‫♪ آیا کاروان فکستنی دارین ♪ ‫♪ که باید قطعاتش تعویض بشه؟ ♪
‫♪ اگه باورتون می‌شه بگم، ♪ ‫♪ ما قطعات کاروان بروبچ خرفتیم. ♪
‫♪ کلی خرت و پرت داریم ♪ ‫♪ که همه رو آنلاین می‌فروشیم. ♪
‫♪ اگه سفارش بدین، ♪ ‫♪ به موقع دستتون می‌رسه. ♪
‫♪ ضمنا می‌تونین بهمون اعتماد کنین، ♪ ‫♪ چون جنس‌هامون حرف نداره. ♪
‫♪ اگه یونیتتون مشکل داره، ♪ ‫♪ ما با کمترین قیمت جورش می‌کنیم. ♪
‫♪ اگه کلا کاروانتون مشکل داره، ♪ ‫♪ قطعات لازمتون پیش ماست. ♪
‫♪ ما دو تا جوونیم که عین شما ♪ ‫♪ آرزوهامون رو دنبال می‌کنیم. ♪
‫♪ پس بیاین از فروشگاه آنلاین ما خرید کنین. ♪
‫♪ با ما دو نفر هیچ غم و غصه‌ای ندارین! ♪
‫♪ بزرگ‌تر شدیم، ولی هیچ فرقی نکرده. ♪
‫♪ از بچگی همیشه پشت همدیگه بودیم. ♪
‫♪ نمی‌خوام توی آلبرتا بمیرم. ♪
‫♪ نمی‌خوام تا حالم بهتر نشده بمیرم. ♪
‫♪ نمی‌خوام توی آلبرتا بمیرم. ♪
‫♪ ولی هیچ‌وقت هم از اینجا نمی‌رم. ♪
‫♪ پس می‌خوام تا ابد زنده بمونم. ♪
‫[قسمت چهارم]
‫چهارچوب در پوسیده.
‫ترسا، این برچسب سبز رو ‫می‌ذارم روی کامپیوترت.
‫هر وقت بسته‌بندیش کردی ‫بهم بگو تا کد رهگیری بگیرم.
‫باشه، حتما.
‫سلام، چطوری؟
‫اون عکس‌هایی که فرستادی رو دیدم.
‫امروز ۲۵۰۰ تا پیامک جواب نداده...
‫و با ۱۴۷ تماس از دست رفته دارم.
‫گفتی قیمتش چنده؟
‫عالیه، دستت درد نکنه.
‫تابستون عجیبی بود.
‫اوضاع بروبچ خرفت خیلی شلوغه.
‫کلا وقت کم داریم.
‫یه خانه وحشت کامل داریم ‫که باید تمومش کنیم.
‫کلی پول پای این ساختمون دادیم ‫و کل تابستون رسما...
‫داشتیم کارهای چرت و پرت می‌کردیم.
‫بابا هم اینجاست و احتمالا کمک می‌خواد.
‫آره، واقعا وقت کم داریم.
‫نمایشگاه وگرویل احتمالا...
‫بزرگ‌ترین مراسم سالانه توی وگرویله.
‫جمعیت ۵ هزار نفریمون ‫یهو به ۱۵ هزار نفر می‌رسه.
‫هم واسه شهر عالیه، هم خیلی حال می‌ده.
‫ما هر سال توی رژه وگرویل ‫یه شناور می‌سازیم،
‫فقط هر سال گند می‌زنیم ‫و یادتون می‌ره رژه داره برگزار می‌شه.
‫حالا هم سرمون شلوغه. خانه وحشت داریم. ‫شانس آوردیم قول رژه رو دادیم.
‫[شهر وگرویل]
‫اینجا شورای شهر وگرویله.
‫این هم منم.
‫ما به شهر اوکراینی‌ها معروفیم.
‫مثلا تخم‌مرغ‌هامون خیلی معروفه.
‫پنجاهمین سالگرد پیسانکا همین هفته پیش بود.
‫نمایشگاه روستایی وگرویل هم ‫چند روز دیگه با یه رژه شروع می‌شه.
‫آره، بروبچ خرفت معمولا یه نوع شناوری دارن.
‫از شناورهای قبلی بروبچ خرفت چیزی یادت میاد؟
‫آم... کتی، می‌خوای بیشتر توضیح بدی؟
‫حتما.
‫پسرها خودشون خاصن و...
‫ای بابا.
‫بابا؟ اینجایی؟
‫آره، چه خبره؟
‫اومدم ببینم اوضاع چطوره، چقدر پیش رفتی.
‫گندش بزنن، کلی کار مونده.
‫حدود دو ماه و نیم تا شب افتتاحیه ‫پیاده‌روی وحشت وقت داریم.
‫بیست تا اتاق داریم که باید توی ‫یه ساختمون ۷۵۰ متری بسازیم.
‫برنامه‌مون فشرده است.
‫فکر می‌کنی آماده می‌شه؟
‫حساب‌کتاب نکردم. ‫اگه واسه هر اتاق ۵ روز بذاریم، ضرب در...
‫خدایی واسه یه اتاق زیادیه.
‫- تا تموم بشه. ‫- آره.
‫می‌شه ۲۰ روز، حسابش چقدر می‌شه؟
‫من که ترک تحصیل کردم.
‫ریاضیم خوب نیست.
‫بیست ضرب در پنج، ‫فکر نکنم برسه. می‌شه صد روز.
‫یا خدا.
‫- چند روز توی هفته کار داره؟ ‫- سی، شصت، هفتاد روز.
‫خیلی‌خب.
‫قدم بعدی چیه؟
‫فقط... تمرکز کنیم و بچسبیم به کار.
‫- کمک می‌خوای؟ ‫- هنوز کلی وسایل لازم داریم.
‫- خیلی‌خب. ‫- آره.
‫اگه بدون دکور بری توی خانه وحشت ما،
‫می‌گی: اینجا دیگه چه خراب‌شده‌ایه‌؟
‫یعنی دیوار هست. ولی بدون دکور...
‫نه صحنه‌ای هست، نه تم داره.
‫رسما فقط از این اتاق می‌ری اون اتاق ‫و می‌گی: این دیگه چه کوفتیه؟
‫دکور لازمه. خانه وحشت به همین دکورهاشه.
‫خب، امیدوارم بتونیم یه‌کم خرت و پرت ‫واسه پیاده‌روی وحشت بخریم...
‫دلم می‌خواد ببینم اینجا چی دارن.
‫بابا مسئولیت گرفتن ‫تمام دکورها رو به ما داده.
‫گفت تا زمانی که دکورها رو داشته باشم، ‫می‌تونم ردیفش کنم.
‫عه، این خرده‌ریزها رو ببین، ‫فلز زنگ‌زده واسه اتاق انباره.
‫بشکه بارون.
‫آره، گمونم خوبه.
‫فرغون رو ببین. ‫این همه آهن‌قراضه.
‫همه می‌دونیم داوسون بالاخره پیداش می‌کنه.
‫هر موقع می‌شینه توی مستراح، ‫اجناس فروشی رو نگاه می‌کنه.
‫هر بار می‌گم: داوسون، تو... ‫می‌گه: آره، دیدمش.
‫- راستی داوسون، تو... ‫- آره، دیدم.
‫- پخ! ‫- یا خدا!
‫- کمد ترسناک. ‫- نه بابا.
‫گمونم بتونیم کل خانه وحشت رو...
‫با همین خرت و پرت‌ها بسازیم. ‫سر قیمت همه‌اش چونه می‌زنم و...
‫- خانه وحشت رو بسازم. ‫- باشه. به درک.
‫- بریم چونه بزنیم. چونه می‌زنیم. ‫- خیلی هیجان دارم.
‫این‌همه جنس خوب رو نگاه!
‫نظرت چیه‌؟
‫- لامصب. ‫- تنوعش بد نیست.
‫می‌تونم یه کاریش بکنم.
‫تابوت داریم. ‫واسه انبار هم نعل اسب داریم.
‫کمدها رو داریم. ‫مثلا یکی می‌تونه از کمد بپره بیرون بگه پخ!
‫- خب، خوشم اومد. ‫- خدایی انگار این تسخیر شده.
‫پیدا کردن جنس واسه خانه وحشت سخته، ‫چون خیلی‌ها فکر می‌کنن...
‫ما دنبال وسایل هالووین می‌گردیم.
‫ولی طوری که ما خانه وحشت رو می‌سازیم، ‫اصلا هالووینی نیست.
‫طوریه که انگار داری ‫وارد یه خانه وحشت واقعی می‌شی،
‫که ترسناکه، مرموزه ‫و باعث می‌شه خودت رو خراب کنی.
‫بدون خون و خون‌ریزی و دل و روده.
‫آم...
‫مامان، اینجا رو ببین!
‫- عه، این‌ها رو از کجا آوردین؟ ‫- از حراجی گرفتیم.
‫یه‌کم پول دستمون اومد، ‫واسه همین تصمیم گرفتیم...
‫- از حراجی جنس‌ها رو بگیریم. ‫- یادته که یدک‌کش‌ها رو...
‫- می‌بردیم حراجی؟ ‫- آره.
‫خب، مجبور شدیم یه مقدارش رو خرج...
‫- یه سری دکور کنیم. ‫- ای بابا.
‫- می‌دونی چیه‌؟ بدک نیست. ‫- دقیقا.
‫نمی‌دونم، به نظرم شبیه آت و آشغاله.
‫مثلا این... این دیگه چیه‌؟
‫شبیه یه چوب‌شور گنده می‌مونه.
‫انگار زگیل داره.
‫پیاده‌روی وحشت چیزی نبود ‫که من باهاش موافق باشم.
‫خوشم نمیاد که مجبوریم...
‫ماهیانه پول گاز و برق و آب بدیم.
‫واسه همین نه، من پایه نبودم.
‫فقط می‌تونم بپرسم ‫این‌ها چقدر براتون آب خورد؟
‫دوست داشتی چقدر ‫پای این چیزها پول می‌دادیم؟
‫من بودم حدودا صد و پنجاه دلار می‌دادم.
‫قطعا بالای هزار دلار ‫واسه این خرت و پرت‌ها بوده.
‫مسخره است. ‫رسما و کاملا مسخره است.
‫خدایی می‌شد این‌ها رو ‫از توی جوب هم پیدا کرد.
‫ولی ما وقت نداریم ‫بریم دور افتاده‌ترین جاها رو بگردیم.
‫ولی خب، به کارمون میاد.
‫- هرچی گیرمون میاد رو برمی‌داریم. ‫- ببینیم و تعریف کنیم.
‫هفتصد و پنجاه متر فضا داریم ‫که باید پر بشه و این وسایل...
‫صرفا یه مترش رو پر می‌کنه.
‫تهش پول همینه دیگه.
‫من اصلا خودم رو ‫درگیر این چیزها نمی‌کنم.
‫کَم وقتی پای پول میاد وسط اصلا تعطیله.
‫فقط بهم پیام می‌ده: ‫ترسا، کارتم موجودی نداره.
‫خب، انقدر پول خرج نکن دیگه.
‫خدایی حتی نمی‌دونم...
‫توی حسابم چقدر دارم. جدی می‌گم.
‫فکر نکنم اصلا ‫بلد باشه کارت به کارت کنه.
‫بلد نیست بره بانک پول برداره، مثلا...
‫حتی ایمیل هم نداره.
‫مثلا نمی‌دونه چطوری قبض‌ها رو بده.
‫هیچی بارش نیست. مطلقا.
‫- خب، بریم سر کار. ‫- آره، من هم باید برم.
‫- خیلی‌خب. ای بابا. ‫- مواظب باشین.
‫کی این‌ها رو خالی کنه؟
‫نه جدی. کی قراره خالیشون کنه؟
‫دیگه باید بریم سراغ ساخت شناور.
‫باید از یه کاروان خفن ‫استفاده کنیم. طرح باز.
‫نصفش رو دست نزن.
‫- می‌تونیم چمن مصنوعی بذاریم. ‫- می‌تونیم توالت رو بذاریم اون...
‫بالا روی کاروان، ‫بعد یه آدمک بذاریم که اونجا نشسته.
‫از ایده توالت خوشم اومد، ‫ولی یکی هم روش نشسته باشه.
‫اینجا چه خبره دیگه؟
‫- بوبا! ‫- جلسه ایمنی گذاشتن؟
‫بوبا!
‫«بوبا» توی اوکراینی یعنی مادربزرگ.
‫مادربزرگ عادی صدام نمی‌کنن، متوجین؟
‫بوبا صدام می‌کنن.
‫اوکراینی بودن برام خیلی مهمه.
‫مامانم یه بوبای اصیل اوکراینیه.
‫از اون مدل‌هاست که نباید ‫باهاش در بیفتی، وگرنه بیچاره‌ای.
‫بوبا یعنی این.
‫- چه خوب شد اومدی! ‫- خب، اومدم ببینم...
‫اومدم ببینم پسرهای موفقم ‫دارن چیکار می‌کنن.
‫- کلی موفقیم. حسابی موفقیم. ‫- مشغول کاریم.
‫- باز که نشستین. ‫- بیا بشین.
‫دارین پول در میارین؟
‫داریم فکر می‌کنیم چطوری پول در بیاریم.
‫داریم به ایده‌های جدید ‫برای ویدیو فکر می‌کنیم.
‫اصلا سمتش نرو، اصلا.
‫وای، بوبا سر ویدیوها و محتوامون شاکی می‌شه.
‫اینجا رو داریم که به فنا رفته!
‫این بالا هم که به فنا رفته!
‫ولی ما براتون ردیفش می‌کنیم.
‫انقدر یخچال داریم که می‌تونیم ‫باهاشون بولینگ بازی کنیم!
‫لامصب!
‫باید یه‌کم کمتر فحش بدین.
‫یه بار توی یکی از ویدیوهاتون ‫فقط داشتین می‌گفتین «لامصب» و «گندش بزنن».
‫- یعنی تهش چهار تا فحش بدیم؟ ‫- آره، بیشتر نشه.
‫تو رو خدا بیشتر نشه.
‫خب، حالا که فهمیدیم حد مجاز چهارتاست،
‫چند تا کار جدی داریم ‫که باید درباره‌شون حرف بزنیم.
‫نمایشگاه بزرگ وگرویل داره میاد
‫- رژه بزرگ هم در پیشه. ‫- شناور دارین؟
‫داشتیم بهش فکر می‌کردیم.
‫- هنوز نساختین؟ ‫- نه.
‫ای خدا.
‫می‌خوای بیای سر رژه...
‫بهمون کمک کنی؟ ‫می‌تونی پداهه رو پرت کنی...
‫- بندازی وسط جاده. ‫- آره، پیروگی از رو شناور.
‫- عه، این کار رو می‌تونم بکنم. ‫- جدی؟
‫حدود ۶۰۰ تا پیروگی آب‌پز می‌خوایم.
‫بخرید، بپزید، من هم پرت می‌کنم!
‫گمونم قطعا سوگلی بوبا منم.
‫خیلی با بوبا وقت می‌گذرونم. ‫شاید دلیلش همین باشه.
‫این هم می‌دونم که احتمالا بیشتر ‫زنگ می‌زنم و باهاش حرف می‌زنم.
‫عجیبه که بتونی سوگلی باشی ولی ‫انقدر که من زنگ می‌زنم، بهش زنگ نزنی.
‫از گوشیم متنفرم.
‫به نظرت یه شناور حرفه‌ای چه شکلیه؟
‫- آره. ‫- با کمتر از چهارتا فحش.
‫یه چیزی که شیک و قشنگ باشه. ‫چرت و پرت نباشه.
‫- چی باعث می‌شه شیک بشه؟ ‫- آره، شیک بودنش به چیه؟
‫مثلا شرشره بذاریم؟
‫- قشنگ باشه دیگه، شیک باشه. ‫- با شرشره؟
‫فرقی نمی‌کنه، فقط تصورش کنین.
‫نظرت درباره نورافشانی چیه؟
‫- نورافشانی دیگه چیه؟ ‫- مثلا...
‫- عین آتیش‌بازیه. ‫- از این غلط‌ها کنی خودت رو آتیش می‌زنم.
‫بگذریم...
‫خب، حله. من که خیلی ذوق دارم.
‫شاید جایزه بهترین شناور رژه رو بردیم. ‫همه‌چی ردیفه.
‫به نفعتونه آدم باشین.
‫- فعلا. ‫- خداحافظ بوبا.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫شاید همه رو غافلگیر کنن ‫و یه چیز واقعا جالب درست کنن.
‫ای خدا، نمی‌دونم قراره ‫چه دسته‌گلی به آب بدن.
‫شماره سفارشش رو داری؟
‫آم...
‫شاید داوسون بتونه ‫یکی از رو یخچال بکشه بیرون که...
‫- توی توی انبار داریم. ‫- آره، فکر خوبیه.
‫جیم.
‫بله؟ باز چه مرگته؟
‫- این شماره چنده؟ ‫- این شماره دوئه.
‫پسر، هفته دیگه باید سراغ سومی بریم.
‫- چه خبر؟ ‫- سلام، صبح به خیر. اوضاع چطوره؟
‫- صبح به خیر. ‫- یه پاتیل آوردم.
‫- خیلی‌خب، ببخشید کم‌کاری کردم. ‫- اشکالی نداره.
‫از بس که سرم شلوغه. ‫باید شر این یدک‌کش‌های قراضه رو کم کنم...
‫چون رسما داریم پولامون رو دور می‌ریزیم...
‫که همینطوری توی حیاط افتادن. ‫باید به مامانم توی ایمیل‌ها کمک کنم.
‫یه سری سوال داره که باید کمکش کنم.
‫باید وسایل بزرگ رو ‫واسه ترسا پیدا کنم و ببرم پیشش.
‫باید همه‌چی رو دوباره تست کنم ‫یا بفهمم چه پستی بذارم.
‫این شناور رژه رو هم که باید درست کنم.
‫داوسون؟ ای وای، چقدر راحت پیدات کردم.
‫- جگر! ‫- چیکار می‌کنی؟
‫- کار می‌کنم. تو چیکار می‌کنی؟ ‫- کار می‌کنی؟
‫یه خبر خیلی عجیب شنیدم.
‫بابا واسه خانه وحشت... ‫اتوبوس شهری خریده.
‫آره، فکر می‌کنه دکور خیلی خفنی می‌شه.
‫ولی مسئولیت آوردنش رو به ما داده.
‫می‌دونی ظرف دو روز ‫باید شناور رژه رو بسازیم؟
‫واسه اینکه مقایسه کنی،
‫ساخت هر اتاق معمولا سه روز طول می‌کشه.
‫این اتوبوسه... آره، شاید آوردنش سخت باشه.
‫اگه بیاریم، بذاریم اونجا، ‫خودش یه اتاق کامل می‌شه.
‫پس به همون اندازه‌ای ‫که وقت می‌بره یه اتاق بسازیم،
‫این اتوبوس خودش صاف میاد، ‫یه اتاق کامل می‌شه.
‫می‌خوای کل روز رو ‫واسه آوردن اتوبوس هدر بدی؟
‫- چهل و پنج دقیقه‌ای جمع می‌شه. ‫- ای بابا.
‫- خدایی چهل و پنج دقیقه می‌شه. ‫- به نفعته که اتوبوسه...
‫انقدر قشنگ باشه که بشه ‫توی شناور رژه هم ازش استفاده کرد.
‫چون اگه درگیر اتوبوس بشیم، ‫اصلا وقت نمی‌کنیم شناور رو درست کنیم.
‫- ابزار و وسایلت رو بردار. ‫- همه توی وانته.
‫آره. تو کلا دو تا پیچ‌گوشتی ‫و کلی نوشیدنی داری.
‫به درک. بریم که رفتیم.
‫یا خدا، اینجا چی داریم؟
‫اتوبوس شهری.
‫یا خدا... پسر عمرا امروز وقت کنیم...
‫این اتوبوس رو تکون بدیم.
‫حالا بذار یه امتحانی بکنیم.
‫چهل و پنج دقیقه‌ای؟
‫خب حالا.
‫توی ۴۵ دقیقه خیلی کارها می‌شه کرد.
‫توی ۴۵ دقیقه چیکار می‌کنی؟
‫می‌تونم لونه پرنده بسازم، ‫هشت تا هم نوشیدنی می‌خورم.
‫می‌تونی توی ۴۵ دقیقه اتوبوس ردیف کنی؟
‫گمونم با انرژی درست ‫و ابزارهای درست، شدنی باشه.
‫پیجر برای بابا، این اتوبوس رسما داغونه.
‫گمونم ۴۵ دقیقه طول می‌کشه ‫تا یه ماکارونی ساده درست کنم.
‫اون دقیقا هفت دقیقه است. ‫من تایمر می‌ذارم.
‫حداقل یه تلاشی کنیم، ‫شاید روشن شد.
‫خیلی‌خب.
‫- چیزی دستت رو گرفت؟ ‫- هیچی به هیچی.
‫این تاثیری نداره؟
‫اصلا.
‫فکر نکنم بچه‌ها بتونن روشنش کنن.
‫چه خبر؟
‫- خبری نشد؟ ‫- برق نداره.
‫هیچیش کار نمی‌کنه.
‫اصلا و ابدا.
‫- کابل باتری به باتری داری؟ ‫- شاید داشته باشم.
‫- دو تا پیچ‌گوشتی چی؟ ‫- نه، اصلا.
‫بی‌خیال. فقط پرش کنیم، ‫بکسل کنیم، گازش رو بگیریم.
‫پر، بکسل، گاز.
‫نمی‌دونم بنزین داره یا نه.
‫آها!
‫حالا قشنگ شد!
‫نمی‌دونم چرا احساس می‌کنم ‫هیچی درست پیش نمی‌ره،
‫هیچی. هیچی درست نیست.
‫آره، جواب داد.
‫فقط می‌کشیمش اون‌ور ببینیم چی می‌شه.
‫حاضری؟
‫یه‌کم برو جلو.
‫آها، ایول.
‫ایولا!
‫همینه!
‫یوهو!
‫فکر نکنم جا بشه.
‫اگه اتوبوس جا نشه، مجبوریم جاش بدیم.
‫به زور بچپونیم.
‫می‌کوبمش توی ساختمون...
‫که ملت بتونن از وسط اتوبوس له‌شده، ‫وارد تور ترسناک بشن.
‫یه‌کم برو چپ.
‫داره می‌ره.
‫محاله جا نشه.
‫باید چپوند.
‫- این‌وری؟ ‫- آره، نزدیک اون دیواره شو.
‫گازش رو بگیر! گازش رو بگیر!
‫یوهو!
‫باورم نمی‌شه!
‫دل تو دلم نیست ‫ببینم به کجا می‌رسه.
‫یا خدا، کاملا جا شد!
‫وای...
‫همینه پسر!
‫رسید! رد شد!
‫- دمش گرم! ‫- خیلی باحال بود.
‫آم، ۴۵ دقیقه که نبود،
‫یه روز کامل وقت گرفت.
‫ضمنا، ما هنوز حتی کار ‫شناور رو شروع هم نکردیم.
‫هیجان‌زده نیستی که چقدر تمیز جا شد؟
‫من می‌گم این رو واسه اکتبر می‌خواستیم. ‫ولی شناور رو واسه دو روز دیگه می‌خوایم.
‫من هم می‌گم گور بابای شناورت. ‫اصلا نباید قبول می‌کردیم.
‫خب، اگه موافقین ‫من می‌رم سراغ اون کار...
‫باشه، تموم شد دیگه. ‫بهت گفتم که قراره حال بده.
‫آره، تو راست می‌گی.
‫آماده‌ای شناور رژه رو تموم کنیم؟
‫معلومه.
‫- عالیه. ‫- خب.
‫قطعا قبل از تور ترسناک، ‫قول شناور رژه رو داده بودیم.
‫من احتمالا داشتم کادوی ‫کریسمس باز می‌کردم و می‌گفتم:
‫آره، یه شناور می‌سازم. حالا کو تا اون موقع؟
‫- به نظرت امروز براش وقت داریم؟ ‫- آره.
‫خب، می‌دونی چیه‌؟ ‫ما کلا دقیقه نودی هستیم.
‫فقط ردیفش می‌کنیم، نمی‌دونم چطوری.
‫ولی معمولا تهش جور می‌شه.
‫- عالیه. ‫- بهتر شد.
‫شیشه‌اش حتی نشکست.
‫مواظب سرت باش.
‫باریکلا!
‫به نظرت بوبا از این ‫کاری که کردیم، خوشش میاد؟
‫من می‌گم... به نظرم شیک می‌شه.
‫شبیه یه تپه آشغاله.
‫تا فردا وقت داریم ‫همه‌چی رو جمع‌وجور کنیم.
‫گمونم باید از یکی کمک بگیریم.
‫بریم کمک بگیریم.
‫- بزنین بریم! ‫- برو که رفتیم!
‫همین رو می‌خوایم.
‫سه سوته تموم می‌شه.
‫عالی، چقدر سریع داره پیش می‌ره.
‫وای! ایول!
‫گفت: میای توی کار یدک‌کش کمک کنی؟
‫گفتم چرا که نه؟
‫داریم هر جوری که شده، ‫سعی می‌کنیم خوشگلش کنیم.
‫که راه بیفته.
‫رد رنگ نمونه! رد رنگ نمونه!
‫دمت گرم پسر!
‫گمونم قراره یکی از شلخته‌ترین...
‫شناورهای رژه بشه، ‫اون که حتما! حتما!
‫بنر رو باش!
‫- خیلی داره قشنگ می‌شه. ‫- شیکه.
‫به نظرم شیک یعنی بزرگ‌ترین رینگی ممکن رو ‫روی ماشین بندازی و...
‫- با رینگ بزرگ دور بزنی. ‫- با کبوتر. کبوتر هم لازمه.
‫چند تا شرشره خوشگل می‌خواد.
‫بعضی‌ها می‌گن استعدادم ذاتیه، ‫بعضی‌ها می‌گن اکتسابی بوده.
‫گمونم هر کاری توی این دنیا بکنم...
‫ته شیک و پیک بودنه.
‫قشنگ شد.
‫گمونم واسه رژه فردا آماده‌ایم.
‫دمتون گرم رفقا. ‫همگی خسته نباشین.
‫هیچ‌کس توی دنیا به اندازه ‫مردم یه جامعه کوچیک،
‫به فکر محله‌اش نیست.
‫خیلی قشنگه.
‫گمونم وگرویل...
‫کارش رو توی دور هم جمع کردن مردم...
‫واقعا، واقعا، واقعا خوب انجام داده.
‫ما همین خیابون زندگی می‌کنیم، ‫واسه همین پیاده اومدیم،
‫نیمکت رو رزرو کردیم.
‫خوشم میاد برم رژه.
‫- بچه‌ها کلی نقل و نبات می‌گیرن. ‫- آره.
‫آخ‌جون!
‫ایول، شکلات مجانی. سال انتخاباته.
‫ازشون خواستم یه‌کم شیکش کنن، ‫ولی نمی‌دونم موفق شدن یا نه.
‫چون نمی‌دونم اصلا معنی شیک رو می‌دونن یا نه.
‫خنده‌دار می‌شه. ‫قطعا باعث خنده می‌شه.
‫ایول!
‫ایولا!
‫واقعا روزهای پیسانکا رو دوست دارم.
‫- می‌تونی بری نوشیدنی بخوری. جشن بگیری. ‫- جشنه دیگه.
‫- نوشیدنی سیب‌زمینی دارن. ‫- بند موسیقی میارن و...
‫- آکاردئون می‌زنن. ‫- عاشق اون نوشیدنی‌ام.
‫می‌دونی، به نظرم خیلی خفن شده.
‫امیدوارم بوبا هم به اندازه من...
‫- ازش خوشش بیاد. ‫- آره. من هم همینطور.
‫خودشونن؟ همینه که داره میاد؟
‫اون بالاش چیه؟
‫برای من خیلی مهمه ‫که بوبا رو سربلند کنیم.
‫بوبا اوکراینیه. ریشه اوکراینی داره.
‫عاشق جشن و آکاردئونه. ‫جونش واسه این چرت و پرت‌ها در می‌ره.
‫البته چرت و پرت نه. ‫منظورم اینجور کارها بود.
‫به خاطر بوبا مودب می‌شیم. ‫عاشق آکاردئون روی شناور رژه است.
‫گمونم چیزی که بیشتر از همه ‫غافلگیرش کنه همینه. پولکا.
‫- آها! آها! ‫- یوهو!
‫بوبا!
‫یوهو! باریکلا جگر! آفرین! آفرین!
‫وای... این رو واسه تو آوردم! ‫ای جان!
‫آها، حتی داوسون هم اومده وسط!
‫برات پیروگی آوردم! پداهه!
‫- آهنگ چطوره؟ ‫- نظرت درباره شناور چیه؟
‫خیلی بهتون افتخار می‌کنم پسرها.
‫- وای، مرسی بوبا! ‫- خیلی مهربونی!
‫فعلا بوبا، بعدا می‌بینیمت!
‫عاشقتم بوبا!
‫- گمونم اشکش درآمد. ‫- لباس‌ها رو هم که پوشیده بودیم.
‫واکنش بوبا خیلی احساساتیم کرد.
‫خیلی قشنگ بود، خوشحال شدم دیدمش.
‫واقعا قشنگه.
‫آره، قشنگه.
‫قشنگه.
‫انتظارش رو نداشتم.
‫گمونم به خاطر اون غرور ‫فرهنگ و اصالت اوکراینی بود که...
‫واسه بوبا آوردیم. ‫ولی فکرش هم نمی‌کردم انقدر احساساتی بشه.
‫خیلی...
‫ببخشید. خیلی قشنگ بود.
‫هیچ‌وقت فکرش رو هم نمی‌کردم ‫همچین کاری برام بکنن. هیچ‌وقت.
‫قشنگه که بهش نشون دادیم ما هم ‫بعضی وقت‌ها می‌تونیم یه کار قشنگ...
‫که به نظر اون قشنگه، انجام بدیم. ‫نه اینکه فقط توی اینترنت فحش بدیم.
‫خیلی افتخار می‌کنم... چرا افتخار نکنم؟
‫پسرهای خوبی هستن.
‫خب رفقا، شناور خوبی ساختیم.
‫یوهو!
‫- شهربازی! ‫- ماشین‌های غذا رو نگاه کن!
‫- چه شهربازی قشنگیه! ‫- من عاشق شهربازی‌ام!
‫وای، مال من یه تخم‌مرغ کوچولو داشت.
‫- وای... ‫- خیلی ممنون. ریکی!
‫ببین عمو چی برات گرفته.
‫وای!
‫آدم درستش رو انتخاب کرد!
‫نگاه کن. حالم بهم می‌خوره.
‫آره، می‌دونستم.
‫بذار یه امتحانی کنم.
‫کارش درسته‌ها. ‫شاید مجبور شی صد دلار بهش بدی.
‫تمرکز مطلق رو نگاه کن!
‫خفه شو دیگه!
‫تا اینجا ۲۰ ثانیه شده.
‫قفل تمرکز شدی.
‫- یا خدا. ‫- برو داوسون، برو!
‫- وای، داره می‌لرزه! ‫- نه! طاقت بیار!
‫وای!
‫بد نبود.
‫محل نوشیدنی کجاست؟
‫موضوع اصلی همینه. اینجاست.
‫تفریح مورد علاقمه.
‫چه کابوس تمام‌عیاری بود.
‫انقدر وضع خرابه که اصلا ‫نمی‌دونم از کجا شروع کنم.
‫آره، اوضاع قشنگ از کنترل در رفته.
‫وقتی انقدر کار سرمون ریخته، ‫رسما آدم دیوونه می‌شه.
‫ولی من یه هدف دارم که ماه اکتبره. ‫پس باید تور وحشت رو سر وقت تموم کنم.
‫ولی قطعا وقت خیلی کمه.
‫رسما حالم بهم می‌خوره.
‫♪ بزرگ‌تر شدیم، ولی هیچ فرقی نکرده. ♪
‫♪ از بچگی همیشه پشت همدیگه بودیم. ♪
‫♪ نمی‌خوام توی آلبرتا بمیرم. ♪
‫♪ ولی هیچ‌وقت هم از اینجا نمی‌رم. ♪
‫♪ پس می‌خوام تا ابد زنده بمونم. ♪