‫صبح بخیر، با لرد همراه باشید.
‫۷ صبحه. می‌دونید وقت چیه.
‫لرد هستم، لرد کیچنر زنده و مستقیم
‫از محله کیچن از رادیو کیچن.
‫یه خبر بد دارم، رفقا. ‫کار خودشون رو کردن. آب بال غربی تموم شد.
‫تکرار می‌کنم، آب بال غربی تموم شد.
‫آب هنوز تو بال شرقی در دسترسه، ‫ولی فقط در مواقع ضروری استفاده کنید.
‫اگه در طول خواب زیاد عرق می‌کنید برید.
‫اگه تشک‌تون خیس عرق میشه برید.
‫شنیدید؟
‫گمشو بیرون!
‫زود باش، پسر! ‫نمی‌تونیم کل روز معطل بشیم.
‫- یالا! ‫- عجله کن، پسر.
‫بیا بیرون دیگه!
‫خصومت شخصی ندارم.
‫اینو می‌خوایم.
‫نه خودت.
‫وقت تبریک تولدهاست.
‫تولد ۴۵ سالگی شری‌آن مبارک باشه.
‫با عشق از طرف تاد، نیلسون و کل خانواده.
‫سی دقیقه وقت دارید ‫که تولد عزیزانتون رو تبریک بگید.
‫چه کثافتی...
‫دیگه وقتش بود، یارو.
‫چه عجب. کاچی بعض هیچی.
‫باید دوش بگیرم.
‫پیام‌ها دارن سراریز میشن. ‫یادتون باشه که ساعت ده شب...
‫[آیزیک: یه خبر هیجان‌انگیز برات داریم!]
‫[بیا به خونه‌ی جدیدت سر بزن...]
‫آیزیک، بعد از هشت ماه انتظار،
‫آپارتمان تکنفره بونا ویدا جدیدت آماده‌ست.
‫[۲۱ روز برای گرفتن ملکت وقت داری.]
‫[لطفاً بگو کِی پول رو پرداخت می‌کنی.]
‫[حالا یا بعداً؟]
‫[بعداً]
‫- تو، در رو بشکون. ‫- همه با هم...
‫باشه، گوش کنید غذا
‫از قسمت شمالی بازار میاد.
‫غذا از قسمت شمالی بازار میاد.
‫نه! ما پول نمی‌خوایم!
‫اگه پول اضافی دارید، برید عقب.
‫هنوز هست. هنوز هست. صبر کنید.
‫اگه لازم دارید برید.
‫باید هوای همدیگه رو داشته باشیم.
‫- بگیرش. ‫- خاموشش کن. خاموش کن!
‫بگیرید! بگیرید!
‫- هی! ‫- این درسته!
‫قبلاً گفتم و بازم می‌گم.
‫بگیرش.
‫نمی‌تونن جلومون رو بگیرن.
‫شنیدید؟
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫تو چنین زمان‌هایی، ‫مهمه که به فکر خودتون باشید.
‫بعد از انتقالتون،
‫درخت‌‌تون چند هفته تو محفظه رشد می‌مونه.
‫صبح‌ها تماس می‌گیریم.
‫پس در طول اون زمان، ‫خانواده می‌تونن هر چقدر می‌خوان ازش دیدن کنن.
‫منو کجا می‌ذارید؟
‫درختان به پروژه احیای اکولوژیکی فرستاده میشن.
‫جایی که بتونید ریشه بدید.
‫- خودتم مطمئن نیستی. ‫- بابا!
‫نمی‌خوام یه بوته لعنتی باشم.
‫جیس، لطفاً گلدان‌ها رو به این خانواده نشون میدی؟
‫با کمال میل. میشه دنبالم بیایید؟
‫قبر ندارم بهش سر بزنید.
‫- نمی‌دونید کجام. ‫- هی.
‫اهل کیچن هستید، درسته؟
‫واقعاً فکر می‌کنی خانواده‌ت می‌خوان اینجا باشن؟
‫نه.
‫فکر نمی‌کنی اگه استطاعت مالی بیشتری داشتن،
‫کار بیشتری می‌کردن؟
‫کاش بابام منو ‫بیشتر برای مرگش آماده می‌کرد.
‫چون انگار،
‫یه لحظه وجود داشت و بعدش نیست شد.
‫و هر چی که مونده بود، پول یا هر چی
‫خرج مراسم خاکسپاری شد.
‫می‌دونی؟
‫تا حالا تو مراسم خاکسپاری نیجریه‌ای شرکت کردی؟
‫آخریش که رفتم سه هفته طول کشید.
‫گل گفتی.
‫می‌دونی، علاوه بر اون نُه شب رو تصور کن.
‫می‌دونی، خیلی زیاده.
‫بهش چی گفتی؟
‫مراسم خاکسپاری نیجریه‌ای بابا.
‫خیلی بدذاتی.
‫خب، کمیسیون خودبه‌خود گیرم نمیاد، نه؟
‫خدایی؟
‫واسه همین اگه مجبور نبودم
‫یه ثانیه بیشتر تو اون آشغالدونی نمی‌موندم، رفیق.
‫«آشغالدونی؟»
‫- آره، آشغالدونی. ‫- ناسلامتی خونه‌مونه.
‫«خونه...». همیشه همینو میگی.
‫داداش، همین انرژیت رو حفظ کن ‫وقتی با تیپا پرتت می‌کنن بیرون.
‫آره، ولی ما این کار رو نمی‌کنیم. ‫اونا می‌کنن.
‫درسته.
‫ایول.
‫فقط گفته باشم بدونی، خب؟
‫وقتی اوضاع به هم ریخت، ‫خودمو از اینجا نجات میدم.
‫دستشون به کیچن نمی‌رسه.
‫دستشون به کیچن می‌رسه.
‫- شدنی نیست، رفیق. ‫- شدنیه.
‫گفته باشم.
‫همینطوره.
‫اصلاً برام مهم نیست.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫تونی مادر، دوست، همسایه بود.
‫همه‌ی آشناها و عزیزانش خیلی دلتنگش میشن.
‫حالا می‌خوام پسر تونی رو دعوت کنم ‫تا چند کلام حرف بزنه.
‫بنجی.
‫می‌خوای یه کم درباره‌ی مامانت حرف بزنی؟
‫از خاک به خاک.
‫ریشه به ریشه.
‫زندگی به زندگی.
‫هر چقدر می‌خوای بیا ببینش... ‫تا وقتی منتقل بشه.
‫هی.
‫مامانم رو از کجا می‌شناختی؟
‫- نمی‌شناسم. ‫- تو مراسم ختمش بودی.
‫کارمند اینجام.
‫به نظر نمی‌اومد به‌خاطر کار اونجا بودی.
‫آره، مامانت رو می‌شناختم.
‫از قدیم ندیم.
‫- از قدیم ندیما؟ از کِی؟ ‫- آره، از قدیم ندیم.
‫- وقتی با هم بودید؟ ‫- نه.
‫- عاشق هم بودید؟ ‫- چی... هوی، چی میگی؟
‫مامانت رو به زور می‌شناختم، پسر. همین.
‫چیه؟
‫گفتم شاید بابام امروز پیداش بشه.
‫به گمونم نیومد.
‫چه خفن.
‫- موتور توئه؟ ‫- برو رد کارت، پسر.
‫- میشه امتحان کنم؟ موتورسواری بلدم. ‫- نه. برو، پسر.
‫- بذار نشونت بدم... ‫- هی، برو بابا.
‫- بذار نشونت بدم دیگه. ‫- هی، هی. گوش کن.
‫امروز ختم مادرت بود، پسر.
‫آره، می‌فهمم.
‫نمی‌خوام بد و بیراه بارت کنم.
‫چیه؟
‫می‌خوای سوار بشی یا نه؟
‫راستی کجا زندگی می‌کنی؟
‫کیچن.
‫کیچن؟
‫آره.
‫چرا این طور میگی؟ اونجا رو بلدی؟
‫واقعاً همون طوریه که ملت میگن؟
‫چی؟ آشغالدونی؟
‫آره.
‫مامانم...
‫گفت بابام اونجا زندگی می‌کنه.
‫بهتره دیگه برم، بنجی.
‫ممنون که رسوندیم، ایزی.
‫[تولدت مبارک، بنجی! ‫با عشق، مامان.]
‫ده، نه، هشت،
‫هفت، شش، پنج،
‫چهار، سه، دو...
‫یک.
‫بازش کنم...
‫عه...
‫این چیه، مامان؟
‫این چیه آخه؟
‫- شماها کسی به اسم ایزی می‌شناسید؟ ‫- نه، رفیق، شرمنده.
‫- تو کی هستی؟ ‫- خودت کی هستی؟
‫کسی کاریت نداره.
‫هیچی همراهش نیست.
‫باشه، داداش. از رو دوچرخه‌م بلند شو.
‫- چی؟ ‫- خب، چیزی بهت نمی‌ماسه.
‫می‌خوای سر یه دوچرخه قراضه ناکار بشی؟
‫داداش، اصلاً برام مهم نیست. ‫از دوچرخه‌م فاصله بگیرید.
‫این...
‫اسمت چیه؟
‫بنجی.
‫خیلی‌خب، بنجی.
‫بیا.
‫گرسنمه.
‫داداش، منم.
‫هوس بال سوخاری کردم، پسر.
‫آره، آره.
‫- ای وای! ‫- بقیه چی میگن؟
‫هی.
‫خوبی، آره؟ ‫چرا همه دارن از گَل هم در میرن؟
‫- کل روز لش کردیم، رفیق. ‫- خیلی تنبلی، داداش.
‫- چی میگی؟ خوبی؟ ‫- این بنجی ـه.
‫پسره کشته و مُرده دوچرخشه، می‌دونید؟
‫میگی از من بهتره؟
‫به اونجام می‌رسه. می‌رسه.
‫اوزی، میشه اتاق‌خواب‌ها رو نشونش بدی؟
‫آره.
‫بیا، آقا کوچولو.
‫می‌خوام غذای خونگی بگیرم، ‫دروغ نمیگم.
‫گفتی غذای خونگی؟ ‫چی، از رستوران جرک هات؟
‫- هنوز پاتوق غنایی‌هاست. ‫- بیکار یه جا نشین.
‫صبح بخیر، با لرد همراه باشید.
‫۷ صبحه. می‌دونید وقت چیه.
‫لرد هستم.
‫لرد کیچنر زنده و مستقیم ‫از محله کیچن از رادیو کیچن.
‫وقت خبرای خوبه.
‫پیام‌ها سراریز شدن. ‫وای، یه لحظه. تیم پشتیبانی.
‫الان که داریم حرف می‌زنیم زانو زده.
‫با من ازدواج می‌کنی، راکس؟ ‫ازدواج می‌کنی؟
‫منتظر جوابته. ‫خدا کنه خبر خوش باشه.
‫اینجا، پسر. ‫می‌خوام برم خونه.
‫هی، کجا داریم می‌ریم؟
‫قضیه جدّیه.
‫ایول!
‫چقدر باحاله.
‫- بده من. نشونه‌گیریم حرف نداره. ‫- می‌دونی، یادت نره چند سالته.
‫زود باش، استیپس، بکش.
‫خودشه.
‫- بیا اینجا. ‫- چی؟ پرش کن.
‫- یه بزرگش رو بده. ‫- روش شرط می‌بندم.
‫- آره، بایدم ببندی. ‫- تکون نخور.
‫- باشه. ‫- اون چیه؟
‫پهپادهای پلیس.
‫- می‌بینی؟ ‫- بلند شو، پسر.
‫- اصلاً نزدیکش نبود. ‫- آفرین داری. آفرین داری.
‫- می‌خوای امتحان کنی؟ ‫- نه، نمی‌خوام، مرد.
‫- برو، برو. ‫- امتحان کن، پسر.
‫امتحان کن.
‫- نمی‌خوام. ‫- زود باش، برو، داداش.
‫بیخیال، داداش.
‫- برو دیگه. ‫- باید بار اول می‌زدی.
‫- فشاری روت نیست، باشه؟ ‫- همش یه کوچولو هست.
‫دورغ نمیگم تحت فشاری. حاضری؟
‫می‌تونی، داداش. از پیش بر میای.
‫- اینو بذار وسطش. ‫- ببینیم چی تو چنته داری.
‫- پایین‌تر، پایین‌ترو ‫- بکش عقب. بکش عقب.
‫پایین‌تر. پایین‌تر.
‫حالا بکشش عقب. ‫زود باش، می‌زنیش.
‫زود باش، بنجی. ول کن.
‫- پایین‌تر! بیا پایین‌تر! ‫- هنوز کمه.
‫خوبه.
‫- همین جا خوبه. ‫- تکون نخور.
‫- ولش نکنی. ‫- با تمام زورت.
‫- زود باش. ‫- خوبه.
‫- بجنب دیگه! ‫- ولش کن، داداش.
‫داداش، همیشه منفور بودن درست نیست.
‫این بابا از همه چی بیزاره. می‌بینیش؟ ‫حداقل سه چهار بار امتحان کرد.
‫کامالیا حدود ده بار.
‫چی میگی، داداش؟ ‫دقیقاً هشت بار و نیم.
‫باید تیپت رو عوض کنی. ‫شبیه بچه مدرسه‌ایی‌ها می‌مونی.
‫باریکلا، داداش. کارت خوب بود.
‫بنجی.
‫سلام، بنجی.
‫- چی میگی؟ اوضاع مرتبه؟ ‫- آره.
‫بعداً می‌بینمتون.
‫- می‌دونی، دنبالت می‌گشتم. ‫- جدّی؟
‫آره.
‫ولی دیگه مهم نیست.
‫هی.
‫با اینا چه نسبتی داری؟
‫مگه برات مهمه؟
‫شما به طور غیرقانونی ‫ملک خصوصی را اشغال کردید.
‫عجله کن!
‫برید، برید، برید!
‫شما به طور غیرقانونی ‫ملک خصوصی را اشغال کردید.
‫باید بلافاصله محوطه را تخلیه کنید.
‫هی!
‫ببندش.
‫ببندش دیگه.
‫ببندش!
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫نکن.
‫منو از اینجا ببرید بیرون!
‫برگرد اینجا.
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫پایان.
‫هان؟
‫می‌خواستی بدونی چه جوریه، درسته؟
‫خب، اگه با اونا بچرخی می‌فهمی.
‫تو مثل اونا نیستی.
‫ولشون کن.
‫باشه.
‫دیگه سمتشون نمیرم.
‫باشه. خوبه.
‫بشینید زمین!
‫ولم کنید!
‫به شرطی که بذاری پیش تو بمونم.
‫نه.
‫جایی ندارم برم.
‫آسون‌تره اینجا بمونم یا با استیپلز.
‫پس با دار و دسته استیپلز بمون.
‫دو شب.
‫بنجی، خودم می‌خوام از اینجا بزنم بیرون،
‫پس اون دو شب فقط دو شبه.
‫مشکلی که نیست؟
‫حله. ممنون.
‫اینا چیه؟
‫بالشت و پتو.
‫کیف و حوله‌س.
‫آره، میشه ازشون استفاده‌های دیگه کرد.
‫موقع دستشویی کردن می‌خوای نگام کنی؟
‫من حتی شکایتی ندارم. ‫خوشحالم که اینجام.
‫لرد هستم.
‫لرد کیچنر،
‫زنده و مستقیم
‫قوی و محکم از محله کیچن از رادیو کیچن.
‫می‌دونم چه حسی دارید.
‫منم دارم.
‫این کار رو تو ایلزبری کردن.
‫تو برودواتر کردن.
‫تو موتسارت کردن.
‫ولی یادتون باشه،
‫دستور تخلیه دادن،
‫و ما گفتیم، «نه، اینجا خونه‌مونه.
‫هیچ جا نمی‌ریم.»
‫آب رو قطع کردن، ‫مواد غذایی‌مون رو قطع کردن، و ما گفتیم، «نه.»
‫«برید به جهنم. هیچ جا نمی‌ریم.»
‫حالا،
‫هدف ماییم.
‫من میرم سر کار.
‫الان می‌تونی دستشویی کنی.
‫ایزی.
‫میشه خاطرجمع بشی وضع مامانم خوبه؟ ‫مطمئن بشی که...
‫آب و نورخورشید بهش می‌رسه، ‫هر چیزی که نیاز داره.
‫می‌دونی، چیه؟ زود باش. بیا.
‫با هم می‌ریم.
‫قبلاً گفتم و دوباره میگم،
‫و تا وقتی نفس تو سینه دارم بازم میگم.
‫نمی‌تونن جلومون رو بگیرن.
‫زمانی می‌تونن جلومون رو بگیرن
‫که متحد نباشیم.
‫بیایید حال و هوای برنامه رو عوض کنیم.
‫ملانی؟
‫اینجا امنه؟
‫بنجی، بیا.
‫یه بار دیگه بگو.
‫باشه. وقتی مامانم فوت کرد،
‫خیلی خوشحالم که به پکیج لانگ‌ فرول
‫- نه، پسر. ‫- ارتقا پیدا کرد؟
‫- گفتی که فهمیدی. ‫- گفتم دیگه.
‫پکیچ «فاند» فرول.
‫- پکیج فاند فرول. ‫- آره.
‫چون درد فوتش رو تسکین داد.
‫چقدر مصنوعی میگی. ‫زود باش. یه بار دیگه بگو.
‫نصف حرفام رو متوجه نمیشم. ‫پکیج لانگ فرول چیه؟
‫- پکیج «فاند» فرول. ‫- فاند.
‫چیزیه که یه سری امکانات در اختیارت می‌ذاره. خب؟
‫یه بار دیگه بگو.
‫وقتی مامانم مرد، خیلی خوشحالم که به...
‫پکیج فاند...
‫پس می‌تونی هر چقدر می‌خوای بببینیش.
‫و این دوستمون بنجی ـه.
‫- بنجی. ‫- هان.
‫بنجی داشت در مورد غم فقدانش برام می‌گفت.
‫که تجربه‌ش چه جور بوده.
‫مگه نه، بنجی؟
‫خیلی خوشحالم که
‫من مامانم رو...
‫برای لانگ...
‫یعنی فاند...
‫لانگ...
‫دلم براش تنگ میشه.
‫ساعت به ساعت دلتنگشم.
‫حس می‌کنم یه جورایی هنوز اینجاست.
‫به گمونم از این راه میشه.
‫چون هست.
‫ممنون، بنجی.
‫از این طرف تشریف بیارید.
‫فردا می‌بینمت.
‫بریم.
‫اومدم دنبالت، مامان.
‫ایولا، ساشا امروز ۸۶ ساله میشه!
‫این آهنگ رو برای ساشا می‌ذارم.
‫همینطور برای تو می‌ذارم، راب ‫چون می‌خوام با ساشا همراه بشی،
‫ساشا ۸۶ ساله میشه.
‫و هر کسی که اینجا تو کیچنـه ‫می‌خواد به ۸۷ سالگی برسه.
‫پس برادران عزیزم، تامل کنید.
‫اون درختا رو چی کار می‌کنید؟
‫- ایزی؟ ‫- نمی‌خواد این چیزا رو بدونی.
‫چرا؟
‫- درخت هستن دیگه. ‫- به قانونش نباید به مردم بگی؟
‫نه، نمی‌گم.
‫می‌تونی بفهمی.
‫کار امروزت خوب بود.
‫زود باش، بریم یه کاری بکنیم.
‫یه کار باحال. حال و هوامون عوض بشه.
‫می‌دونی، اهل سرگرمی هستم.
‫باور کن.
‫- باشه؟ ‫- آروم، داداش.
‫آره!
‫آره، ساشا! برقص!
‫ایولا! حالشو ببرید!
‫حال این لحظات رو ببرید!
‫ردیفی، آره؟
‫بیا. تو دیگه پیش پسر بزرگ‌هایی.
‫دو لیوان نوشیدنی. ‫دو لیوان نوشیدنی.
‫خب هی، چطوری پسر؟
‫خوبم.
‫بعد از اون روزی؟
‫ببین، تشییع جنازه‌ای که اون روز تو محل کار برگزار شد، ‫می‌دونم تونی کی بود.
‫ما تو یه موسسه‌ی تدفین کار می‌کنیم، جیس.
‫آدم‌ها می‌میرن.
‫خودت چطوری؟ خوبی؟
‫خب چیه، الان دیگه با بچه‌ها می‌گردی ‫یا...
‫فقط مامانش رو می‌شناختم.
‫و یه یورش رخ داد، منم بهش پناه دادم. ‫دوباره.
‫چیه؟
‫- داداش، من فقط دارم می‌پرسم. ‫- آره، منم فقط دارم جواب میدم.
‫هی! لطفا نوشیدنی بیار.
‫بخور.
‫تو اهل کیچن‌ هستی؟
‫آره.
‫صبح بخیر! با لرد همراه باشید.
‫۷ صبحه. می‌دونید وقت چیه.
‫لرد هستم، لرد کیچنر زنده و مستقیم...
‫از محله‌ی کیچن از رادیو کیچن.
‫ بله! ‫ شیطون‌ها، سرتون رو بالا بگیرین.
‫ سرتون رو بالا بگیرین!
‫یالا!
‫بله!
‫شاد باشین، کیچن، شاد باشین!
‫اصلا ازش می‌پرسین؟ ‫نصف غذامونه، به چی فکر می‌کنی؟
‫این زیادی آبکیـه.
‫خفه شو، مرد حسابی. ولش کن. ‫بذارش زمین، پسر.
‫برو بشین، پسر. ‫اینو ول کن.
‫اینو ول کن و برو بشین.
‫نگران نباش. ‫دست از سرم بردار.
‫اون باید آرد بیشتری بهش اضافه کنه. ‫زیادی آبکیـه، اشتباه میگم؟
‫ولی چی توش ریختی؟
‫از اون چیز خوبا ریختم. ‫می‌گیری چی میگم؟
‫- این نگران کننده‌ست. ‫- استیپلز.
‫- هــو! ‫- ممنون که گذاشتی اینجا بخوابم، پسر.
‫تو پیش ایزی می‌مونی، درسته؟
‫آره.
‫چه صنمی باهات داره؟
‫یکی از دوست‌هامه.
‫آره، عجب دوستیـه. ‫ما نمی‌ذاریم جایی تنها بمونی.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب!
‫پنکیک امروز با مواد سِری آماده‌ست.
‫چی تو پنکیک‌ها ریختی، داداش؟
‫عزیز، تو زیادی حرف می‌زنی، ‫می‌دونی.
‫- زود باش، بنداز روی بشقابم. ‫- استیپس، این واسه توئه.
‫دروغ نمیگم، داشت بهم حساسیت فصلی می‌داد.
‫- این واسه توئه. ‫- اوه، دمت گرم. خیلی گُلی.
‫می‌دونی چیه، کی ‫من که صبحونه خوردم، می‌دونی.
‫آه، شروع شد.
‫چی میگی که صبحونه خوردی؟ ‫تو تازه بیدار شدی، پس چطوری خوردی؟
‫- اصلا تو اینا چیه، داداش؟ ‫- نه، نه، نه، نه. اینو با خودم به گور می‌برم.
‫اگه بهم نگی چی توشه، نمی‌خورم.
‫یعنی چی که نمی‌خوری؟ ‫بخورش دیگه، آبجی. خوبه.
‫داداش، نمی‌خوام این کوفتی رو بخورم... ‫داداش...
‫هِل هستش.
‫- چی؟ ‫- یه گیاه چاشنی؟
‫هِلـه. من واسه خودم هِل پرورش دادم. ‫هِلـه.
‫من واسه خودم هِل پرورش میدم. ‫اینو توش ریختم.
‫چیزِ خوبیه، می‌فهمی؟
‫چی داری میگی؟
‫یارو زیر تختش داره چیز میز پرورش میده ‫و می‌ریزه تو غذاتون.
‫ این غذا رو به خورد من نده، پسر.
‫ برو شیرینی‌جات هاریبوس و این چیزها بخور.
‫بنجی، می‌دونی که جریان چیه، مگه نه؟
‫دارن آب رو قطع می‌کنن،
‫جلوی کالاها رو می‌گیرن...
‫فقط دارن به همه‌چی گند می‌زنن.
‫دارن مردم رو دستگیر می‌کنن.
‫ولی ببین، ما فقط داریم می‌گیم...
‫نه.
‫اونا بنا به هر دلیلی که دارن ‫می‌خوان زمین رو بگیرن.
‫این مال خودشونه، آره.
‫ولی این،
‫اینو دیگه قبول نداریم.
‫آره.
‫آره؟
‫آره، منظورت رو می‌گیرم.
‫می‌خوایش؟
‫موتور رو میگم، می‌خوایش؟
‫حداقل بیا باهامون دور بزن.
‫مال خودته.
‫تنهایی برات امن نیست.
‫سلام.
‫صبح بخیر، صبح بخیر!
‫- هی، ولش کن! ‫- این کیه؟
‫این عمو ایزیـه.
‫- حالا برو غذات رو بخور. بجنب. ‫- نه خیر.
‫زود باش. زود باش.
‫زود باش. حالا شد. ‫اینجا بشین.
‫خیلی‌خب. این مال توئه.
‫چرا به عمو ایزی غذا نمیدیم؟
‫- می‌خوای به عمو ایزی غذا بدیم. ‫- آره.
‫فکر خوبیه.
‫اووه!
‫- عمو ایزی شیر خوشش میاد. ‫- شیر خوشش میاد؟
‫عمو ایزی.
‫ممنون.
‫یالا! واسه سلامتیت خوبه.
‫اووه!
‫فکر کنم.
‫می‌خوام بهت نشون بدم که من با مسئولیتم.
‫باشه، نشون بده.
‫اصلا نمی‌دونستم که تو دختر داری، جیس.
‫هیچوقت نپرسیدی.
‫مرسی، انجی. ‫برات شیر می‌ریزم.
‫آره. و تو لیوانم شیر بریز.
‫بفرما. کجا؟ اونجا؟ باشه. ‫یکم تو لیوانت شیر می‌ریزم.
‫کافیه.
‫تو یه دختر داری، داداش.
‫من اصلا نمی‌دونستم.
‫تا ده بشماریم؟
‫- نه. ‫- تا سه بشماریم؟
‫این چه کوفتیه؟
‫ای بخشکی شانس.
‫- گوش کن... ‫- فقط...
‫- خوش اومدی. ‫- گوش کن...
‫ممنون.
‫امروز خیلی ساکتی.
‫دیروز بهت خوش گذشت، مگه نه؟
‫جریان چیه؟
‫می‌دونی چیه، بنجی؟ ‫پس برو موتور رو پس بگیر.
‫برو.
‫گردن کلفت.
‫برو موتور رو پس بگیر.
‫ولی آخر سر که یه کار احمقانه کردن، ‫مثل کشتن یه مأمور فدرال...
‫و تو هم اونجا بودی،
‫اونا ولت می‌کنن.
‫باور کن. ولت می‌کنن.
‫صبحونه‌ی کوفتیت رو بخور، پسر.
‫تو ولم کردی رفتی.
‫خیلی‌خب.
‫وقتی من همسن تو بودم، ‫به نظرت کی از من مراقبت کرد؟
‫بگو دیگه.
‫کی اون دوچرخه‌ی قرمز رو برات گرفت؟
‫من اصلا مامانم رو نمی‌شناختم.
‫این دنیای واقعیه.
‫ولی هیچکس اهمیت نمیده.
‫خودتی و خودت.
‫هی، بهش عادت کن.
‫پس همینه؟
‫منظورت از همینه چیه؟
‫می‌خوای از خونه‌ات برم؟
‫می‌خوای بری؟
‫نمی‌دونم.
‫حالا هرچی. ‫به هرحال یه کاریش می‌کنم.
‫خیلی‌خب، صبحونه‌ات رو بخور.
‫ارتقاء.
‫می‌دونی چند بار روش گند زدم؟
‫ایزی، پسر.
‫هیچکس به کارات اهمیتی نمیده.
‫چه زشته.
‫چرا برش داشتی؟
‫نمی‌دونم چرا همیشه اینقدر باهام لجی.
‫نه.
‫- به نظرم این یکی بهت میاد. ‫- نه، اصلا.
‫نه.
‫- این یکی دیگه بهت میاد. ‫- نه، می‌دونستم که همینو میگی.
‫زود باید یه مدل انتخاب کنی، داداش ‫چون مشتری‌هام منتظرن.
‫همه بیرون صف گرفتن.
‫بیا همین مدلی نگهش داریم.
‫بهش فکر کن. ‫یکی اینو درست کرده، همه‌ی اینا.
‫همه‌ی اونا. ‫تمام پارچه‌ها و همه‌چیزش رو درست کرده.
‫خیلی‌خب، فهمیدیم بابا.
‫- ممنون. ‫- می‌فهمم. از لامپ کوفتی خوشت میاد.
‫فقط یه فشار میدی و تمومه.
‫آره. باکلاسه.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫ایزی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫داری اشتباه مسواک می‌زنی. ‫باید یه کوچولو دایره‌ای مسواک بزنی.
‫نگاه کن. اینطوری.
‫خب؟
‫ سلام، آیزیک جیمز.
‫ تبریک میگم.
‫ آپارتمان تک نفره‌ی بوئنا ویدای شما فردا آماده میشه.
‫ لطفا ثابت کنید که می‌تونید موقع تحویل آپارتمان ‫ سپرده‌ی چهار ماهه رو بپردازید.
‫ متشکرم.
‫ امروز کمک دیگه‌ای از دستمون برمیاد، آیزیک؟
‫آپارتمان دو...
‫میشه درمورد آپارتمان دو نفره سوال کنم؟
‫ می‌خواید درخواستتون رو عوض کنید ‫ و درخواست آپارتمان دو نفره بدید؟
‫بله.
‫ درست نشنیدم.
‫بله.
‫ می‌خواید درخواستتون رو عوض کنید ‫ و درخواست آپارتمان دو نفره بدید؟
‫بله!
‫ نیازی نیست صداتون رو بالا ببرید.
‫بله.
‫ خبر عالی‌ای دارم.
‫ برای اینکه بتونید درخواست آپارتمان دو نفره بدید،
‫ باید آپارتمان تک نفره‌تون رو لغو کنید. ‫ مشکلی نیست؟
‫ آیزیک.
‫ مشکلی نداره؟
‫حالت خوبه، مامان؟
‫ببخشید که مدتی میشه نیومدم بهت سر بزنم.
‫الان پیش ایزی می‌مونم.
‫اون داره ازم مراقبت می‌کنه.
‫ببخشید که نتونستم سر مراسم تشییع جنازه‌ات حرفی بزنم.
‫دوستت دارم، مامان.
‫میشه مامانم رو ببرم خونه؟
‫حالا که اینجام...
‫می‌خوام برم یه چندتا کار انجام بدم.
‫پس جلوی در می‌بینمت، باشه؟
‫هی.
‫بیا بریم.
‫ایزی؟
‫- می‌دونی کجا می‌خوان مامانم رو بکارن؟ ‫- نه.
‫نمیشه بفهمی؟
‫بنج، اون یه درخت کوفتیـه!
‫یه درخت.
‫دیگه هیچ ربطی به مامانت نداره.
‫خب؟
‫اگه پول نداشته باشی، می‌ندازمت دور.
‫باشه؟ همینه.
‫تو رو خدا، پسر.
‫می‌خوای به بوئنا ویدا بری؟
‫من نمی‌تونم پول اجاره‌ بدم، ولی...
‫اصلا نمی‌دونم اجاره‌ی اونجا چطوره.
‫ولی می‌تونم آشپزی کنم... ‫آم...
‫نظافت کنم، و قول میدم که هیچوقت هم ‫بدون اجازه‌ات چیزی نمی‌خرم...
‫بنجی، بس کن.
‫ایزی؟
‫مامانم...
‫اون بهم گفت.
‫چی گفت؟
‫گفت که تو توی "زندگیِ بعد از زندگی" کار می‌کردی.
‫تو کیچن زندگی می‌کردی.
‫تو هیچوقت اونو دوست نداشتی، ‫ولی منو دوست می‌داشتی.
‫- ایزی؟ ‫- هی.
‫چرا نمی‌خوری؟
‫چیزی می‌خوری؟
‫آره.
‫- می‌خواستم انجامش بدم. ‫- هوم؟
‫- ولی میرم جَنگی یه کاری انجام بدم. ‫- هوم.
‫باشه؟
‫ آیزیک جیمز به بوئنا ویدا خوش اومدی!
‫ یالا!
‫ بله، یالا، کیچن.
‫- ولی آروم باشین. ‫- آروم. دست‌هاتون رو بگیرین.
‫- حسش کنین. ‫- می‌بینمت، باشه؟
‫خوش بگذره.
‫ هیچی جلودار ما نیست.
‫ ما مثل اونا نیستیم. ‫ اونا هم مثل ما نیستن.
‫ برنامه‌ رادیویی‌شون کجاست؟ ‫ مجری‌شون که مثل باشه کجاست؟
‫ منو ببینین.
‫استخوان گونه دارم. ‫دندون طلا دارم.
‫چشات در آد، جیگر.
‫ بله!
‫رسیدم و بردم.
‫برو گمشو! ‫متقلب...
‫رسیدم و بردم.
‫- خفه شو! ‫- صداتو نمی‌شنوم.
‫روبی! زود باش! بیا خونه! ‫بیا دیگه خونه! زود باش!
‫بجنب!
نه!
‫- بیا اینجا! ‫- ول کن!
‫روبی! زود باش! بجنب! ‫چی؟
‫ولم کن! دستت رو...
‫- فرار کن، روبی! فرار کن! ‫- مامان! مامان!
‫فرار کن!
‫- از سر راه برین کنار! ‫- اوه، جدی؟
‫- در رو باز کن! سریعاً در رو باز کن! ‫- زانو بزنین!
‫تو رو خدا بذار بیام تو. ‫در رو باز کن!
‫تو!
‫طوری نیست، عزیزم. ‫طوری نیست.
‫می‌دونم که داخلی. ‫باز کن!
‫در کوفتی رو باز کن!
‫- نه! ‫- بیا بیرون!
‫تو رو خدا کمکم کنید!
‫پلیس!
‫برین گم‌ شین!
‫ برین گم شین! ‫ نمی‌تونن جلوی ما رو بگیرن!
‫ برین گم شین!
‫لطفا...
‫- میکروفون هنوز روشنه. ‫- میکروفون رو قطع کن.
‫آره، مراقب خودتون باشین.
‫بیا. اوه! ‫طوری نیست. طوری نیست.
‫ممنون.
‫- بابت کمکت ممنون. خیلی‌خب. ‫- خونه‌ی جدید قراره قشنگ باشه؟
‫بهترین جایی میشه که تا حالا دیدی. ‫مراقبش باش.
‫ صبح بخیر، آیزیک جیمز.
‫ وقتشه بیدار بشی.
‫ امروز روز خوبیـه.
‫ به نظر میاد خوب خوابیدی!
‫ نقض تعداد مهمانان مجاز در نیایشگاه شماره 6.
‫[لرد کیچنر]
‫هی.
‫می‌خوام چیزی رو بهت بگم که ‫مامانم بهم گفته بود.
‫اگه کسی به همسایه‌اش آسیب بزنه...
‫خودش هم آسیب می‌بینه.
‫نقض در ازای نقض،
‫چشم در ازای چشم، دندان در ازای دندان.
‫و اونی که به کسی آسیب زده،
‫دوباره به سر خودش میاد.
‫این جنگه.
‫درش بیارین!
‫گمشو!
‫20 ثانیه!
‫10 ثانیه!
‫هی!
‫بتمرگین!
‫بتمرگین.
‫بگیر... بشین.
‫گمشو برو.
‫چیکار می‌کنی؟
‫برو کنار!
‫- برو کنار. ‫- همه‌چی روبراهه، پسر.
‫اصلا هم نیست.
‫هیچی روبراه نیست. ‫برو کنار!
‫- بیا اینجا. ‫- برو گمشو، مرد حسابی.
‫برو کنار!
‫- هی. ‫- چرا اومدی اینجا؟
‫- چرا اومدی؟ ‫- متاسفم.
‫متاسف نیستی، مرد حسابی.
‫برو پی کارت. برو. ‫در اونجاست.
‫هی.
‫ممنون، پسر.
‫حالا فقط باید بفهمی که کجا بذاریش.
‫شاید بتونیم ببریمش خونه.
‫چرا کمک نمیدی؟
‫دارم اجازه میدم کارت رو بکنی، پسر.
‫تو هم اونو از دست دادی، می‌دونی.
‫دوستت دارم، مامان.
‫آره، باید بریم.
‫فرار کنین! فرار کنین! ‫فرار کنین! فرار کنین!
‫- برین! برین! برین! ‫- زود باش! سریع!
‫رو به دیوار! پاشو!
‫پاشو!
‫- یالا. ‫- زود باش!
‫- بیا اینجا! ‫- ولم کن!
‫بنجی!
‫هی! هی!
‫نفسم بالا نمیاد. ‫ایزی!
‫ولش کن!
‫بنجی، بیا! بیا، برو تو. ‫زود باش.
‫برین! برین!
‫- نفسم بالا نمیاد. ‫- کَری؟
‫برین! برین! برین! برین!
‫اوه، لعنتی!
‫عجله کنین! عجله کنین! عجله کنین!
‫بجنین! بجنین!
‫دست بجنبونین!
‫زود باشین!
‫بجنین! بجنین! بجنین!
‫برین! برین!
‫خودشه. خودشه! همینه! ‫بریم!
‫- کمین زدن! ‫- کمین زدن!
‫- بالا رو نگاه کنین! بالا رو نگاه کنین! ‫- بالا رو نگاه کنین! بالا رو نگاه کنین!
‫لعنتی!
‫داره از سپر رد می‌کنه!
‫ایزی.
‫تو بابای منی؟
‫می‌خوای بابات باشم؟
‫بیا ببینیم چطور پیش میره.
‫ردیفه.
‫نه.
‫نه خیر.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»