‫[قلمروی اکلاهما در تب زمین‌گیری بزرگ...
‫سال 1889 برای سکونت باز شد.
‫قاضی آیزاک پارکر...
‫در فورت اسمیت مسئول اجرای عدالت بود...
‫و به مأمورین مارشال آمریکا...
‫و پلیس لایت‌هورس سرخ‌پوستان...
‫وظیفه‌ی گشت‌زنی در مناطق وسیع مرزی رو سپرد.
‫مدارس میسیونری فرستاده شده بودن تا...
‫تعالیم غربی مذهبی رو به ساکنین بومی ترویج بدند.
‫این عامل درگیری در تابستان سال 1985...
‫با دار و دسته‌ای از افراد جوان...
‫به نام دار و دسته‌ی روفوس باک...
‫خشونت گرفت.]
‫[ساخته شده بر اساس داستان واقعی]
‫[قلمروی اکلاهما، ملت چوکتاو،
‫زندان فورت اسمیت،
‫یکم جولای، سال 1896]
‫[انجیل مقدس]
‫سلام، خورشید.
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم که چیزِ زیادی ‫برای از دست دادن داشته باشم.
‫ولی حالا منو از برادرهام جدا کردن.
‫ولی می‌دونم که وقتی این زمین رو ترک کردیم ‫دوباره بهم می‌پیوندیم.
‫آخرین باریه که طلوعت رو می‌بینم.
‫آخرین صبحم روی زمین سبز توئه.
‫همه‌چی به نظر خیلی زیباتر میاد...
‫وقتی بدونی آخرین باریه که قراره ببینی‌شون.
‫دیگه نمی‌تونی با موسیقی کافرانه‌ات برقصی، روفوس باک!
‫و دیگه نمی‌تونی به درگاه خدایان حیوانت دعا کنی.
‫دیگه هم نمی‌تونی با زبان وحشیت حرف بزنی.
‫ما سرخ‌پوست وجودت رو می‌کشیم، روفوس باک،
‫تا جون انسانیت رو نجات بدیم.
‫سلام، رفیق.
‫شنیدم تو یه قبرکَن هستی.
‫گفتن چندتا آدم معروف رو دفن کردی.
‫یه نوشیدنی مهمونت کنم؟
‫شربت!
‫طاقچه‌ی بالایی.
‫بالاتر. ‫طاقچه‌ی بالایی، باب.
‫قبرکن صدات کنم؟
‫قبر کندن کار منه.
‫دوست دارم فکر کنم که منو توصیف نمی‌کنه...
‫ولی می‌کنه.
‫میگن که سرزمین مرزی قراره به پایان برسه،
‫مخصوصا واسه مردهایی مثل من و تو.
‫تو اونجا بودی. ‫چی دیدی؟
‫جوون‌های بی‌ملاحظه زیادی دیدم...
‫که به ضرب گلوله کشته شدن.
‫ولی در خصوص خاتمه پیدا کردن غرب وحشی،
‫از نظر من یکم جولای، سال 1896 ‫خاتمه پیدا کرد.
‫اون موقع مگه چی شد؟
‫آخرین دار و دسته‌ی یاغی دار زده شدن،
‫در فورت اسمیت.
‫رفته بودم اونجا تا سر یه قبر ناشناس ‫کثیف‌کاری انجام بدم.
‫اونوقت چیه این دار و دسته اینقدر خاص بوده...
‫که اونا به غرب وحشی پایان دادن؟
‫یواش بابا، این طلای مایع‌ست.
‫می‌خوای پایان داستان رو بشنوی یا نه؟
‫اسم خودشون رو دار و دسته‌ی روفوس باک گذاشته بودن.
‫پسرهای نوجوون بودن، ‫یه رگشون سیاه‌پوست، یه رگشون سرخ‌پوست بود.
‫تو مارسِ سال 1896 در فورت اسمیت...
‫بعد از اعدام چروکی بیل بهم پیوستن.
‫نقشه‌ی قیام کردن داشتن،
‫یا از سفیدپوست‌هایی که زمین‌شون رو دزدیدن ‫انتقام بگیرن.
‫بعضی‌ها میگن که ارواح وحشی، ‫ارواح سرخ‌پوست‌ها...
‫و برده‌های کشته شده تسخیرشون کرده بودن.
‫بعضی‌های دیگه هم می‌گفتن که ‫یه مشت قاتل بی‌عقل بودن،
‫و اونقدر کم سن و سال بودن ‫که حالیشون نبود.
‫کلانتر جان گرت رو کشتن.
‫ولی ترس و وحشت‌شون با...
‫خانواده‌ی پالمر شروع شد.
‫[خانه‌ مزرعه‌ی خانواده‌ پالمر،
‫ملت چوکتاو،
‫32 کیلومتری فورت اسمیت]
‫بیا بریم با پاول و تامی خدافظی کنیم.
‫[شبی که به خانه آمدند]
‫من آماده‌ی رفتنم، بابا.
‫اوه تامی، دندون رو جیگر بذار.
‫تقریبا روزنامه‌ام تمومه.
‫خب، چطوره بیای اینجا ‫و یه بغل بهمون بدی؟
‫تامی!
‫به اندازه‌ی دو روز غذا درست کردیم.
‫اگه هم نیاز شد، تا سه روز می‌زنه.
‫یعنی اگه معطل شدین.
‫تامی.
‫- اوه، دوستت دارم. ‫- دوستت دارم.
‫- تو دیگه مردی شدی. ‫- اوه.
‫- تو و بابات باید مراقب همدیگه باشین. ‫- مامان، این حرفا چیه.
‫تا فورت اسمیت همش 32 کیلومتر راهه، ‫تا امشب می‌رسیم.
‫صبح آذوقه‌ها رو می‌گیریم ‫و یه راست میایم خونه.
‫فقط یه فانوس ایوان برامون روشن بذارین.
‫همین که صدای درشکه رو شنیدیم، ‫قهوه دم می‌کنیم.
‫- مامان‌بزرگ؟ ‫- درسته.
‫و فردا هم یه کیک شکلاتی می‌پزیم.
‫می‌دونی، از وقتی که قاضی پارکر...
‫یه مشت از اهالی قبیله‌ها رو دار زده ‫دیگه سر و صدایی ازشون نیست.
‫خیلی‌خب تامی، بیا بریم. ‫باید سر برنامه‌ی زمانی‌مون بمونیم.
‫خدا به همراهت، چاک.
‫سلام‌مون رو به والدینت برسون.
‫- خدافظ، بابایی. دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫- خوب کنسرو درست کردن رو انجام میدم. ‫- باشه.
‫و شاید واسه سورپرایزم،
‫اون لباس گینگهامی که از تو کاتالوگ انتخاب کرده بودم ‫رو برام بگیری؟
‫- نه. ‫- شاید؟
‫نمی‌دونم منظورت چیه.
‫- ولی دوستت دارم! ‫- منم دوستت دارم!
‫بابابزرگ گفت قاضی پارکر خوب کاری می‌کنه...
‫که یاغی‌ها رو ملا عام دار می‌زنه.
‫کار دلخراشیـه، پسرم.
‫فکر نمی‌کنم که در یه دنیای متمدن...
‫این کار باید انجام بگیره.
‫ولی واعظ‌مون میگه که چشم در برابر چشم ‫تو انجیل نوشته شده.
‫آره، ولی چشم در برابر چشم،
‫اگه هر دو نفر کور بشن، ‫چی ازش عاید میشه؟
‫فکر کنم یه نهر...
‫اونجا هست. ‫بیا همینجا وایسیم.
‫چطوره بری قمقمه رو پر کنی؟
‫باشه.
‫بابا!
‫حالت خوبه؟
‫فکر کنم اسبت رو برات پس گرفتیم، کلانتر.
‫مگه همینی نیست که به درشکه وصل شده؟
‫کور بشم اگه خودش نباشه، مایوما.
‫به، به.
‫انگار دوتا اسب دزد پیدا کردیم.
‫ما اسب‌ دزد نیستیم!
‫نه، نه، نه.
‫نه، این...
‫این اسب مال خودمه.
‫پنج سال پیش تو فورت اسمیت خریدمش.
‫هنوزم مبایعه نامه‌اش رو دارم.
‫مبایعه نامه‌اش دستت نیست؟
‫نه، مبایعه نامه دستم نیست،
‫ولی مزرعه‌دارهای این اطراف می‌دونن ‫که این اسب منه.
‫اسمش کیسی هستش.
‫ما که مزرعه‌دارهای این اطراف نیستیم، غیر از اینه؟
‫و این اسب، مال منه.
‫و اسمش هم کیسی نیست، دیمونـه.
‫و تو دزدیدیش.
‫که در این مناطق مجازاتش اعدامه.
‫اگه درکم از قانون درست باشه.
‫با دقت گوش کن، پیرمرد.
‫تو با دزدی کردن از...
‫کلانتر شریف‌مون، مرتکب تخلف شدیدی شدی.
‫اون بیشتر از 19 سالش نمیشه.
‫تو چطور کلانتری؟
‫قیافه‌اش جوون می‌زنه!
‫ما گروه مسلحش هستیم.
‫روسای قبیله‌ی کریک...
‫بصورت قانونی ما رو مأمورینش کردن.
‫ما به فریب دزدهای اسب گوش نمیدیم.
‫پسرها، به نظرم اول دادگاهی بگیریم.
‫همیشه قبل از اعدام باید طرف عادلانه دادگاهی بشه.
‫سم.
‫مایوما.
‫برین و ببندینش.
‫آقا، داری اشتباه بزرگی مرتکب میشی.
‫این اسب منه، قسم می‌خورم.
‫- مایوما. ‫- این اسب منه. من اسب دزد نیستم.
‫مایوما، پسره رو نگه دار.
‫نه، نه، نه، نه، نه. ‫نه، نمی‌تونین، نمی‌تونین این کارو کنین.
‫تو نمی‌تونی بهمون بگی که چیکار نمی‌تونیم انجام بدیم.
‫بابا!
‫ولی اگه درست رفتار کنی،
‫می‌ذارم پسرت زنده بمونه ‫و آزادش می‌کنم.
‫بابا، نه!
‫نیازی نیست ناراحت بشی، پسر.
‫می‌دونی، وقتی من مدرسه می‌رفتم،
‫داستانی درمورد خدای شما سفیدپوست‌ها ‫برام تعریف کردن،
‫و اینکه چطور بخاطر اینکه شما ‫خیلی خبیث و گناهکار بودین...
‫همه‌تون رو توی یه سیل کشت.
‫حالا، تو به خدا اعتقاد داری، پسر؟
‫معلومه که دارم. ‫خدا خوبه!
‫"خدا خوبه".
‫خب، چرا گذاشت دوباره زندگی کنین؟
‫تا بیاین و سرزمین سرخ‌پوست‌ها رو بگیرین؟
‫نمی‌بینی...
‫که ممکنه یه سیل دیگه لازم باشه؟
‫ما...
‫ما این کارو با مردمت نکردیم، رفیق.
‫هی!
‫ما رفیقت نیستیم.
‫هی، لوئیس.
‫ما چند نفر رو دار زدیم...
‫که ادعا کردن بی‌گناه بودن؟
‫البته اگه به حرفشون گوش می‌دادیم ‫که ندادیم.
‫گل گفتی، لاکی.
‫واضح دروغ‌های کثیف‌شون رو تشخیص دادیم.
‫بهت التماس می‌کنم، خواهشا. ‫خواهشا این کارو نکن.
‫خیلی‌خب. ‫دیگه نیازی به شهادت دادن نیست.
‫حالا عدالت اجرا میشه.
‫خیلی‌خب.
‫شما هیئت منصفه بشید،
‫منم قاضی می‌شم. ‫حالا...
‫به نظر چندتاتون این اسب دزد گناهکاره؟
‫- موافقم. ‫- موافقم.
‫رأی موافق دادن. ‫پس گناهکاری.
‫حکمت مرگ با به دار آویخته شدنه.
‫بابا!
‫نه!
‫سم.
‫بابا!
‫بابا! بابا، نه!
‫همونجا نگهش دار.
‫بذار یه دقیقه...
‫با پسرش حرف بزنه.
‫- تامی، بیا اینجا. هی. ‫- نه، بابا!
‫- هی، هی. ‫- نه.
‫پسر خوبی باش، خب؟
‫مراقب مامانت باش. ‫نذار دلش برام بسوزه.
‫- نه، بابا. ‫- بهش بگو...
‫که حالا به نزد خدا برمی‌گردم، باشه؟
‫- سم. ‫- نه!
‫بس کنین! بس کنین!
‫بابا، خواهش می‌کنم!
‫نه!
‫نه، بابا!
‫بیاین این اسب‌ها رو معاوضه کنیم، ‫پسره رو با درشکه‌اش ول کنیم.
‫[سکونتگاه پتا نوکونا]
‫[ملت کریک]
‫تو، دختر!
‫نگهبان‌تون کجاست؟
‫خودت می‌دونی کی رو دارم میگم.
‫پتا نوکونا.
‫نگهبان حرمسرا.
‫برو بگو بیاد.
‫- چرا اومدین اینجا؟ ‫- از اینجا برین.
‫دختر، بهتره همین الان بگی بیاد.
‫چه کمکی ازم برمیاد؟
‫کلانتر گرت اخیراً کشته شده، آقای نوکونا.
‫ولی تو اینو می‌دونی.
‫به عنوان یه طبیب،
‫تو از تمام اتفاقاتی که در قبیله‌ی ملت کریک می‌افته، خبر داری.
‫مردم چون بهم اعتماد دارن ‫همه‌چی بهم میگن.
‫می‌خوام ناهار بخورم. ‫بیاین.
‫جان گرت در یه جاده کشته شده.
‫با من غذا و نوشیدنی بخورین.
‫میگم جسدش رو براتون بیارن.
‫پس گمون کنم بدونی که اونو به قتل رسونده.
‫"دونستن" کلمه‌ی قوی‌ایه.
‫گمون می‌کنم کار روفوس باک...
‫و چند نفر دیگه بوده.
‫برادران دیویس، لوئیس و لاکی.
‫شاید...
‫سم سمسون و مایوما جولای.
‫همه‌شون شاهد اعدام چروکی بیل ‫در فورت اسمیت بودن.
‫کلاغه بهم گفته که...
‫اعدام اون خشمی در این جوانان دورگه ایجاد کرده.
‫احساس کردن که باید یکی رو بکشن.
‫یعنی یه آدم سفیدپوست.
‫به نظرت الان این پنج نفر کجان؟
‫کی می‌دونه؟
‫ولی خیلی دور نمی‌شن.
‫خب، چرا اونوقت؟
‫چون خیلی احمقن.
‫هوم.
‫خب، احمق بودن بدترین نوع خطرناک بودنه.
‫مخصوصا حالا که مزه‌ی خون رو چشیدن.
‫ولی می‌تونی سرزنش‌شون کنی؟
‫بخاطر قتل؟
‫عادلانه‌ست که سرزنش‌شون کرد.
‫خب، شما چی، آقای مالدون؟
‫من سرزنش‌شون نمی‌کنم.
‫دارشون می‌زنم.
‫- هوم. ‫- همونطوری که قانون حکم می‌کنه.
‫قانون سفیدپوست‌ها حکم کرد...
‫که نسل‌ها مردان و زنان سرخ‌پوست...
‫در زمین خودشون قتل‌عام بشن.
‫تازه بماند مردم آفریقایی‌ای که...
‫با غل و زنجیر به اینجا آورده شدن.
‫این قانونی که ازش حرف می‌زنین،
‫واقعا قاضی بی‌وفایی از چیزیه که ‫ادعا می‌کنین عادلانه‌ست.
‫هوم.
‫هی، ظرف تُف داری؟
‫ممنون.
‫این عادت کثیفیه، جناب.
‫هوم.
‫خب، تو کلی زن جوون سرخ‌پوست...
‫دور و برت هستن.
‫به این عادت کثیف می‌گن یا علاقه‌؟
‫این دوتا رو باهم قاطی می‌کنم، جورج.
‫من از مردمم مثل خانواده مراقبت می‌کنم، ‫آقای هک توماس.
‫هوم.
‫آقای نوکونا، تو اسم قاتل‌ها رو بهمون دادی.
‫بخاطرش ازت سپاسگزاریم.
‫اون مدارس میسیونری سرخ‌پوستان...
‫فکر می‌کردن که داشتن کار خدا رو انجام می‌دادن،
‫و دارن اهریمن‌های کافر رو از ما وحشی‌ها بیرون می‌کنن.
‫هر اتفاقی که برای روفوس باک ‫و دار و دسته‌اش افتاده،
‫سفیدپوست‌ها اینطوری‌شون کردن.
‫من بهش مرگ توسط تمدن میگم.
‫هوم.
‫خب، واقعا داستان غم‌انگیزیه.
‫این روفوس چیش اینقدر خاصه؟
‫فکر می‌کنن سرنوشت اونه که رهبر بزرگی بشه...
‫و همه‌ی سفیدپوست‌ها رو از سرزمین خارج کنه.
‫نمی‌تونم بگم که با آینده‌اش موافقم،
‫ولی من صرفا یه طبیب ساده‌ام.
‫خب...
‫حالا حالاها نمی‌خوای تو پیاده بری، جورج؟
‫بذار یه خرده بیشتری سوار بشم.
‫کمردردم پدرم رو در آورده.
‫تو هیچ کمردردی نداری.
‫دیدم طوری روی چوبه‌های دار آسه آسه راه می‌رفتی...
‫انگار گربه‌‌ای بودی که یه قناری پیشت گیر افتاده بود.
‫کمردردت کجا بود.
‫همیشه کمردرد دارم.
‫فقط نمی‌ذارم مردم ببیننش.
‫اوه، پس غرورته که بهت افتخار میده، ها؟
‫نه. فقط ظاهر و استایل.
‫باید همینو داشته باشی.
‫اگه اینو نداشته باشی، ‫چیزی جزء پوست و استخوون نیستی.
‫تازشم، یه نویسنده به اسم کرازبی دارم،
‫قراره در ازای یه رمان ده سنتی ‫درموردم یه مقاله بنویسه.
‫چیه، می‌خوای بوفالو بیل کودی بعدی بشی؟
‫نه. فقط یه جلاد ساده.
‫که باید افسانه‌ام رو حفظ کنم.
‫جورج، چطور تونستی با دار زدن آدم‌ها...
‫اینقدر معروف بشی؟
‫من صرفا یه جلاد نیستم.
‫دقیقا مثل تو یه افسر قانونم.
‫و به نوبه‌ی خودم پرونده سخت داشتم.
‫ولی نه به اندازه‌ی تو، ‫ولی 6، 7تایی بودن.
‫اوه، اوه، اوه.
‫اوه، جورج. نگاه کن.
‫پسر.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫طوری نیست، پسرم.
‫ما مارشال‌های قاضی پارکر ‫از فورت اسمیت هستیم.
‫مردی که پدر منو کشت هم نشان کلانتری داشت.
‫گفت پدرم اسب دزده.
‫اینی که پشته باباته، پسرم؟
‫بله، قربان.
‫مردی که نشان کلانتری داشت ‫گذاشت واسه خاکسپاری ببرمش خونه.
‫یعنی میگی اونا این کارو با بابات کردن؟
‫کلانتر و چهار نفر دیگه.
‫گفتن اونا افسرهاش بودن.
‫و همه‌شون جوون بودن، ‫بعضی‌هاشون هم دورگه بودن.
‫بیا با خودمون ببریمش.
‫خیلی‌خب، تامی.
‫می‌خوام اینجا بمونی پسرم، باشه؟
‫- بله، قربان. ‫- به اسب‌ها برس.
‫بریم، جورج.
‫جولین کجاست؟
‫لعنت، جورج ‫پسره رو از اینجا ببر بیرون!
‫نباید اینو ببینه! ‫از اینجا ببرش!
‫جولین! ‫هنوزم ممکنه داخل باشه.
‫همه‌ی ما می‌میریم. ‫نوبت اونا بوده.
‫آروم باش. آروم باش.
‫هک توماس خیلی آدم سرسختی بود.
‫آدم‌های زیادی مثل مایوما رو ‫به آدم‌هایی مثل من تبدیل کرده بود،
‫ولی هیچکس تصور نمی‌کرد که جولین کوچولو...
‫با چنگال کشاورزی دخل طرف رو بیاره.
‫[جایی در ملت چروکی]
‫سلام، پسرعمو.
‫خود چارلز باکـه.
‫ماهی‌گیری چطوره؟ ‫برامون شام جور صید نکردی؟
‫هیچی نگرفتم.
‫یه گاز زد و از دستش دادم.
‫چطوریف روفوس؟
‫اوه، از همیشه بهترم. ‫تو چی؟
‫داغونم. ‫مامان و بابام می‌خوان...
‫بازم به اون مدرسه‌ی سرخ‌پوست‌ها برم.
‫نمی‌ذارن ولش کنم.
‫مدرسه‌ی سرخ‌پوست‌ها.
‫می‌خوان اونجا بهتون چی یاد بدن، ها؟
‫چطور بیشتر عین سفیدپوست‌ها باشین؟
‫بهتون بگن که شیوه‌های زندگی ما ‫دیگه تموم شده؟
‫من یه لحظه هم تحت تاثیرهای حرف‌های سمی‌شون قرار نمی‌گیرم.
‫واسه همینم دزدی کردن ازشون و کشتن‌شون رو هم شروع کردیم.
‫اونقدر می‌ترسونیمشون که از این سرزمین فرار کنن.
‫و همونطور که زن‌های ما رو بردن، ‫زن‌هاشون رو ازشون می‌گیریم.
‫ما وحشی و آزادیم.
‫وحشی و آزاد، ها؟
‫منظورت از ما کیه، روفوس؟
‫اوه، می‌شناسیشون که.
‫سم، لاکی، لوئیس.
‫مایوما چی؟
‫یه دختر سفیدپوست فسقلی زد کشتش...
‫وقتی داشتیم می‌دزدیدمش.
‫می‌خوایم بریم اونو...
‫به طبیب تو ملت کریک بفروشیم.
‫ولی تو راهمون به ملت کریک،
‫می‌خوایم یه کار بزرگ انجام بدیم.
‫تا تمام سفید‌پوست‌های این اطراف ازمون بترسن.
‫به نظرت می‌تونم جای مایوما رو بگیرم؟
‫منم دقیقا داشتم به همین فکر می‌کردم.
‫الان که دارم این خون‌ها رو روت می‌بینم، ‫خون‌های مایوما رو،
‫دلم می‌خواد بخاطر...
‫برادر مرحوم عزیزم خودم بکشمت.
‫[کلبه‌ی قاچاقچی نوشیدنی] ‫[در اعماق ملت چروکی]
‫خیلی‌خب. ‫برنامه چیه، رئیس؟
‫چیزی که می‌خوایم رو به زور می‌گیریم؟
‫دقیقا، لاکی.
‫هی!
‫هی، بارت!
‫بیا بیرون!
‫چتونه که...
‫اونطوری اسمم رو داد زدین؟ ‫نوشیدنیم از دستم ریخت.
‫پس بخواب و از روی زمین لیسش بزن.
‫بارت، تو که بازم نوشیدنی زیاد داری.
‫درست نمیگم، بارت؟
‫من...
‫آره، من...
‫من برمی‌گردم تو سوراخ...
‫و براتون آب آتشین میارم.
‫بهش آب آتشین نگو، لعنتی.
‫وقتی آب قاطی نوشیدنی می‌کنی و به ما سرخ‌پوست‌ها میدی، ‫اسمش رو این می‌ذاری.
‫گیج‌شون می‌کنی، تو پاچه‌شون می‌کنی.
‫می‌دونی،
‫من با پدر مرحومت وقت می‌گذروندم.
‫همیشه مجانی بهش نوشیدنی می‌دادم، روفوس.
‫اینو که یادت میاد، مگه نه پسرم؟
‫اوه، حتما، حتما، حتما. ‫یادمه.
‫یادمه آب قاطیش می‌کردی...
‫و سه برابر قیمت یه بطری ازمون پول می‌گرفتی.
‫همون بطری نوشیدنی‌ای که سفیدپوست‌ها ‫بهش لب نمی‌زنن. درسته؟
‫همون سفیدپوست‌هایی که بهمون بدلیجات می‌دادن ‫و زمین‌هامون رو می‌دزدیدن؟
‫یادته؟
‫ما می‌خوایم همه سفیدپوست‌ها رو بیرون کنیم.
‫این روزها تعداد ما خیلی زیاد شده.
‫سال 1895 هستش. ‫نمیشه سفیدپوست‌ها رو...
‫چپ و راست با کشتار و بریدن پوست سَر...
‫و این چیزها بیرون کنین.
‫باید یاد بگیریم که باهم کنار بیایم.
‫یعنی، سفیدپوست‌ها و سرخ‌پوست‌ها ‫و...
‫و حتی سیاه‌پوست‌ها.
‫خفه شو، پیرمرد. ‫برو نوشیدنی رو بیار.
‫خسیس نباش، واسه هر کدوم‌مون یه بطری بیار.
‫مشکلی نیست. ‫فقط...
‫نوشیدنی‌های خوب رو پشت قایم می‌کنم،
‫پس الان برمی‌گردم، پسرها.
‫فقط صبر کنین.
‫چیکار می‌کنی، بارت؟
‫هـوف!
‫هـو! هی، روفوس!
‫هی. یعنی...
‫می‌تونیم با فروش این نوشیدنی‌ها ‫و تفنگ‌ها...
‫پول زیادی به جیب بزنیم، روفوس.
‫گل گفتی، لاکی.
‫می‌ریم تو فاز و مهمونی خفنی می‌گیریم.
‫برو اینو به برادر عزیز مرحوم‌مون مایوما تقدیم کن.
‫اون برای هدف ما مُرد.
‫اگه باید مردی رو انتخاب می‌کردم،
‫که بقیه‌ی اون شرورها رو بگیره،
‫هک توماس رو انتخاب می‌کردم.
‫تو چند نفر رو شکار کردی؟
‫قانون کار من نیست.
‫خب، قانون کارِ...
‫مردهایی مثل قاضی پارکر،
‫و جلاد عمومیش،
‫جورج مالدونـه.
‫اونا شیطانی‌ترین عوضی‌های تو قلمرو هستن.
‫فکر اینکه همون بلا رو سر خودشون بیارم ‫برام لذت بخشه.
‫طناب‌های من کِش میان.
‫این یه قوله.
‫جورج، تو کسی رو اعدام نمی‌کنی!
‫منم کسی رو اعدام نمی‌کنه!
‫دست‌ خداوند بروی سراسر این کشور دراز شده!
‫قانون اعدام می‌کنه.
‫قانون، جورج.
‫و حالا بهم میگی...
‫که حداقل یکی از این جنایتکارها...
‫مجبور نیستن از پیچ و تاب‌های طناب‌هات رنج ببرن.
‫هک پیداش کرد.
‫عین یه خوک با چنگال کشاورزی کشته شده بود.
‫یکی از اعضای خانواده‌ی پالمر سر تلافی ‫اینو به سرش در آورده بود.
‫اونوقت فکر می‌کنی که اون دختر جوون ‫تونسته این کارو کنه؟
‫خدا می‌دونه. ‫یکی که کشتش.
‫ولی دختره غیبش زده.
‫و هک، می‌خواد قبل از اینکه...
‫اتفاق بدتری بی‌افته، پیداش کنه.
‫حالا این یارو هک توماس، یه مرتده.
‫اینو موافقی، جورج؟
‫اون آدمیه که دنبال عدالته. ‫به آدم‌های بیشتری مثل اون نیاز داریم.
‫بعد از اینکه جسدها رو دفن کردیم، ‫پسره رو برگردوندم.
‫و هک، می‌خواد صبح اول وقت ردشون رو بزنه.
‫مرد شجاعیه، یا هم احمقه.
‫یا شایدم یکم از هر دوتاست.
‫اون می‌خواد جون دختره رو نجات بده.
‫واقعا فکر می‌کنی دختره هنوز زنده‌ست، جورج؟
‫امیدوارم.
‫چون اگه زنده نباشه، دو بار اعدام‌شون می‌کنم.
‫- گرسنه‌ام. ‫- اینقدر غر نزن.
‫صبوری بکن. ‫چارلی به زودی با آذوقه‌ برمی‌گرده.
‫باید یه لحظه تنها باشم.
‫دست‌ و پاهاش رو باز کن.
‫بذار بره دستشوییش رو بکنه.
‫و بعد وقتی کارش تموم شد،
‫برو به اون درختی که اونجاست ببندش.
‫مطمئن شو که خوب و محکم طناب رو گره بزنی.
‫نگران نباش، روفوس.
‫اون هیچ‌جا نمیره.
‫- مخصوصا اگه با من طرف باشه. ‫- صبر کن، وایسا ببینم.
‫من می‌خوام اول باشم.
‫شما برین واسه آتیش چوب بیشتری جمع کنین.
‫- تو که رئیس من نیستی. ‫- هی، اینقدر با بی‌احترامی حرف نزنین.
‫اگه قرار باشه ارتشی واسه خودمون جمع کنیم، ‫باید صمیمانه رفتار کنیم.
‫و منم با حرفش موافقم.
‫- برین به کارتون برسین. ‫- باشه، خیلی‌خب، روفوس.
‫داریم می‌ریم. ‫جوش نزن.
‫[تجارتگاه ارتش آمریکا]
‫[ملت چیکاساو]
‫برادر!
‫خائن.
‫می‌خواست تلگراف بزنه،
‫منم بی‌شرف رو کشتم.
‫اوه، آره؟ ‫بذار تلگراف رو بفرسته.
‫بذار خبر دار و دسته‌ی روفوس باک رو پخش کنن.
‫بهشون بفهمونیم که سراسر شهر ‫رو به وحشت فرو بردیم.
‫ما دیگه معروفیم.
‫به زودی میان. ‫بهتر نیست بزنیم به چاک؟
‫بذار بهترین آدم‌هاشون رو بفرستن.
‫دخل اون احمق‌ها رو هم میاریم.
‫و اینو با خون و خون‌ریزی پس می‌گیریم.
‫[موسکوگی، قلمروی اکلاهما] ‫[ملت کریک]
‫سم سیکس‌کیلر. ‫دوست قدیمی‌ام.
‫فکر می‌کردم پیدات بشه، هک.
‫این مرد سرجوخه پیدن تولبرتـه.
‫شنیده که دیشب تو موسکوگی بودی،
‫و درمورد روفوس باک سوال می‌پرسیدی.
‫هیچ کدوم از اونا با غریبه‌ها حرف نمی‌زنن،
‫مخصوصا با مأمورهای قانون موگانی.
‫مأمورهای قانون موگانی.
‫باشه قبوله.
‫یه مأمور قانون موگانی دیگه چیه؟
‫سفیدپوست‌هایی مثل تو.
‫تولبرت بودی، درسته؟ ‫سرجوخه تولبرت.
‫خب، تو مأمور پلیس سرخ‌پوست‌هایی،
‫پس امیدوارم این اطلاعات...
‫ممکنه برات جالب باشه.
‫روفوس باک و دار و دسته‌اش،
‫یه مأمور قانون موگانی رو به قتل رسوندن، جان گرت.
‫و بعد از اینکه اونو کشتن،
‫تصمیم گرفتن دو زن مزرعه‌دار موگانی رو پیدا کنن،
‫و اونا رو اذیت و شکنجه کنن.
‫و وقتی کارشون تموم شد،
‫عین حیوون‌های دامداری، ‫گلوشون رو بریدن.
‫بعدش سه مرد موگانی رو پیدا کردن.
‫یکی از اون مردها رو گرفتن،
‫و تصمیم گرفتن اعدامش کنن،
‫دقیقا جلوی روی پسر کوچولوی موگانیش،
‫فقط واسه اینکه بتونه مرگش رو تماشا کنه.
‫پس وقتی بهم میگی آدم‌هایی که تو باهاشون حرف می‌زنی...
‫با یه مأمور قانون موگانی حرف نمی‌زنن،
‫تعجب نمی‌کنم.
‫چیزی که ازش تعجب می‌کنم اینه که ‫آدم‌هایی که تو باهاشون حرف می‌زنی...
‫می‌خوان با هر مأمور قانون از هر نژادی حرف بزنن.
‫بگذریم، سم...
‫ردشون رو تا چند کیلومتر زدم...
‫تا اینکه ردشون در دورهام کریک ‫ردشون رو از دست دادم.
‫گمون کنم می‌خوای یه گروه اعزامی جمع کنم، ‫بی‌افتم دنبالشون؟
‫نه، نمی‌خوام گروه اعزامی کوفتیت...
‫برن الکی از گرفتن‌شون طفره برن.
‫این پسرها رو تا آخر دنیا فراری میدی.
‫من برمی‌گردم اونجا، دوباره ردشون رو می‌زنم،
‫تا هرجا که اقامت دارن دنبال می‌کنم،
‫و بعد براشون کمین می‌زنم.
‫می‌دونم که اهل همکاری کردن با کسی نیستی،
‫ولی می‌خوام با پیدن همکاری کنی.
‫اونطوری می‌‍تونین ضمانت همدیگه رو بکنین.
‫نمی‌خوام تو قبیله‌ی چروکی شورش بشه.
‫اگه مردم فکر کردن که اون پسرها...
‫بدون یه دادگاهی عادلانه ‫خودسرانه باهاشون برخورد شده...
‫ممکنه وضعیت ناجور بشه.
‫وضعیت همین الانشم ناجوره، سم سیکس‌کیلر.
‫و تو هم منو می‌شناسی.
‫این مأمور قانون موگانی...
‫- تنها بهتر کار می‌کنه. ‫- منم همینطور.
‫بدون تو بهتر می‌‌تونم این کارو انجام بدم.
‫- تو فقط دست و پا گیرم میشی. ‫- بفرما، حل شد.
‫بله حل شد، هک توماس.
‫این عادت کثیفیه.
‫اونوقت این سیگار توی دست تو چیه؟
‫یه سیگار دعاست.
‫تنباکوش از مردمم اومده.
‫نوشیدنی چیه؟
‫از ماگانی‌هاست.
‫سفیدپوست‌ها اختراعش کردن...
‫که نذارن چروکی‌ها بر دنیا حکومت کنن.
‫خب، به افتخارش.
‫سم سیکس‌کیلر هم یه رگه‌ش سفیدپوسته.
‫پدرش یه چروکی به اسم ردبرد سیکس‌کیلر بود.
‫رد با چندتا از قبیله‌ی کریک مسلحانه درگیر شد،
‫6تاشون رو کشت.
‫و اونا هم اونو کشتن.
‫اینو نمی‌دونستم. ‫بعدش چی شد؟
‫مادرش نمی‌تونست کنترلش کنه.
‫بنابراین اونو به مدرسه خوابگاهی سرخ‌پوست‌ها...
‫در کارلایلِ پنسیلوانیا فرستاد.
‫اینطوری شد که تحصیل کرد.
‫هوم.
‫حالا، تو کجا تحصیل کردی؟
‫من درمورد خودم داستان تعریف نمی‌کنم.
‫- فقط درمورد دیگران تعریف می‌کنی؟ ‫- فقط درمورد دیگران.
‫طرز کار یه کارآگاه واقعی همینه.
‫اپراتور تلگراف وسترن یونیون...
‫یه پیغام قطع شده از تجارتگاه ارتش دریافت کرده.
‫وقتی سعی کرده جواب بده، هیچی دریافت نکرده.
‫خط از کار افتاده بوده.
‫گمون می‌کنه که سیم‌ها قطع شدن.
‫چه پیغامی فرستادن؟
‫سیگنال خطر ارتش.
‫از اون سیگنال‌های خطری که ‫برای حملات سرخ‌پوست‌ها استفاده می‌کنن.
‫خیلی‌خب، ممنون.
‫بیا امیدوار باشیم که سیگار دعات جواب بده...
‫و برامون خوش شانسی بیاره.
‫آماده‌ی سواری کردن هستی، آقای پیدن تولبرت؟
‫مثل تو آماده‌ام، آقای هک توماس.
‫کاش تو کلیسا باهم آشنا می‌شدیم.
‫می‌تونستیم عاشق همدیگه بشیم.
‫ترجیح می‌دادم بمیرم.
‫چی شده، عزیزم؟
‫از پسرهای سرخ‌پوست خوشت نمیاد؟
‫من همش 17 سالمه،
‫و از هیچکس نمی‌ترسم.
‫وقتی 18 سالم شد،
‫یه مرد ثروتمند تو دار و دسته‌ی روفوس می‌شم.
‫اونقدرها عمر نمی‌کنی.
‫یا تیر می‌خوری، یا اعدام میشی.
‫منظورت مثل باباته؟
‫می‌دونی که روفوس همین کارو باهاش کرد، درسته؟
‫خوب دارش زد،
‫باید از اینجا بریم.
‫ای بابا، روفوس! ‫عجله‌ات واسه چیه؟
‫چون باید آماده بشیم.
‫چرا؟ ‫بخاطر سربازهای تو فورت اسمیت؟
‫اونا تا سه ساعت دیگه نمی‌رسن،
‫حتی اگه از مسیر سریع بیان.
‫و بازم قبلش باید آماده بشن.
‫خیلی‌خب. ‫گفتم باید از اینجا بریم.
‫ولی روفوس، مگه نباید جولین رو آراسته کنیم؟
‫بخاطر بعضی از آدم‌های بی‌گناهی که کشتیم ‫عذاب وجدان گرفتم.
‫همه‌شون که نه، ولی بعضی‌هاشون چرا.
‫خدا بگم چیکارت نکنه، لوئیس!
‫وقتی اونا سفیدپوست باشن ‫هیچ بی‌گناهی‌ای وجود نداره.
‫مگه فراموش کردین؟
‫زمین‌مون رو ازمون دزدیدن.
‫هزاران نفر ما رو به قتل رسوندن.
‫این بی‌گناهی نیست.
‫اونا زیادی قدرتمندن، روفوس.
‫ممکنه یه مدت هرکاری خواستیم انجام بدیم،
‫ولی بالاخره میان سروقت‌مون و می‌کشنمون.
‫نه اگه واسه خودمون یه ارتش سرخ‌پوست‌ها جمع کنیم.
‫نسل جدیدی از رزمندگان نترس...
‫که نمی‌ترسن برای سرزمین سرخ‌پوست‌ها بمیرن.
‫موعظه کن.
‫واقعا فکر می‌کنی که می‌تونیم ‫تمام سفیدپوست‌ها رو فراری بدیم، پسرعمو؟
‫تنها چیزی که سفیدپوست‌‌ها ازش می‌ترسن اینه.
‫حالا اگه شما ازم پیروی کنین،
‫من شما رو شاهان این دنیای جدید می‌کنم.
‫خب؟
‫هرچی که دیدین، هرچی که خواستین،
‫راحت نصیبتون میشه.
‫شرارت انسان‌ها از کجا بوجود میاد؟
‫مسیح گفت دید که شیطان مثل آذرخشی از آسمان سقوط کرد.
‫شیطان به زمین تبعید شد تا در میان ما بگرده.
‫این چه ربطی داره؟
‫یه چیزی اون پسرهای جوون رو تسخیر کرده بود.
‫کاری که کردن طبیعی نبود.
‫مگه اینکه...
‫یه چیزی وارد وجودت بشه...
‫مثل یه انگل،
‫کنترلت رو به دست بگیره،
‫و ذات خوب اونا رو به دست گرفته باشه.
‫خب، هک و پیدن چطور گرفتنشون؟
‫درگیری مسلحانه بزرگی چیزی رخ داد؟
‫اوه، اوه، اوه.
‫آروم باش.
‫عجله نکن...
‫و بذار پولت حروم نشه.
‫[فورت اسمیت، ملت چوکتاو]
‫تامی.
‫نترس.
‫دیگه هیچوقت نمی‌تونن بهت صدمه بزنن.
‫منم هر بار که اهرم اعدام رو می‌کشم ‫همینو به خودم میگم.
‫"دیگه هیچوقت به کسی صدمه نمی‌زنن".
‫اونایی که هنوز آزادن چی؟
‫تو پسر خوبی هستی.
‫دوست داری اتفاقی که برات افتاد...
‫برای دنیا تعریف بشه؟
‫من یه نویسنده دارم،
‫و اون می‌تونه داستانت رو منتشر کنه.
‫اونا هنوزم اون بیرونن،
‫روفوس باک و دار و دسته‌اش.
‫آره، ولی...
‫دیگه هرگز زنده نمی‌بینیشون.
‫هک افتاده دنبالشون.
‫می‌تونن عین یه مشت موش فرار کنن ‫و قایم بشن،
‫ولی چیزی که هک بهش شلیک نکنه...
‫طناب من دخلش رو میاره.
‫بیشتر از همه نگران خواهرم هستم.
‫به نظرت هنوزم زنده‌ست؟
‫دعا می‌کنم که زنده باشه،
‫و اینکه هک برش گردونه.
‫کسی داخل هست؟
‫مأمور مارشال آمریکا هک توماس هستم!
‫اسلحه‌هاتون رو بندازین زمین،
‫دست‌هاتون رو بالا بگیرین ‫و بیاین بیرون،
‫قول میدم که دادگاهی عادلانه‌ای براتون برگزار بشه!
‫خدای من.
‫[خیابان اصلی، موسکوگی] ‫[ملت چوکتاو]
‫من افسار رو نگه می‌دارم...
‫اگه بری و داروم رو بگیری، عزیزم.
‫به نظرت واقعا برات فایده‌‌ای داره، سم؟
‫درموردش خوندم.
‫همش از الکل و مُسکن توش به کار رفته.
‫خب، کمکم می‌کنه بخوابم.
‫سلام؟
‫آقای فاستر؟
‫ببخشید، مری.
‫می‌دونستم میای، ولی دستشویی رو کاریش نمیشه کرد.
‫داروی سم آماده اینجاست.
‫مثل همیشه 75 سنت.
‫سم؟
‫سم!
‫هیا، هیا!
‫خب، همونطور که انتظار داشتیم، ‫سیم تلگراف رو قطع کردن،
‫پس نمی‌تونیم با سم سیکس‌کیلر ارتباط برقرار کنیم...
‫که برامون نیروی کمکی بفرسته.
‫در همین حال،
‫بریم اینجا و صحنه‎‌ی جرم رو تا پاک نشده...
‫بررسی کنیم.
‫اینجا چی می‌بینی؟
‫انگار قاتل‌ها اون طرفی رفتن.
‫آره. خب، اینو که می‌بینم.
‫ولی اینجا رو می‌بینی؟
‫اینجا رد چندتا اسب هست،
‫که سوارشون بودن.
‫این یکی انگار داره یه گاری رو با خودش می‌کشه.
‫حق با توئه.
‫جولین چی؟
‫به نظرت چی به سرش اومده؟
‫شاید خدایی نکرده واسه عذاب دادن...
‫یا هم واسه گرفتن باج زیاد نگهش داشتن.
‫هیچ کاری از این عوضی‌ها بعید نیست.
‫هوم.
‫خب، می‌بینم که از شیوه‌های سرخ‌پوستی شورشی‌شون دفاع نمی‌کنی.
‫اونا سرخ‌پوست نیستن، دورگه‌ان.
‫بعضی وقت‌ها دورگه‌ها دیوونه می‌شن.
‫از این به بعد باید اینو در نظر بگیرم.
‫حالا به نظرت اونا فکر می‌کنن...
‫کی پول گروگان‌گیری زیادی بابت جولین می‌ده؟
‫از ظاهر مزرعه‌شون معلومه
‫که خانواده‌ش زیاد پولدار نیستن.
‫«پتا نوکونا» چی؟
‫همون طبیب مسن سرخپوست.
‫جووناشون رو دوست داره.
‫اونطور که می‌گن واسه خوشگلا پول می‌ده.
‫شاید با اون حالش خوب بود.
‫قبلاً خونه‌ش رفتم.
‫نمی‌تونم از کارآگاهیت ایراد بگیرم.
‫به هیچ وجه، همکار جان.
‫حالا همکارمی؟
‫[دوراهی سرزمین چروکی‌ها]
‫اتفاقی اون عاشق سفیدپوست بدبخت رو دیدم، ‫سمی سیکس‌کیلر.
‫خودش و زنش رو توی ارابه‌شون کشتم.
‫خیلی وقت بود منتظر این کار بودم، پسرها.
‫مردک مایه‌‌ی ننگ ما سرخپوست‌ها بود.
‫پسر، تا خونه‌ی اون یارویی که قراره ‫جولین رو بخره چه قدر راهه؟
‫راه زیادی نیست.
‫توی قلمرو کریک‌هاست.
‫باید حدود ۳۲ کیلومتر راه باشه. ‫تا غروب می‌رسیم.
‫یعنی می‌فروشیمش بهش؟
‫باهاش چی کار می‌کنه؟
‫لعنتی، اون یه چهارتایی زن داره.
‫دوران جوونی رو که رد می‌کنن ‫دوست نداره نگهشون داره.
‫غرقشون می‌کنه، پوستشونو می‌کنه.
‫دیگه الان مهم نیست.
‫فقط دوست داره یه چندتایی رو ‫واسه کار و بار نگه داره.
‫تا براش آشپزی و نظافت کنن.
‫همه‌ی زن‌ها به همین درد می‌خورن دیگه نه؟
‫ازشون استفاده کنی و کار بکشی.
‫خیلی خب. آماده شین.
‫[کلبه‌ی جورج مالدون ‫فورت اسمیت، قبیله‌ی چاکتا]
‫تامی!
‫خوشحالم می‌بینمت. ‫می‌ترسیدم نیای.
‫بفرما تو.
‫اسم من سث کرازبیه، تامی.
‫برای «روزنامه‌ی مصور فرانک لزلی» می‌نویسم.
‫رمان کیلویی هم می‌نویسم.
‫در واقع همین الان دارم یکی ‫درمورد آقای مالدون می‌نویسم.
‫بهم گفت.
‫آقای مالدون بهم گفت چیا کشیدی.
‫جوون شجاعی هستی.
‫من که اینطور حس نمی‌کنم.
‫شب‌ها رو صبح کردن سخته.
‫درموردش با پدربزرگ مادربزرگت حرف زدی؟
‫مادربزرگم هرشب گریه می‌کنه.
‫سعی می‎‌کنه با بالشت جلوی صداش رو بگیره
‫ولی بازم می‌شنوم.
‫من فقط می‌خوام کسایی که خانواده‌م رو کشتن
‫و خواهرمو دزدیدن رو بکشم.
‫[خانه‌ی کشاورزی پترسون ‫مرز قلمرو قوم چروکی و کریک]
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫می‌تونم کمکت کنم پسرم؟
‫سلام.
‫داریم می‌ریم قلمرو کریک‌ها.
‫الان تقریباً یه روز و نیمه تو راهیم.
‫می‌‌خواستیم ببینیم همسرتون می‌تونه...
‫یه غذای گرم برامون ردیف کنه؟
‫البته اگه ۲۰ دلار بهتون بدیم.
‫اسمت چیه پسر جان؟
‫بی‌ادبی منو ببخش. کلانتر جان گرتم،
‫پلیس سرخپوست‌ها.
‫اینا هم افسرهامن.
‫ما دنبال یه مردی...
‫به اسم روفوس باک می‌گردیم.
‫تا حالا اسمشو شنیدی؟
‫شنیدیم.
‫اما این‌ورها کار نمی‌کنه.
‫آره. خودمونم حدس می‌زدیم.
‫گفتیم شاید توی قلمرو کریک‌ها ‫قایم شده
‫اما می‌دونید، باید از تمومِ ‫ داشته‌هامون استفاده کنیم
‫تا مطمئن شیم راه رو درست می‌ریم.
‫الانم خسته و گرسنه‌ایم.
‫می‌تونید برامون غذا جور کنید؟
‫احتمالاً بتونم یه چیزی جور کنم.
‫احتمالاً کفافِ همه‌تونو بده.
‫البته شاید به جز اون قدبلنده.
‫می‌رم از خانم بپرسم...
‫ببینم مرغ داره.
‫حالا حالاها اینجاییم دختر.
‫بهتره سر و صدا نکنی.
‫وگرنه هم تو رو می‌کشیم هم مزرعه‌دارو.
‫باشه؟
‫می‌گه کافیه. سیر می‌شین.
‫بفرمایین تو بیاین سر میز.
‫خونه‌ی خودتونه.
‫واقعاً ازتون ممنونیم آقا.
‫می‌شه جلوتر ۲۰ دلارو بدی؟
‫مشکلی نیست آقا.
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم آقایون؟
‫اومدیم دنبال روفوس باک.
‫اون دوست «چروکی»ات کیه؟
‫همکارمه.
‫پیدن تولبرت.
‫تولبرت.
‫این فامیلی فرانسویه.
‫وقتی پدرِ پدربزرگم ‫توی جنگ فرانسویان و سرخپوستان
‫کاشف بود، ‫سفیدپوستا این فامیلی رو روش گذاشتن.
‫می‌بینم تو هم راه اونو ادامه می‌دی.
‫و دنبال این جوونای الوات ‫توی دشت و صحرا می‌گردی.
‫خب ما به دلایلی فکر می‌کنیم که اونا
‫یه دختر جوون رو دزدیدن، ‫والدینش رو کشتن.
‫و گمون نکنیم که خانواده‌ش ‫بهشون پول گروگان‌گیری بدن.
‫فکر می‌کنید هدفشون چیه؟
‫شاید فکر می‌کنن می‌تونن به شما بفروشنش.
‫بهتون که گفتم اونا احمقن، نگفتم؟
‫خب یه همچین چیزی گفتین بله.
‫من واسه اون دختر پول نمی‌دم،
‫چون نمی‌خوام اعدام شم.
‫مالدون با کمال میل این کارو می‌‌کنه.
‫اما چطوره...
‫که توی تحقیقاتمون کمکمون کنید،
‫تا این دفعه طرف قانون باشین؟
‫طرف شما.
‫طرفی که شما بهش می‌گین طرف قانون،
‫به اندازه‌ی طرف مجرم‌ها فاسده.
‫فقط بزک دوزکش کردین.
‫مسئله پوله.
‫به هر دو طرف می‌رسه، مگه نه؟
‫شما...
‫پیشنهادت اینه که باب اطلاعات شما پول بدیم؟
‫نه نه.
‫همچین خواسته‌ی ناخوشایندی ندارم.
‫کمکتون می‌کنم آقایون.
‫چه اطلاعاتی داری نوکونا؟
‫اگه دارن این طرفی میان...
‫پس وحشیگری می‌کنن، تعرض می‌کنن، ‫و آدم می‌کشن.
‫کی رو می‌کشن آقای طبیب؟
‫مزرعه‌دارهای این منطقه رو.
‫مثلاً مزرعه‌ی پترسون.
‫آره، اونجا رو می‌شناسم.
‫این پسرها رو از والدینشون جدا کردن،
‫آزارشون دادن، همونطور که من رو ‫توی جوونیم آزار دادن.
‫کارشون هیچ توجیهی نداره.
‫توجیه نیست.
‫اما...
‫چی؟
‫منشاء این حجم از شرارته.
‫غذای خیلی خوشمزه‌ایه خانم الی.
‫واقعاً ممنونیم.
‫نیاز داریم پرانرژی باشیم
‫تا بریم دنبال آدم‌بدها.
‫روفوس باک هم یکی از بدتریناشونه.
‫حالا درمورد یه چیزی کنجکاوم آقای اسپنسر.
‫لطفاً بگین...
‫این ملکی که اینجا دارین رو ‫چه جوری به دست آوردین؟
‫والدینم اینجا رو برای ما گذاشتن. ‫برای من و الی.
‫یه کلبه هم اون پایین درست کردیم
‫تا کمکشون کنیم توی زمین‌ها کار کنن.
‫حالا کلبه رو برای مهمون‌ها گذاشتیم
‫و خودمون اومدیم اینجا.
‫چه قشنگ.
‫اوضاع بد نیست اما خیلی زحمت داره.
‫حالا برام سواله که...
‫والدینت چه جوری صاحب این مزرعه بودن؟
‫از کی خریدنش؟
‫از هیچکس نخریدیمش.
‫وقتی این قلمرو باز شد
‫ساکنین اومدن و زمین‌ها رو مال خودشون کردن.
‫زندگیشونو به یه جایی رسوندن.
‫کلی زحمت کشیدن.
‫همچین فرصتی توی شرق فراهم نبود.
‫تو یا پدرت ناراحت نشدین...
‫که اینجا سرزمین بومی بقیه بود؟
‫راستش هیچ‌وقت بهش فکر نکردیم.
‫می‌دونی؟ دولت قانون‌گذاری می‌کنه ‫نه سرخپوست‌ها.
‫تازه، ازش استفاده نمی‌کردن.
‫همینجوری داشت حیف می‌شد.
‫ما اشتباهی نکردیم، ‫والدین شوهرم هم همینطور.
‫هر کاری که کردن عادلانه و قانونی بود.
‫طبق قانون کی؟
‫سرخپوست‌ها هم قانون دارن. ‫روش‌های خودشونو دارن.
‫از نظر من این زمین دزدیه.
‫آره این قضیه ناراحتم می‌کنه.
‫نباید اینجوری باشه روفوس.
‫یعنی... کلانتر گرت.
‫اگه اجازه بدی، روفوس...
‫زیاد وقت نداریم.
‫بیاید مذاکره کنیم.
‫خب، غذای خیلی خوشمزه‌ای بود خانم الی.
‫اما غذا فقط یکی از غرایز حیوانیه.
‫پس ۲۰ دلار برای غذا در نظر بگیریم...
‫و سه دلار هم برای باقی چیزها؟
‫تو دیوانه‌ای!
‫نه اون می‌ذاره اذیتش کنید نه من!
‫چرا؟
‫قیمتش رو دوست نداشتی؟
‫اگه ۲۵ سنت دیگه هم بذاریم روش چی؟
‫خب الی،
‫این فرصت تو واسه نجات جون شوهرته.
‫داریم بهتون حق انتخاب می‌دیم.
‫و این خیلی بیشتر از مبلغیه...
‫که وقتی سرزمینمونو دزدیدن،
‫به زن‌هامون تعرض کردن، ‫و بچه‌ها رو کشتن گرفتیم.
‫ما هیچ دخلی به اون قضیه نداشتیم!
‫هزار سال پیش بود!
‫به من می‌‌گی دیوونه...
‫اما خودت نمی‌بینی اینجا رئیس منم؟
‫یا انقدر احمقی که اینو نمی‌فهمی، مزرعه‌دار؟
‫مشخصه دیگه. هر کاری لازم باشه ‫برای نجات جونمون می‌کنم.
‫این کار خیلی عاقلانه‌ست خانم الی.
‫بعدشم، شاید به نفعت باشه.
‫هر چی بکاری، همونو درو می‌کنی.
‫مگه نه پسرها؟
‫- آره. ‫- درسته.
‫نمی‌خوام وقت تلف کنیم، روفوس.
‫- ساکت. ‫- چطوره...
‫کارت بکشیم؟
‫مال هر کی بیشتر باشه برنده‌ست. لوئیس؟
‫یوهو! تک آوردم!
‫می‌دونم که مال هیچکدومتون ‫از این سرتر نیست.
‫عادلانه نیست! اون بچه‌ست.
‫شاه.
‫گمونم بعدی منم.
‫حالا می‌بینی چه قدر سیاست دارم پسر؟
‫شیشِ به درد نخور.
‫من پایین‌ترم. سه آوردم.
‫حیف شد.
‫برو چارلز.
‫دیدی وقتی به ما ملحق شدی ‫گفتم بهت خوش می‌گذره؟
‫بیا دختر.
‫آهای!
‫همه‌تون می‌رین جهنم!
‫گوش کن ببین چی می‌گم، ‫بهتره منو بکشی.
‫یالا پسر.
‫شرمنده پسرها.
‫بازم بخت با من یار بود.
‫یالا.
‫الی و جولین فرار کردن،
‫مامورها هم توی قلمرو سرخپوست‌ها
‫پسرها رو دنبال کردن، جایی که...
‫مرز بین سرزمین‌های متمدن ‫و دشت و صحرا محو شده بود...
‫اصول اخلاقی اون مردها هم دقیقاً همونجوری
‫توی سرزمین‌های بی‌رحم و طاقت‌فرسا ‫محو شده بود.
‫کلانتر!
‫کلانتر! کلانتر!
‫من الی پترسونم.
‫شوهرمو کشتن و می‌خواستن به من تعرض کنن...
‫و من فرار کردم.
‫کجائن؟
‫توی خونه‌ن.
‫یه مشت دورگه‌ن.
‫گفت اسمش کلانتر گرته.
‫این دختره کیه؟
‫من جولین پالمرم. ‫اونا مامانم و خانواده‌م رو کشتن.
‫چند روزه به زور منو نگه داشتن
‫- تا این که این زن اومد. ‫- باشه، گوش کن دختر.
‫ببرش شهر پیش دکتر.
‫به سرعت برق و باد برو، فهمیدی؟
‫- بله آقا. ‫- برید!
‫این قضیه همین الان تموم می‌شه!
‫بسه دیگه چارلی.
‫منتظرتیما. زود باش.
‫یالا!
‫درو باز کن!
‫خیلی خب دیگه چارلی.
‫بیا بیرون وقتت تمومه.
‫ای سلیطه!
‫پا به فرار گذاشته!
‫مارشال آمریکا، هک توماس!
‫شما بازداشتین!
‫پسرها همه مستقر شین!
‫برید دم یه پنجره! ‫برید دم پنجره!
‫دنبال آرامشین؟
‫بیاین بگیرین!
‫- آهای! می‌خوام باهات حرف بزنم! ‫- یالا!
‫- چی؟ ‫- بیا بیرون کثافت احمق!
‫می‌تونید بجنگین و همینجا بمیرین
‫یا هم تسلیم بشین و دستبند به دست برگردین
‫و با عدالت روبرو شین پسرها.
‫گندش بزنن!
‫تا وقتی وسط تیراندازی نباشین
‫هیچ‌وقت نمی‌فهمین چه جوریه.
‫عقلتون کار نمی‌کنه.
‫انگار زمان وایمیسته ‫ و وارد حالت خواب می‌شین.
‫توی اون دنیا هر چیزی ممکنه...
‫پیروزی‌ها شجاعانه یا خفت‌بار.
‫مردهای قوی تمرکزشون رو حفظ می‌کنن
‫و بقیه مثل سگ جون می‌دن.
‫شلیک نکن لعنتی! ‫تیر هدر می‌دی.
‫اونا هم همین کارو می‌کنن.
‫باید توی اون خونه نگهشون داریم خب؟
‫مهماتشون تموم می‌شه.
‫واسه همین می‌خوام به حرفم گوش بدی! ‫گوش کن لامصب!
‫یه جوری برو پشت خونه...
‫تا پشت خونه رو پوشش بدی، گرفتی چی می‌گم؟
‫- می‌شنوی چی می‌گم؟ ‫- نقشه‌ی خیلی خوبیه.
‫البته اگه اون وسطا کشته نشم.
‫گفته بودم رمان کیلویی خوب می‌نویسی، هک.
‫از کجا فهمیدی اینجاییم؟
‫یه سر رفتم پیش پتا نوکونا.
‫فکر کردم کمردردت شدیده.
‫خب هست.
‫خبر غم‌انگیزی برا دارم.
‫سم سیکس‌کیلر و زنش کشته شدن.
‫گمونم دار و دسته‌ی روفوس کشتنش.
‫- کجا؟ ‫- توی موسکوگی.
‫اونایی که کشتنشون...
‫داخل خونه‌ن و دارن بهمون تیراندازی می‌کنن.
‫- من پشت رو پوشش می‌دم. ‫- برو دارمت.
‫- حالا چی کار کنیم؟ ‫- یه نقشه دارم.
‫یکیمون باید تیراندازی رو بکشه سمت خودش
‫دو نفر می‌رن سراغ اونا،
‫دو نفر دیگه هم از پشت در می‌رن.
‫چطوره یکیمون اونا رو سر جاشون نگه داره
‫و سه نفرمون فرار کنن؟
‫- فرار کنیم کجا بریم؟ ‫- جنگل!
‫هر جایی که اونا نباشن!
‫با روش کاستر و افرادش می‌ریم.
‫کاستر؟! کاستر مگه چه غلطی کرده؟
‫عوضی!
‫آخرین تیرشونو برای خودشون نگه داشتن،
‫واسه وقتی که دیگه چاره‌ای ندارن.
‫خودشونو کشتن.
‫دستیارهای کاستر فقط می‌خواستن شکنجه نشن.
‫این پسرها طاقت هیچیو ندارن.
‫نمی‌خوان مجازات بشن.
‫خودت حاضری؟
‫سفیدپوست‌ها شکنجه نمی‌دن.
‫فکر می‌کنن از ما بافرهنگ‌ترن.
‫پس چی کار می‌کنن؟
‫محاکمه‌مون می‌کنن.
‫و اون موقع می‌تونیم از خودمون دفاع کنیم.
‫به کل دنیا نشون بدیم چی کار کنیم ‫و دلیلش چی بود.
‫احتمالا اعدام شیم...
‫اما شاید دل‌رحم باشن.
‫چیزی نمونده.
‫همه‌مون می‌دونستیم تهش اینجوری می‌شه.
‫ما شانسی نداریم.
‫کل عمرمون همینجوری بود.
‫با شما پسرها بودن باعث افتخارم بود.
‫وایستا ببینم، چی داری می‌گی روفوس؟
‫خیلی خب. سر به سرمون می‌ذاری؟
‫پس اون قول و قرارهامون ‫برای درست کردن لشکر سرخپوستا چی؟
‫تو گفتی یه لشکر جمع می‌کنیم. پس...
‫دیگه تموم شد داداشا.
‫دیگه میشه گفت تموم شد.
‫مگر این که کسی بخواد بره بیرون
‫و حواس مامورها رو پرت کنه.
‫و بقیه‌مون...
‫از پشت فرار کنیم.
‫باعث افتخارمه روفوس.
‫لوئیس...
‫به حسابشون برس خب؟
‫به مامان بگو دوستش دارم.
‫به افتخار دار و دسته‌ی روفوس باک ‫کلاه از سر برمی‌دارم.
‫اگه می‌خواین تسلیم شین...
‫تفنگ‌هاتونو بذارین زمین
‫دستاتونو ببرین بالا و بیاین بیرون.
‫خر که نیستیم! ‫همه‌مونو به رگبار می‌بندین!
‫اگه تسلیم بشین که این کارو نمی‌کنیم احمق!
‫من مارشال آمریکام، هک توماس.
‫حرفم حرفه.
‫بیاید بیرون!
‫پیدن، تو اون پشت بمون!
‫یالا!
‫یالا عوضی احمق. یالا!
‫بقیه‌تون کوشن؟
‫سورپرایز سورپرایز!
‫تو حواست بهش باشه جورج.
‫تکون نخور.
‫گردنت جون می‌ده واسه دار زدن.
‫- همه‌شون اومدن بیرون؟ ‫- آره.
‫مهماتم خیلی کمه روفوس.
‫با چیزهایی که من ذخیره دارم ‫نیازی به مهمات نیست.
‫حالا بیاید تندتر بریم.
‫تا یه کم ازشون فاصله بگیریم خب؟
‫- باشه؟ ‫- باشه. بریم یالا.
‫اینجا دو تا رد پا داریم.
‫یکی اینجا،
‫دو سه تا هم اون‌ور.
‫بیا جدا بشیم. تو اون رو دنبال کن ‫من این رو.
‫سلام کلانتر.
‫برگرد ببینم.
‫آهسته و پیوسته.
‫یوهو! آروم.
‫تفنگت رو بنداز ببینم.
‫شنیدی که. ‫گفتم تفنگت رو بنداز اینور.
‫اونو هم همینطور.
‫در همین حین چاقو جیبیت رو هم ‫بنداز بیاد.
‫نمی‌خوام لباساتو دربیاری، نگران نباش.
‫متشکرم.
‫هک توماسِ بزرگ.
‫واسه گرفتن روفوس باک کهنه‌کار
‫خیلیا رو توی این قلمرو سرخپوست‌ها...
‫فرستادی پای چوبه‌ی دار.
‫باعث افتخارمه.
‫به تک تکشون فرصت نسلیم شدن می‌دم.
‫همونطور که الان ‫به تو فرصت می‌دم، روفوس باک.
‫نه بابا؟
‫والا.
‫ای بابا فقط یه تیر مونده.
‫- مرتیکه‌ی عوضی! ‫آهای! سم!
‫- حالت خوبه؟ خیلی خب. ‫- آره خوبم، لاکی.
‫تو مال خودمی پسر.
‫اسم لاکی رو یادت باشه.
‫لاکی!
‫بندازش پسر!
‫وگرنه من میندازمت!
‫مرگ یا عدالت آره؟
‫انتخابش با خودته.
‫ولی انگار قراره از تو ‫به عنوان کسی یاد بشه...
‫که روفوس باک کارشو ساخته.
‫از تو هم به عنوان یه ترسوی قاتل،
‫متعرض و شکنجه‌گرِ زن‌ها و بچه‌ها یاد بشه.
‫اون‌وقت به خاطر چی پسر جان؟ ‫رنگ پوستت؟
‫مردم شما هم همین کارو با ما کردن!
‫ما فقط فرهنگ و فرصت رو ‫در اختیارتون قرار دادیم.
‫جلوی پیشرفت رو نمی‌شه گرفت، پسر جان.
‫خب ظاهراً می‌خوام جلوی پیشرفت رو بگیرم.
‫پیدن!
‫گمونم بهتره بری کمکِ یارت.
‫این الوات هم با من.
‫بر. برو پسر جان!
‫سرعتت چه قدره؟
‫اگه فکر می‌کنی سرعتت بالاست فرار کن.
‫خوشحالم بالاخره اومدی، همکار جان.
‫می‌بینم یه عروسک واسه خودت پیدا کردی.
‫سرخپوست خوبیه.
‫همه‌ی دستوراتت رو از اون می‌گیری؟
‫با پرچمشون پیمان وفاداری بستی،
‫با پلیس سرخپوست‌ها بیعت کردی؟
‫اون سفیدپوسته پشیزی برات ارزش قائل نیست.
‫اصلاً براش مهم نیستی.
‫من می‌تونم دوباره شروع کنم.
‫برمی‌گردیم به روال قبل.
‫به فرهنگمون، سرزمینمون، زبانمون.
‫بهت قول میدم. قول می‌دم!
‫انقلاب می‌کنم.
‫اگه به حرف اون سفیدپوسته گوش کنی
‫فقط ازت استفاده می‌کنه.
‫فقط می‌خوام الان واسه‌م یه کار کنی.
‫فقط برام یه کار بکن.
‫اون مرد سفیدپوست رو بکش. ‫می‌شنوی؟
‫اون سفیدپوسته رو بکش.
‫اون سفیدپوسته رو بکش!
‫همین الان اون سفیدپوسته رو بکش!
‫نمی‌تونم.
‫تو دوست منو کشتی.
‫دار و دسته‌ت تاوان کارشونو می‌دن.
‫آدمیزاد باید یه روزی تصمیم بگیره...
‫که در سطح حیوون‌ها نمونه.
‫نه که حیوون ها بد باشن ها،
‫غرایزشون خالصانه‌ست. اما آدمیزاد...
‫آدمیزاد می‌تونه به خدا نزدیک شه
‫و با حضور مارواییش زندگی کنه.
‫واسه این که دیدگاهت اینجوری بشه ‫خیلیا می‌میرن.
‫باور کن...
‫من زیاد شاهدش بودم، ‫با یه بیل تو دستم.
‫اما تهش چی می‌شه؟
‫نمی‌تونم بگم.
‫من که عزرائیل نیستم.
‫فقط یه قبرکنِ ساده‌م،
‫که از نوشیدنی درجه یک فرانسوی خوشم میاد.
‫به خاطر افراد توی داستان، نه من.
‫خیلی دلمون می‌خواد بدونیم.
‫توی داستان زندگی یه نفر ‫داستان زندگی هزاران نفر هست.
‫اینو یادت باشه غریبه.
‫فقط با قبرها نمی‌شه مقابله کرد
‫و این باعث می‌شه ادامه بدم.
‫ولی من روح همه‌شونو دیدم،
‫و بهت می‌گم...
‫که کدومشون اول با خالقش دیدار کرد.
‫[زندان شهری مسکوگی قبیله‌ی کریک]
‫خیلی خب گوش کنین!
‫می‌دونم می‌خواین عدالت اجرا شه!
‫و همین الان هم اجرا شه.
‫آره!
‫اما روال قانون این نیست ‫و خودتون هم می‌دونید.
‫کلانتر.
‫قانون اینجا زیاد خوب کار نمی‌کنه.
‫اما حاضرم شرط ببندم...
‫که این طناب خیلی خوب کار می‌کنه.
‫شدنی نیست رفیق.
‫روشش این نیست.
‫کی گفته کلانتر؟
‫مجبومر نکن بهت شلیک کنم جناب.
‫کلانتر، تو هم به اندازه‌ی من می‌دونی...
‫که پسرهایی که توی اون زندانن باید اعدام شن!
‫همین امشب باید اعدام شن. ‫خودت هم می‌دونی.
‫چیزی که می‌دونم اینه که ‫مردی که دست راستمه جورج مالدونه.
‫جلاد!
‫دستِ راستِ قاضی پارکر ‫برای سفت کردن گره‌ی طناب دار.
‫حالا من و جورج با زحمت همه جا رو گشتیم ‫تا این قاتل‌ها رو دستگیر کنیم
‫تا با عدالت روبرو شن.
‫و خدا شاهده عدالت رو اجرا می‌کنیم.
‫فردا این پسرها رو می‌بریم «فورت اسمیت».
‫تا با قاضی پارکر روبرو شن.
‫و اگه هر کسی...
‫هر کسی از شما حروم‌لقمه‌ها ‫بخواد جلومونو بگیره
‫دقیقاً عین همین پسرها مجازات می‌شه.
‫فردا ظهر این پسرها...
‫سوار قطار زندان می‌شن.
‫حالا هم برید پی کارتون.
‫برید خونه‌تون.
‫برید!
‫یالا!
‫دیگه اینجا کاری ندارین.
‫طنابت رو هم بردار آقا، برو.
‫حروم‌لقمه‌ها.
‫تو چی تو سرته؟
‫هک.
‫یه ماجرایی رو باید تعریف کنیم.
‫اون همون نویسنده‌ایه که بهت گفتم.
‫بذار بیاد تو.
‫طبق چیزهایی که من شنیدم
‫شماها در دفاع از خودتون چیز زیادی ندارین.
‫پس این فرصت شماست...
‫تا اگه می‌خوان داستان رو ‫از طرف خودتون تعریف کنین.
‫سردسته‌شون تویی درسته؟
‫روفوس باک، از دار و دسته‌ی بدنام روفوس باک.
‫درسته. خودشم.
‫فرمانده‌ی بزرگ و فداییِ شورش بعدی.
‫این داستان‌ها به خاطر این بود؟
‫واسه یه جور جنبش آزادی؟
‫خب به لطف اسم منه که ‫بهشون کتاب و مقاله می‌فروشی نه؟
‫من روفوس باکم،
‫پس گمونم دلیلش چیزیه که من بگم.
‫بله آقای باک، به نکته‌ی مهمی اشاره کردی.
‫بعدشم، می‌خوای خوب تو ذهن مردم بمونی درسته؟
‫آره.
‫روزنامه‌ی مصور فرانک لزلی
‫بهترین جاییه که می‌تونه این کارو بکنه.
‫جسی جیمز یه قاتل سنگ‌دل بود.
‫- جسی جیمز؟ ‫- جسی جیمز بزرگ.
‫اما تصویرش رو پاک کردیم
‫و حالا قهرمان ایالات جنوبیه
‫که به اشتباه بهش تهمت زدن.
‫جسی جیمز.
‫جورج.
‫محض اطلاعت،
‫من و پیدن فردا با قطار...
‫باهات نمیایم فورت اسمیت.
‫می‌دونی که از دادگاه خوشم نمیاد.
‫همینجا توی «مسکوگی» می‌مونیم.
‫خب هک...
‫بابت تموم کارهایی که واسه‌مون کردی ممنونم.
‫- قابل نداش، همکار قدیمی. ‫- قربونت.
‫به نظرت ستمی که ‫شما پسرها توی بچگی تجربه کردین
‫باعث گمراهیتون شده؟
‫خب...
‫بابامون خیلی بدتر از این حرفا بود.
‫خیلی بدتر از مدارس سرخپوستان.
‫بابامون...
‫خب اون احتمالاً بدجنس‌ترین آدم...
‫توی کل دنیا بود.
‫آره، شاید فکر کنی آزاد شدنش به عنوان برده
‫این نفرین رو از روش برداره
‫اما بیشتر اون عقده رو سر من و داداشم...
‫و مامانم که اون هم کریک بود خالی کرد.
‫اینو می‌نویسی؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫شما چطور آقای باک؟
‫بالاخره بیشترین چیزی که مخاطب‌های ما ‫دوست دارن درموردش بدونن
‫داستان شما به عنوان سردسته‌ست.
‫مامانم؟ بابام؟
‫هیچ شباهتی به والدین اونا نداشتن.
‫هیچ بدجنسی‌ای توی ذاتشون نبود.
‫مامانم سیاهپوست بود، بابام کریک.
‫و اونا عاشق زندگی ساده‌شون توی قبیله بودن.
‫منم هیچ مشکلی باهاش نداشتم
‫تا این که یه کم بزرگتر شدم.
‫دیدم که با مردممون چی کار می‌کردین
‫و از مامان و بابام متنفر شدم...
‫که انقدر ضعیفن.
‫سعی کردم مثل شما سفیدپوست‌ها باشم.
‫یه داستان‌هایی برام گفته بودن ‫از این که سرخپوست‌ها آزادانه می‌چرخیدن
‫و میلیون‌ها بوفالو وجود داشت.
‫وقتی ازشون پرسیدم چی به سرِ ‫اون همه بوفالو اومد...
‫گفت آدمای رنگ و رو رفته همه‌شونو کشتن.
‫و بدون بوفالوها، سرخپوست‌ها هم نبودن.
‫بوفالویی برای شکار و خوردن نبود،
‫بوفالویی نبود تا چرم درست کنیم
‫و لباس و محافظ داشته باشیم.
‫و این فقط یه دلیل برای نفرتم از شماهاست.
‫اما شماها فقط سفیدپوست‌ها رو نکشتین.
‫سرخپوست‌های دیگه هم قربانی شما بودن.
‫اونا طرف شما بودن.
‫انگار یه چیزی تسخیرمون کرده.
‫یه جور روح اهریمنی.
‫این روح با اون روح بزرگی که ‫گفتی فرق داره؟
‫ممکنه. یا هم می‌دونی چیه؟
‫ممکنه همون شیطانی باشه که...
‫شما مسیحی‌ها ازش حرف می‌زنین.
‫همونی که توی مدارس سرخپوست‌ها ‫درموردش آموزش دادن؟
‫توی مدرسه‌ی سرخپوست‌ها ‫چه اتفاقی برات افتاد؟
‫اونو کاریت نباشه.
‫همون چیزی که برای من اتفاق افتاد ‫برای باقی پسرها هم اتفاق افتاد.
‫اما اون منشا همه‌ی این شرارت‌هاست.
‫شما و داستان منشاءتون برید به درک.
‫از همه‌تون متنفرم که اجازه نمی‌دین این دنیا
‫همونجوری باشه که «روح بزرگ» می‌خواد.
‫اون می‌خواد چه جوری باشه؟
‫جایی که بابام بتونه آزادانه بچرخه
‫جایی که مامانم تو غل و زنجیر نباشه
‫و شماها همونجایی باشین که بهش تعلق دارین!
‫به چیزی که می‌خواستی رسیدی؟
‫بله آقا رسیدم.
‫خوبه.
‫بهت که گفتم معروفت می‌کنم.
‫خب، نمی‌دونم پسرها ولی..
‫گمونم یارو داستان رو باور کرد!
‫یوهو!
‫معروف می‌شیم نه؟
‫تو چی روفوس؟
‫تو که واقعاً به جریان بوفالو...
‫و روح بزرگ اهمیت نمی‌دی، نه؟
‫من بوفالو رو از گاو تشخیص نمی‌دم داداش.
‫حتی مطمئن نیستم روح بزرگ وجود داشته باشه.
‫همونطور که اون سفیدپوست‌ها ‫مطمئن نیستم خدایی هست یا نه.
‫ولی اگه باشه،
‫چطور می‌تونه بذاره از مسئولیت ‫کارهایی که کردیم قسر در بریم؟
‫قسر در نرفتیم مگه نه؟
‫می‌گم روفوس.
‫به نظرت داستانمون توی دادگاه تاثیری داره؟
‫عمراً.
‫ولی بعد از مرگ و خاک شدنمون...
‫یه داستانی ازمون می‌مونه.
‫پس نباید انتظار پایان خوشی داشته باشم.
‫نه رفیق.
‫اینجور داستان‌ها پایان خوشی ندارن.
‫مثل اونایی که توی رمان‌های کیلویین نیستن،
‫با اون تیراندازی‌های جذابشون
‫بین تبلیغ سیگار و صابون.
‫عدالت ممکنه کور باشه
‫اما دمار از روزگار کسی که ‫تو غل و زنجیر باشه درمیاره.
‫بریم پسرها.
‫برید.
‫به مردم شهر گفتی ظهر
‫اما این قطار ۶ صبحه.
‫شاید اون قطاره اصلا نیاد، رفیق.
‫کاملاً به موقع رسیدیم.
‫چرا؟
‫تامی که اونا رو موقع زجر دادن باباش دید.
‫جولین هم شاهد تعرضشون و کشتن مادرش بود.
‫آره.
‫اعدامشون حتمیه.
‫آره، اینطور به نظر میاد.
‫دادستان‌ها تصمیم گرفتن که پسرها...
‫اول به جرم تعرض به رزتا حسن ‫محکومش کنن.
‫حدوداً سه هفته پیش اتفاق افتاده.
‫مجازت اون هم مثل قتل اعدامه.
‫هرچند اون پسرها نتونستن زن بیچاره رو بکشن.
‫گمونم بعضیا فکر می‌کنن تعرض از قتل بدتره.
‫اونا جنایت زیاد کردن.
‫کی اونا رو تبرئه می‌کنه؟
‫دادستان فکر می‌کنه ‫شاید برای تامی و جولین مخرب باشه،
‫مخصوصاً توی اون سن.
‫و می‌گه اگه اونطور که می‌خواد ‫حکم گناهکار بودنشون رو نگیره
‫همیشه می‌تونیم دوباره ‫به جرم قتل خانواده‌ی پالمر محکومشون کنیم.
‫هیچ‌وقت از قوانین سفیدپوست‌ها سر درنمیارم.
‫این باعث می‌شه تلاش نکنی...
‫که چیزهای غیرقابل‌فهم رو بفهمی.
‫و این که فقط می‌خوام بهت بگم...
‫مرسی که همیشه پشتم بودی رفیق.
‫همچنین رفیق.
‫اینو مهمون مایین رفقا.
‫پیدن تولبرت... بیا بزنیم تو رگ.
‫[دادگاه قاضی ایساک پارکر ‫قبیله‌ی چاکتا]
‫اصلاً عجله نکنید خانم حسن.
‫ازشون پرسیدم شکارچین؟
‫اون خندید...
‫ازش یه کم آب خواستم.
‫شوهرم مثل همیشه معرفت به خرج داد
‫داداشم رو فرستاد بره از رودخونه ‫یه سطل آب بیاره.
‫بعدش اونی که از همه چندش‌تر بود
‫اسبش رو جلوی بقیه نگه داشت...
‫و کلاهش رو به سمت من تکون داد.
‫منم به شوهرم نگاه کردم،
‫چون مطمئن بودم خیلی باید شانس بیاریم
‫که رنگ یه روز دیگه رو توی این دنیا ببینیم.
‫من می‌خواستم شوهرم و بچه‌هام رو نجات بدم.
‫با خودم گفتم اگه بتونم ‫جون اونا رو نجات بدم
‫جون خودم واسه‌م مهم نیست.
‫اما خدا...
‫فکر کنم از یه طرف دلم می‌خواست ‫که خودم هم زنده بمونم.
‫و حالا باید با این حقیقت اسف‌بار
‫زندگی کنم چون شجاعت اولیا...
‫و شهدایی که بهشون اعتقاد دارم رو نداشتم.
‫لطفاً ادامه بدین خانم حسن.
‫منو بردن پشت طویله.
‫بهم زور گفتن...
‫و اسلحه گرفتن سمتم...
‫و هر چهارتاشون آزارم دادن.
‫نظم دادگاه رو رعایت کنید!
‫می‌تونید اون چهارنفری رو که این کارو ‫با شما کردن...
‫نشون بدین؟
‫اونا بودن.
‫واسه خودم یه شعر نوشتم
‫تا به من نگن قاتل احمق.
‫«آرزو داشتم اینجا نبودم.
‫و وقتی فرشته‌ها نازل شدن
‫تا به حال کسی به اون زیبایی ندیده بودم.
‫با موهای پیچ و تاب‌دار و طلایی.
‫خیلی تمیز به نظر می‌رسیدن...
‫و خیلی قشنگ آواز می‌خوندن...
‫و چنگ طلایی رو می‌نواختن.
‫می‌خواستم برم یکیشون رو بردارم
‫و عزیز خودم کنم.
‫اما لحظه‌ای که درخواست کردم
‫به تو فکر کردم عشقم.
‫و تا به حال چیزی به اون زیبایی
‫توی زمین و آسمونت که اون بالاست ندیده بودم.
‫[انجیل مقدس]
‫خدانگهدار همسر عزیزم.
‫خداحافظ مادر عزیزم
‫و خواهرانم.»
‫موقع اعدام اونجا بودی؟
‫بودم.
‫جولین جوان رو با برادرش تامی ‫ بین جمعیت دیدم.
‫از دیدن اون صحنه حیرت‌زده شده بود.
‫و اون پسرهای جنایتکار...
‫جلوی هق هق گریه‌شونو گرفتن،
‫و سعی کردن شجاع باشن،
‫اما شبیه پسربچه‌ها بودن.
‫اونا موجب وحشت غرب وحشی نبودن،
‫اما روفوس باک چرا.
‫انگار منتظر بود.
‫حتی یه بار هم چشم ازشون برنداشت.
‫جولین جوان.
‫قسم می‌خورم وقتی مالدون اون اهرم رو کشید، ‫ دیدم یه قطره اشک
‫از روی گونه‌ی قشنگش سر خورد پایین.
‫و دار و دسته‌ی روفوس بام ‫برای همیشه از بین رفتن.
‫[رمان‌های وسترن استنلی]
‫رفیق.
‫غروب بیل‌‌ها رو میارم.
‫دیر نکن.
‫یه سرباز دیگه مرده.
‫بابت این عصر زیبا ممنونم.
‫و خدانگهدارتون.
‫خب، واسه خودش یه ماجراجویی بود.
‫واقعاً.
‫[خواب دیدم توی بهشتم...]