‫دیشب سر شام، ‫شرکت‌کننده‌ها از کوره در رفتن.
‫برنامه امروز چیه؟
‫سعی کنیم خونه بچه رو پیدا کنیم. ‫سریع حواسمون پرت بشه.
‫یه مشت کار عجیب و بی‌خود بکنیم ‫که اوضاع رو بدتر کنه.
‫یه چی شکار کنیم. ‫یه کمش رو بخوریم.
‫بی‌خیال هدفمون بشیم. ‫برگردیم همینجا. ١٤ ساعت بخوابیم.
‫- تو همیشه یه برنامه داری. ‫- باید برنامه داشت. باید برنامه داشت.
‫- سلام بچه‌ها. ‫- سلام پدرسگ.
‫خب.
‫چطورین؟
‫گشنه، خسته، پر از کینه و عصبانیت.
‫باشه. چرا؟
‫- چون گربه‌ایم. ‫- اوهوم.
‫آره، خب من هم هستم، ‫ولی هیچکدوم این‌ها نیستم.
‫ببخشید، باید می‌گفتم ‫ما گربه‌های واقعی هستیم.
‫آها. چه باهوش.
‫- خیلی واقعی! ‫- خب.
‫واقعی واقعی!
‫- پر از واقعیت... ‫- کی بهش نیاز داره؟ من که نه.
‫- اصالت! تا حالا اسمش رو شنیدی؟ ‫- آره!
‫خب، من اومدم کمک کنم خونه بچه‌گربه ‫رو پیدا کنین، اگه قصدش رو دارین.
‫- وای، آره. آره. ‫- اوهوم.
‫- خوبین؟ ‫- چرا وقتی پانس میاد تو پیدات می‌شه؟
‫- دلیلی نداره، پدرسگ چاق فضول! ‫- ادب رو بنازم.
‫داریم برنامه دوست‌یابی می‌بینیم.
‫- دوست‌یابی چیه؟ ‫- اتلاف وقت محض.
‫دوست‌یابی. آها. خب.
‫دوست‌یابی یعنی وقتی یه زن و مرد،
‫یا گربه نر و گربه ماده،
‫با هم آشنا می‌شن و حرف می‌زنن،
‫و می‌بینن به دل هم می‌شینن ‫تا با هم زندگی کنن یا نه.
‫- قشنگ به نظر می‌رسه. ‫- واقعا؟
‫- باکلاسه. ‫- جدا؟
‫پس تو دنبال چه جور گربه‌ای می‌گردی؟
‫خب، می‌دونی، ‫یکی که حداقل یه کم ادب داشته باشه.
‫درسته.
‫که بو نده.
‫می‌دونی، ‫یکی مثل پانس.
‫عه... از پانس خوشت میاد؟
‫- نه، نه! یکی مثل اون! ‫- هیشکی مثل پانس نیست!
‫- می‌دونم! ‫- خب!
‫هوم.
‫ما... ما خوشبختیم.
‫ما تا حالا از این داستان‌ها نداشتیم.
‫- کاملا هم خوشبختیم. ‫- از طرف خودت حرف بزن رفیق.
‫از طرف خودت حرف بزن.
‫آره، ولی رابطه با جونورهای موذی...
‫- نه، نه. ‫- و خیابونی حساب نیست.
‫من سه تا بچه دارم.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫- سه تا پسر. ‫- تو بچه داری؟
‫آره. جف، شین و لنس.
‫البته زیاد نمی‌بینمشون. ‫خیلی پیششون نبودم، ولی خب.
‫رابطه‌مون طولی نکشید.
‫یعنی تو با یه گربه‌ی واقعی بودی؟
‫آره بابا، البته، معلومه.
‫هان؟ خیلی زیاد.
‫اوضاع داغونه، خودت می‌دونی. ‫نگاه.
‫کلا زد داغونم کرد.
‫ببخشید، مادر بچه‌هات کیه؟
‫یه گربه به اسم سامانتا بلینگهام. ‫خیلی از من خوشش می‌اومد.
‫متقابل بود. ماجرا پیش رفت. ‫نه هفته بعد...
‫باورم نمی‌شه هیچ گربه ماده‌ای ‫تو رو جذاب دیده باشه.
‫خب، نابینا بود.
‫- آها! ‫- آره.
‫- حس بویایی هم نداشت. آره. ‫- حالا منطقی شد.
‫- از صدات نفهمید چه چقدر داغونی؟ ‫- نکته خوبیه.
‫خب، بهترین صدام رو درآوردم دیگه. ‫زیاد حرف نزدم. نقش بازی کردم.
‫- بهترین صدات چطوریه؟ ‫- صدام رو درنمیارم.
‫یالا دیگه، بهترین صدات رو دربیار. ‫من نقش اون گربه رو بازی می‌کنم.
‫- مگه من میمون سیرکم؟ ‫- آره. آره. زود باش.
‫وای، سلام. اسمت چیه؟
‫- وای. ‫- پیوک.
‫- خب، می‌خوای با من باشی؟ ‫- کاملا، حتما می‌خوام باهات باشم.
‫- اینکه همون صدای خودته! ‫- اصلا فرقی نکرد.
‫همون صدا است. بهترین صدات چطوره؟ ‫من نابینام مثلا.
‫سلام، من نابینام، خب؟ ‫حس بویایی هم ندارم.
‫آره.
‫و فقط از روی صدا باید بفهمم ‫جذابی یا نه.
‫جذاب هستی؟
‫کاملا جذابم. ‫می‌شه لطفا بیشتر آشنا بشیم؟
‫وایسا ببینم.
‫جذاب‌ترین صدات فقط یعنی ‫بگی کاملا؟
‫همین؟ کلش همینه؟
‫می‌خوام ته‌وتوش رو دربیارم. ‫یالا، دوباره انجامش بدیم.
‫باشه، خب. ‫من... نه. من نابینام، خب؟
‫حس بویایی ندارم ولی می‌شنوم، ‫پس فقط می‌تونم از روی صدات قضاوت کنم.
‫یه گربه هست که می‌خوام ‫سر صحبت رو باهاش باز کنم.
‫برای این تمرین اصلا به تو نیازی نیست. ‫کافیه خودش صداش رو دربیاره.
‫نیازی به این مقدمه‌چینی تو ‫با نقش گربه نابینا نیست.
‫می‌خوام ببینم... ‫به این می‌گن نقش‌آفرینی، مگه نه؟
‫-می‌دونم ولی فقط می‌خوایم صداش رو بشنویم. ‫- آره، ولی می‌خوام تو حس و حالش باشه!
‫- شاید مچش رو گرفتم. ‫- خودمون صحنه رو درک می‌کنیم!
‫- می‌خوام ببینم تو موقعیت واقعی چی می‌گه. ‫- باشه.
‫من یه گربه خیلی جذابم که دارم راه می‌رم ‫و اتفاقی بهت تنه می‌زنم، خب؟
‫ببخشید، شما؟
‫پیوکی هستم، عزیزم.
‫- وای، صدات چقدر قشنگه. ‫- آره، واقعا دوست‌داشتنی‌ام.
‫می‌خوای چیکار کنیم؟
‫- قدم به قدم پیش بریم، عزیزم. ‫- آخه من جایی رو نمی‌بینم.
‫- مشکلی نیست. تو با منی. ‫- خب.
‫- پنجولم رو بگیر. ‫- کجا داریم می‌ریم؟
‫از وسط مزرعه می‌ریم انبار کاه. ‫- می‌ریم اونجا چیکار؟
‫- که روز رو با هم بگذرونیم. ‫- خیلی حس عجیبی داره.
‫افتضاحه.
‫افتضاح نیست. ‫سه تا پسرم حاصل همین جریانه.
‫نظر تو درباره دوست‌یابی چیه، پانس؟
‫وای... راستش اصلا... ‫اصلا بهش فکر نمی‌کنم.
‫چرا بهت می‌گن پانس؟
‫- نمی‌دونم. ‫- چون اسمشه!
‫- نه، نیست! ‫- ولی باید باشه.
‫چون اصلا برازنده‌اته. ‫گربه افاده‌ای باید هم اسمش پانس باشه.
‫- آره ولی اسم واقعی‌ام نیست. ‫- خب، اسمیه که ما ترجیح می‌دیم صدات کنیم.
‫خب، نباید اسم موردعلاقه خودم ‫اولویت داشته باشه؟
‫- یا حداقل اسم واقعی‌ام بهتره. ‫- خب اسم واقعیت چیه؟
‫روپرت.
‫- یا خدا! ‫- یا خدا!
‫- روپرت؟ ‫- آره، مگه چیه؟
‫- روپرت؟ ‫- بله.
‫چیه؟ مثل روپرت خرسه.
‫- بیشتر مثل روپرت پدرسگه! ‫- دقیقا!
‫- چطوره صدات کنیم روپرت پدرسگ؟ ‫- آره!
‫- روپرت حروم‌لقمه. ‫- آره!
‫- روپرت بچه‌دزد. ‫- نه، اصلا و ابدا.
‫گزینه‌ها همین‌ها است: ‫روپرت پدرسگ،
‫روپرت حروم‌لقمه، ‫یا روپرت بچه‌دزد.
‫- همون پانس رو ادامه بدیم. ‫- منصفانه است.
‫حل شد.
‫اگه بخواید، ‫می‌برمتون پسرهام رو ببینین.
‫اوناهاشن.
‫- سلام بابا. ‫- سلام پسرها.
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- خوبه، تو چطوری؟
‫ای، می‌گذرونم. ‫همون همیشگی.
‫- با رفیق‌هام آشنا بشین. ‫- پس شما...
‫شما همه‌تون بچه‌های پیوک هستین، آره؟
‫- آره؟ ‫- وای.
‫به نظر... نرمال میاین.
‫مثلا... مشکل روانی یا چیزی ندارین؟
‫- نه، نرمال هستیم. ‫- نه؟
‫خب، خودشون که نمی‌فهمن، می‌فهمن؟
‫- اگه... ‫- به نظر میاد مشکلی ندارن.
‫- دو به علاوه دو چند می‌شه؟ ‫- چهار.
‫- خب. ‫- واو.
‫- بگذریم، خوشحال شدم. ‫- آره.
‫- باادب هم هستن. ‫- شگفت‌انگیزه.
‫مادرتون چطوره؟ ‫وای، اومد.
‫- پیوک؟ ‫- بله عسلم؟
‫لعنتی!
‫- وای. ‫- ای وای.
‫ای بابا!
‫خب تکون نخور. چرا آخه...
‫- بگذریم، خوشحال شدم دیدمتون. ‫- خدافظ بابا.
‫- فعلا. ‫- خدافظ پیوک.
‫- از آشناییتون خوشحال شدم. ‫- خدافظ.
‫- پدرسگ بی‌عرضه. ‫- مواظب حرف زدنت باش.
‫مادر آشغال، پدر آشغال.
‫خب،
‫باورنکردنیه.
‫- آفرین. ‫- آره، بهشون افتخار می‌کنم.
‫باید هم افتخار کنی، ‫چون راستش... آره.
‫یعنی، عجیبه که ‫اینقدر معمولی و سالم بار اومدن.
‫آره، من هم موافقم.
‫هیچوقت به خودت مغرور نشو ‫ولی به اون‌ها افتخار کن رفیق.
‫آره.
‫یعنی شاید اینکه بالا سرشون نبودی ‫بهترین شانسشون بوده.
‫بهترین شانسشون، آره.
‫- خودت می‌دونستی، هان؟ ‫- آره.
‫- به خاطر صلاح خودشون ولشون کردی؟ ‫- آره، این تصمیم رو گرفتم.
‫حالا چرا بیشتر نمی‌بینی‌شون؟ ‫اوضاع که خوب پیش رفته.
‫- چون وقت ندارم! ‫- چرا؟ چیکار می‌کنی؟
‫دنبال حیوون‌های دیگه‌ام!
‫- از هر گونه‌ای؟ ‫- آره.
‫پس همیشه حالت خرابه؟
‫اصلا وقت خالی واسه بچه‌های خودت نداری؟
‫آره. همیشه حال مالم خرابه ‫و دنبال شکارم.
‫- پس الان هم داری بهش فکر می‌کنی؟ ‫- آره.
‫دارم تو رو نگاه می‌کنم ‫ولی فکرم پیش اون سنجاب روی درخته.
‫درسته.
‫هر موجودی باشه، فقط ضربان داشته باشه ‫یا حتی نداشته باشه، من می‌خوامش.
‫خارهای روی دمم واسه همینه.
‫اوهوم، آره، جالبه بدونی ‫دلیل وجود این خارها...
‫برای اینه که فصل تولید مثل...
‫گربه نر ازشون فرومون پخش کنه،
‫و در واقع گربه ماده دریافتشون می‌کنه،
‫و این موضوع به نوبه خود،
‫باعث جذب گربه ماده می‌شه ‫و شانس گربه‌ها رو بالا می‌بره.
‫خب، خارهای من که واسه این نیستن.
‫- پس به چه دردی می‌خورن؟ ‫- می‌رم ماهی‌گیری.
‫دم خودت رو مثل ‫قلاب ماهی‌گیری استفاده می‌کنی؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫دمم رو می‌اندازم تو برکه،
‫و خب، منتظر می‌مونم.
‫- بعدش؟ ‫- در نهایت یه ماهی میاد.
‫دمم رو می‌اندازه دهنش ‫و به خاطر خارها دیگه نمی‌تونه فرار کنه.
‫- بعد می‌خوریش؟ ‫- نه، نمی‌خورمش.
‫همینش حال می‌ده.
‫- آهان. ‫- آره، ولی همیشه جواب نمی‌ده.
‫- بعضی وقت‌ها باید از طعمه استفاده کنم. ‫- چی استفاده می‌کنی؟
‫- کرم. ‫- از کجا کرم میاری؟
‫شکمم.
‫- پس انگل هم داری؟ ‫- آره، کرم دارم.
‫- می‌ذاریش روی... ‫- می‌پیچم به دمم.
‫- می‌پیچی؟ ‫- می‌پیچم و منتظر می‌مونم.
‫- منتظر می‌مونی و ماهی میاد... ‫- نوک می‌زنه بهش.
‫- بعدش چی می‌شه؟ ‫- خب، کیف می‌ده دیگه.
‫و دلیل اینکه وقت نداری ‫خانواده‌ات رو ببینی اینه؟
‫راستش، فکر کنم ‫مامانم رو به اندازه کافی نمی‌بینم.
‫در واقع، همین اطراف زندگی می‌کنه. ‫الان می‌رم یه سر بهش می‌زنم!
‫چه پسر خوبی! ‫زود برمی‌گردم.
‫خوبی مامان؟
‫سلام عزیزم. خوبی؟
‫آره، می‌دونی که.
‫آره.
‫خب دیگه، من برم.
‫آره، ممنون که سر زدی.
‫وظیفه است.
‫- آخی. ‫- آره.
‫- من پسر خوبی‌ام. پسر خوبی‌ام. ‫- پسر خوبی هستی، پسر گلم.
‫آره.
‫بگذریم، انگار وزن کم کردی.
‫آره، آره. ‫این روزها زیاد اشتها ندارم عزیزم.
‫آره... ولی باید غذا بخوری.
‫خب...
‫می‌دونی، این روزها فعالیت زیادی ندارم ‫که نیازی بهش باشه.
‫همیشه خسته‌ام.
‫آره.
‫- بگذریم... ‫- دوستت دارم پسرم.
‫فعلا.
‫مامانت چطور بود؟
‫آره.
‫داره پیر می‌شه.
‫سر همه‌مون میاد، نه؟
‫پیر شدن چطوریه؟
‫افتضاح محضه!
‫ببین... دندون‌ها می‌ریزه. ‫کور می‌شی.
‫کر می‌شی. نمی‌تونی غذا بخوری. ‫هیشکی محل بهت نمی‌ذاره.
‫دل و روده‌ات می‌زنه بیرون...
‫انگار که یه مارماهی بهت چسبیده.
‫غذا از دهنت می‌ریزه.
‫آره. و یهو می‌بینی ‫نظراتت با زمونه همخونی ندارن.
‫به نظر همه نظراتت زننده است.
‫نتیجه‌گیری اینه که سعی کن اگه می‌تونی ‫از زندگی لذت ببری.
‫- آره. ‫- اگه نمی‌تونی هم، خب، به جهنم.
‫اصلا خودت رو بکش. ‫شب به خیر.
‫تو... تو حالت خوبه؟
‫- وای، سلام. ‫- سلام.
‫آره.
‫خب، راستش...
‫دیگه خسته شدم از بس ‫باهام بدرفتاری کرده.
‫وای.
‫خب.
‫اوی، تپل!
‫- به دل نگرفتم. ‫- چی؟
‫- منظورت چیه که چی؟
‫تو گفتی: «اوی، تپل.» ‫من هم گفتم: «به دل نگرفتم.»
‫تو گفتی: «چی؟» ‫من هم گفتم: «چی؟»
‫- خب. ‫- خب.
‫- می‌خوای پدرسگ رو ادبش کنم؟ ‫- نه.
‫من نمی‌ترسم.
‫باشه پس. ‫یالا. نشونش بده، رفیق.
‫آره.
‫واقعا می‌خوایم دعوا کنیم، نه؟
‫آره. این رو باش، پدرسگ!
‫پدرسگ. توله‌سگ.
‫- خدایا. ‫- ولش کن. ولش کن داش.
‫پدرسگ.
‫- خوبی گاس؟ ‫- آره.
‫- هنوز هم راضی هستی من دست به کار نشم؟ ‫- مشکلی نیست.
‫نیم‌وجبی پررو!
‫- بیا، حال کردی؟ ‫- آخ.
‫- بچه‌ها. ‫- باشه، باشه.
‫نوش جونت! ‫یالا عروسک. بریم.
‫نه.
‫من می‌خوام پیش گاس بمونم.
‫واقعا؟
‫هر کاری دلت می‌خواد بکن.
‫آره.
‫تو خیلی مهربون و خوش‌قلب بودی. ‫از عصبانی و بی‌رحم بودن بهتره.
‫- و بزن‌بهادر بودن. ‫- وای.
‫من تو دعوا خوبم‌ها.
‫- نه واقعا. ‫- معمولا.
‫خب، تو ندیدی... ‫هنوز ندیدی من...
‫- خب. ‫- آره.
‫- ممنونم. ‫- اوهوم.
‫خب... الان داری چیکار می‌کنی؟
‫داریم سعی می‌کنیم خونه ‫این بچه‌گربه رو پیدا کنیم.
‫- داری به بچه‌گربه کمک می‌کنی؟ ‫- آره، شرمنده نمی‌تونم زیاد حرف بزنم.
‫ولی... وظیفه حکم می‌کنه، می‌فهمی؟
‫- وای، آره. ‫- آره، آره.
‫یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫خب.
‫چه گربه نازنینی.
‫- سراغم رو بگیر، باشه؟ ‫- آره.
‫حتما.
‫چند تا ایراد از تکنیک دعوات دارم.
‫- خوبی؟ ‫- آره، من... آره.
‫کاملا خوبم. داشتم مراعات می‌کردم.
‫نمی‌خواستم جلو دختره ‫خیلی خشن رفتار کنم.
‫- خوششون نمیاد. واسه همین گفتم... ‫- بذاری لت‌وپارت کنه؟
‫- بدنم بد درد می‌کنه. ‫- واقعا؟
‫- حسابی مشت و مالم کرد. ‫- آخ.
‫- آره. ‫- هیکلت درشته دیگه.
‫- آره. ‫- هر چی می‌زد، می‌خورد.
‫چرا گربه‌های نر همیشه ‫از این چیزها حرف می‌زنن؟
‫- خب مهمه دیگه. ‫- من که حرف نمی‌زنم.
‫نه، تو فرق داری.
‫- آره، خیلی فرق داره. ‫- اصلا این چیزها به چه دردی می‌خوره؟
‫همینطوری هست دیگه. ‫باید باشن.
‫- همینطوری؟ ‫- آره.
‫- هستن دیگه. ‫- کارکرد دیگه هم دارن.
‫- برای بچه‌دار شدن. ‫- آره.
‫و شکار قورباغه.
‫خب، بگذریم، ‫در پاسخ به سوالت،
‫این اعضا برای این هستن ‫که بتونی بچه‌دار بشی،
‫پدر بشی. ‫کارکرد اصلی‌شون همینه.
‫نه داستان قورباغه!
‫- دوست داشتم من هم پدر می‌شدم. ‫- هنوز هم دیر نشده.
‫چرا، دیر شده. ‫الان باید حواسم به شماها باشه.
‫تو یه جورایی مثل بابای منی، ‫مگه نه، گاس؟
‫اوهوم.
‫مخصوصا چون هیچ‌وقت قرار نیست ‫خونه واقعی‌ام رو پیدا کنم.
‫پیداش می‌کنی.
‫فردا دوباره سعی می‌کنیم. ‫نگران نباش.
‫کاش هیچوقت به دنیا نمی‌اومدم.
‫وایسا. ‫دیگه هیچوقت این حرف رو نزن، بچه.
‫زندگی یه هدیه است.
‫و تو یه گربه‌ای. ‫یه گربه!
‫می‌دونی گربه بودن چقدر عالیه؟
‫- بدک نیست. ‫- لعنتی معرکه است!
‫چیه؟
‫- لعنتی معرکه است! ‫- آره!
‫بد حرف نزن.