه نه؟
‫امواج مغزیش شبیه افرادیه ‫که مشغول مدیتیشن عمیقن.
‫یا در واقع، تحت تأثیر ‫مواد روان‌گردان خاصی‌ان.
‫می‌شه گفت نوزادها همیشه نشئه‌ان.
‫خب، دانشمندان امیدوارن در اندک لحظاتی...
‫که به بصیرت می‌رسن، ‫چنین حالتی داشته باشن.
‫- اسپرسو؟ ‫- حتما.
‫با وخامت شرایط کووید۱۹،
‫اشخاص و سازمان‌ها در مبارزه ‫با این ویروس و حمایت گروهی...
‫از هنگ‌کنگ مصمم هستن.
‫تموم شد؟ برین ساختمون بعدی. ‫خداحافظ.
‫صبح به خیر.
‫«توصیف آرایه‌شناسی لینه‌ای.» ‫کارل ون لینه،
‫گیاه‌شناس سوئدی، متولد ۱۷۰۷...
‫یه لحظه.
‫اگه اجازه هست، ما سوال می‌پرسیم.
‫عذر می‌خوام استاد.
‫می‌بینم که تحصیلات ثانویه‌ات رو...
‫در یکی از مؤسسات وزین سوئیس گذروندی.
‫احیانا اونجا بهت لاتین یاد ندادن؟
‫چرا استاد. ‫من لاتین رو بیست گرفتم...
‫ظاهرا عادت داری...
‫اطلاعاتی بیش از سوال مربوطه ارائه بدی.
‫درست نمی‌گم؟
‫حتما توانایی مالی زیادی دارین...
‫که خانواده‌ات تونستن تو رو ‫برای تحصیل به سوئیس بفرستن.
‫همون‌طور که استاد گرامی می‌دونن،
‫در حال حاضر هیچ مرکز تحصیلات ثانویه‌ای ‫در آلمان...
‫- به دختران دیپلم نمی‌ده. ‫- «در حال حاضر.»
‫با یه فمینیست کوچولوی واقعی طرفیم.
‫خیلی‌خب، اگه علاوه بر ‫خانه‌داری و دوخت‌ودوز،
‫تو اون مدرسه وزین سوئیسی ‫بهت لاتین هم یاد دادن،
‫لطف می‌کنی اسم کارل ون لینه رو...
‫در حالت اصلیش بهمون بگی؟
‫کارل نیلسون لینئوس.
‫خب... همین؟
‫حرف دیگه‌ای راجع به لینه نداری؟
‫چرا، دارم.
‫ولی منتظر سوالاتتون هستم.
‫ظاهرا امروز کلافه‌ای خانم.
‫یا نکنه لحن همیشگیت همین‌جوریه؟
‫استاد، من با احترام منتظر سوالاتتون ‫در این زمینه‌ام.
‫می‌شه یه‌کم از دومین اثر لینه برامون بگی؟
‫«گونه‌های گیاهان.»
‫اسم کاملش «گونه‌های گیاهانه.»
‫ارائه گیاهانی که کاملا شناسایی شده...
‫و با تفاوت‌های مشخص ‫گروه‌بندی شده‌اند،
‫اسامی روزمره و القابشان...
‫و زیستگاهشان،
‫طبقه‌بندی شده طبق جنسیت گیاه.
‫درسته.
‫عالی بود.
‫خب، اصول پایه آرایه‌شناسی لینه چیه؟
‫اساس سیستم طبقه‌بندی گیاهانش چی بود؟
‫اون اولین کسی بود که گیاهان رو ‫با جنسیتشون جدا کرد.
‫در نتیجه، برای گروه‌های مختلف ‫اسامی یونانی گذاشت.
‫مثل موناندریا، دیاندریا،
‫- پولیاندریا... ‫- عالیه.
‫کاملا آماده شدی.
‫مشاهده چنین دانش دقیقی خوشحال‌کننده است.
‫می‌تونی عبارات یونانی که ذکر کردی رو ‫برامون ترجمه کنی؟
‫خب، به تعداد گیاهانی که هر گیاه...
‫به هنگام تولید مثل باهاشون در ارتباطه ‫اشاره دارن.
‫می‌شه دقیق‌تر بگی؟
‫- موناندریا وقتی که گیاه... ‫- گیاه؟
‫خب،
‫- خود عبارت یونانی... ‫- آهان؟
‫استاد، سوالتون راجع به...
‫خصوصیات سیستم لینه است ‫یا خود لغات یونانی؟
‫پسرم، لطف می‌کنی کتاب مربوط ‫به بحثمون رو بهم بدی؟
‫- بفرمایین استاد. ‫- اوهوم.
‫خب، بذار ببینیم.
‫من عین حرف لینه رو نقل‌قول می‌کنم.
‫«گل‌برگ‌ها در تولید مثل نقشی ندارند،»
‫«بلکه فقط بسترش را فراهم می‌کنند...»
‫«و خالق ما بستر شگفت‌انگیزی ‫فراهم کرده است.»
‫«با پرده‌های زیبایی تزئین شده ‫و عطرهای خوشی دارد...»
‫«تا تولید مثل گیاهان...»
‫«به زیباترین شکل ممکن رخ دهد.»
‫«وقتی بستر به این شکل فراهم شد،»
‫«زمان آن رسیده که گیاه نر ‫عروسش را پذیرا شود...»
‫«و گیاه ماده تسلیم او شود.»
‫هوم.
‫خجالت‌زده‌ات کردم؟
‫نه.
‫نه؟
‫خوبه.
‫چون اینجا دانشگاهه ‫و مهمونی چای نیست.
‫ما وقت خجالت کشیدن نداریم.
‫پس بیا دوباره امتحان کنیم، خب؟
‫موناندریا؟
‫به معنای ازدواجه.
‫دیاندریا؟
‫به معنای دسته‌جمعیه.
‫پولیاندریا؟
‫به معنای گروه خیلی بزرگه.
‫درسته. معانیشون همینه.
‫بدون شک، تجربه...
‫جالبیه.
‫ولی راستش، یونانیان باستان...
‫خوبه.
‫نظرت راجع به روش لینه چیه؟
‫سیستم استواریه که به آشنایی ‫با دنیای گیاهان کمک می‌کنه.
‫قبلا فقط می‌شد ارتباطات تصادفیشون رو ‫شناسایی کرد...
‫یا در واقع، هر گیاه رو ‫تنهایی بررسی می‌کردن.
‫با استفاده از سیستم لینه، می‌شه تک‌تک ‫گونه‌های جدید رو بهش اضافه کرد.
‫وقتی کشف بشه، به بخشی ‫از سیستمی پیچیده تبدیل می‌شه.
‫سیستم پیچیده.
‫به انتخاب کلمات درستش توجه کنین ‫همکاران عزیز.
‫یکی از دانشمندان آینده اینجاست.
‫من مسخره‌ات نمی‌کنم خانم، ‫اصلا اهل این کارها نیستم.
‫اینجا یوهان گیورگ سیگسبک رو داریم...
‫که استاد لینه و از بزرگان این عرصه بود.
‫نقل‌قول می‌کنم:
‫«اگر گرده‌افشانی هشت، نه، نه، ‫دوازده، یا حتی بیش از بیست گیاه...»
‫«با یک گیاه ماده انجام شود...»
‫«و بدین وسیله تولید مثل شکل بگیرد...»
‫«و گیاهان بعدی رشد کنند...» ‫از همین حرف‌ها...
‫«چه کسی باور می‌کند...»
‫«که خداوند گرده‌افشانی گیاهان را ‫این‌گونه آفریده است؟»
‫«چه کسی می‌تواند چنین سیستمی را...»
‫«بدون بحث و همهمه ‫به جوانان دانشجو بیاموزد؟»
‫نظرت راجع به این مسئله چیه خانم؟
‫دانشمند آینده باید نظری داشته باشه.
‫اون موقع خیلی وقت پیش بود.
‫تازه کشف شده بود...
‫و کشفیات جدید ‫همیشه با مقاومت روبه‌رو می‌شن.
‫یعنی تو با بی‌قاعدگی مخالف نیستی؟
‫خودت فرد بی‌قاعده‌ای هستی؟
‫- من گیاه نیستم. ‫- نه.
‫معلومه که نیستی. ‫خیلی زیباتری.
‫خب؟
‫چطور بود؟ چه موضوعی رو انتخاب کردی؟
‫خانم؟
‫اینجام.
‫منم.
‫- جانم؟ ‫- همون دستیارم.
‫آها.
‫شما شاهکار بودین.
‫چیزی نمونده بود یکی از رگ‌های ‫اون پیرمرد منفجر بشه...
‫آخه اجرای تک‌نفره‌اش ‫نتیجه مد نظرش رو نداشت.
‫اجرای تک‌نفره چیه؟
‫آها.
‫راستش، اساتید خیلی بدشون اومد...
‫که دانشگاه گذاشت خانم‌ها ‫امسال ثبت‌نام کنن.
‫آره، این رو خودم هم راحت فهمیدم.
‫هشت خانم جوان ثبت‌نام کردن.
‫در نتیجه، وینترهالتر پیر این موضوع رو ‫مخصوص اون‌ها انتخاب کرده بود.
‫- واسه تک‌تکشون انتخاب کرده بود. ‫- ولی اگه یکی موضوع دیگه‌ای...
‫انتخاب می‌کرد چی؟
‫وایستین...
‫ببینین.
‫بفرمایین.
‫ولی این غیرقانونیه.
‫کسی جز اون پنج آقا و من خبر نداریم.
‫الان شما هم خبر دارین. ‫ولی ما به کسی نمی‌گیم.
‫- شما هم نمی‌گین. ‫- چرا نگم؟
‫چون قبول شدین.
‫تنها زنی هستین که قبول شد.
‫فرض کنین ملکه زنبورهایین.
‫الان ۳۷۰ کارگر وفادار در خدمت شمان.
‫ولی چرا این کار رو کرد؟
‫پیرمرد بدخلقیه.
‫همه می‌دونن زنش دیگه دوستش نداره،
‫ولی خیلی ضعیفه ‫و طلاقش نمی‌ده.
‫اینجا آرایه‌شناسی لینه‌ای ‫مخصوص خودمون رو داریم...
‫که رفتار خانم وینترهالتر ‫روی خلق و خوی شوهرش تأثیر می‌ذاره.
‫تقریبا اکثر مواقع درست تشخیص می‌دیم.
‫رازیه که همه می‌دونن.
‫دلیل خاصی نداره که لبخند بزنه.
‫در حین پرس‌وجو از باقی خانم‌ها، ‫ازشون سوالات...
‫خیلی زشت‌تری پرسید. ‫کاش قیافه‌شون رو می‌دیدین...
‫[سوگواره‌های دوئینو]
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫ به نظرت چیکار می‌کنم؟ ‫- اینجا باغ منه.
‫چطور؟
‫دارم آزمایشات گیاهی انجام می‌دم.
‫ولی اینجا دراز کشیدن ‫که ممنوع نیست، مگه نه؟
‫می‌تونی هرجا خواستی دراز بکشی، ‫من بعدا باغ رو بخش‌بندی می‌کنم.
‫عالیه، من قصد انجام کار دیگه‌ای ندارم.
‫می‌تونی کمک کنی.
‫نه، مرسی.
‫نمی‌خواد مغرور باشی.
‫چی؟
‫چه‌جوری از «به باغ من دست نزن»...
‫به «می‌تونی کمک کنی» رسیدی؟
‫سوال ساده‌ای بود.
‫خب، من از گیاهان خوشم نمیاد.
‫هوم.
‫که این‌طور.
‫می‌خواستم مهربون باشم.
‫من بچه مزرعه‌ام.
‫خب که چی؟
‫هیچ‌وقت بعد از مدرسه ‫نمی‌تونستم کاری که می‌خوام رو بکنم.
‫همیشه مجبور بودم به گیاهان برسم.
‫وقتی می‌خواست بارون بباره،
‫کل روستا می‌دویدن ‫برن سیب‌زمینی کشت کنن،
‫کل نی جمع کنن ‫و کاه انبار کنن.
‫همون برام بس بود.
‫وقتی گیاهان مشکلی نداشتن، ‫حیوانات داشتن.
‫درسته، از حیوانات هم خوشم نمیاد.
‫از همه‌شون خسته شدم.
‫مخصوصا از گیاهان.
‫اگه اون‌ها کاریم نداشته باشن، ‫من هم کاریشون ندارم.
‫می‌تونن هرجور خواستن رشد کنن.
‫اوهوم.
‫چه آزمایشی مد نظرته؟
‫می‌خوای چیزی پرورش بدی؟
‫اون شمعدانی رو می‌بینی؟
‫دم پنجره؟
‫مال منه.
‫شمعدانی؟
‫یه‌کم بورژواییه، مگه نه؟
‫چون باحاله انتخابش نکردم.
‫واسه تحقیقاتمه.
‫باید هجده معیار رو کسب کنم. ‫می‌خوام بفهمم گیاهان چی حس می‌کنن.
‫به چیزی واکنش می‌دن ‫یا هرچی سرشون بیاد تحمل می‌کنن.
‫از این چیزها.
‫یه سری آزمایشات جدید رو خوندم.
‫می‌خوام تکرارشون کنم، ‫ببینم منطقی‌ان یا نه.
‫خب...
‫قطعا خودشون اراده دارن.
‫می‌خوای نوعی زبان ابداع کنی؟
‫دقیقا.
‫جواب نمی‌ده.
‫نمی‌دونی چه برنامه‌ای دارم، ‫ولی می‌دونی جواب نمی‌ده.
‫نه...
‫یعنی ما خیلی فرق داریم.
‫ببین، تو هرچقدر چشمت رو ریز کنی،
‫نمی‌تونی اشعه‌های فرابنفش رو ببینی. ‫چشمت اصلا اون‌جوری نیست.
‫حتی اگه سیگنالی باشه، ‫دستگاهی نداری که دریافتش کنی.
‫پس انگار هیچ سیگنالی نیست.
‫- فکر خوبیه، ولی... ‫- می‌شه سیگنال رو تبدیل کرد.
‫هوم.
‫درسته.
‫اگه جواب می‌داد باحال می‌شد.
‫بفهمیم شبدر قبل از این که اسب بخوردش ‫چه فکری می‌کنه.
‫ولی تقریبا غیرممکنه.
‫هیچ‌وقت رو اعصابت نبوده؟
‫اون‌ها اینجان،
‫بین مان،
‫تماشامون می‌کنن، ‫بهمون فکر می‌کنن.
‫خیلی‌خب، شاید فکر نکنن، ‫ولی به هر حال...
‫الان دیگه هر وقت نزدیک گیاهان باشم ‫احساس می‌کنم اذیت می‌شم.
‫انگار تو خونه راحت بودم...
‫ولی یهو فهمیدم کلی چشم کوچک ‫دارن تماشام می‌کنن.
‫به نظرم خیلی ترسناکه.
‫این قسمت قشر مخه.
‫این قشر مخ ما رو ‫از حیوانات جدا می‌کنه...
‫و باعث می‌شه تکامل‌یافته‌ترین ‫گونه روی زمین باشیم. ممنون.
‫اگه بخواین با موجودی ارتباط برقرار کنین،
‫ولی هیچ زبان مشترکی نداشته باشین ‫چیکار می‌کنین؟
‫کنجکاوین،
‫ولی نمی‌تونین سوال بپرسین.
‫اگه دانشمندین، شانس آوردین.
‫همیشه می‌تونین آزمایش کنین.
‫من واسه شروع، ‫گل قهر و آشتی رو انتخاب کردم.
‫به یه دلیل مشهور شد.
‫این کار رو می‌کنه.
‫از معدود گیاهانیه که می‌ذاره ‫واکنش گیاهان رو...
‫در چهارچوب زمانی انسانیمون تجربه کنیم.
‫کاملا تصادفیه،
‫ولی خیلی هیجان‌زده‌مون می‌کنه.
‫می‌گیم «آره، حتما،»
‫«هوشمنده، چون یه کارهایی می‌کنه.»
‫در نتیجه، گل قهر و آشتی...
‫صرفا به‌خاطر این تصادف...
‫به «گیاه هوشمند» تبدیل شد.
‫به‌خاطر نزدیکی تقریبیش...
‫به چارچوب زمانی خودمون.
‫معلوم شد گل قهر و آشتی ‫یاد می‌گیره، به خاطر می‌سپاره،
‫تصمیماتش رو می‌سنجه...
‫و تصمیم می‌گیره.
‫خیلی خوب انجام می‌دی.
‫ولی بذار یه چیزی نشونت بدم.
‫می‌بینی؟
‫اوهوم.
‫این‌جوری خیلی راحت‌تره.
‫ممنون.
‫این کار به نظرت چطوره؟
‫صادقانه بگو.
‫مطمئنم حس داره.
‫ولی اصلا نمی‌دونی چیه، درسته؟
‫آره...
‫من هم از این متنفر بودم.
‫ولی تصور کن وسط جنگلی.
‫چیز خارق‌العاده‌ای کشف می‌کنی...
‫که کس دیگه‌ای تا حالا توصیفش نکرده.
‫دو حق انتخاب داری: ‫می‌تونی اون گیاه رو له کنی...
‫و ساختار سه‌بعدیش رو نابود کنی.
‫یا می‌تونی تو خاک زمین بکاریش...
‫و تا یه هفته زنده می‌مونه ‫و بعدش پژمرده می‌شه.
‫ولی با چند مواد شیمیایی...
‫و این ابزار ساده، ‫می‌تونی کار شگفت‌انگیزی بکنی.
‫وقتی من در ناحیه شمالی آمازون بودم...
‫تو اونجا بودی؟
‫دو بار.
‫قصد دارم سال بعد برم اندونزی.
‫به نظرت عجیب نیست؟
‫چی؟
‫بی‌خیال بابا!
‫هوم.
‫دم.
‫بازدم.
‫شبکه شکمیتون رو لمس کنین.
‫چشمتون رو ببندین.
‫نفستون رو حس کنین...
‫و ارتباط کل بدنتون با طبیعت رو حس کنین.
‫چشمتون رو باز نکنین.
‫زمین رو زیر پاتون حس کنین.
‫دستتون رو باز کنین.
‫تماس کف پاتون با زمین رو حس کنین.
‫برین جلو و بپرین.
‫بذارین شادی سراسر چهره‌تون رو فرا بگیره.
‫برین جلو و بپرین.
‫حالا بپرین.
‫صبح به خیر.
‫می‌شه بپرسیم خانم شب کجا بودن؟
‫همین‌جا، تو اتاقم بودم. ‫فقط صبح رفتم...
‫- قدم کوتاهی بزنم. ‫- قدم.
‫- پس رفتی قدم بزنی. ‫- تو باغ گیاه‌شناسی.
‫ولی باغ تازه پونزده دقیقه دیگه باز می‌شه.
‫اگه دختر من چنین کاری می‌کرد، ‫چنان شلاقش می‌زدم...
‫که از به دنیا اومدنش پشیمون بشه.
‫عذر می‌خوام.
‫اون چیه؟
‫اون بقچه چیه؟
‫ببینین! پارچه ماست! می‌بینین؟
‫بیاین!
‫مادرم این رو برای من بافته بود، ‫اون‌وقت ایشون باهاش...
‫- تو جنگل می‌گرده. ‫- خانم...
‫چه بانوی خوبی!
‫- عین سگ ول می‌چرخه... ‫- هانا!
‫- این‌قدر هیاهو نکن. ‫- هیاهو؟
‫اینجا زندگی می‌کنه و واسه خودش ‫تو جنگل ول می‌چرخه؟
‫- خانم، من... ‫- اگه پلیس‌ها بیارنش خونه چی؟
‫ها؟
‫به والدینش که اون رو ‫به من سپردن چی بگم؟
‫- اگه بلایی سرش بیاد چی؟ ‫- هانا، بچه‌ها!
‫آره، شما دوتا برین بیرون! برین ببینم!
‫بیا.
‫تو هم بیا! برو بیرون!
‫همین رو کم دارم که شما ‫چنین رفتاری رو یاد بگیرین.
‫بذارین توضیح بدم. ‫سوتفاهم بزرگی شده.
‫- من کار بدی... ‫- فردا می‌ری.
‫برو وسایلت رو جمع کن. ‫فردا می‌ره.
‫عذر می‌خوام.
‫[پذیرش دستیار] ‫[در ازای اتاق و غذا]
‫کسی نیست؟
‫خانم جوان عزیز.
‫لطفا من رو ببخش.
‫مشغول استراحت کوتاهی بودم.
‫چه کمکی از دستم بر میاد؟
‫خب، راستش...
‫می‌خواین عکس بگیرین؟
‫
‫پس‌زمینه‌های قشنگی دارم.
‫- ولی من... ‫- لطفا بذارین نشونتون بدم.
‫زایس عزیزم.
‫مشتری داریم.
‫بیا عزیزم. بیا اینجا.
‫همه‌چی مرتبه.
‫هوم؟
‫آها.
‫اون اسباب‌بازی بانوان نیست.
‫لطفا اونجا روی صندلی بشین.
‫لطفا یکی از پاهای ظریفت رو ‫روی چهارپایه بذار.
‫شما چه‌جوری عکاس شدین؟
‫من؟
‫هیچ‌وقت تا حالا ازم نپرسیده بود.
‫راستش رو بهت می‌گم.
‫ریه‌ام خیلی ضعیف بود ‫و نمی‌تونستم تو ارتش خدمت کنم.
‫این شغل رو...
‫واسه خودم پیدا کردم.
‫اولین دوربین شهر رو داشتم.
‫خودم ساختمش.
‫آها.
‫الان چیکار می‌کنین؟
‫- دارم چراغ رو تنظیم می‌کنم. ‫- چه فرقی داره؟
‫تو درک نمی‌کنی.
‫خیلی برام جالبه.
‫خب، اگه چراغ رو کنار دوربین بذارم،
‫همه‌چی یه اندازه روشن می‌شه.
‫صورت قشنگت اون‌قدر صاف می‌افته که...
‫از این استعاره عذر می‌خوام...
‫انگار با پاروی نونوایی زدن تو صورتت.
‫ولی ببین...
‫اگه مثلا...
‫اِم...
‫بیا پشت دوربین ‫تا من جای تو بشینم.
‫می‌بینی؟
‫می‌بینی دماغم چه سایه بزرگی انداخته؟
‫الان چی؟
‫می‌بینی؟
‫بله.
‫حالا ببین!
‫بگین ببینم، کار دستیار چیه؟
‫من با نوزادها تا وقتی ‫به حرف بیان کار می‌کنم.
‫در نتیجه، وقتی بازخورد کلامی نیست،
‫عجیب‌ترین حدس‌ها عرصه علم رو ‫گرفته بودن.
‫خب، راستش رو بخوای، ‫حتی امروز هم فقط می‌تونیم حدس بزنیم.
‫عرصه تحقیقاتی تقریبا نوینیه.
‫- تقریبا عین عرصه خودمه. ‫- آره، درسته.
‫راستش، واسه همین باهاتون تماس گرفتم. ‫ممنون که وقت گذاشتین.
‫مایه افتخارمه.
‫خب، برگردیم سر سوالم.
‫لطف می‌کنین ناظرم باشین؟
‫هوم...
‫می‌دونم خیلی گستاخانه است.
‫من در عرصه شما خیلی تازه‌کارم.
‫حتی تازه‌کار هم نیستم.
‫چیزی که می‌خوام آزمایش کنم ‫خیلی پیچیده نیست.
‫همون‌طور که تو سخنرانیتون گفتین،
‫اگه عین ما که مشاهده‌شون می‌کنیم، ‫اون‌ها هم مشاهده‌مون کنن چی؟
‫- در راستای ایجاد ارتباط دوجانبه... ‫- شما هنگ‌کنگ هستین؟
‫می‌تونین وارد آزمایشگاه دانشگاه بشین؟
‫- نه. ‫- تجهیزات لازم دارین.
‫من تو یه دانشگاه خالی ‫تو آلمان گیر افتادم.
‫که این‌طور.
‫من هم گیر افتادم، ‫ولی تو خونه با یه بچه سه‌ساله.
‫اعصابم خیلی خرده ‫که نمی‌تونم کار کنم.
‫مجبور شدیم همه‌چی رو تعطیل کنیم.
‫حتی نباید اینجا باشم.
‫دزدکی اومدم اینجا ‫تا یه آزمایش رو بررسی کنم.
‫راستش، باید برم گل‌خونه.
‫هدفتون کاملا برام مشخص نیست، ‫ولی بذارین ببینیم.
‫می‌شه با گوشیم باهاتون تماس بگیرم؟
‫- حتما. ‫- خیلی‌خب.
‫سلام.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی خانم جوان؟
‫این ساعت؟
‫- اومدم... ‫- خواهش می‌کنم، بفرما تو.
‫چی شده؟
‫بهتون که گفتم، ‫من دستیارتون می‌شم.
‫خانم جوان عزیز...
‫واقعا به نظرت...؟
‫چطور می‌تونم تو رو دستیارم کنم؟ ‫خیال می‌کردم شوخی می‌کنی.
‫به هیچ وجه. چرا باید شوخی کنم؟
‫مشخص بود به توافق رسیدیم.
‫چه فکر احمقانه‌ای! ‫فراموشش کن.
‫زود باش برو خونه.
‫داره دیر می‌شه.
‫وقتی داری روی ناحیه حساسی کار می‌کنی،
‫یه نفس عمیق بکش...
‫و تا وقتی قلم روی عکسه، حبسش کن.
‫اوهوم.
‫همه می‌خوان خوشگل باشن،
‫حتی اون‌هایی که اعتراف نمی‌کنن.
‫گاهی دماغشون رو صاف می‌کنم...
‫یا صورت تپلشون رو لاغر می‌کنم.
‫ولی راز موفقیت در عکس مردها...
‫اینه که چندتا جای لک رو ‫بدون این که صورتشون زیادی صاف بشه برداری.
‫پوست نوزاد که نیست.
‫عذر می‌خوام، همیشه همین رو می‌گم.
‫[گوته] ‫[دگردیسی گیاهان]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چیکار می‌کنی؟
‫مطالعه می‌کنم.
‫آها...
‫عالیه.
‫پس بعدا می‌بینمت.
‫تو خونه.
‫اوهوم.
‫خوش بگذره.
‫خداحافظ.
‫سلام!
‫وایستا.
‫خب؟
‫- چطور پیش می‌ره؟ ‫- خیلی خوبه.
‫- داره تموم می‌شه. ‫- خوبه.
‫خانم گرته، سوتفاهم گسترده‌ای ‫شکل گرفته که عکاسی...
‫حقیقت رو نشون می‌ده، مگه نه؟
‫در واقع، ابزار خیلی خوبی...
‫واسه نمایش ذات نحیف حقیقته.
‫این ابزار نیازمند احتیاطه خانم گرته.
‫«احتیاط» در قبال دوربین ‫یعنی باید ازش استفاده کرد.
‫وگرنه خراب می‌شه.
‫من ازت خواستارم ‫ازش مراقبت کنی.
‫می‌بینی؟ ‫این‌جوری از بالا باز می‌شه.
‫ببین.
‫فوکوسش رو این‌جوری تنظیم می‌کنی.
‫این هم شاترشه.
‫این هم عکس می‌گیره.
‫سلام.
‫خودم آب گذاشتم.
‫فیلترها اون بالان.
‫- کجان؟ ‫- سمت راست.
‫سمت راست.
‫راست‌تر.
‫مرسی.
‫چند قاشق بریزم؟
‫شش.
‫هوم؟
‫آها.
‫چقدر؟
‫بسه.
‫تو کار گیاهیت پیشرفت کردی؟
‫آره.
‫چطور مگه؟
‫یه چیزی پیدا کردم ‫که شاید به دردت بخوره.
‫اِم...
‫وایستا، برات می‌خونمش.
‫«همه‌چیز برگ است ‫و از طریق همین سادگی...»
‫- «بزرگ‌ترین تنوع...» ‫- گوته؟
‫اوهوم.
‫گوته؟ تو نمی‌فهمی هانس.
‫من دارم کار کاملا جدیدی می‌کنم.
‫هیچ ربطی به یه شاعر ‫قرن هجده نداره.
‫درسته، متوجه شدم.
‫می‌خوای شمعدانیم رو ببینی؟
‫پروژه‌ام؟
‫قشنگه، مگه نه؟
‫اوهوم.
‫قشنگه.
‫از گوته خوندی.
‫آره.
‫- خب کجاش... ‫- بهش دست نزن. اون حسگره.
‫کار اون دستگاه چیه؟
‫واکنش گیاه رو به زبانی تبدیل می‌کنه...
‫که می‌تونیم به نوبه‌ای بخونیمش.
‫اوهوم.
‫هوم.
‫ماه کامله.
‫قشنگه.
‫آره.
‫به نظرم حسگرها الان درست کار می‌کنن.
‫بابت نصیحتتون متشکرم.
‫دارم سعی می‌کنم یه سری ‫اشارات ابتدایی فراهم کنم.
‫دو دسته الگوی مربوط ‫به یه تجربه یکسان.
‫چرا که نه؟
‫فقط باید قبول کنین...
‫نتیجه‌اش از نظر علمی مبهمه.
‫ولی خودتون می‌دونین.
‫معلومه.
‫اگه درخواست‌هامون رو قبول نکنن، ‫ادامه می‌دیم.
‫هانس، یه چیزی بگو.
‫- سلام بچه‌ها! ‫- سلام.
‫به نظر من، می‌تونیم تا آخر ترم ‫تحصن رو ادامه بدیم.
‫یه چیزهایی از فارغ‌التحصیلی مهم‌ترن.
‫نباید دست رو دست بذاریم ‫انگار هیچی نشده.
‫ببینین، یه جغد اون بالاست.
‫می‌شنوی؟
‫اون پشته.
‫جغده.
‫بیا.
‫چرا نمی‌کشی؟
‫نه، مرسی.
‫شنیدم. ولی چرا نمی‌کشی؟
‫بذار به حال خودش باشه.
‫به دلایل ایدئولوژیک؟
‫بس کن.
‫آروم باش.
‫فقط می‌خوام آزاد باشی.
‫این‌قدر به فکر حرف مامان و بابا نباش.
‫تو عین کشیش روستامونی.
‫- چی؟ ‫- تو خیال می‌کنی مواد خفنه،
‫کشیش ما هم خیال می‌کنه ‫حضرت مسیح خفنه.
‫گل گفتی!
‫سردمه.
‫آها.
‫پتوی من رو بگیر.
‫مرسی.
‫- خیلی ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫تو از من خوشت میاد؟
‫چی؟
‫خوشت میاد؟
‫اگه خوشت میاد، من مشکلی ندارم.
‫وایستا ببینم...
‫به نظرت خوشگل نیستم؟
‫نه!
‫یعنی آره!
‫- خجالت می‌کشی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫- درست نگفتم؟ ‫- نه!
‫آخه شنیدم تو...
‫نه!
‫می‌شه یه سیب‌زمینی بهم بدی؟
‫مرسی.
‫به چی می‌خندی؟
‫هیچی.
‫ببین، اون کهن‌دارمونه.
‫خب، شکوهش در حد مال شما نیست.
‫این نره.
‫احتمالا مال شما هم نره.
‫رو چه حساب؟
‫معمولا تو باغ‌ها ‫که خیلی به انسان‌ها نزدیکن،
‫- درخت ماده نمی‌کارن. ‫- چرا؟
‫بوی خیلی ناخوش‌آیندی دارن.
‫در طول پاییز که میوه‌شون می‌رسه،
‫بوی گند استفراغ می‌دن.
‫عجب!
‫جالبه.
‫اینجا رو ببین.
‫فکر خوبیه.
‫همیشه با خودم می‌گم ‫چطور با انفراد کنار میان.
‫راستش، هر وقت یه باغ گیاه‌شناسی می‌بینم، ‫یه سری روح تنها می‌بینم.
‫امکان زندگی اجتماعی ندارن.
‫با بقیه گونه‌ها صمیمی نمی‌شن؟
‫هر کی نزدیکشون باشه؟
‫نه راستش.
‫احتمالا تا سر حد مرگ حوصله‌شون سر رفته ‫یا افسرده‌ان.
‫- خودت در چنین جایی کار می‌کنی. ‫- آره.
‫من آدم خیلی بدی‌ام.
‫بهش دست نزن.
‫- فقط واسه آب دادنش بیا اینجا. ‫- دیگه چرا باید بیام؟
‫دیرمون می‌شه‌ها!
‫اومدم!
‫- چهار روز یه‌بار. ‫- کافیه؟
‫عجب متخصصی.
‫نمی‌خوام به تو عادت کنه.
‫نباید به تو وابسته بشه.
‫باید فقط به خودم وابسته باشه. ‫تو این پروژه خیلی مهمه.
‫باشه.
‫دستگاه تقریبا خودکاره.
‫اینجا می‌تونی میانگینش رو ببینی.
‫اوهوم.
‫اینجا واردش می‌کنی.
‫با رنگ درست وارد کن.
‫رنگ‌ها یعنی چی؟
‫قرمز یعنی خیلی خوب، ‫آبی یعنی خیلی خوب نیست.
‫بقیه‌اش خودش مشخصه.
‫اِم...
‫آها، سیگار هم نکش.
‫کس دیگه‌ای هم تو اتاقم نیاد.
‫وقتی زیر آفتاب مستقیمن ‫بهشون آب نده.
‫اون‌جوری برگ‌هاشون می‌سوزه.
‫فقط وقتی یه‌کم خشک شدن ‫بررسیشون کن.
‫- بعدش می‌تونی آبشون بدی. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب، همین.
‫خیلی‌خب.
‫خداحافظ.
‫خوش بگذره.
‫مرسی.
‫بدرقه‌ات می‌کنم.
‫- چهار روز یه‌بار. ‫- چهار روز یه‌بار، باغ هر روز.
‫ای خدا، اینجا تک و تنها می‌ذاریمت.
‫عیبی نداره.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫- بیا دیگه! ‫- اومدم.
‫- خوش بگذره. ‫- همچنین.
‫ماده است.
‫چه تصمیم شجاعانه‌ایه.
‫پس خیلی تنها نیست.
‫حتما گیاه نر هم تو باغ هست.
‫نه، راستش نیست.
‫این تنها کهن‌دار کل باغه.
‫- بررسی کردم. ‫- عجیبه.
‫بیچاره. می‌تونم براش گرده نر بفرستم.
‫گرده نر؟
‫آره. فسیل زنده‌ان، بازدانه دارن.
‫- ولی خودت می‌دونستی. ‫- نه راستش.
‫تولید مثلشون خیلی قدیمیه.
‫راستش، خیلی هم سخته.
‫ده پفینگ لطف کنین.
‫سلام آقای وانگ.
‫سلام.
‫اِم...
‫فقط با خودم گفتم حالتون رو بپرسم.
‫اونجا خیلی احساس تنهایی نمی‌کنین؟
‫احساس تنهایی؟
‫نه. شما چی؟
‫عه.
‫ما خوبیم، ممنون.
‫تک و تنها تو اون دانشگاه بزرگ بودن...
‫یه‌کم اذیت‌کننده نیست؟
‫منظورم انفراده.
‫نه راستش.
‫ببخشید.
‫ببخشید!
‫اِم...
‫ببخشید.
‫به دلیل خاصی باهام تماس گرفتی؟
‫اِم...
‫راستش، بله.
‫اِم...
‫امروز صبح، مدیر باهام تماس گرفت و...
‫یه‌کم نگران سلامت شماست.
‫می‌تونی خیالش رو راحت کنی ‫که همه‌چی مرتبه.
‫امیدوارم اینجا موندن من ‫مشکلی ایجاد نکرده باشه.
‫خب، راستش، ازم خواست باهاتون ‫راجع به مسئله‌ای صحبت کنم.
‫راجع به چی؟
‫اِم...
‫خب، مدیر یه شکایت رسمی ‫دریافت کرده. نقل‌قول می‌کنم:
‫«استاد وانگ رفتار اذیت‌کننده‌ای ‫بروز می‌ده.»
‫«بهتره در آینده خودداری کنه...»
‫اِم...
‫شاید لازم نباشه کل پیامش رو ‫براتون بخونم. ببخشید.
‫خیلی خجالت می‌کشم با این شکایت مسخره ‫مزاحمتون بشم.
‫خیلی... خیلی... ‫خیلی مسخره است، مگه نه؟
‫حالت خوبه عزیزم؟
‫خیلی عذر می‌خوام. اعصابش خرده ‫که همیشه خونه است.
‫- خب، کجا بودیم؟ ‫- آره، خب...
‫دارم دنبال تجربیات قابل قیاس می‌گردم.
‫اولینش بارون واسه اون ‫و دوش واسه خودم بود.
‫پس باید زیر دوش آی می‌خوردی.
‫مامان. مامان.
‫یه لحظه.
‫چرا سیلوسایبین یا مسکالین رو ‫امتحان نمی‌کنی؟
‫اینجا اصلا نمی‌شه گیر آورد.
‫مثلا از گل‌خونه؟
‫درسته.
‫عه. بذار یکی رو نشونت بدم.
‫خیلی از من خوشش نمیاد. ‫قلمروش رو مختل کردم.
‫چه پسر زرنگی!
‫[دروازه]
‫من فهرست موادی که لازم دارم رو ‫تهیه کردم.
‫تو آزمایشگاه عصب‌شناسی ‫و بیوشیمی پیداشون می‌کنی.
‫آقای وانگ.
‫من نمی‌تونم کمکتون کنم.
‫با کارت ورود تو راحته.
‫نه.
‫شرمنده‌ام، ولی شما جو رو برام سنگین کردین.
‫به هر حال تحقیقاتتون متوقف شده، مگه نه؟
‫منظورم تحقیقاتیه که من به‌خاطرش ‫دستیارتون شده بودم. نه این.
‫امیدوارم درک کنین.
‫[جهت شرکت تماس بگیرید:] ‫[سفر به هند شرقی]
‫بیا، بریم اون پایین.
‫یه آگهی دیگه اونجا بزن!
‫- یکی بده من. ‫- زود باش!
‫یاکن!
‫- باز هم بزنین! ‫- زود باشین!
‫مخالفان؟
‫دانشجویان مطالعات آلمانی ‫وظیفه خاصی دارن.
‫- باید شرکت کنن. ‫- می‌کنن دیگه!
‫موافقان؟
‫حالا چی می‌شه؟
‫باید برم.
‫بری؟
‫می‌فهمی تحصن یعنی چی؟
‫اصلا نمی‌فهمی؟ ‫من بهت می‌گم. یعنی بست‌نشینی.
‫تا به درخواست‌هامون عمل نکنن ‫تکون نمی‌خوریم، درسته؟
‫آره. آره.
‫مهمه.
‫چهار صبح چی این‌قدر مهمه؟ ‫می‌شه بهم بگی؟
‫باید باغ رو آب بدم.
‫- قبل از سپیده‌دم. ‫- آب؟ منظورت چیه؟
‫چرت می‌گه.
‫خب حالا، من باید برم.
‫چرا قبل از سپیده‌دم؟
‫حداقل نوشیدنی می‌خوری؟
‫- احمق. ‫- وایستا.
‫پسر! وایستا!
‫کجا می‌رین؟
‫ساکت باشین، پلیسه!
‫ای خوک‌ها!
‫آهای.
‫- اول نوشیدنی. ‫- پیش من بشین.
‫- برات جا گذاشتم. ‫- نوشیدنی می‌خوری؟
‫- بده ببینم. ‫- چیز دیگه‌ای نمی‌خوای؟
‫هانس!
‫بذار تو حال خودش باشه.
‫- یه نوشیدنی دیگه می‌خوری؟ ‫- می‌خورم.
‫- سلام! ‫- ببین، اگه تو...
‫بگو ببینم...
‫- برین بیرون! ‫- آروم باش! بس کن!
‫زود باشین برین بیرون! برین بیرون!
‫مشکلت چیه؟
‫جای فحش دادن، ‫بهمون بگو چیکار می‌کنی؟
‫چت شده؟
‫- هانس! ‫- احمق‌ها!
‫شوخیش گرفته؟
‫آهای!
‫خوب پرت کردی!
‫لعنت به تحصنتون آشغال‌ها!
‫- پسر! ‫- برین ببینم! گم شین!
‫- برو گیاه‌هات رو آب بده! ‫- خاک بر سر خودت و گیاهت!
‫صبح به خیر.
‫- بیا پیش ما! ‫- نه.
‫نگران نباش، شیرینه.
‫- با طعم آلوئه. ‫- نه، ممنون.
‫خب، غافل‌گیر شدیم.
‫من مایلم تو سفر شرکت کنم.
‫من عکاس آموزش‌دیده‌ام. ‫به دردتون می‌خورم.
‫واقعا؟
‫پیشمون بشین.
‫- من فقط اومدم... ‫- ای بابا، بیا. بشین.
‫نگران نباش، ‫اون‌ها بیشتر از تو خجالت می‌کشن.
‫نوش جان.
‫- پس عکاسی؟ ‫- آره.
‫- آموزش‌دیده‌ای؟ ‫- اوهوم.
‫ببخشید.
‫[سلام هانس، شمعدانیم چطوره؟]
‫[پیتر می‌گه خیلی به هم میایم.]
‫[نظر تو چیه؟]
‫[شمعدانی.]
‫به پیغام‌گیر آلیس ساواژ متصل شدین.
‫لطفا پیغام بذارین.
‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.
‫مال توئه.
‫ممنون.
‫نوش جان.
‫از بچگی غذای محبوبم بود.
‫«هیمل اونت ارده.»
‫اسمش همینه.
‫«هیمل اونت ارده.»
‫آسمان و زمین.
‫«هیمل اونت ارده.»
‫هوم.
‫خوشمزه است؟
‫خوشمزه است. خیلی خوبه.
‫خیلی عذر می‌خوام...
‫اگه شما رو اذیت کردم.
‫خیلی بابت رفتارم...
‫که شما رو اذیت کرد عذر می‌خوام.
‫آزمایشات علمی گاهی عجیب می‌شن.
‫آزمایشات علمی گاهی خیلی عجیب می‌شن.
‫اگه مایل باشین، ‫می‌تونم سعی کنم توضیح بدم.
‫غذات رو بخور، وگرنه سرد می‌شه.
‫[با بازدانه‌ها موفق باشی] ‫[از طرف آلیس]
‫حالا باید صبر کنیم.
‫طول می‌کشه.
‫اوهوم.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»