« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫صبح بخیر، پنجه‌ی آفتاب.
‫بیا کمکم کن.
‫اگه من باید جسد رو تیکه تیکه کنم،
‫تو باید کمک بدی تا چمدون رو تو ماشین بار بزنیم.
‫تقسیم کار کنیم.
‫من تیکه‌های جسد تو ماشینم بار نمی‌زنم...
‫تا وقتی که یکی بهم بگه ‫چرا یهو تو خانواده‌ای هستم...
‫که باید تیکه‌های جسد بار ماشین کنیم!
‫آه!
‫کیه...
‫اون یارو کی بود؟
‫نمی‌دونم. باید یه قاتل اهل همینجا باشه.
‫از کجا می‌دونی؟
‫چون اگه یه غول تو تایپه بود ‫تا الان دیگه می‌دونستم.
‫بازم آدم‌هایی میان. ‫هرکسی اونو فرستاده می‌خواد ما رو بکشه.
‫نه. نه، نه. خیلی‌خب!
‫می‌خواد تو رو بکشه.
‫- من هیچ ربطی به این جریان ندارم. ‫- آره، ولی تازه ساعت 7 صبحه.
‫رویا پردازی کن، داداش کوچولو.
‫نمی‌فهمم چرا این اتفاق داره می‌افته.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫اومدم از مامان محافظت کنم.
‫چرا مامان نیاز به محافظت داره؟
‫اون که فقط یه پرستاره!
‫باید از خودش بپرسی.
‫صبحونه گرفتم، بچه‌ها!
‫پسر. پسر، پسر.
‫فکر کنم شوکه شدم.
‫مردمک‌های چشم خیلی گشاد نشدن؟
‫- هی. ‫- چیه؟
‫چرا بهم نگفتی که خانواده‌ات بدجور تبهکارن؟
‫شاید بتونی ضمانت منو پیش داداشت بکنی.
‫آماده‌ام که دست به کار بشم.
‫برو چمدون رو بذار توی ماشین.
‫- بله، قربان. ‫- چرا داری احترام نظامی می‌ذاری؟
‫چون سلطان تویی. قربان.
‫خیلی ببخشید. ‫من...
‫- خیلی معذرت می‌خوام. ‫- برو.
‫این چیه؟
‫یه چوروئه.
‫مثل یه یوتیائوی دارچینی و شکری می‌مونه.
‫خوشمزه‌ست؟
‫چارلز...
‫مامان؟ اینجا چه خبره؟
‫از کِی تا حالا ما یه اره‌ی استخوان‌بُر تو خونه داریم؟
‫الان وقتش نیست، بروس.
‫کل زندگیم یه دروغه.
‫کل زندگیت نه.
‫هرچی کمتر بدونی، بهتره.
‫بقایای جسد غول رو ببر اینجا.
‫سفارش اینجا رو دخترخاله‌ی شوهر خاله کتی، ‫مامان‌بزرگ جوی کرده.
‫منبع قابل اطمینانیـه.
‫بروس می‌تونه جسد رو برسونه. ‫من باید تا اسلیپی چان...
‫دوباره ارتشش رو نفرستاده سراغ‌مون، بهش حمله کنم.
‫- اسلیپی چان کیه؟ ‫- نه، نه، نه، نه.
‫بروس امروز امتحان خیلی مهمی داره. ‫هشت درصد کل معادلشه.
‫من تو شرایطی نیستم که الان امتحان بدم.
‫عزیزم، تو شرایط باش.
‫دارن بهمون حمله می‌کنن.
‫وقتشه بروس تکونی به خودش بده.
‫بروس داره همین کارو می‌کنه.
‫به زودی به تمام این مشکلات رسیدگی می‌کنیم، ‫و اوضاع دوباره به شرایط عادی برمی‌گرده.
‫و بعد چقدر عالی میشه که یه دکتر در اختیار داشته باشیم؟
‫اون مناسب زندگی غیرقانونی نیست.
‫اصلا به دردت نمی‌خوره.
‫اون نازک نارنجیـه. ها؟
‫نگاهش کن. ‫از یه دختر هم لاغرتره.
‫بچه‌ها!
‫من ازت اجازه نمی‌خوام. ‫دارم بهت میگم.
‫شناسایی کردن غوله ما رو به گروه لس آنجلس اسلیپی می‌رسونه.
‫اسلیپی چان، همیشه اسلیپی چانـه.
‫تو و پدرتون جفت‌تون کلا گیر دادین روی اسلیپی چان،
‫فکر می‌کنین فقط دو باند تو کل تایوان وجود داره.
‫تو اصلا خبر نداری که اون عوضی چقدر متهاجم شده.
‫تو همین سال گذشته، ‫اون سامو و هونگ رو توی اسکله کشت.
‫و پاهای گوشواره‌ی آلوده رو هم شکست.
‫اون جنگ رو به اینجا در آمریکا کشونده ‫که ما از هم جدا و آسیب پذیر هستیم.
‫واسه همینم به بروس نیاز داریم ‫تا وظیفه‌اش رو انجام بده.
‫از خانواده محافظت کنه.
‫اگه اتفاقی واسه تو بی‌افته، ما به فنا رفتیم.
‫بدون اینکه بروس کاری کنه ‫من 15 سال تونستم...
‫راحت از خودم محافظت کنم.
‫پدرت فرستادتت اینجا تا از ما محافظت کنی.
‫و بهترین راه واسه این کار اینه که ‫کاری که میگم رو انجام بدی...
‫و جسدی که داره تو آشپزخونه‌ام بو می‌گیره ‫رو ببری گم و گور کنی.
‫اینجا تایپه نیست.
‫اینجا پلیس‌ها جیره‌خور ما نیستن.
‫من قطب سرخ اژدهایان یشمی هستم. ‫رئیس منم.
‫من عضو باند شما نیستم.
‫من مادرتم.
‫و بروس رو هم سر راه برسون مدرسه.
‫صبر کن، مامان. چی؟ ‫نه، مامان.
‫اینجا چه خبره؟
‫بروس...
‫می‌دونم که سوالات زیادی داری،
‫ولی درحال حاضر، می‌خوام بری مدرسه...
‫و طوری رفتار کنی که انگار هیچی عوض نشده.
‫من دیدمت...
‫که یه جسد رو تیکه تیکه کردی.
‫مامان، تو کی هستی؟
‫من هنوزم مادرتم،
‫و همه‌چی به زودی به شرایط عادی برمی‌گرده.
‫قسم می‌خورم.
‫- کجا داری میری؟ ‫- بازی ماژونگ.
‫- بریم. ‫- آره...
‫جریان سرِ چیه؟
‫خیلی‌خب، از این خروجی برو، ‫این خیابون سمت راستیـه.
‫میشه دیگه...
‫پسر.
‫داری منو کجا می‌بری؟
‫نباید این امتحان رو از دست بدم.
‫هشت نمره‌ی معدل کل منه. ‫مامان گفت که...
‫تو هرکاری مامان بگه رو انجام میدی؟
‫تا جایی که اون می‌دونه.
‫بعد از اینکه بهم کمک کردی ‫می‌برمت مدرسه.
‫یعنی "با هو جا رن" هیچ ارزشی برات نداره؟
‫خیلی‌خب، زبان ماندارین من در بهترین حالت ‫محاوره‌ای باشه.
‫با هو جا رن یعنی "از خانواده محافظت کن".
‫اولین چیزیه که پدرمون بهم یاد داد.
‫و به عنوان پسرش وظیفه‌ی منه که ‫از خانواده محافظت کنم.
‫دیگه وقتشه که تو هم دیگه فقط به خودت فکر نکنی...
‫و یاد بگیری که همین کارو کنی.
‫من می‌تونم به عنوان یه دکتر...
‫از خانواده محافظت کنم.
‫لابد شما به سفارشات عمده‌ی آنتی‌بیوتیک...
‫یا مُسکن نیاز دارین، درسته؟
‫انگار با مواد فروختنت توی اون کلوپ ‫داشتی زودتر شغلت رو شروع می‌کردی.
‫- پولش رو واسه مدرسه نیاز داشتم. ‫- مگه مامان پول مدرسه رو نمیده؟
‫چرا، میده. ‫من...
‫ممکنه که پول شهریه رو خرج یه چیزِ دیگه کرده باشم.
‫کلاس بداهه‌پردازی.
‫هوم.
‫یه جورایی مثل بازیگریه، ولی همینطور که پیش میری ‫همه‌چی رو از خودت در میاری.
‫مامان خبر داره؟
‫نه.
‫بهم گفت دیگه نرم،
‫ولی مخفیانه بازم رفتم.
‫چون برخلاف تو، هرکاری مامان و بابام بهم بگن ‫رو انجام نمیدم، باشه؟
‫یه سرکش‌ام.
‫اگه خبر داشته باشه سرکش میشی.
‫اگه خبر نداره،
‫اونوقت فقط یه دروغگویی.
‫چمدون رو ببر داخل.
‫من ترسیدم.
‫تو داری یه بسته رو می‌رسونی.
‫همین.
‫تو عملا عین شرکت پستی.
‫شرکت پست که جسد تحویل نمیده!
‫سر رو نبر.
‫فقط چمدون.
‫اِهم. سلام.
‫مامانم منو فرستاده؟
‫لعنتی!
‫اون چه کوفتیه؟
‫گفت که یه مینوتار آبی آسیاییـه؟ ‫مدارک و این چیزا نداره.
‫گفت که باید به یه خونه‌ای تو آرکادیا تحویلش بدیم...
‫وگرنه تیکه‌های جسد رو تحویل نمی‌گیره.
‫گفت که خودت می‌فهمی.
‫واقعا می‌فهمی؟
‫همین الانشم به مامانت گفتم...
‫به نظرت من شبیه پستچی‌های شرکت یو‌پی‌اس هستم؟
‫شرتک یا شلوار قهوه‌ای پوشیدم؟ ‫[لباس فرم کاری شرکت یوپی‌اس]
‫لطف در ازای لطف!
‫تو ادب حالیت نمیشه! ‫پس اصول گوانشی چی شد؟
‫نمی‌خواد چرت و پرت‌های گوانشی رو بهم بگی!
‫ما از شر جسد خلاص می‌شیم. ‫تو هم گوشت واسه حیوون‌هات گیرت میاد.
‫این همین الانشم دو سر بُرده!
‫نه!
‫من می‌تونم از هر جایی گوشت گیر بیارم. ‫جسد خطرناکه.
‫تو از طریق گوانشی اومدی پیشم. ‫حتما بهش احترام می‌ذاری.
‫خودت قوانین رو می‌دونی.
‫لابد به راه و روش قدیمی احترام می‌ذاری.
‫آبروی خانواده‌ات بهش بستگی داره.
‫این کیه؟
‫نمی‌دونم
‫ولی مشتری‌ای که داری مینوتار آبی ‫رو بهش تحویل میدی...
‫یه دلال اطلاعات به اسم اسپایدره.
‫اگه کسی بتونه شناساییش کنه، اونه.
‫باید حرفم رو باور کنی.
‫اون تازه اینجا بود.
‫ هنوزم اونجاست؟
‫نه.
‫تازه رفت.
‫ولی می‌تونم بهت بگم کجا داره میره.
‫وای، خدای من.
‫بذارش تو صندوق ماشین.
‫صبر کن، واقعا؟ ‫این قضیه‌ی لطف در ازای لطف واقعیه؟
‫گوانشی قانون رفتار شرافتمندانه در کار و روابطه.
‫اگه بهش احترام نذاری، یعنی قابل اعتماد نیستی.
‫ازم خواست که پایبند قانونش بمونم.
‫منم مجبورم.
‫چون چینی‌ هستی؟
‫چون تو حیطه‌ی کاری من، ‫سنت‌ها و احترام مهمن.
‫دور و بر ما پر از قاتل‌ها و دزدهان. ‫بدون اصول اخلاقی هرج و مرج میشه.
‫هرج و مرج هم واسه کاسبی بده.
‫- اوه. ‫- حالا بذارش تو صندوق عقب.
‫- خانوم کانگ. ‫- الکسیس صدام کن.
‫خانوم کانگ باعث میشه احساس کنم ‫دختر دانکی کانگ‌ام.
‫خب الکسیس، چطوره اول یه ساعت ‫تو صحنه‌ی جرمم بهم وقت بدی...
‫بعد بیای و پا روی دمم بذاری؟
‫مارک.
‫تو اینجایی که مدرک جمع کنی. ‫منم اینجام تا پرونده‌ای تشکیل بدم.
‫اصلا با عقل جور در نمیاد که فوراً ‫باهم کار نکنیم.
‫عین از مزرعه تا میز می‌مونه، ‫ولی کار ما مبارزه علیه جرم و جنایته.
‫ولی تو فقط موقعی واسه کمک کردن پیدات میشه ‫که پرونده‌ای باشه...
‫که ممکنه تو دید مطبوعات قرارت بده.
‫در دنیای من،
‫یه دونه پرونده می‌تونه کل حرفه‌ی شغلیت رو تعیین کنه.
‫پس به نظرت با این پرونده می‌تونی رئیس جمهور بشی؟
‫با دادستان شدن شروع می‌کنم.
‫ببین، هر دستاورد خوبی که توی این دنیا صورت گرفته...
‫به خاطر این بوده که یه شخص جاه‌طلب ممکنش کرده.
‫فقط طوری جلوه کن که من دارم ‫بیشتر کار رو انجام میدم، باشه؟
‫بقیه وقتی می‌بینن که داریم باهم علیه جرم و جنایت مبارزه می‌کنیم، ‫اذیتم می‌کنن.
‫از دست مَردها و غرورشون.
‫تو دوربین‌های امنیتی چی دیدی؟
‫این کلوپ دوربین نداره.
‫نه، ولی مغازه بغلیش یه سمساریـه...
‫و اونا دوربین دارن.
‫آره.
‫همون دم در بذارش!
‫گفتم دم در بذارش!
‫حتما شوخیت گرفته.
‫هی، مگه نمی‌شنوی...
‫زمانی بوده...
‫که تو ماشین مامان رو دزدیدی ‫تا بتونیم بریم یخ در بهشت بگیریم؟
‫داشتم سعی می‌کردم به آخرین باری که ‫همدیگه رو دیدیم فکر کنم و...
‫تو یه روز اومدی خونه و کلیدهای مامان رو برداشتی.
‫آره، یادمه...
‫دستت رو گرفته بودم و تو صف وایساده بودم...
‫و احساس می‌کردم که قراره از زیر یه چیزی در بریم.
‫یادت میاد؟
‫نه.
‫خب...
‫بابا باند ما رو شروع کرد...
‫یا بابابزرگ و مامان‌بزرگ‌مون هم توش دست داشتن؟
‫بابا شروعش نکرد.
‫ولی به چیزی که الان هست تبدیلش کرد.
‫اون مرد بزرگیه.
‫اژدهایان یشمی یه محفل هستن،
‫یا ترایاد.
‫میراث ما به دودمان چینگ برمی‌گرده.
‫این روزها، ادغام شده‌‌ایم.
‫بعضی‌هامون تو کار موادن،
‫شرط‌بندی، برده‌داری،
‫قاچاق هرچی که آدم‌ها نیاز داشته باشن.
‫برای قیمتی.
‫ولی تنها چیزی که تغییر نکرده اینه که ‫رازداری نقطه قوّت ماست.
‫می‌تونی از بغل یکی مثل بابا رد بشی،
‫یه قطب سرخ،
‫و هرگز نفهمی که با یه کلمه می‌تونه ناپدیدت کنه.
‫حتی قطب‌های قرمز دیگه هم نمی‌دونن ‫که رقیب‌هاشون چه شکلی‌ان یا اسمشون چیه.
‫ولی می تو رو می‌شناخت.
‫پایه صندلی.
‫بابا فکر می‌کرد حیفه که مرگبارترین سلاح دنیا ‫رو داشته باشه...
‫ولی به کسی چیزی نگه.
‫شهرت من باعث میشه که خشونت پیش نیاد.
‫به گمونم یادت رفته که شهرتت ‫رو توی این سفرت همراهت بیاری.
‫تو اسم اسلیپی چان رو می‌دونی.
‫این اسم واقعیش نیست.
‫یه ترایاد مثل یه لونه‌ی زنبور می‌مونه.
‫می‌تونی یه لونه رو از بین ببری، ‫ولی اگه از جای تمام لونه‌ها خبر نداشته باشی،
‫همیشه بازم زنبور وجود داره.
‫اگه تو توی تایوان می‌موندی،
‫بایا همون تست‌ها و آموزش‌هایی سختی که به من داد ‫رو به تو هم می‌داد.
‫تو ممکنه شبیه بچه‌ای باشی که ‫زیاد بهش زورگویی میشه،
‫ولی تو یه سون هستی.
‫توی خون توئه، بروس.
‫[شادمانی]
‫چرا به جای اینکه یه سر با خودت حمل کنی، ‫یه عکس ازش نمی‌گیری؟
‫چون اونوقت عکس سر یه مُرده توی گوشیم دارم.
‫پیش مارمولک بمون. ‫یکی رو می‌فرستم بیاد دنبالش.
‫مال توئه!
‫همگی زود باشین!
‫بقیه بچه‌ها نیم ساعت دیگه می‌رسن.
‫اگه فکر کردی این عالیه، ‫صبر کن تا پایان باشکوه از راه برسه.
‫بچه‌ی من عاشق دایناسورهاست.
‫منم یه دایناسور واقعی براش گرفتم.
‫جدی میگم.
‫ایول.
‫اوه، لعنتی...
‫[عصر تسلط بر زمین]
‫قبل از اینکه دستت به اون اسلحه برسه کارت تمومه.
‫پایه صندلی!
‫شنیده بودم که اینجایی! ‫اوه...
‫ما چند سال پیش تو ماکائو همدیگه رو دیدیم.
‫تو یه نفر رو جلوی روم کشتی.
‫هتل گلکسی؟ ‫یه چوب بیلیارد فرود کردی تو بدنش؟
‫من خیلی‌ها رو کشتم.
‫با یه چوب بیلیارد؟
‫مهم نیست. ‫فقط تعجب کردم که اینجا دیدمت.
‫انتظار داشتم بعد از کشتن مِی از وایت کرنز ‫دیگه یه مدت آفتابی نشی.
‫گم‌شو.
‫- من نکشتمش. ‫- من که اینطوری نشنیدم.
‫شنیدم که جنگ بیگ سون با اسلیپی چان...
‫به آمریکا رسیده.
‫این جنگ اسلیپیـه. ‫اون به پدرم حمله کرد.
‫آه!
‫تا تضمینی از اژدهایان یشمی نگرفتم...
‫انتظار نداشته باش که بیشتر سر این مسئله حرفی بزنم.
‫اینو می‌شناسی؟
‫از اینجا برو.
‫چطور جرات کردی اون نفرین رو به خونه‌ی من بیاری!
‫هر لحظه ممکنه برسن اینجا. ‫تعقیبت می‌کنن...
‫تو محافظت اژدهایان یشمی رو داری. ‫بهم بگو.
‫اگه اونا دنبالتن، هیچکس نمی‌تونه ازم محافظت کنه!
‫کیا؟
‫- به این زودی اومدن؟ ‫- اون؟ نه، اون برادرمه.
‫شیشه‌ی ضد گلوله‌ست.
‫صداتو نمی‌شنوم. ‫شیشه خیلی ضخیمه!
‫آدمایی با لباس دایناسور هستن...
‫دایناسور... با لباس دایناسور!
‫اینطوری‌ان...
‫این چیه؟
‫اون تئاتر بداهه کار می‌کنه.
‫راررر!
‫کارش خیلی خوب نیست.
‫نه!
‫خلاصی از دست اهریمن باید دقیق و کامل باشه.
‫یا خدا.
‫هی. بیا. دستت رو بده من. ‫یالا، بیا اینجا.
‫باشه، خیلی‌خب. ‫حالت خوبه؟
‫ای لعنت.
‫فرار کن!
‫برو! برو! برو، برو!
‫اوه، اوه!
‫وای، خدای من!
‫اونا می‌کشنمون!
‫[عصر دایناسورهای حاکم بر زمین]
‫برو، برو! ‫وای، خدای من.
‫زود باش!
‫نــه!
‫اوه، لعنتی. ‫خیلی‌خب...
‫آخ! هی! ‫هی، تو نباید منو بزنی!
‫من خانوادتم! آخ!
‫یه ذره مونده بود تا بفهمم غوله کی بود،
‫بعد تو چهره‌ی مسخره‌ات رو نشون دادی.
‫حالا سرنخی ندارم، یه سَرِ ناشناس و مارمولک گنده ‫هم توی صندوق عقب دارم.
‫من نجاتت دادم!
‫من دیگه خسته شدم! ‫منو ببر مدرسه.
‫باید بریم پیش دلال حیوون. ‫اون ما رو فروخته.
‫من امتحان دارم!
‫نمره‌اش هشت درصد معدل منه!
‫به نظرت برام اهمیتی داره که وارد دانشکده‌ی پزشکی بشی یا نه؟
‫خودتم دلت نمی‌خواد بری.
‫چی...
‫- چرا، می‌خوام. ‫- مامان می‌خواد دکتر بشی.
‫تو می‌خوای با یه ماشین لامبورگینی بگردی ‫و یه بازیگر تئاتر بداهه‌ی معروف و کله گنده باشی.
‫اگه واقعا به خواسته‌ی مامان عمل می‌کردی ‫و دل به مدرسه می‌دادی،
‫می‌تونستم بهش احترام بذارم،
‫ولی تو هیچی از وظیفه‌ خانوادگی حالیت نمیشه.
‫لعنتی.
‫واقعا نباید موقع رانندگی سرت تو گوشی باشه.
‫خفه شو.
‫- الو؟ ‫- کجایی؟
‫- کیه مامانه؟ ‫- هیس!
‫مامان، آشنات فاسد بود. ‫ما رو به یه کمین فرستاد.
‫اصلا چرا تو رو به جایی فرستاده؟
‫گوانشی. ‫اون 136 کیلو گوشت تازه گیرش اومد.
‫ما هم از شر جسد خلاص می‌شیم. ‫این خودش لطف در ازای لطفه.
‫من داشتم درمورد غوله اطلاعات به دست میاوردم.
‫- اون گفت... ‫- بهت گفته بودم که نگران غوله نباشی.
‫تو باید نگران کاری که بهت سپرده بودم باشی.
‫- بیخیال! ‫- ای بابا. فوراً بیا خونه.
‫واسه همینم نمی‌خواستم بروس اونجا باشه. ‫تصورش رو بکن که اونم درگیر این وضعیت شده بود.
‫لعنتی...
‫اوه‌اوه‌اوه‌!
‫یکی تو دردسر افتاده.
‫تویی.
‫اوه، لعنتی. مامانه.
‫بهش بگو امروز صبح رسوندمت. ‫الان مدرسه‌ای.
‫از خیابون فرعی به دانشگاه کالیفرنیا برو ‫تا بهش بگم.
‫چرت میگی.
‫جرات نداری.
‫بذار یه چیزی رو بهت بگم، ‫این شرمساری‌ای که مامان پشت گوشی بهت القاء داد...
‫به پای کاری نمیرسه که وقتی بفهمه...
‫پسر کوچولوش رو مجبور کردی دنبالت بیاد، ‫باهات می‌کنه.
‫اون با رفتار پرخاشگری منفعل به شدت لهت می‌کنه.
‫راحت باش. ‫برام اهمیتی نداره.
‫سلام، مامان.
‫سلام.
‫الو؟
‫دارم قبل از امتحانم درس می‌خونم. ‫چرا؟ چی شده؟
‫اوه، هیچی. فقط می‌خواستم مطمئن بشم که ‫مشکلی نداشته باشی.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫امان از دست بچه‌ها.
‫آه!
‫ممنون.
‫من عمراً وا بدم.
‫شما با یه دژ آهنین سکوت سر و کار دارین.
‫بالاترین امتیاز تو بازیم رو هم خراب کردین.
‫باشه، باشه.
‫ببخشید که مواد فروختم، باشه؟
‫همیشه به آدم‌های بالغ فروختم. ‫کسی چیزیش نشد.
‫به جزء اون یارویی که زیاد مصرف کرد ‫و از روی یه میز افتاد.
‫ولی اینکه تقصیر من نیست!
‫ببین، ببین. ‫پیغام‌رسان رو مجازات نکنین.
‫من صرفا کارم اینه که اوقات خوشی ‫واسه همه فراهم کنم.
‫این دو نفر داشتن لنگ می‌زدن و خاکی شده بود.
‫مشخصه که وقتی انفجار رخ داد ‫داخل بودن،
‫و سوار ماشین تو شدن.
‫اونا کی‌ هستن و کجان؟
‫هــو! خیلی‌خب! ‫به موقع رسیدم.
‫اصلا چرا می‌خوای امتحان بدی؟ ‫تو اصلا وقت درس خوندن نداشتی.
‫تغییر انرژی آزاد گیبس استاندارد ‫برابر است با تغییر انرژی گیبس...
‫برای یک فرآیند تحت شرایط استاندارد...
‫دما، فشار و در پی‌اچ هفت هست.
‫من حفظ کردنم ردخور نداره.
‫- یه بار متنش رو خوندم. خوب امتحان میدم. ‫- وای، خدا رو شکر!
‫نگران بودم.
‫می‌دونی، من به زور تو رو یادم میاد،
‫ولی چیزی که یادمه اینه که ‫ما واقعا از همدیگه خوشمون میومد،
‫و تو اینقدر عوضی نبودی.
‫باورم نمیشه که این امتحان هشت درصد معدل‌مونه.
‫تازه همین الان گنده‌ترین مدفوع استرسیم رو کردم.
‫آره.
‫آره، نه. ‫منم قبل از هر نمایش یه بار همچین دستشویی‌ای میرم.
‫اسمشون رو م.ق.ا.ن گذاشتم.
‫مدفوع قبل از نمایش.
‫ایول.
‫من گریس‌ام.
‫اوه...
‫من بروس‌ام.
‫صبح بخیر، کلاس. ‫همونطور که می‌دونین امروز قراره...
‫امتحانی ازتون بگیریم تا فهم شما نسبت به ‫مطالبی که تا الان بهتون گفتیم رو ارزیابی کنیم.
‫تو یه نابغه‌ای.
‫نگهبان! نگهبان!
‫برین کنار، برین کنار! ‫نگهبانم.
‫عالیه، دارچینی هم هست.
‫تو دفتر گفتن که بچه توی اتاق 16ام هستش.
‫یه دانشجوی پیش پزشکیـه.
‫صبر کن. اینجا یه گاری هست که ‫بهترین چوروی شهر رو می‌فروشه.
‫ما به خاطر چورو واینمیستیم.
‫بچه دانشجوی پیش پزشکیـه. ‫هیچ‌جا نمیره.
‫بیلی‌ام. من سر نبش میدون فارغ التحصیلان ‫کنار گاری چورو فروشی‌ام.
‫یه یاروی عجیب اینجا هست که داره چورو می‌خوره. ‫لباش کلا خونیه.
‫میرم نزدیکش بشم.
‫ببخشید، آقا؟ ‫مجوز داری که تو محوطه‌ی دانشگاه باشی؟
‫میشه لطفا یکی دیگه بدی؟
‫آقا، باید از محوطه‌ی دانشگاه بری. ‫ازت درخواست نکردم.
‫اینجا چه خبره؟ ‫پلیس سن گابریل هستم، مشکلی هست؟
‫آره، اون هلم داد!
‫ببخشید.
‫انگلیسی بلد نیستم.
‫مارک، بیا این پسره رو برداریم و بریم.
‫چارلز؟
‫- صبر کن، تو می‌شناسیش؟ ‫- ما تو تایپه باهم بزرگ شدیم.
‫تو کیسه‌ات چیه؟
‫تو کیسه چیه؟
‫کلاه‌گیس.
‫به دوستت بگو کیسه رو بندازه ‫و دست‌هاش رو توی دیدم بگیره.
‫برو گم‌شو.
‫مارک! ‫اینجا مدرسه‌ست.
‫بیا وضعیت رو کِشش ندیم.
‫چارلز؟
‫بیا حرف بزنیم. ‫باشه؟
‫به نظر خوب میای، الکسیس.
‫میشه یه خرده بری عقب؟ ‫قراره اوضاع ناجور بشه.
‫همگی، فرار کنین! ‫اوه، اوه، اوه!
‫اوه، لعنتی!
‫بازش کن!
‫تو فقط باید جسد رو تحویل می‌دادی.
‫بعدش برادرت رو هم با خودت بردی ‫اونم با اینکه گفته بودم نبریش؟
‫و تازه منو هم زد.
‫تازه اونو هم زدی؟
‫ما اعضای خانواده‌مون رو نمی‌زنیم.
‫آخ.
‫درسته. درد می‌کنه، ها؟
‫و تو!
‫برو بگیر بخواب.
‫- ولی من که... ‫- تو قرار بود بری مدرسه.
‫- اون مجبورم کرد برم! ‫- خب چی؟ باهاش مخالفت کردی؟
‫یا گذاشتی ببرتت؟
‫برو استراحت کن.
‫فردا امتحان جبرانی رو داری. ‫هشت درصد معدلته.
‫برو.
‫نمی‌تونی تا ابد ازش مراقبت کنی.
‫یعنی چی؟
‫تو آخه چی می‌دونی؟
‫می‌دونم که نمی‌تونی با کل روز خرید کردن ‫از خانواده محافظت کنی.
‫من دارم میرم پیش دلال حیوون.
‫یکی باید بفهمه که این غوله کیه.
‫اسمش نین جن وانگـه.
‫مرد غول‌پیکر، کفش‌های غول‌پیکر.
‫فقط چند جا تو لس‌آنجلس هست که ‫کفش‌ سفارشی درست می‌کنن،
‫و حتی تعداد انگشت شماری چینی حرف می‌زنن.
‫منم از دوست‌هام پرسیدم که این مغازه‌ها کجان. ‫میرم سوال و پرس می‌کنم.
‫اونجاها خیلی سنتی‌ان.
‫سفارش آنلاین ندارن. ‫نرم افزار ندارن.
‫ولی بعضی وقت‌ها کارت رو راه می‌ندازن.
‫این اسم و آدرس غوله‌ست؟ ‫مطمئنی؟
‫تو الان توی دنیای منی.
‫و اگه می‌خوای دووم بیاری، ‫بهتره دیگه به حرفام گوش بدی.
‫چون برخلاف تو،
‫من حتی قبل از اینکه از تایوان برم ‫داشتم واسه این لحظه آماده می‌شدم.
‫می‌دونم که تو فداکاری کردی، چارلز.
‫خیلی از خود گذشتگی کردی.
‫ما چون مجبوریم این کارو می‌کنیم.
‫این کارو می‌کنیم تا خانواده‌مون بقاء پیدا کنن.
‫من خوب می‌دونم چطور از این خانواده محافظت کنم.
‫این فقط مسئولیت تو نیست.
‫الکسا، چراغم رو روشن کن.
‫ اکنون چراغت رو روشن می‌کنم.
‫چی شده؟
‫سلام.
‫امروز از دیدنت خوشحال شدم.
‫تعجب کردم که منو شناختی.
‫- 15 سال می‌گذره؟ ‫- به خاطر این میگی چون قبلا خیلی چاق بودی؟
‫اسم مستعارت چی بود؟
‫یادم نمیاد.
‫- اوه، معلومه که یادت میاد. ‫- هوم.
‫فراموش کردن واقعا سخت بود. ‫راستش یه جورایی غیرممکن بود.
‫- هوم. ‫- هوم.
‫- نه. چیزی یادم نمیاد. ‫- آها؟
‫میشه بیام تو؟ ‫خیلی دوست دارم با مامانت سلام کنم.
‫- خیلی وقته ندیدمش. ‫- نه...
‫اون...
‫یه خرده آشغال جمع کن شده.
‫داخل خیلی بهم ریخته‌ست.
‫چطوری منو پیدا کردی؟
‫پیدات نکردم.
‫برادرت رو پیدا کردم...
‫و بعد آدرسش رو از گواهی‌نامه‌اش در آوردم.
‫شما دوتا دیشب تو کلوپ شورشور بودین.
‫دوربین مداربسته تصورت رو گرفته بود.
‫اوه، آروم باش.
‫من پلیس نیستم، خب؟
‫معاون دادستانِ بخش‌ام.
‫من فقط اومدم به خانواده‌ام سر بزنم.
‫من و برادرم رفتیم نوشیدنی بخوریم و...
‫می‌دونی، فقط بد موقع تو بد جایی بودیم.
‫بابات چطوره؟
‫می‌دونی که هنوزم تو تایپه رفیق دارم، درسته؟
‫دوست‌های خبرنگار که کارشون پوشش دادن ‫اخبار جرایم سازمان ‌یافته‌ست؟
‫خب حالش خوب میشه؟
‫رئیس ترایاد تیر می‌خوره.
‫سر و کله‌ی پسر رئیس توی شهر پیدا میشه ‫و انفجار رخ میده.
‫این یه جورایی عجیبه، درسته؟
‫پدر من یه کاسب‌کاره.
‫آره.
‫کل بچگیم همه همینو بهم گفتن.
‫ولی من احتمالا بیشتر از خونه‌ی خودم ‫تو خونه‌ی شما وقت می‌گذروندم،
‫و بعضی از چیزهایی که اونجا دیدم...
‫همه‌جای خونه اسلحه جاساز شده بود.
‫کلی پول نقد.
‫گوشیت رو بده من.
‫می‌خوام با گوشیت به خودم زنگ بزنم ‫تا شماره‌ی همدیگه رو داشته باشیم. بده دیگه.
‫گوشیت رو بده من.
‫عجب.
‫چه باکلاس.
‫باید درمورد خیلی چیزها حرف بزنیم.
‫من با پلیس‌ها حرف نمی‌زنم.
‫منم بهت گفتم.
‫من پلیس نیستم.
‫می‌بینمت.
‫تپل کوچولو.
‫مامان. ‫مامان، میشه حرف بزنیم؟
‫طی دو روز گذشته،
‫من حدودا...
‫مُردن ده نفر رو دیدم.
‫قبلش، دقیقا مرگ هیچکسی رو ندیده بودم.
‫متاسفم که مجبور شدی اینو ببینی.
‫تو تا حالا اینو دیدی؟
‫چرا بهم نگفتی که کی هستی؟
‫یه بچه نباید همه‌چی رو درمورد والدینش بدونه.
‫تمام کارهایی که من کردم ‫برای محافظت از تو و خانواده بوده.
‫با دروغ گفتن بهم؟
‫با دخیل نکردنت.
‫واسه همین رفتیم؟
‫من و پدرت برای خانواده ‫قراری باهم گذاشتیم.
‫و نقش من این بود که باید می‌رفتم. ‫مخفی بشم.
‫ولی چرا؟ بهم بگو.
‫تو فقط باید بدونی که من می‌دونم چی به صلاحته.
‫تو یه پسر دل نازک و مهربونی.
‫مثل برادرت نیستی.
‫خیلی‌خب، دیگه تمومه.
‫باید واسه امتحانت استراحت کنی.
‫- هشت درصد. ‫- می‌دونم. می‌دونم.
‫آخ.
‫امروز، وقتی اون آدم‌ها با اسلحه و قمه ‫سر و کله‌شون پیدا شد،
‫من فرار نکردم.
‫رفتم سمت خطر.
‫یه پسر دل نازک فرار می‌کرد.
‫تو رفتی به برادرت کمک کنی ‫چون پسر خوبی هستی...
‫که به خانواده‌ات اهمیت میدی،
‫و این یعنی اینکه بعضی وقت‌ها ‫کاری که یه قاتل می‌کنه رو می‌کنی،
‫ولی دلایل‌تون فرق می‌کنه.
‫حالا برو بخواب.
‫یوتیائو بود.
‫من ماشین مامان رو دزدیدم، ‫و رفتیم تا یوتیائوی تازه بگیریم.
‫تو فرداش قرار بود بری آمریکا.
‫قبلا خیلی یوتیائو دوست داشتی.
‫سلام.
‫دیروز اژدهای کومودو رو دیدی؟
‫راستش، بهش مینوتار آبی میگن.
‫می‌دونن که چطور آزاد شده؟
‫مشخصه که شوخی انجمن برادری بوده، درسته؟ ‫دیگه کی همچین کار احمقانه‌ای می‌کنه؟
‫آره، انجمن‌های برادری.
‫احمق‌های خنگ.
‫دیروز گفتی که قبل از هر نمایش ‫به خاطر استرس دستشویی میری؟
‫اوه، منظورم نمایش‌های بداهه بود.
‫میشه بهت بگم که من عاشق بداهه‌ام؟
‫انگار هر لحظه ممکنه هر اتفاقی بی‌افته.
‫بدون برنامه و پایان تعیین شده‌ست.
‫بستگی به انتخاب‌هات داره.
‫آره! آره، وحشتناکه.
‫می‌خوام بیام اجرات رو ببینم.
‫واقعا؟
‫راستش دو روز دیگه یه نمایش دارم.
‫یه جورایی تستی واسه قبول شدن ‫تو گروه بازیگرهای اصلیـه.
‫باشه، قول بده که دعوتم کنی.
‫آره، قول میدم.
‫اوه، ممنون.
‫اوه، لعـ...
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»