« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫[تایپه]
‫اون داره سه لایه‌ خامه شکلاتی
‫روی سه لایه لیمو میذاره، ‫که لابلاش تمشک تازه...
‫من دارم رز خامه کره‌ای درست می‌کنم.
‫الان هنرهام داره رو میشه.
‫خیلی دلم می‌خواد به خوبی ارائه بشه. ‫احتمالا برعکس کیم‌جوی.
‫آره، به نظرم من تزئینات رو دوست دارم.
‫احتمالا قسمت مورد علاقه‌امه...
‫- یالا، بچه‌ها. ‫- تو می‌تونی، راهول.
‫فکر نکنم بمونه. پشتش ریخته.
‫کیک‌پزها، شما...
‫پشتش ریخته.
‫کیک‌پزها، فقط یه دقیقه دیگه وقت دارین.
‫خیلی خب، کمک لازم داری؟
‫چیزی نیست. تو می‌تونی.
‫به نظرم من دل بوی رو سربلند کردم. ‫اون اگه بود سعی می‌کرد اینو بفروشه.
‫ظاهرش رو ببینین. خیلی ناجوره.
‫افتضاحه. همه جاش داره آب میشه ‫و از هم می‌پاشه.
‫اینم از این. تمومه.
‫خلاص، بچه‌ها. من خیلی ناراحتم.
‫متاسفم، کیک‌پزها، ولی وقت‌تون تمومه.
‫این پایان چالش گیاهی‌تون بود. خسته نباشین.
‫- اوه، خدا. نه. ‫- فکر کنم کیکت الان افتاد.
‫نه، نه، نه!
‫نه!
‫آخرین باری که کسی رو کشتی کِی بود؟
‫دو هفته پیش.
‫ناموسا؟ کی رو کشتی؟
‫یه بابایی که توی بارانداز ‫داشت دردسر درست می‌کرد.
‫معمولا اسم‌شون رو نمی‌پرسم. واسه چی؟
‫من تقریبا ۳۰ ساله تو این کارم. لعنتی.
‫قبلا وقتی اوضاع بالا می‌گرفت ‫معمولا به من زنگ می‌زدن.
‫ولی حالا واسه تمیزکاری ‫گندکاری یکی دیگه خبرم می‌کنن.
‫ما هر کار بهمون بگن می‌کنیم.
‫شاید می‌خوان تو توی دردسر نیفتی.
‫مثلا دارن بهت احترام میذارن.
‫لقب من چکمه خونینه.
‫نمی‌خواد هر از گاهی چکمه‌هام خونی بشه؟
‫هی، داداش، وقتی به خودت لقب میدی ‫همچین اتفاقی میفته.
‫انتظارات بالا میره.
‫الان چکمه‌ات خونی شده.
‫خفه بشین.
‫یالا‌. کمتر حرف بزنین، ‫بیشتر به جنازه‌ها رسیدگی کنین.
‫من اینجا همسایه دارم.
‫لعنتی، چیزی سوزوندی؟
‫بابا.
‫اون مگه نباید مخفی شده باشه؟
‫نگران تو بود.
‫چیزی سوزوندی؟
‫چرا فقط ۳ نفر؟
‫اونا تو رو می‌شناسن،
‫می‌دونن چه توانایی‌هایی داری.
‫چرا فقط ۳ نفر فرستادن؟
‫و چرا اینجا؟
‫بهتر بود وقتی از ماشین پیاده میشی ‫بهت حمله کنن،
‫جایی که اگه اوضاع خراب شد ‫بتونن فرار کنن.
‫یا...
‫مثلا وقتی از آسانسور خارج میشی.
‫فضای تنگ راهرو برتریت رو از بین می‌بره.
‫شاید اونا کارشون رو خوب بلد نیستن.
‫باید یکی رو واسه بازجویی زنده نگه می‌داشتی.
‫زیادی از کشتن لذت می‌بری.
‫مطمئنم اسلیپی چان اونا رو فرستاده.
‫احتمالا به خاطر انتقام اون ژینگ احمق ‫که در بارانداز کشته شد.
‫همیشه پیچیده‌ترین احتمال رو در نظر بگیر،
‫بعد برگرد بیا سمت مشخص‌ترین پاسخ.
‫اینجوری هرگز غافلگیر نمیشی.
‫بله.
‫چی شده؟
‫- برین! ‫- ما رو پوشش بدین!
‫- برین ماشین رو بیارین!
‫شیائو...
‫هان.
‫شیشه‌ها رو ضدگلوله کنین
‫و یه سپر ضدبمب فولادی زیر شاسی بذارین.
‫یالا!
‫از بیمارستان خبری نشد؟
‫باید انگلیسی صحبت کنیم.
‫نمی‌دونیم به کی می‌تونیم اعتماد کنیم.
‫اون از اتاق عمل خارج شده.
‫توی کماست.
‫جریان خون به مغزش کم بود،
‫پس نمی‌دونیم به هوش میاد یا نه.
‫من اسلیپی چان ‫و پسر عوضی تنبلش، دراوزی رو زنده می‌خوام.
‫هیچ کس جز من حق نداره اونا رو بکشه.
‫خیلی خب، ولی...
‫اونا از من به عنوان طعمه استفاده کردن ‫تا بابام رو از مخفیگاه بکشن بیرون.
‫اسلیپی چان خسته شده از اینکه ‫رئیس دومین خاندان ترایاد قدرتمند باشه.
‫اون می‌خوان جایگاه ما رو بگیره، ‫شاید حتی خودش رو سلطان اژدها معرفی کنه.
‫ولی نمی‌دونیم اسلیپی چان پشت قضیه‌ست یا نه.
‫هیچ کس نتونست هویت مهاجم‌ها رو شناسایی کنه. ‫اینا تازه‌وارد هستن.
‫یه باند جدید که جرئت ‫و هوشش رو داشتن منو پیدا کنن
‫و چنین حمله‌ی پیچیده‌ای رو ترتیب بدن؟
‫عمرا.
‫چارلز.
‫بابات اگه بود بهت می‌گفت احتیاط کنی.
‫نه که عجولانه تصمیم بگیری.
‫اگه این کار اسلیپی چان نباشه،
‫ممکنه بی‌دلیل یه جنگ تمام عیار راه بندازی.
‫کله‌شق نباش، خب؟
‫بابام قبل اینکه تیر بخوره ‫یه چیزی از اون جنازه دستگیرش شد.
‫احیانا نمی‌دونی چی؟
‫نه، ولی شنیدم بعد اینکه تیر خورد بهت چی گفت.
‫اسم مادرت رو.
‫چارلز.
‫بابات همیشه چی یادت داده؟ ها؟
‫گفت از خانواده محافظت کنم.
‫گفت اگه بلایی سر اون اومد، ‫برم دنبال مادرم. بدون درنگ.
‫باید به هر قیمتی شده ‫از مادرت محافظت بشه.
‫اون کلید قدرت ماست.
‫ببین، اون رفت چون وظیفه‌اش بود.
‫- واسه... ‫- محافظت از خانواده.
‫می‌دونم.
‫مادرت و بروس اونجا تنهان.
‫- می‌خوای کسی رو باهات بفرستم؟ ‫- نه.
‫نمی‌خوام جلب توجه کنم.
‫- و داداشم رو پیشم دارم. ‫- فکر نکنم اون خیلی کمک کنه.
‫اون توی این زندگی بزرگ نشده.
‫پس باید سریعا یاد بگیره.
‫اون یه سونه.
‫[لس آنجلس]
‫بروس! پاشو!
‫دیرت میشه!
‫اومدم.
‫- دیشب تا دیروقت کار می‌کردی؟ ‫- آره.
‫فقط کار می‌کردی؟
‫بله، مامان. دیگه اون کار رو نمی‌کنم.
‫قسم می‌خورم.
‫اوه، لپی لپی. خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫- رفتی دانشگاه بهم پیام بده. ‫- چرا؟
‫چون الان بهت گفتم.
‫برو باهوش شو.
‫خیلی خب.
‫هنوز ۲۰ دقیقه دیگه مونده.
‫اوه، ولی من تموم کردم.
‫قبلی رو هم زود دادی، و نمره‌ات کم شد.
‫با ۱۸ هم آدم مدرک می‌گیره.
‫نه.
‫فقط یه مهلت کم لازم دارم که پول رو جور کنم.
‫بروس، تنها چیزی که ازت می‌خوام
‫اینه که یه چک واسه شهریه برام بنویسی.
‫تا فردا وقت داری وگرنه چاره‌ای
‫جز حذف ترم نداریم.
‫خیلی خب.
‫فقط...
‫با این چقدر می‌تونم تحصیل کنم؟
‫این ۷ دلاره.
‫و این اسکناس بوی استفراغ میده.
‫پیش‌ پرداخته.
‫با ۷ دلار حتی نمی‌تونی از کافه‌تریا یه ساندویچ بخری.
‫شاید مشکل همینه‌
‫شاید بهتره همه‌مون شهریه ندیم
‫تا اینکه دانشگاه
‫به بی‌عدالتی اقتصادی در این نهاد رسیدگی کنه!
‫کی با منه؟
‫بزن به چاک!
‫- تر زدی، رفیق. برو! ‫- بعدی.
‫هی!
‫- دست‌ها بالا، عوضی! ‫- عوضی آشغال!
‫رفیق، ممکن بود بهت شلیک کنم.
‫تو اسلحه داری؟
‫نه، ولی اگه داشتم، ممکن بود بهت شلیک کنم.
‫- چه خبرها، مشتی؟ ‫- چه خبرها؟
‫اه!
‫هی، به موقع اومدی. ‫می‌خوام الان یه کم ماریجوآنا بکشم
‫و با رفیقم کیانو توی بازی سایبرپانک بگردم.
‫مواد خودت رو می‌کشی؟
‫من قرص اکس و کوکائین می‌فروشم.
‫علف قانونیه.
‫رفیق، دیگه دارم فکر می‌کنم ‫انگشت‌های شستم خیلی سریعن.
‫سریع در حد خولیو جونز، ولی فقط شست‌هام.
‫الکسا، آهنگ محبوبم رو پخش کن.
‫حله.
‫میشه...
‫می‌خوام یه لطفی در حقم بکنی.
‫جون بخواه، داداش.
‫می‌خوام یه کم پول ازت قرض بگیرم.
‫بروس.
‫چند وقته تو رو می‌شناسم؟ ‫از کلاس پنجم؟
‫لعنتی، عملا من انگلیسی یادت دادم.
‫داداش، رفیق‌هایی مثل ما قرض نمی‌گیرن، مرد.
‫ما میدیم.
‫خب، چقدر می‌خوای؟
‫پنج هزار تا.
‫- دلار؟ ‫- واسه دانشگاهه.
‫- بعدا پست میدم. ‫- مگه مامانت شهریه‌ی دانشگاه رو نمیده؟
‫چرا، ولی یه جورایی پول این ترم رو ‫سر یه چیز دیگه خرج کردم.
‫فکر می‌کردم دیگه اون کار رو بی‌خیال شدی. ‫تو به مامانت قول دادی.
‫بهترین کلاس بداهه در لس آنجلسه.
‫ویل فرل و ریچل درچ ازش فارغ‌التحصیل شدن!
‫تو ۵ هزار دلار خرج کردی ‫که یاد بگیری چه جوری تظاهر کنی.
‫بداهه‌ست، خب؟
‫یه نوع هنره.
‫باشه! اگه اینقدر بهش افتخار می‌کنی، ‫چرا به مامانت نمیگی داری این کار رو می‌کنی؟
‫چون اون فکر می‌کنه اتلاف وقته،
‫و بروس جرئت نداره آقای خودش باشه.
‫هی، فکر می‌کنی جان چو ‫کاری که می‌کنه رو از مامانش مخفی می‌کنه؟
‫تازه، من الان پول نقد ندارم، همش مواده، پس...
‫لعنتی.
‫گوش کن، یه راهی دارم ‫که بتونی این پول رو دربیاری.
‫- من مواد نمی‌فروشم، تی‌کی. ‫- نقشه‌ام این نیست.
‫نقشه‌ات همیشه همینه.
‫باشه، نقشه‌ام همینه.
‫امشب نوبت منه توی کلوپ جنس پخش کنم، ‫و کمکت به کارم میاد.
‫دو تایی بریم، راحت ۵ هزار تا به جیب می‌زنیم.
‫رفیق، من خلافکار نیستم!
‫آره، منم همینطور.
‫من کارمند شرکتی هستم که محصول می‌فروشه.
‫ما یه سلسله مراتبی داریم.
‫ما هم مثل تمام شرکت‌های دارویی ‫یه سهمیه‌ای داریم!
‫خب، ولی اگه گند بزنم،
‫اونا گلوم رو می‌برن، ‫منو توی یه کیسه می‌کنن و توی رود ریو هاندو میندازن.
‫خب، با این حرف‌ها قانعم نمی‌کنی.
‫این واسه قانع کردنت چطوره؟
‫امکان نداره بتونی یه ساله ‫پنج هزار دلار دربیاری، چه برسه به یه شبه.
‫مگه درس نمی‌خونی که دکتر بشی؟
‫رفیق، به هر حال قراره ‫کل عمرت به ملت دارو بدی.
‫شرط می‌بندم اگه امشب با من کار کنی ‫می‌تونی کلی امتیاز دانشگاهی کسب کنی.
‫اگه فقط قراره تحویل بدم
‫و پول بگیرم،
‫عملا فروش مواد محسوب نمیشه.
‫یعنی میگم، کاملا همینه. ‫دقیقا فروش مواده.
‫ولی کی اهمیت میده؟
‫این چطوره؟ اصلا مواد رو نفروش.
‫فقط نقش یه ساقی رو بازی کن.
‫یعنی میگم، تمرین بازیگری خوبی میشه.
‫آها.
‫- آره. ‫- این شد حرف حساب.
‫باشه.
‫خیلی خب.
‫- بریم تو کارش. ‫- ماشالا پسر.
‫زندگی رو بپذیر!
‫سلام و به لس آنجلس خوش اومدین.
‫دمای هوا ۲۲ درجه‌ی سلسیوسه.
‫حتما جیب پشت صندلی‌ها رو چک کنین ‫که چیزی جا نذارین.
‫چمدون‌هاتون رو می‌تونین ‫از تسمه نقاله‌ی شماره‌ی ۷ تحویل بگیرین.
‫ممنون که با ما پرواز کردین، ‫و از اقامت‌تون در لس آنجلس آفتابی لذت ببرین.
‫[الان داره از هواپیما پیاده میشه.]
‫[از گیت ۷ از فرودگاه خارج میشه.]
‫[کت مشکی داره.]
‫کی تو رو فرستاده؟
‫اسلیپی چان؟
‫خلاصی از دست اهریمن باید دقیق و کامل باشه.
‫بروس.
‫مامان.
‫چارلز؟
‫این کیه؟
‫نمی‌دونم.
‫شیرینی آوردم.
‫ریشت خیلی افتضاحه.
‫ببین چه بلایی سر خونه آوردی!
‫بیشترش کار اون بود.
‫اصلا سعی کردی تمیزکاری کنی؟
‫خونه کثیف‌کاری‌هات رو تمیز نمی‌کنی؟
‫معمولا سیگار می‌کشم ‫و صبر می‌کنم یه عده بیان تمیز کنن.
‫اینجا کسی نیست.
‫فقط ماییم.
‫تپل کوچولو.
‫پسر کوچولوی خوشتیپم.
‫چیزی خوردی؟ بیا، برات نودل گوشت درست می‌کنم.
‫چاقوی خوب رو بیار.
‫هنوز ازدواج نکردی؟
‫اونا به بابا شلیک کردن.
‫اون توی کماست.
‫زنده می‌مونه؟
‫دکترها نمی‌دونن.
‫اون قویه.
‫یه پسر روستایی اگه قوی نبود ‫به جایگاه اون نمی‌رسید.
‫من این ویژگی رو ‫قبل از بقیه‌ توی اون دیدم.
‫کار اسلیپی چان بود.
‫اون دو تا ۲۰ ساله واسه ریاست با هم دعوا دارن.
‫ها!
‫ولی نباید عجولانه تصمیم بگیریم.
‫همیشه ابعاد دیگه‌ای افشا میشه.
‫شاید وقتشه بیمه رو نقد کنیم.
‫من تصمیم می‌گیرم کِی این کار رو بکنیم.
‫با کمال احترام،
‫تو خیلی وقت پیش زندگی خلافکاری رو کنار گذاشتی.
‫باتوجه به وضعیت سون بزرگ، من مسئولم.
‫کی ریز کردن یادت داده؟
‫تلویزیون؟
‫برو تمیزکاری کن.
‫خودشه؟
‫به نظر نازک‌نارنجی میاد.
‫نازک‌نارنجی نیست.
‫حساسه.
‫فرقی نداره‌.
‫اون می‌خواست بازیگر بشه.
‫از اونایی که همینجوری یهو بازی می‌کنن؟
‫- بداهه؟ ‫- آره، من جلوش رو گرفتم.
‫اون از من و بابا خبر داره؟ ‫از اینکه از چه تبار و طایفه‌ایه؟
‫فکر می‌کنه باباش قماربازه
‫و تو در قطب جنوب با پنگوئن‌ها کار می‌کنی.
‫لعنتی.
‫اون احمقه؟
‫من و بروس با حوصله‌سربر بودن ‫خودمون رو مخفی کردیم.
‫تو رو با هیجان‌انگیز بودن ‫از اون مخفی کردم.
‫جفتش هم جواب داده.
‫باید نیروی کمکی محلی پیدا کنم ‫تا کمکم کنن ازت مراقبت کنم.
‫یوان گفت یه کلوپ هست ‫که می‌تونم چند نفر رو پیدا کنم.
‫فکر می‌کردم داداشم بتونه هوام رو داشته باشه، ولی...
‫به نظر اون بی‌خاصیته ‫مگه اینکه اسلیپی بخواد پانتومیم بازی کنه.
‫باید تا حد امکان مخفی بمونیم.
‫هر کی پشت این قضیه‌ست ‫تو رو از تایپه تعقیب کرده،
‫ولی تو زیادی مغرور بودی که متوجه بشی.
‫الان تنها مسئولیتت محافظت از من و بروسه.
‫بروس بزرگ شده. ‫باید بتونه از خودش مراقبت کنه.
‫چند ساعت دیگه می‌فهمن ‫این بابا موفق نشده.
‫تا قبلش برمی‌گردم.
‫من دیگه بچه نیستم.
‫می‌دونم دارم چیکار می‌کنم.
‫- غذا نمی‌خوری؟ ‫- گشنه‌ام نیست.
‫سلام، قربان. خوش وقتم. من بروسم.
‫سلام.
‫بروس.
‫خوش وقتم.
‫من می هستم.
‫اون مانکه. اهل هنگ کنگه.
‫و جیمی. تازه بچه‌دار شده.
‫و اون مردی که لباس ژیگول نارنجی پوشیده بوجینگه.
‫نذار صحبت راجع به تیم فوتبال فانتزیش رو شروع کنه.
‫و اینی که قیچی داره ارنیه. ‫اون توی هنر برش کاغذ چینی اوستاست.
‫چه عالی.
‫تی‌کی نگفته بود چقدر خوشتیپی.
‫خب، عجیب بوده که تی‌کی بخواد اینو بگه.
‫مگه نه؟
‫اوه! بامزه هم هستی!
‫از خودت بگو، بروس. سرگرمی‌هات چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫- نگو بداهه. ‫- بازی‌های ویدئویی بازی می‌کنم.
‫- آها. ‫- بداهه کار می‌کنم.
‫اوه، لعنتی‌.
‫شما چی؟
‫- من توی خونه‌ام دستگاه بافندگی دارم. ‫- واسه نساجی؟
‫دقیقا! با فروش محصولات در اتسی یه پولی درمیارم.
‫- چه عالی‌. ‫- و این کار هم دوست دارم.
‫علاقه‌ی اصلیم فروش مواده‌.
‫کلی مواد.
‫حکم بچه‌ام رو داره.
‫فروش مواد بچه‌تونه؟
‫بله، بروس.
‫و وقتی استخدامت می‌کنم که برام بفروشی، ‫دارم بچه‌ام رو میدم دستت.
‫متوجهی این چه مسئولیت بزرگیه؟
‫اگه درست مراقب بچه‌ام نباشی ‫یا خدایی نکرده بهش صدمه بزنی
‫چقدر از دستت ناراحت میشم؟
‫فکر کنم.
‫بله.
‫قطعا.
‫تو آدم گلی هستی.
‫- ممنون. ‫- ازت تعریف نکردم.
‫ولی به آدم‌های گل اعتماد دارم.
‫اونا صادق و وفادار هستن،
‫و می‌ترسن منو دور بزنن.
‫اوهوم.
‫هورا!
‫اوه!
‫من میرم برقصم. اونو ردیفش کن.
‫و یادت باشه، خوش بگذرون!
‫خداحافظ.
‫می‌بینمت.
‫چه کاپشن خفنی.
‫کارت خوب بود.
‫بریم به کارمون برسیم.
‫من برادرتم. چارلز.
‫همین الان از اینجا میریم.
‫- صبر کن، چی؟ ‫- مشکلی هست؟
‫آره.
‫سر راهم وایستادی.
‫اون داره کار می‌کنه.
‫استعفا میده.
‫اوه، خدای من.
‫شوکر؟
‫مامان‌بزرگم توی کیفش شوکر داره.
‫شوکر به خوبی تو رو از پا درآورد.
‫هممم.
‫تو کی هستی؟
‫بروسم.
‫چرندیات رو تمومش کن.
‫فکر کردی می‌تونی به گروه من نفوذ کنی؟
‫- واسه کی کار می‌کنی؟ ‫- واسه شما!
‫واسه شرکت لیفت هم کار می‌کنم،
‫ولی ما پیمانکار مستقل حساب...
‫اون هیچی نمی‌دونه.
‫و تو از کجا می‌دونی؟
‫- چون اون داداشمه. ‫- این حقیقت نداره.
‫تا حالا این یارو رو ندیدم.
‫خیلی وقته همدیگه رو ندیدیم. ‫از وقتی اون تایوان رو ترک کرد.
‫بچه که بودیم یه اتاق مشترک داشتیم ‫که قالی قرمز داشت و یه سگ الکی هم داشتیم.
‫مامان نمیذاشت سگ واقعی داشته باشیم.
‫اسم من چارلز سونه.
‫چرنده. از کجا بدونیم حقیقت داره؟
‫خب، می‌تونم با کشتن‌تون ثابت کنم.
‫هممم.
‫یا می‌تونی پاسپورتم رو چک کنی.
‫می‌دونی این یارو کیه؟
‫اوه، خدای من! اون اسطوره‌ست.
‫بهش میگن "سون پایه صندلی‌."
‫باباش قطب قرمز اژدهایان یشمیه،
‫بزرگ‌ترین ترایاد در تایوان.
‫خیلی وحشی. خیلی بی‌رحم.
‫پسرش رو جوری بار آورد ‫که آدمکش شخصیش باشه.
‫گاهی خانواده‌ها واقعا داغون هستن.
‫حقیقت داره بعد اینکه یه روز شنبه صبح
‫موقع خوردن دیم سام ۱۰ تا آدمکش رو ‫با پایه‌ی صندلی تا سر حد مرگ زدی
‫اجر و قرب پیدا کردی؟
‫دیروز ۳ نفر رو با وردنه کشتم.
‫گفتم که، اسطوره!
‫صبر کن، وایستا...
‫بابا پولداره؟
‫و من توی لیفت کار می‌کنم؟
‫ما سعی داشتیم تو رو در امان نگه داریم.
‫آره، خسته نباشین!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوای توی لس آنجلس حرکتی بزنی؟
‫چون ما به دخالت بیگانه‌ها علاقه‌ای نداریم.
‫من خوشم نمیاد واسه کس دیگه‌ای کار کنم.
‫من فقط یکی دو نفر نیاز دارم ‫که چند روزی کمکم کنن.
‫- توی چه کاری؟ ‫- به تو ربطی نداره.
‫پول خوبی میدم.
‫شاید حتی اونقدر که تو رو استخدام کنم.
‫عوضی، قطعا پول استخدام منو نداری.
‫پسرها،
‫می‌خوایم یه خرده پایه صندلی رو نرم کنیم.
‫اگه مقاومت کرد، به پای برادرش شلیک کن.
‫چی؟
‫اوه لعنتی! نه!
‫واسه چی وایستادین؟
‫- باید یه نفسی بگیرم. ‫- وسط کتک زدن هستیم.
‫معمولا اینقدر دووم نمیارن.
‫اگه می‌خواین استراحت کنین من مشکلی ندارم.
‫بروس، یه لطفی در حقم بکن.
‫به مامان نگو.
‫چی؟
‫ها!
‫حرف آخری نداری به داداشت بزنی؟
‫لعنتی!
‫خلاصی از دست اهریمن باید دقیق و کامل باشه.
‫- چارلز سون کجاست؟ ‫- پخش بشین! چارلز سون رو پیدا کنین!
‫چارلز سون کجاست؟
‫هی.
‫پاشو.
‫باید بریم.
‫یالا.
‫بروس!
‫اوه، لعنتی!
‫اون کیه؟
‫داداشم.
‫صبر کن!
‫نمی‌تونیم با این سر و وضع بریم تو‌. ‫مامان می‌گرخه!
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»