ممنون. این خرید منه. ۱۰ ین میشه.
آه، از خط رد شدی.
چون از مغازه خارج شدی، اتهام دزدی برات ثبت شد.
داری چی میگی؟
ببخشید، میشه کیفتون رو چک کنم؟
اون نه.
اینجاست.
بهم دست نزن!
عزیزم، ببرش اتاق پشتی.
باشه.
تو خانم بزرگی هستی...
بهم صدمه نزن!
ممنون بابت کمکت.
اون پیرمرد عادت به دزدی از مغازه داره و تا سال‌ها در آینده هم همین کار رو ادامه می‌ده.
متوجه‌ام، ولی جوری حرف می‌زنی که انگار همه‌چیز رو از قبل دیدی.
نه بابا، فقط یه حدسه.
درسته، اون یه افسر پلیسه که می‌دونه در آینده چه اتفاقی می‌افته.
هی، پول اون پیازچه رو حساب نکردی!
معذرت می‌خوام. چه غلطی...
کارآگاه، همه چیز از اول شروع شد.
نمی‌دونم راسته یا دروغ، ولی چند روزی می‌شه که موبو دوباره برگشته سر خونه اول.
نکنه در زمان سفر کردم؟ یا تناسخ پیدا کردم؟
روحت به ده سال پیش برگشته.
اگه واقعاً فرصت این رو داشتی که زندگیت رو دوباره بسازی، حتماً دلیلی داشته که به این زمان برگشتی.
دوباره ساختن زندگیم؟
این بار حتماً ازت محافظت می‌کنم.
اون داره در ۳۰ سالگی زندگی می‌کنه در حالی که خاطرات ۴۰ سالگیش رو داره.
با این حال، حس نمی‌کنه که داره امروز رو برای بار دوم تجربه می‌کنه.
چون حافظه انسان مبهم است.
برای مثال، این رادیو،
توت‌فرنگی «کوگانه بنی کوهارو»، که خیلی گران است، دانه‌ای ۱۰ هزار ین قیمت دارد.
دانه‌ای ۱۰ هزار ین؟
شاید ده سال پیش هم همین را شنیده باشد، اما مطمئن نیست.
مگر اینکه چیزی خیلی مهم باشد، وگرنه ما جزئیات را در طول زندگی طولانی‌مان به خاطر نمی‌سپاریم.
حافظه مبهم است.
اما گاهی چیزی را ناگهان به یاد می‌آوریم... درست مثل دژاوو.
یک لاک‌پشت گازگیر...
خیلی نزدیک نشو! آن یک لاک‌پشت گازگیر است. دیدی؟
می‌تونه انگشتت رو قطع کنه.
باید به اورژانس زنگ بزنیم.
چی؟ برای یه لاک‌پشت؟
به هر حال، این دومین زندگی کارآگاهی اونه.
موبو کنجکاوه که آیا حوادثی هست که بتونه از دومین زندگی کارآگاهی‌اش به خوبی استفاده کنه؟ اداره پلیس فوروتا
صبح بخیر.
هیاکوتاکه، صبح بخیر.
اینم مهرت. ممنون.
موفق باشید تو فعالیت‌های باشگاه.
برای اردو کجا می‌رید؟
کانادا؟! حدس می‌زنم هزینه‌اش خیلی زیاد بشه.
ناپدری‌ت باید کارش سخت باشه.
چرا من باید اون پول رو بدم؟
احتمالاً داره با دخترش، هاروئه، از زن اولش حرف می‌زنه.
هاروئه بازیکن تیم ملی ژاپنه برای آکروس.
چند تا دختر داره؟
هاروئه، ناتسومی، آکیکو و فویومی.
چهار فصله...
بیاید جلسه رو شروع کنیم.
پشت ایستگاه یه مورد کیف‌قاپی با اسکوتر داشتیم.
قربانی آسادا کازوئه، ۷۲ ساله است.
صبر کن، من این ماجرا رو یادمه.
مبلغ خسارت، ۵۰ هزار ین هست.
درسته.
از کجا می‌دونستی؟
قدرت پیش‌گوییه.
لطفاً ادامه بده.
وقتی قربانی می‌خواست رکاب زدن رو شروع کنه،
اگر درست یادم باشه، روز بعدش هم دومین حادثه رخ داد.
و بعد از اون، کیف‌قاپی‌ها به مناطق اطراف کشیده شد.
این ماجرا به یک سری سرقت‌های زنجیره‌ای تبدیل شد.
احتمال داره که این حوادث ادامه پیدا کنه.
بله، حداقل ۴ حادثه دیگه...
از کجا این رو می‌دونی؟
خب... این حس ششم یه کارآگاهه...
مظنون کی بود؟
اون ایستگاه نبود که متهم رو دستگیر کرد.
فایده نداره. اون نکته‌ی مهم یادم نمیاد.
تا الان هیچ شاهد عینی‌ای پیدا نشده.
ممکنه متهم یه جوونِ خلافکار باشه، یا حتی دو نفر باشن.
نه، کارِ یه نفرِ تنهاست.
هی، داری چی می‌گی برای خودت؟
سرت ضربه دیده؟
اوه، نه...
تو یه افسر تازه‌کاری، ولی داری مثل یه حرفه‌ای کارآگاهی می‌کنی؟
خیلی خب، کاواشیما و هیاکوتاکه، شما دوتا مسئول رسیدگی به این پرونده هستید.
«صد بار برو صحنه جرم»! اصول اولیه پلیس بودن رو بهش یاد بده.
فهمیدم.
بزن بریم. می‌خوام مهارت‌هایی که تو این ۱۰ سال خدمت یاد گرفتم رو نشون بدم.
پارکینگ دوچرخه تان‌پوپو
اون دوچرخه‌ش رو از این پارکینگ برداشت و بعد یواشکی رفت اون سمت.
همون‌طور که فکر می‌کردم، اینجا دوربین امنیتی نداره.
اگه درست یادم باشه، زمستون ۲۰۱۶ بود که تروریسم تو دنیا زیاد شد و تو این شهر دوربین‌های امنیتی نصب کردن.
هی، تازه‌کار، قدم بعدی چیه؟
می‌ریم که از بقیه پرس‌وجو کنیم.
درسته. شاید دردسر داشته باشه، ولی مجبوریم با پرس‌وجو کردن تحقیق کنیم.
اول باید دنبال شاهد بگردیم، هی! داری گوش می‌دی؟
ببخشید، می‌تونم یه سوال ازتون بپرسم؟
چی شده؟
این آدم رو دیدید؟
این خانوم مسن زیاد میاد اینجا. مشتری همیشگی‌مونه.
متوجه شدم. دیروز چی؟
اومد اینجا. انگار حسابی برده بود.
ممنونم.
ببخشید! من از کلانتری فوروتا هستم. می‌تونم یه سوال ازتون بپرسم؟
آه، متوجه شدم... من از کلانتری فوروتا هستم.
می‌تونم یه چیزی ازتون بپرسم؟
چی می‌خوای بدونی؟
می‌تونم برم طبقه بالا؟
بفرمایید، برو.
می‌تونم از این اتاق برای کمین استفاده کنم؟
هاری‌موری؟
کمین!
هاری‌توبی!
داری عمداً این کارو می‌کنی، نه؟ کمین!
هاری... نزو‌می؟
هیاکوتاکه واقعاً تازه‌کاره؟ چطور؟
صحنه جرم رو شناسایی کرد و اتاق مانیتورینگ رو هم برای اون کار هماهنگ کرد.
خیلی کارش درسته.
تازه‌کاره، ولی رفتارش مثل پیرمردهاست.
اداره پلیس فوروتا، بایگانی
ببخشید.
بفرمایید، راحت باشید.
شما تازه‌واردِ بخش سرقت‌های خشن هستید؟
اوه، یاماجی خودتی. از دیدنت خوشحالم.
بله. من هیاکوتاکه هستم، می‌خوام اظهارات مربوط به پرونده کیف‌قاپی رو بررسی کنم.
این گزارش پلیسیه که آسادا کازویا تنظیم کرده.
از کجا فهمیدید برای این اومدم اینجا؟
فکر کردم دیگه وقتشه یکی بیاد دنبالش.
اون یاماجی‌ئه... ببخشید، جناب سروان یاماکاوا.
می‌تونی بهم بگی یاماجی.
هر مدرکی که لازم داری، راحت ازم بخواه. ممنونم.
نمی‌تونم بلند بگم، ولی...
اطلاعات فوق‌محرمانه‌ای دارم.
جدی؟ عالیه.
ممنون. ببخشید.
درسته، یاماجی همیشه همین‌طوری بود.
یاماجی،
آه، میساکی... سان.
بابت رفتارم در اون روز عذر می‌خوام.
اشکالی نداره.
عوضی!
راستش، من...
یاماجی، اینجایی؟
سلام یاماجی! این برای شماست.
همیشه ممنونم.
چی؟ نکنه همون مردیه که در موردش حرف می‌زدی؟
راسته که یهو نزدیکش شدی و گفتی: «از تو محافظت می‌کنم»؟
نکنه زیادی تحت تأثیر سریال‌های تلویزیونی قرار گرفتی؟
خبرنگار، ایدا توموکو
ببخشید. من ایدا توموکو هستم، همکارش. خوشبختم.
من خیلی خوب می‌شناسمت، حتی می‌دونم چقدر بی‌احساسی.
من هیاکوتاکه هستم.
هیاکوتاکه؟ اسم کوچیکت چیه؟
هیاکوتاکه ماکوتو.
اسم خیلی محکمی به نظر میاد.
خیلی‌ها این رو بهم می‌گن.
ولی خیلی ضعیف به نظر می‌رسی.
میساکی، اگه اشکالی نداره، می‌تونم برای جبران اون روز دعوتت کنم شام بخوریم؟
هی، اون همون واحد جنایی نیست که یه افسر خوش‌تیپ توش کار می‌کنه؟
آه... یوشیوکا.
میساکی، تو یوشیوکا رو از کجا می‌شناسی؟
چون روز جشنواره خودم رو بهش معرفی کردم.
فهمیدم، چون من برای کار دیر کرده بودم، یوشیوکا به جای من رفت جشنواره...
یوشیوکا مجرده؟ دوست‌دختر داره؟
نمی‌تونم این چیزها رو بهت بگم.
بی‌خیال! بالاخره که می‌فهمیم، چون ما خبرنگاریم.
میساکی، تو هم می‌خوای بدونی، مگه نه؟
چی؟ خب... شاید.
من فکر می‌کنم یوشیوکا مجرده.
حتماً خیلی خوشحالی. چی؟
خودت گفتی آدم باحالیه.
من همچین حرفی نزدم. تو گفتی.
ببخشید.
می‌بینمت، یاماجی.
صبر کن! می‌بینمت، یاماجی.
جدی می‌گی؟!
پرتقال می‌خوری؟
برات آوردمشون!
برو بیرون.
تو برو بیرون.
اونجا جا هست.
می‌تونی از اینجا رد بشی. احمق، همین کارو بکن.
خیلی دردسره.
شنیدم صحنه جرم رو شناسایی کردی.
تو طرز فکر متهم رو خوب می‌فهمی.
نه واقعاً...
چون اون زمانا مجبورم می‌کردی کلی صورت‌جلسه بازجویی رو دسته‌بندی کنم.
هیاکوتاکه، ممنون بابت زحماتت. می‌تونی به اینا هم رسیدگی کنی؟
فکر کنم این روزا هم اونقدرها بی‌فایده نبودن.
توت‌فرنگی گرون‌قیمت وای، یه دونش ۱۰ هزار ینه!! قربان، این چیه؟ این
پرونده‌ی دزدی میوه است. اسمش «کوگانه»... «بنی‌کوهارو کاگه‌یوشی» است.
این همون پرونده‌ای هست که حین گشت‌زنی به یه دزد برخوردم و همون‌جا دستگیرش کردم.
تو دستگیر شدی!
ما که کار اشتباهی نکردیم. بیخیال، معلومه که دارید کار اشتباه می‌کنید!
چهره‌ی متهم‌ها رو دقیق یادم نیست، اما...
سعی نکن فرار کنی! وایسا!
دستگیر شدی، کوگانه... دزد کوگانه!
اگه درست یادم مونده باشه، اونا کارآموزهای خارجی یه شرکت نظافتی بودن.
این‌جور اتفاق‌ها معمولاً تو این موقع از سال زیاد می‌افته.
اوتا و یوشیوکا، شما این پرونده رو بررسی کنید.
تو و کاواشیما هم روی اون پرونده‌ی کیف‌قاپی تمرکز کنید.
قرار بود مسئولیت این پرونده با من باشه...
انگار نقش من و یوشیوکا با هم عوض شده...
چیکار باید بکنم؟ اگه بگم مظنون‌ها رو می‌شناسم، حرفم رو باور نمی‌کنن...
و اینکه باید همون‌جا دستگیرشون کنیم.
اگه درست یادم مونده باشه، اونا تو همین مغازه کار می‌کنن.
خودشونن.
سر تا پاتون گِلی شده. می‌تونید از آب اینجا استفاده کنید و خودتون رو بشورید.
ممنون.
امیدوارم حال مادرت هرچه زودتر بهتر بشه.
بیا سخت کار کنیم تا پول قبض بیمارستانش رو دربیاریم.
آره، کاری که داریم می‌کنیم عدالته.
این عدالته.
هیاکوتاکه،
داری چه غلطی می‌کنی؟
دارم درباره دزدی توت‌فرنگی‌ها تحقیق می‌کنم.
یوشیوکا، یه نصیحت بهت می‌کنم.
از خودشون بپرس. ممکنه چیزی بدونن.
چرا این حرف رو می‌زنی؟
حس کارآگاهیه.
اگه قرار باشه بر اساس حس پیش بریم، دیگه نیازی به پلیس نبود.
چش شده این؟
هیاکوتاکه، تو چرا پلیس شدی؟
چرا یهو اینو می‌پرسی؟
حوصله‌ام سر رفته.
بچه که بودم از جکی چان خوشم می‌اومد.
منظورت «داستان پلیس»ئه؟
منم از اون فیلم خوشم میاد. پر از صحنه‌های اکشن بود.
بعد از اینکه اون فیلم رو دیدم، شروع کردم به تحسین قهرمان‌هایی که برای عدالت می‌جنگن.
اما بعد از اینکه میساکی مرد، دیگه هیچی برام مهم نبود.
کلمه «عدالت» رو یه جایی دفن کرده بودم.
بعد از اون، فقط از روی عادت زندگی می‌کردم.
اون یه حس عدالتِ دروغینه.
نمی‌دونم عدالت واقعاً یعنی چی.
داشتم به این فکر می‌کردم که عدالت واقعی چه معنایی داره.
رئیس؟
چی؟ ببخشید، حواسم نبود. دارم یه بازی آنلاین به اسم «پام پام» بازی می‌کنم.
تا حالا پام پام بازی کردی؟ اصلاً.
جدی می‌گی؟! چی می‌خوای؟ من خوبم.
این بازی خیلی سرگرم‌کننده‌ایه.
چه خبره؟
چراغ‌های تابلو خاموش شدن.
یعنی امشب هیچ اتفاقی نمی‌افته؟
فکر کنم برای امشب کافیه.
ممنونم.
خیلی زیاده.
بزن بریم.
هیاکوتاکه، به اورژانس زنگ بزن.
حالت خوب میشه. لطفاً کمی صبر کن.
چی؟ من قبلاً این رو یه جایی دیده بودم.
یک نفر مجروح شده. لطفاً سریع یک آمبولانس بفرستید.
قربانی توسط موتورسیکلت کشیده شده و مچ دستش شکسته.
دو ماه طول می‌کشه تا کاملاً خوب بشه.
یه جای کار می‌لنگه.
قربانی دوم قرار بود یه زن باشه.
چرا تاریخ عوض شد؟
بیایید از هم جدا بشیم و امشب اطراف ایستگاه رو زیر نظر بگیریم.
ما هم امشب تو کمین شرکت می‌کنیم.
هیاکوتاکه محل جرم رو شناسایی کرده بود، اما...
ولی متهم پیداش نشد، درسته؟
نمی‌دونم چرا...
نکنه وقتی داشتی از کسی بازجویی می‌کردی، کارت شناسایی پلیست رو خیلی تابلو نشون دادی؟
شاید متهم دیده باشدش.
ببخشید، می‌تونم یه سوال بپرسم؟
متاسفم، بی‌دقتی از من بود.
شک ندارم. چون کارت پلیس رو بی‌هوا نشون دادم، متهم محل جرم رو عوض کرده.
تو هیچ فایده‌ای نداری.
کجا داری می‌ری؟
می‌رم دوباره اون چیزی که مسئولش بودم رو بررسی کنم.
مگه نشنیدی سروان چی گفت؟
اون توت‌فرنگی خیلی گرون‌قیمته، کوگانه بنی... کاگیوشی.
داشتم فکر می‌کردم بعد از این اتفاق، اون منطقه رو گشت بزنم.
درسته، ده سال پیش همین امشب بود که مچ دزدهای توت‌فرنگی رو موقع دزدی گرفتم.
خیلی خب، برو.
واقعاً که پررویی.
این رو بگیر. منم میام.
پس منم می‌رسم به کار خودم.
می‌رم از همسایه‌ها بازجویی کنم.
کاواشیما،
فهمیدم. واقعاً زبون‌دراز شده.
ببخشید.
می‌تونم یه سوال ازتون بپرسم؟
خب...
شما ندیدید که یه موتورسیکلت از صحنه فرار کنه؟
صداش رو شنیدم، ولی...
ولی اینجا همیشه پر از موتورسواره.
درسته. ممنونم.
بله. شاهد عینی؟
کاواشیما، ممنون که منتظر موندی.
بجنب. بریم.
به نظر میاد زمانِ دنبالِ بچه رفتن با زمانِ جرم یکی بوده.
رئیس، اصلاً به فکر مهدکودک شبانه نبودم. من نبودم...
من ماگاوا هستم.
من هیاکوتاکه هستم. می‌تونی وضعیت اون موقع رو برامون تعریف کنی؟
من نیستم. اون شاهد عینیه.
سلام.
فوکا، سلام کن.
می‌تونم بهش یه آبنبات بدم؟ بله.
آبنبات توت‌فرنگی دوست داری؟
لطفاً. ممنون.
خواهش می‌کنم. خیلی مؤدبی.
اون مردی که اون موقع دیدی چه شکلی بود؟
قیافه‌اش خنده‌دار بود.
یه قیافه‌ی خنده‌دار...
ببخشید، می‌شه جزئیات بیشتری بهمون بدید؟
بله. موقعی بود که اومدم اینجا دنبالش.
ببخشید، یکم دیر کردم.
بریم خونه. خوابت میاد؟
ببخشید، باید درباره‌ی برنامه‌ی هفته‌ی بعد باهاتون صحبت کنم.
خیلی خب. لطفاً همین‌جا منتظر بمونید.
تموم شد.
ممنونم.
کارت خوب بود... این برای شناسایی مظنون کافی نیست.
این نقاشی...
موهای فرفری طبیعی، شهر فوروتا، یک کمدین محلی
ممکنه این آدم باشه؟ بله.
سلام! ممنون که اومدید!
تازگی‌ها به یه چیزی پی بردم.
عدالت واقعی خیلی ترسناکه.
بعضی‌ها توی قطار جاشون رو به بقیه می‌دن.
لطفاً، همگی، بفرمایید بشینید!
غیرممکنه! فقط یه صندلی خالی بود، مگه نه؟
و بعضی‌ها هم خیلی به فکر دوستاشون هستن.
به خاطر خودت پول رو بهت قرض می‌دم.
نمی‌دونم واقعاً برای چی پول قرض می‌دن.
فهمیدم که عدالت فقط برای اینه که حس بهتری به خودم بدم.
این فقط یه جور درمانه.
شیمادا یوئیچی، ۳۴ ساله. ۱۲ ساله که کمدینه.
آدرسش شهر فوروتا، تسوکیمی‌هارا، پلاک ۱۸-۶-۲.
اوتا و هوسودا، شما برید خونه‌ش.
کاواشیما و هیاکوتاکه، شما برید محل اجرایش.
ببخشید، می‌تونم درباره‌ی شیمادا یوئیچی بپرسم؟
همسایه‌اش به ما گفت که طلبکارها اومده بودن دم خونه‌ش.
تو دیوونه‌ای.
میگو تمپورا می‌خوری؟
شیمادا ۳۰ دقیقه پیش از محل اجرا بیرون رفته.
اطلاعاتی که گرفتیم نشون میده یه کت مشکی و هودی کرم‌رنگ تنش بوده.
بالاخره یادم اومد.
اون دزد کیف‌قاپ، شیمادا یوئیچی، کمدین محلی شهر فوروتاست.
آدم بدنامی نبود.
همه می‌گفتن آدم مهربونیه.
اما بعد از اینکه ضامن دوستش شد، به دردسر مالی افتاد.
متأسفم.
وقتی برای اولین بار دستگیر شد، صادقانه به کارهایش فکر کرد.
متأسفم.
اما باز هم به دزدی ادامه داد و مدام به زندان می‌افتاد.
و در نهایت...
پلیس هستم!
شیمادا یوئیچی، ساعت ۱۰:۱۵ شب، به جرم دزدی در حین ارتکاب جرم بازداشت هستی.
کارت عالی بود. آسیب ندیدی؟
مشکلی نیست.
براش مثل آب خوردنه... نکنه مظنون رو کشتی؟
زنده‌ست.
ببخشید.
شیمادا، باید یه چیزی بهت بگم.
با این دستگیری، تو دیگه یه دزد حرفه‌ای شدی.
به دزدی ادامه دادی و وجدانت دیگه از کار افتاده.
آخرش هم باعث یه تصادف و فرار از صحنه شدی.
با ماشین زدی به یه مادر و جلوی چشم بچه کوچیکش کشتیش.
توی زندان، از نظر روانی بیمار میشی و خودکشی می‌کنی.
هنوز دیر نشده.
لطفاً کفاره‌ی گناهانت را بده و سعی کن دوباره زندگی کنی.
تو از کجا این رو می‌دونی؟
این پیامی از طرف خداست.
تقریباً وقتش رسیده که دزدهایی رو که اون توت‌فرنگی‌های
گرون‌قیمت رو در زندگی قبلیم دزدیده بودن، دستگیر کنم.
اگه قرار بود فقط با غریزه تحقیق کنیم، دیگه اصلاً نیازی به پلیس نبود.
نمی‌دونم یوشیوکا حواسش به مزرعه‌ی توت‌فرنگی هست یا نه.
بیا برگردیم اداره پلیس.
آه، یادم رفت بهت بگم، اون یوشیوکا بود که پیشنهاد داد در مورد مهدکودک شبانه تحقیق کنیم.
انگار اون فکر می‌کرد زمانی که مادرها شب برای برداشتن
بچه‌هاشون می‌رن، ممکنه با زمان سرقت تداخل داشته باشه.
اون بهم زنگ زد و این رو گفت.
فهمیدم.
خوشحالم که چنین نیروی تازه‌کار بااستعدادی دارم.
نترسون منو.
رئیس‌شون رو دستگیر می‌کنم.
می‌خوای بذاری همین‌طوری قسر در برن؟
فکر نمی‌کنم راهی برای فروش اون توت‌فرنگی‌های دزدی داشته باشن.
موافقم.
راستی، از کجا فهمیدی اونا دزدها هستن؟
از کفش‌هاشون. کفش‌ها؟
دیروز که جلوی مغازه دیدیمشون، داشتن گل و لای پاک می‌کردن، نه؟
نظافت خونه که انقدر کثیف‌کاری نداره.
کنجکاو شدم، واسه همین حرکاتشون رو زیر نظر گرفتم.
بابت کمک در مورد مهدکودک شبانه ممنونم.
بی‌خیال.
نشونم بده.
شبیه یاکوزاها هستن.
ممکنه از گروه شینسوکای باشن. زمان‌بندی‌شون عالیه.
خسته نباشی.
ممنونم.
پلیس هستم. تکون نخورید!
به جرم سرقت بازداشتید.
ما که کاری نکردیم.
این پولی که دارم از راه دزدیدن توت‌فرنگی به دست اومده!
حالت خوبه؟
خوبم.
حالت خوب می‌شه. لطفاً یه کم صبر کن.
آه، من می‌شناسمش!
فرار کردن هیچ فایده‌ای نداره.
نگوین، چان، و هو، ما می‌دونیم شما کی هستید.
دَن، لطفاً ترجمه‌اش کن.
این در نهایت عدالت نیست.
دست‌هات رو بذار پشت سرت.
بجنب!
لعنتی.
از این استفاده کن.
ایست! وگرنه کارت تمومه!
خیلی خب، بنی... کوگانه... تو به جرم دزدیدن توت‌فرنگی‌ها بازداشت هستی.
تکون نخور، دزد توت‌فرنگی.
نذارید فرار کنه. تکون نخور.
احمق! تو اون موقعیت یا باید نیروی کمکی می‌خواستی یا بلافاصله به من گزارش می‌دادی!
بله، متأسفم.
اجازه دارم مردی رو که فرار کرد دنبال کنم؟
معلومه. وقتی پات به یه پرونده باز شد، باید خودت حلش کنی، به هر قیمتی!
این یعنی حس غرورِ یه پلیس.
کارت رو تموم کن.
سروان، تماسی از رئیس بخش جرایم سازمان‌یافته در ستاد فرماندهی دارید.
ستاد فرماندهی؟
معذرت می‌خوام که منتظر نگهتون داشتم. من کوروساکی آتسوشی هستم.
بله، متوجه شدم. روز خوش!
همه گوش کنید! ما از این پرونده کنار می‌کشیم.
چی می‌خوان؟
می‌خوان اعتبارش رو به اسم خودشون بزنن؟
یه روزی می‌فهمی.
به هر حال، شما دو تا، برید به بخش جرایم سازمان‌یافته کمک کنید.
برای چی؟
برای شناسایی چهره‌ی مردی که فرار کرد.
دلم براتون می‌سوزه.
ستاد فرماندهی پلیس استان یاماناشی
ببخشید.
من یوشیوکا از کلانتری فوروتا هستم.
من هیاکوتاکه هستم.
رئیس بخش جرایم سازمان‌یافته تاکاتسو شوسی
این‌ها عکس‌های اعضای شینسوکای هستند.
اگر چهره آشنایی دیدی، به من بگو.
رئیس بخش جرایم سازمان‌یافته ایکه‌یاما ریوتو
ماکیمورا،
چی شده؟
آه، فکر کردم اون یه خارجی‌ه. اشتباه کردم. معذرت می‌خوام.
خودشه‌.
ممنون. می‌تونید برید.
یه تحقیق درست و حسابی می‌کنید، مگه نه؟
منظورت چیه؟
دقیقاً همون چیزی که گفتم.
دوباره بگو چی گفتی! تاکاتسو،
گمشید برید، تازه‌کارها.
بله، ببخشید.
موبو هنوز متوجه نشده، اما زندگی دومش داره کمی با زندگی اولش متفاوت می‌شه.
آه، سائکی.
سلام.
حالا که فکرش رو می‌کنم، شب جشنواره بهش نزدیک شدی، مگه نه؟
هی، الان دیگه اون موضوع رو پیش نکش.
باید به پلیس گزارش بدی.
بس کن. اون‌طوری که فکر می‌کنی نیست.
اون آزار کلامی بود. جرمه.
لطفاً آروم باش.
آها، همه اینجا هستن.
یوشیوکا،
من تو رو می‌شناسم؟
من همینم که هستم.
چطوره یه روز چهارنفری با هم بریم بیرون یه چیزی بخوریم؟
همه‌مون تازه‌کاریم، بیاین اطلاعات‌مون رو با هم رد و بدل کنیم. میساکی، تو هم بیا.
متأسفم، ولی یوشیوکا اهل این حرف‌ها نیست.
یه ایزاکایا هست که یه رامن مخفی داره که حرف نداره.
رامن...
و اون ایزاکایا کلی امتیاز مثبت گرفته.
بریم. تو هم میای؟
واقعاً؟ خب پس، بیاین شماره‌هامون رو به هم بدیم. میساکی، تو هم بیا.
عکسِ رامن‌ئه. واقعاً رامن دوست داری، مگه نه؟
واقعاً همینه! خیلی بامزه‌ست!
حتماً همینه. گرفتیش؟
گرفتمش.
اون مال منه.
از اینجا به بعد چه بلایی سرِ عشقش میاد؟
تلاشت رو بکن، موبو! تسلیم نشو، موبو!
قسمت بعدی گوش کن هیاکوتاکه، سریع نتیجه‌گیری نکن که یه
تصادف ساده بوده. فهمیدم. این یه تصادفه. حتی با یه تار مو هم
می‌شه بلافاصله متهم رو شناسایی کرد. منظورت چیه؟ اگه می‌تونستی
به نقطه شروع برگردی، دوست داشتی چی رو دوباره انجام بدی؟