« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫«صد سال تنهایی»
‫این یک تلاش خسته‌کننده بود،
‫اما در تاریخ تعیین شده برای مراسم،
‫رمدیوس به اندازه هر یک از خواهرانش
‫در امور دنیا ماهر بود.
‫ربکا
‫حتی نامه‌های پیترو هم نمی‌تونن ‫زیبایی تو رو به درستی توصیف کنن.
‫جولیا؟
‫پیترو کجاست؟
‫می‌خوام قبل از عروسی ببینمش.
‫این لباس رو که واسه عروسی نمی‌پوشی، درسته؟
‫اینجا.
‫نباید زندگی رو در همه‌جا ‫تحت سلطه قرار داد.
‫زندگی.
‫امروز نه، خوزه آرکادیو.
‫امروز نه.
‫ازدواج بخش آسونشه.
‫آروم باش.
‫آئورلیانو، حلقه رو بگیر. ‫بعد از من تکرار کن.
‫من، آئو...
‫حلقه افتاد.
‫از اون روز به بعد
‫متانت طبیعی و آرامشی که
‫رمدیوس همیشه در برابر ‫ناملایمات داشت آشکار شد.
‫من، آئورلیانو بوئندیا، تو را...
‫رمدیوس موسکوته، به عنوان همسرم برمی‌گزینم.
‫قول میدهم باوفا باشم...
‫تا وقتی مرگ ما را از هم جدا کند.
‫من، رمدیوس موسکوته، تو را
‫آئورلیانو بوئندیا، به عنوان شوهرم برمی‌گزینم.
‫قول میدهم باوفا باشم
‫در بیماری و سلامت
‫تا وقتی مرگ ما را از هم جدا کند.
‫چیکار کردی؟
‫بذارید الگویی واسه همگی ما باشه.
‫تا همه چیز در مسیر درست بمونه،
‫درست مثل جناب آپولینار موسکوته ‫که ما رو به ماکوندو آورد.
‫من اکنون شما رو زن و شوهر اعلام می‌کنم.
‫- از هیچ تلاشی دریغ نکردن. ‫- آره.
‫اینا خونواده‌های مارکز و ویزبال هستن.
‫شب بخیر.
‫می‌دونم شما برخی از بنیانگذاران هستید.
‫همینطوره. گرینلدو مارکز.
‫خوشبختم از آشنایی‌تون.
‫پدر نیکانور رینا این افتخار رو به ما دادن
‫که فعالیت‌های معنوی‌شون رو در سانتا مارتا ‫رها کنن تا در اینجا کنار ما باشن.
‫خانم موسکوته، نیاز نیست اینو بگی.
‫باور کنید، من باعث افتخارمه.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- از آشنایی‌تون خوشحالم. ایزابل.
‫نظرتون درمورد شهر چیه؟
‫همونطور که تصور می‌کنید
‫الان با حضور خداوند بهتر هم شده.
‫- همراه من بیاید. ‫- ممنون.
‫فکر کرده کیه؟
‫آروم باش. آروم باش.
‫خانم اورسولا، نمی‌تونم تصور کنم به تنهایی ‫چه کارها و تلاش‌هایی
‫برای حفظ این خانواده انجام دادید.
‫خوشبختانه با کار و تلاش ‫بیگانه نیستم، جناب نیکانور.
‫قطعا.
‫هنوز هردوتون رو دعا می‌کنم.
‫مادرم کجاست؟
‫ما وقتی که باید بمیریم نمی‌میریم، ‫بلکه زمانی که بتونیم می‌میریم.
‫ما وقتی که باید بمیریم نمی‌میریم...
‫بلکه زمانی که بتونیم می‌میریم.
‫رمدیوس خودشو به کار خسته‌کننده و طاقت‌فرسای
‫مراقبت از خوزه آرکادیو بوئندیا مشغول کرد.
‫موها و ریشش رو از شپش پاک می‌کرد.
‫و در ماه‌های آخرش
‫تونست باهاش ارتباط برقرار کنه.
‫متوس؟ ترس؟
‫ازش نمی‌ترسی؟
‫مورچه‌ها، اگه از اینور بیاید ‫هیچکس شما رو نمی‌بینه.
‫ولی اگه از اون مسیر برید...
‫مراقب باش.
‫متوجه منظورم شدین؟
‫ورودش نسیم شادی رو به خانواده بوئندیا آورد.
‫رمدیوس، بیا اینجا.
‫می‌خوایم درست کردن آبنبات رو یاد بگیریم.
‫صبح بخیر، دنیا.
‫اون شبیه گردبادی از تندرستی ‫در امتداد راهروها بود.
‫صبح بخیر، خوزه آرکادیو.
‫صبح بخیر، رمدیوس.
‫صبح بخیر، ویزیتاسیون.
‫صبح بخیر.
‫صبح بخیر، اورسولا خانم.
‫صبح بخیر، فرزندم.
‫آئورلیانو انگیزه‌ای رو که برای ‫زندگی نیاز داشت در اون پیدا کرد.
‫تو درستش کردی؟
‫اینجا فضای خصوصیه.
‫عذر می‌خوام، آرکادیو.
‫گفتم شاید یکم قهوه بخوای.
‫اون...
‫ممنون.
‫آخرین کسی بود که آرکادیو ‫قبل از مردن بهش فکر می‌کرد.
‫رمدیوس، تکون نخور.
‫بهت نگفتم چون نمی‌خواستم ‫ازدواجت رو خراب کنه.
‫می‌دونم یه مشکله، آئورلیانو.
‫ولی من الانشم دوتا پسر دارم.
‫اون حقشه یه خونواده داشته باشه.
‫اشکال نداره.
‫ازش مواظبت می‌کنم.
‫ولی نباید بی‌خبر میومدی.
‫چیزی نیست.
‫عزیزم.
‫آئورلیانو.
‫چطور تونستی، آئورلیانو؟
‫واسه قبل از خواستگاریم از رمدیوس بود.
‫مهم نیست!
‫مجبورش می‌کنی یه بچه نامشروع رو بزرگ کنه؟
‫چی گفتی؟
‫اون پسر اسم بوئندیا روشه.
‫خوب گوش بده، اورسولا ایگواران،
‫هرگز بهت اجازه نمیدم اونجور که ‫با آرکادیو رفتار کردی باهاش رفتار کنی!
‫باشه.
‫ببینیم اون و پدر و مادرش چی میگن
‫وقتی بفهمن که تو یه پسر داری.
‫خواهیم دید.
‫اون اسم داره؟
‫اسم من و برادرم روشه.
‫آئورلیانو خوزه.
‫نیکانور رو راضی می‌کنم ‫فردا اونو غسل تعمید بده.
‫تا وقتی لطف خدا شاملمون بشه ‫و این مثل راز بمونه،
‫گمون نکنم مشکلی پیش بیاد. موافقی؟
‫موافقم.
‫به ملکوت الهی خوش اومدی.
‫همینه.
‫محکم بگیرش.
‫تا کی توی شهر هستید، پدر؟
‫می‌خوایم از این موقعیت استفاده کنیم ‫و برنامه‌ی عروسی‌مون رو بچینیم.
‫نیاز به عجله نیست، عزیزم.
‫پدر نیکانور تصمیم گرفته بمونه.
‫چیزی که اینجا وسط ناکجاآباد ‫بدست آوردید باورنکردنیه، خانم اورسولا.
‫چیزی که منو متعجب می‌کنه
‫اینه که در مدت 30 سال از تأسیسش
‫هیچکس به فکر ساخت کلیسا نیفتاده.
‫راستش هیچوقت نیازی به کلیسا
‫واسه مذاکره با خدا نداشتیم، جناب نیکانور.
‫خداوند مذاکره نمی‌کنه، خانم.
‫توی کتاب‌های مقدس این به وضوح بیان شده.
‫هیچوقت فکر کردین که اون طاعون ‫وحشتناک چندسال پیش
‫مجازات الهی بخاطر زندگی در گناه بوده؟
‫می‌خواید اورسولا از طرف ‫تمام ماکوندو جواب بده؟
‫نه، نه، به هیچ وجه. ابداً.
‫دیشب یه معبد رو توی خواب دیدم.
‫بزرگ‌ترین معبد توی کشور بود
‫با پنجره‌های شیشه‌ای رنگی ‫از کف زمین تا سقف،
‫مجسمه‌ی قدیس‌ها به اندازه انسان،
‫و یه ارگ.
‫یه ارگ مثل ارگ نوتردام.
‫قبلا سهم خودمون رو انجام دادیم.
‫بیاید امیدوار باشیم که ‫بقیه شهر هم مشارکت کنن.
‫به لطف خدا و کمک همه
‫احتمالا می‌تونیم تا سه سال دیگه افتتاحش کنیم.
‫ربکا از همه خوش‌شانس‌تر میشه.
‫عروسیت اولین مراسمی میشه ‫که توی اون کلیسا برگزار میشه.
‫نه!
‫منو ببخشید، پدر.
‫باعث افتخاره که توی اون کلیسا ازدواج کنیم،
‫ولی دلیلی نمی‌بینم که ‫اون همه مدت صبر کنیم.
‫اونجوری ازدواج‌تون توسط خداوند متبرک میشه.
‫درست میگه.
‫- رمدیوس و آئورلیانو متبرک نشدن؟ ‫- ربکا.
‫چرا باید سه سال صبر کنیم؟
‫آئورلیانو همینجا ازدواج کرد.
‫چون همه توی این خونواده ‫یک‌شبه محافظه‌کار شدن.
‫چی گفتی؟
‫گفتم که همه...
‫دهنت رو ببند!
‫ما اینجا همه‌چیزو ‫با همدیگه ساختیم، جناب نیکانور.
‫مطمئنم که اون کلیسا خیلی زود آماده میشه.
‫و تا دلتون بخواد وقت داریم
‫تا ترتیب مراسم ازدواجی که ‫لایقش هستید رو بدیم.
‫حق با رمدیوس بود.
‫مرد باسوادی هستی.
‫کی بهت یاد داده که اینطوری ‫وارد یه اتاق بشی؟
‫بدون دعوت.
‫ما موسکوته‌ها کنجکاویم.
‫چی می‌خوای؟
‫آرکادیو،
‫دولت بهمون منابع داده
‫تا یه مدرسه توی ماکوندو بسازیم،
‫ولی هنوز معلمی پیدا نکردم
‫که بخواد تمام وقت اینجا بمونه ‫و حواسش به اون تشکیلات باشه.
‫ببین، من دنبال کار
‫یا اینکه به کسی پاسخگو باشم نیستم.
‫اونقدر کار و مشغله دارم
‫که نمی‌تونم خودمو مشغول اون کارا بکنم.
‫نظرت چیه؟
‫هنوز منتظر یه عذرخواهی‌ام.
‫کجا میری؟
‫حالا یه اتاق اضافی دارید.
‫نمی‌خواد چیزی بگی.
‫خیلی وقت پیش باید می‌رفتم.
‫- عذر می‌خوام. ‫- دکتر، تروخدا.
‫نمی‌دونم درمورد چه مدرکی صحبت می‌کنی.
‫هرکسی می‌تونه ادعا کنه که دکتره.
‫یکم احترام بذار. ‫نمی‌دونم چی می‌خوای.
‫مدارک افتتاح این مغازه.
‫من به تو هیچی نمیدم!
‫توی تمام این باتلاق بزرگ
‫هیچکس تا حالا از من جواز دولتی ‫واسه طبابتم نخواسته.
‫پس تا وقتی با یه قانون مدنی نیومدید ‫و قانونی بهم نشون ندادید
‫که منو مجبور به نشون دادن چیزی
‫غیر از گواهی تاییدم کنه،
‫ازتون می‌خوام از اینجا برید.
‫کار و کاسبی منو بیخیال شید.
‫دارید مشتری‌های منو می‌پرونید.
‫ببخشید مزاحم شدیم.
‫چند وقتی میشد که هیچکس ‫جلوشون نایستاده بود.
‫خب قطعا نیازه که یه نفر
‫حق و حقوقشون رو بهشون یادآوری کنه.
‫من دکتر آلریو نوگوئرا هستم، هومئوپات.
‫- خوشبختم. ‫- آرکادیو.
‫مدیر مدرسه.
‫گندت بزنن.
‫مسئولیت بزرگی در قبال اون بچه‌ها داری.
‫اگه یه وقت خواستی صحبت کنی
‫یا اگه نیاز به دارو داشتی
‫می‌دونی کجا پیدام کنی.
‫[مدرسه دولتی]
‫حتی اگه فقط موقتی باشه
‫مدرسه آرکادیو رو از بار سنگین ‫تلخی‌های قدیمی خانواده رها کرد.
‫کیمیاگری...
‫کیمیاگری همواره دل‌مشغولی ‫باهوش‌ترین مردان تاریخ بوده،
‫چون اونا به دنبال کشف سنگ افسانه‌ای فلاسفه بودن.
‫سنگ فلاسفه...
‫از لحنت مشخصه که اصلا نمی‌دونی چیه.
‫مشکل اینه که گنزالز هیچوقت هیچی رو نمی‌دونه.
‫هیچوقت هیچی رو نمی‌دونه.
‫خب پس بیا بالا ‫و روی تخته سیاه توضیح بده، روهاس.
‫نه، خب منم نمی‌دونم.
‫مهم‌ترین چیز اینه که راهت رو گم نکنی.
‫بس کن، خوزه آرکادیو.
‫اگه مجبوری صحبت کنی ‫یه چیزی بگو که من متوجه بشم.
‫ممنون، فرزندم.
‫از هردوتون ممنونم.
‫بیا.
‫چی شده؟
‫آئورلیانو...
‫الان چندماهه که ازدواج کردین.
‫به نظرت جریان از چه قراره؟
‫آئورلیانو خوزه قراره خواهر یا برادر داشته باشه؟
‫میشه با همدیگه یه سفید درست کنید؟
‫نمی‌دونیم دختره یا پسر،
‫ولی خوب میشه اگه عمه‌هاش ‫اولین کادوش رو درست کنن.
‫محبتی که این زوج در خانواده‌هاشون ‫برانگیخته بودن به حدی عمیق بود
‫که وقتی رمدیوس اعلام کرد بارداره ‫و قراره بچه‌دار بشه،
‫حتی ربکا و آمارانتا هم اعلام آتش‌بس کردن.
‫ولی تو قول دادی، آقا.
‫داریم درمورد خونه‌ی خدا صحبت می‌کنیم.
‫پدر، اگه خدا بدهکاریش رو به ما صاف کرده بود
‫تا الان تمومش کرده بودیم.
‫اگه نتونم کلیسا رو افتتاح کنم، چطوری باید ‫درخواست عشریه کنم که پولت رو بدم؟
‫پول تو رو باید از عشریه بدم. ‫(عشریه: یک دهم محصول يا درآمد كه به كليسا داده میشود)
‫از چی؟ عشریه؟
‫آره، درسته.
‫- چند وقته که اینجوره؟ ‫- یک ماه.
‫انگار پولشون تموم شده.
‫خداوند با ترکه یا تازیانه مجازات نمی‌کنه.
‫بیاید کاشی‌هارو بچینیم. آروم.
‫نمی‌خوام چیزی بیفته رو سرم.
‫چی شده؟
‫هیچی. همه چیز مرتبه، خانم اورسولا.
‫خداوند، رحم کن.
‫بقیه بخاطر این رفتن که خداوند
‫بی‌احترامی به نماینده‌اش رو ‫توهین شخصی برداشت نکنه.
‫اکنون شاهد
‫اثبات غیرقابل انکار قدرت خداوند خواهید بود.
‫پسری که بهش کمک می‌کرد
‫یک فنجان شکلات غلیظ واسش آورد
‫که بدون وقفه و یک‌نفس اونو نوشید.
‫واقعیه؟
‫هیچکس در منشاء الهی اون نمایش شک نکرد...
‫به جز خوزه آرکادیو بوئندیا.
‫خیلی ساده‌ست.
‫اون حالت چهارم ماده رو کشف کرده.
‫تکذیبش می‌کنم.
‫این بدون شک وجود خداوند رو ثابت می‌کنه.
‫حقه‌های جادوییت
‫منو فریب نمیده.
‫تا وقتی یه عکس داگرئوتایپ از خدا نبینم،
‫نیرنگ‌های تورو باور نمی‌کنم.
‫چی گفت؟
‫داره چی میگه؟
‫گفت که همیشه می‌خواسته یه ‫عکس داگرئوتایپ از خدا ببینه.
‫بنابراین کشف شد
‫که سخنان نامفهوم و اهریمنی ‫خوزه آرکادیو بوئندیا به زبان لاتینـه.
‫- خانم اورسولا، میشه باهاتون صحبت کنم؟ ‫- بیا.
‫باید استراحت کنی.
‫فقط می‌خواستم یه چیزی بگم.
‫می‌بینید که من هرکاری می‌تونستم انجام دادم
‫تا ایمان رو واسه مردم ماکوندو بیارم.
‫اگه کمک‌ها به همین وضع ادامه داشته باشه
‫اون کلیسا رو سه‌ساله تموم نمی‌کنم.
‫ممکنه تا 10 سال طول بکشه.
‫واسه همین می‌خواستم ازتون بخوام ‫که اگه میشه کمکم کنید
‫و با مردم صحبت کنید، یا...
‫ما نباید چنین مسئولیتی رو ‫روی دوش خانم اورسولا بذاریم، پدر.
‫خدا می‌دونه هرچیزی چه موقع اتفاق می‌افته.
‫آمین.
‫و عجله واسه چیه؟
‫بعدا می‌بینمتون، خانم.
‫داری بچه‌هارو دیوونه می‌کنی.
‫حالا ازم می‌خوان واسشون کتاب‌های شیمی بخرم.
‫جدی؟
‫آره. شغلت رو تبریک میگم.
‫- ممنون. ‫- بریم.
‫بدون دونستن راز اصل و نسبشون،
‫به دنبالش می‌گشت
‫و اونو با رد بوی دودش پیدا می‌کرد،
‫بدون اینکه واقعاً بدونه ‫چطوری بهش نزدیک بشه.
‫یکی دیگه؟
‫ممنون.
‫بفرما.
‫ماتیلده!
‫دیگه دوست نیستیم یا چی؟
‫منم همین واسم سوال بود.
‫مدتی میشه که نیومدی خونه‌مون.
‫بعد از اون حادثه‌ی خوزه آرکادیو ‫اصلا وقت نداشتم.
‫درک می‌کنم.
‫همگی دلتنگشیم.
‫باورتون میشه با نیکانور ‫شروع به حرف زدن کرد؟
‫اگه اون نبود
‫نمی‌فهمیدیم داره چی میگه.
‫تمام روز مشغول صحبت کردن بودن،
‫درست مثل وقتی که با تو صحبت می‌کرد.
‫نیکانور مرد خوبیه.
‫اورسولا، سعی داری چی بگی؟
‫یه وقتایی فکر می‌کنم این وصلت با موسکوته‌ها
‫باعث شده این شهری که با خوزه ‫آرکادیو ساختیم رو فراموش کنی.
‫متأسفانه خوزه آرکادیو به یه درخت بسته شده.
‫من الان مراقب خونواده هستم.
‫حافظه‌ام سرجاشه، گرینلدو.
‫همونطور که می‌دونم شما دونفر ‫وسط عروسی آئورلیانو رفتید،
‫اینم می‌دونم که موسکوته‌ها
‫تنها کسایی بودن که وقتی خوزه آرکادیو ‫منو تنها گذاشت به دیدنم اومدن.
‫از دیدنتون خوشحال شدم.
‫عذر می‌خوام.
‫هیچوقت نفهمیدم...
‫رقابت بین دو حریف
‫که اصول یکسانی دارن، واسه چیه.
‫چطور ممکنه که
‫تورو به یه درخت بسته باشن؟
‫خیلی ساده‌ست.
‫چون من دیوونه‌ام.
‫کشیش که نگران ایمان خودش بود
‫دیگه به دیدنش نیومد.
‫حداقل یه قاشق، بچه.
‫نباید اون بچه رو گرسنه بذاری.
‫خانم اورسولا.
‫بیا بدون پنجره‌های رنگی یا زنگ‌ها،
‫ربکا باید تا پایان ماه ‫واسه ازدواج توی محراب ایستاده باشه.
‫واضحه، نیکانور؟
‫آمارانتا با ترس و لرز منتظر اون لحظه بود.
‫آروم. باریکلا.
‫فکر می‌کنی پسره یا دختر؟
‫نمی‌دونم، ولی یکی نیست، دوقلوئه.
‫از کجا می‌دونی؟
‫همونجور که قبل از رسیدن ربکا
‫می‌دونستم با چشمای وحشت‌زده ‫از اون در میاد داخل.
‫حرفمو باور نداری؟
‫از مامانم بپرس. بهت میگه.
‫میگل!
‫کجا بودی؟
‫چیه؟
‫چی شده؟
‫- میخاره. ‫- میخاره؟
‫حالت چطوره؟
‫پیلار!
‫مدیر.
‫میشه یه دقیقه صحبت کنیم؟
‫پسرم توی دردسر افتاده؟
‫نه، نه، به هیچ وجه.
‫- میشه مواظبش باشی؟ ‫- حتما.
‫چی شده؟
‫بیا داخل.
‫اون بیدار دراز کشیده و منتظرش بود،
‫به صدای جیرجیرک‌های بیدار ‫در ساعات بی‌پایان صبح زود گوش می‌داد
‫و هر لحظه بیشتر متقاعد می‌شد ‫که پیلار اونو فریب داده.
‫دکتر بیارید!
‫مامان!
‫عشقم!
‫به من نگاه کن، نخواب.
‫نخواب! نخواب!
‫عشقم. عزیزم، نخواب.
‫نخواب!
‫امروز، بیش از هر زمان دیگر...
‫با توجه به شرایط وحشتناکی ‫که ما را گرد هم می‌آورد...
‫خدا را شکر می‌کنم...
‫به خاطر حکمت بی پایانش...
‫زیرا او به موقع درهای معبدش،
‫درهای خانه‌اش را باز کرده
‫تا بتوانیم اینجا
‫درد
‫و بار این مصیبت را رها کنیم.
‫آمارانتا چنان از ته وجودش دعا کرده بود ‫که یه اتفاق ترسناک بیفته
‫تا مجبور نشه ربکا رو مسموم کنه،
‫که حالا در قبال مرگ رمدیوس احساس گناه می‌کرد
‫و آئورلیانو خوزه رو به عنوان پسری
‫که همراه تنهایی ابدیش باشه به فرزندی پذیرفت.
‫اورسولا دستور یک دوره سوگواری ‫با درها و پنجره‌های بسته رو داد
‫و به مدت یک سال بلند صحبت کردن رو ممنوع کرد.
‫که جلسات گلدوزی دوباره شروع شد،
‫و ناگهان یک تندباد در ساعت ‫دو بعد از ظهر در سمت خیابان رو باز کرد.